Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

29 نوامبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

قرارداد گلستان سرآغاز کوچک شدن ایرانزمین ـ قراردادی که یک دیپلمات انگلیسی مَتن آن را نوشته بود! و قفقاز ایران را به روسیه داد

اوراق امضاء شده قرارداد گلستان که مورّخانِ تحت نفوذ استعمارگرانِ اروپایی عنوان آن را عهدنامه و پیمان (تریتی) گذارده اند و 24 اکتبر 1813 با میانجی گری دولت لندن میان ایران و روسیه امضاء شد درست یک ماه بعد در 24 نوامبر به دربار تهران رسید! و فتحعلی شاه (شاه مغول تبار) وقت از متن آن اطلاع یافت. این قرارداد سرآغاز مرحله سوم کوچک شدن ایرانزمین بود ـ مرحله اول با شکست نظامی ایران از اسکندر مقدونی و مرحله دوم با شکست نظامی ایران در نبرد قادسیه. گور اوزلی (دارای لقب سِر) Sir Gore Ouseley دیپلمات انگلیسی پیشنویس قرارداد را تهیه کرده بود!!. طبق این قرارداد، دولت ناآگاه تهران از اوضاع جهان و تاریخ ایران و تکالیف خود در قبال تمامیت کشور و حق شهروندان نسبت به آن، از داغستان (جنوب روسیه امروز) و شهر معروف دربند (دربنت)، تمامی گرجستان و مناطق چهارگانه ساحلی غرب آن ازجمله آبخیزستان (آبخازیا)، مناطق باکو، قره باغ، شَکی و بخشی از طوالش که بیش از 2 هزار سال گوشهِ شمال غربی ایران بودند و دولت های ایران بویژه اشکانیان و ساسانیان برای محافظت از آنها جنگ ها کرده و خون ها داده بودند گذشت. گلستان یک روستا در قفقاز جنوبی است که این قرارداد در آنجا به امضای نیکلای رتیسچف N. Rtischev نماینده امپراتور روسیه و میرزا ابوالحسن خان (معروف به ایلچی = سفیر) نماینده شاه ایران رسیده بود.
جنگ یکم روسیه با ایران که به امضای قرار داد گلستان انجامید در پی لشکرکشی روسیه به تفلیس (حاکم نشین گرجستان شرقی وقت) و استقرار در آن منطقه که گوشه ای از قلمرو ایران در قفقاز بود روی داده بود. دولت تهران با اتکاء بر اتحاد خود با ناپلئون بناپارت [که ناپلئون در سال 1807 در تیلسیتTilsit با تزارروسیه آشتی کرد و از آن پس تعهد خود در قبال ایران را نادیده گرفت!] و اینکه ارتش ایران از لحاظ نفر پنج برابر نیروهای اعزامی روسیه به قفقاز بود وارد جنگ شده بود.

Sir Gore Ouseley

الکساندر یکم تزار وقت روسیه در آغاز سلطنت خود اعلام کرده بود که تصمیم قاطع به توسعه روسیه [به انجام رسانیدن آرزوهای پتر بزرگ و رسیدن به آب های گرم اقیانوس هند] دارد و از تصرف قفقازآغاز می کند. این خبر باعث نگرانی دولت لندن شده بود که بیم داشت، روس ها از طریق ایران [که افغانستان بخشی از آن بود] و خلیج فارس به هندوستان رخنه کنند. تعرّض به قلمرو ایران در قفقاز در دو ستون توسط دو ژنرال روس آغاز شده بود؛ ژنرال پاول دمترییویچ سیسیانوف Pavel Dmitryevich Tsitsianov حملات نظامی به باکو و ژنرال ایوان گودویچ Ivan Gudvich به ارمنستان را فرماندهی می کردند. سیسیانوف بیستم فوریه 1806 و در 50 سالگی در جریان معارضه با ایران در باکو کشته شد و در آخرین سال نبرد، ژنرال پیوتر کوتلیارفسکیPyotr Kotlyarevsky برنده بود. دولت لندن که از پیشروی روسها در قلمرو ایران نگران شده بود دست به میانجیگری زد و روسها که با تعرّض ارتش ناپلئون [که پس از آشتی در تیلسیت، دوباره برضد تزار روسیه شده بود] رو به رو بودند و نیاز به دوستی با انگلستان [دشمن شماره یک ناپلئون] داشتند با این میانجیگری و مذاکره برای ترک مخاصمه موافقت کردند مخصوصا که میانجیگری بر عهده سِر گور اوزلی Sir Gore Ousely ـ دیپلمات انگلیسی آشنا با تزار روسیه واگذار شده بود. متن قرارداد که با انشاء «اوزلی» تنظیم شده بود 24 اکتبر 1813 در دهکده گلستان امضاء شد و برپایه آن؛ گرجستان، مناطق ساحل دریای سیاه واقع در غرب گرجستان ازجمله آبخیزستان [آبخازیا = آبخازیه]، ایمِرتیاImeretia، مِگرلیاMegrelia (اودیشی) و گوریاGuria، همه داغستان (قفقاز شمالی) و ازجمله شهر دربند (دربنت)، و نیز باکو، گنجه، شیروان، شکین (شکیShakki)، قره باغ، لنکران و ... از ایران جدا شدند. از زمان تاسیس كشور ایران تا آن روز، تمامی قفقاز ازجمله اران (قفقاز جنوبی) گوشه ای از خاك اصلی ایران بود و به شهادت تاریخ، ایرانیان برای محافظت این منطقه دائما و با تمامی امکانات با رومیان و اقوام مهاجر آسیای شمال شرقی جنگیده بودند.
مورخان، قراردادهای گلستان و تركمن چای و از دست رفتن قفقاز ایران، قرارداد تخلیه هرات و رسمیت یافتن جدایی ایران خاوری (افغانستان)، موافقت ضمنی (بدون مقاومت) با استقرار روسیه در منطقه فرارود و تأیید تصرف منطقه سرخس شمالی (اشک آباد)، بی اعتنایی به تصرف جزایر خلیج فارس از سوی خارجی، تسلیم منطقه سلیمانیه به عثمانی، از دست رفتن منطقه شیعه نشین بصره، بی اعتنایی به ترسیم خطوط مرزی مسئله دار ایران و عراق و ایران و هندوستان (امروزه؛ پاکستان) در منطقه بلوچستان را نتیجه سوء حكومت 131 ساله قاجاریه بر ایران بشمار آورده اند. بلشویک های روسیه برای بلعیدن آذربایجان ایران، نام آذربایجان بر قفقاز جنوبی (اران) گذاردند که اینک جمهوری آذربایجان شده است.
به اظهار برخی اصحاب نظر، رویدادها و تحولات قرن 20 به ویژه انحلال امپراتوری روسیه (یك طرف قرارداد با ایران) و بعدا فروپاشی اتحاد شوروی [جانشین آن] و نیز وضعیت افغانستان فرصت به دست تهران داده است که اگر بخواهد قراردادهای گلستان، تركمنچای، هرات و ... را كه طبق عرف تاریخ، تحمیلات نظامی بشمار می روند و قابل اعراض و اعتراض هستند ـ دست كم روی كاغذ ـ ابطال و كان لم یكن اعلام كند، همچنانکه پس از انقلاب، قرارداد سال 1921 روسیه شوروی با ایران را به طور یكجانبه لغو کرد!.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

اولتیماتوم روسیه به ایران که شوستر آمریکایی را اخراج کند، دنباله ماجرا و محتوای کتاب خاطرات شوستر

29 نوامبر سال 1911 (8 آذر 1290 خورشیدی) دولت روسیه به ایران اولتیماتوم داد که ظرف 48 ساعت مورگان شوستر آمریکایی را که برای اصلاح خزانه داری و مالیه ایران استخدام شده بود برکنار کند و از این پس نیز بدون جلب موافقت قبل دولتین روسیه و انگلستان به استخدام از خارج دست نزند.
    روز بعد مجلس به این اولتیماتوم روسیه رسیدگی کرد و برغم توجیه وثوق الدوله آن را رد کرد.
    مجلس در آذر ماه سال پیش از آن (1289 خورشیدی) ضمن تصویب قانون تاسیس خزانه داری کل کشور، رای به استخدام شوستر به عنوان مشاور مالیه ایران داده بود زیراکه شنیده بود در آمریکا همگان باید به شهر، ایالت و دولت مالیات بدهند و گریزی از آن نیست و بنابراین، این کشور دارای کارشناس ماهر و سختگیر در امور مالیه است. انگلستان و روسیه ـ هر دو به یک نسبت با رو به راه شدن وضعیت مالیه ایران که باعث اقتدار دولت می شد مخالف بودند. نظر شوستر براین بود که تا مالیات بر ثروت و درآمد در ایران (مطابق آمریکا و کشورهای اروپایی) برقرار نشود این کشور نخواهد توانست روی پایش بایستد.
    مردم تهران به جانبداری از مجلس که اولتیماتوم روسیه را رد کرده بود به خیابانها ریختند و تزار روسیه پس از آگاه شدن از تصمیم مجلس ایران دستور داد که چهار هزار سربار روانه ایران شود. روسیه و انگلستان طبق سازشنامه آگوست 1907 و تقسیم ایران به دو منطقه نفوذ چنین حقی را به خود می دادند.
    دولت وقت بار دیگر از مجلس خواست اولتیماتوم روسیه را بپذیرد و با اخراج شوستر موافقت کند که مجلس زیر بار نرفت. 28 آذر ماه یپرم خان رییس وقت شهربانی (نظمیه) به مجلس اخطار کرد که اگر اولتیماتوم را نپذیرد نیروهای روسیه وارد خواهند شد که مجلس اجبارا پذیرفت و مراتب همان روز به دولت و نیز مورگان شوستر اعلام شد که خاک ایران را ترک گوید.

شوستر

شوستر در بازگشت به آمریكا خاطرات اقامت خود در ایران را به صورت كتابی منتشر ساخت كه اوضاع ایران آن زمان در آن منعكس شده است.
از محتوای كتاب شوستر و اظهارات بعدی او چنین بر می آید كه دستها و نیروهایی وجود داشتنند كه نمی گذاشتند ایرانیان روشن شوند زیرا كه ایرانیان؛ با استعداد فوق العاده ای كه در درك مطالب، آموزش، اقتباس و فراگیری دارند اگر روشن شوند و در كار آنان مداخله نشود، رشدی بهتر از اروپاییان خواهند داشت.
شوستر موقع جغرافیایی ایران، فئودالیته این كشور، خان بازی ها و نفوذ بی حد اعیان و اشراف در امور مملكت را از دلایل نفوذ خارجی و عقب ماندگی عمیق ایرانیان تشخیص داده بود و گفته بود: روزی كه اعیان و اشراف ایران به همان اندازه كه نگران جیب (منافع) و اقتدار شخصی هستند به اندیشه ایران و ایرانیان افتند همه مسائل این كشور حل خواهد شد. شوستر گفته بود كه اعیان ایران باید از رقابت و درگیری با خود دست بردارند، عمومی فكر كنند و افق دیدشان را تا چندین برابر گسترش دهند و بدانند كه اگر ملت نباشد، آنان هم نخواهند بود. شوستر نوشته است که ایرانیان عادت به دادن مالیات ندارند و تا این عادت ادامه داشته باشد ایران وضعیت بهتری نخواهد داشت. اتباع ایران نباید چشم به دست دولت داشته باشند؛ این دولت است که باید چشم به دست آنان داشته باشد و مالیات بگیرد و کشوررا آباد کند.

اظهارات نوامبر 1952 آیزنهاور درباره اهمیت ایران و ابراز نگرانی از احیاء میلیتاریسم ایرانی

آیزنهاور

ژنرال آیزنهاور 29 نوامبر 1952در نخستین مصاحبه عمومی اش پس از انتخاب شدن به سمت رئیس جمهوری آمریکا (استیت های متحده) گفت: گمان نمی كنم منطقه ای مهمتر از ایران روی نقشه جغرافیایی جهان وجود داشته باشد، ایران؛ دارای نفت است و هم در چهار راه جهان واقع شده است [حایل میان قدرت های مطرح].
     آیزنهاور در این مصاحبه افزوده بود: اگر روزگاری ایران و جماهیریه سوسیالیستی (شوروی) با هم كنار آیند، كره زمین جای امنی برای غرب (كشورهای عضو ناتو) نخواهد بود. همچنین نباید وضعیتی پیش آید که ایران به گذشته دور خود بازگردد و یک قدرت نظامی شود. وای به وقتی که میلیتاریسم ایرانی زنده شود؛ بروید تاریخ این کشوررا بخوانید تا متوجه حرف من بشوید. آیزنهاور نزدیک به دو ماه بعد زمام امور آمریكا را به دست گرفت.
    در دو دهه جاری (قرن 21)، مفسران غرب بارها از توجه ایران به نیروهای مسلح خود یادکرده و گفته اند که احتمال میلیتریزه شدن وجود دارد.
     چرچیل نخست وزیر وقت انگلستان از این مصاحبه آیزنهاور استفاده كرد، به واشنگتن رفت و به استناد آن اظهارات ایزنهاور آنقدر به گوش او خواند تا پذیرفت كه در براندازی حکومت ملی دكتر مصدق كمك كند و چند ماه بعد ماجرای 28 امُرداد روی داد. چرچیل به آیزنهاور گفته بود كه اگر حكومت مصدق یك سال دیگر دوام یابد، پیش بینی او (كنار آمدن ایران و جماهیریه شوروی) عملی خواهد شد.

سالروز درگذشت جهانگیر تاتا، پارسی معروف هند ـ اصل رعایت اخلاقیات در مدیریت از اوست

جهانگیر تاتا

جهانگیر تاتا از مشاهیر پارسیان هند 29 نوامبر 1993 در هشتاد و نه سالگی از بیماری کلیه درگذشت. وی که عنوان نخستین خلبان هندوستان را به دست آورده بود در 1932 اولین شرکت هواپیمایی هند به نام «تاتا ایرلاینTata Airline» را تاسیس کرد که در سال 1946 به ایر ایندیاAir India تغییر نام داد و شرکت هواپیمایی ملّی هند شد.
جهانگیر که 29 جولای 1904 به دنیا آمده بود در صنعتی و تکنولوژیک کردن هند تلاش بسیار و موسسات متعدّد فولادسازی، برق، شیمیایی و در 1945 کارخانه اتومبیل سازی «تاتا موتورTata Motors» را تاسیس کرد. وی سالها بزرگترین گروه صنعتی هند را مدیریت کرد. جهانگیر با افزودن اخلاقیات ـ طبق آموزش های زرتشت بر روش و شرایط مدیریت، نام خودرا وارد کتاب های درسی علم مدیریت کرده است و روش او اصل «اخلاق در مدیریت» نام گرفته است. چنین مدیریتی (برخلاف روش چینی ها) با هرگونه احتکار با هدف ایجاد کمبود در بازار و فروش گرانتر در آینده، کمفروشی، گرانفروشی، رشوه دادن به نمایندگان خریداران و واسطه ها برای انجام معامله، تولید کالای نامرغوب و زیان آور (غیر بهداشتی) و هرگونه تقلّب و حسابسازی مخالف است، آن را نهی کرده و از آن اجتناب دارد.
جهانگیر که به وطن نیاکان ـ ایران ـ عشق می ورزید دارای دو برادر و دو خواهر بود که یکی از برادرانش داراب و یکی از خواهرانش رودابه نام دارند. پارسیان هند ـ ایرانیانی هستند که پس از افتادن ایران به دست عرب، با هدف حفظ فرهنگ ایرانی و آیین زرتشت، ترک وطن کردند و به هند رفتند و مقیم آن کشور شدند.

سیمون بولیوار در تهران

چاوز در کنار مجسمه بوليوار در تهران

بیست و هشتم نوامبر 2004 هوگو چاوس رئیس جمهوری وقت و چپگرای ونزوئلا در تهران از مجسمه «سیمون بولیوار» قهرمان ملی لاتین های قاره آمریکا و شخصیتی که در نیمه اول قرن 19 بر ضد استعمار اسپانیا بپاخاست و استقلال چند کشور آمریکای لاتین نتیجه تلاشهای اوست پرده برداری کرد. تا آن روز، این چهارمین سفر چاوس (صاحب فرضیه سوسیالیسم قرن 21) به ایران بود. شهرت دارد که چاوس که اخیرا فوت شد علاقه مندی ویژه به ایران و ایرانی داشت. در آن زمان محمود احمدی نژاد شهردار تهران بود. تصمیم به نصب مجسمه بولیوار در یک میدان شمال غربی تهران چند سال پیش از آن در شورای این شهر گرفته شده بود که با مخالفت هایی هم از ناحیه برخی اصولگرایان اسلامی رو به رو شده بود.
نام سیمون بولیوار که در ونزوئلا به دنیا آمده بود بر کشور بولیوی گذارده شده است. میدانی هم که در تهران مجسمه بولیوار به عنوان یک مظهر استقلال و حاکمیّت ملّی در آن قرار داده شده است به نام وی اسم گذاری شده است.

اکبر اعتماد: پیمان منع گسترش سلاحهای اتمی قراردادیست میان قوی و ضعیف

دکتر اکبر اعتماد

اکبر اعتماد که از او به عنوان پدر پژوهش های اتمی ایران نام می برند در مصاحبه ای از او که در نوامبر 2009 در یک نشریه چاپ واشنگتن انتشار یافته بود با تاکید گفته بود که دولت وقت ایران (نظام پیشین) در سال 1968 (1347 هجری) نباید پیمان منع گسترش تسلیحات اتمی را امضاء می کرد و افزوده بود: این پیمان ـ قراردادی است میان قوی ها و ضعیف ها. این قرارداد را قوی ها علیه ضعیف ها تنظیم کردند. خودشان این قرارداد را رعایت نمی کنند. چند سال است که از مفاد این پیمان در مورد ایران سوء استفاده می کنند. با چند ادعا یقه ایران را چسبیده اند که چرا این کار و آن کار را کرده است حال آنکه خودشان چهل سال است به تعهدی که سپرده اند عمل نمی کنند. آنها متعهد به خلع سلاح هسته ای و انهدام سلاحهای هسته ای خود شده بودند. این قوی ها همچنین تعهد کرده بودند که تکنولوژی هسته ای در اختیار کشورهایی که آن را ندارند قرار دهند که پس از گرفتن امضاء از آنها (امضای پیمان منع گسترش) زیرش زده اند. من اگر به جای دولت (دولت ایران) بودم نه تنها از این پیمان بلکه از آژانس بین المللی اتمی خارج می شدم. این آژانس برای ما چه کرده است؟ و عضویت در آن برای ما چه امتیاز و فایده ای دارد؟. ببینید در چند سال اخیر چقدر وقت ایران را با این سر و صداها گرفته اند. در حال حاضر 9 کشور جهان دارای سلاح اتمی هستند. من در دو سفر آخر خود به وطن از برنامه اتمی ایران دفاع کردم و بازهم دفاع می کنم.
دکتر اکبر اعتماد که در 11 ژوئیه 2009 در مصاحبه با یک رسانه آمریکایی مطالب مشابهی بیان کرده بود از سال 1963 (1342 هجری) مشاور اتمی و از سال 1974 (1353) تا 1978 رئیس سازمان انرژی اتمی ایران بود و قرارداد ایجاد یک نیروگاه اتمی را با یک کمپانی آلمانی امضاء کرده بود. نظام حکومتی سابق یک میلیارد دلار در فرانسه برای غنی سازی اورانیوم هزینه کرده بود. وی گفته است که دولت آمریکا در اجرای سیاست آیزنهاور ـ اتم برای صلح ـ که در سال 1953 طرح شده بود یک رآکتور کوچک آموزشی در اختیار ایران قرارداد که به دانشگاه تهران داده شد.

پیام هشتم آذرماه 1399 درباره پیگیری و مجازات قطعی عاملان و آمران ترور فخری زاده در صفحات اول نهم آذر روزنامه های ایران:

سینما

مرگ اسرارآمیز «ناتالی وود» بازیگر روس تبار فیلم های سینمایی هالیوود

Natalie Wood

بیست و نهم نوامبر 1981 «ناتالی وود» خواننده و بازیگر فیلم سینمایی و تلویزیون در 43 سالگی و در جریان تولید یک فیلم با زمینه علمی ِ تخیلی در ساحل جزیره سانتاکاتالینا غرق شد. چگونگی مرگ او که یک بانوی روس تبار بود هنوز در پرده ابهام است. پدر و مادر ناتالی از سیبری به کانادا و از آنجا به آمریکا مهاجرت کرده بودند. ناتالی که 20 جولای 1938 به دنیا آمده بود همیشه به اینکه یک روس بود افتخار می کرد. وی برنده 21 جایزه هنری شده بود. ناتالی مادر دو دختر بود.
فیلم های معروف از ناتالی که در ایران دوبله و به نمایش گذارده شدند عبارتند از: شکوه در علف زار، وست ساید ستوری، از اینجا تا ابدیت و گربه روی شیروانی داغ. وی در 31 فیلم بازی کرده بود ازجمله شورش بدون علت (شرح حال یک نوجوان ناآرام 17 ساله) و این فیلم برنده بزرگترین جایزه شد و فیلم های با عناوین: سرزمین شاد، ستاره، برایم آواز غم انگیز نخوان، تنها برای تو، یک آرزو و معجزه در خیابان سی و چهارم.

در قلمرو دموکراسی

انتخابات پارلمانی نوامبر 2014 آمریکا و انتخاب یک دختر 18 ساله

Saira Blair

انتخابات مجلس نمایندگان و یک سوم سناتورهای ایالات متحده چهارم نوامبر 2014 (طبق قانون؛ نخستین سه شنبه ماه نوامبر) برگزار شد که در آن تنها 4. 36 ( سی و شش و چهار دهم) درصد از واجدین شرایط رای دادن مشارکت کردند. این درصد مربوط به همه فدراسیون (میانگین) است ولی در استیت هایی که مردم می خواستند جمهوریخواهان به سنا دست یابند و کنگره (قوه مقننه) کاملا به دست این حزب افتد، درصد رای دهندگان از 50 درصد هم بیشتر بود. برای مثال:در کلرادو 53 درصد، در ویسکانسین 57 درصد، در آیوا 50 و شش دهم درصد و .... دوره نمایندگی مجلس (هاوس) دو سال و شمار نمایندگان آن برحسب جمعیت است و دوره نمایندگی سنا شش سال است و هر ایالت ـ کوچک و یا بزرگ دارای دو سناتور.
    پولی که برای تبلیغات هزینه شد بیش از 4 میلیارد دلار! بود که بیشتر آن را اصحاب منافع و کمپانی ها و عمدتا به شبکه های تلویزیونی داده بودند. این مبلغ بالاترین رقمی است که تاکنون صرف تبلیغات برای نامزدهای یک انتخابات شده است. طبق یک محاسبه ـ در آلاسکا، اگر هزینه تبلیغات را تقسیم بر جمعیت این استیت کنند، سهم هر فرد 120 دلار می شود!. دمکرات ها بیشتر از جمهوریخواهان هزینه تبلیغات کردند و کمتر برنده شدند و نتیجه اش پیروزی جمهوریخواهان (راستگرایان محافظه کار و دارای تمایلات ناسیونالیستی) بود. در جریان کمپین انتخاباتی، تبلیغ منفی هم مشاهده شد.
    موارد جالبی که در این انتخابات دیده شد یکی رای دادن اکثریت به آزاد شدن استعمال ماری جوانا (مری وانا) در سه ایالت و دیگری انتخاب یک دختر 18 ساله دانشجو به عنوان نماینده حوزه شماره 59 استیتِ ویرجینیای غربی (منطقه مارتینزبورگ) با 63 درصد آراء بود. وی که از حزب جمهوریخواه و دانشجوی سال دوم دانشگاه است گفته بود که تا پایان دوره نمایندگی، از دانشگاه مرخصی خواهد گرفت. او که سایرا بلرSaira Blair نام دارد همچنین گفته بود که نامزد انتخابات شد تا تلاش کند که تحصیلکردگان استیت زادگاه او در جستجوی کار بهتر و درآمد بیشتر به استیت های دیگر مهاجرت نکنند ـ استیت ما هزینه تحصیل را بپردازد و استیت های دیگر سودش را ببرند، این بی عدالتی است. سایرا دختری محافظه و برضد کورتاژ (سقط جنین) است و به رغم اعلام این مخالفت، رای دهندگان اورا ترجیح داده بودند.
    و در انتخابات عمومی نوامبر 2016 یک جوان هجده ساله دیگر به نام Jacob Bachmeier در استیت مونتانای فدراسیون آمریکا برنده و نماینده پارلمان ایالتی شد و در دوره بعدی با 57 درصد آراء تجدید انتخاب گردید.

عکسی که یک روزنامه آمریکایی ازSaira Blair چاپ و تیتر مطلب خودرا در قالب عکس قرار داده بود

سایر ملل

3 دستگی و کودتا در سوریهِ نوامبر 1951 ـ اشاره به اهمیت منطقه ای سوریه

Adib Shishakli

29 نوامبر سال 1951 سرهنگ ادیب شیشکلی Adib Shishakli در سوریه کودتا کرد و امور حکومت را به دست گرفت. سوریه از سال 1949 به مدت دو دهه گرفتار کودتاهای نظامی بود که نتیجه تشدید اختلافهای سه گروه چپ، راست و ناسیونالیست این کشور بودند و در بیشتر این کودتاها، شیشکلی متولد 1909 (و گفته شده است دارای والدین و نیاکان تُرک، کُرد و عرب) دست داشت. وی سالها از اعضای حزب ناسیونال سوسیالست سوریه و مدعی احیاء سوریه بزرگتر بود که بعدا خودش یک حزب لیبرال تاسیس کرد. سوریه ـ قبلا از مستملکات عثمانی (ترکیه) پس از شکست عثمانی در جنگ جهانی اول تحت قیمومت فرانسه قرار گرفته بود که چندی پس از پایان جنگ جهانی دوم استقلال یافت و بلافاصله در اختلافات داخلی فرو رفت.
    شیشکلی به رغم کودتا و شرکت در کودتاهای متعدد، تا جولای 1953 خودرا رئیس جمهور نخوانده بود که در این ماه رئیس جمهور شد و این مقام را تا فوریه 1954 حفظ کرد و پس از برکنارشدن از این مقام به لبنان و از آنجا به برزیل گریخت و بیست و هفتم سپتامبر 1964 در برزیل به دست یک دروز Druze که پدرش در دوران اقتدار شیشکلی کشته شده بود ترور شد.
    اواخر دهه 1949 و اوایل دهه 1950 چپها خواهان ایجاد نظام شورایی (ساویت) شبیه شوروی بودند که در آن ابزار تولید در دست دولت باشد تا مردم از رفاه برابر برخوردار باشند و متساویا از منابع وطن استفاده کننده و در این راستا روابط بسیار نزدیک با مسكو برقرار کرده بودند، مخصوصا که سران کرملین قول داده بودند که از سوریه حمایت نظامی کنند. ناسیونالیستها (ملی گرایان) علاقه شدید به تجدید حیات سوریه بزرگ داشتند که شامل اردن، لبنان، بخشی از فلسطین و گوشه ای از ترکیه بود که عمدتا پس از جنگ جهانی اول (سال 1918) تقسیم و لبنان و سوریه امروز، مدتها تحت الحمایه (قیمومت) فرانسه بودند. فشار همین ملی گرایان بود که سبب شد بعدا سوریه با مصر، جمهوری متحد عربی را به وجود آورند تا با نیروی بیشتر و صدای رساتر به سوی هدفهای خود پیش بتازند. راستگرایان هم هدف دیگری داشتند و سرانجام، اختلاف نظر این سه گروه باعث روی کارآمدن حزب سوسیالیستی بعث در سوریه شده است که می گوید با اجرای ایدئولوژی آن، هدفهای هر سه جناح تامین است. حکومت این حزب بیش از سه دهه است که ادامه دارد.
    سوریه از هزاران سال پیش یک کشور کلیدی در مدیترانه شرقی بود و به دلیل اهمیت منطقه ای و استراتژیک، عمدتا تحت سلطه و نفوذ یک قدرت بزرگتر قرار داشت از جمله ایران، مقدونی ها، رومیها، حکومت مرکزی اسلامی، عثمانی به مدت 4 قرن و آخر از همه؛ فرانسه. سوریه در عین حال یکی از گهواره های تمدن بشر بشمار می رود.

حمله نظامی نوامبر 1939 شوروی به فنلاند و آشکار شدن ضعف نظامی اش و ...

دولت شوروی 29 نوامبر سال 1939 و یک روز پس از لغو پیمان عدم تجاوزی که میان آن دولت و دولت فنلاند وجود داشت، شهرهای این کشور را مورد حمله هوایی قرار داد و متعاقب آن، روز بعد (30 نوامبر) ارتش سرخ تعرّض همه جانبه خود را از دریا و هوا به فنلاند آغاز کرد.
     با وجود برتری نظامی شوروی وقت، این کشور موفق به تصرف همه فنلاند نشد. هیتلر که متوجه این ضعف نظامی شوروی شده بود، تشویق به حمله نظامی به این اتحادیه گردید و ....
    فنلاند از سال 1809 در تصرف روسیه بود و به صورت یک دوک نشینِ وابسته به روسیه اداره می شد و دهها سال تزار روسیه عنوان «تزار روسیه، پادشاه لهستان و دوک بزرگ فنلاند» داشت. دولت سوئد در سال 1812 الحاق فنلاند به روسیه را تأیید کرد و به رسمیت شناخت.
     در جریان انقلاب بلشویکی سال 1917 روسیه و حذف نظام پادشاهی، در فنلاند با استفاده از آن فرصتِ پیش آمده، اعلام استقلال شد. سقوط دولت تزاری روسیه، در فنلاند خلاء قدرت پدید آورده بود و طولی نکشید که بر سر نوع نظام حکومتی، در این سرزمین جنگ داخلی آغاز شد. سوسیالیست ها خواهان نظام ساویت (همان نظامی که لنین در روسیه اعلام کرده بود) و سلطنت طلبان که ثروتمندان فنلاند بودند، نظامی از نوع دیگر می خواستند.
     فنلاند که با روسیه حدود 1300 کیلومتر مرز مشترک دارد و این مرز در کنارِ سَر و گردن روسیه است، درسال 2022 و چندی پس از آغاز عملیات نظامی روسیه در اوکراین، تصمیم به پایان دادن بی طرفی طولانی و تعهد تداوم دوستی با دولت مسکو گرفت و قصد پیوستن به اتحاد نظامی غرب (ناتو) اعلام و درخواست مربوط را تسلیم کرد که تا پذیرش آن مراحل نسبتا طولانی باید طی شود و اگر تصویب شود، ناتو تا کنار سر و گردن روسیه و حساس ترین نواحی آن پیش خواهد آمد. کرملین اخطار داده است، ولی واکنش و اقدام عملی آن روشن نیست. آنچه که قابل پیش بینی است، منطقهِ اصطلاحا نوردیک و بالتیک، دیگر آرامش گذشته را نخواهند داشت. چند تفسیرنگار رسانه ای نوشته بودند که تصمیم فنلاندِ بی طرف در پیوستن به ناتو احتمالا به سبب نگرانی آن از روبرو شدن با وضعیتی مشابه اوکراین بوده است.

اندرز تاریخدان به دولتمردان: تاریخ بخوانید تا درس بگیرید و بدانید که کارهایتان قضاوت خواهد شد ـ رویدادهای یک روز به عنوان مثال

دکتر «هربرت اپثكر Herbert Aptheker » تاریخدان سیاهپوست و سوسیالیست آمریكایی (كه دخترش، بتینا استاد دانشگاه كالیفرنیاست) 29 نوامبر سال 2000 در یک سخنرانی عمومی به دولتمردان جهان توصیه كرد كه روزشمارها (كرونیكل ها) را که برخی از مطالب آنها در روزنامه ها نیز نقل می شود هر روز بخوانند تا قاضی تاریخ را ناظر بر امور ببینند و بدانند که این قاضی دارد از کارهای بد و خوب آنها یادداشت بر می دارد و هنگام تصمیم گیری ها غفلت و اشتباه نکنند که تاریخ را نمی شود پاک کرد. او برای مثال رویدادهای عبرت آموز همان روز (29 نوامبر در طول تاریخ) را برای مخاطبان مرور کرد از این قرار:

    ـ قتل 133 برده آفریقایی در جریان انتقال از آفریقا با کشتی زونگ ویژه حمل برده در سال 1781، تنها با هدفِ گرفتن غرامت از شرکت بیمه ـ شرکتی که کشتی و محموله آن را بیمه کرده بود.
    ـ قتل عام غیر ضروری سرخپوستان «شیان» در كلرادو در سال 1864 به دست سرهنگ چیوینگتن.
    ـ شورش لهستانی ها بر ضد دولت روسیه که لهستان (ضمن ساخت و پاخت قدرت های اروپایی) به آن دولت واگذار شده بود در سال 1830 و بعدا سرکوب خونین آنان توسط یک ژنرال روس. لهستان بارها تقسیم و به این دولت و آن دولت داده شده بود.
    ـ کاهش قدرت دولت پروس (آلمان شمالی به پایتختی برلین که قسمتی از آن پس از جنگهای جهانی یکم و دوم به لهستان داده شده است) و انتخاب پادشاه اتریش در سال 1850 به ریاست کنفدراسیون ژرمن ها.
    ـ صدور اعلامیه کنفرانس 4 روزه تهران مرکب از سران آمریکا، روسیه و انگلستان در سال 1943 و توافق های بدون منطق که نتیجه اش این بود که جنگ جهانی دوم بلافاصله پس از پایان به یک جنگ سرد تبدیل شد و غرب از تلاش خود دست برنداشت تا بلوک شوروی و خود این جماهیریه فروپاشید. نشست تهران شاه ایران را ابقاء کرد که کار او شده بود نوشتن دیکته های یک بلوک و دیدیم 36 سال بعد برضد او انقلاب شد و نظام حکومتی ایران تغییر یافت.
    ـ ایجاد کنفدراسیون یوگوسلاوی به نام جمهوری خلق یوگوسلاوی در 1945 که مشاهده سرنوشت آن در دهه 1990 (تجزیه) درس عبرت می آموزد.
    ـ رای مجمع عمومی سازمان ملل در سال 1947 به تقسیم فلسطین و خلق یك مسئله دیرپای.
    ـ عقب نشینی نیروهای مأمور از جانب سازمان ملل در شبه جزیره کره از کره شمالی تحت فشار ارتش چین که این کشور را هنوز به آن سازمان راه نداده بودند و لاینحل ماندن مسئله تقسیم شبه جزیره کره که نتیجه لجبازی ها و زیاده طلبی های پس از پایان جنگ جهانی دوم بوده است.
    ـ لیندن جانسون که برجای جان اف. کندی نشسته بود برای خاموش کردن سوء ظن آمریکاییان نسبت به قتل او در شهر دالاس، در نوامبر سال 1963 کمیسیونی به ریاست «وارن» تشکیل داد که دیدیم این کمیسیون کشفی نکرد، سوء ظن باقی ماند، فصلی از تاریخ شد و ....
    ـ مک نامارا وزیر دفاع آمریکا که پای این کشوررا به جنگ بی حاصل ویتنام کشاند و بارها گفته بود همین روزها کار «ویت کنگ» تمام است تحت فشار تظاهرات ضد جنگ مردم در آمریکا و اروپا در سال 1967 از سمت خود کناره گیری کرد، ولی کناره گیری او دیر انجام گرفت و گره ای از مشکل بازنکرد.
    ـ سازمان ملل از شوروی خواست که واحدهای نظامی خودرا از افغانستان خارج سازد، ولی مسکو به این خواست اعتناء نکرد که نتیجه اش را دیدیم.
    ـ شورای امنیت در سال 1990 با تصویب قطعنامه شماره 678 به عراق که کویت را اشغال نظامی و ضمیمه خاک خود کرده بود تا 15 ژانویه 1991 (47 روز) مهلت داد تا کویت را از نیروهای نظامی اش تخلیه کند و گرنه با زور اخراج خواهد شد که دیدیم صدام حسین که قدرت محاسبه نداشت اعتناء نکرد و کشور او شکست خورد، از کویت اخراج و تحریم اقتصادی شد.

    «هربرت اپثكر» 17 مارس سال 2003 در 88 سالگی درگذشت، ولی اندرز او پایدار مانده و برخی از سیاستمداران و دولتمردان آن را از نظر دور نداشته اند و در تفسیر و تحلیل ها به آن استناد می شود.

ساكنان جزایر كوریل جنوبی خواستار محاكمه پارلمانی هر مقامی شدند که سخن از استرداد این جزایر بزند

به گزارش 27 نوامبر 2004 مطبوعات مسكو، ساكنان جزایر كوریل جنوبی در واكنش به اظهاران اخیر وزیر امور خارجه روسیه خواستار محاكمه پارلمانی (ایم پیچمنت) مقامات هر دولتی در روسیه شدند که چنین وعده هایی را بخواهد عملی سازد و تاكید كردند كه برای حفظ این جزایر به عنوان گوشه ای از خاك روسیه دست به ایستادگی مسلحانه خواهند زد. وزیر امورخارجه وقت روسیه اخیرا گفته بود كه وعده پنجاه سال پیش مقامات شوروی را كه نیمی از جزایر كوریل جنوبی به ژاپن داده شود زیر پا نمی گذارد (که بعدا معلوم شد یک ژست دیپلماتیک - حرف توخالی و دلخوش کننده بود).
ساكنان كوریل در اعتراضیه خود نسبت به اظهارات وزیر امورخارجه روسیه نوشته بودند كه ازدست دادن جزایر كوریل كه ابتدای خاك روسیه به حساب می آید یك جنایت است و آنان اجازه نخواهند داد كه تا زنده اند چنین جنایتی رخ بدهد. فروش آلاسكا به آمریكا كافی است، بر اندوه روس ها نباید افزود. گزارش وقت مطبوعات روسیه حاکی بود كه طومار اعتراضیه ساكنان كوریل جنوبی به دولت روسیه و نیز «دوما» تسلیم شده بود و این دو مرجع را تحت تاثیر قرارداد.
مرور زمان نشان داد که اخطار ساکنان جزایر کوریل موثر واقع افتاد زیرا که اقدامی صورت نگرفت و چنان سخنی تکرار نشد.

مشكل گذرنامه های الكترونیك - اعتراض اتحادیه انجمن های حقوق مدنی در آمریکا

27 نوامبر 2004 اتحادیه انجمن های حقوق مدنی آمریكا به صدور گذرنامه های الكترونیك در این كشور كه بتازگی باب شده بودند اعتراض كرده و آنها را برای دارنده اش خطرناك توصیف كرده بودند. قبلا به دولتهای آلمان، انگلستان و كانادا هم كه صدور چنین گذرنامه هایی را آغاز كرده بودند ایرادهای مشابهی وارد آمده بود.
دلیل این اعتراضها این بوده است كه اطلاعات مربوط به صاحب گذرنامه و نیز كشور صادر كننده، علاوه بر تایپ در اوراق گذرنامه، در یك حافظه (چیپ) نواری (كارد بورد) قابل خواندن توسط دستگاه قرار می گیرد. این اطلاعات از فاصله چند متری هم توسط خواننده های الكترونیك جیبی قابل مطالعه اند و دارنده چنین خواننده هایی از فاصله دور می تواند به هویت كسی كه گذرنامه را در جیب و یا كیف دستی خود و جامه دانش دارد پی ببرد و احیانا دست به سوء استفاده بزند. اگر خواننده (از راه دور) گذرنامه یك تروریست باشد سریعا هدف را تشخیص می دهد و دست به حمله می زند.
در اعتراضنامه آن اتحادیه آمریکایی آمده بود: اتباع آمریكا مخصوصا در خارج از این كشور از این كه در میان انبوه مردم شناخته شوند بیم دارند و احتمالا این گذرنامه ها مانع از مسافرت برخی از آنان به كشوری دیگر خواهد شد.

تصویب قرارداد استراتژیک Security Pact همه جانبه آمریکا و عراق ـ اظهار نظرها

27 نوامبر 2008 پارلمان عراق قرارداد «امنیت آمریكا و عراق Security Pact» را تصویب كرد. این موافقت نامه 16 نوامبر این سال به تصویب شورای وزیران عراق به ریاست نوری المالکی رسیده و به پارلمان ارجاع شده بود. پس از تصویب پارلمان، شورای ریاست جمهوری عراق نیز چهارم دسامبر 2008 آن را امضاء کرد و اجرایی شد.
    طبق این Strategic Framework agreement، همکاری آمریکا و عراق بر پایه احترام کامل به حاکمیّت دو کشور در زمینهِ امنیت مشترک و دفاع و جلوگیری از تجاوز و تهدید علیه حاکمیّت و تمامیّت ارضی (در زمین، فضا و آبها)، نظام حکومتی و قانون اساسی طرفین خواهد بود.
    همچنین طبق این پیمانِ درازمدتِ ـ long term، آمریکا و عراق که علاوه بر امنیت متقابل، روابط حقوقی، اقتصادی و فرهنگی دو کشور را شامل می شود؛ دولت آمریکا متعهد شده بود که نیروهای رزمی ـ combat forces خود مستقر در عراق را تا آخرین روز سال 2011 (31 دسامبر این سال) از عراق خارج کند. [که این نیروها در زمان تعیین شده عراق را ترَک کردند، با اینکه در قرارداد آمده بود که چنانچه ضرورت ایجاب کند دو دولت می توانند از طریق مذاکره خروج برخی از نیروها را به تاخیر اندازند.].
     مشابه این قرارداد، یک پیمان مشترک امنیت و دفاع در مارس 1959 میان آمریکا و ایران امضاء شده بود که شورای انقلاب ایران آن را در نوامبر 1979 (ماه تصرف سفارت آمریکا در تهران و گروگانگیری کارکنان آمریکایی آن) لغو کرد.
     در زمان تصویب پیمان استراتژیک آمریکا و عراق، اصحاب نظر گفته بودند که بالاخره دولت واشنگتن پس از تحمل 4200 كشته و دهها هزار زخمی و حدود هفتصد میلیارد دلار هزینه مالی به هدف سیاسی دیرین خود رسید و با خروج نیروهای رزمی آمریکا (نَه مستشاران نظامی) تا پایان سال 2011، در وضعیت استراتژیک آمریكا در عراق تغییری به وجود نخواهد آمد. در پیمان مشترک، به خروج برخی مستشاران نظامی و یا گارد مسلح غیر دولتی آمریکا در عراق (کنتراکتورهای آمریکایی) اشاره نشده است.
    مفسران رسانه ها با اشاره به تاریخ، و جغرافیای انسانی عراق نوشته بودند که عراق به رغم نژادها و مذاهب متعدد، چهارراه جهان و کلید خاورمیانه است. در طول تاریخ برخورد قدرت ها عمدتا بر سر مناطق غرب فرات در شرق مدیترانه روی داده است؛ از امپراتوری های آشور و بابل تا امپراتوری های ایران، روم، ... تا عثمانی و آخر از همه انگلستان. كُردهای عراقی و نیز آنان كه از سال 2003 از وضعیت موجود استفاده كرده و یا ثروتمند شده اند و ... از همان آغاز کار مایل به داشتن رابطه طولانی استراتژیک و امنیت متقابل عراق با آمریکا بودند.
    این مفسران پیش بینی کرده بودند که دولت واشنگتن خواستار داشتن چنین پیمانی با افغانستان هم خواهد شد. [که این پیش بینی تحقق یافت]. آمریکا پس از انقلاب ایران، از دست دادن ایران به عنوان یک متحد و دوست و لغو پیمان مشترک آمریکا و ایران از سوی شورای انقلاب ایران، با استفاده از هر فرصت پیش آمده؛ در کشورهای سعودی، کویت، قطر، بحرین و ... نظامی و پایگاه مستقر ساخته ازجمله یک پایگاه دریایی در خلیج فارس.

3 سانحه هواپیمایی مرگبار در چنین روزی

29 نوامبر شاهد سه سانحه هوایی پُرتلفات بود، از این قرار:
    ـ 29 نوامبر 1963 یک هواپیمای مسافربر کانادایی در مونترآل و هنگام برخاستن از فرودگاه سرنگون شد که 118 تن کشته شدند.
    ـ در همین روز در سال 1987 یک هواپیمای کره ای در غرب تایلند بر زمین افتاد و 115 تن سرنشینان آن جان سپردند.
    ـ 29 نوامبر 2013 یک هواپیمای مسافربر موزامبیک که از آسمان کشور نامیبیا عبور می کرد سرنگون شد و 33 تن از مسافران آن کشته شدند.

در ژاپن هم، بله ـ زنی متهم به سیانور خوراندن به شش شوهر پیشین خود، یکی پس از دیگری شد

چیساکو

به گزارش رسانه ها در نوامبر 2014، یک زن ژاپنی 67 ساله به نام «چیساکو کاکِه هی» متهم شده است که شش شوهر پیشین خودرا که یکی از آنان تنها دو ماه شوهر او بود با سمی مرموز و احیانا سیانور کشته و پول بیمه آنها و مزایای دیگر را برداشت کرده و میلیونر شده است.
وی هنگامی مورد سوء ظن قرار گرفت که پزشکی قانونی مرگ شوهر ششم اورا مسمومیت از سیانور تشخیص داد. او یک بار هم با یک سرطانی ازدواج کرده بود. قبلا هم در خون برخی از شوهران متوفای چیساکو آثاری از سیانور دیده شده بود. وی که بازداشت شده است اتهامات وارده را تکذیب کرده است.

برخی دیگر از رویدادهای 29 نوامبر

903: نیروهای نظامی خلیفه عباسی (سُنّی) در نبرد حَماء (واقع سوریه امروز) افراد مسلح قرامطه (شیعیان اسماعیلیه) را شکست دادند. قرامطه Qarmatian در آن زمان مناطقی از ساحل غربی خلیج فارس از جمله حصاء (واقع در شرق کشور سعودی کنونی)، بحرین، مناطقی از سوریه و عراق را در دست داشتند. قرامطه بر مناطق زیر کنترل خود نوعی نظام جمهوری برقرار کرده بودند و زندگانی لوکس و افراط در مصرف، دروغ و اجحاف را منع و نهی کرده بودند و برای مرتکبین به اَعمال خلاف اخلاقیات اسلامی و نیز دروغ گفتن، مجازات تعیین کرده بودند. در پی شکست قرامطه، گروهی از آنان به نام فاطمیون مدت ها بر مصر حکومت کردند.

1262: شین ران Shinran موسس بودائیسم حقیقی در ژاپن درگذشت.

1777: تأسیس شهر سن حوزه San Jose در کالیفرنیا اعلام شد. در آن زمان کالیفرنیا، گوشه ای از اسپانیای نو (مکزیک) بود.

1864: میلشیای محلی کلرادوِ آمریکا 150 سرخپوست از طایفه شاینی را بدون این که سرِ جنگ داشته باشند کُشت.

1922:

در این روز در سال 1922 مایکل هوارد Michael Howard تاریخدان و مورّخ بنام انگلیسی بدنیا آمد و 97 سال عُمر کرد و در سال 2019 درگذشت. وی تاریخ تحولات نظامی و جنگ ها را در دانشگاهها تدریس می کرد و 23 تألیف او نیز در همین زمینه است. او در تألیفاتش و همچنین در تدریس، روی علل و نتایج جنگ ها توجه داشت. استاد هوارد «دشمنی تراشیدن»، «فریب دادن»، «تحریم کردن»، «تحریک کردن» و «زیر سایه ترس قراردادن» را هم جنگ و شِبه جنگ می دانست و می گفت که جنگ تنها قراردادن دو ارتش در برابر هم نیست. او زبان و قلم را اسلحه جنگ سرد بدست داد که با آنها می توان طرف را گیج و سردرگُم و تحقیر و تضعیف کرد. استاد هوارد راههای فرار از جنگ و دشمنی را در گفته و نوشته هایش بدست داده و سلاح اتمی را بازدارنده خوانده و بعید دانسته که بار دیگر بکار رود، مگر اینکه کارد به استخوان دارنده آن برسد. اصطلاح جنگ نیابتی از اوست و کمک مالی و تسلیحاتی رسانی در زمان جنگ به یک طرف آن را نوعی مشارکت غیر مستقیم در آن خوانده است. شکست های نظامی از دیدگاه او، ضعف محاسبات آغازکننده جنگ بوده و برتری تسلیحاتی را یک پلکان قدرت دانسته است. وی نظراتی هم درباره جنگ چریکی مطرح ساخته و مقالاتی نیز در باره تاریخچه استفاده طرف سوم از فرصت های بدست آمده از جنگ دیگران نوشته است و ....

1928: محمدعلی فروغی نماینده ایران در جامعه ملل شد و حسین علاء معاون او.

1945: کنفدراسیون یوگوسلاوی مرکب از شش منطقه خودمختار تأسیس شد. این سرزمین تا پیش از جنگ جهانی دوم، نظام سلطنتی داشت. کنفدراسیون یوگوسلاوی به پایتختی بلگراد تا سال 1992 دوام آورد و سپس تجزیه شد و شش منطقه آن شش کشور مستقل شده اند به علاوه کوزووُ.
    نظام اقتصادی ـ اجتماعی یوگوسلاوی از نوامبر 1945 سوسیالیستی مارکسیستی بود. «تیتو» را مؤسس این کنفدراسیون نوشته اند.

1947: مجمع عمومی سازمان ملل رای به تقسیم فلسطین میان عرب و اسرائیلی داد.

1951: در سال 1330 دستگیری «هنری ناوارا» در تهران به اتهام جاسوسی برای انگلستان هیاهوی فراوان در مطبوعات جهان به راه انداخته بود.

1990: شورای امنیت سازمان ملل یک مهلت چهل و هفت روزه به دولت عراق داد تا کویت را تخلیه کند. این مهلت که عراق به آن اعتناء نکرد 15 ژانویه 1991 یافت و طولی نکشید که نیروهای ائتلاف به فرماندهی آمریکا علیه نظامیان عراق در کویت وارد عمل شدند و عراق را از کویت اخراج کردند و ....

2019:

در این روز در سال 2019 Yasuhiro Nakasone سیاستمدار ژاپنی و نخست وزیر این کشور از سال 1982 تا 1987 درگذشت. وی یکصد و یک سال و 186 روز عُمر کرده بود. یاسوهیرو متولّد 1918، در دوران جنگ جهانی دوم افسر ارتش ژاپن در جریان جنگ با هلندی های اشغالگر و اخراج آنان از اندونزی بود و در این کشور بر ساخت یک پایگاه هوایی نظارت داشت. فاتحان جنگ جهانی دوم در پایان این جنگ گفته بودند که یاسوهیرو در طول مأموریت در اندونزی با تَن فروشی زنان اندونزیایی مخالفت نداشت زیرا که مورد نیاز نظامیان ژاپنی بود که دور از وطن خود بودند. یاسوهیرو که چند سال پس از پایان جنگ وارد کار سیاست شد و بیش از 50 سال نماینده پارلمان و چند بار وزیر بود کوشش بسیار در احیاء ناسیونالیسم ژاپنی و خروج وطن خود از محدودیّت نظامی کرد. تلاش دیگر او دوستی با چین و هرچه بیشتر کمرنگ شدن کشتار چینیان به دست نظامیان ژاپنی در طول جنگ بود و با همین هدف به چین رفته بود و با سران چین مذاکره کرده بود و در برابر مردم چین ژست دوستانه گرفته بود.

نامه به مولف

راه حل مسئله حجم نقدینگی از دیدگاه یک اقتصاد دان ایرانی: انتصاب مدیرکل بانک مرکزی و هرگونه استقراض دولت از این بانک موکول به تصویب مجلس شود

این نظریه 24 نوامبر 2020 از اروپا به دبیرخانه «تاریخ برای ایرانیان» فاکس شده بود و فرستنده اش که خودرا یک اقتصاددان ایرانی معرفی کرده خواسته است که درج شود. این مخاطب گرامی، نظر خودرا قبلا ایمیل کرده بود که پاسخ داده شد، بهتر است که فاکس کند و شماره فاکس به او داده شد:

    "مسئله وطن، تورّم است و طبق بررسی من [مخاطب] سبب اصلی آن افزایش پی در پی حجم نقدینگی است. پول بمانند هر کالای دیگر است که وقتی عَرضه آن زیاد شود (عرضه در بازار مصرف ـ در دست مردم)، ارزش آن پایین می آید و گرانی حاصل می شود. دولت ها برای جبران کسری بودجه به بانک مرکزی کشور خود متوسل می شوند و اصطلاحا قرض می گیرند و بانک مرکزی از انبار پر از اسکناس چاپ شده که در اختیار دارد این درخواست را اجابت می کند. اقتصاددانان و اصحاب اندیشه در رسالات و تألیفاتشان، افزایش حجم نقدینگی را نوعی «مالیات بی نام دولتی» برای پرداخت هزینه ها عنوان کرده اند. می دانیم که از زمان ایجاد پارلمان مدرن از قرن سیزدهم و از انگلستان، هرگونه هزینه و درآمد دولت و قروض و تعهدات مالی آن (که بودجه نامیده شده است) باید قبلا به تصویب پارلمان برسد. در عهد قدیم هم سنای روم به همین ترتیب عمل می کرد و به نوشته تاریخنگاران رومی، سنای ایران در دوران حکومت اشکانیان. لذا، حل مسئله حجم نقدینگی و کنترل آن در دست مجلس شورای اسلامی و از وظایف آن است، به این صورت که؛
    ـ مجلس یک طرح چند سطری تصویب کند و یا یک بند بر لایحه بودجه اضافه کند که هرگونه استقراض دولت از بانک مرکزی، قبلا باید به تصویب مجلس برسد.
    ـ همچنین، انتصاب مدیر کل بانک مرکزی به پیشنهاد دولت و یا شورای پول به مجلس خواهد بود و موکول به تصویب مجلس برای یک دوره معین است. در این باره، دولت و یا شورای پول پنج کارشناس واجد شرایط را به مجلس معرفی می کند و مجلس پس از بررسی، مدیر بانک و دو معاون ارشد او را برحسب آرایی که بدست خواهند آورد تعیین خواهد کرد. بنابراین، آنها مستقل از دولت عمل خواهند کرد.
    ـ اعضای شورای پول از میان کارشناسان بنام و با رأی استادان و کارشناسان مربوط انتخاب شوند، نه فرستادگان سازمان های دیگر.".

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com