Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

2 سپتامبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

یک آتنی 240 کیلومتر دوید تا اسپارتی ها را از لشکر کشی ایرانیان آگاه سازد - داستان نامگذاری دویِ «ماراتُن»

یك میهندوست آتنی به نام فیلیپیدس Pheidippides = Philippidess پس از اطلاع از تصرف جزیره «اوبوآEuboea» توسط نیروی دریابُرد ایران و پیاده شدنِ طلیعه این نیرو در «آتیكا» و دشت ماراتنMarathon، دویست و چهل کیلومتر فاصله آتن تا اسپارت را در دو شبانه روز دوید تا از سران اسپارت بخواهد كه نیروی کمکی به آتن بفرستند تا به دست ایرانیان نیافتد. وی دوم سپتامبر سال 490 پیش از میلاد به اسپارت رسید و درخواست خود را مطرح ساخت. فیلیپیدس از جانب کسی ماموریت نداشت و حس میهندوستی اورا به دویدن 240 کیلو متری وادار کرده بود و همین امر ـ در تاریخ ـ بر اهمیت عمل او افزوده است. (برخی از مورخان نوشته اند که او یک پیام رسان = نامه بَر حرفه ای بود).
    به نوشته هرودوت erodothus (کتاب ششم ـ تاریخ جنگهای پارسیان)، فیلیپیدس پس از بازگشت به آتن از اسپارت، به میدان جنگ رفت و هنگامی که مشاهده کرد ایرانیان به کشتی هایشان باز می گردند تا از منطقه خارج شوند مسافت ساحل تا شهر آتن (عرض ناحیه ماراتن Marathon) را که حدود 40 کیلومتر بود دوید تا مردم آتن را که در نگرانی بسر می بردند از این بازگشت آگاه سازد که پس از دادن خبر به شورای شهر، در همانجا و در برابر اعضای شورا بر زمین افتاد و درگذشت. پلوتارک نیز جریان را در فصل ماراتن کتاب خود توصیف کرده و لوسیان بر آن تفسیر نوشته است. به همین جهت و با هدف جاویدان ساختن فداکاری فیلیپیدس، بارون پیر دو کوبرتین Baron Pierre de Coubertin احیاء کننده مسابقه های پهلوانی المپیک، مسابقه دو طولانی المپیک را «ماراتن» نام نهاده که 42 کیلومتر است.
    لشکرکشی به آتن به دستور داریوش بزرگ صورت گرفته بود زیراکه آتنی ها اتباع یونانی زبان ایران در آناتولی غربی (معروف به ایونی که واژه یونان از آن گرفته شده و اینک واقع در ترکیه) را تحریک به نافرمانی می کردند و یک بار نیز به شهر سارد = ساردیس (سارت) آسیب زده بودند.
    در لشکرکشی به آتن حدود سی هزار پیاده و یک هزار سوار ایرانی شرکت داشتند که ششصد کشتی آنان را به آتیکا که حدود 400 کیلومتر دور بود منتقل کردند. فرمانده نیروهای ایرانی، آرتافرن بود و فرماندهی کشتی ها را دریاسالار کُرد (ماد) داتیس (داتوس) بر عهده داشت. این لشکرکشی، بزرگترین Amphibious Warfare (لشکرکشی دریایی ـ زمینی تاریخ جهان تا قرن بیستم میلادی) بشمار می رود. این نیرو در سر راه خود چند منطقه ازجمله جزیره بزرگ Euboea و شهر Eriteria واقع در آن و ناکسوس را تصرف و در Attica پیاده شد. اشتباه در این بود که پیادهِ دریابُرد ایرانی وارد یک منطقه باتلاقی شده بود و یونانیان در تپه های مشرف بر دشت و در جنوب غربی آبادی ماراتون مستقر شده بودند.
    فرمانده نیروهای ایرانی 12 سپتامبر 490 پیش از میلاد به افراد خود دستور بازگشت داد و فیلیپیدس این خبر را به آتن رسانید و با گفتن این جمله؛ "شاد باشید، ما برنده شدیم" بر زمین افتاد و جان سپرد.

دولت فرانسه با هدف بزرگداشت فيليپيدِس اين تمبر پستي را منتشر کرده است

گوشه اي از محل مقابله دو نيرو در ماراتُن، يونانيان روي تپه ها و ايرانيان در زمين باتلاقي ساحلي

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

روزی که به رضاشاه اطلاع داده بودند که سربازانِ مُرَخَص شده در خیابانها و جاده ها گرسنه مانده و با پای پیاده به زادگاههای خود باز می گردند و ...

دوم سپتامبر 1941 (11 شهریور 1320) رضاشاه پهلوی از طریق نزدیكان خود اطلاع یافت كه آن دسته از سربازِان وظیفه که از شهرهای دور افتاده و روستا ها بودند و خائنانه و بدون اطلاع او مرخص شده بودند، از هشتم شهریور كه آنان را از پادگانها بیرون كرده اند در خیابانها و جاده ها گرسنه مانده و با پای پیاده به زادگاههای خود باز می گردند و همچنین قسمتی از سلاحهای سبك و مقدار زیادی فشنگ از انبارهای اسلحه خارج شده و به اشرار فروخته می شود!.
     رضاشاه كه هنوز نمی دانست انگلستان و شوروی بركناری، تبعید و اسارت او را از شرایط تغییرناپذیر برای تَرك مخاصمه مطرح كرده بودند با دریافت خبر آوارگی سربازان از اطرافیانش، بار دیگر خشمگین شد و غافل از این كه آوارگی خود او، بسان سربازان، مطرح است عصا بر زمین می زد و تاكید برتسریع تشكیل دادگاه نظامی زمان جنگ (معروف به محكمه حَرب) با حضور شخص خود داشت تا مقامات نظامی كه سربازان پادگانها را مرخص كرده بودند محاكمه و اعدام شوند. تنها خبر رسمی را كه در این روز به رضاشاه دادند تا اعصابش را خرابتر كنند و جرأت را از او بگیرند ادامه بمباران شهرهای شمالی توسط هواپیماهای شوروی و پیشروی واحدهای نظامی انگلستان از دو سَمت ـ جنوب شرقی و جنوب غربی ـ به داخل كشور بود. رضاشاه هنوز نمی دانست كه لشكر 7 پیاده كرمان حاضر به تَرك پادگان نشده و خودرا برای نبرد با یك تیپ انگلیسی ـ هندی كه تا حدود 100 كیلومتری جنوب این شهر پیش آمده بود آماده كرده و این تیپ از بیم مقابله، در جلگه «راین Rayen» و نه چندان دور از كوه هزار دست به سنگربندی زده است؛ لشكر خوزستان نیز بدون توجه به بخشنامه «نخجوان ـ ریاضی» با نیروهای متجاوز انگلیسی که از طریق عراق وارد شده بودند درگیر شده و زد و خورد ادامه دارد؛ لشكر تبریز هم به دو قسمت شده؛ بخشی از آن با توپخانه لشكر از بیراهه برای دفاع از تهران روانه پایتخت شده و قسمت دیگر ترجیح داده كه به جای تسلیم شدن به نیروهای شوروی، به تركیهِ «بی طرف» عقب نشینی كند و در کرمانشاه، یک واحد نیروی زمینی آماده مقابله شده است. رضاشاه حتی خبر نداشت كه زیر گوش او، در تهران، خلبانان پایگاهِ نیروی هواییِ قلعه مرغی كه بر ضد فرمانده خود كه به آنان دستور رفتن به منازلشان را داده بود شورش كرده بودند، شماری از حلبانان دست به مقابله با هواپیماهای شوروی زده بودند و شماری دیگر با شنیدن این خبر که خائنان به یک یکان باقیمانده نیروی زمینی دستور تصرف پایگاه هوایی را داده بودند تعدادی از هواپیماها را از قلعه مرغی خارج و در «یافت آباد» فرود آورده و زیر درختها استتار كرده بودند تا به موقع از آنها استفاده دفاعی كنند. ولی، این خبر را كه برای هر ایرانی تاسف آوراست به رضاشاه داده بودند كه در پی مرخص شدن سربازان لشكر فارس، بعضی از عشایر منطقه در این لحظات حساس، میهندوستی را رها ساخته، اسلحه برداشته و درصدد حمله به شهرها و روستاها و كاروانها بر آمده اند ولی برایش تحلیل نكرده بودند كه این عمل به تحریك عوامل خارجی (انگلستان) صورت گرفته كه سران ایل ها را تطمیع كرده بودند. رضاشاه با همه تلاشی که کرده بود موفق نشده بود ریشه ایلخان بازی را در عشایر كه یك مسئله عمومی ایران از زمان مغول ها بود كاملا قطع كند.
    در این میان دو فرستنده رادیویی متعلق به انگستان (رادیوهای لندن و دهلی) رضاشاه را زیر شدیدترین انتقادها قرار داده و سعی در بدنام كردن او داشتند تا به این ترتیب نظر آن گروه از مقامات ایرانی را كه هنوز هواخواه وی بودند تغییر دهند و راه را برای اسارتش هموار سازند.
     كارشناسان نظامی بی طرف و نگارندگان تاریخ های نظامی به صراحت نوشته اند كه اگر خیانت اواخر آگوست در ایران صورت نگرفته بود، در آن زمان شوروی و انگلستان آن نیروی اضافی را نداشتند كه بتوانند از عهده ارتش ایران كه با انضباط سخت آموزش دیده بود برآیند، زیرا كه شوروی در برابر آلمان حالت دفاعی توأم با عقب نشینی در پیش گرفته، لنینگراد به محاصره آلمانی ها افتاده و انگلستان در شمال آفریقا و اروپا با آلمان و در خاور دور با ژاپن درگیر بود و تكنولوژی نظامی تا آن حد پیشرفته نبود كه ایران فاقد آن باشد و در آن زمان حتی ایران اگر می خواست می توانست به سرزمین های مجاور خود كه جز تركیه و افغانستان، زیر سلطه قدرت های اروپایی بودند تعرض كند. چرچیل در خاطرات خود اعتراف كرده است كه برای حمله به ایران، با زحمت بسیار توانسته بود 3500 تا 5000 نظامی عمدتا هندی جمع آوری كند!.

به تصمیم رئیس دولت کودتا (دولت ژنرال ژاهدی)، برخی از افسرانِ مصدقیِ پلیس در اختیار وزارت کار! گذارده شدند

یازدهم شهریور 1332 سازمان شهربانیِ دولت زاهدی (معروف به دولت كودتا) تصمیم گرفت كه آن دسته از افسران این سازمان را كه از دكتر مصدق و نهضت ملی هواداری كرده بودند و شهرت ناسیونالیستی داشتند، ولی دلیل محكمی برای زندانی كردنشان وجود نداشت اخراج و یا در اختیار وزارت كار قرار دهد كه چنین شد.
     هفت سال بعد، همین شهربانی (پلیس كشور) مجبور شد كه برای اصلاح كلانتری ها، قطع رشوه گیری و فساد، همان افسران را كه غیرنظامی شده بودند با همان درجه هایی كه در اواخر حكومت دكتر مصدق داشتند به خدمت پلیس بازگرداند و بسیاری از آنان که در دوران بیکاری، از دانشکده حقوق دانشگاه فارغ التحصیل شده بودند در راس كلانتریهای تهران ظاهر شدند و دفعتا روسای كلانتری های پایتخت كه قبلا سرهنگها بودند، سروانها و ستوانها (عقب افتاده از ترفیع) شدند و شهر را اصلاح كردند و به عربده كشی ها، جاهل بازی ها و باج خوری ها كه پس از براندازی 28 امُرداد (به دلیل شركت این قبیل افراد در كار براندازی) شدت یافته و به صورت امری عادی درآمده بود پایان دادند.
     همین افسران پس از انقلاب، در زمان دولت موقت، مقامات تراز اول شهربانی كشوررا بر عهده گرفتند و پلیسِ ازهم پاشیده را احیاء کردند.

ايزدپناه، زماني که سرهنگ بود

یكی از آنان، افسری كِرمانی به نام«احمد ایزدپناه زرندی» بود كه در اواخر دهه 1330 در طول ریاست بر كلانتری منطقه دروازه قزوین، باج خورها و سردسته های محله بدنام تهران را كه پس از براندازی 28 امُرداد قدرت گرفته بودند و به خرید و فروش زنان و انواع جرائم دیگر مبادرت می كردند، از طُرُقی كه دولت مانع نشود شدیدا سركوب كرد و وارد ساختن زنان تازه را به این محله (شهر نو) ممنوع ساخت. وی در طول ریاست بركلانتری های دیگر تهران، زمین خوارها را برانداخت. با این خدمات، مجله امید ایران در دهه 1340 ایزدپناه را «مرد سال» خود كرد كه خشم شاه را برانگیخت كه به تعقیب امنیتی دست اندرکاران مجله منجر شد. پس از انقلاب سال 1357، ایزدپناه معاون پلیس تهران و سپس رئیس سازمان آگاهی و معاون شهربانی کل شد، به درجه سرتیپی ارتقاء یافت و به نوسازی این سازمان همت گمارد. وی که اخیرا فوت شد یکی از معروفترین افسران پلیس ایران است.

دیدار هوا گوفنگ رئیس وقت دولت چین با شاه (درجریان انقلاب سال 1978)

"هوا گوفنگ" در حال مذاکره با شاه

دوم سپتامبر 1978 (در آن سال مصادف با 11 شهریور 1357 و سال انقلاب) كه تظاهرات در بسیاری از نقاط ایران ادامه داشت، «هوا گوفنگ» صدر كمیته مركزی حزب كمونیست و رئیس شورای وزیران وقت چین (رئیس دولت) كه به ایران آمده بود با شاه (پهلوی دوم) دیدار و گفتگو کرد كه برخی از مورخان، آن را یك اشتباه دیپلماتیک رهبر وقت چین (جانشین مائو) نوشته اند.
    «هوا Hua Guofeng» در نطقی در تهران گفته بود كه چین دوران انقلاب را پشت سر نهاده و گام به دوران سازندگی گذارده و نیاز به صلح و مسالمت دارد تا خودرا بسازد. «هوا» ضمن ستایش از خدمات ایران باستان به تمدن جهان و اشاره به گذشته با عظمت ایرانزمین گفته بود كه از این پس و یا در آینده ای نزدیک، تعرض قدرت های بزرگ به كشورهای كوچك و ضعیف، مانند گذشته به سود بزرگها نخواهد بود زیرا كه مقاومت ملت ها در برابر آنها بیشتر می شود.
     بعدا به این دیدار «هوا» كه احتمال بهره برداری شاه به سود خود از آن می رفت ایراد گرفته شد كه «هوا» پاسخ داده بود كه ترتیب دیدار پیش از گسترش انقلاب داده شده بود، تشریفاتی بود و او قصد مداخله در انقلاب را نداشت.

Hua Guofeng در سال 2007

هوا گوفنگ Hua Guofeng که در نیمه آگوست 2008 در هشتاد و هفت سالگی درگذشت پس از بازگشت از ایران، دیری نپایید که سمت های حزبی و دولتی خود را یکی پس از دیگری ازدست داد و قدرت، عملا به دنگ شیائو منتقل شد که معمار تحولات اقتصادی چین (کاپیتالیستی کردن اقتصاد این کشور با کمک کمپانی های آمریکایی) عنوان گرفته است. «هوا» آخرین سمت حزبی اش را در سال 1981 از دست داده و از آن پس عملا خانه نشین شده بود. وی از 15 سالگی به انقلاب کمونیستی چین پیوسته بود. دولت چین بیستم آگوست 2008 اعلامیه درگذشت «هوا» را منتشر ساخت.

اعلام هدف های جبهه ملی ایران ـ چه کسانی نمی توانستند وارد این جبهه شوند ـ خواستهای این سازمان سیاسی

یازدهم شهریور 1357 (یکم سپتامبر 1978) و در جریان انقلاب، جبهه ملی ایران كه حیات تازه یافته بود اعلام كرد كه یك حزب نیست بلكه سازمانی سیاسی و فراگیر است كه فعلا احزاب ایران، ملت ایران، جامعه سوسیالیست های ایران و ... هسته مركزی اش را تشكیل می دهند و خواهان تحقق آرزوهای ملی ایرانیان از جمله تامین آزادی، دمكراسی، عدالت اجتماعی و رفاه عمومی است.
در این اعلامیه تاکید شده بود که تنها افراد و احزابی می توانند در این جبهه فعالیت كنند كه سابقه ضدیت با نهضت ملی و افكار دكتر مصدق را نداشته، مرتکب جرائم اداری ـ اقتصادی نشده باشند، دلسوز وطن بوده و صادقانه آماده خدمت به میهن و هموطنان باشند.
جبهه ملی با صدور دومین اعلامیه «خواستار آزاد شدن تشکیل احزاب، سندیکاها و انتشار نشریات، انحلال اتحادیه های اصناف که رخنه گاه بازاریان آزمند و کانون اجحاف شده بودند، لغو اختیارات دادرسی ارتش در مورد تعقیب قضایی غیر نظامیان، بازگرداندن «خود ـ تبعیدها» از خارج، برگزاری انتخابات آزاد و بالاخره سلطنت کردن نَه حکومت کردن شاه» وارد میدان شد.

نظرات اقتصادی آیت الله بهشتی ـ دادگاههای انقلاب باید به دارایی افراد كه از راه حرام به دست آمده است رسیدگی كنند

آیت الله دكتر بهشتی در مصاحبه اختصاصی با روزنامه اطلاعات كه در شماره دهم شهریور 1359 آن روزنامه منعكس شده است گفته بود كه دادگاههای انقلاب باید هرچه زودتر به دارایی افراد كه از راه حرام به دست آمده است رسیدگی كنند (لحن كلام بگونه ای است كه توصیه بر تداوم این كنترل قضایی دارد).
     وی در این مصاحبه نظرات خود را که عمدتا زمینه اقتصادی دارند اعلام داشته بود كه خلاصه برخی نكات آن از این قرار است:
     ــ صنایع مادر و بازرگانی خارجی باید دولتی باشند (تا هیچ مقامی متهم به واگذاری خارج از ضوابط نشود).
    ــ کارخانه ها و موسسات بزرگ را (که خارج از مقوله صنایع مادر هستند) می توان به صورت تعاونی اداره کرد. اگر تعاونی ها تقویت شوند بخش خصوصی (سرمایه داران انفرادی) فرصت و زمینه بادکردن (بزرگتر شدن) به دست نمی آورند.
    ــ نیمی از اموال كسانی كه مالیات نداده اند متعلق به دولت است.
    ــ اموال رباخواران باید مصادره شود (به جامعه و نماینده آن دولت داده شود).
    ــ اموال كسانی كه از راه بند و بست با مقامات دولتی صاحب كارخانه و ... شده اند مال خودشان نیست و متعلق به بیت المال است.
    ــ كسانی كه از راه فروش اراضی موات (بلا استفاده) صاحب ثروت شده اند این ثروتشان حرام است.
    ــ عموم مردم باید امكان كار و فعالیت داشته باشند و ....

ضرورت رعایت دقیق «قانون اساسی جمهوری اسلامی» و توجه به غیر قانونی بودن قرارداد «ان پی تی» از دیدگاه دکتر هوشنگ طالع

دکتر هوشنگ طالع ـ پژوهشگر، نویسنده و ناسیونالیست بنام در یادداشت شماره 460 خود که این یادداشت ها به شماری ازجمله دبیرخانه تاریخ آنلاین برای ایرانیان «ای ـ میل» می شود ضمن آوردن جملاتی از اظهارات حجت الاسلام حسن روحانی رئیس قوه مجریه جمهوری اسلامی در نشست مطبوعاتی اش در هفتم شهریور 1394 نوشته است:
    سخنان رئیس جمهور محترم در این باره که «برجام» نیاز به تصویب مجلس شورای اسلامی ندارد بسیار شگفتی ساز بود،‌ زیرا که از او به عنوان «حقوق دان» نام می برند. این روزها به سبب تکرار پی در پی اصول 77 و 125 قانون اساسی در رسانه ها، همگان بر این دو اصل واقف هستند و اشاره مکرّر بویژه از زبان نمایندگان مجلس، بسیاری از گرامی ایرانیان را بر آن داشته که بروند و اصول قانون اساسی را مرور کنند که عملی لازم، مفید و مؤثر برای میهن است. به نظر من [دکتر طالع] آن چه را که اینک در زمینه فعالیت های دانش هسته ای وطن انجام می‌گیرد در واقع به استناد معاهده ای است [معاهده ان پی تی] که ایران قبلا آن را پذیرفته بود.
     باید بگویم و رئیس جمهور محترم هم قطعا می دانند که قرارداد «ان پی تی»، سالهاست که دارای وجاهت قانونی نیست. در رژیم پیشین، از روی نادانی و یا به عللی و تحت فشارهایی! این قرارداد پذیرفته شد و پس از تصویب مجلس (مجلس شورای ملّی) به صورت یک مصوّبه قانونی درآمد. این قرارداد دارای قید زمانی بود که در دوران ریاست آیت الله هاشمی رفسنجانی بر قوّه مجریه، بدون تصویب مجلس شورای اسلامی، از سوی وی تمدید گشت که لازم بود مجلس که قید زمانی قبلی را تایید کرده بود تمدیدیه را هم تصویب کند تا لازم الرعایه شود. در نتیجه مدت اعتبار قراردادِ ان پی تی، چندین سال پیش پایان یافته است و آن‌چه در این زمینه و به استناد به آن صورت می‌گیرد، وجاهت قانونی ندارد.
    همچنین حجت الاسلام حسن روحانی نیک می‌داند که شورای عالی امنیت‌ملّی به ریاست رییس‌جمهور، در واقع یک نهاد دولتی است و نمی‌تواند جای‌گزین مجلس شورای اسلامی گردد که قوه ای است جداگانه و مُنفَک از دو قوه دیگر [در هر دمکراسی]. درست است که مصوّبات شورای عالی امنیت‌ملّی پس از تأیید مقام رهبری قابل اجراست (اصل 176 قانون اساسی) اما این مراحل، دَورزدن اصول 77 و 125 قانون اساسی نمی تواند باشد. به علاوه، از قَبل نمی توان تأییدِ مصوّبه شورای امنیت ملی از سوی مقام رهبری را «قطعی» پیش بینی کرد، ممکن است که با توجه به تحوّلات آخرین لحظه، نظر ایشان تغییر کند. در هر حال ـ و به نظر من [دکتر طالع] مصوّبات مراجع دیگر نمی‌تواند جای‌گزین «قانون مصوّب» مجلس (قوه مقنّنه و مجمع وکلای ملّت) گردد. وضع قانون مراحل و تشریفات معیّن دارد و همچنین لغو قانون.
    در این میان، این پرسش در ذهن بسیاری پدیدآمده است که چه تعهّد و هدف هایی در پسِ پرده‌ نهفته است که قرار است به هر بها و ترتیب که شده «مُهر تأیید» به پای «برجام» گذارده شود؟!، اتفاقا در واشنگتن، باراک اوباما نیز به رغم مخالفت هایی، همین اصرار را دارد!.
    ـ ـ ـ ـ ـ
    این یادداشت (اظهار نظر دکتر هوشنگ طالع) یک‌شنبه هشتم شهریورماه 1394 (در هفتاد و چهارمین سالروز جانبازی نیروی هوایی میهن در جریان تعرّض نظامی مشترک دولت های لندن و مسکو و اشغال ایران به مدت چهار سال و اَندی) نوشته و ارسال شده بود. [دکتر طالع در طول نمایندگی مجلس شورای ملی، در برابر آن اقدامات شاه و دولت او که در جهت حقوق و منافع ملّی نبود ایستادگی سخت می کرد. وی بود که طرح استیضاح امیرعباس هویدا را پیش کشید که با تجزیه ایران و از دست رفتن بحرین موافقت کرده بود و طرح استیضاح به قلم او بود.].

اظهارات تأمل برانگیز دهم شهریور 1397 رئیس وقت بانک مرکزی و شورای پول درباره رشد نقدینگی، نظام بانکداری، ارز و جنگ اقتصادی

هِمّتی

عبدالناصر همّتی رئیس وقت بانک مرکزی و رئیس ‌شورای پول و اعتبار شنبه دهم شهریور 1397 در یک نشست بانکداری تاکید کرد: وظیفه خود در این بانک را حفظ منابع ارزی، کنترل تورّم، اصلاح ناترازیِ ترازنامه بانک ها و کنترل نقدینگی کشور می دانم و در این راه تلاش می کنم. حفظ منابع ارزی و جلوگیری از اتلاف منابع، اولوّیت بانک مرکزی است و با جدیّت سیاست جدید ارزی را ادامه خواهیم داد. تلاش می کنیم امکانات ارزی کشور را بیشتر و متنوّع تر کنیم و سیاست ما این است که حتی الامکان با منابع غیر بانک مرکزی، بازار ارز را کنترل کنیم و منابع ارزی بانک مرکزی را به تأمین کالاهای ضروری و اساسی و تجهیزات نفتی اختصاص دهیم.
     رئیس وقت بانک مرکزی «بازار ثانویه ارز» را بازاری در حال تعمیق برشمرد و اظهار کرد: بانک مرکزی در این بازار نظارت و کنترل مستمر دارد و حتی در مواقع ضروری در عرضه و تقاضا نیز دخالت خواهد کرد. در حال حاضر 97 درصد بازار ارزی کشور در بازار ثانویه شکل گرفته است و تنها 3 درصد از بازار به صورت اسکناس، در صرافی هاست. بنابراین نرخ اعلامی در سنا (وبسایت) که حاصل میانگین موزون این دو نرخ است به سمت بازار ثانویه متمایل است.
     وی گفت: همچنین روند کنونی بانکداری کشور همراه با بی‌برنامگی سیاست‌های پولی، در این زمینه منجر به بروز معضلات شده است. دخالت سهامدار در اداره بانک ـ چه در بانک دولتی و چه در بانک غیردولتی باید به حداقل برسد و بانک باید توسط مدیریّت حرفه‌ای اداره شود. همه افراد چه در داخل نظام بانکی و چه خارج از آن به وضعیت فعلیِ اِعمال حاکمیّت شرکتی در بانک‌ها معترض هستند.
    همّتی، افزایش نقدینگی را سرچشمه مشکلات اقتصادی کشور خواند و افزود: بانک ها و ناترازیِ ترازنامه آنها منشاء عمده افزایش نقدینگی در کشور است و اولوّیت ما باید حل این مشکل در شبکه بانکی باشد، هرچند کسری بودجه دولت و اثر سیاست های مالی دولت در گذشته نیز باعث رشد نقدینگی شده است و ادامه این روند قابل قبول نیست و باید این معضل اقتصادی را حل کنیم.
    همتی گفت: باور عمیق من این است که اتفاقی که در بازار ارز افتاد، محصول ناترازی سیستم بانکی و رشد وحشتناک نقدینگی و اصرار! به تداوم نقدینگی بوده است. هیچ اراده‌ای نمی‌بینم که بخواهد رشد نقدینگی را کُند کند یا فکری برای جمع‌آوری آن [پول های اضافی] داشته باشد؛ تا زمانی که رشد نقدینگی با این روند ادامه داشته باشد و برای مهار آن اقدامی نشود، این فشار به بازار ارز و سایر بازارهای موازی برای حفظ ارزش پول و دارایی های افراد وجود خواهد داشت.
    همّتی که از ریاست او بر بانک مرکزی دیری نمی گذشت عنوان کرد: دولت آمریکا برای محروم کردن ایران از درآمدهای نفتی خود تلاش‌ فراوان می‌کند و همزمان می‌خواهد انتقال دارایی‌های ایران را سخت و محدود کند و به همین دلیل دفاع از نرخ واحد برای ارز امکان‌پذیر نبود و نباید خود را در تله سیاست‌های آمریکا قرار می‌دادیم. در این شرایط که تلاش های دولت آمریکا برای محروم کردن ایران از درآمدهای نفتی و نقل و انتقالات پولی ادامه دارد، دفاع از سیاست یکسان سازی ارزی قابل قبول نبود و بر همین مبنا، سیاست جدید ارزی تدوین و اجرایی شد و شاهد ثثبیت تدریجی در بازار ارز هستیم.
    همتی گفت: با هماهنگی سران سه قوه بسته جدید سیاست ارزی را اجرا کرده ایم و شاهد تثبیت در بازار ارز بوده ایم و امیدوارم به تدریج نتایج این سیاست در بازار ارز را ببینیم.
    همتی به سخنان خود، چنین ادامه داد: نکته بعدی که بسیار مهم است، بانک‌ها و ناترازی صورت‌های مالی بانک‌ها است، که بیشتر مشکلات ما در اقتصاد کشور از همین جا نشأت می‌گیرد. تلاش یک ماه اول حضور من در بانک مرکزی به حل مشکلات ارزی اختصاص یافت. رشد سریع «شبه پول» در تعیین نرخ سود و اضافه برداشت‌های بی‌قانون و قاعده از سوی برخی بانک‌ها قابل قبول نیست و با بانک‌هایی که این روش را در پیش بگیرند برخورد خواهد شد. همّتی با اشاره به رشد 18.2 درصدی پایه پولی در تیرماه 1397 در مقایسه با تیرماه 1396 تصریح کرد: بدهی بانک ها به بانک مرکزی در 4 ماهه ابتدای امسال 15 هزار میلیارد تومان افزایش یافته است که با احتساب ضریب فزاینده، این رقم منجر به افزایش بیش از 100 هزار میلیارد تومانی نقدینگی شده است. بانک هایی که با ادامه این روند به سمت اضافه برداشت از بانک مرکزی می روند و مسائل و مشکلات خود را به بانک مرکزی تحمیل می کنند، از این پس امکان ادامه این روند را نخواهند یافت.
    رئیس کل وقت بانک مرکزی با اشاره به اهمیت استفاده از ابزارها و سیاست های جدید برای تغییر شرایط گفت: براساس روش های گذشته نمی توان تورم، بازار پول و ارز و ... را کنترل کرد و باید به سمت استفاده از ابزارهای جدید حرکت کنیم و در این مسیر از تمامی نظرات و مشورت های صاحب نظران استقبال می کنیم.
    وی اضافه کرد: همان طور که مقام معظم رهبری نیز تاکید کردند، اگر بخواهیم که اقتصاد کشور درست باشد، باید بانک‌ها منظم باشند و باید جسارت جرّاحی را داشته باشیم زیرا که ادامه این روند، کُلِ سیستم بانکی را نابود خواهد کرد. عالی‌ترین مقامِ کشور (آیت الله خامنه ای) به بانک مرکزی تاکید کردند که موظف هستید جلوی بنگاهداری و بی‌نظمی بانک‌ها را بگیرید.
    وی گفت: باور کنید که کشور در چارچوب یک جنگ اقتصادی از سوی دولتی قرار گرفته که هر روز با سیاست‌های جِدّی فشار بیشتری ایجاد می‌کند و ما باید یک سری سختی‌ها را قبول کنیم و نباید مانند برخی بچه پولدارها زندگی کنیم تا بتوانیم از این بازهِ فشار عبور کنیم. کشور در شرایط سخت و جنگ اقتصادی قرار دارد و باید تمام منابع، ابزارها و مشورت ها را به کار گیریم تا از این شرایط عبور کنیم و در این مسیر به حمایت و همراهی مدیران نظام بانکی در کنار نظارت حرفه ای بانک مرکزی نیاز داریم.
    [همتّی از مرداد 1403 در دولت چهاردهم، وزیر اقتصاد و دارایی شده است.].

تیتر روزنامه های تهران از اظهارات دهم شهریور 1397 رئیس بانک مرکزی درباره نقدینگی، ارز و وضعیت بانک ها

ادیان و روحانیون

آیت الله خمینی: آنان که با اسلام مخالفند اختلاف شیعه و سنی را عنوان می کنند

آیت الله خمینی در اجتماع نمایندگان مردم عجبشیر و جوانرود که به دیدار او شتافته بودند ضمن بیانات مبسوطی كه در شماره 15942 روزنامه اطلاعات (شهریور 1358) منعكس است گفته بود كه اختلافی میان شیعه و سنی نیست و آنها كه با اسلام مخالفند، اختلاف بین شیعه و سنی را عنوان می كنند. اهل تسنن هم دارای چهار مذهبد.
وی افزوده بود كه همه مسلمانان تابع احكام قران هستند و در اسلام گروه و نژاد مطرح نیست.

تعمد در گسترش اختلافات مذهبی در عراق ـ تعصبات مذهبی عراقی ها ریشه دار است

محمد باقر حكیم

تفسیر های اول و دوم سپتامبر 2003 روزنامه ها در گوشه و كنار جهان درباره قتل آیت الله محمدباقر حکیم و اوضاع عراق بود. برخی از مفسران نوشته بودند كه این روزها روش تهیه و انتشار اخبار مربوط به رویدادهای عراق به گونه ای است كه نشان می دهد؛ هدف، گسترش اختلافات مذهبی ـ نژادی در عراق است.
این مفسران در این موضوع متفق القول بودند كه اگر اختلافات مذهبی مردم عراق شدت یابد نه تنها برقراری امنیت در آن كشور به این زودی و آسانی امكان پذیر نمی شود، بلكه دامنه این اختلافات به كشورهای همسایه و سراسر منطقه گسترش خواهد یافت.
این دسته از مفسران در عین حال ابراز نظر كرده بودند كه ناسیونالیست ها و چپهای عراقی در طول 45 سال حكومت بر این کشور نتوانستند تعصبات مذهبی ریشه دار را در این سرزمین به گونه ای چشمگیر كاهش دهند که انتظار آن می رفت.

دنیای ورزش

سالمرگ «کوبرتین» که مسابقه های پهلوانی المپیک را زنده کرد

بارون دو كوبرتین

بارون پیر دو کوبرتین Baron Pierre de Coubertin احیاء کننده مسابقه های پهلوانی المپیک دوم سپتامبر سال 1937 در 74 سالگی درگذشت. وی که متعلق به یک خانواده از اشراف فرانسوی بود در نطقی که در 1892 در دانشگاه سوربن ایراد کرد پیشنهاد کرد که مسابقه های المپیک که بیش از 14 قرن پیش از آن به تصمیم یک امپراتور مذهبی روم ممنوع شده اند از سر گرفته شوند، زیرا که وزرش عامل تندرستی است و مسابقه های جهانی ورزشی باعث نزدیک شدن ملت ها به یکدیگر و ایجاد یک محیط مسلمت آمیز در جهان خواهد شد. وی سپس به ذکر تاریخچه و هدف یونانیان پاستان از ابداع این بازی ها پرداخت.
انتشار اظهارات بارون دو کوپرتین در جراید سبب شد که هواداران احیای این بازیها به مساعی او به پیوندند و بر اثر فشار و تبلیغ این گروه، نمایندگان 9 کشور در سال 1894در پاریس گرد آیند و در این زمینه مذاکره کنند. احیای مسابقه های جهانی المپیک در اجلاس دوم که در سال 1896 برگزارشد به تصویب رسید.
پس از احیای المپیک، بارون دو کوبرتین از سال 1896 تا 1925 به مدت 29 سال رئیس کمیته برگزار کننده این مسابقات بود.

در قلمرو دانش

اندرز پژوهشگران به مصرف کنندگان مارگارین و برخی میوه ها بویژه سیب

پژوهشگران پزشکی مصرف مارگارین (کره نباتی) را برای کسانی که سطح کلسترول خون آنان بالا است منع کرده اند.
    «موریه» فرانسوی بود که مارگارین را [تلفظ انگلیسی آمریكایی آن؛ مارجرین] كه به كره نباتی نیز معروف است، پانزدهم جولای 1869 (25 تیرماه 155 سال پیش) تولید کرد که جهانی شده است.
    این پژوهشگران همچنین به مصرف کنندگان برخی از میوه ها بویژه سیب اندرز داده اند که پوست این میوه ها را پیش از خوردن جدا کنند، زیرا که مواد شیمیایی مصرف شده در کشاورزی و باغداری برای محافظت از محصولات، با شستن میوه کاملا از میان نمی رود.
    ـ ـ ـ ـ ـ ـ
     نقل از شماره 106 مجله روزنامک (صفحات دانستنی ها):
     www.rooznamak-magazine.com

در قلمرو رسانه‌ها

تالیف چهار جلدی تاریخ رسانه ها: ایران، تنها کشور جهان که نظامنامه روزنامه نگاری ندارد!

دوم سپتامبر 2004 چاپ دوم و ترجمه اسپانیایی تالیف چهار جلدیِ تاریخ رسانه ها به توزیع داده شد. از مندرجات این کتاب چنین بر می آمد که (تا آن زمان) ایران تنها کشور جهان بود که «نظامنامه روزنامه نگاری» نداشت.
    نظام روزنامه نگاری متفاوت از قانون مطبوعات است و نیازی به تصویب آن در پارلمان نیست. کارشناسان این پیشه آن را برپایه اصول ژورنالیسم تدوین و پس از تایید صنف، جهت تصویب به شورای عالی فرهنگ و یا هیات وزیران می دهند.
     ایران معاصر از سال 1215 هجری خورشیدی دارای روزنامه به نام «کاغذ اخبار» و از 1229 روزنامه وقایع اتفاقیه را داشته است. وطن ما در عهد باستان هم پس از امپراتوری روم، دومین کشوری بود که روزنامه داشت ـ حاوی کارهای انجام شده و تصمیمات وقت و نسخه های کارنامک = روزنامکِ اردشیر پاپکان سند تاریخ نویسی است. در دوران حکومت ساسانیان و بویژه در عصر خسروانوشیروان، کارها و تصمیمات دولت رونویس می شد و بر پوست و تخته درج و در مراکز عمومی نصب می شد.
    «نظامنامه روزنامه نگاری» هر رسانه عمومی (مَس میدیا) را تعریف می کند و در مورد رسانه های نوشت افزاری (چاپ شدگی) خصوصیات سه نوع روزنامه ـ حزبی (اختصاصی)، تخصّصی و جامع = حرفه ای را بیان می دارد.
    «نظام روزنامه نگاری»، سازمان و برنامه روزنامه را به دست می دهد از جمله چه کسی را می توان «روزنامه نگار ـ ژورنالیست» خواند و شرایط احراز این عنوان چه باید باشد. چه فردی را با چه پیش شرایطی می توان برای ورود به حرفه روزنامه نگاری استخدام کرد. طول ماندن در هر سمت تحریریه (اتاق خبر) و چگونگی ارتقاء از خبرگیری به خبرنگاری و سپس به دبیری میز و آنگاه معاونت سردبیر اجرایی و بالاخره سردبیر اجرایی. تعریف روزنامه نگارِ فری لنس (حق التحریریِ)، حداقل مزد، کمیسیون صنف برای رسیدگی به شکایات و تخلفات و نیز تایید و یا رّد صلاحیت روزنامه نگاربودن افراد جهت معرفی به هیات ویژه (در ایران هیات نظارت) برای دریافت پروانه نشر. نبود همین قاعده بوده که در ایران، غیر روزنامه نگار هم پروانه نشر دریافت داشته است.
    رشد مطبوعات یک کشور نسبت مستقیم با نظامنامه روزنامه نگاری آن کشور دارد که روزنامه نگار حرفه ای را تعریف و «خبر» از «تبلیغ» را مشخص و راهکارهای متعدد به دست می دهد ازجمله تفاوت خبرِ مطلق از تفسیر و اِعمال نظر، و روش و اسلوب نقل و یا ترجمه خبر از آژانس ها.
    کارمند روزنامه و یا عضو شورای یک رسانه بودن دلیل نمی شود که فرد را «روزنامه نگار» بخوانند. باید ادوارِ خبرگیری، خبرنگاری، دبیری، مقاله نویسی و ... را طی کرده باشد. به صرف نوشتن چند مقاله (نظر) نمی توان یک فردرا روزنامه نگار خطاب کرد. تعیین حد اقل دستمزد و اینکه روزنامه نگار می تواند همزمان از چند موسسه بازنشسته شود (قانون آمریکا) سبب شده بود که در دهه های 1340 و 1350 ناشران روزنامه های وقت مانع از تدوین نظامنامه روزنامه نگاری ایران شوند.
    شماری از کشورها دارای قانون مطبوعات نیستند از جمله آمریکا و هرکس (تبعه و خارجی) می تواند هر آن که اراده کند نشریه بدهد ولی همین کشورها دارای «نظامنامه روزنامه نگاری» هستند زیرا که بدون آن، رسانه ها رشد نخواهند داشت و ....

محمدرضا احمدی که سالها تجربه در کار توزیع و رساندن نشریات به مخاطب دارد ـ اهمیت توزیع

11 شهریور (دوم سپتامبر) زادروز محمدرضا احمدی است که بسال 1339 (1960 میلادی) به دنیا آمده و مدیریت موسسه مطبوعاتی نشرآوران را برعهده دارد. به اظهار او، هدف از تاسیس این موسسه؛ کمک به گسترش فرهنگ از طریق تسهیل رسانیدن و در دسترس قراردادنِ هرچه آسانتر نشریات داخلی و خارجی بوده است. موسسه نشرآوران کار واردات نشریات خارجی ازجمله مجله تایم، اکونومیست و ... را بر عهده دارد و در ایران به صورت حرفه ای توزیع می کند و در فروشگاه و نمایشگاه قرار می دهد که فروشگاه مرکزی این نشریات در کوی یوسف آباد (خیابان مستوفی سابق ـ منشعب از خیابان ولیِ عصر) قرار دارد. موسسه نشرآوران همچنین به تشکیل نمایشگاههای رسانه ای، همایش های مربوط و هرگونه ابتکار برای ارتقاء توزیع کمک می کند.
محمدرضا احمدی، در امر توزیع نشریات (Circulation) نظرات مشابهی با استادان روزنامه نگاری و اصحاب نظر در این حرفه دارد که در حرفهِ ژورنالیسم چاپی، امر توزیع (Circulation) حرف اول را می زند و «محتوا» پس از آن، و این محتوا باید به موازات ارتقاء سطح سواد و آگاهی ها و نیاز مخاطبان، دائما اصلاح و تطبیق یابد که در دوران اینترنت کاری آسان نیست. نشریه با بهترین محتوا، اگر توزیع درست نداشته باشد ـ مخاطب نخواهد داشت، موجب دلسردی ناشر و نویسندگان آن خواهد شد و محتوا اُفت خواهد کرد که زیانی است فرهنگی به همه جامعه.

محمدرضا احمدي مدير «نشرآوران»

روزنامه نگاری ایران در عُمر 160 ساله خود، توزیع علمی و مطابق اصول نداشته است. پیش از سال 1371 (1992 میلادی)، توزیع هر نشریه به ابتکار ناشر آن بود که مطابق استاندارد جهانی نبود. از سال 1371 و عمدتا 1372 معلوم نیست که طبق چه برنامه و سیاستی، ایجاد کیوسک که شهردار سالهای 1331 و 1332 تهران (زمان حکومت دکتر مصدق) با توسل به نیروهای مسلح آنهارا از خیابانها برچید از سرگرفته شده است و در این کیوسک ها که فروشگاههای کوچکی برای عرضه انواع کالا و خدمات از فروش سیگار و شکلات تا آب و سفته و سلفون و ... هستند و در زمین دولت ایجاد شده اند روزنامه ها بر روی تخته و زمین در کنار هم قرار می گیرند که این روش توزیع در هیچ نفطه از جهان مشاهده نمی شود و کمک به افزایش مخاطب نمی کند.
     مجله به همانگونه که از نام آن پیدا است، مخزن معلومات و مطالب بسیار مهم و عالی است [دانشکده قابل حمل] و به همین دلیل هم بوده است که مخزن مهمّات را مگازین (مجله) گفته اند. مجله ها عمدتا پُستی ارسال می شوند و یا در کتابفروشی ها، فروشگاههای بزرگ، ایستگاههای مترو و دراگ استورها. کتابخانه های عمومی مکّلف به خرید مجلات علمی، ادبی، فرهنگی و معلوهات عمومی هستند ـ البته به بهای تمام شده (نصفه بها)، دفاتر وکلاء، دفاتر پزشگان و ... و هر جا که اطاق انتظار باشد جای قراردادن مجلات هستند و همچنین در هواپیماها (پروازها) و مجلّات در هواپیماها توسط مهماندار توزیع و جمع آوری می شوند. یعنی که مسافر نمی تواند بمانند روزنامه آنهارا با خود ببرَد، مگر اینکه شماره تازه مجله وارد شده باشد. مجلات ویژه هر رشته و یا حاوی معلومات عمومی معمولا برای استادان همان رشته به رایگان ارسال می شود و دولت هزینه ارسال (پُست) را برعهده می گیرد. هر گروه دانشگاهی یک «میدیا سِنتِر» در جوار خود دارد که مجلاّت و کتاب های رفرنس مربوط در نسخه های متعدد در آنجا قرار داده می شوند. مجلات به هزینه دولت به «میدیا سنتر» دبیرستانها نیز ارسال می شوند. پارلمان ها و شوراهای شهر، بوردهای آموزش و پرورش و ... پیشخوان برای مجلاّت دارند تا اعضای خود برحسب سلیقه و نیاز مجله مورد علاقه را برای خواندن و بُردن به خانه انتخاب کنند. [در این زمینه، مجلس شورای اسلامی به همان صورت عمل می کند و دارای پیشخوان است ـ مطابق پارلمان های دیگر. ارسال مجلات به پارلمان ها به رایگان صورت می گیرد، خدمت به جامعه است و پولی به ناشر پرداخت نمی شود. در قانون مطبوعات ایران چنین الزامی وجود دارد، ولی تنها دو نسخه، حال آنکه باید نزدیک به 300 نسخه باشد.]. در برخی کشورها، مجلاّت برای دفاتر قضات نیز ارسال می شوند.
    شنیده شده است؛ محمدرضا احمدی که سالها تجربه در کار توزیع و رساندن نشریات به مخاطبان دارد برنامه های متعدد ازجمله رساندن نشریات به «میدیا سنتر» مدارس دوره های عالی و متوسطه، مدرّسان مربوط، شوراها، کتابخانه ها، کتابفروشی ها، پروازها و ... دارد و می خواهد که به صنف کتابفروش توصیه اختصاص دادن محلی برای قراردادن مجلات کند و نیز فروشگاههای بزرگ. گویا وی طرح هایی هم برای «هُم دلیوری» نشریات دارد.
    [مطلب بالا در شهریور 1393 در اینجا قرار داده شده است]

سایر ملل

بانو «ستامیرا» جان خودرا به خاطر نجات همشهریانش از گرسنگی فدا کرد و قهرمان ملی ایتالیائیان و تاریخساز شد و مورد احترام جهانیان

تصویری از ستامیرای قهرمان

یکم سپتامبر 1173 (طبق تقویم گریگوری)، یک بانوی جوان به نام ستامیرا Stamira برای دفاع از شهرِ زادگاه و نجات همشهریان از گرسنگی، جان خود را فدا کرد، تاریخساز و قهرمان میهندوستی ایتالیایی ها (رومیان) شد و شخصیتی مورد احترام جهانیان.
     شهر بندری Ancona (به معنای آرنجِ دست) واقع در ساحل دریای آدریاتیک و به فاصله 280 کیلومتری از شهر رُم و مرکز یک ایالت ایتالیا به همان نام، در قرون پس از فروپاشی امپراتوری روم اعلام استقلال کرده بود و با نواحی اطراف، جمهوری آنکونا خوانده می شد و رقیب تجاری و بندریِ «ونیز» بود. فردریک یکم (معروف به بارباروسا = ریش قرمز) قیصر آلمان، بورگوندی (شرق و مرکز فرانسه) و مناطق متعدد در ایتالیا و مورد حمایت پاپ در سال 1173 تصمیم گرفت که جمهوری آنکونا را تصرف و ضمیمه قلمرو خود کند و طبق برخی نوشته ها؛ به تحریک دولتِ ونیز.
    لشکریان قیصر ماهها شهر آنکونا حاکم نشین جمهوری آنکونا (جمهوری وقت) را محاصره کردند ولی مردم به رغم کمبود خوار و بار به دفاع ادامه می دادند و به نوبت، در برج های باروی شهر کشیک می دادند. راه خروج از شهر برای انتقال خواربار از طریق راههای آبی اطراف آن که به صورت آرنج دست (اِلبو ـ Elbow) در داخل آب قرار گرفته است راهی نبود جز ایجاد انفجار در میان دسته ای از محاصره کنندگان. در آن زمان از مخلوط قیر و صَمغ و ... ماده منفجره می ساختند ولی باید این ماده با شعله آتش (پرتاب جسمی شعله ور به آن) منفجر می شد.
    مدافعان شهر، سرانجام روز یکم سپتامبر از بالا برج یک بشکه حاوی این مواد منفجره را به میان محاصره کنندگان افکندند ولی موفق به رساندن جسم شعله ور به آن نمی شدند که بانو ستامیرا ـ جوان، زیبا ولی بیوه ـ داوطلب شد و از باروی شهر پایین آمد و پس از رسیدن به بشکه آن را آتش زد و خود و شماری از محاصره کنندگان کشته شدند و فرصت کوتاهی برای انتقال خوار و بار به شهر بدست آمد.
    در جریان تلاش برای تأمین وحدت ایتالیا بود که نام «ستامیرا» دوباره مطرح شد و عمل او شعار وحدت طلبان قرار گرفت و قهرمان ملی شد و مورد ستایش و احترام جهانیان.

زمانی که بومیان آرژانتین، بدون توپ و تفنگ دژ نظامی اسپانیایی ها ویران ساختند

یکم و دوم سپتامبر 1529 بومیان آرژانتین به رغم نداشتن توپ و تفنگ، نخستین دژ نظامی اسپانیا در آن سرزمین را ویران ساختند. اسپانیایی ها در سال 1502 وارد آرژانتین شده بودند، ولی تا 1516 که خوان دیاز سولیس و همراهان وارد شدند، استقرار در کار نبود. «وسپاسیان کابوت» در 1526 قرارگاه نظامی ساخت و «پدرو مندوزا» بعدا در کنار رودخانه، آبادی «بوئنوس آیرس» را به وجود آورد که جمعیت شهری آن در 2020 از 3 میلیون تن تجاوز کرد و با حومه اش از 14 میلیون. بوئنوس آیرس در لغت به معنای «هوای خوش» است که آن را به عنوان «صبح به خیر» هم بکار می برند.
جمعیت آرژانتین در سال 2019 چهل و پنج میلیون بود که 96 درصد آنان اروپایی (اسپانیایی ـ ایتالیایی) و عمدتا مخلوطی از بومی ـ اروپایی هستند. تنها حدود نیم درصد جمعیت آرژانتین سیاهپوست (آفریقایی) هستند. واژه آرژانتین به مفهوم نقره، ریشه ایتالیایی ـ فرانسوی دارد.
آرژانتین که با انگلیس بر سر جزایر فالکلند اختلاف دارد و درگیری نظامی داشته در سال 1816 استقلال یافت و با حفظ زبان اسپانیایی از اسپانیا جدا شد.

روزی که آلمان اَبَرقدرت جهان شد

دوم سپتامبر سال 1870، یك روز پس از شكست فرانسه از آلمان در جنگ «سدان Sedan»، دولت آلمان ابر قدرت جهان شد. با ارتقاء آلمان، انگلستان دوم و روسیه به ردیف سوم پایین رفت و دوران دسته بندی نیروهای رقیب بر سر بلعیدن سرزمینهای قاره های دوردست آغاز شد كه به آن شکل، تا 1914 ادامه داشت و به جنگ جهانی اول منجرشد.
در سال 1870 نیروهای فرانسه پس از 44 روز دفاع در برابر سربازان مهاجم آلمانی به فرماندهی مارشال مولتكه Moltke در سدان، یکم سپتامبر شكست خوردند و تسلیم نیروهای برتر آلمان شدند. دوم سپتامبر بیسمارك به چادر لویی ناپلئون (پادشاه وقت فرانسه) رفت و اورا با سه ژنرال ارتش فرانسه نزد قیصر برد و لوئی با بر زمین افكندن شمشیرش، تسلیم شد. قبلا صد هزار نظامی فرانسوی تسلیم شده بودند. با وجود این، چهار ماه و 16 روز طول كشید تا نیروهای آلمان به ورسای فرانسه رسیدند، زیرا گارد ملی (ارتش مردمی) فرانسه، خودرا با شتاب تمام بسیج كرده و بطور غیر منظم دست به مقاومت زده بود و نیروهای آلمان مجبور شده بودند كه نخست با جنگ غیر منظم كه برایشان بسیار دشوار بود، آشنا شوند و سپس بجنگند. در ورسای، ویلهلم در اتاق امپراتوران فرانسه ایجاد امپراتوری آلمانیها ـ رایش (رایخ) را اعلام كرد و خودرا قیصر آن نامید و به این ترتیب بیسمارك معمار این امپراتوری به هدف خود رسید. از سوی دیگر، گروهی از فرانسویان روز چهارم سپتامبر - دو روز پس از تسلیم شدن لویی ناپلئون، بار دیگر درپاریس نظام جمهوری برقرار كردند و نظامات انقلاب فرانسه را پس از 80 سال، دوباره به اجرا گذاردند و دست به دستگیری و اعدام و مصادره اموال كسانی زدند كه آنان را خائن به وطن و روح انقلاب می دانستند ولی به نتیجه نرسیدند.

سالروز قتل انگلیسی ها در كابل، و ورود عناصر تازه به مسئله افغانستان

Sir Pierre Cavagnari

دوم و طبق بعضی اسناد سوم سپتامبر 1879 یعقوب خان از امیران ضد انگلیسی افغان (و بناچار هوادار روسیه) پس از تصرف كابل دست به قتل عام انگلیسی های مقیم این شهر زده بود و «سر پیر كاواناری Sir Pierre Cavagnari» نماینده تام الاختیار انگلستان در افغانستان یكی از این مقتولین بود. امیر یعقوب خان به تحریك دولت مسكو و دریافت وعده هرگونه كمك از این دولت پس از یك ماه محاصره، شهر كابل را كه در دست یك خان دست نشانده لندن بود تصرف كرده بود.
     با قتل عام انگلیسی ها در کابل، پیمان صلح «گندمكGandomak» میان دولت لندن و افغانها عملا برهم خورد. سپس یحیی خان پسر امیر یعقوب خان دست به محاصره شهر قندهار زد تا پادگان انگلیسی آنجا را خلع سلاح كند. سیاست انگلستان در آن زمان بر این مدار بود كه قندهار و كابل تحت یك لوا و حكمران نباشند و همه تلاش خودرا بكار می برد تا میان پشتونها تفرقه باشد (جداكردن و تقسیم پشتونها با خط مرزی «دوراند» میان دو کشور (هندوستان وقت و افغانستان)، در اجرای همین سیاست بود كه یك مسئله دائمی میان پاكستان (جانشین هندوستان غربی) و افغانستان شده است.
     دولت انگلستان هنگامی كه قندهار را در محاصره یحیی خان دید، سپاهی را به فرماندهی ژنرال «فردریك رابرتز» روانه قندهار كرد. این سپاه یحیی خان را مجبور به عقب نشینی به كوهستان كرد و عبدالرحمن خان نوه دوستمحمد خان را كه از منافع انگلستان حمایت می كرد و برضد روسیه بود، در كابل به امیری رساند.
     همین رقابت شدید 90 ساله لندن و مسكو بر سر افغانستان بود كه انگلستان با تهدید نظامی و اعزام ناوگان به بوشهر، خارك و خرمشهر دولت وقت ایران را مجبور به تخلیه شهر هرات و مناطق غربی افغانستان كرد و یك قطعه اصلی خاك میهن ما و یكی از یادگارهای فرهنگ و ادب ایرانی را پس از هزاران سال از آن جدا ساخت. رقابت لندن و مسكو بر سر افغانستان تا سال 1919 كه انگلستان به دلیل كمونیست شدن روسیه و قطع رقابت (بطور موقت) و نیز تاسیس جامعه ملل، استقلال افغانستان را برسمیت شناخت ادامه داشت و بعدا به صورتی دیگر درآمد. این بار انگلیسی ها دولت واشنگتن را تحریك به مداخله كردند كه به تدریج رنگ «ناتو» به خود گرفته است. با ایجاد سازمان همكاری شانگهای، تحولات اخیر در مسكو ، تشدید زد و خوردهای افغانستان و وقوع تغییرات دولتی در پاكستان بعید نیست كه بعدا عناصر تازه ای وارد مسئله افغانستان شود و ....

اظهارات ژنرال مک آرتور در مراسم امضای اسناد تسلیم شدن ژاپن

مک آرتور و قرارداد تسلیم ژاپن

با این كه سه هفته از تسلیم شدن ژاپن گذشته بود و نیروهای آمریكایی اشغال نظامی آن كشوررا عملا آغاز كرده بودند، قرارداد تسلیم رسمی ژاپن پیش از ظهر دوم سپتامبر سال 1945 (روزی چون امروز) طی مراسمی در كشتی جنگی آمریكایی «میسوری» كه در آبهای خلیج توكیو لنگر انداخته بود به امضای نمایندگان دولت ژاپن رسید.
در این مراسم كه بیش از 20 دقیقه طول نكشید، ژنرال مك آرتور فرمانده نظامی وقت آمریکا در منطقه اقیانوس آرام در نطقی اظهار امیدواری كرده بود كه دنیای آینده بدون جنگ و خونریزی باشد و كشورهای درگیر در جنگ جهانی دوم، اعم از غالب و یا مغلوب، جنگ را پشت سر بگذارند و آن را بفراموشی بسپارند و زندگانی را از سر گیرند. مک آرتور گفته بود که امید صادقانه او به صلح و رفاه نوع بشر است که از میان کشتارها و ویرانگری های گذشته سر بلند می کند و دنیای تازه ای می سازد - دنیایی بدون ترس که در آن شئون انسانها رعایت شود.
در همین مراسم اعلام شد كه امپراتور ژاپن ژنرال مك آرتور را به عنوان سرفرمانده نیروهای اشغال كننده ژاپن (عملا حکمران این کشور) پذیرفته است. مک آرتور روز پیش از این، قدم به خاک ژاپن نهاده بود.

ناو ميسوري که در سال 1944 کار خودرا آغاز کرده بود پس از شرکت در جنگ اخراج عراق از کويت، در سال 1992 بازنشسته شده است

روز استقلال ویتنام و سالروز درگذشت هو ـ شی مین

دوم سپتامبر 1945 دكتر «هو شی مین» رهبر مردم ویتنام استقلال این كشوررا اعلام داشت. از آن پس ویتنامی ها این روز را به عنوان روز ملی خود رعایت می كنند. «هو» 24 سال بعد در چنین شبی (دوم سپتامبر 1969) در 79 سالگی درگذشت. به این صورت سالروز این ضایعه مصادف با سالروز اعلام استقلال ویتنام است كه خود او آن را اعلام داشته بود.
هوشی مین از مردان بزرگ سده بیستم در عین حال یكی از اعضای موسس حزب كمونیست فرانسه بشمار می رود. وی همچنین در سال 1925 به روسیه شوروی رفته بود تا به كار پیاده كردن نظام سوسیالیستی در این اتحادیه كمك كند و در سال 1930 در زمانی كه در چین به سازماندهی كمونیستهای این كشور كمك می كرد حزب كمونیست ویتنام را هم تاسیس كرد. آنگاه به فكر پایان دادن به استعمار فرانسه بر ویتنام، وطن خود، افتاد و سازمان «ویت مین» مركب از كمونیستها و ناسیونالیستهای ویتنامی را تشكیل داد. نیروهای هوشی مین سه قدرت وقت ـ ژاپن، فرانسه و آمریكا را یکی بعد از دیگری شكست دادند و به همه هدفهایی كه رهبرشان اعلام كرده بود رسیدند.
(درباره دکتر هو - شی مین در سایت سوم سپتامبر توضیح بیشتری داده شده است)

زادروز احمدشاه مسعود و آرزوی همبستگی پارسیان جهان

احمدشاه مسعود

دوم سپتامبر زادروز پارسی ـ تاجیكِ ـ بزرگ، احمدشاه مسعود است كه در سال 1953 (15 روز پس از براندازی 28 امرداد 1332) به دنیا آمد و نهم سپتامبر 2001 (دو روز پیش از رویدادهای 11 سپتامبر در آمریكا) با انفجار بمب كه در دوربین عكاسی یك مصاحبه گر رسانه كارگذارده شده بود در ایالت تخار افغانستان كشته شد و ماه بعد نیروی نظامی آمریكا وارد افغانستان شد، به حکومت طالبان پایان داد و ....
احمدشاه مسعود یك مسلمان ناسیونالیست بود كه همانند پدرش سرهنگ دوستمحمدخان آرزو داشت پارسیان بار دیگر یكپارچه شوند ـ دست كم از طریق وحدت فرهنگی. او با مداخله خارجی در افغانستان مخالف بود و آن را عامل سیه روزی می دانست و برپایه همین اعتقاد با مداخله شوروی در افغانستان مبارزه كرد و پس از خروج شوروی از افغانستان (به تصمیم گورباچِف)، وزیر دفاع این كشور شد و بعد فرمانده ایستادگی مسلحانه در برابر طالبان كه آنان را هم عامل عقب ماندگی می دانست.
مسعود بارها از تلاش دکتر محمد مصدق به ملی كردن نفت ایران و طرد نفوذ بیگانه تجلیل كرده آن را در ردیف بپاخیزی پدر خود و تاجیكان در منطقه فرارود در نیمه اول قرن 20 بر ضد شوروی خوانده بود.

تأتیر اظهارات 31 آگوست 1969 یک مارشال شوروی از برنامه شبیخون اتمی آمریکا به شوروی و ...

Nikolai I. Krylov

اظهارات ناگهانی مارشال نیکلای ایوانوویچ کریلوف Nikolai Ivanovich Krylov در 31 آگوست 1969 (9 شهریور 1348) و انتشار مقاله او، در آن روز اخبار سایر رویدادهارا تحت الشعاع قرار داده و سران دولت ها را به تأمل وادار ساخته بود. کریلوف فرمانده وقت واحدهای موشکی استراتژیک شوروی گفته بود که دولت ایالات متحده آمریکا از ده سال پیش [پیش از آن روز] یک برنامه استراتژیک ویژه با هدف حمله اتمی ناگهانی (شبیخون اتمی) به شوروی طرح و وسائل اجرای آن را آماده کرده است ولی ما از همان نخستین روز به آن پی بردیم و خودرا با ایجاد رادارهای دقیق و گسترش واحدهای موشکی مجهز به کلاهک اتمی آماده زدن ضربه متقابل ساخته ایم. این واحدهای ما می توانند هرگونه هدف در هرگوشه از کره زمین را با دقّت تمام بزنند. آن زمان که دولت واشنگتن خودرا در پشت اقیانوس ها و مصون از تعرّض متقابل می دانست با پیدایش موشک های دوربُرد پایان یافته است و این موشک ها فاصله و عرض اقیانوس نمی شناسد، از طریق فضا هم می توان آنها را به سوی هدف فرستاد. آمریکاییان به گوش همه خوانده اند که جنگ اتمی فاتح ندارد و همه نابود خواهند شد که چنین نیست، تلفات کشوری که در خواب باشد و آمادگی نداشته باشد سنگین خواهد بود ولی نابودی در کار نخواهد بود.
کریلوف که در 1972 و در 69 سالگی درگذشت در جریان جنگ جهانی دوم فرمانده ارتش پنجم روسیه بود که تا پروس شرقی (مرز آلمان) بخشی از ارتش هیتلر را عقب راند و از اینجا با واحدهای خود ـ در آخرین ماه جنگ جهانی دوم در جبهه های اروپا ـ به خاور دور منتقل شد تا در عملیات نظامی ضد ژاپن شرکت کند و سهمی از متصرفات ژاپن را نصیب شوروی گردانَد. کریلوف در 1903 در ساراتوف به دنیا آمده بود.

معمّای فرود هواپیما در قلب مسکو ـ چرا گورباچف اجازه سرنگون کردن هواپیمارا نداد و چرا خواست ضعف شوروی منعکس شود؟!

ماتیاس هنگام شنیدن محکومیت خفیف خود

دوم سپتامبر سال 1987 محاکمه یک جوان 19 ساله آلمانی به نام ماتیاس روست Mathias Rust (متولد یکم ژوئن 1968) که سه ماه و نیم پیش از آن (28 ماه می 1987) با یک هواپیمای یک موتوره سِسنا از مرز شوروی گذشته و پس از 640 کیلومتر پرواز در آسمان این جماهیریه در کنار میدان سرخ مسکو و در مجاورت کاخ کرملین فرود آمده بود در یک دادگاه این شهر آغاز شد. ماتیاس (متولد یکم ماه ژوئن 1968 در شهر ودل Wedel آلمان) این هواپیمای کوچک را کرایه کرده بود و از هلسینکی پایتخت فنلاند به سوی مسکو به پرواز درآمده بود. ماتیاس قصد خود از کرایه کردن هواپیمارا پرواز بر فراز اروپا بیان کرده بود. وی از هامبورگ به منطقه اطلس شمالی و از آنجا به نروژ و از نروژ به فنلاند رفته بود و در فنلاند گفته بود که قصد رفتن به سوئد را دارد.
سیستم دفاع ضد هوایی شوروی متوجه ورود این هواپیما به آسمان این جماهیریه شده و از مقامات بالا و ازجمله کرملین کسب تکلیف کرده بود که بالاترین مقام کرملین وقت (گورباچِف) با سرنگون کردن هواپیما مخالفت کرده بود!.

«ماتياس» در دادگاه مسكو

پرواز این هواپیما از مرز تا کنار دیوارهای کرملین که در ظاهر امر ضعف شوروی را منعکس کرده بود باعث شگفت زدگی جهانیان شده بود که با به یادآوردن موضوع ساقط کردن هواپیمای جاسوسی «یو _ 2» آمریکا و جت مسافربر پرواز 007 کره جنوبی، دفاع شوروی را خلل ناپذیر می پنداشتند. ضعف شوروی در آن روز ناشی از نداشتن وسائل ره گیری و دفاع هوایی نبود، بلکه سوء نظر و «ندانمکاری» مقامات کرملین و ضعف قضاوت مقامات ارشد دیگر بود. جهانیان که از نقشه کار بی اطلاع بودند رسیدن یک هواپیمای کوچک از مرز تا مسکو را حمل بر ضعف نظامی و یا کاهش انگیزه و عدم دلسوزی ملی و یا یک رخوت و سستی عمومی تلقی کرده بودند و ....
    از این رویداد هرکس بر پایه منافع و ظنّ خود استفاده کرد؛ ازجمله گورباچف رهبر وقت آن را بهانه قرارداد و بسیاری از فرماندهان نظامی را که سدّ راه او بودند ازجمله مارشال سرگی سوکولف Sokolov وزیر دفاع شوروی، و همچنین فرمانده نیروی دفاع هوایی آن اتحادیه ـ ژنرال کولدونوف Koldunov را که از مخالفان برنامه هایش! بودند برکنار ساخت و «یاسف» از دست پروردگانش را وزیر دفاع کرد. با برکنار شدن سوکولف راه بر گورباچف برای اجرای برنامه های خود تا فروپاشی شوروی (از درون!) باز شد. با وجود این، هنوز واقعیت قضیه که چرا این هواپیما توانسته بود خودرا به مسکو برساند و چرا با فرود آوردن و یا ساقط کردن آن موافقت نشده بود از صورت معمّا خارج نشده است.
    «ماتیاس» جوان که سهم چشمگیر در فروپاشی یک قدرت جهانی بزرگ دارد پس از محاکمه به جرم نقض حریم شوروی به 4 سال زندان محکوم شد که پس از 14 ماه و 14 روز، مشمول آزادی مشروط! قرار گرفت و رها شد و به وطن بازگشت و اینک تحلیلگر یک بانک است. باید دانست که شنیدن آزادی مشروط یک خارجی محکوم، به ندرت در شوروی به گوش خورده بود.

هواپيماي «ماتياس» در حال فرود آمدن در کنار ميدان سرخ!

هواپيماي سسناي ـ 172 ماتياس در كنار ديوار كرملين و در حاشيه ميدان سرخ و در پايتخت كشوري فرود آمده بود كه چرچيل بر آن نام ترس آور «پشت پرده آهنين» گذارده بود

درگذشت بازمانده جنگ جهانی اول در 107 سالگی

فرانك در 1918

فرانك مك دونالد 107 ساله كه در آگوست 2003 در تاسمانیا (استرالیا) درگذشت یكی از چند نظامی بازمانده از جنگ جهانی اول بود كه تا آن تاریخ زنده مانده بودند. در سال 1916 به خواست انگلستان، فرانك با واحد خود و در خاک فرانسه بر برضد آلمان وارد جنگ شده بود و در 1917 ده بار در جبهه بلژیك از مرگ رهایی یافته بود. وی در سال 1918 و در پی عقب نشینی آلمانی ها با گردان 40 پیاده استرالیا وارد خاك آلمان شده بود. در جریان جنگ، غرش توپها به شنوایی فرانک آسیب رسانده بود كه از آن پس درمان نشد.

تاریخ از نگاهی به تصویر

نخستین انتقاد ترامپ از برجام چندی پس از ورود به کاخ سفید و تیترهای صفحات اول چند روزنامه چاپ تهران در آن زمان

اعلام نامزدی در انتخابات در كنار ناو هواپیمابر! ـ شعارهای نامزدهای دو حزب در انتخابات 2008 و شعار نامزد جمهوریخواه در کمپین 2016

دوم سپتامبر 2003 سناتور وقت ـ «جان كری» از حزب دمكرات در كنار ناو هواپیمابر «یورك تاون» كه در بندر چارلستون (كارولینای جنوبی) متوقف بود با شعاری كه در عكس دیده می شود نامزدی خودرا برای انتخابات سال 2004 ریاست جمهوری این كشور اعلام داشت. قبلا دیده نشده بود كه یك عضو حزب دمكرات آمریكا در كنار یك ماشین جنگی نامزدی اش را برای یك مقام انتخابی اعلام دارد. احتمالا مشاوران روابط عمومیِ «جان کری» با توجه به ادامه وضعیت وقت عراق به او چنین توصیه ای را کرده بودند. این انتخابات چهارده ماه بعد برگزار شد ولی جان کری (اینک وزیر امور خارجه آمریکا و در جوانی از افسران نیروهای مسلح آمریکا در جنگ ویتنام. شوهر یک بانوی ثروتمندِ صاحب سهام یک کمپانی سازنده مواد غذایی) در آن انتخابات شکست خورد.
در کمپین انتخابات بعدی، شعار تبلیغاتی دو نامزد اصلی برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا که هفته اول نوامبر 2008 برگزار شد «تغییر» و «نخست؛ میهن» بود. «تغییر» شعار باراک اوباما نامزد حزب دمکرات بود که برنده شد، ولی پس از انتخابات و پیروزی حزب دمکرات، از «تغییر» مورد نظر مردم آمریکا خبری نشد و احتمالا به همین سبب در انتخابات پارلمانی نوامبر 2010، حزب حاکم (دمکرات) نتوانست اکثریت را در مجلس نمایندگان حفظ کند. شعار نامزد حزب جمهوریخواه در انتخابات نوامبر 2016 قطع فساد در واشنگتن و حذف وضعیتی است (به اظهار خود او؛ استبلیشمنت) که از سه ده پیش برقرار شده و سیاسی کاری ها و بند و بَست بازی ها و میدیاکراسی. هواداران او می گویند که میدیای آمریکا (رسانه ها) که در کنترل اصحاب منافع و کمپانی های بزرگ هستند ـ جز شبکه فاکس نیوز ـ یک طرفه عمل می کنند و تنها از نامزد حزب دمکرات حمایت می کنند که از 16 سال پیش و از زمان پایان دوران ریاست جمهوری شوهرش، انتخاب او مهندسی شده بود یعنی چند سال سناتور شود و 4 سال وزیر امورخارجه و آنگاه از طریق بنیادی که با شوهرش تاسیس کرده از کمپانی ها کمک مالی هنگفت بگیرد و ترتیب نطق هر ده دقیقه 60 هزار دلار از سوی وال استریت برای او داده شود تا هزینه کمپین خودرا تأمین کند و ....

شعار «Change = تغيير» که بر بدنه هواپيماي «اوباما» نامزد وقت حزب دمکرات هم ديده مي شد موثر واقع شد، ولي ...

«نخست؛ ميهن» يعني اولويّت با مسائل داخلي، شعار حزب جمهوريخواه در انتخابات نوامبر 2008 بود که کارساز نشد

برخی دیگر از رویدادهای 2 سپتامبر

31: برخی از مورخین دوم سپتامبر سال 31 پیش از میلاد را روز پایان جنگ دریایی «آكتیوم» در مدیترانه که ناوگان مشترك كلئوپاترا و ماركوس آنتونیوس از ناوگان اصلی روم شكست خوردند نوشته اند زیرا که پس از فرار کلئوپاترا و در پی او مارکوس از صحنه جنگ، این نبرد میان نیروهای دو طرف ادامه یافته بود. این، یك جنگ داخلی رومی ها بود. پاره ای از مورخین، تاریخ وقوع آن را سوم سپتامبر نوشته اند.

1649: جنگ دستگاه پاپ با دوکِ (امیرِ) منطقه مرکزی ایتالیا که شهر رُم در آنجا واقع شده است و به ایالت لاتین نیز معروف بوده است، در این روز منجر به نابودی شهر باستانی «کاسترو Castro» شد که در شمال لازیو واقع شده بود. کاسترو دیگر آباد نشده است. دستگاه پاپ که در آن زمان اقتدار حکومتی هم داشت دوکِ منطقه مرکزی ایتالیا را برضد خود می پنداشت.

1666: حریق گسترده لندن موجب سوختن 13 هزار ساختمان در این شهر شد.

1789: دولت آمریکا 13 سال پس از استقلال، از این روز دارای وزارت خزانه داری شده است. در آن زمان، اعضای فدراسیون آمریکا مهاجرنشیان 13 گانه شرق این سرزمین بودند. وظایف مهمتر وزارت خزانه دارای آمریکا؛ جمع آوری مالیات های سهم دولت فدرال، نظارت بر بدهی های دولت فدرال، صدور پروانه تأسیس بانک، تنظیم سیاست های مالی فدراسیون ازجمله برنامه های «وام و پس انداز S+L»، دادن اندرز به قوه مقنّنه و مقامات دیگر و نظارت بر کنترل نقدینگی است و به همین لحاظ امضای وزیر خزانه داری بر اسکناس ها است.

1792: در جریان انقلاب فرانسه، از این روز گروهی از انقلابیون و عمدتا انقلابیون متفرق و بی کنترل، در آن کشورِ کاتولیک مذهب دست به کشتار کشیش های کلیساها زدند و تا پایان سپتامبر آن سال حدود دویست کشیش را کشتند.

1885: معدن کاران راک سپرینگِ Wyoming آمریکا که از قبل و باهدف افزایش دستمزد و امتیازات کارگری دیگر درصدد ایجاد سندیکا و اتحادیه بودند چون مهاجران چینی همکار خود را که حاضر به کارکردن با مزد کمتر بودند و مطیع اوامر کارفرما، در این روز زیر ضرب و شتم قرار دادند که 28 نفرشان کشته و شماری نیز مجروح و بقیه فراری داده شدند و این عمل که در غرب آمریکا انعکاس یافت به تدریج به جنبش ضد نژاد رزد تبدیل شد و دو دولت آمریکا و کانادا مجبور به محدود کردن ورود و کارکردن زردپوستان (مردم آسیای شرقی) در این دو کشور شدند که سال ها ادامه داشت.

1839: هنری جورج اقتصاددان امریکایی و مولف کتاب «پیشرفت و فقر» که در زمینه اصلاحات ارضی نظر داده است به دنیا آمد.

1898: تصرف مجدد سودان توسط نیروهای انگلیسی در جنگ «ام دورمان». ژنرال كیچنِر در این جنگ نیروهای انگلیسی را فرماندهی می كرد.

1935: یک توفان دریایی (هریکن) 400 تَن را در فلوریدای آمریکا کشت.

1958: یک واحد دفاع هوایی شوروی یک هواپیمای نظامی آمریکا را که وارد آسمان ارمنستان شوروی شده بود سرنگون کرد که همه سرنشینان آن جان سپردند. هواپیما از نوع «آرسی ـ 130» بود.

1939: ارتش آلمان در دومین روز حمله به لهستان، همه شهرهای بزرگ این کشور ازجمله ورشو را بمباران کرد و منطقه دانتزیک (گدانسک) را متصرف شد. حمله نظامی تمام عیار آلمان به لهستان به بهانه پس گرفتن مناطقی را که طبق قراردادهای فاتحین جنگ جهانی اول از آلمان جدا کرده و به لهستان داده بودند، جرقه جنگ دوم جهانی خوانده شده است.

1990: منطقه Transnistria از مولدوا (مولداوی ـ از جمهوری های شوروی وقت) جدا شد و در چارچوب اتحاد شوروی اعلام جمهوری تازه ای کرد که گورباچف رهبر وقت شوروی نپذیرفت، ولی جدا از مولدوا باقی مانده و متحد روسیه است و چند واحد ارتش روسیه در آنجا هستند. این جدایی از سوی کشورهای بلوک غرب به رسمیت شناخته نشده است. واحدهای ارتش روسیه که در شرق اوکراین (سابقا؛ روسیه نو) در حال پیشروی هستند به «ترانسنیستریا» نزدیک شده اند و ....

1992: زلزله نیکاراگوئه، 116 تَن از مردم این کشور واقع در آمریکای لاتین را کشت.

1998: هواپیمای سویسی پرواز 111 که از نیویورک عازم ژنو بود در حاشیه شرقی کانادا به اقیانوس اطلس افتاد و 229 سرنشین آن جان باختند.

2008: گوگل وب براوزِر خود Google Chrome را در دسترس همگان قرار داد.

2016: اسلام کریموف نخستین رئیس جمهوری ازبکستان درگذشت. وی در سال 1938 در سمرقند بدنیا آمده بود، پدرش اُزبَک و مادرش تاجیک (پارسی) بود. کریموف که از جوانی وارد حزب کمونیست ازبکستانِ شوروی شده بود سال ها دبیر اول این حزب و حاکم ازبکستان بود. ده روز پس از کودتای ساختگی ضد گورباچف (کودتای آگوست 1991 که شکست خورد) بمانند سران کمونیست چند جمهوری دیگر، اعلام استقلال کرد و رئیس ازبکستان باقی ماند و حزب کمونیست را به حزب دمکراتیک تبدیل کرد، انتخابات ریاست جمهوری برگزار کرد، انتخاب شد و این انتخاب تا پایان عُمر او تجدید شد. وی یک مهندس بود و تحصیلات فنی داشت.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com