Iranians History on This Day
روز و ماه خورشيدي و يا ميلادي مورد نظر را انتخاب و كليد مشاهده را فشار دهيد
ميلادي
      خورشيدي

 
2 جولای
 
جستجو:
 
 


 هديه مولف

اين سايت مستقل و بدون كوچكترين وابستگي؛ هديه ناچيز مولف كوچك آن به همه ايرانيان، ايراني تبارها و پارسي زبانان است كه ايشان را از جان عزيزتر دارد ؛ و خدمتي است ميهني و آموزشي كه خدمت به ميهن و هموطنان تكليف و فريضه است كه بايد شريف و خلل ناپذير باشد و در راه انجام تكاليف ميهني نياز به حمايت مادي احدي نبايد باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد براي نگارش و عرضه در سايت نظرشخص مولف است.
 

  



 

   لينک به اين صفحه  

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 2 جولای
ايران
... و به اين سان يك اشتباه دودمان غزنويان را بر باد داد
يك ماه پس از اين كه مسعود غزنوي برادرش محمد را كور كرد تا بدون داشتن رقيب و با خاطري آسوده برجاي پدر (محمود غزنوي) بنشيند، در قلمرو غزنويان ـ ايران خاوري آن زمان (افغانستان و پاكستان كنوني) ـ ميان مردم دو دستگي بروز كرد كه در دراز مدت به تضعيف حكومت غزنويان و پايان كار آنان انجاميد.
    «مسعود» اول ژوئيه سال 1030 ميلادي برادرش محمد را كور كرده بود. سلطان محمود غزنوي ـ از تركان غز ـ پيش از اين واقعه در گذشته بود و با اين كه پيش از مرگ، مسعود را به جانشيني خود انتخاب كرده بود، مسعود براي اين كه بدون دغدغه حكومت كند برادر را كور كرده بود. غزنويان، به ويژه سلطان محمود با اين كه زبان آباء - اجدادي شان تركي بود به فرهنگ ايراني و ادب پارسي جذب شده و در اين زمينه کمک فراوان کرده بودند. گسترش دين اسلام در شبه قاره هند ( بعد از فتوحات اوليه اعرابي که در قرن هفتم ميلادي ايران را متصرف شده بودند)،عمدتا در زمان حكومت محمود غزنوي صورت گرفت كه نتيجه اش ايجاد كشور پاكستان در نيمه قرن گذشته، 9 قرن پس از درگذشت سلطان محمود بوده است.
    روي گردان شدن مردم از مسعود پس از كوركردن برادرش، ده سال بعد باعث شكست ارتش مسعود از سلجوقيان ـ دسته ديگري از تركان مهاجر ـ شد که قبلا وارد منطقه فرارود شده بودند. سلجوقيان با اجازه غزنويان به نقاط جنوبي تر كوچ كرده بودند. پس از شكست مسعود و عقب نشيني او به غزنه، مردم ناراضي، او را كشتند و برادر كورش محمد را شاه كردند، ولي نابينابودن محمد و افتادن امور در دست افرادي كه به شايستگي برخي از ايشان ترديد بود باعث تضعيف هر چه بيشتر غزنويان و پايان تدريجي كار آنان شد.
نشست اديبان براي نوسازي نثر نويسي، ترجمه و روزنامه نگاري ايران
دهخدا
دوم ژوئيه سال 1946 نشست اديبان و نويسندگان ايران كه از 25 ژوئن (چهارم تير ماه 1325 خورشيدي) براي نوسازي روزنامه نگاري، ترجمه و نثرنويسي و اظهار نظر درباره شعر تشكيل شده بود با صدور قطعنامه (توصيه نامه) اي پايان يافت كه تا سالها الگوي نويسندگي بود.
    
بهار

در جلسات هفت گانه اين نشست (كنگره) اديبان و نويسندگان از جمله دهخدا، بهار، حكمت، فروزانفر و علي شايگان شركت داشتند و روش هاي روزنامه نگاري و نثر نويسي اروپايي در اين جلسات بررسي شد و سبكهايي براي ترجمه از زبانهاي ديگر مورد موافقت قرار گرفت که رعايت انها به مترجمان توصيه شد.
    نوسازي واقعي روزنامه نگاري ايران از سال 1335 و تاسيس نخستين دوره آموزش روزنامه نگاري در ايران و دعوت دو استاد روزنامه نگاري از آمريكا از جمله دكتر ويلسون رئيس وقت گروه روزنامه نگاري دانشگاه يوتا و سپس ايجاد دوره هاي خبرنويسي و اديت در دانشگاه تهران براي روزنامه نگاران شاغل و تدريس استادان و روزنامه نگاران معروف جهان در آنجا آغاز شد.
    
شايگان

پيش از سال 1335، روزنامه نگاري ايران مطابق استاندارد جهاني نبود و قواعد و اصول معيني را دنبال نمي كرد و چون مطالب ساده، روان، روشن و كامل نوشته نمي شد عادت و اعتياد به روزنامه خواني در طبقه باسواد ايراني به وجود نيامده و روزنامه از نيازمندي هاي زندگي روزمره نشده بود.
فشارهاي تازه، که واکنش دولت آمريکا به نخستين مصاحبه احمدي نژاد تلقي شد
دولت آمريكا 29 و 30 ژوئن 2005 فشارهاي سياسي تازه اي بر جمهوري اسلامي ايران وارد ساخت. فشارهاي تازه با صدور دستور جورج بوش به دادستان كل اين كشور آغاز شد كه اموال كمپاني هايي را كه با ايران در توليد اسلحه كشتار جمعي همكاري دارند و يا همكاري خواهند داشت توقيف كند.
     رئيس جمهوري آمريكا همزمان از مصاحبه پنج تن از گروگانهاي سابق از جمله «ويليام دائرتي» مامور بازنشسته «سيا» و سرهنگ بازنشسته «چارلز اسكات» با شبكه هاي تلويزيوني و اين ادعاي آنان كه احمدي نژاد را در نوامبر 1979 ميان دانشجويان تسخير كننده سفارت آمريكا ديده بودند استفاده ضمني كرد و در سي ام ژوئن گفت كه او منتظر دريافت اين جواب است كه آيا احمدي نژاد در آن گروگانگيري شركت داشته است يا نه.
     اين خواست جورج بوش در حالي اعلام شده بود كه چند تن ديگر از گروگانهاي سابق گفته بودند كه قيافه احمدي نژاد برايشان آشنا نيست و او را ميان گروگانگيرها نديده بودند. تني چند از دانشجويان گروگانگير نيز شركت احمدي نژاد را در آن واقعه تكذيب كرده بودند. به گزارش نيويورك تايمز (مورخ اول ژوئيه 2005)، احمدي نژاد در تهران در يك گفت و شنود كوتاه با «مايكل سلكمن» خبرنگار اين روزنامه گفته بود كه شايعه مربوط به شركت او در گروگانگيري نوامبر 1979 درست نيست. اين پاسخ را احمدي نژاد در حالي كه در اتومبيل نشسته بود، مقابل خانه اش به پرسش سلكمن داده بود.
     در جريان اين فشارهاي سياسي، سي ام ژوئن 2005 «مك كورماك» سخنگوي وزارت امور خارجه آمريكا با تاكيد گفته بود كه دولت متبوع او مصرا خواستار آزادي فوري و غير مشروط «اكبر گنجي» از زندان اوين است زيرا كه نگران سلامت اوست كه در زندان دچار ضعف مزاج شده و از بيماري آسم مزمن رنج مي برد (گنجي بعدا آزاد شد، از ايران خارج ، و از آمريکا هم ديدن کرد).
     در همين روز (سي ام ژوئن 2005)، وزارت امور خارجه آمريكا همچنين به اتباع آمريكا از جمله ايراني تبار هاي آمريكايي تاكيد كرد كه از مسافرت به ايران مگر اين كه ضرورت خاص ايجاب كند خودداري ورزند زيرا كه خطر ربوده شدن و ارعاب آنان وجود دارد.
     احمدي نژاد در نخستين مصاحبه عمومي خود به عنوان رئيس جمهور منتخب كه 26 ژوئن برگزار شده بود گفته بود كه ايران براي توسعه و امور خود نياز چندان به آمريكا ندارد. برخي از اصحاب نظر، فشارهاي تازه آمريكا را واكنش به اين اظهار احمدي نژاد تلقي كرده بودند. جورج بوش رئيس جمهوري ايالات متحده چند سال پيش از اين، در سخنراني سالانه خود در جلسه مشترك كنگره اين كشور، «عراق ـ ايران و كره شمالي» را محور شرارت خوانده و به اصطلاح، برايشان خط نشان كشيده بود و ....
در دنياي داستان نويسي
روزي که «همينگوي» خودکشي کرد
Ernest Hemingvay

دوم ژوئيه سال 1961 ارنست همينگوي Ernest Hemingvay داستان نگار بلند آوازه آمريکايي در خانه اش در منطقه كوهستاني كچوم واقع در ايالت «آيداهو» آن کشور با گلوله تفنگ شکاري خودکشي کرد. وي هنگام مرگ 62 ساله بود. همينگوي كه در 21 ژوئيه سال 1899 به دنيا آمده بود، در سال 1955 برنده جايزه نوبل درادبيات شده بود و به خاطر داستان «پير مرد و دريا» جايزه پوليتزر به دست آورده بود. همينگوي نويسنده داستانهاي «نيروي عاطفه»، «خورشيد هميشه مي درخشد»، «پير مرد و دريا»، «زنگها براي كه به صدا در مي آيند؟» و ... ظاهرا از فرارسيدن پيري، روزهاي سخت سالخوردگي و از كارافتادگي که در آستانه اش قرار گرفته بود نگران بود كه تحت تاثير همين ترس، سرانجام دست به خودكشي زد. پدر او هم در آغاز سالخوردگي خودكشي كرده بود. همينگوي مردي شجاع بود و در جريان جنگ جهاني اول كه در جبهه هاي اروپا خبرنگار نظامي بود خطرات متعدد از سر گذرانيده بود و از دو سانحه هوائي جان سالم به در برده بود. وي سالهاي سال در كوبا زندگي مي كرد و به اين كشور علاقه عاطفي خاص داشت. خانه همينگوي در كوبا به صورت موزه درآمده است.
در قلمرو رسانه‌ها
تازه شدن داغ دل مولف اين سايت - چرا يک روزنامه نگار حرفه اي حق داشتن نشريه براي خدمت به وطن را نداشته باشد؟
مدتها بود كه اين نگارنده، گزارش مجوزهاي تازه اي را كه از سوي هيات نظارت بر مطبوعات (وزارت ارشاد) براي انتشار نشريه تصويب مي شود نديده بود تا داغ دلش تازه شود. روزنامه شرق (چاپ تهران) در شماره نهم تيرماه 1384 = 30 ژوئن2005 خود با ذكر عنوان نشريات تازه و نام ناشران آنها، گزارش كرده بود كه آن هيات در بيست و پنجمين جلسه از دهمين دوره فعاليت خود با انتشار 67 نشريه از جمله 4 روزنامه، 21 هفته نامه، 2 دوهفته نامه، 14 ماهنامه، 24 فصلنامه، يك دوفصلنامه و يك سالنامه موافقت كرده است و باز نامي از «سپيده دم» در ميان آنها نبود كه نگارنده از 12 سال پيش از آن در انتظار دريافت يك پاسخ كوتاه از آن هيات و آن وزارت بود كه چرا صلاحيت او به داشتن يك نشريه از آن خود پس از نيم قرن روزنامه نگاري رد شده و تقاضاي تجديد پروانه «سپيده دم» كان لم يكن مانده است.
     در ميان اسامي ناشران تازه، نامي از روزنامه نگاران حرفه اي آشنا به چشم نخورد. نگارنده با ديدن اين گزارش بسرش زد كه بيدرنگ خود را از نوشتن براي نشريات ديگران بازنشسته كند زيرا برايش منطقي و قابل قبول نبوده است كه چرا صلاحيت نوشتن براي ديگران را دارد ولي براي خودش را ندارد؟!. ترديد نيست كه در هر شرايطي از چارچوب ملاحظات حرفه اي خارج نخواهد شد. به علاوه، نبايد پيش از ارتكاب جنايت، فرد را مجازات كرد. پروانه را بدون تبعيض بدهيد و اگر دارنده آن مرتكب خطا شود او را مجازات و پروانه را لغو كنيد. نمي شود مانع صدور پروانه كارخانه مثلا تيشه سازي شد به اين حساب كه با تيشه هم مي شود آدم كشت. وقتي كه مي گوييم منطقي نيست كه بگويند اگر به فلان كشور اجازه خريد سوخت اتمي براي راه اندازي كارخانه برق بدهند ممكن برود با آن سلاح هسته اي بسازد، پذيرفتني هم نيست كه بگوييم به فلان روزنامه نگار كه مي خواهد اواخر عمر براي خود نشريه داشته باشد و به آرزوي ديرين خود برسد پروانه نمي دهيم. او از اتباع كشور است و حق دارد، حقي سلب نشدني. تبعيض و نقض حق عملي مايوس كننده و دردناك است.
    از آنجا كه دکتر محمود احمدي نزاد رئيس جمهور منتخب (در زمان تحرير اين سطور هنوز کار خودرا آغز نکرده بود) از قبل، وعده برقراري عدالت و رفع هرگونه تبعيض در جامعه را داده و گفته است كه ايران براي همه ايرانيانست و همه را به يك چشم خواهد ديد و از 12 مرداد 1384 زمام امور را به دست خواهد گرفت، نگارنده بازهم به انتظار مي نشيند تا ببيند كه وي چه خواهد کرد؛ دولت «اصلاح طلبان!» که در طول هشت سال زمامداري خود در اين زمينه کاري نکرد و روي عبارت «صلاحيت ندارد» ايستاد بدون اينکه روشن سازد؛ چرا صلاحيت ندارد، و دليل اثبات شده آن چيست؟. ما در قرن 21 زندگي مي کنيم، و از زمان انحلال ساواک (پرونده ساز) شاه تا به امروز (تيرماه 1384- زمان تحرير اين سطور و درج در اين سايت) 27 سال گذشته است.
ترور يازدهمين روزنامه نگار روس!
واريسوف

بيست و هشتم ژوئن 2005 «واريسوفVarisov» روزنامه نگار روس كه شهرت داشت كارشناس امور قفقاز است در داغستان هدف گلوله قرارگرفت و كشته شد و قتل او صداي اعتراض روزنامه نگاران را در گوشه و كنار جهان بلند كرد و انجمن هاي مختلف از جمله «كميته محافظت از روزنامه نگاران» قتل وارسيوف را محكوم كرده و درخواست اعلام انگيزه قتل و دستگري و مجازات عاملان آن شده است كه گفته اند كار باند تبهكاران سازمان يافته بوده است.
     وي يازدهمين روزنامه نگار روس است كه از سال 2000 ، به همين صورت كشته شده اند. واريسوف اخيرا مقاله اي به قلم خود برضد تبه كاري، تبه كاران سازمان يافته و تروريسم نوشته بود و گفته بود كه تا تبه كاران سازمان يافته كه در پي فروپاشي شوروي از زمين سبز شده اند از ميان برداشته نشوند نمي توان به برقراري حكومت قانون و نظم در روسيه اميدوار بود.
     وي در داخل اتومبيلش هدف گلوله هاي يك تفنگ خودكار قرار گرفته بود. واريسوف در نشريه «نووويه دلو» داراي يك صفحه تحليل سياسي بود كه خبرگزاري ها برخي اوقات مطالب آن را نقل و رسانه هاي ساير كشورها در صورت تمايل منتشر مي كردند.
ساير ملل
نخستين رئيس جمهور زن درقاره آمريكا كه متهم به اختفاء جرم است
ايزابل پرون
بانو «ايزابل پرون» يكم ژوئيه 1974 برجاي شوهرش «خوان پرون» نشست و رئيس جمهور آرژانتين شد. وي كه 43 ساله بود دو روز پيش از آن و پس از اينكه پزشكان از درمان پرون ابراز ياس كردند سوگند ياد كرده بود ولي تا شوهرش زنده بود بر صندلي او ننشست. ايزابل كه نخستين رئيس جمهور زن در قاره آمريكا بشمار مي آيد قبلا منشي پرون و در جواني يك دانسر بود. آخرين سمت او پيش از رياست جمهوري، معاونت خوان پرون بود. وي سومين زن پرون بود. پرون كه هنوز حزب او (عدالت گستر) حكومت آرژانتين را به دست دارد يك ناسيونال سوسياليست بود.
    ايزابل تا 24 مارس 1976 بر آرژانتين حكومت كرد و چون مديريت كافي نداشت و فساد اداري رو به گسترش بود، ارتش با يك كودتاي بدون خونريزي اورا بركنار و به اسپانيا تبعيد كرد. دو سال پيش سندي به دست آمد كه معلوم شد ايزابل در دوران حكومت خود از موضوع سر به نيست شدن يك مخالف دولت توسط ماموران در سال 1976 خبر داشته و موضوع را به دستگاه قضايي اطلاع نداده است. يك دادگاه آرژانتين به اين كار رسيدگي كرد و در فوريه 2007 (31 سال پس از وقوع ماجرا) وي را متهم به اختفاء جرم كرد و از دستگاه قضايي اسپانيا خواست كه او را جهت محاكمه مسترد دارد. پليس اسپانيا ايزابل را توقيف خانگي كرد و يك دادگاه اين كشور در مارس 2008 درخواست استرداد را به اين دليل كه دولت آرژانتين اسناد مربوط را ارسال نداشته و در اين كار تعلل مي كند رد كرد. به نوشته رسانه ها، تعقيب قضايي ايزابل پس از سه دهه دست كم اين نتيجه را داشته است كه مقامات دولتي متوجه شوند كه در دوران معاصر فرار از كيفر قانون شكني دشوار است حتي اگر به كشوري ديگر رفته باشند.
اظهاراتي که در تاريخ ثبت خواهد شد - در مراسمي تئاتر مانند، صدام اتهامات وارده! به خود را شنيد و واكنش نشان داد
من، صدام رئيس جمهوري عراق

يکم ژوئيه 2004 ، طبق برنامه اعلام شده از قبل، صدام حسين و 11 تن دستيارانش را با هلي كوپتر از محلي نامعلوم به نقطه اي نزديكتر منتقل كردند و سپس با اتوبوس زره پوش و اسكورت نظامي به ساختماني در «كمپ ويكتوري» واقع در استراحتگاه ييلاقي پيشين رياست جمهوري عراق در حاشيه غربي بغداد که قرار بود در آنجا اتهامات وارده به آنان تفهيم شود منتقل ساختند. از اين محل نظاميان آمريكايي به عنوان قرارگاه استفاده مي كنند و دفاتر دادگاههاي نظامي آمريكا نيز در آنجا استقراردارد.
     طبق روال معمول در زندانهاي آمريكا، به صدام و دستيارانش دستبند و پابند زده بودند. آنان لباسي را كه در زندان مي پوشيدند بر تن داشتند. در راهرو ساختمان، كت و شلوار و پيراهني را كه همان روز از يك مغازه معمولي بغداد خريداري شده بود بر تن صدام پوشاندند؛ دستبند و پابند او را بازكردند و وارد اطاق تفهيم اتهام ساختند. صدام روي صندلي كه برايش تعيين شده بود نشست و آماده شنيدن پرسشهاي متصدي جلسه اصطلاحا «هيرينگ» شد که مردي جوان بود و او را قاضي جلسه مقدماتي صدا مي کردند.
    
اين تئاتر به خاطر تجديد انتخاب بوش است

در اين جلسه، متهم رديف يکم خود را صدام حسين عبدالمجيد رئيس جمهوري عراق معرفي كرد و كاخ سفيد واشنگتن را متهم كرد كه اين تئاتر را ترتيب و «هيرينگ» را تشكيل داده است. صدام افزود: «شما مي دانيد كه همه اين، نمايشي است كه بوش جنايتكار ترتيب داده تا به او در انتخابات قريب الوقوع (نوامبر 2004) كمك تبليغاتي كند. بوش دستور حمله نظامي و اشغال عراق را به نيروهايش داد و او (بوش) و همدستانش متهمند كه عراقي ها را به اين روز سياه انداخته اند، نه من و همکارانم.».
    صدام همچنين گفت: «نيروهايي كه به اين صورت عراق را اشغال كرده اند حق بركناري رئيس جمهوري قانوني آن را ندارند كه از سوي مردم انتخاب شده است. من به عنوان رئيس جمهوري عراق مصونيت از تعقيب قضايي دارم، مگر اين که طبق قانون اساسي عراق اين مصونيت سلب شود.».
    صدام که از همان آغاز پرسش و پاسخ به نظر مي آمد کنترل کار را به دست گرفته به متصدي جوان جلسه «هيرينگ» كه از او خواسته بود خود را معرفي كند گفت كه بايد او را رئيس جمهوري عراق خطاب كند زيرا كه به اراده مردم عراق به اين مقام دست يافته و به احترام ملت بايد او را اين گونه خطاب كنند. صدام گفت كه هرگونه رسيدگي قضايي بايد طبق قوانين عراق (قوانين دوران حكومت وي) باشد نه دستورات نيروهاي اشغالگر و دست نشاندگان آنان. صدام در اينجا به جاي مخاطب، پرسشگر شد و از متصدي هيرينگ(مسئول قضايي تفهيم اتهامات) پرسيد: آيا شما يک عراقي هستيد که در اينجا نمايندگي نيروهاي متجاوز و اشغالگر را برعهده گرفته ايد؟. متصدي هيرينگ پاسخ داد که نماينده دستگاه قضايي عراق است. صدام گفت که نظام قضايي عراق هميشه نماينده اراده ملت بود؛ شما نبايد طبق اراده و ضوابط و دستورالعمل نيروهاي متجاوز عمل کنيد، آنان به وطن ما تجاوز کرده اند.
    سپس هفت اتهام وارده به صدام حسين خوانده شد از جمله، قتل رهبران مذهبي در سال 1974، قتل كردهاي بارزاني در 1983، بمباران شيميايي كردها در حلبچه در 1988 ، قتل مخالفان سياسي در طول 30 سال قدرت، تصرف كويت در سال 1990، سركوب خونين كردها و شيعيان در 1991. اتهام صدام در مورد جنگ هشت ساله با ايران حذف شده بود.
    
کويت گوشه اي از عراق است

صدام در مورد تصرف كويت به دفاع از بازگرداندن افتخارات و احياء حقوق تاريخي عراق و پس گرفتن آنها از؛ به گفته او «سگها» پرداخت و گفت كه نيروهاي مسلح عراق طبق تكاليفي كه در قانون اساسي بر عهده آنان گذارده شده بود كويت را پس گرفتند. تعجب مي کنم در حالي که همه مي دانند کويت بخشي از عراق است، شما به عنوان يک عراقي مرا متهم به باز گرداندن کويت مي کنيد. نبايد يك عراقي(اشاره به فردي كه به او تفهيم اتهام مي كرد) چنين سئوالي را از من بكند. باز گرداندن كويت به قلمرو عراق جنايت نبوده است؛ كويت گوشه اي از خاك عراق است و نيروهاي ما در خاك خودشان عمل كردند و تجاوزي در كار نبود. متصدي هيرينگ به او تذكر داد كه در يك سازمان قضايي به ديگران (سران كويت كه صدام آنان را «سگها» خطاب كرده بود) اهانت نكند و اضافه کرد که او مراحل قضايي کار را طبق قانون انجام مي دهد که صدام با صدايي رعد آسا گفت: قانون، کدام قانون؟، اتهام خيانت به من «مسخره» است.
    صدام در مقابل اتهام حمله شيميايي به حلبچه گفت كه او از طريق جرايد از اين عمل آگاه شد (جزئيات عمليات جبهه در دست رئيس جمهوري نيست، در دست افسران عملياتي است).
    صدام (در آن زمان 67 ساله) در طول «هيرينگ» كه كمتر از نيم ساعت بود مانند سابق استوار و پرخاشگر بود. وي در پايان كار، اوراق حاوي اتهامات را امضاء نكرد و مودبانه گفت كه با اجازه شما، تا وكيلان و مشاوران قضايي اش حضور نداشته باشند و به او نگويند، چيزي را امضاء نخواهد كرد. بايد دانست كه صدام در جواني در مصر تحصيل علم حقوق كرده بود.
    متصدي هيرينگ از صدام پرسيد كه آيا استطاعت گرفتن وكيل قضايي براي خود را دارد؟. صدام پاسخ داد: آمريكائيان گفته اند كه من ميليونها دلار در بانكهاي سويس پنهان كرده ام. با اين گفته، چرا بايد پول لازم براي گرفتن يك وكيل را نداشته باشم؟!.
    در شهر امان، زياد الخساونه وكيلي كه بانو ساجده همسر صدام براي او تعيين كرده است اين هيرينگ نمايشي را يك ظلم مسلم و نتيجه ديكتاتوري مطلق خواند و گفت كه اشغالگران و منصوبانشان حتي اجازه ندادند كه وكيل صدام در هيرينگ حضور داشته باشد كه حق اساسي هر انسان است. زياد الخساونه گفت دستگاه هيرينگ بغداد غير قانوني بود؛ زيرا كه بوسيله كساني ترتيب يافته بود كه مخلوق نيروهاي اشغال كننده عراق هستند.
    
بدون حضور وکيل امضاء نمي کنم

به اظهار «دن راذر» گزارشگر ارشد وقت شبكه آمريكايي «سي بي اس» كه به عراق دعوت شده بود و ناظر بر اين هيرينگ بود، مقامات مربوط (آمريكايي ـ عراقي) مانع برداشتن عكس و فيلم توسط روزنامه نگاران از صدام هنگام انتقال با لباس مورد استفاده در زندان و دستبند و پابند در راهرو ساختمان شده بودند و اگر هم عكسي بود سانسور كردند. شايد بعدا عکس ها را پس از بررسي توزيع کنند.
    شمار مشخصي از خبرنگاران اجازه ورود به محل هيرينگ يافته بودند و در ميان آنان تنها يك خبرنگار عراقي به نام صادق رحمان (روزنامه الزمان) بود كه او را هم پيش از ورود صدام، از اطاق بيرون كردند، ولي يك عراقي كه براي روزنامه شرق الاوسط لندن كار مي كرد در اطاق باقي مانده بود!.
نظم جهاني در قرن21: ايجاد توازن نيروها و حذف انحصار حهاني قدرت



    يکم ژوئيه 2005 در جريان ديدار «هو جين تائو» رهبر چين از روسيه، دو دولت «اوراسيا» و همپيمان در سازمان شانگهاي سندي را امضا كردند كه عنوانش را «اعلاميه نظم جهاني در قرن 21 » داده و از آن پس سياست هاي خود را برپايه آن قرارداده اند.
     در اين اعلاميه، هو و پوتين ـ مردان قدرتمند چين و روسيه ـ تاكيد بر ايجاد توازن نيروها در جهان و حذف انحصار حهاني قدرت كرده و متعهد به تحقق آن شده اند كه اين قاعده، پس از فروپاشي شوروي، عملا بر جهان حكمفرما نبوده است.
     در اين سند همچنين حذف استاندارد دوگانه در روابط بين المللي و از جمله مبارزه با تروريسم و تحميل مدلهاي معّين به كشورها براي اداره امور خود درخواست شده است.
     «هو» 30 ژوئن 2005 براي چندمين بار ظرف يك سال وارد مسكو شده بود تا با پوتين پيرامون تحكيم و گسترش مناسبات اقتصادي ـ سياسي دو كشور، امور نظامي و نفت و افزايش حجم مبادلات تا ميزان 80 ميليارد دلار در سال، همكاريهاي دو كشور در مقابله با تهديد منافع دوكشور، و بالاخره امنيت آسياي ميانه مذاكره كند.
     در پي سرد شدن مناسبات مسكو و واشنگتن در سه سال اخير، اعلاميه ژوئيه 2005 مسكو اهميت بيشتري به خود گرفته است. تلاش آمريكا به گسترش ناتو به قلمرو شوروي سابق و قصد آن دولت به استقرار سيستم دفاع ضدموشکي و رهگيري در نزديكي مرزهاي روسيه دو عامل عمده سردشدن مناسبات روسيه با آمريكا بوده است.
    عکس بالا، هو و پوتين را يکم ژوئيه 2005 در کرملين نشان مي دهد.
نيكسون بانو گاندي را «عفريته»، و كيسينجر هنديان را «حرامزاده» خوانده بود!
سي ام ژوئن 2005 در آمريكا برخي از اسناد تازه اي كه از طبقه بندي خارج شده اند انتشار يافتند. يكي از اين اسناد، عين (متن) گفت و گوي 5 نوامبر 1971 نيكسون رئيس جمهور وقت با مشاور ويژه اش هنري كيسينجر است. اين مشاوره كه در پي مكالمه بانو گاندي نخست وزير وقت هند و نيكسون صورت گرفته بود و طبق معمول، توسط كاخ سفيد ضبط شده بود خشم نيكسون و كيسينجر را نسبت به بانو گاندي نشان مي دهد.
    طبق اين نوار، نيكسون بانو گاندي را «عفريته» خوانده بود و كيسينجر گفته بود كه هنديها از آن «حرامزاده» ها هستند!.
     اين دو مقام آمريكايي گفته بودند كه نمي دانند چرا حزب كنگره هند مسكو را رها نمي كند و تا دنباله رو مسكو باشد، در جناح متخاصم با ما (آمريكا) قرار دارد و ما بايد هميشه خطر حمله هند به پاكستان را در نظر داشته باشيم كه از دست دادن پاكستان خسران بزرگي براي آمريكا خواهد بود.
ويتنام: وحدت و غرور
دوم ژوئيه 1976كارهاي مربوط به تامين عملي وحدت ويتنام که از يک سال پيش از آن پس از سقوط سايگون آغاز شده بود رسما به پايان رسيد و دو بخش شمال و جنوب ويتنام كه طبق قرارداد 1954 ژنو موقتا از هم جدا شده بودند رسما به صورت يكپارچه درآمدند و جمهوري سوسياليستي ويتنام را ساختند. ويتنامي ها براي تامين وحدت وطن و استقلال خود مجبور به جنگ و درآويختن با سه قدرت وقت جهان؛ ژاپن، فرانسه و آمريكا شده بودند. آنان در اين راه از دادن تلفات سنگين نهراسيدند، پيروز شدند و اين پيروزي ويتنام را در سطح جهان به صورت قهرمان و ملتي شاخص درآورده و به اين ملت غرور ويژه داده است. ويتنام تنها كشور جهان است كه آمريكا در آنجا وارد عمليات نظامي شد، ولي به فكر استقرار دائمي نيافتاد.
برخي ديگر از رويدادهاي 2 جولای
  • 419:   والنتينيان که از سال 425 تا 455 امپراتور روم بود به دنيا آمد.
  • 1566:   نستروداموس nostrodamus استرالوجر( ستاره خوان - طالع بين ) و پزشگ فرانسوي که پيش گويي ها براي جهان کرده است درگذشت.
  • 1778:   ژان ژاك روسو فيلسوف عصر روشنگري اروپا كه 28 ژوئن 1712 به دنيا آمده بود درگذشت.
  • 1881:   جيمز گارفيلد رئيس جمهوري وقت آمريکا به دست يک وکيل قضايي که از او تقاضاي پست سفارت کرده بود گلوله خورد و مجروح شد. وي بعدا بر اثر اين جراحت درگذشت.
  • 1890:   قانون ضد تراست به تصويب کنگره آمريکا رسيد.
  • 1917:   در شورش نژادي در شهر سن لوئي آمريكا 48 تن كشته شدند. سياهپوستاني كه خواهان برابر شدن دستمزد كارگران سياه و سفيد بودند كه كار معيني را انجام مي دادند آن را آغاز كرده بودند.
  • 1937:   بانو " اميليا ارهارت " هوانورد آمريکايي در جريان پرواز دور دنيا بر فراز خط استوا، بر فراز اقيانوس آرام ناپديد شد. وي نخستين خلبان زن بود که عرض اقيانوس اطلس را با هواپيما پيموده بود.
  • 1957:   در آمريکا طرح نخستين زير دريايي که مجهز به موشک هدايت شونده بايد مي بود آماده شد و اين زير دريايي بعدا " گري بک " ناميده شد.
    • براي اطلاع



    سپيده دم به زبان انگليسی

       

    از آنجا كه تلاش پيگير چندين ساله ناشر اين سايت (تاريخ ايرانيان به صورت روزشمار آنلاين) با نيم قرن تجربه روزنامه نگاري و تحصيلات مربوط، براي تجديد پروانه روزنامه چاپي «سپيده دم» جهت انتشار در ميهن گرامي به جايي نرسيده است و از سوي ديگر «روزنامك» را به فارسي به صورن آنلاين منتشر مي سازد؛  تصميم گرفته كه به زودي به انتشار سپيده دم آنلاين به زبان انگليسي در نشاني زير اقدام كند كه حاوي اخبار و عكسهاي جالب و مهم روز و نقل گزارش ها و مقالات مربوط ايران از منابع انگليسي زبان خواهد بود:

    www.IranianDawnNewspaper.com


    روزنامک

    روزنامک آنلاين كه مولف سالهاست با اين عنوان مطالبي در برخي روزنامه هاي تهران منتشر مي ساخته مدتي است كه در نشاني زير منتشر مي شود. اين سايت، روزانه است و بازتابي است از نظر و احساس ناشر در باره مطالبي كه در آن روز خوانده، شنيده، ديده و يا درگير آن بوده و بي شباهت به يك كارنامك نيست كه كاري است تازه در قلمرو ژورناليسم. به علاوه، درج پيامهاي دريافت شده و پاسخ به پرسشهايي كه بعمل مي آيد. مطالب، كوتاه خواهد بود تا مطالعه آن وقتگير نباشد و اطلاعات كافي به مخاطب بدهد تا فايده برگيرد:

    www.rooznamak.com

     



     

    مطالعه اين سايت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشاني کامل سايت و نام مولف آن) آزاد است، مگر براي روزنامه هاي متعلق به دولت و دستگاههاي دولتي؛ زيرا كه مولف اين سايت اكيدا «روزنامه نگاري» را كار دولت نمي داند. روزنامه عمومي به عنوان قوه چهارم دمكراسي بايد كاملا مستقل از دولت و سازمانهاي عمومي باشد تا بتواند رسالت شريف خود را به انجام برساند.

     تماس با مولف: nhistorian@cox.net