Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

29 مارس

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

دینوری و تفسیر معاصرین از نوشته های او ـ دروغگویی مقامات و ایجاد طبقه خواص، امپراتوری ایران را دو بار فرو پاشاند

درگذشت احمد دینوری (احمد بِن داود) اندیشمند، مورّخ و ادیب ایرانی را آخرین هفته مارس 895 میلادی نوشته اند. وی از پژوهشگران و نویسندگان دوران سامانیان بود که تاجیکیان (پارسیان) دَمی از بزرگداشت آنان فروگذار نمی کنند. آثار و تألیفات دینوری متعدد و معروفترین آنها «اخبار الطوال» شامل رویدادهای تاریخی تا پایان عصر ساسانیان (پایان سلطنت یزدگرد سوم) است.
     مورّخانِ معاصر با تفسیر نوشته های دینوری و نویسندگان عصر سامانیان به این نتیجه رسیده اند که «دروغگوییِ مقامات ـ مقامات دولتی ایران در نیمه اول قرن هفتم میلادی»، تشکیل طبقه خواص مرکّب از شاهزادگان، امیرزادگان و بزرگان در سه دهه پیش از تعرّض عرب و مبارزه آشگار و پنهان افراد این طبقه با یکدیگر برسر کسب قدرت و نیز افزایش شکاف طبقاتی در جامعه ایران وقت سه عامل اصلی اضمحلال این امپراتوری پهناور و یکی از دو قدرت جهان بودند ـ درست مشابه وضعیت اواخر دوران هخامنشیان بویژه در زمان داریوش سوم. به عبارت دیگر، فرسوده شدن ارتش ایران در جنگهای غیر ضروری خسروپرویز ازجمله تصرف مصر و ...، در آن زمینه (اضمحلال امپراتوری ایران) نقش آنچنانی نداشت و یک عامل فرعی بود.
    با توجه به این تفسیر مورّخان، در سال 1336 هجری خورشیدی و پس از تاسیس دو حزب مردم و ملّیون در ایران و گسترش انتشار نطق و مصاحبه مقامات و رجال، و ترس از رواج وعده های غیر عملی و گزارش های نادرست، به دکتر اقبال نخست وزیر وقت پیشنهاد شده بود که برای کاهش از موارد دروغگویی و خُلف وعده مقامات ارشد و انتشار آمار نادرست، آرزوی داریوش بزرگ که اهورامزدا ایران را از دروغ در اَمان دارد به صورت قابِ عکسِ کتیبه به دو خط عربی (فارسی کنونی) و میخی تهیه شود و در همه ادارات دولتی نصب و در میدانهای شهرها قرارداده شود تا اصطلاحا نصب العین باشد. (قاب عکس کتیبه ای که تصویر آن در زیر آمده است).
     این پیشنهاد، نخست مورد توجه قرارگرفت ولی بعدا به بهانه زیاد بودن هزینه تهیه آن همه قاب عکس و نبودن بودجه مسکوت ماند.
    در نیمه دهه 1350 هجری خورشیدی (دهه 1970 میلادی) هیات کارشناسان مامور حل مسائل اداری ایران که اظهارات خلاف واقع مقامات و مجلسیان را یکی از این مسائل تشخیص داده بودند به شاه (پهلوی دوم) پیشنهادی دادند مشابه پیشنهادی که در سال 1336 به دکتر اقبال داده شده بود و نصب تابلو منع دروغگویی داریوش را در کلاسهای مدارس بر آن اضافه کرده بودند، ولی برای اجرای این پیشنهاد، دیگر دیر شده بود و دو سال بعد انقلاب شد. یکی از شعارهای انقلاب در طول سال 1357 هجری خورشیدی؛ تحکیم اخلاقیات، نهی دروغ، قطع فساد اداری و سوء استفاده از مقام و منزلت بود.
    «داریوش بزرگ» دروغ، دشمن و خشکسالی را در ردیف هم، سه خطر بزرگ برای ایران تشخیص داده بود. واژه دروغ در زبان پارسی در طول هزاران سال تغییر نیافته است.
    مورّخان همچنین مبارزه سران کشور برسر قدرت در تیسفون و نبود اتفاق میان آنان در جریان تصمیم گیری ها، برقرار شدن مجدد نظام ارباب و رعیتی (فئودالیته، پس از درگذشت خسروانوشیروان) و بالاخره شخصیت ضعیف، و مردّد بودن یزدگرد سوم در گرفتن تصمیم و اجرا را باعث فروپاشی امپراتوری ایران بشمارآورده اند. این فروپاشی درپی شکست نظامی ایران در قادسیه (به فاصله ای کوتاه از کوفه ـ نجف) در نوامبر 636 میلادی (نبرد 4 روزه بامداد 16 تا شامگاه 19 نوامبر)، سپس شکست در نبرد جلولا (نزدیک کرمانشاه و واقع در عراق کنونی که کوههای زاگرس از آنجا آغاز می شود) در ماه می 637 و آنگاه در نبرد نهاوند صورت گرفت. شمار نظامیان ایران در این نبردها سه برابر نیروهای عرب مسلمان بود. فرماندهی نیروهای عرب را در این جنگها سعد بِن ابی وقّاص از سران قریش و بستگان پیامبر اسلام برعهده داشت.
     به باور این مورخان، یزدگرد سوم که در مَرو و در سال 651 ترور شد نباید همان اشتباه داریوش سوم را مرتکب می شد و به سمت شمال شرقی کشور می رفت، باید به منطقه فارس و بختیاری می رفت که نیروی عرب قادر به نبرد در کوهستان نبود.
     در برخی از تفسیرهای تاریخی سه دهه گذشته هم پهلوی دوم (محمدرضاشاه) از لحاظ تردید و دودلی در ردیف یزدگرد سوم و داریوش سوم قرارداده شده است.

کتيبه داريوش بزرگ حاوي دعاي معروف او براي وطن که اهورامزدا (خداوند) ایران را از دروغ در اَمان دارد

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

وثوق الدوله ایجاد نیروی انگلیسی اس. پی . آر (ایجاد دولتی در دولت در ایران) را به رسمیت شناخت!

وثوق الدوله رئیس الوزراء وقت كه همكاری های او با دولت استعمارگر انگلستان اَظهَر مَن الشَمس است نهم فروردین سال 1296 (29 مارس 1917) تاسیس نیروی انگلیسی «اس. پی. آر S.P.R.» در منطقه نفوذ انگلستان در ایران (سراسر جنوب و شرق ایران) را به رسمیت شناخت!.
این واحد نظامی به ابتكار ژنرال پرسی سایكس ـ افسر انگلیسی مقیم هند كه برای ایران تاریخ هم تالیف كرده است!! تاسیس شده بود و در حقیقت یك نیروی نظامی و انتظامی به موازات نیروهای مسلح ایران بود و مقامات انگلیسی در ایران که عملا دولتی در دولت تشکیل داده بودند با توسل به اس. پی. آر. به هر كار كه می خواستند در منطقه نفوذ انگلستان دست می زدند و صاحب اختیار كامل بودند. روس ها نیز با قزاق های خود در غرب و شمال غربی ایران. این دو دولت طبق سازشنامه آگوست 1907 ایران را به دو منطقه نفوذِ خود تقسیم کرده بودند.

روزی که ایران دارای شورای عالی اقتصاد شد

فروردین ماه 1325 (مارس 1946) ایران دارای شورای عالی اقتصاد شد. نخستین جلسه این شورا، بعد از ظهر نهم فروردین آن سال در تهران تشكیل شد و دكتر علی امینی به دبیركُلّی آن انتخاب گردید. ریاست شورا با نخست وزیر وقت بود.
     اعضای 11 گانه شورا دست اندر كاران اقتصاد كشور بودند كه قبلا تعیین و در نخستین جلسه حضور داشتند.
    وظیفه این شورا بررسی و تصویب طرح های مهم اقتصادی كشور بود. جلسات شورا گاهی هم با حضور شاه تشكیل می شد. حسنعلی منصور (بعدا نخست وزیر) نیز مدتی نسبتا طولانی دبیر كل این شورا بود.
    ایرادی كه از همان آغاز كار به این شورا گرفته شد؛ نداشتن اعضایی از میان كارشناسان، استادان و اصحاب نظر بود كه از مقامات دولتی نباشند و بتوانند آزادانه مسائل را بگویند و در باره طرح ها نظر و پیشنهاد دهند ( و اصطلاحا؛ بله قربان گو نباشند).

اعتصاب در خوزستان در فروردین 1330

خوزستان نوروز 1330 (مارس 1951) را در میان اعتصاب كاركنان صنعت نفت كه تا هفته ها ادامه داشت برگزاركرد. در پی تصویب قانون ملی شدن نفت ایران در پایان اسفند 1329، مقامات شركت نفت انگلستان با این كه هنوز از آن شركت دولتی خَلع یَد نشده بود و به بهره برداری از نفت ادامه می داد به منظور تحریك كاركنان نفت و ناآرام كردن خوزستان مزایای این كاركنان را قطع كردند و این اعتصاب نتیجه همین اقدام بود.
درپی آغاز این اعتصاب، دولت حسین علاء نخست وزیر وقت در خوزستان حكومت نظامی اعلام كرد، ولی موفق به برقراری آرامش نشد و تشنّج از پنجم فروردین افزایش یافت و در درگیری هایی كه روی داد عده ای كشته و یا مجروح شدند.

قرارداد 15 میلیارد دلاری ایران و آمریکا و فروش هشت رآکتور اتمی

نهم فروردین 1354 (29 مارس 1975) مفاد قرارداد 15 میلیارد دلاری ایران و آمریکا که مذاکرات مربوط به انعقاد آن در اسفندماه 1353پایان یافته بود انتشار یافت.
    در این قرارداد، دولت آمریكا با فروش هشت رآكتور اتمی به ایران موافقت کرده بود.
    بخش های دیگر قرارداد مربوط به موافقت دولت ایران با فعالیت شركتهای آمریكایی در عملیاتی از راه سازی تا آپارتمان سازی و کارهای عمرانی و صنایع بود. این قرارداد به نام تحكیم مناسبات دوستانه قدیمی ایران و آمریکا بسته شده بود.
     هنری كیسینجر وزیر امورخارجه وقت آمریکا در آخرین جلسه مذاکرات مربوط به انعقاد این قرارداد حضور داشت. وی به همین منظور به تهران آمده بود.

سازش شاه و صدام حسین ـ تداوم كینه صدام نسبت به ایرانیان و توطئه هایی كه مرتكب شد

در اين حالت هم صدّام با صداي بلند کينه اش به «فارس ها» را منعکس کرد

نهم فروردین 1354(28 مارچ 1975) و در پی سازش پنجم اسفند 1353 شاه (پهلوی دوم) و صدام حسین در الجزیره و متعاقب آن، دیدار امیرعباس هویدا نخست وزیر وقت از بغداد اعلام شد كه اختلافات مرزی ایران و عراق برطرف شده و مناسبات دو كشور به حالت عادی باز گشته است.
    پس از توافق شاه با صدام، دولت ایران، به رغم سیاست دیرپای واشنگتن، كمكهای خود به كُردهای عراق از جمله كمكهای نظامی را قطع كرد و به مصطفی بارزانی و یارانش اطلاع داد كه تنها می توانند در كرج اقامت كنند و تحت حمایت ایران باشند. سالها ایران ناقل كمكهای آمریكا به كُردهای عراق بود كه با هدف كسب خودمختاری با دولت صدام حسین می جنگیدند. دولت وقت ایران، خود نیز كمكهای چشمگیر به كُردهای عراقی كرده بود و این كمكها باعث چند برخورد مرزی ایران و عراق و اخراج ایرانی تبارها از عراق و بازداشت برخی از آنان شده بود.
    باوجود توافق الجزایر، صدام حسین كینه ایرانی را از دل بیرون نكرد و حتّی در آخرین لحظه حیات (آخرین روز دسامبر 2007) و زمانی كه طنابِ دار در گردنش بود این كینه را با صدای بلند اعلام داشت كه ضبط شده است. «پیرو» مامور عربی زبان اف. بی. آی. كه ماهها در زندان بغداد به عنوان مترجم، با صدام بود در یك مصاحبه به گزارشگر برنامه سیكستی مینیتزِ شبكه سی. بی. اس گفت كه صدام همه اش از توطئه پارس ها و هدف های آنان در عراق سخن می گفت. صدام قبلا هم گفته بود كه ایرانیان برای جنوب شیعه نشین و نفتخیز عراق نقشه ها دارند. وی افزوده بود كه پس از بركناری شاه، اگر دریادار مدنی كرمانی كه یك ناسیونالیست ایرانی بود استاندار خوزستان و فرمانده نیروی دریایی ایران نشده بود، تحقق نقشه صدام برای خوزستان قطعی بود.
    به باور برخی از تاریخنگاران (!)، صدام در سال 1978 به سقوط شاه كمك كرد. طبق همین باور، کدورت دولت واشنگتن از اقدام شاه در قطع راههای کمک به کُردهای عراقی از طریق ایران، از سال 1975 (تا پایان کار شاه) دیگر فراموش نشد. کُردهای عراقی از دوران جنگ جهانی اول مطمح نظر آمریکا بوده و از دهه 1950 هم دولت اسرائیل در این زمینه به موازات سیاست واشنگتن حرکت می کند. دیدار مارس 2008 دیک چنی معاون رئیس جمهوری وقت آمریکا از منطقه کُردنشین عراق و استقبال بسیار گرمی که از او شد مؤید ادامه سیاست قدیمی آمریکا از کُردهای عراقی بود. گفته شده است که در صورت ادامه آن، ممکن است ترکیه و ایران واکنش نشان دهند.

استقبال گرم بارزاني از چِني در مارس 2008

اشاره ها و سرنخهای روز برای بررسی پژوهشگران

عجیبت ترین آدمكش جهان ـ نوجوانی كه دوست داشت آدم بكشد و 12 نفر را در 3 ماه كشت

پلیس برزیل 28 مارس 2008 در شهر نوو ماهبورگو Novo Hamburgo واقع جنوب این كشور یك جوان 16 ساله را دستگیر كرد كه طبق اعتراف خودش ظرف سه ماه 12 تن را در آن شهر كشته بود. به اظهار پلنتسPlentz بازجوی پلیس كه وسیعا از این نوجوان تحقیق كرده است، متهم عمدتا برای بردن لذت آدم می كشته و در بیشتر موارد انتقامگیری و خشم دركار نبوده است.
     پلیس كه حاضر نشده است نام متهم را به دلیل نرسیدن به سن قانونی فاش سازد گفته است كه ضرورت دارد شورایی مركب از روانشناسان به كشف انگیزه این نوجوان از كشتن آدم بپردازد و این روانشناسان گفته اند كه این كار سه ماه وقت لازم دارد. به اظهار پلنتس كه از نوجوان بكرّات بازجویی كرده است، وی قربانیان خود را نخست با شلیك یك گلوله به سرشان می كشته و سپس بدن آنان را با گلوله سوراخ ـ سوراخ می كرده است. این نوجوان دبیرستان را ترك كرده و بیكار بوده است. نخستین قربانی او یك مرد جوان بود كه متهم گفته است نسبت به خواهراو نظر بد داشت و مزاحمت فراهم می كرد كه اورا كشت تا خواهرش راحت شود كه آدمكشی عادت و سرگرمی وی شد. آخرین قربانی، یك دكاندار 39 ساله بود. متهم پس از مشاجره با این دكاندار به خانه می رود و با تپانچه اش باز می گردد و دكاندار را به گلوله می بندد. این بار جریان قتل به گونه ای علنی بود كه مردم او را «لو» می دهند و به چنگ پلیس می افتد.
    متهم به پلیس گفته است كه هنوز شش نفر دیگر در لیست او قرار داشتند و اگر دستگیر نشده بود آنان را هم می كشت.
    پلیس تنها اجازه داده است كه روزنامه نگاران از متهم در سلول زندان و درحالی كه پشتش به دوربین است عكس بگیرند. روزنامه ها ضمن انتشار این خبر، عموما نوشته بودند: عجیبت ترین آدمكش جهان ـ نوجوانی كه دوست داشت آدم بكشد و ....

نوجوان آدمکش پشت ميله ها در سلول

در دنیای تاریخ‌نگاری

تاریخ دان و نویسنده ای كه راه تزار را روشن ساخت ـ بزرگان میهندوست تر از توده ها!

Konstantin Aksakov

اموز زادروز كنستانتین آكساكوف Konstantin Aksakov نقدنگار، نویسنده و تاریخدان ایده آلیست روسیه است كه 29 مارس 1817 (طبق تقویم میلادی قدیم و دهم اپریل در تقویم تازه) به دنیا آمد. وی که در یک خانواده اهل قلم به دنیا آمده بود از هواداران آزادی بیان و آزادی سرف ها در روسیه بود و عشق عجیبی به روسیه و روس ها داشت. وی در نوشته هایش روزهای طلایی روسیه را پیش بینی كرده بود و این نوشته باعث تشویق تزار و مشاورانش به توسعه طلبی و کسب اقتدار می شد. وی در كتاب خود «تاریخ روس ها» كه مورخان بعد از او، آن را تكمیل كرده اند نوشته است كه شرط رسیدن روسیه به دوران طلایی؛ تحكیم احساس وطندوستی روس ها، اقتباس آزادی هایی كه در اروپای غربی وجود دارد و نیز لغو خرید و فروش كشاورزان با اراضی كشاورزی است كه ربع جمعیت روسیه را در بردگی نگهداشته و فكر پیشرفت و ابتكار را از آنان گرفته است.
آكساكوف در سال 1855 كه الكساندر دوم تزار روسیه شد در رساله ای كه انتشار داد او را فردی متفاوت از پدرش اعلام داشت و نوشت كه با سلطنت الكساندر دوم كه مردی تحصیلكرده و روشنفكر است دوره تاریخی تازه ای در روسیه آغاز شده است. وی با این اقدام خود، انجام اصلاحات از جمله لغو «سِرفدوم» را روی دست تزار تازه گذارد. آكساكوف همچنین به این تزار توصیه کرد که مجلس بزرگان را که قبلا وجود داشت و شبیه سنای روم باستان بود احیاء کند. آكساكوف عقیده داشت که بزرگان یک کشور بیش از توده ها نگران وطن و خواهان ترقی و سربلندی آن هستند. به باور او، توده ها عمدتا در فکر زندگانی روزمره و امرار معاش خود هستند تا اعتلای وطن. آکساکوف 19 دسامبر 1860 درگذشت.

الکساندر دوم

سایر ملل

بمباران شبانه بندر«لوبك» آلمان در مارس 1942

29 مارس 1942 و در جریان جنگ جهانی دوم بندر «لوبك Lubeck» آلمان كه بیشتر سنگ آهن مورد استفاده كارخانه های فولاد سازی این كشور به آنجا وارد می شد مورد حمله صدها بمب افكن نیروی هوایی انگلستان قرار گرفت.
در جریان این حمله بیش از یك هزار ساختمان و عمدتا خانه های مسكونی ویران شد و تلفات سنگینی وارد آمد. یكی از ساختمانهایی كه آسیب شدید دید، كلیساهای تاریخی این بندر بود.
متعاقب همین بمباران، هیتلر دستور داد كه ابنیه تاریخی انگلستان نیز بمباران شود. آخرین موشک آلمانی از نوع V - 1 بیست و نهم مارس 1945 بر انگلستان فرود آمد.

اين عکس، گوشه اي از بندر لوبك را در جريان بمباران نشان مي دهد

کليساهاي تاريخي بندر لوبك پس از بمباران انگليسي ها

دژ فرانسوی «دیِن بیِن فو» زیر آتش ویتنامیان

بیست و نهم مارس سال 1954 نیروهای فرانسوی مستقر در شمال ویتنام كه به عنوان بازوی استعمار فرانسه در منطقه هندوچین عمل می كردند در آخرین پایگاه خود در ویتنام ـ در یک منطقه کوهستانی نزدیک مرز لائوس در زیر آتش نیروهای ژنرال جیاپ اعلام عجز كردند که در رسانه های پاریس انعکاس یافت. این نیروی انبوه فرانسوی که از پشتیبانی دهها تانک و 37 هواپیما برخوردار بودند از سایر پایگاههای شمال ویتنام به دژ نظامی دور افتاده «دین بین فو Dien Bien Phu» كه دارای یك فرودگاه اضطراری بود عقب رانده شده بودند. آنان در اینجا هم زیر آتش بی امان افراد ژنرال جیاپ كه گروهی داوطلب غیر نظامی مركب از ملی گرایان و كمونیستها بودند قرار گرفتند. در اینجا، سیم خاردار، میدان مین و بمباران با بمب ناپالم مانع ادامه حمله افراد جیاپ و رخنه آنان به پایگاه نشد و در همین جا بود كه فرانسه از پای در آمد و به استعمار طولانی خود بر شبه جزیره هندوچین پایان داد. نبرد Dien Bien Phu چهل و پنج روز طول کشید (از 13 مارس تا هفتم ماه می). برخلاف پیش بینی فرانسویان، Vo Nguyen Giap (قبلا معلم درس تاریخ در دبیرستان) با بیش از 40 هزار فرد مسلح دین بین فو را محاصره کرد و زیر آتش توپ قرارداد. در این نبرد که با پیروزی ویتنامیان پایان یافت 1571 فرانسوی کشته، 6600 فرانسوی دیگر مجروح و 11 هزار و 721 نظامی فرانسوی نیز اسیر شدند. همچنین اعلام شده بود که 1729 فرانسوی نیز ناپدید شده اند.
شکست نظامی فرانسه در «دین بین فو» به عمر جمهوری چهارم آن کشور پایان داد و نبرد استقلال در مستعمرات دیگر فرانسه ازجمله الجزایر آغاز شد. جنگ استقلال ویتنامی ها با فرانسه از سال 1946 تا سال 1954 طول کشید.

نظاميان فرانسوي در «ديِن بيِن فو» مجروحان خود را تخليه مي كنند

نظاميان فرانسوي در نبردگاه دين بين فو مي روند که تسليم ويتنامي ها شوند

سقوط شهر هوئِه و آغاز پایان حكومت دولت سایگون

تانكها و نيروهاي ويت كنگ وارد شهر باستاني هوئه مي شوند

نیروهای كمونیست ویتنام كه حمله نهایی به منظور یكپارچه كردن وطن خودرا از دهم مارس 1975 آغاز كرده بودند 29 مارس پیروزمندانه وارد شهر باستانی «هوئهHue» پایتخت قدیم امپراتوران آنام شدند و آن را متصرف گردیدند. دسته دیگری از این نیروها در همین روز با شكستن خط دفاعی رودخانه «تاش هان» و عبور از آن به سوی سایگون به حركت در آمدند و این شهر یك ماه بعد (31 آوریل) سقوط كرد و مسئله وحدت ویتنام حل شد.
نیروهای رزمی آمریکا در جنوب ویتنام 29 مارس 1973 و در پی توافق های پاریس، سرزمین ویتنام را ترک کرده بودند.

دالایی لاما و ادامه تظاهرات ضد چینی و خودسوزی تبتی ها

بانو مِرکل و دالايي لاما

بانو آنگلا مركل صدراعظم راستگرای آلمان [صدراعظم پیشین] 27 مارس 2008 و چندی پس از ملاقات با «دالایی لاما» روحانی ارشد تبتی ها [در تبعید] اعلام کرد كه در مراسم گشایش بازی های المپیك پكن شركت نخواهد كرد. رسانه ها عدم شركت «مركل» در مراسم گشایش بازی های المپیك را به تظاهرات گروهی از تبتی ها و خودسوزی های پی در پی آنان ارتباط داده و تلویحا آن را واكنش رئیس دولت آلمان نسبت به این رویدادها خوانده بودند. ولی، وزیر امورخارجه آلمان روز بعد (28 مارس 2008) و ظاهرا برای عادی جلوه دادن قضیه گفت كه شركت او و صدراعظم در روز گشایش بازی ها كه برای هشتم آگوست 2008 برنامه ریزی شده [شده بود] ارتباط به تظاهرات تبتی ها ندارد.
دالایی لامای چهاردهم 14th Dalai Lama (متولد ششم جولای 1935) از سال 1959 که به هند فرارکرد در اینجا ماندگار شد. وی منظما و عمدتا با رهبران و مقامات دولت های بلوک غرب ملاقات و درباره اوضاع تبت که طبق سازشنامه انگلستان و روسیه در آگوست 1907 در سن پترزبورگ به چین وقت واگذار شد گفت و گو می کند. هدف انگلیسی ها از داده شدن تبت به امپراتور وقت چین این بود که راه روس ها به هندوستان را در این منطقه از جهان هم ببندند. هدف لندن از جداکردن افغانستان از ایران هم همین بود.

در مارس 2008 بانو «پلوسي» رئيس مجلس نمايندگان آمريكا هم با دالايي لاما ملاقات کرده بود

استراتژی «اوباما» در قبال مسئله افغانستان و پاکستان که در مارس 2009 اعلام شد و مشابه سیاست و برنامه دولت جورج بوش بود

اوباما در میان وزیران دفاع و امورخارجه كابینه خود و در حال اعلام استراتژی تازه

جمعه 27 مارس 2009 باراك اوباما رئیس جمهوری وقت آمریکا در مراسمی كه برنامه آن از پیش اعلام شده بود و با حضور مقامات دولتی این کشور و درحالی كه وزیران دفاع و امور خارجه كابینه اش در دو طرفش ایستاده بودند استراتژی تازه آمریكا در قبال افغانستان و پاكستان را اعلام كرد كه نشان داد سیاست وی در قبال این مسئله، با جزیی تفاوت همان است که جورج بوش در پیش گرفته بود.
     «اوباما» 27 مارس اعلام كرد كه هدف عمده استراتژی او در افغانستان و پاكستان؛ درهم شكستن القاعده در این دو كشور است (كاری را كه دولت جورج دبلیو بوش هفت سال و پنج ماه پیش از آن آغاز كرده بود). اوباما برای توجیه تصمیم خود گفت كه اگر به القاعده امان داده شود ماجرای دیگری در خاک آمریکا به وجود خواهد آورد.
     اوباما گفت كه استراتژی تازه نیاز به همكاری بیشتر از جانب پاكستان و افغانستان دارد و برای جلب همكاری پاكستان، دولت آمریكا در طول پنج سال، هر سال یك میلیارد و پانصد میلیون دلار به آن دولت كمك مستقیم خواهد كرد. اوباما در عین حال از پاكستان خواست كه رفتار خودرا در مناطق شمال غربی (نواحی پشتون نشین تقریبا خود مختار كه در قرن نوزدهم، انگلستان این پشتون ها را از بدنه اصلی جدا كرد و ضمیمه هندوستان خود ساخت كه با تقسیم هندوستان در 1947 اینك وابسته به پاكستان هستند) اصلاح كند به گونه ای كه این رفتار باعث كمك مستقیم و غیر مستقیم به القاعده و حامیان آن ـ طالبان ـ نشود.
     «اوباما» در عین حال اشاره صریح به وجود فساد در دستگاه دولتی كابل كرد و گفت كه فساد اداری (فساد دولتی) اعتماد مردم از دولت را سلب می كند و در این وضعیت توجه آنان به مخالفان دولت افزایش می یابد. این فساد مانع از تمشیت امور در نقاط خارج از پایتخت به دست دولت می شود و طالبان با استفاده از همین خلاء دولتی است که به جنوب و شرق افغانستان (مناطق پشتون نشین ـ مناطقی كه قاعدتا باید حامی حامد كرزای باشند كه خود او یك پشتون است) بازگشته و عملا وظایف دولت را برعهده گرفته اند. این طالبان در این مناطق، كار كمك به مردم و برقراری نظم را برعهده گرفته اند؛ همان وظایفی را دولت باید انجام دهد.
     اوباما گفت كه جدول زمانی (تایم تیبل) ارائه نمی دهد. دستورداده است كه 17 هزار نظامی دیگر به افغانستان منتقل و بر 38 هزار نظامی آمریكایی فعلی در آن كشور اضافه شوند. علاوه بر این شمار، چهار هزار نظامی دیگر برای آموزش نظامیان و پلیس افغانستان اعزام خواهند شد. ارتش و پلیس افغانستان باید از لحاظ شمار نفرات افزایش یابد و نیز آموزش تازه بیند. [شمار نظامیان ناتو و چند كشور دیگر در افغانستان در 27 مارس 2009 جمعا 32 هزار تن بود.].
    اوباما ضمن اعلام استراتژی تازه اش، ازهمسایگان افغانستان از جمله ایران خواست كه درمبارزه با القاعده و برقراری نظم در افغانستان به مساعی آمریكا یاری دهند. «جو بایدن Joe Biden» معاون اوباما 26 مارس و یك روز پیش ازاعلام استراتژی تازه گفته بود كه طبق این استراتژی، نیروهای آمریكایی در صورتی و درجایی به تعقیب طالبان خواهند پرداخت كه طالبان با القاعده همكاری كنند و در مناطق خود به آنان پناه دهند (ایجاد «سیف هیون Safe Haven» كنند). ما نمی خواهیم كه افغانستان پایگاه القاعده باشد. این اظهارات جو بایدن از شبكه ای بی سی پخش شد و در وبسایت این شبكه قرار گرفت. کرزای هم قبلا طالبان را به دو دسته معتدل و تندرو تقسیم کرده بود که تفسیر شده بود: از این تقسیم بندی چنین بر می آید که تماس با دسته متعدل بلامانع خواهد بود.
     «اوباما» ضمن تاكید این نكته كه منطقه (افغانستان و پاكستان) بیش از هروقت دیگر در خطر است و این خطر روز افزون است همچنین از دولت های عضو ناتو خواست كه نیروی نظامی بیشتری به افغانستان بفرستند تا در جریان انتخابات این كشور نظم برقرار باشد. حامد كرزای از اظهارات 27 مارس 2009 «اوباما» استقبال كرده بود. [انتخابات افغانستان در ماه آگوست 2009 برگزار شد و دکتر عبدالله برنده شماره 2 و نیز یک دیپلمات آمریکایی دفتر سازمان ملل در کابل وجود تقلّب در آن را اعلام کردند ـ این انتخابات طبق قانون اساسی افغانستان باید دو ماه زودتر برگزار می شد!. برخی مفسران رسانه ها تمرین دمكراسی در وضعیت جنگ را زیر سئوال برده و گفته بودند که اثبات دمكراسی، جمع شدن چند زن برقع بر سر و بچه در بغل در یك صف و گرفتن عكس از آنان و دادن به خبرنگاران نیست؛ سواد دمكراسی لازم است و رای دهنده باید بداند كه دمكراسی چیست. می دانیم كه در قرن 21 خواندن و نوشتن متعارفی هم ـ كه بسیاری از افغانها فاقد آن هستند ـ سواد كامل محسوب نمی شود، در کشورهای پیشرفته تر صحبت از این است که افراد باید سواد كاركردن با كامپیوتر داشته باشند و ....].
    حامد کرزای با وجود انتقادهای متعدد و پی گیر از انتخابات تابستان 2009، با کمتر از نیمی از کل آراء برای دور دوم رئیس جمهور شده است که بسیاری از کشورها انتخاب با کمتر از نیمی از آراء را قبول ندارند و اگر موردی مشاهده شود، انتخابات تجدید می شود.
     یوسف رضا گیلانی نخست وزیر وقت پاكستان ضمن استقبال ضمنی از استراتژی اوباما (پس از اطلاع از كمك پولی آمریكا به پاكستان) در عین حال گفته بود كه عملیات نظامی به تنهایی به حل مسئله القاعده و قطع حمایت مردم محل از آن نخواهد انجامید باید به مناطقی كه القاعده در آنجا فعال هستند كمك غیر نظامی (عمران و رفاه) هم داده شود.
     همزمان با اعلام استراتژی اوباما، در مسكو كشورهای عضو سازمان تعاون شانگهای و مدعوین، مسئله افغانستان از لحاظ مواد مخدر (كشت و صدور تریاك و مشتقات آن) و جرائم ناشی از قاچاق و تروریسم را بررسی و آمادگی این سازمان را برای كمك به حل این مسائل اعلام كردند.
     چند ساعت پیش از اعلام استراتژی اوباما، دو انفجار در ایالت شمال غربی پاكستان روی داده بود كه در یكی از آنها هشت نفر و در دیگری كه یك انفجار انتحاری بود دست كم پنجاه نفر در یك مسجد كشته شده بودند. نخستین انفجار با هشت كشته در كنار جاده منتهی به گذرگاه خیبر روی داده بود. ناتو و آمریكا برای انتقال جنگ افزارهای سنگین و تداركات نظامی خود به افغانستان از این مسیر استفاده می كنند. همزمان، در ایالت خوست و ایالت هِلمند افغانستان نیز در دو انفجار مشابه عده ای ازجمله چند مامور پلیس كشته شده بودند.

وضعيت افغانستان از نگاه دوربين: فقر، آوارگي، تظاهرات به دليل ادامه تلفات غير نظاميان و سرگرمي (جنگ سگ ها) عملي كه در آمريكا جرم است و اخيرا «مايكل ويك» فوتباليست آمريكايي به جرم ترتيب دادن جنگ سگ ها به زندان محكوم شد

جیمز گوردون براون نخست وزیر وقت انگلستان نخستین مقامی بود که استراتژی اعلام شده «اوباما» در مارس 2009 در قبال افغانستان و پاکستان را تایید کرد و مورد حمایت قرارداد و وعده داد که نظامیان بیشتری به افغانستان خواهد فرستاد.به باور برخي، انگلستان بانی همه مسائل افغانستان از آغاز قرن نوزدهم و ایجاد این کشور از تجزیه ایران بوده است و از فعالیت هایی که به عمل می آورد ازجمله از طریق بی بی سی چنین بر می آید که سیاست قدیمی خود در قبال این سرزمین را تغییر نداده است. براون (دکتر در تاریخ و آشنا به حرفه ژورنالیسم که مدتی فعالیت تلویزیونی داشت) از زمان روی کار آمدن ـ بیش از تونی بلر نخست وزیر قبلی به امور عراق و افغانستان علاقه نشان می دهد. این عکس، اورا در آگوست 2008 هنگام دیدار از واحدهای نظامی انگلستان در منطقه قندهار افغانستان نشان می دهد که دارد برای این نیروها سخنرانی می کند.

    +++
    یک سال پس از اعلام آن استراتژی، اوباما یکشنبه شب، 28 سپتامبر 2010 بدون اعلام قبلی وارد افغانستان شد و در طول شش ساعت توقف در این کشور با حامد کرزای رئیس جمهوری وقت و نیز گروهی از نظامیان آمریکایی ملاقات کرد. دیدار اوباما از افغانستان تا لحظه ورود به کابل محرمانه مانده بود. وی از کمپ دیوید (استراحتگاه ایام تعطیل سران آمریکا) عازم افغانستان شده بود تا اهل مطبوعات متوجه این سفر نشوند. در جریان دیدار کوتاه از افغانستان که نخستین دیدار اوباما به عنوان رئیس جمهوری بود، وی بر سیاست خود که جنگ افغانستان تا اجرای کامل برنامه اعلام شده در مارس 2009 ادامه خواهد یافت تاکید کرد. اوباما در جریان کمپین انتخاباتی نامزدهای مقام ریاست جمهوری آمریکا (سال 2008) از افغانستان دیدن کرده بود.

ديدار 28 مارس 2010 اوباما با کرزاي در کابل

دکتر عبدالله برنده رديف 2 در انتخابات سال 2009 افغانستان که تقلّب در اين انتخابات را اعلام و حاضر به شرکت در دور دوم نشد با شعار خود به چند زبان

موج انفجار انتحاری در عراق در نیمه دوم مارس 2009

هفته منتهی به 27 مارس 2009 چند انفجار پرتلفات دیگر در عراق روی داده بود. یكی از این انفجارها در شهرك جلولا واقع در 115 كیلومتری شمال شرقی بغداد (مجاور مرز ایران) و در یك گورستان روی داد كه ضمن آن دست كم 23 تن كشته و 34 نفر مجروح شدند. این انفجار انتحاری 23 مارس در كنار چادری روی داد كه محل تجمع شركت كنندگان در مراسم تدفین یك «كُرد» بود. در پی این رویداد این نگرانی به چشم می خورد كه باردیگر تشنج میان عرب و كُرد در عراق گسترش یابد. جلولا كه در ماه می سال 637 میلادی صحنه دومین نبرد ایران و عرب بود عمدتا عرب نشین است ولی در پنج سال پیش از مارس 2009 كُردها كوشیده بودند كه بر جمعیت «كُرد» این شهر بیافزایند. عرب های عراقی كُردهارا متهم به همكاری و سازش با آمریكا می كنند. در آگوست سال 2008 در این شهر در یك انفجار انتحاری 25 تن و عمدتا داوطلبان استخدام در نیروی پلیس كشته شده بودند.
همچنین در 27 مارس 2009 در دو نقطه بغداد در دو انفجار 9 تن از جمله یك مامور پلیس كشته شدند. یك انفجار در شهر تل عفر نیز تلفات سنگین ببار آورد. دو روز پیش از آن (25 مارس) دریك محله شیعه نشین بغداد اتومبیلی كه در آن بمب جاسازی شده بود منفجر شد و دست كم 20 نفر را كشت. این انفجار در مجاورت یك بازار صورت گرفت.

تابوت کشته شدگان در گورستان جلولا محل انفجار انتحاري مارس 2009

دیدار بی سابقه در مارس 2009

طالباني و عبدالله گل ـ تبسم هنگام گرفتن عکس

عكس هایی كه از دیدار بی سابقه 23 مارس 2009 عبدالله گل رئیس جمهوری وقت تركیه با جلال طالبانی (که هنوز در قید حیات بود) و نچیروان بارزانی (از مقامات ارشد اقلیم كُردستان عراق) برداشته شده بود به عنوان عكس خبری روز در بسیاری از روزنامه ها در گوشه و كنار جهان انتشار یافته بود.
این نخستین دیدار یك رئیس جمهوری تركیه از عراق بود. عراق پیش از پایان جنگ جهانی اول به صورت سه منطقه جداگانه، از مستملكات امپراتوری عثمانی (تركیه) بود و پیش از عثمانی و تا قرن هجدهم بخشی از ایران. موضوع اصلی این مذاكرات (مذاکرات مارس 2009) فعالیت كُردهای جدایی طلب تركیه در منطقه (اقلیم) كُردنشین عراق بود كه عبدالله گل خواستار ممانعت دولت محلی كُردستان عراق (اقلیم کردستان عراق) از ورود كردهای تركیه و عمدتا عضو «پ. ك. ك.» به شمال عراق شده بود.
برخی از این روزنامه ها عكسی نیز از چند كُرد مسلح تركیه را هنگام عبور از كوههای مرز تركیه و عراق و ورود به عراق چاپ كرده بودند (عكس زیر). کُردهای جدایی خواه ترکیه در مارس 2013 اعلام آتش بس کردند.

جنگ لیبی از زبان اوباما ـ انتقاد مجلسیان آمریکا ـ تفسیرهای انتقاد آمیز ـ تظاهرات ضد جنگ و ضد سکوت دولت ها ـ جنگ لیبی در نهمین روز خود

«بارک حسین اوباما» نخستین رئیس جمهوری وقت فدراسیون آمریکا و برنده جایزه صلح نوبل! دوشنبه شب 28 مارس 2011 و در نهمین روز تعرض نظامی چند دولت عضو اتحادیه نظامی اتلانتیک شمالی ـ ناتو ـ به لیبی شش میلیون و 400 هزارنفری در یک سخنرانی 18 دقیقه ای که از شبکه های تلویزیونی آن کشور پخش شد گفت که عقیده عمومی بر این مدار است که «بدون قذافی»، جهان و لیبی وضعیت بهتری خواهند داشت.
     اوباما گفت که سعی ما [دولت واشنگتن] این است تا از کشتار غیر نظامیان لیبی [مردم بدون اسلحه] جلوگیری شود. همچنین مداخله در لیبی برای جلوگیری از کشتار کسانی بود که علیه قذافی دست به اعتراض و شورش زده بودند و نیز پیشگیری از هجوم برای فرار از لیبی به مصر و تونس که بحران زا می توانست باشد. آمریکا رسالت انسانی به این مداخله داشت که برخی دولت ها چشم خودرا به روی ستمگری و خشونت در کشورهای دیگر می بندند و ما با آنها فرق داریم. ما نتوانستیم صبر کنیم و شاهد کشتار و گور مقتولین باشیم. لذا، مصوبه شورای امنیت سریعا به اجرا درآمد. اگر در این کار درنگ شده بود شهر بِنغازی از دست مخالفان قذافی خارج می شد و نباید که بن غازی دوباره به دست قذافی می افتاد. قذافی سالها جهان را وحشت زده (ترورایزد) کرده بود. ما همچنین برای حفظ امنیت آمریکا و آرامش آمریکاییان در عملیات نظامی مشارکت کردیم. ما در عین حال رسالت تامین امنیت جهان را داریم. کمک به برقراری یک دولت مشروع در لیبی وظیفه جامعه جهانی و مردم لیبی است. برای نیل به این هدف است که ما به مخالفان و معترضان رژیم قذافی کمک خواهیم کرد. ما 32 میلیارد دولار پول دولت قذافی در آمریکا را در راستای این هدف توقیف کرده ایم. سه شنبه (29 مارس) در لندن یک نشست مرکب از نمایندگان چندین کشور برای یافتن راه حل برای مسئله لیبی آغاز بکار خواهد کرد و با نماینده مخالفان قذافی و گروه اصلاح طلبان در این زمینه مذاکره خواهد شد. از مساعی فرانسه و انگلستان در این زمینه باید قدردانی کرد. از چهارشنبه (سی ام مارس 2011) فرماندهی عملیات نظامی بر ضد قذافی به «ناتو» واگذار می شود و ما از این مأموریت حمایت کامل خواهیم کرد. این انتقال مدیریت عملیات از هزینه ما خواهد کاست.
     اومابا از کانادا، فرانسه، انگلستان، دانمارک، نروژ، ایتالیا و امارات عربی متحده به عنوان شرکاء عملیات نظامی ضد قذافی در لیبی نام بُرد. او در عین حال گفت که رسیدن به هدف در لیبی، ممکن است که آسان و سریع نباشد.
     اوباما در سخنرانی خود ـ ناخواسته ـ بر اظهار نظرهایی که قبلا و از لحظه تصویب قطعنامه 1973 شورای امنیت بیان شده بود از جمله پایان یک دوره از تاریخ و آغاز دوره ای نوین صِحّه گذارد. وی گفت که خودرا متعهد به حفظ و دفاع از آزادی بیان، حقوق بشر و دمکراسی می داند و رعایت این اصول باعث ارتقاء و تکامل تمدن و فرهنگ می شود و جهان مکان بهتری برای زیستن خواهد بود.

***

     به اظهار مورخان، مداخله سازمان ملل در اوضاع داخلی یک کشور عضو [که در منشور ملل به آن اشاره نشده است]، صدور مجوّز جنگ از سوی شورای امنیت بدون اینکه کشور مورد نظر تهدیدی برای ملل دیگر و صلح جهان باشد، پلیس جهانی شدن ناتو ـ تنها اتحادیه نظامی در جهان که موجودیت منطقی ندارد زیراکه اتحادیه معاند و تهدید نظامی درمیان نیست و نیز ماموریت مداخله در لیبی به آن داده نشده، حمایت نظامی آن از مشتی شورشی مسلح، به رسمیت شناخته شدن شورشیان لیبی به عنوان دولت حاکم! از سوی فرانسه، سکوت دولت های دیگر [جز چند دولت کوچک و عمدتا در آمریکای لاتین] در برابر این تعرض و ... پدیده هایی هستند که تا مارس 2011 و در طول تاریخ جهان سابقه نداشته و به این لحاظ تاریخ جهان وارد دوره نوینی شده است و مداخله نظامی در لیبی سرفصل این دوره است [که در سوریه دارد تکرار می شود و جامعه دولت های عربی که سوریه از موسسان آن بوده در مارس 2013 و در نشست سالانه در دوحه ـ قطر ـ رئیس شورشیان را بر کرسی دولت سوریه نشاند که عملی مغایر دمکراسی است زیراکه در یک انتخابات عمومی، سوری ها شورشیان را انتخاب نکرده اند و ...]. از آنجاکه فرانسه و انگلستان پیشینه استعمارگری دارند و محرّک اصلی مداخله در لیبی بودند در دوره تاریخی تازه، استعمار نیز به شکلی نو دیده خواهد شد. «وتو» نشدن قطعنامه توسط روسیه و یا رژیم پکن و یا هر دو در شورای امنیت که مورد انتظار و توقع جهانیان بود ثابت کرد که دولتها [مقامها، نه توده ها] باهم نوعی سازش دارند و بنابراین در دوره تاریخی نوین جنبش های حذف اقتدار دولت و جانشین دولت شدن انجمن و شورا که قبلا به آنارکیسم (آنارشیسم) تعبیر شده بود دوباره و تدریجا ظاهر خواهند شد. توده ها از آغاز مداخله ناتو و عملیات نظامی در لیبی بیش از گذشته نسبت به رسانه های موجود بی اعتنا شده اند زیراکه با خبرسازی زمینه را برای این مداخله در لیبی آماده کرده بودند. توده ها همچنین تلاش خواهند کرد تا نظام جهانی تازه ای که به رای و نظر توده ها و اکثریت توجه داشته باشد برقرار شود.
    به پیش بینی مورخان، از خصوصیات دوران تاریخی تازه که با انهدام کنفدراسیون یوگوسلاوی و تغییر رژیم های افغانستان و عراق تجربه مقدماتی شد و سپس نوبت لیبی و ... و سوریه رسید، مداخلات مشابه در کشورهای دیگر و حمایت مسلحانه از مخالفان داخلی و یا مسلح کردن معترضان و تغییر رژیم ها به دلخواه و طبق طرح و نقشه قبلی خواهد بود.
    مورخان و اصحاب نظر حمایت از مخالفان داخلی یک دولت و کمک به تامین حقوق را به این شرط مشروع می دانند که وارد منشور ملل شود و به صورت یک میثاق جهانی درآید. مداخله در لیبی خواست چند دولت معیّن و با نقض منشور ملل بود که طبق آن شورای امنیت حق مداخله در امور داخلی یک دولت عضورا نداشت.

    ***
    بسیار از برجستگان جامعه آمریکا نسبت به مداخله نظامی «ناتو» در لیبی واکنش نشان داده و گفته بودند که این مداخله حتی ناقض قانون اساسی آمریکا [عضو ارشد ناتو] است که مجوز اعلان جنگ و مداخلات نظامی را در اختیار قوه مقننه گذارده و جنگ غیر ضروری را رد کرده است. شورای امنیت بدون شنیدن اظهارات دولت لیبی، قطعنامه فرانسه ـ انگلستان و برقراری منطقه پرواز ممنوع را بررسی و تصویب کرد. باوجوداین، این شورا دولت معینّی را مامور اجرای قطعنامه نکرد و داوطلب هم برای اجرای آن نخواست.

Dennis J. Kucinich

دنیس کوسینیش Dennis John Kucinich نامزد پیشین در انتخابات ریاست جمهوری این کشور و شهردار اسبق کلیولند کمک مالی و تسلیحاتی به شورشیان مسلح یک کشوررا مداخله در امور این کشور خواند و گفت که تنها باید از برگزاری انتخابات و استعلام نظر اتباع کشور حمایت شود ـ از دمکراسی نه شورش مسلحانه و جنگ داخلی. سناتور روی بلانت Roy Blunt گفته بود که مداخله در امور یک کشور با دادن کمک مالی و تسلیحاتی به شورشیان و حمایت های سیاسی از آنان بعدا پرسش های متعدد به میان می آورد و «تاریخ» بعدا قضاوت بد خواهد کرد.

يک شورشي مسلح در ليبي

جان بونر John Boehner رئیس مجلس نمایندگان آمریکا [که در صورت فوت، کناره گیری و یا برکناری رئیس جمهور و معاون او، رئیس جمهور آمریکا خواهد بود] نطق 28 مارس اوباما را اظهاراتی مبهم خواند و گفت که رئیس جمهور هدف خودرا از حمایت از شورشیان مسلح یک کشور [کشور مستقل و دارای حاکمیت ملی] روشن نساخت. سیاست کلی آمریکا حمایت نظامی از شورشیان داخلی یک کشور نبوده است. هنوز ماهیّت این شورشیان بر ما روشن نشده و نمی دانیم چه کسانی هستند و چه برنامه ای دارند، ما در عکسهای خبری برسر و یا گردن آنها دستمال هایی به شکل و رنگ شال گردن حماسی های فلسطینی می بینیم.
     سناتور آمریکایی رابرت پورتمن R. Portman گفته بود که فرانسه و انگلستان بالاخره روشن نکردند که از میان این همه کشور ناآرام، چرا لیبی را انتخاب کردند، هدف چه بوده است؟!. به نظر من که آمریکا نباید با طناب دولت های دیگر ـ بویژه لندن و پاریس به چاه برود. در قرن 21 باید روی خواست اکثریت مردم حساب کرد. دولت ها باید کارشناس و تحلیلگر خوب و مسئول داشته باشند. اطلاعات خام کافی نیست باید تحلیل شوند. تحلیلگر است که پیش بینی نتایج درازمدت عملیات نظامی مثلا در لیبی را می کند. طرح لیبی ممکن است الگو شود و قدرت های دیگر به همین سبک در صدد مداخله در امور داخلی کوچکترها برآیند و نظم جهان برهم خورد ـ روسها آرزوی احیاء امپراتوری تزارها را از ذهن و قلب خود بیرون نکرده اند!.
    Candice Miller نماینده میشیگان در مجلس نمایندگان آمریکا گفت پاریس و لندن گفته اند که نمی خواستند مرگ لیبیایی هارا ببینند، چطور شد که کشتار مردم کنگو، دارفور و ... را دیدند و دستور عملیات نظامی ندادند.
    سناتور راند پال Rand Paulگفته بود که اوباما نباید از نقشه چند دولت که پیشینه استعمارگر بودن دارند [فرانسه و انگلستان] حمایت می کرد و ....

    ***
    در این روز، تفسیرنگاران عموما نوشته بودند عملیات نظامی در لیبی که 19 مارس آغاز شد ظاهرا در اجرای قطعنامه 1973 شورای امنیت بود حال آنکه هدف این قطعنامه به راه انداختن جنگ با لیبی نبود. در این تفسیرها، برسمیت شناخته شدن شورشیان به عنوان دولت لیبی از سوی فرانسه عملی خلاف منطق و ناشی از یک کینه توزی شخصی [سارکوزی نسبت به قذافی] خوانده شده بود که اگر الگو شود نظم و استاندارد جهانی بهم می خورد.

«ناتو» تانک ليبي را منهدم مي کند تا راه پيشروي شورشي مسلح باز شود

در تفسیر های این روز آمده بود که اوباما در نطق 28 مارس خود روشن نساخت که هدف او از اشاره به محافظت از غیر نظامیان [ساکنان شهرها] بوده و یا شورشیان مسلح که شهرهارا می گیرند و هرکار که دلشان بخواهد می کنند. در قطعنامه شورای امنیت هم صحبت از ساکنان غیر نظامی شهرهاست نه جنگجویان ضد دولتی که هنوز ناشناس مانده اند و معلوم نیست که از چه قماشی هستند و چه عواملی آنهارا مسلح کرده است. سلاحهای دست آنها نیز یکسان نیست و ساخت کشورهای مختلف است. «ناتو» منطقه پرواز ممنوع [منظور شورای امنیت] را به حمله به واحدهای زمینی و انتظامی لیبی تعمیم داده و با از کار انداختن نظامیان لیبی، به شورشیان کمک می شود که مناطق مسکونی را بگیرند. [عملیات ناتو تا 27 مارس 2011 باعث کشته شدن 114 و مجروح شدن 445 غیرنظامی شده بود.]. چرا به طرابلس که پای شورشیان به آنجا نرسیده حمله هوایی شده است؟. [شده بود].
چند مفسر از ساختن داستان زنی به نام ایمان العبیدی که ناگهان وارد هتل محل اقامت خبرنگاران خارجی شد و با فریاد گفت که نظامیان دولت به او تجاوز به عنف کرده اند و بعدا معلوم شد روسپی بوده است و انتشار «تنها اظهارات او، یکطرفه» در رسانه های غرب انتقاد کرده بودند و این طرز خبرنویسی را مغایر اصول ژورنالیسم خوانده بودند.

Cal Thomas

کل توماسCal Thomas روزنامه نگار معروف آمریکایی که تفسیرهایش همزمان در 400 نشریه منتشر می شود در مقاله ای نوشته بود: آیا اوباما جدا معتقد است که لیبی بدون قذافی دفعتا و برق آسا تبدیل به یک دمکراسی جفرسونی خواهد شد؟. اگر چنین باشد؛ پس او در سیاست جهانی و صحنه بین المللی یک آماتور کامل است. آیا این اوباما همان فردی است که دوم اکتبر 2002 به عنوان سناتور ایالتی (محلی) ایلی نوی با هرگونه جنگ برای حل مسائل مخالفت کرده بود. در آن زمان جورج دبلیو بوش در افغانستان وارد جنگ شده و سخن از برکنارکردن صدام حسین با توسل به نیروی نظامی می زد. اوباما که در آن روز صریحا با هرگونه جنگ و شتاب برای ورود به جنگ مخالفت کرده بود و احیانا مردم به همین دلیل اورا رئیس جمهور کردند، چطور شد که ناگهان در قبال مسئله لیبی از راه حل لندن و پاریس حمایت کرد؟!.

***

28 و 29 مارس 2011 تظاهرات مردمی در گوشه و کنار جهان برضد جنگ لیبی ادامه داشت و شعار واحد معترضین این بود: چرا دولتهای دیگر خفقان گرفته و دست کم میانجیگری نمی کنند. مسکو که جهانیان انتظار وتو کردن قطعنامه را از آن داشتند از 19 مارس تا به امروز حتی یک کلمه درباره این مداخله نظامی نگفته است، چه ساخت و پاختی در میان بوده است؟!.

برخی دیگر از رویدادهای 29 مارس

1626: آنتونیو توردسیلاس Antonio Tordesillas مورخ اسپانیایی که روزنگار (کرونیکل) دیدار کریستف کلمت و سایر اسپانیایی ها و نیز پرتغالی ها از قاره آمریکا و همچنین رویدادهای دوران حکومت فیلیپ دوم و فیلیپ سوم (دوران برتری اسپانیا) را تالیف کرده است درگذشت. وی متولد 1549 بود.

1638: نخستین مهاجرنشین سوئدی ها در «دلیور» آمریكا ایجاد شد.

1814: ژنرال اندرو جكسون كه بعدا رئیس جمهوری آمریكا شد سرخپوستان قبیله «كریك» را در منطقه «هورس شو» شكست داد.

1827: دهها هزار تن در تشییع جنازه بتهوون در شهر وین شركت كردند.

1847: نیروهای دولت واشنگتن منطقه «وراكروز» مكزیك را متصرف شدند.

1936: 98 درصد از 45 میلیون و پانصدهزار رای دهنده آلمانی به اعلامیه هیتلر که اشغال نظامی مجدد منطقه راینلاند Rhineland آلمان از سوی فاتحان جنگ جهانی اول غیر قانونی است رای «بله» دادند و هیتلر با اعزام نیرو، اشغال گران را بیرون راند و این، نخستین گام برای مسلح ساختن دوباره آلمان بود.

1943: در آمریكا به سبب ادامه جنگ (جنگ جهانی دوم) گوشت، كره و پنیر جیره بندی شد.

1945: در این روز رسما اعلام شد که ارتش شوروی ارتش چهارم آلمان را کاملا منهدم ساخته است.

1962: ارتش آرژانتین برضد آرتورو فروندیزی Arturo Frondizi رئیس جمهور این کشور کودتا کرد و با زندانی ساختن او زمام اموررا به دست گرفت.

1971:

هیات منصفه (ژوری) یک دادگاه نظامی آمریکا ستوان ویلیام کالی William Calley فرمانده یک گروهان از تیپ 11 پیاده آمریکارا که گروهان او متهم به کشتار 400 تا 500 غیرنظامی ـ بزرگسال و کودک ـ ویتنامی ساکن روستای مای لای My Lai شده بود مجرم تشخیص داد. قضات دادگاه 7 روز بعد کالی را به زندان تمام عمر محکوم کردند که محکومیت او بعدا به تصمیم نیکسون رئیس جمهور وقت آمریکا به ده سال حبس در اقامتگاه خود در سربازخانه (فورت بنینگBenning) تبدیل شد و پس از سه سال و چندماه ماندن در این حبس خانگی آزاد شد. کشتار روستای مای لای و تصاویر مربوط مدتها خبر صفحات اول روزنامه ها بود. این کشتار در مارس 1968 روی داده بود. کالی متولد 1943 است. پدر او نیز قبلا نظامی بود.

1985: اسپانیا و پرتغال شرایط بازار مشترك اروپا را برای پیوستن به آن پذیرفتند.

1994: آخرین سرباز آمریكایی از سومالی خارج شد.

2004: دولت های استونیا، اسلواکیا، بلغارستان، لاتویا، لیتوی نیا و رومانی اعضای پیشین بلوک شرق به ناتو پیوستند و عضو کامل این اتحادیه نظامی غرب شدند. با پیوستن استونیا، لاتویا و لیتوی نیا به ناتو، این اتحادیه وارد قلمرو شوروی فروپاشیده شد و در بالتیک و در پایگاههای سابق شوروی استقرار یافت بدون اینکه مقامات روس اعتراض کنند. این سه کشور حاشیه بالتیک از جمهوری های 15 گانه شوروی بودند. قبلا قرار بود که پس از انحلال اتحادیه نظامی بلوک شرق (پیمان ورشو)، ناتو نیز تبدیل به انجمن سیاسی شود!.

نامه به مولف

در زیر یکی از نامه های وارده را كه درباره «تاریخ جاری» است و 28 مارس 2003 واصل شده است درج می كنیم. این نامه از سوی خانمی كه در سال 1345 از شاگردان درس تاریخِ مؤلف این تاریخ آنلاین بوده از آلمان ارسال شده و به نظر می رسد كه حاوی یك فرضیه تازه است، و لزوما نظر مؤلف این تاریخ آنلاین نیست:

در رابطه با جنگ عراق؛ تئوري تازه اي در باره طبيعت ثانوي بشر

36 سال پیش در كلاس تاریخ، شاگرد شما بودم. از آن زمان به بعد نوشته های شما را در روزنامه ها می خواندم. مطالب این سایت (تاریخ آنلاین) را از نخستین روز خوانده و ضبط كرده ام. اجازه می خواهم كه در باره موضوع هایی كه برای «تاریخ جاری» انتخاب می كنید اظهار نظر كنم.
    اگر درباره من بخواهید؛ پس از بازنشسته شدن از خدمت دولت به اتفاق شوهرم نیمی از سال را در آمریكا با پسران دوقلویم كه در این كشور به دنیا آمده اند و دارای همسر و فرزند و كار و كسب هستند بسر می برم و نیم دیگر را در آلمان با دختر و نوه هایم می گذرانم و سالی هم یكی ـ دو بار به ایران سر می زنم كه تنها خانه ای را که دارم به عنوان مال بدون صاحب و یا با جعل سند و ... از دستم خارج نكنند، به علاوه وكالت دریافت حقوق بازنشستگان به دستور دولت آقای خاتمی یك سال بیشتر اعتبار ندارد!.
    در مورد «تاریخ جاری» اگر از موضوعهای روز که قطعیت یافته باشند استفاده شود بهتر است. برای مثال انتخاب دختر مرحوم آلنده به ریاست مجلس شیلی كه خود شما هم آن را نوشته بودید و موضوعی است قطعی شده و لازم به دانستن، ولی وارد مسئله جاری عراق شدن كه چاهی ویل است و كسی هم از پشت پرده آن و سرانجامش باخبر نیست، و کار روزنامه ها است نه این تاریخ آنلاین که مطالب آن باید قطعیت داشته باشد نه اینکه فردا معلوم شود که حقیقت چیزی دیگر بوده است.
    وارد جزئیات نمی شوم و فقط نظر خودرا درباره طبیعت ثانوی بشر می گویم كه به خواندنش می ارزد.
    تجربه های اخیر نشان داده است كه برای تغییر طبیعت ثانوی بشر چند صد سال وقت لازم است. كمونیسم بیش از 70 سال بر جامعه روسیه حاكم بود و نتوانست طبیعت ثانوی این مردم را تغییر دهد و دیدیم كه چند ساعت پس از فروپاشی، همان افرادی كه در طول عمر خود واژه معامله گری و ... را یاد نگرفته بودند متوجه خرید و فروش و ... شدند و به همان جایی بازگشتند كه پیش از انقلاب 1917 ایستاده بودند. گردانندگان امروز لهستان، مجارستان، بلغارستان و آلبانی همان هایی هستند كه در مدارس كمونیستی با شعار های ممتد ضد آمریكایی پرورش یافتند. دیدیم كه نخستین مقاماتی بودند كه از حمله نظامی آمریكا و انگلیس به عراق حمایت كردند.
    اعتراض مقامات آلمان، فرانسه و روسیه و ... نسبت به این حمله فقط یك روز بود و تمام شد. حالا تمام فكرشان بر این متمركز است كه سهمی هم به انها برسد.
    راه دور نرویم، اگر كویت و قطر پایگاه نمی دادند، كه حمله زمینی به عراق نمی توانست صورت گیرد؛ پس وحدت عرب هم باد هوا است.
    آیا همه اینها اشتباه می كنند؟. گمان نمی كنم. آنها تابع طبیعت ثانوی خود (بشر) هستند كه به این آسانی تغییر نمی كند.

شاگرد شما ....

برای اطلاع

روزنامک

اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت 25178/92 ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته - تاریخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس 78 ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
«روزنامک» که از نوامبر 2003 (21 آبان 1982) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نیز در اپریل 2014 (اردیبهشت 1393) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه یافته است.

نسخه آنلاین: www.rooznamak.com

نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com