Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

3 اكتبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

درباره جشن های مهرگان

روزهای ماه در ایران باستان دارای نام خاص بودند كه شانزدهم هر ماه «روز مهر» بود و روز مهر در ماه مهر مهمترین روز آیین های مهرگان بوده است. جشن ها و آیین های شش روزه مهرگان در ایران باستان در روز مهر از ماه مهر (شانزدهم مهرماه) پایان می یافت. ایرانیان از هزاره دوم پیش از میلاد مهرگان را همردیف نوروز گرامی داشته و شروع كارهای مهم از جمله ازدواج را به این ایام موكول و مدارس از همین ماه آغاز بكار می كردند كه دولت روم شرقی (قسطنطنیه = استانبول) بعدا این رسم (بازگشایی سال تحصیلی) را از ایران اقتباس كرد كه با چند روز تفاوت جهانی شده است. آیین های مهر (جشن مهرگان) پس از نوروز مهمترین اعیاد ملی ایرانیان بوده است كه نوروز با بهار و شكوفه و نوید بركت آغاز می شد و مهرگان به خاطر پایان جمع آوری محصول و آغاز شش ماهه شبهای طولانی تر و سرما.
     طبق نوشته های فلاسفه ایرانی قرون وسطی (وسطا) از جمله خیام، هدف از برپایی آیین های مهرگان، سپاسگزاری به درگاه خداوند بوده است كه آن همه نعمت، احساس محبت و مهربانی كردن و كشش به سوی رعایت عدالت ارزانی داشته و نیز تحكیم دوستی و محبت میان ایرانیان. در ایام مهرگان مهمانی های بزرگ برپا می شده و پذیرایی با انواع میوه و آجیل (خشكبار) رسم بوده ولی به درستی معلوم نیست كه از چه زمان پذیرایی با آش رشته مرسوم گردیده است. همچنین به درستی روشن نیست که از چه زمان "روز مهرگان" را به چهاردهم مهر ماه منتقل کرده اند و چرا؟ (شاید به خاطر گشایش نخستین جلسه مجلس در حضور مظفرالدین شاه در كاخ گلستان در 14 مهرماه!).
    در سال 2008 ایرانیانِ برون مرز و پارسیان سراسر جهان، دوم اكتبر (پنچشنبه 11 مهر ماه) را به عنوان «مهرگان» جشن گرفته بودند. در عهد باستان، دولت روزی را كه در تقویم میلادی جدید برابر با دوم اكتبر است جشن می گرفت زیرا كه داریوش بزرگ این روز (نخستین روز) از جشن های شش روزه ماه مهر (مصادف با دوم اكتبر سال 522 پیش از میلاد مسیح) را برای اعلام شاه شدن خود تعیین كرده بود و با آیینی ویژه بر تخت سلطنت نشسته بود.
    طبق نوشته مورخان قدیم غرب (یونان و روم باستان) فرهاد دوم، شاه ایران از دودمان اشكانی (خراسانیان)، از سال 131 پیش از میلاد مروّج این رسم شد كه سران دولت ایران در یكی از روزهای جشن مهرگان اشتباهات دولت در یك سال گذشته را در یك مراسم عمومی اعلام و پوزش خواهی كنند و تعهد به جبران آن بسپارند و خودِ فرهاد نخستین اعتراف از این دست را در چهارمین روز از جشن های مهرگان سال 131 پیش از میلاد بیان داشت.
    اردشیر پاپكان (ساسانی) كه خود را شاه همه ایران زمین اعلام كرده بود در دومین روز جشن های مهرگان سال 226 میلادی (سوم اكتبر) در شهر تیسفون با «میترا = مهر = مهربانو = مهری = مهرانگیز» دختر اردوان پنجم ازدواج كرد تا كدورت اشكانیان از او كه بر اردوان غلبه كرده و اردوان، ضمن آن نبرد، جان خود را از دست داده بود برطرف شود.
    كار تنظیم مجموعه قوانین برای اداره ایران برپایه آموزش های زرتشت به ویژه كنترل رفتار حكّام و نیز آیین دادرسی و كیفر نیز در سومین روز از جشن های مهرگان (مصادف با چهارم اكتبر سال 600 میلادی) به تصویب موبد موبدان (روحانی ارشد وقت) و بزرگان كشور رسیده بود. كار تنظیم این مجموعه از نوروز آن سال آغاز شده بود زیرا دلسوزان میهن نگران خودخواهی های خسروپرویز ـ شاه وقت و نادیده گرفتن حقوق مردم و اصول (نانوشته) بودند. تا آن زمان، ایرانیان (دولت و ملت) اخلاقا متعهد به رعایت اصول و حقوق و ارزشها بودند و ضمانت اجرایی (مجازات نقض) وجود نداشت.
    پس از پیروزی مشروطه طلبان، مجلس شورا اولین جلسه نخستین دوره خود را در جریان جشن های مهرگان ایرانیان (14 مهرماه 1285) در كاخ گلستان با حضور مظفرالدین شاه برگزار كرده بود و مقرر شده بود كه سال قانونگزاری در ایران از مهرماه آغاز شود. این مجلس 15 مهر ماه سال 1286 هجری خورشیدی نیز متمم قانون اساسی را تصویب كرد. بیشتر اصول قانون اساسی وقت در همین متمم گنجانیده شده بود زیرا كه اصل قانون اساسی، شكل مقدمه و اعلامیه داشت. حقوق ملت در همین متمم آمده بود.
    جشن های هزاره فردوسی نیز با شركت ادیبان، دانشمندان، سیاستمداران و دولتمردان كشور و بیش از چهل مستشرق از سایر كشورها در جریان جشن های مهرگان سال 1313 (12 مهر) آغاز بكار كرده بود و مستشرقین و ایرانشناسان در سخنرانی های خود ضمن بزرگداشت فردوسی و اهمیت میهنی او، درباره جشن های مهرگان، اهمیت و تاریخچه آنها اسناد متعدد ارائه كرده بودند كه باقی مانده و به آنها استناد می شود.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

نشست «لوکا» برضد ایران، ولی ...

سزار ــــ كراسوس ـــ پمپي

سوم اكتبر سال 56 پیش از میلاد سران دولت روم و مشاوران و ژنرال های آن كشور در نشست لوكا Luca‌ تصمیم گرفتند كه مناطق غرب رود فرات در آسیا و اراضی شمال و شمال غرب گٌل (فرانسه امروز) تا نزدیكی برلین و جزایر بریتانیا در اروپا ضمیمه قلمرو روم شود. با توجه به قیام اسپارتاکوس در سالهای 71 - 72 پیش از میلاد، قرار شد «پمپی» یكی از سه عضو شورای عالی جمهوریت روم در شهر رم باقی بماند تا از قیام احتمالی دیگری كه مردم طبقه 3 روم و بردگان، مستعد آن بودند جلوگیری كند و امنیت از دست نرود، ژولیوس سزار عضو دیگر شورا برای ادامه فتوحات به فرانسه برود و كراسوس رییس دوره ای شورا كه شهرت به آزمندی و جمع مال داشت داوطلب شد كه به شرق لشكر بكشد و برای تصرف اراضی غرب فرات (سوریه) با ایران در آویزد.
     دو سال طول كشید تا كراسوس موفق شد مقدمات حمله را فراهم سازد. «اسپهبد سورنا» فرمانده كل ارتش ایران میدان جنگ را خود انتخاب كرده بود و در جنگ حرّان (كارهه) در سال 53 پیش از میلاد با تاکتیکی نو و سلاحهای تازه از جمله موشكهای مكانیكی (پرتابه) و روش رساندن آب، غذا و مهمات به سربازانِ درحال جنگ و دادن استراحت نوبتی به آنان، لژیونرهای رومی را از پای درآورد و به نوشته پلوتارك، در این جنگ یك سرباز ایرانی كراسوس 60 ساله را به هنگام فرار كشت که سر و دست راست او را به تیسفون بردند. «اورود= اُرُد» شاه وقت از دودمان اشکانی گفت كه مقداری طلا در دهان كراسوس (جسد او) گذاردند و سپس گفت: "بخور كه همیشه حرص آن را می زدی".
     پس از شكست حرّان هیچیك از سران وقت روم در صدد گرفتن انتقام از ایران برنیامد. جنگ حرّان بزرگترین و قاطع ترین شكست روم (اروپاییان) از ایرانیان بود كه برای ایران افتخار آفرید و غرور ایجاد كرد. مورّخان معاصر گامی فراتر برداشته و نوشته اند که نبرد حرّان بزرگترین پیروزی نظامی شزق بر غرب در طول تاریخ بوده است.
    قیام اسپارتاكوس دومین قیام بزرگ بشر بر ضد ظلم بود. نخستین قیام را كاوه ایرانی معروف به كاوه آهنگر رهبری كرده بود.

گرایش ایغورهای آسیای میانه به فرهنگ ایرانی و آیین مانوی ـ اشاره ای به عقاید و آموزش های مانی

سوم اكتبر سال 780 میلادی «آلپ قتلغ» ـ خاقان (خان بزرگ ـ امپراتور) ایغورها (ساکن منطقه ای در آسیای میانه و اینک بخشی از چین) آیین مانوی را دین رسمی قلمرو خود اعلام داشت و گرایشش را به فرهنگ ایرانی تاكید كرد.
    مانی ایرانی كه در سال 276 میلادی با رای یك هیات مذهبی اعدام شد در قرن سوم میلادی بانی آیینی بود كه مخلوطی از زرتشتی، مسیحی و سایر ادیان قدیم بود. این آیین در اروپا و آسیا تا قرن سیزدهم میلادی پیروان فراوان داشت. سن اگوستین یكی از قِدّیسین مسیحیت قبلا یك مانوی بود.
    مانویان اعتقاد داشتند كه تلقین شیطان (اهریمن) باعث می شود كه یك فردِ خوب به بدی كردن بگراید و یا در مورد و مواردی راه اشتباه برود. هنوز هم این آیین در گوشه و کنار جهان پیروانی دارد. آیین مانوی در زبانهای اروپایی به صورت Manicharism نوشته می شود.
    «مانی» عقیده داشت كه معنویت و مادیّت همیشه در تضاد هستند و همه مشكلات جهان و مسائل بشر از مادیات و مادیگری سرچشمه می گیرد. مانی مكتب (ایسم) خود را برپایه معنویت، خوبی، راستگویی، دفاع از حقیقت و نیز اعتدال و میانه روی در زندگانیِ روزمره قرارداده بود و از این جهت است كه مورخان و فلاسفه وی را «آموزگار معنویّت» لقب داده اند.
     «مانی» می گفت كه دلبستگی مطلق به مادیات و پیروی از «نفس اماره» است كه بشر را به دروغگویی، ارتكاب جرم، جنایت و انواع بدی كردن وادار می كند. وی تاكید داشت كه مادیات انسان را اسیر و برده نفس خود می كند، و خودخواهی، جاه طلبی فردی و ستمگری را به وجود می آورد. طبق آموزش های مانی، «مادیّت» نباید وارد وجود (ذهن) انسان شود و تاكید داشت كه برای جلوگیری از رسوخ علاقه مادیات به وجود انسان؛ باید به آموزش و پرورش كودك توجه شود تا فرد یک «انسان غیر مادی» پرورش یابد. بنابراین، بی جهت نیست كه مانی ایرانی را یكی از پدران «آموزش و پرورش» می دانند، و او بود كه فراهم آوردن وسایل آموزش و پرورش درست (دارای هدف) كودكان و نوجوانان را مهمترین تكلیف مدیریت یك جامعه (دولت) قرار داد.
     در فلسفه «مانی» جرم یعنی تجاوز به حقوق دیگران اعم از فرد یا جمع. او می گفت «فرد معنوی» به حقوق خود قانع است؛ لذا در صدد تجاوز به حقوق دیگران برنمی آید، و همین قانع بودن به حق، انسان را غرق لذّت می كند.
     فلسفه مانی برخلاف تصوّف، خواهان معنویت مثبت، كار و كوشش عادی، انگیزه خدمت به جامعه، ثمربخش بودن و تولید است.
     «مانی» تا آن حد از گرایش مردم به مادیات وحشت داشت كه اعتدال در لذات جسمانی را توصیه می كرد از جمله این كه مردها را از توجه بیش از حد به زن و در حقیقت «سِکس» كه ممكن است مرد را به راه نادرست بكشاند و آلوده سازد برحذر می داشت.
     مانی در زندگی شخصی با خوردن گوشت و خوراكیهایی كه از مواد غیر خالص تهیه می شدند موافقت چندان نداشت و انسان را ذاتا گوشتخوار نمی دانست.

ازدواج اردشیر پاپكان با میترا دختر اردوان پنجم

اردشير ساساني

    طبق حكایات و بر این پایه پس از تطبیق تقویم ها، سوم اكتبر سال 226 میلادی زمانی به دست داده شده است كه در آن روز اردشیر پاپكان كه خود را شاه همه ایران زمین اعلام كرده بود در جریان جشن های مهرگان در شهر تیسفون با میترا دختر اردوان پنجم ازدواج كرد تا كدورت اشكانیان از او كه بر اردوان غلبه كرده و اردوان جان خود را از دست داده بود برطرف شود.
     اردشیر موسس دودمان ساسانیان كه بعدا امپراتوری روم را به زانو درآورد تصمیم گرفت كه پایتخت را از تیسفون (مدائن نزدیك بغداد) تغییر ندهد. وی قبلا تصمیم داشت كه شهر كرمان را پایتخت ایران كند و در این شهر دژی برفراز تپه ای ساخته بود كه آثار آن باقی مانده است.
     اردشیر هنگامی برضد اردوان بپاخاست كه اطمینان یافت فساد دستگاه دولتی این پادشاه پایان نخواهد یافت و همین فساد و انحطاط باعث شكست های نظامی و كوتاه آمدنهای ایران در برابر رومی ها خواهدشد.
    درباره علاقه دیرین اردشیر نسبت به میترا در شرق و غرب داستانسرایی بسیار شده است.

تصویری از ميترا اشکاني

ایرانیان و ساخت پولاد

برپایه محاسبات تقویمی؛ در اکتبر سال 500 میلادی (مهرماه) ایرانیان موفق شدند كه پولاد (آهن آبدیده) بسازند كه اختراع آن به نام ایران در تاریخ عمومی صنعت آمده است.
فولاد قابلیت چكش خواری ندارد. ایرانیان از آن پس، جنگ افزار های خود را از آهن آبدیده (پولاد) تهیه كردند و تا انتقال این اختراع به میان سایر ملل، برتری تسلیحاتی داشتند. استفاده از آهن سابقه طولانی تری دارد. سایر ملل از دیر زمان سنگ آهن را شناخته بودند و از آن عمدتا به جای رنگ سرخ استفاده می کردند.

شورای امنیت شكایت انگلستان را پذیرفت - تنها دو رای مخالف

یکم اكتبر سال 1951 شورای امنیت سازمان ملل به رغم مخالفت شدید ایران كه موضوع ملی كردن نفت خود یك مسئله بین المللی نیست، با طرح شكایت انگلستان از ایران در آن شورا موافقت كرد.
هنگام رای گیری، تنها شوروی و یوگوسلاوی رای موافق ندادند و شوروی (دولت مسکو) با وجود مخالفت با این امر، از وتو (حق رد) برای خنثی كردن پیشنهاد طرح شكایت استفاده نكرد.

كیفرخواست اعدام برای دكتر مصدق!

مصدق، زماني كه يک زنداني بود

مدعی العموم نظامی (دستگاه قضایی ارتش) یازدهم مهرماه 1332 برای مجازات دكتر محمد مصدق کیفرخواست صادر کرد و دو روز بعد اعلامیه مربوط به آن در روزنامه های تهران منتشر شد. طبق این كیفرخواست، برای دكتر مصدق كه همچنان خود را نخست وزیر قانونی ملت و دستگاه قضایی ارتش را جزیی از دولت كودتا می دانست مجازات اعدام درخواست شده بود. اتهام او اقدام به حذف سلطنت اعلام شده بود.
از دكتر مصدق كه بعدا به سه سال زندان محكوم شد تنها پنج جلسه بازپرسی به عمل آمده بود!. برخی نوشته ها حکایت از آن دارد که همان زمان، عوامل انگلستان از جمله شاپور ریپورتر گفته بودند که نگران كیفرخواست نباشید، دکتر مصدق به بیش از سه سال زندان محکوم نخواهد شد (مفهوم این اظهارات این بود که دولت انگلستان که در آن زمان هنوز یک قدرت جهانی بشمار می رفت به این حد مجازات راضی بود!و .... ). دکتر مصدق با رهبری جنبش ملی کردن نفت ایران پایه های استعمار چند صد ساله لندن را در همه قاره ها سست و لرزان ساخته بود. با این كه از سقوط نظام سلطنتی ایران سه دهه گذشته است، هنوز اقدام جدی به ابطال رای محکمه نظامی دولت 28 امرداد و اعاده حیثیت از دکتر مصدق بعمل نیامده است.
باوجود اینكه مسئله نفت بیشتر وقت مصدق را گرفته بود، وی در طول زمامداری اش برای دمكراسی كردن ایران و آشنا ساختن ایرانیان به حقوق خود و آزادی های مدنی از جمله انتشار روزنامه و ایجاد حزب و برگزار كردن اجتماعات تلاش بسیار كرده بود.

از زمانی که ایران دارای فرستنده تلویزیونی شده است 67 سال گذشت ـ درباره این فرستنده

در دهه آخر شهریورماه 1337 نشریات تهران پی در پی، خبر از آغاز بکار نخستین فرستنده تلویزیونی ایران در آستانه جشن های مِهرگان می دادند.
    این فرستنده، یازدهم مِهرماه 1337 در تهران، تپه های غربی عباس آباد (امروزه؛ خیابان گاندی) آغاز بکار کرد و در پنج روز نخست، برنامه های متعدد درباره جشن های مهرگان، تاریخچه چندهزارساله آن و مصاحبه با تاریخدانان درباره آن و اینکه پس از نوروز، جشن ملی بزرگ ایرانیان است داشت و دهم آبانماه 1337 (یکم نوامبر 1958) یکماهه شدنِ خود را طی مراسمی چشمگیر جشن گرفت. این فرستنده که بعدا با تأسیس شعبه در خوزستان، شبکه تلویزیونی شد یک سازمان غیردولتی و متعلق به حبیب ثابت ـ متولّد 1901 در تهران و متوفّی در 20 فوریه 1990 در لُس آنجلس ـ بود.
     بیشتر اخبار تلویزیون غیردولتی ایران را خبرگزاری پارس (خبرگزاری دولت ـ ایرنا) و در آن زمان تنها خبرگزاری کشور تأمین می کرد و یک میز ویژه تهیه و تنظیم اخبار تلویزیونی در تحریریه خود داشت با یک دبیر اختصاصی. اخبارِ تنظیم شده برای تلویزیون با عکس و فیلم های مربوط یک ساعت پیش از ساعت پخش با دو پیک به مقرِ فرستنده تلویزیون ارسال می شدند و آخرین اخبار دریافتی خبرگزاری (دقایق آخرِ پیش از پخش) تلفنی به بخشِ پخش اخبار تلویزیون داده می شد.
    هشت سال بعد و در یکم آبان 1345 تلویزیون دولتی ایران آغاز بکار کرد و طبق قانونی که بعدا به تصویب رسید، از تابستان سال 1350 هجری خورشیدی، همه رادیوتلویزیونهای ایران در هم ادغام و دولتی شدند و سازمان رادیوتلویزیون ملّی ایران به وجود آمد. از این زمان در ایران، تاسیس رادیو و تلویزیونِ غیردولتی ممنوع شده است. ولی با گسترش اینترنت و آنلاین های چند رسانه ای، به صورتی محدود این انحصار در برابر سئوال قرار گرفته است. در همه کشورها ـ جز در چند کشور ازجمله آمریکا مؤسسات رادیوتلویزیون، دولتی و یا وابسته به سازمان های دولتی هستند.

در قلمرو اندیشه

چرا «کانوسKanus» فیلسوف روم باستان اعدام شد؟

ژولیوس كانوسKanus، فیلسوف رومی سوم اكتبر سال 40 میلادی اعدام شد. وی از فلاسفه Stoicism بود. كانوس پس از این كه در یك اجتماع عمومی در شهر رم گفت: "همانطور كه خدایان نظم ستارگان را برقرار كرده اند و انسان ها را آفریده اند، حكومت ها باید روابط مردم با هم، مشاركت آنان در شادی و اندوه یکدیگر و جنبه های دیگر حیات از جمله توزیع عادلانه درآمدها و مقام ها و رابطه كار و درآمد را تنظیم، و نقض كنندگان این ضوابط (قوانین) را تنبیه كنند تا صلح و آرامش و در نتیجه نیكبختی جهانگیر شود"، دستگیر شد. او در همین نطق گالیكولا ـ امپراتور وقت روم ـ را متهم كرد كه مانع می شود که سنا چنین ضوابطی را تدوین و تصویب کند.
یک محكمه در رم «كانوس» را به اتهام افترا زدن به رییس كشور و افشاندن بذر نفاق میان مردم و دولت محاكمه و به اعدام محكوم كرد. وی حاضر نشد كه اظهارات خود را پس بگیرد، از گفته هایش ابراز ندامت و از امپراتور تقاضای عفو كند تا از اعدام شدن برهد.

ترجمه نوشته های افلاتون و آغاز عصر روشنگری در اروپا

Plato (افلاتون)

سوم اكتبر 1469 «مارچیلیو فی چینو» در شهر فلورانس ایتالیا ترجمه نوشته های افلاطون فیلسوف یونان باستان را به پایان رسانید كه با انتشار آنها، اروپا وارد عصر روشنگری شد.
این آثار و آثار سایر متفكرانِ یونانِ عهد باستان كه ابتدا به زبان لاتین و سپس فرانسه، انگلیسی و آْلمانی ترجمه شد افق تازه ای را به روی اروپاییان بازكرد. این آثار كه در قسطنطنیه (استانبول) نگهداری می شد پس از افتادن این شهر به دست عثمانی ها در سال 1453، با دانشمندان فراری از قسطنطنیه به ایتالیا برده شده بودند.
این دومین بار در طول تاریخ بود كه یونانی شناسان با كتاب های مربوط به ایتالیا منتقل شدند، ولی در دوران انتقال نخست هنوز ماشین چاپ اختراع نشده بود تا در دسترس قرار گیرند. ماشین چاپ در 1440 توسط Johannes Gutenberg آلمانی ساخته شد. قسمت هایی از آثار دانشمندان و اندیشمندانِ یونانِ باستان مدت ها قبل از آن دو انتقال، در محدوده خاورمیانه به فارسی و عربی ترجمه شده بود.

دنیای ورزش

زادروز یک روزنامه نگار بنام ـ نظرات او درباره فوائد ورزش و ورزشی نویسی

Fred Kirsch a USA Journalist

امروز زادروز «فرد کرشFred Kirsch» روزنامه نگار آمریکایی است که به این حرفه عشق می ورزد و به اصول آن وفادار است. «فرد» سوم اکتبر 1942 به دنیا آمده و پس از گذراندن دوره روزنامه نگاری از مارچ 1969 گام به اطاق خبر گذارده و چون یک مدرک دانشگاهی نیز در رشته ورزش و «ورزش درمانی» داشته «ورزشی نگار» شده است. به باور او، ورزش و تندرستی دو عنصر لازم زندگانی بشر هستند که نمی توان آنهارا از هم جدا کرد. ورزش روزانه و تمرین بدنی ضامن سلامتی و دور ساختن انسان از بیماری ها و برخی از اعتیادات زیان آور است. ورزش حرفه ای و پهلوان شدن یک شاخه اختصاصی است. در قرن نوزدهم و نیمه یکم قرن 20 پیگیری و فشار کارشناسان بهداشت و ورزشی نگاران بوده است که تحصیل هر دو شاخه ورزش و فوائد تمرین بدنی روزانه در مدارس اجباری شده است. در دهه های اخیر، پزشکان ضمن تجویز دارو، به بیماران خود توصیه ورزش بدنی روزانه می کنند و در جوار برخی از بیمارستانها مراکزی [Hospital Based Fitness & wellness Centers] برای «بیماران درمان شده بویژه از امراض قلب» تاسیس شده است که «Cardiopulmonary Rehabilitation ،Supervised Exercised Programs ،The Lifestyle Center and Health Center» نامیده شده اند که در آنها کارشناسان «ورزش درمانی» کار می کنند.
«فرد» که بیشتر پنج دهه ورزش نگاری خودرا در روزنامه قدیمی و چهارصد هزار تیراژی ویرجینیان پایلوت The Virginian-Pilot قلم زده است می گوید که ورزشی نگاران هستند که با مهارت در نوشتن و توصیف ورزشکاران، پهلوان می سازند. آنان بوده اند که مخاطبان را به خواندن و گوش کردن شرح مسابقه ها و دیدن مسابقه ها از تلویزیون و یا حضورا (در استادیوم ها) جلب کرده اند و اینک یک بخش وسیع از اطاقهای خبر را به کار خود اختصاص داده و روزنامه های اختصاصا ورزشی و کانالهای تلویزیونی ویژه پخش خبر ورزشی تاسیس شده و مخاطبان فراوان دارند. علاقه مردم به مسابقه های ورزشی به حدّی زیاد شده است که برای تماشای مسابقه های نهایی دست از کار می کشند و گرد شبکه های تلویزیونی جمع می شوند و چشم به آن می دوزند. یکی دیگر از فوائد ورزش و علاقه به آن و مسابقه های ورزشی، دورساختن افراد از عادات زیان آور است.
«فرد» که می گوید روزنامه نگاری نه تنها یک پیشه بلکه یک عشق پایدار است درعین حال، خود او یک ورزشکار بنام بویژه در رشته دو میدانی و دو ماراتون است. وی در 40 سالگی 40 مایل (64 کیلومتر) دوید و خود او خبرساز شد.

يک نمونه از هِلث سنترهاي مورد بحث «فرد کرش» که جنب بيمارستان عمومي شهر چساپیک ايالت ويرجينيا تاسيس شده است

در قلمرو دانش

بدن افرادی که کار فکری دارند نباید کمبود ویتامین «B» داشته باشد

یک بنیاد دانمارکیِ فعّال در امور بررسی های بهداشتی در سپتامبر 2023 اعلام کرد: افرادی که کار فکری دارند بدنشان نباید کمبود انواع ویتامین «B» داشته باشد، هر چند ماه یکبار خونِ شان از این لحاظ آزمایش شود، خوردن کلَم، براکلی، ماهی و ...(غذای دریایی) فراموش نشود و همچنین اُمِگا 3. اگر این مواد غذایی در دسترس نباشد، روزانه قرص ویتامینِ «بی کمپلکس» مصرف کنند.

    نقل از مجله روزنامک، شماره 101
    www.rooznamak-magazine.jpg

خطر «نشسته کاری» و راه حل

بنیاد پژوهشگرِ کارولینسکا در استکهلم سوئد، سپتامبر 2023 یک کشف تازه بهداشتی را اعلام کرد که نشان می‌دهد؛ نشسته کاریِ طولانی ممکن است به بیماری قندِ نوع دوم بیانجامد و توصیه شده است که هر نیم‌ساعت بلندشدن از صندلی و چند دقیقه قدم زدن به جلوگیری از ابتلا به دیابِت نوع 2 (ناشی از نشسته کاری) کمک می کند.
     این مؤسسه هشدار داده است که «نشسته یا دراز کشیده کاری» برای بیش از یک ساعت، خطر ابتلا به سندرم متابولیک و دیابِت نوع 2 را افزایش می‌دهد. اما، داشتن یک تحرک 3 تا 5 دقیقه‌ای رویِ پا پس از هر تقریبا نیم‌ساعت بی‌تحرّکی پا و کمر، یک راه آسان برای جلوگیری از بالا رفتن قند خون و مزمن شدن این بیماری است. همچنین بی تحرّکی و نشسته کاری، علاوه بر قند خون، به افزایش چربی دور کمر، چاقی شکم، بالا رفتن فشارخون، بالا رفتن تری‌گلیسیرید و کاهش HDL (اصطلاحا؛ چربی خوبِ خون) منجر می شود. این موسسه اندرز داده است که افرادِ پشت میزنشین و یا کار بی تحرّک، با خود نوعی اخطاردهنده مثلا تنظیم زنگ ساعت ـ هر نیم ساعت به نیم ساعت و ... داشته باشند، زیراکه سرگرم کار بودن مخصوصا کار کامپیوتری آنها را دچار فراموش کردن رسیدن به وقت بلند شدن و قدم زدن می کند.
     در این زمینه دکتر لن هوروویتز گفته است: "بی‌تحرّک‌ بودن و نشستن طولانی، بمانند دودکردن سیگار، عادت می شود و با گذشتِ زمان؛ نوعی اعتیاد. محل کارِ دفتری (پشت میزنشینی) مکانی است که بسیاری از افراد ساعت‌ها بی‌تحرک قرار می گیرند و نتیجه آن، فرصتی از‌دست‌رفته برای سوزاندن کالری و همچنین تغییر سرعت جریان خون. کار بی تحرّک اگر محاسباتی و ضرب العجلی باشد باعث استرس می شود که استرس برای جسم و روان زیان بسیار دارد.
     به اظهار این دکتر، یک میزِ پایه بلندِ ایستاده کاری در محیط کار می‌تواند کمک کند. دنیای الکترونیک بسیاری را به نشسته کاری طولانی عادت داده است که بدون هر ساعت برخاستن و چند دقیقه قدم زدن و تکان دادن دستها و گردن و پیج دادن کمر آسیب جسمانی و روانی وارد می کند.

    نقل از مجله روزنامک، شماره 101
    www.rooznamak-magazine.jpg

در دنیای تاریخ‌نگاری

«مورخان» اعلامِ قبلی «پیش بینی نتیجه یک جنگ» را، جنگی که روی خواهد داد و یا در جریان است منع کرده اند

سوم اكتبر سال 1941 هنگامی که نیروهای نظامی آلمان به مسکو نزدیک می شدند هیتلر در نطقی در برلین در برابر هزاران آلمانی اعلام كرد كه روسیه شوروی درهم شكسته شده و دیگر زنده نخواهد ماند!. وی در همین سخنرانی پیروزی های نظامی ارتش آلمان در همه جبهه ها را تشریح کرد.
«تاریخ» نشان داد که هیتلر با پیروزی در چند نبرد در پیش بینی نتیجه جنگ شتاب کرده بود. چهارسال بعد جهان شاهد تصرف برلین به دست روس ها و پایان حكومت هیتلر شد.
«تاریخ» ثابت کرده است که اعلام قبلی «پیش بینی نتیجه یک جنگ» ـ جنگی که روی خواهد داد و یا در جریان است منطقی نیست و قضاوت درباره نتایج یک جنگ را باید به سالها پس از اتمام آن موکول کرد زیرا که شکست در جنگ، همیشه به قطع رُشد یک ملت منجر نمی شود و دیده شده است که یک ملت از زیر ویرانه های شکست بپاخاسته و از فاتح جلو افتاده است. پس از جنگ جهانی دوم، مورخان تاریخ نظامی؛ سیاستمداران و دولتمردان را از پیش بینی علنی نتیجه جنگ برحذر داشته اند.

هيتلر در يک سخنراني عمومي

در قلمرو رسانه‌ها

نظر لنین درباره روزنامه حزبی ـ درسی برای احزاب و روزنامه های ارگان احزاب بویژه حزب حاکم

لنين در سال 1919

    لنین رهبر وقت روسیه شوروی سوم اكتبر سال 1921 (طبق تقویم گریگوری) سردبیران پراودا، روزنامه رسمی و ارگان حزب كمونیست را به كرملین فراخواند و نظر خود را در باره چگونگی محتوای این روزنامه برای آنان تشریح كرد كه در تاریخ مطبوعات باقی مانده و الگوی بسیاری از روزنامه های حزبی شده است.
     لنین در آن روز به سردبیران پراودا گفته بود كه روزنامه حزب نباید به صورت روزنامه معمولی (حرفه ای) باشد كه پُر از حرف ها و كارها و تبلیغات مقامات و معاریف هستند و ادامه روش جاری پرودا مردم را از هرچه كه عنوان روزنامه دارد زده می كند. روزنامه حزب كه توسط مقامات خوانده می شود نه تنها باید آنان را از نظرات حزب آگاه كند، بلكه در آن باید ببینند كه چه ایرادی در كار است و مردم چه نظری درباره تصمیمات و اقدامات دولت دارند و از چه می نالند و چه چیز را ناقص می پندارند. روزنامه حزب باید نقائص و دردها را هم بنویسد و از دشواری ها سخن بگوید و افراد با استعداد، دلسوز، مبتكر و فداكار را معرفی و بزرگ كند تا بزرگتر شوند و به مقام برسند و باعث پیشرفت كشور و دلگرمی سایرین شوند و سرمشق قرار گیرند. برای رسیدن به این مقصود، به حزب اندرز داده ام كه در كمیته های كوچك (محله ای) و بزرگ، اعضای كمیته ها در جلسات هفتگی پس از شنیدن [دریافت] بخشنامه های حزب و بحث درباره آنها، به ایراد نطقِ آزاد (پس از دستور) بپردازند و هر مشكلی را در منطقه و محله خود و یا نقطه دیگری از كشور در فاصله دو جلسه كمیته مشاهده كرده و یا شنیده باشند بدون ترس و ملاحظه بیان كنند، از دكتر محل تا سپور و از خود من تا آموزگار مدرسه. البته چیزهای خوبی را هم كه دیده اند بیان دارند و این صورتجلسه های كمیته ها كه به تفصیل و دقت نوشته و به مركز حزب در مسكو ارسال می شود منبع بزرگی برای پراودا هستند. از مسئولان كمیته ها خواسته شده است كه از اصحاب نظر و مردم محل كه عضو حزب نیستند ولی از امور آگاهند و یا حرفی دارند كه بزنند دعوت شود كه در جلسات كمیته ها حاضر شوند و هرچه را كه در دل دارند و ازجمله نظر خود را درباره تصمیمات دولتی بگویند. شما هر روز چند نویسنده كه مبتدی و بی تجربه نباشند و خوب و بَد را درك كنند و ملاحظه كاری هم نكنند به دفتر حزب بفرستید تا صورتجلسه های دریافتی از كمیته ها را بخوانند و از لابلای آنها دشواری ها و دردها و همچنین قوت ها را خارج سازند و این مطالب را به شیوه روزنامه نگاری (ساده و روشن) در چند صفحه چاپ كنید تا درس دهد و امور بهبود یابد و كشور مسئله نداشته باشد. خود من از این پس بر اساس همین نوشته های شما قضاوت خواهم كرد زیرا كه به تنهایی فرصت خواندن آن همه صورتجلسه را ندارم و منشی های حزب هنگام خلاصه كردن و موضوع بندی نمی توانند مانند شما ساده بنویسند و با ذره بین حقایق را ببینند و بیرون بكشند. خواندن گزارش آنها در باره صورتجلسه های كمیته ها اگر هم خسته كننده نباشد وقتگیر است.
    از روز بعد شورای سردبیری پراودا هفت نویسنده ارشد را كه كمتر از 36 سال نداشتند مامور این كار كرد و تیراژ این روزنامه به تدریج به 14 میلیون رسیده بود.
     مائو بعدا با توجه به این روش، حتی برخی از نامه هایی را كه مردم چین برایش می فرستادند، برای درج و عبرت آموزی مقامات به روزنامه خلق می فرستاد و چاپ می شد.
    با الگوی لنین، روزنامه های احزاب و به ویژه احزاب اقلیت كه گزارش كمیته های محلی خود و اظهار نظر مردم و اصحاب نظر و كارشناسان را درباره امور و مشكلات و طرح های مجالس و لوایح دولت و انتصابات و اشتباهات می نویسند كمك بزرگی به اصلاح امور و روشن ساختن مردم هستند و پایه دمكراسی یك كشور بشمار می روند و آموزش دمكراسی می دهند.

شماره 101 مجله روزنامک یکم مهرماه 1402 انتشار یافت ـ کُپی روی جلد آن:

    آنلاینِ پی دی افِ صفحات آن در این آدرس:
    www.rooznamak-magazine.com

سایر ملل

استقلال عراق ـ کشور ساخت دولت لندن ـ نگاهی به مسیری که طی شده است

سوم اكتبر سال 1932 عراق به نام یک کشور استقلال یافت. این سرزمین از اواخر دوران جنگ جهانی اول در اشغال نظامی انگلستان و سپس تحت الحمایه این دولت بود.
     سرزمینی که اینک کشور عراق را تشکیل می دهد، از اواسط دوران سلطنت نادرشاه جزیی از امپراتوری عثمانی به شمار می رفت. بین النهرین حدود هشت قرن، یک استان ایران بود و در این مدت، پایتخت ایران (تیسفون) در آنجا قرارداشت. بوئیان ایرانی (گیلانی ها و برخاسته از دیلمان) بعدا عباسیان را مقهور ساخته و حکمران بغداد شده بودند. شاه عباس یکم در یک مصالحه قسمتی از سرزمینی را که کشور عراق است به عثمانی های داد تا نسبت به ارمنستان و سراسر قفقاز ادعایی نداشته باشند که بعدا نزاع ازسرگرفته شد. در زمان شاه صفی در یک مصالحه دیگر، ایران و عثمانی بغداد و ایروان را باهم مبادله کردند. نادرشاه که بغداد و بیشتر نقاط عراق امروز را متصرف شده بود به این شرط که عثمانی ها نسبت به سلیمانیه که بخشی از ساکنان وقت آن ترکمان و وفادار به حکومت ایران بودند و چند منطقه مرزی دیگر نظر نداشته باشند از بغداد صرف نظر کرد.
    دولت لندن در اکتبر 1932 طی شرایطی با استقلال عراق که قبلا به صورت یک کشور نبود موافقت کرده بود که یکی از این شرایط ادامه استقرار پایگاههای نظامی انگلستان در آن و آزادی نقل و انتقال نیروهای آن دولت در آنجا بود.
    در سال 1941 نیروهای نظامی انگلستان از خاک عراق به ایران تعرض و به اشغال نظامی خود درآوردند.
     دولت لندن که از یکپارچه کردن سه ایالت سابق امپراتوری عثمانی کشور عراق را به وجود آورده بود یک امیرزاده حجاز را پادشاه آن کرده بود که سلطنت تا سال 1958 (کودتای عبدالکریم قاسم، ژنرال نیمه عرب ـ نیمه کُرد) در این خانواده باقی بود.
     مرزهای مسئله دار كشورهای عربیِ شرق سوئز، پس از جنگ جهانی اول به تدریج توسط انگلستان تعیین شده و اردن، عراق، کویت و ... دستپُخت لندن هستند. عراق در بهارِ سال 2003 به اشغال نظامی آمریکا درآمد. نیروهای رزمی آمریکا (نَه مستشاران) در دسامبر 2011 و پس از امضای پیمان استراتژیک مشترک دو دولت، از عراق خارج شدند.
    مشکلات نژادی ـ مذهبی عراق، عمدتا از زمان حذف سلطنت در سال 1958 آغاز شده است. انفجارهای انتحاری و حمله مسلحانه به زندانها و موسسات و مقامات در دوران اشغال نظامی عراق در نخستین دهه قرن 21 آغاز شد. تنها در یک ماهه سپتامبر 2012 و طبق آمارمنتشره از سوی دولت بغداد، 365 نفر در این کشور کشته و صدها نفر دیگر مجروح و در حمله مسلحانه به زندان تکریت دهها زندانی از این زندان رهایی داده شده بودند. این درحالی بود که معاون سُنّی نخست وزیر عراق از دست او فراری شده بود و دولت محلی کُردهای عراق (اقلیم کردستان) نخست وزیر شیعه مذهب وقت را متهم به دیکتاتوری کرده بود، مسائل ناشی از تقسیم درآمد نفت را پیش کشیده و تهدید به جداسازی کردستان (به همان گونه که در دوران عثمانی ها بود) کرده بود. می دانیم که آمریکا از 1917 و دولت اسرائیل از زمان پیدایش، حامی کردهای عراقی بوده اند. 25 سپتامبر 2017 در اقلیم کردستان عراق یک رفراندم استقلال انجام شد که حدود 93 درصد رای مثبت به دست آورد (2017 Kurdistan Region independence referendum).

باقيمانده از يک انفجار اتومبيلي در بغداد که دهم سپتامبر 2012 (شهريور 1391) صورت گرفت

خودسوزی بی سابقه برای روشن ساختن جهانیان از وضعیت سازمان ملل و خواست دوباره سازی این سازمان

سوم اُکتبر 1978 (11 مهرماه 1357ـ سال انقلاب) گزارش خودسوزی یک زن در ژنو که از سازمان ملل و شیوه کار این سازمان ناراضی بود و خود را در برابر یک ساختمان این سازمان در آن شهر آتش زده و جان سپرده بود انعکاس جهانی وسیع داشت و فرصت انتشار تفسیر و اظهارنظر درباره سازمان ملل و تاریخچه آن را بدست داده بود که این تفسیرها عمدتا منفی بود و هفته ها ادامه داشت. این نحوه خودسوزی تا آن روز سابقه نداشت. بیشتر تفسیرنگاران نوشتند که این زن خود را کشت تا جهانیان روشن شوند و بدانند که چرا و چگونه و با چه هدف این سازمان ایجاد شده است و به دست چه افرادی، و راه آنها را می رود و او که شخصا ارتباظی با سازمان ملل نداشت با فداکردن جان خود خواست خدمتی کرده باشد و توده ها در سراسر جهان روشن شوند و به صدا درآیند و خواستار دوباره سازی این سازمان شوند.
نخستین خبر دریافتی درباره این خودسوزیِ بی سابقه به این صورت (کپی زیر) در روزنامه اطلاعات منتشر شد. در آن زمان دبیر میز اخبار بین الملل روزنامه اطلاعات، نوشیروان کیهانی زاده (مؤلف این تاریح آنلاین) بود. سال انقلاب بود و صفحه اول پُر از تیترهای مربوط. کپی آن خبر از صفحه دوم روزنامه اطلات شماره 11 مهرماه 1357:

نامگذاری گرجستان از سوی امپراتوری ایران

18 آگوست 2008 و به مناسبت برخورد نظامی روسیه و گرجستان، تلویزیون عمومی آمریکا با یک تاریخدان این کشور مصاحبه کرد تا مخاطبان از گذشته آن سرزمین آگاه شوند. این تاریخدان گفت:
    گرجستان نامی است كه امپراتوری ایران (پارسیان) در قرون پیش از میلاد بر این سرزمین گذارده است. در آن زمان «گرجان» تلفط می شد كه بعدا به گرجستان تبدیل شد. انگلیسی زبانها این واژه را «جورجیا» تلفظ می کنند. امپراتوری روم و یونانیان باستان، شرق گرجستان را "ایبریا" و غرب آن را «كلخیا» می گفتند. گرجی ها سرزمین خود را «کارت ولبی» می خوانند. این سرزمین تا 22 دسامبر سال 1800 (زمان تزار پل یكم) تحت الحمایه و عمدتا وابسته به ایران بود. در اواخر دوران صفویه و نیز در دهه های نخست سلطنت قاجاریه عادت براین بود که شاهزادگان و بزرگان ایران وقت در حرمسرای خود بانوی گرجستانی داشته باشند و به بستگان این زنان در دربار و دولت مقام دهند. جمهوری گرجستان که در سال 1991 و در پی فروپاشی شوروی اعلام استقلال کرد دارای سه منطقه خودمختار اوستیای جنوبی (در شمال) و آبخازیا (آبخیز، هم سطح دریا = تاید واتر) و آجارا (ادجارا) است که این دو منطقه در ساحل دریای سیاه واقع شده اند. شهر تفلیس که یک چهارم نفوس گرجستان را در خود جای داده است پایتخت آن کشور است. استالین و بسیاری از مقامات و دیپلماتهای شوروی متولد گرجستان بوده اند. هواداران روسیه در گرجستان همچنان شماری چشمگیرند.

    نقل از مجله روزنامک، شماره 101
    www.rooznamak-magazine.jpg

دو سال آموزش ولی تنها، یک گُردان!

ژنرال جورج كِیسی فرمانده وقت نیروهای نظامی آمریکا در عراق، یکم اكتبر 2005 در جلسه سنای آمریكا كه به منظور حقیقت یابی، وی را احضار كرده بود گفت:
"ما سعی خودمان را در آموزش نظامیان عراقی کرده ایم ولی باید بگویم كه در حال حاضر (اکتبر 2005) تنها یك گردان عراقی می تواند بدون كمك نظامیان ما و به تنهایی دست به عملیات بزند و دیدم كه در «تل عفر» این كار را كرد.". تجدید سازمان ارتش عراق از اواخر سال 2003 آغاز شده بود.
آمریكا در اکتبر 2005 در عراق 149 هزار نظامی رزمی داشت که تا دسامبر 2011 به تدریج خارج شدند، ولی با پیدایش داعش، شماری از آنها به عراق بازگشتند.

كودكی كه اشك خانواده های آمریكایی را درآورد

والری چهار ساله (عكس بالا) 28 سپتامبر 2005، یك ساعت پس از نیمه شب در خیابان 76 محله كویینز شهر نیویورك شیون كنان و لرزان به در ورودی خانه ای مشت كوبید. چون ساكنان خانه در خواب بودند جیغ ها زد تا بیدار شدند و در را برویش گشودند. مادرش را خواست گفتند كه او را نمی شناسند. والری گفت كه «سزار» او را سر خیابان از اتومبیلش پیاده كرد و گفت كه مادرش مونیكا در اینجا است و رفت. صاحب خانه نسبت به وضعیت مشكوك شد و جریان را به پلیس اطلاع داد. كودك به پلیس گفت كه آدرس خانه را نمی داند، اسم خانوادگی اش را هم بلد نیست و فقط می داند كه مادرش شبها در رستوران كار می كند و دیر به خانه می آید و «سزار» دوست پسر (بوی فرِند) مادرش در غیاب او از وی مواظبت می كند. پدرش مدتی است رفته و او نام پدر را نمی داند. پلیس راهی نداشت جز این كه گزارشگران تلویزیون ها را دعوت كند تا با كودك مصاحبه كنند و پخش شود تا شاید كسی به سراغش آید.

مونيکا

با این كه چند شب متوالی این گزارش دلخراش با حرف های كودكانه والری از شبكه ها پخش شد و او مادرش را طلبید، پاسخی نیامد. تنها یك نفر تلفن كرد كه چنین كودكی را در یك مجتمع مسكونی در خیابان 66 دیده بود.
    پلیس به آن مجتمع و آن آپارتمان مراجعه كرد كسی در آپارتمان نبود و مدیر مجتمع گفت كه در آن آپارتمان مونیكای 26 ساله (عكس مقابل) با دوستِ پسرش «سزار» و یك كودك دختر زندگی می كردند و مونیکا در رستواران ... کار می کرد. پلیس به رستوران محل کار مونیکا رفت؛ متصدی رستوران گفت كه وی در آن شب تا ساعت یازده كار كرده بود و مطابق هر شب، سزار آمد و او را بُرد. با اطلاعات به دست آمده و تلاش بیشتر، سزار دستگیر شد ولی چیزی به دست نداد، تنها گفت كه مونیكا یك مهاجر بولیویایی است و ....
     پلیس فورا به سزار ظنین شد زیرا سزار از یك سو گفته بود كه مونیكا و بچه را به فرودگاه كِنِدی برد تا به بولیوی بروند و از سوی دیگر بچه می گوید كه وی را در خیابان 76 پیاده كرد و خانه ای را نشان داد و گفت كه مادرش در آنجاست و رفت. مدیر رستوان هم گفته بود كه مونیكا قصد سفر نداشت. كودك همچنین گفته بود كه ساعت 9 شب می خوابد و از چیزی خبر ندارد. در آن شب «سزار» او را از رختخواب بیرون كشید و گفت كه باید پیش مونیكا برویم.
    این رویداد كه چند روز خبر صفحه اول روزنامه ها و از خبرهای چشمگیر تلویزیون های آمریكا شده بود منجر به این شد كه سوم اكتبر «سزار» دوست مونیكا رسما متهم به قتل او و رها ساختن كودك خردسال شود و تسلیم دادگاه گردد.

«هند» شده است «بهارات»

    Narendra Modi نخست وزیر 73 ساله هند [متولد 1950] که از 9 سال پیش در این مقام است، در جلسات گروه 20 که نهم و دهم سپتامبر 2023 (شهریور 1402) در دهلی نو برگزار شده بود در ساین جلوی میز خود که معمولا اختصاص به نام کشور شرکت کننده دارد، (همان طور که در عکس دیده می شود) نام هند را «بهارات» قرار داده بود که از دیرزمان در هند و بویژه در شمال این کشورِ یک میلیارد و 428 میلیونی بکار می رود و در برخی اشعار نیز بکار رفته است. ایرانیان آن سرزمین را در دوران هخامنشیان که بخشی از غرب آن را بدست داشتند هندوش می گفتند و همراهان اسکندر مقدونی که تا غرب هند پیش رفته بودند نام این کشور را ایندوس که برگرفته از نام رود سند (ایندوس) است تلفظ می کردند که این واژه از یونان به همه غرب منتقل شده و ایندیا می نویسند و می گویند. ایرانیان نام همه هند پیشین شامل پاکستان، بنگلادش و ... را هندوستان می گفته اند. همزمان با برگزاری نشست گروه 20، هندیان در یکی ـ دو اجتماع وسیع در دهلی و در فضای باز «پارچه نوشتهِ» بهارات همراه داشتند (عکس بالا).

    نقل از مجله روزنامک، شماره 101
    www.rooznamak-magazine.jpg

برخی دیگر از رویدادهای 3 اكتبر

0: سال 42 پیش از میلاد كاسیوس یكی از دو مقامی كه در توطئه قتل سزار ژولیوس در سنای روم شركت كرده بود پس از شكست نیروهایش در مقدونیه (در نزدیكی شهر فیلیپی) از نظامیان مشترك اكتاویان (پسر خوانده سزار و ماركوس آنتونیوس دوست سزار) خودكشی كرد و چهار روز پس از این نیز بروتوس در همان محل در پی شكست نیروهایش دست به خودكشی زد تا دستگیر و محاكمه نشود.

331: «تان گون Tangun» که شبه جزیره كره را به صورت یك خطه پادشاهی به نام چوسون Chosun در آورد لقب بنیادگذار كشور واحد كره گرفت. مورخان وی را كوروشِ كره لقب داده اند.

1605: 1605 میلادی: «لی تزوچنگ Li Tzucheng» انقلابی چینی به دنیا آمد که به حكومت دودمان سلطنتی مینگ Ming پایان داد.

1929: اتحادیه صِربستان، كرواسی و اسلوانی «یوگوسلاوی ـ اسلاو های جنوبی» نام گرفت. روس ها، اسلواك ها، اوكراینی ها، لهستانی و بلاروس ها؛ اسلاوهای شمالی بشمار می آیند. بخش یزرگی از ساكنان بلغارستان نیز «اسلاو» هستند.

1942: دانشمندان آلمان، V-2 موشك این كشور را كه نخستین موشك بالیستیك جهان بشمار می رود با موفقیت آزمایش كردند كه پس از رسیدن به تولید انبوه، از آن برای حمله به انگلستان و نیروهای متفقین در بلژیك استفاده شد. V، حرف اول واژه آلمانی انتقام است. هدف هیتلر از ساخت این موشك این بود كه بمب اتمی آلمان را كه ساخت آن در دست مطالعه بود حمل كند. سازندگان این موشك پس از جنگ جهانی دوم به آمریكا منتقل شدند و برای این كشور موشك بالیستیك ساختند.

1990: آلمان بار دیگر به صورت واحد درآمد و جمهوری کمونیستی آلمان شرقی منحل شد. آلمان كه به صورت فدرال اداره می شود، در سال 1871 صورت واحد به خود گرفته بود كه پس از شكست هیتلر به دو پاره تقسیم شده بود.

1993: اعلام شد كه در جریان حمله نظامیان آمریكایی برای دستگیری محمد فرح عیدید مرد نیرومند سومالی، دو هلی كوپتر آمریكایی ساقط و به سه هلی كوپتر دیگر آسیب وارد آمده و 18 نظامی آمریكایی كشته شدند. این زد و خورد ها در شهر «مُغدیشو» روی داد و سومالیایی ها اجساد دو نظامی آمریكایی را بر زمین كشاندند كه انتشار عكس های این صحنه در رسانه ها باعث شد كه آمریكایی ها به دولت خود فشار وارد آورند تا نیروهایش را از سومالی فراخواند.

2009: بنای Turkic Council که نوعی شورای تعاونی است در نخجوان گذارده شد که دبیرخانه آن در استانبول است و اعضای آن؛ ترکیه، جمهوری آذربایجان، کزاخستان، قرقیزستان و ازبکستان.

پیام‌های تازه

توضیح تأمل برانگیز مخاطب درباره رفراندم ها، مرگ رسانه های عمومی و تأکید او که قدرت ها در هر اقدام، قضاوت تاریخ را از نظر دور ندارند

    سی ام سپتامبر 2017 یک مخاطب ضمن ارسال یک نقشه جغرافیایی طراحی شدهِ خبرگزاری فرانسه نوشته بود:

    "در 8 ماه و چند هفته ای که از آغاز کار ریاست جمهوری دانالد ترامپ می گذرد [می گذشت ـ دوره اول ریاست او بر فدراسیون آمریکا ـ USA] تعجب من عمدتا از موافق با او نبودن اکثریت رسانه های آمریکا بود بویژه شبکه های ان. بی. سی، ای. بی. سی، سی. بی. اس، سی. ان. ان و حتی پی. بی. اس (شبکه عمومی که از کمک مالی دولت برخوردار است!)، همچنین نیویورک تایمز، واشنگتن پست و .... 43 سال است که در آمریکا (کالیفرنیا) زندگی می کنم و از سال 1974 که برای تحصیل، از زادگاه خود اصفهان به اینجا آمدم مقیم آمریکا شده ام. این موضوع را با چند آشنا در میان گذاشتم گفتند که بیشتر رسانه ها را کمپانی ها و اصحاب منافع خریداری کرده اند تا زبان و همچنین شمشیر آنها باشند و اضافه کردند که رسانه عمومی به آن صورت که بود، دیگر وجود ندارد و همچنین سوشل میدیا دارد جایشان را می گیرد که پیام ها غیر حرفه ای هستند و ناکامل و بخشی از مشاهدات و بدون جزئیات. با شنیدن این نظرات، نگران نسل جوانتر شدم.
    موضوع دیگر که خواستم درج فرمایید:
     "دیشب [29 سپتامبر 2017] در وبسایت تلویزیون ها و خبرگزاری ها و امروز در روزنامه محل که برایم می آید، اظهارات Rex Tillerson وزیر امور خارجه دولت ترامپ [وزیر وقت] را خواندم که گفته بود آمریکا رفراندم یکطرفه استقلال کُردستان عراق را نمی پذیرد.
     من به اصل مسئله، کُرد و عرب کار ندارم، تنها خواستم یادآور شوم که چطور با رفراندم های یکطرفهِ اخیرا انجام شدهِ «مونته نگرو» برای جداشدن از صربستان، جداشدن کوزو وُ از صربستان، اسلوواکیا از جمهوری چِک، سنگاپور از فدراسیون مالزیا، مناطق شرقی پاکستان [بنگلادش] از پاکستان، بخش شمالی قبرس از کل کشور، فروپاشی شوروی (روسیه تزاری پیشین) پس از چند قرن یکپارچه بودن و نه به طریق رفراندم سراسری بلکه به تصمیم سه نفر و یکی از آنان یک الکلی معروف [اشاره به یلتسین] و بعضا رفراندم ساختگی محلی موافقت کردید، این رفراندم ها یکطرفه نبودند؟!، چرا این دنیا در عصر اوج پیشرفت های علمی چنین شده است. دولت و کمپانی ها برای حفظ خود و منافع خویش حتی از این پیشرفت علمی و الکترونیک سوء استفاده می کنند و در راه و سیاست شان کاربری این وسائل را تغییر می دهند. همین قدرت ها تاکنون چند بار به کوبِک فرانسوی زبان کانادا و نیز اسکاتلند برای جدا شدن از کانادا و انگلیس و همچنین ایرلند شمالی [و قره باغ ارمنی نشین] گفته اند؛ رفراندم یکطرنه [داخلی]، نَه.
    به گذشته باز می گردم؛ آیا برای جداکردن پاناما از کلمبیا رفراندم سراسری شد؟، آیا برای ایجاد عراق از مردم محل نظرخواهی شد ـ دو سیاستباز انگلیسی و فرانسوی (فقط دو نفر) نشستند و کشور عراق و چند کشور دیگر را ساختند. آیا از ایرانیان کسب نظر شده بود که بروند و مصدقِ منتخب ملت را برکنار کنند، آیا جورج بوش از سازمان ملل که خودشان [فاتحان جنگ جهانی دوم] این سازمان را ساختند تا از این طریق هم منافع شان حفظ شود مجوّز گرفت که عراق را تصرف کند؟، آیا از این سازمان اجازه گرفته شد که ویتنامی ها را با سلاح شیمیاییِ ایجنت اورنج بمباران کنند. خواندن تاریخ بر همه مقامات واجب و ضروری است و بدانند که قضاوت تاریخ پاک شدنی نیست، دهها سال و صدها سال بعد را در نظر آورند که آیندگان درباره آنها چه خواهند گفت.".
    مخاطب در پیام خود، در باره کُپی نقشه ارسالی نیز توضیح داده است.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com