Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

27 فوريه

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

صلح با عثمانی پس از دو سال جنگ در قفقاز

27 فوریه 1579 میلادی پس از دو سال جنگ، یك پیمان صلح میان ایران و عثمانی امضاء شد. بیشتر صحنه های این جنگ در قفقاز روی داده بود. سپاهیان ایران در قره باغ، شماخی و «دربند» قفقاز عساكر عثمانی را شكست داده بودند. در این جنگها حمزه میرزا صفوی نیروهای ایران را فرماندهی می كرد.
در این رشته جنگها، تعرّض از جانب عثمانی ها آغاز شده بود كه هربار نیروهای ایران دست به حمله متقابل زده بودند.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

حمله به كالسكه محمدعلی شاه قاجار با بمب دستی

محمدعلی شاه

هشتم اسفند 1286 (27 فوریه سال 1908) در تهران به سوی كالسكه محمدعلی شاه قاجار دو بمب دستی پرتاب شد كه ضمن آن عده ای جلودار و محافظ یمین و یسار كشته شدند، اما به خود شاه آسیبی نرسید. محمدعلی شاه از گاخ گلستان عازم باغ دوشان تپه (شرق تهران) بود كه به سوی كالسكه او بمب پرتاب شد.
در پی این حادثه، به دستور شاه، «ظفر السلطنه» فرماندار تهران را چوب زدند. ظفرالسلطنه همان روز (پیش از رویداد حمله به كالسكه) به عنوان وزیر جنگ کابینه معرفی شده بود كه پس از كتك خوردن به زندان افتاد.

روزی كه كارمندان دولت به خاطر عقب افتادن مواجب در سفارت روسیه در تهران متحص شدند!

هشتم اسفند1294 (27 فوریه 1916 و در جریان جنگ جهانی اول) گروهی از كارمندان دولت وقت كه پرداخت مقرری آنان عقب افتاده و نوروز نزدیك بود، دست به اعتراض زده و در سفارت روسیه در تهران متحصن شده بودند! تا مواجب عقب افتاده وصول شود. آنان كه اغفال محرّّكان شده بودند نمی دانستند كه چنین اشتباهات، در تحلیل بیگانگان به ضعف وطندوستی تعبیر می شود و نه تنها به تاریخ و سابقه درخشان ملت آسیب می زند بلكه باعث تشویق خارجی به مداخله می گردد. دو دهه بعد، مهر خیانت به وطن بر پیشانی محرّكان این كارمندان به تحصّن در سفارتخانه خارجی زده شد و محرومیت اجتماعی یافتند.

اظهارات دكتر مصدق هنگام طرح لایحه كشیدن راه آهن سراسری

هشتم اسفند 1305 هجری خورشیدی ( 27 فوریه 1927 ) لایحه كشیدن راه آهن سراسری به تصویب مجلس شورای ملی رسید. طبق این لایحه قرار بود هزینه این خط از محل عوارض قند و شكر تامین شود. هنگام طرح این لایحه در مجلس، دكتر مصدق نماینده تهران در نطقی گفت كه خط آهن هنگامی اقتصادی و به سود كل جامعه است كه به صورت شبكه باشد؛ خط آهن سراسری از یك بندر در جنوب كشور به یك بندر درشمال جنبه نظامی و هدف سوق الجیشی دارد و خارجیان كه قصد استفاده احتمالی از آن در صورت بروز جنگ را دارند مشوق كشیده شدن چنین خطی ــ آن هم با پول مردم ایران هستند. مرور زمان (تاریخ) 15 سال بعد درستی اظهارات دكتر مصدق را ثابت كرد و یكی از دلایل اشغال نظامی ایران در سال 1320 به خاطر استفاده از همین راه آهن غیر شبكه ای از سوی متفقین بر ضد آلمان بود.

سالگشت فوت دهخدا و به این مناسبت نگاهی به خدمات بزرگ میهنی او

علی اكبر دهخدا رجل فرهنگی ـ سیاسی ایران و مولف فرهنگ دهخدا ساعت شش و نیم بعد از ظهر هفتم اسفند 1334 در 78 سالگی درخانه اش در تهران درگذشت و خبر آن با ذکر کارهایی که برای وطن کرده بود روز بعد و تا چند روز در رسانه های وقت انتشار یافت. دهخدا که در سال 1258 هجری خورشیدی در محله سنگلج تهران به دنیا آمده و والدین او قزوینی بودند پس از انجام تحصیلات و دو سال اقامت در اروپا بکار نوشتن در روزنامه صور اسرافیل پرداخته بود. محمدعلی شاه که نیش قلم دهخدارا متوجه خود دید، نخست اورا تهدید به اعدام کرد و چون نتیجه نگرفت در سال 1287 به تبعید خارج از وطن فرستاد که نخست در فرانسه و سپس در سویس اقامت گزید و به نوشتن مقاله و ضدیت با استبداد ادامه داد. وی دربازگشت به وطن به نمایندگی از شهر کرمان به مجلس رفت و بموازات کار مجلس به روزنامه نگاری ادامه داد و در چند روزنامه ازجمله روزنامه مجلس مطلب می نوشت. طنزهای او تحت عنوان «چرند و پرند» کهنه شدنی نخواهند بود. مقالات حساس را به نام «دخو» امضا می کرد.

پشت جلد لغتنامه دهخدا

دهخدا طرح لغتنامه را که با دهها جلد بزرگترین فرهنگ لغات به زبان پارسی است در سال 1293 تهیه کرد و به تصویب وزارت معارف (فرهنگ) و سپس مجلس رسانید تا به هزینه دولت چاپ شود و (همانند کشورهای دیگر که حامی انتشار کتابهای رفرنس هستند) یک سازمان بوجود آید تا دائما آن را تکمیل کند. وی دکتر محمد معین (1297 – 1350) استاد ادبیات فارسی را جانشین و وصیّ خود در تکمیل لغتنامه قرارداد زیرا که نگران بود پیش از اتمام این مجموعه، فوت کند. آخرین جلد لغتنامه در سال 1359 به زیر چاپ رفت. این لغتنامه که در «سی. دی.» هم قرارگرفته بصورت آنلاین و رایگان در دسترس مخاطبان در سراسر جهان است.
    دهخدا در سال 1308 مجموعه چهار جلدی خود، «امثال و حکم» را به دست چاپ سپرد و فرهنگ (دیکسیونر) فرانسه به پارسی او در سال 1318 و با کمک مالی دولت (وزارت فرهنگ) چاپ و به توزیع داده شد. وی تالیفات متعدد دیگر دارد و کتاب روح القوانین منتسکیو را که پایه قوانین اساسی کشورها قرارگرفته به پارسی ترجمه کرده و نیز ترجمه های دیگر از زبان فرانسه.
     دهخدا که سالها از اعضای شورای عالی معارف ایران و یك بار هم رئیس این شورا و نیز رئیس مدرسه عالی علوم سیاسی و بعدا دانشکده حقوق بود در سال 1320 و در حالت انزجار از جنگ خودرا از خدمات دولتی بازنشسته کرد، ولی از نوشتن و پژوهش و خدمات به وطن دست برنداشت. او در سال 1325 عضو هیات رئیسه کنگره نویسندگان شد و در سال 1328 با صدور یک اعلامیه (اعلامیه ای تاریخی و معروف) از تلاش دکتر مصدق به ملی کردن نفت و قطع هرگونه نفوذ خارجی حمایت کرد و عملا درکنار او قرارگرفت. در سال 1329 جمعیت مبارزه با بی سوادی را تاسیس کرد و پیگیر این کار شد. دهخدا در تابستان 1332 هنگامی که دید جماعتی از سیاسیون به ضدیت با مصدق پرداخته اند مقاله ای در محکوم کردن و تقبیح آنان و حمایت از مصدق نوشت که نهم تیرماه آن سال در روزنامه ها انتشار یافت. وی به این مقاله هم اکتفا نکرد و 23 تیرماه 1332 یک مصاحبه مطبوعاتی عمومی ترتیب داد و دلایل خودرا در حمایت از مصدق بیان کرد و به همین سبب پس از کودتای 28 امرداد و در مهرماه 1332 (دو ماه پس از براندازی) به سازمان قضایی ارتش احضار و دو بار از او بازجویی بعمل آمد که این اقدام دولت کودتا انعکاس جهانی یافت و عمل دولت در داخل و خارج مورد انتقاد قرارگرفت.
    بیماری دهخدا از آذرماه 1334 شدت یافت، بیمارستان از درمان او عاجز ماند و هفتم اسفند این سال در منزل درگذشت.
    توصیف خدمات دهخدا به فرهنگ میهن هزاران بار بیش از این مختصر است. از زمان فوت او، در سالهای متعدد مراسم بزرگداشت برگزار شده است. در سال 1358 یونسکو و ایرانیان همزمان و به مناسبت یکصدمین سال تولد او مجالس بزرگداشت برپا داشتند و تمبر پستی با عکس و نام او انتشار یافت. آخرین مراسم بزرگداشت این فرهنگی و وطندوست بزرگ بیست و نهم دیماه 1388 در تهران برگزار شد.

تایید شایعات مربوط به بازداشت سرلشكر قره نی به اتهام قصد حذف شاه

هشتم اسفند 1336 اعلام شد که سرلشكر «ولی قره نی» معاون ستاد و رئیس اداره اطلاعات ارتش بازداشت شده و پس از تکمیل پرونده در یك محكمه نظامی محاكمه خواهد شد. قبلا شایعه دستگیری او انتشاریافته بود.
طبق شایعات آن روز، این ژنرال قصد حذف شاه (کودتا) را داشت. قره نی كه پس از بازداشت، مدتی را در زندان بود پس از پیروزی انقلاب 1357، در کابینه دولت موقت رئیس ستاد ارتش شد. وی که به سرکوب تجزیه طلبان اقدام کرده بود درخانه اش به قتل رسید و گروه فرقان متهم به ترور او شد.

مسئله تهران: داستان محدوده 25 ساله تهران و نادیده گرفته شدن آن

از این روز در سال 1347 (فوریه 1969) مقررات مربوط به محدوده 25 ساله تهران به اجرا در آمد و ایجاد ساختمان و دادن خدمات شهری در خارج از محدوده ممنوع گردید و به همین سبب بهای این اراضی (خارج از محدوده) تا حد سقوط آزاد ارزان شد و این سقوط بها ثابت كرد كه برغم قانون معاملات بازرگانی كه معاملات مستغلات را از ردیف این معاملات خارج ساخته بود، خرید و فروش مستغلات در ایران بورسی و وارد این معاملات شده بود. پس از پیروزی انقلاب در 22 بهمن 1357، این مقررات نادیده گرفته شد و گروهی از موقع و فرصت به دست آمده استفاده كردند و بدون كسب پروانه، حتی در ساعات شب در اراضی خارج از محدوده از جمله اراضی متعلق به غیر به ساختن خانه سرگرم شدند و بدون مجوز، آب و برق دولتی به این ساختمانها وصل كردند و مشكلات شهری تهران و گسترش بی رویه شهر از همان زمان آغاز شد و متعاقب آن سیل مهاجرت به پایتخت سرازیر گردید و ....
محدود كردن جمعیت تهران و ایجاد منطقه مجاز برای ساختن مسكن در آن، دهها سال پیش از طرح محدوده 25 ساله توجه دولتها را به خود جلب كرده بود. یك مورد از این تلاش مربوط به نتایج سرشماری 11 اسفند 1318 است .به تهرانی ها دستور اكید داده شده بود تا در این روز از خانه های خود خارج نشوند تا سرشماری (شمارش یكایك افراد توسط كاركنان اداره سرشماری) دقیق باشد. پس از انجام این سرشماری اعلام شد كه جمعیت تهران 540 هزار نفر است. این رقم مورد تحلیل كارشناسان و استادان دانشگاه تهران قرار گرفت و هشدار آنان نگرانی دولت وقت را برانگیخت زیرا كه اشاره به مسئله تغذیه و بهداشت این جمعیت در صورت بروز جنگ، و نیز سیل و زلزله شده بود كه تهران در معرض هر دو خطر است و تاكید شده بود كه تهران هرچه بزرگتر شود نقطه ضعف دولت هم ابعاد بیشتری به دست می آورد. در پی این بحث قرار شد كه به منظور جلوگیری از افزایش جمعیت تهران و حومه آن طرحی با ضمانت اجرایی سخت تهیه شود كه 18 ماه بعد ایران به اشغال نظامی متفقبن در آمد و موضوع منتفی شد. اواخر دهه 1320پیشنهاد شد كه از نفوس تهران مالیات سرانه بگیرند و زمین های ساختمانی شهر ملی و برای ساختن خانه، تنها به صورت اجاره واگذار شوند و ... كه هیچكدام به اجرا در نیامد كه هیچ، در دو سال اول دهه 1330 مسئله مفت آباد و هجوم شبانه مردم و تصرف اراضی شرق میدان فوزیه مزید برعلت شد. پس از براندازی 28 مرداد، دولت زاهدی با هدف قدردانی از ماموران پلیس و كسانی كه به او در ساقط كردن دولت ملی دكتر مصدق كمك كرده بودند پنج میلیون متر از اراضی دولتی اطراف شهر را به آنان بخشید كه چون مورد اعتراض قرار گرفت قرار شد بهای این اراضی، هرمتر چند قران، شش ساله وصول شود!. ظرف دو سال بعد برای راضی كردن كاركنان دولت كه بیشترشان هنوز به اندیشه های دكتر مصدق وفادار مانده بودند اراضی نارمك و یوسف آباد را میان آنان قسمت كردند كه این چند اقدام نادرست مسئله گسترش تهران را وارد مرحله وخامت كرد. زمین خواران از وضعیت دولتهای پس از براندازی كه خود را مدیون ... می دیدند سوء استفاده كردند، و با كمك برخی از ماموران ثبت اسناد مسیلها، تپه ها و هر زمین بلامالك را به نام خود و بستگانشان به ثبت دادند و بورس بازی عجیبی به راه افتاد كه در نخستین سال دهه 1340 علی امینی به آن پایان داد و بهای زمین و خانه پایین آمد. پس از انقلاب، زمین بخشی دولت موقت و دادن اراضی به دیپلمه ها!! و پس از آن فعالیت هیات های تقسیم زمین و ... مسئله را زنده ساخت. بخشیدن زمین به دیپلمه ها مربوط به تهران نبود ولی این دیپلمه ها بعدا آن زمین ها را به بهای بالا فروختند و در تهران خانه خریدند و مسئله را پیچیده تر ساختند. اینك سالهاست كه جمعیت تهران از رقم ده میلیون تجاوز كرده و اگر درآمد باد آورده نفت برای تامین تغذیه و رفاه نباشد (كه بهای ناشی از فروش ثروت ملی نباید در این راه خرج شود) فاجعه انسانی به وجود خواهد آمد. چند دولت و در صدر آنها دولت برزیل این مسئله را با انتقال پایتخت حل كرده اند كه باید از تجربه آنها استفاده برد.

تغییر مبدأ تقویم ملی به سالروز تاسیس ایرانزمین، نگرانی قدرت های وقت از قدرت شدن ایران و ...

چهار سال و چند ماه پس از برگزاری مراسم تاسیس دولت مركزی ایران به دست کوروش بزرگ در 25 قرن پیش از آن، در تهران اعلام شد كه تصمیم گرفته شده است مبدآ تقویم رسمی ایران از هجری خورشیدی به سالروز ایجاد دولت واحد ایرانیان به رهبری کوروش و آغاز شاهنشاهی (امپراتوری) ایران تغییر کند كه دو هفته بعد (24 اسفند 1354) با مصوّبه پارلمان، این تصمیم قطعی شد و به صورت قانون درآمد و از نوروز (شش روز بعد) در تقوبم رسمی ایران به جای سال «1355هجری خورشیدی» سالِ «2535شاهنشاهی» قرار گرفت. سران مذهبی ایران با این اقدام مخالف بودند و آن را سرآغاز تغییرات دیگری از این دست از جمله تغییر الفبای نوشتن و حذف برخی از تعطیلات مذهبی و ... می پنداشتند. این تقویم تا شهریور 1357 (شهریور 2537) به همین صورت بود که از این زمان دوباره همه سربرگهای نامه های دولتی كه قبلا چاپ شده بود تغییر یافت.
جعفر شریف امامی که در شهریور 1357 (و در جریان انقلاب) نخست وزیر شده بود و گویا با بازی های پشت پرده دولت لندن، به تحقیر غیرمستقیم شاه دست زد و ازجمله مبدأ تقویم ایران را باردیگر به هجرت پیامبر اسلام از مکّه به مدینه بازگردانید. وی دو دهه پیش از آن هم نخست وزیر شده بود که اعتصاب معلمان تهران در بهار 1340 باعث کناره گیری او و نخست وزیری دکتر علی امینی شد.
طبق برخی اظهارنظرها و تفسیرهای منتشره در سال های 1351 تا 1356 ـ پس از برگزاری مراسم دو هزار و پانصدمین سال تأسیس دولت مرکزی ایران و سیس اظهارات شاه درباره تمدن بزرگ و ... ـ قدرت های جهانی وقت نگران به مخاطره افتادن منافع خود در آسیای غربی و جنوب غربی شدند و نمی خواستند که ایران باردیگر و پس از گذشت دو قرن قرارداشتن در رخوت و ضعف به صورت یک قدرت درآید و ملل آسیای غربی را (که قطعات منفصله امپراتوری ایرانند) به دور خود جمع کند. به تشخیص قدرت های وقت، راهی که ایران پس از برگزار کردن جشن دو هزار و پانصد ساله شدن تامین وحدت در آن گام نهاده بود به «قدرت شدن» ختم می شد. از قرن 21 ایران با روشی دیگر به همان راه بازگشته است و به باور برخی از اصحاب نظر، مخالفت های تازه عمدتا به همان سبب است که قدرت منطقه نشود و منافع آنها را به مخاطره نیاندازد. از اشاره های آنان چنین بر می آید که ترس و نگرانی آنها عمدتا از سردار قاسم سلیمانی است که در بعضی خبرها از او به عنوان اسپهبد سورنای قرن 21 ایران نام می برند.

کُپی صفحه اول و چند مطلب دیگر از شماره 15796 ـ نهم اسفند 1357 روزنامه اطلاعات (18 روز پس از پیروزی انقلاب) برای یادآوری گذشته و پژوهش:

    _ _ _ _ _

    نگاهی به آگهی های این شماره از روزنامه اطلاعات که در آن زمان، مؤلف این تاریخ آنلاین دبیر میز اخبار بین الملل آن بود، بهای اتومبیل و خانه در اسفندماه 1357 را نشان می دهد که از مقایسه آن ارقام با ارقام سال جاری، تفاوت کهکشانی قیمت ها به دست می آید که با بررسی، علل افزایش آن و همچنین راههای جلوگیری از ادامه افزایش. چند نمونه از این آگهی های کوچک کلاسه شده معروف به نیازمندی ها:

در دنیای اقتصاد

Irving Fisher اقتصاددان و نظرات مهم او درباره مسئله تورّم پول و ... ـ راه حل ها

27 فوریه زادروز اروینگ فیشر Irving Fisher اقتصاددان بزرگ آمریکا است که بسال 1867 به دنیا آمد و 22 کتاب ازجمله کتاب «سرمایه و نرخ بهره»، «مالیات و تأثیر آن»، «سرمایه و درآمد»، «تورّم پول»، «رکود اقتصادی و علل آن» و ... را تألیف کرده است.

وی که یک تحلیگر، اندرز دِه و statistician نیز بود 80 سال عُمر کرد. فیشر که غالبا از سوی مقامات دولتی طرف مشورت قرار می گرفت همچنین یک Neoclassical economist بود. او همچنین صاحب فرضیه ها و فرمول های اقتصادی متعدد است و مقالات اقتصادی اندرزگونه متعدد برای رسانه ها نوشته است ازجمله مقالاتی با این عناوین:
    Fall in profits
    Pessimism and loss of confidence
    A fall in nominal interest rates
    فیشر پیش بینی کرده بود که همه کشورها و یا اکثریت آنها از استاندارد طلا خارج خواهند شد [که شده اند] و اگر بی احتیاطی کنند دچار تورّم پول خواهند شد و این تورم و روزافزون بودن حجم نقدینگی و یا ماندگاری آن در حجم زیاد در یک جامعه خطرناک خواهد بود. وی این خطرات را برشمرده و نخستین وظیفه هر دولت را پایان دادن به آن دانسته و گفته است که حل این مسئله که مشکلات اجتماعی ـ اقتصادی و حتی سیاسی متعدد در پی خواهد داشت چندان آسان و فوری نخواهد بود و با امساک عمومی، حربه های مالیاتی ـ گمرکی و سود سپرده بانکی و کنترل قیمت ها و ممنوع کردن موقت برخی معاملات و ... می توان آن را کنترل و از میان بُرد که زمان بَر است. سود بانکی نباید از درصد تورّم کمتر باشد، چرا که پول ها متوجه بازار طلا، مسکن، اشیاء عتیقه و کالای ماندنی می شود و گرانی عمومی ببار می آورد و تنگدستان ناراضی می شوند. پول اضافی ناشی از تورم که در دست شماری نسبتا کم از اعضای جامعه خواهد بود اگر به سمت بورس سهام متوجه شود، بهای سهام را بالا و بالا خواهد بُرد که در صورت سقوط بورس، وضعیت سال 1929 [آمریکا] پیش آمد خواهد کرد و رکود.

در قلمرو ادبیات

درگذشت داستان نگار عرب ـ آفریقایی که برضد استعمار و سلطه بود - نگاهی به عقاید او

طیب صالح و پشت جلد یک داستان

«الطیّب صالح» اندیشمند و داستان نگار عرب ـ آفریقایی، نویسنده ای كه با قلم خود میهندوستی را ترویج می كرد هجدهم فوریه 2009 در هشتاد سالگی در لندن درگذشت. وی كه در سودان شمالی به دنیا آمده بود معتقد بود كه جز با تقویت ملی گرایی در مردم سرزمین هایی كه زمانی مستعمره بیگانه بودند نمی شود به ساخت یك آینده بهتر اطمینان داشت. این ملل تنها در سایه غرور ملی خواهند توانست پیشرفت كنند، حاكمیت ملی خودرا از هرگونه گزند محفوظ بدارند و سربلند زیست كنند. صالح می گفت كه همه انسانها با جزیی تفاوت؛ از استعداد و شعور برخوردار هستند. میهندوستی و همبستگی ملی باعث تقویت این استعداد و استفاده بهینه از آن می شود. تقویت شعور و وجدان باعث می شود كه گوش بزنگ باشند؛ اشتباهات و خیانت ها را به موقع تشخیص دهند و متوقف سازند و در چارچوب وطن خوشبخت و راضی زیست كنند. هر عمل خیانت آمیز و جرمانه نتیجه خودخواهی و فرد نگری است كه باید از دبستان با آن مبارزه شود. صالح از جمله اندیشمندان معتقد به پرورش و ساخت انسان كامل بود و فروپاشی شوروی را نتیجه شكست در این تلاش می دانست كه هفت دهه موفق نشد انسان اخلاقی و غیر مادی بسازد. دیدیم كه یك روز پس از فروپاشی بسیاری از مردمان آن اتحادیه بمانند گرگ و رمه ـ شكارگر و شكار ـ شدند و رسانه ها این ناهنجاری ها بازتاب دادند. صالح از مبارزان ضد استعمار بود و كلنی كردن ملل را زننده ترین رویداد در تاریخ بشر می شمرد كه دولت های برتر اروپایی در طول پنج قرن به اتكاء گان بوت هایشان مرتكب آن شدند و از صدور و فروش سیاهان آفریقا شرم نكردند.
مبارزات قلمی صالح به استقلال یافتن كشورهای آفریقایی در دهه 1960 كمك بسیار كرد. وی ایجاد انگیزه در نوجوانان را تكلیف مدارس و پرورشگران هرملت می دانست و رادیو ـ تلویزیون های ملی (دولتی) را تشویق به انتشار نظر اندیشمندان خیرخواه ‍ از طریق مصاحبه با آنان و یا شرح و تفسیر نظرات شان می كرد كه می توان با این كار، خواست و خیز (انگیزه و عمل) در مردم و بویژه جوانان به وجود آورد.
نقدنگاران از صالح به عنوان یكی از بزرگترین داستان نگاران تاثیرگذار قرن بیستم جهان نام برده اند. وی در قالب داستان كوشید كه به افكار خود جامه عمل بپوشاند و دادستان صالح تحت عنوان «فصل مهاجرت به شمال» بهتر از داستانهای دیگرش نظرات او را منعكس و مشوق ملی گرایی عربی ـ آفریقایی شده است.

در قلمرو رسانه‌ها

انتشار مجله جنتلمن در فوریه 1731 ـ ناشرِ آن

ادوارد كیو Edward Cave ناشر مجله «The Gentleman’s Magazine» بیست و هفتم فوریه 1691 در انگلستان به دنیا آمد و 53 سال عُمر كرد. وی مجله خودرا كه یك نشریه عمومی تمام عیار بود در چهل سالگی و در سال 1731 منتشر ساخت.
كِیو قبلا برای جلب شریك و جمع آوری پول تلاش بسیار به عمل آورده بود ولی موفق نشده بود زیراكه در آن روزگار، افراد باور نمی كردند نشر مجله سودآور باشد و بیم از آن داشتند كه پولشان از دست برود.
مجله «ادوارد كِیو» یك نشریه اصطلاحا «جنرال اینترست ـ دارای همه گونه مطلب و باب سلیقه همگان» بود و قبل از انتشار در اعلان های چاپی (پُستر) كه بر در و دیوار چسبانیده بود وعده داده بود كه هر مطلبی را كه برای عامه مفید باشد و آموزش عمومی دهد و سطح معلوماتو آگاهی های مخاطبان را بالا ببرَد منتشر خواهد كرد و به هركس كه برایش مطلب بنویسد و بفرستد «حق التحریر» خواهد داد.

سایر ملل

روشنفکران و کارگران پادشاه انتخابی فرانسه را که از بورژواها (بازرگانان و صاحبان صنایع) حمایت می کرد مجبور به کناره گیری و فرار از کشور کردند

لوئی فیلیپ

27 فوریه 1848 لوئی فیلیپ (1850 - 1773) پادشاه فرانسه سه روز و چند ساعت پس از كناره گیری از سلطنت به لندن گریخت. وی پس از دو سال زندگی در انزوا در انگلستان، در این كشور درگدشت. او از 1830 تا 1848 پادشاه فرانسه بود. فرانسویان در جریان انقلابات سال 1848 اروپا، از 23 فوریه این سال شعار تظاهرات خودرا بركناری لویی فیلیپ قرارداده بودند و او عصر روز بعد (24 فوریه) كتاره گیری كرد. نظام جمهوریِ پس از انقلاب فرانسه، درزمان ناپلئون بناپارت امپراتوری و پس از تبعید او دوباره سلطنتی شده بود که در پی كناره گیری لویی فیلیپ، در آن كشور جمهوری دوم برقرار شد.
پدر لویی فیلیپ از جمله شاهزادگانی بود كه از انقلاب فرانسه حمایت كرده بود و لوئی نیز همانند پدرش متمایل به شعارهای انقلاب بود. انقلاب فرانسه عنوان دوك دو ارلئان را از پدر لویی فیلیپ نگرفته بود که این لقب بعدا به لوئی فیلیپ داده شد. با وجود این، لوئی فیلیپ در اواسط دوران حکومت ناپلئون ترک وطن کرد و 21 سال در «خود تبعیدی» بود. وی پس از فرار شارل دهم پادشاه فرانسه از کشور، به وطن بازگشت، برجای او نشست و پادشاه شد. لوئی فیلیپ برای این كه به پادشاهی خود مشروعیت بدهد شرط پادشاه شدن را رای پارلمان قرار داد و پارلمان كه در صدد رفع بحران ناشی از فرار شارل دهم به انگلستان بود رای به پادشاه شدن لویی فیلیپ داد.
لویی فیلیپ با تجدید االقاب اشرافی مخالفت كرد و این مخالفت، اورا عملا در كنار بورژواها (توانگران بدون لقب، و عمدتا بازرگانان و اصحاب صنایع) قرارداد. لویی فیلیپ به دلیل حمایت از بورژوا ها به تدریج علاقه و حمایت كارگران و روشنفكران را از دست داد و اینان سرانجام با استفاده از فرصتی که انقلابات اروپا به دست داده بود اورا مجبور به كناره گیری و فرار از کشور کردند. وی 18 سال پادشاه مشروطه فرانسه بود.

روزی كه پدر اندونزی بی اختیار شد ـ قدرت یافتن سوهارتو، فساد دولتی و بحران اقتصادی، تظاهرات مردم و ...

سوكارنو در سال 1965 درحال نوازش دخترش مگاواتی که چندی پس از عزل سوهارتو برای یک دوره رئیس جمهور شد

27 فوریه سال 1967 ژنرال سوهارتو ـ از مقامات نظامی اندونزی ـ دكتر احمد سوكارنو رهبر جنبش استقلال و موسس جمهوری اندونزی و نخستین رئیس جمهوری این كشوررا كه قبلا تحت نام هندِ هلند مستعمره این كشور اروپایی بود مجبور كرد كه اختیارات اجرایی خودرا به او تفویض كند و از آن پس تنها عنوان «پدر اندونزی» را داشته باشد و رئیس تشریفاتی (بدون اختیار) كشور باشد. به این ترتیب سوهارتو عملا رئیس دولت شد و چندی بعد رئیس کشور. سوکارنو (متولد ششم ژوئن 1901 و متوفی در 21 ژوئن 1970) برای کسب استقلال اندونزی تلاش بسیار کرده و مرارت فراوان کشیده بود.
    سوكارنو از بانیان جنبش كشورهای غیر متعهد مانع ورود شركتهای اصطلاحا چند ملیّتی به اندونزی و استثمار این كشور توسط آنها بود و به علاوه از حزب كمونیست اندونزی به دبیری آیدیت احمد كه در آن زمان سومین حزب كمونیست بزرگ جهان بود حمایت می كرد و این عمل او [در جریان جنگ سرد دو بلوک وقت] برای غرب قابل تحمل نبود. سوکارنو همچنین ادعای ارضی نسبت به برخی از ایالت های فدراسیون مالزیا داشت و در این زمینه با دولت لندن که مالزیا را در کنترل داشت وارد درگیری نظامی شده بود.
     اقدام حزب كمونیست و چپگرایان بر ضد ژنرالهای هوادار غرب در اندونزی در سپتامبر 1965 كه پیروزی بادوام نداشت بهانه را به این ژنرالها از جمله سوهارتو داد تا اختیارات سوكارنو را به تدریج از او سلب كنند و .... آیدیت احمد که پس از شکست اقدام حزب کمونیست فرار کرده و پنهان شده بود در نوامبر آن سال به دست عوامل سوهارتو کشته شد. در آن اقدام نظامی ناموفق، افسران کمونیست و چپگرایان اندونزی شرکت داشتند و چون اعلام کرده بودند که هدفی جز اخراج افسران متمایل به غرب ندارند و سوکارنو در جای خود خواهد ماند، افسران متمایل به غرب پس از شکست اقدام نظامی چپگرایان ادعا کردند که سوکارنو پشت سر آن اقدام نظامی بود.
    ژنرال سوهارتو (متولد 1921) که 37 سال رئیس کشور (دیکتاتور) اندونزی بود، در سال 1998 با یک رشته تظاهرات و اعتصابات رو به رو و مجبور به کناره گیری از این مقام خود شد (عملا معزول)، و به اتهام سوء استفاده های متعدد تحت تعقیب قضایی قرارگرفت. اندونزی از نیمه دهه 1990 دچار فساد دولتی و بحران اقتصادی شده و مردم از حکومت سوهارتو دلزده شده و از وضعیت کشور ناراضی بودند. سوهارتو که 27 ژانویه 2008 درگذشت دارای تنها یک نام بود. وی دوران کودکی و نوجوانی را در سختی و در روستا گذرانیده بود و پس از افتادن اندونزی به دست ژاپنی ها به خدمت آنان درآمده بود!. سوهارتو که نان وقت شناسی خودرا می خورد پس از شکست ژاپنی ها به جنبش استقلال طلبان به رهبری سوکارنو پیوست و ....
     در نخستین انتخابات ریاست جمهوری اندونزی که سه سال پس از کنار رفتن سوهارتو انجام شد، مگاواتی دختر سوکارنو (متولد 1946) به ریاست جمهوری اندونزی انتخاب شد و یک دوره دارای این مقام بود و اینک از رهبران اقلیت.

سوهارتو پس از کناررفتن از قدرت

آيديت احمد رهبر حزب كمونيست اندونزي در دهه هاي 1950 و 1960

كشف تمدن 5500 ساله اصطلاحا وحشیان! ـ در دهه یکم قرن 21 در سه کشور آمریکای لاتین 3 بومی رئیس کشور شدند

باستانشناسان، این میدان عمومی (پلازا) پنج هزار و پانصد ساله را در منطقه كاسما واقع در 370 كیلومتری شهر لیما پایتخت كشور «پرو» از دل خاك خارج ساخته اند.
     آنان و ازجمله باستانشناسان آلمانی در فوریه 2008 روزنامه نگاران را برای دیدار از این آثار دعوت كرده بودند. این پلازا و آثار دیگری كه در «پرو» و سایر نقاط قاره آمریكا و به ویژه در مكزیك به دست آمده حكایت از پیشرفته بودن تمدن بومیان (سرخپوستان) این قاره می كند كه اروپائیان پس از ورود به این قاره و مخصوصا در شمال و منطقه ای كه انگلیسی ها پای نهاده بودند، این بومیان را به بهانه عدم تمدن و وحشی بودن نابود كردند و اراضی شان را مالك شدند!. حال آنگه صعف آنان این بود که توپ و تفنگ نداشتند.
    در سالهای دهه یکم قرن 21 در سه کشور آمریکای لاتین، سه بومی ریاست کشور را به دست گرفتند: ونزوئلا، بولیوی و اکوادور. با وجود این، بومیان آمریکای شمالی (ایالات متحده) همچنان در رزرویشن های سکونت دارند و ....
    اسپانیایی ها در سال 1492و انگلیسی ها 115 سال بعد و در سال 1607 در قاره آمریكا مستقر شدند و سایر اروپاییان در این فاصله.

سگهای پلیس و پوشیدن كفش!

پوشیدن كفش برپای سگهای پلیس كه كار تازه ای است از فوریه 2008 در شهر دوسلدورف Duesseldorff آلمان آغاز شده و می رود تا اجباری و عمومی شود. این کفش ها همان طور كه در عكس دیده می شود پارچه ای (اصطلاحا كتانی) و همانند یونیفورم پلیس، آبی رنگ هستند. در فوریه 2008 شهر دوسلدورف آلمان دارای بیش از 20 سگ پلیس بود.

27 فوریه 2015 بوریس نمتسوف از منتقدان فساد اداری در روسیه و دولت ولادیمیر پوتین ترور شد

Nemtsov

بوریس نمتسوف Boris Nemtstv پنجاه و شش ساله متولّد سوچی و منتقدِ وجود فساد دولتی در روسیه و از مخالفان دولت ولادیمیر پوتین در ساعت 11 شب 27 فوریه 2015 به وقت محلی در نزدیکی کاخ کرملین هدف 4 گلوله قرار گرفت و کشته شد. وی که از چند روز پیش از آن سرگرم راه اندازی یک راهپیمایی اعتراضی بود رهسپار محل سکونت اش بود که هدف گلوله قرار گرفت.
بوریس نمتسوف که دکترای فیزیک داشت قبلا هم از ناراضیان نظام کمونیستی شوروی بود و مقامات این نظام را فاسد و خودپرست می خواند و در پی فروپاشی شوروی، کمک کرد که در روسیه، کاپیتالیسم محدود جای نظام سوسیالیسی را که به باور وی، فقط نام سوسیالیستی داشت بگیرد. وی در دوران حکومت بوریس یلتسین مقام بالای دولتی به دست آورده بود. او مقام ایالتی هم کسب کرده بود. بوریس که پیش از ترورشدن چند راهپیمایی ضد فساد به راه انداخته بود عقیده داشت که تداوم فساد دولتی ـ تعمدأ و یا به علت ناکارآمدی مقامات و انتصابات خلاف اصول علوم اداری، به شورش و آسیب خواهد انجامید. پیروان بوریس نمتسوف از آن پس در هر فرصتی که به دست می آورند دست به راهپیمایی در انتقاد از فساد اداری در روسیه می زنند.

تاریخ از نگاهی به تصویر

لباس نیاكانِ پدری بر تَن «باراک حسین اوباما» و ...

با انتشار این عکس در هفته آخر فوریه 2008، احتمال داده می شد که شانس «باراك حسین اباما Barack Obama» یکی از داوطلبان نامزدشدن از جانب حزب دمكرات آمریكا در انتخابات نوامبر 2008 ریاست این فدراسیون کاهش یابد. او كه تا آن روز (27 فوریه 2008) پا به پای بانو هیلری كلینتون ـ داوطلب دیگر برای نامزدی حزب دمکرات ـ پیش رفته و چند قدمی هم از وی جلوتر بود در سال 2006 كه برای دیدار از كشور پدری اش ـ كِنیا، به آفریقا رفته بود در آنجا دستار به سر كرده بود، لباس محلی پوشیده بود و این عكس (عكس بالا) از او گرفته شده بود. این عکس در فوریه 2008 از سوی یك ناشناس در اینترنت قرار داده شده بود. رقیبان انتخاباتی اوباما تلاش کردند که از این عکس برضد او بهره برداری تبلیغاتی کنند که موفق نشدند. قبلا این رقیبان از نام میانی «اوباما» که «حسین» است استفاده کرده و او را یک مسلمان زاده اعلام کرده بودند.
جمهوریخواهان آمریكا مایل بودند كه «اوباما» در كنوانسیون حزب دمكرات ـ در آگوست 2008 نامزد این حزب شود تا شانس بیشتری برای تبلیغ علیه او داشته باشند. به باور جمهوریخواهان وقت، جامعه آمریكا با همه اشتیاقی كه نسبت به شعار اوباما: «تغییر» نشان می داد هنوز آمادگی کامل برای انتخاب کردن یک سیاهپوست دو رگه برای سمت رئیس جمهوری را نداشت. پدر او یک کِنیایی بود، نه از نسل بردگان قدیم. مرور زمان نشان داد که این تصوّر جمهوریخواهان درست نبود، اوباما در کنوانسیون حزب دمکرات در آگوست 2008 نامزد حزب و در انتخابات نوامبر آن سال رئیس جمهوری شد و 4 سال بعد هم انتخاب او تجدید گردید.
در آمریکا در سه ایالت ازجمله کالیفرنیا، اکثریت از دست اروپایی تبارها خارج شده و به باور برخی از صاحبنظران، با انبوه مهاجرت های چند دهه اخیر ـ تفکّر و برداشت ها نیز در شرف تغییر یافتن است.

كتك کاری دختران دبیرستانی در اتوبوس مدرسه!

     نزاع و مشاجره دانش آموزان در اتوبوس های مدرسه در آمریكا، در سالهای اخیر خبرساز شده است. برای كاهش این مشاجرات و نیز تشویق افراد به راننده اتوبوس مدرسه شدن، در این اتوبوسها دوربین كار گذاشته شده است. مشاجره دانش آموزان در اتوبوس های مدرسه با یکدیگر، قبلا باعث كناره گیری رانندگان و كاهش داوطلبان این شغل شده بود زیرا كه در موارد بسیار، مشاجره كنندگان پای راننده را هم به میان كشیده و برایش پرونده ساخته بودند.
    آخرین ماجرا از این دست 25 فوریه 2008 در شهر گیلبرت ایالت آریزونا روی داد و جریان نزاع كه توسط دوربین اتوبوس ضبط شده بود از شبكه های تلویزیونی پخش شد تا برای دانش آموزان عبرت آموز باشد. طبق این فیلم كه دو عكس آن در بالا درج شده است؛ یك دختر دبیرستانی پیش از اینكه اتوبوس به ایستگاه برسد از جایش بلند می شود و می خواهد كه پیاده شود (كه خلاف مقررات ایمنی است). دانش آموز دیگر كه او هم یك دختر است مانع این كار او می شود و در نتیجه كتك كاری آغاز می گردد. راننده اتوبوس ـ یك بانو ـ برای فیصله دادن به قضیه، (به رغم ایجاد ترافیك) اتوبوس را در جایی که بود متوقف و اقدام به میانجیگری می كند و .... در این میان پلیس می رسد و دختر (به وجود آورنده ماجرا) مدعی می شود كه راننده هم ضمن نزاع، موهایش را كشیده بود و در نتیجه ماجرا جنبه قضایی می یابد و ....
    در آمریكا، طبق قانون ضد تبعیض، برای اینكه دانش آموزان به طور یكنواخت میان مدارس توزیع شوند كه دولتی و مطلقا رایگان هستند و نوجوانان محله های کارگرنشین مجبور به رفتن به مدرسه محل خود نباشند، «دولت» اتوبوس رایگان در اختیار آنان می گذارد. در موارد متعدد، یک اتوبوس برای رسانیدن تنها یک دانش آموز به مدرسه راهی طولانی را طی می کند.

برخی دیگر از رویدادهای 27 فوريه

280: در این روز، كنستانتین كه با اقتدار تمام از 306 تا 336 میلادی بر امپراتوری روم حكومت كرد، مسیحی شد و شهر قسطنطنیه (استانبول) را ساخت به دنیا آمده بود.

1797: بانك انگلستان با پشتوانه طلا، پوند كاغذی (نوت ـ اسکناس) به جریان گذارد و این كار را از اسكناس یك پوندی آغاز كرد و اعلام داشت که دارندگان این پول کاغذی هروقت که بخواهند و مراجعه کنند معادل آن طلا (سکه طلا) دریافت خواهند کرد و جای نگرانی نخواهد بود.

1801: كنگره امریكا با وضع یك قانون، اداره امور شهر واشنگتن كه عنوان ناحیه كلمبیا (D.C) را دارد و به هیچ ایالتی تعلق ندارد زیر نظر خود قرار داد.

1844: دومینیكن از هائیتی Haiti که یک جزیره بزرگ را در کارائیب تشکیل می دهند جدا شد. این دو كشور همسایه در یك جزیره به نام هیسپانیولا واقع شده اند.

1900: حزب كارگر (زحمتكشان) انگلستان تاسیس شد.

1909: عثمانی بر ضمیمه شدن بوسنی به قلمرو امپراتوری اتریش صحه گذارد.

1951: با اینكه عملا روسای جمهوری آمریكا ـ جز روزولت و آن هم به دلیل ادامه جنگ جهانی دوم ـ نه بیش از دو دوره در این مقام بودند، در این روز اصلاحیه 22 قانون اساسی آن كشور دوره ریاست جمهوری آمریكا را محدود به دو دوره 4 ساله كرد.

1964: (اسفند 1342) حكومت نظامی در تهران كه از 15 خرداد این سال (سال 1342 و تظاهرات پیروان و هواداران آیت الله خمینی) آغاز شده بود تمدید شد.

1986: سنای آمریكا از این روز به بعد با پخش تلویزیونی جریان بحث و مذاكرات آن مجلس موافقت كرد. قوه مقننه فدرال (دولت سراسری) آمریکا دارای دو مجلس است؛ سنا و مجلس نمایندگان. هر استیت آمریکا ـ صرف نظر از میزان جمعیت، در سنای فدرال دارای دو سناتور است، ولی شمار اعضای مجلس نمایندگان بر حسب جمعیت هر استیت. دوره نمایندگی مجلس دو سال و دوره سناتوری شش سال است. معاون رئیس جمهوری آمریکا ریاست سنای این فدراسیون را برعهده دارد.

1991: واحدهای نظامی عراق که 208 روز پایتخت کویت را در تصرف داشتند از این شهر خارج شدند و با شتاب و بی نظمی به سوی مرز عراق بازگشتند و جورج بوش (پدر) رئیس جمهوری وقت آمریکا كار پس گرفتن كویت از تصرف عراق را رسما اعلام داشت. واحدهای عراقی به تصمیم صدام حسین که خودرا با ائتلافی مرکب از 30 دولت روبرو دیده بود دست به خروج از کویت زده بودند. به رغم عقب نشینی نیروهای عراقی، حملات هوایی آمریکا به آنها ادامه داشت.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com