Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

24 مارس

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

بپاخیزی دو شاهزاده ساسانی برضد سلطه عرب، ولی ...

24 مارس 721 میلادی (و در جریان آیین های نوروزی آن سال كه هنوز در ایران خاوری به همان صورت قدیم برگزار می شدند)، «پوشان» از شاهزادگان ساسانی، هشتاد سال پس از نبرد نهاوند و شکست نظامی ایران، ادعای سلطنت و احیای حکومت ساسانیان را کرد و گروهی گرد او جمع شدند، ولی کاری از پیش نبرد.
چهار سال پس از پوشان، در مارس سال 725 میلادی (و بازهم در ایام نوروز ایرانی) یك شاهزاده دیگر ساسانی به نام خسرو از نوادگان یزدگرد سوم در شهر مرو خودرا شاه ایران خوانده بود. كار این شاهزاده هم با این كه علاوه بر گروهی ایرانی، جمعی از تركان مهاجر نیز به او پیوسته بودند به جایی نرسید. مورخان سبب ناكامی این دو شاهزاده را خودخواهی و تكروی آن دو نوشته اند و اضافه كرده اند كه اگر این دو شاهزاده که هدفشان نیز احیای استقلال وطن بود با هم یكی و متحد شده بودند شاید به پیروزی هایی دست می یافتند. استقلال طلبی ایرانیان و بپاخیزی های مسلحانه آنان پس از درگذشت هارون الرشید جدّی تر شد و نخست زیر عنوان دفاع از مامون پسر هارون که مادرش یک ایرانی بود و سپس طرد سلطه عرب از وطن بپاخاستند و موفق هم شدند.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

روزی كه هارون الرشید درگذشت

هارون الرشید

24 مارس سال 809 میلادی (در آن سال سوم فروردین) هارون الرشید، خلیفه قدرتمند عباسی در سر راه خود به شمال شرقی خراسان (منطقه فرارود)، در توس درگذشت و در آبادی حاشیه شهر كه در آن زمان یكی از قرارگاههای حكمران وقت خراسان بود (و اینك شهر مشهد) مدفون شد. هارون هنگام مرگ 46 ساله بود. وی در طول اقامت در توس بیمار شده بود. هارون 17 مارس 763 میلادی و به نوشته برخی از مورخان در «ری» به دنیا آمده بود. پدرش بعدا سومین خلیفه عباسیان شد و مادرش «خیزران» یك بانوی یمنی بود. هارون 23 سال خلافت كرد و امور اداری او در دست ایرانیان و برای مدتی نسبتا طولانی هم وزارت وی را «یحیی برمكی» برعهده داشت كه یك مدیر لایق ایرانی بود. هارون بیش از پیش خلافت را رنگ امپراتوری داد و بر وسعت بغداد افزود و با آزادكردن مهاجرت به این شهر، آن را به صورت بزرگترین شهر وقت اروپا و آسیا (به استثنای یكی ـ دو شهر چین) در آورد. هارون در طول عمر خود دو بار با دولت روم شرقی (قسطنطنیه) وارد جنگ شده بود. در پی مرگ هارون بود كه جنبش های استقلال طلبانه ایرانیان جدّی و علنی شد. هارون با دولت های اروپایی رابطه سیاسی داشت.

دمشق هم به دست تیمور افتاد و غارت شد

مجسمه امیرتیمور که با نظر گراسیموف ساخته شده است

غارت شهر دمشق كه به دست نیروهای امیرتیمور گوركان (متولد 1336 میلادی و متوفی در 19 فوریه 1405) افتاده بود از 24 مارس (روزی چون امروز) در سال 1401 میلادی آغاز شد. تیمور قبلا بسیاری از شهرهای بزرگ از جمله اصفهان، دهلی و بغداد را تصرف كرده و همه جا كشتار به راه انداخته بود. وی در اصفهان از كله های مقتولین مناره ساخته بود و در دهلی كه در 17 دسامبر 1398 به دست او افتاده بود هزاران تن را اعدام كرده بود. حكومت هند تا سلطه انگلیسی ها در سال 1857 در دست تیموریان بود.
تیمور در سال 1405 عازم تصرف چین بود كه در 19 فوریه در قزاقستان امروز درگذشت. وی در فرارود به دنیا آمده بود و تبار مغولی داشت. گراسیموف تاریخدان و انسانشناس بزرگ روس كه در سال 1941 استخوانهای امیرتیمور را معاینه كرده بود مغول بودن و لنگ بودنش را تایید كرده است. استخوانهای تیمور یك سال بعد به گور او در سمرقند بازگشت داده شده است. این گور را تیمور در طول حیات برای خود ساخته بود كه پس از مردن، جسدش از قزاقستان به آنجا منتقل و مدفون شد. با اینكه تیمور تبار مغولی داشت علاقه مند به فرهنگ ایرانی و زبان پارسی بود و آنها را ترویج داد. مكاتبات او به زبان پارسی صورت می گرفت. جانشینانش هم به فرهنگ ایرانی و زبان پارسی خدمت كردند. امپراتوران تیموری هند، پارسی را زبان رسمی دربار و سازمانهای دولتی هند كرده بودند.

دستگیری 15 نظامی انگلیسی در آبهای ایران

23 مارس 2007 (سوم فروردین 1386) نیروهای مسلح ایران در منطقه اروند رود 15 تن از نظامیان انگلیسی مستقر در عراق را كه با قایق مسلح وارد آبهای ایران شده بودند دستگیر و 24 مارس به تهران منتقل كردند. این افراد 12 روز بعد و پس از اعتراف به نقض آبهای ایران و همچنین ابراز تاسف مقامات دولتی لندن از ورود آنان به آبهای ایران، آزاد شدند و پس از ملاقات با احمدی نژاد رئیس جمهور و دریافت لباس غیرنظامی، با این لباس ایران را ترك كردند. این عده كه هنگام ورود به لندن تغییر لباس داده بودند بعدا در تماس با رسانه های انگلستان حرفهای دیگری زدند.
دستگیری این نظامیان در سالروز حمله ناوگان نوپای ایران به پایگاه انگلستان در «باسعیدو» و تصرف آن در آستانه جنگ جهانی دوم صورت گرفته بود. قرنها، انگلیسی ها یكه تاز پهنه خلیج فارس بودند و مانع از آن می شدند كه ایران دارای یك نیروی دریایی موثر شود. ایران در دهه 1930 با کمک موسولینی رهبر وقت ایتالیا دارای یک نیروی دریایی موثر شد.

    عكس ها:
    بالا: از چپ به راست؛ عكسی را كه رسانه های غرب از این رویداد ساخته بودند و با هرگزارش مربوط چاپ می كردند ـ تنی چند از دستگیر شدگان از جمله یك گروهبان زن، پس از انتقال به تهران
    پایین: از چپ به راست: دستگیر شدگان پس از آزادشدن در تهران با لباس غیرنظامی كه دولت ایران به آنان داده بود ـ برخی از دستگیر شدگان پس از بازگشت، در فرودگاه لندن

در قلمرو ادبیات

روزی که ژول ورن نویسنده و اندیشمند فرانسوی درگذشت

ژول ورن

ژول ورن نویسنده و اندیشمند فرانسوی 24 مارس 1905 در 77 سالگی و در حالی که قلم در میان انگشتانش بود و پنجاه و پنجمین کتاب خود را می نوشت درگذشت. وی بسال 1828 در "نانت" به دنیا آمده بود. ژول ورن در هر رشته ای قادر به نوشتن بود ولی در داستان نگاری مهارت ویژه داشت.

در قلمرو دانش

کشف میکرب سِل

دانشمند آلمانی، رابرت کخ Robert Coch متولد 1843 و متوفا در 1910، بیست و چهارم مارس 1882 اعلام کرد که عامل بیماری مرموز و کشنده سل را کشف کرده است.
دکتر کخ در آزمایشگاهی در برلن روی عامل بیماری سل کار می کرد. به خاطر این کشف مهم، عامل بیماری سل به اسم او «باسیل کخ» نام گذاری شده است. این میکرب هوازی ممکن است مدتها در بدن بماند و تکثیر نکند و هنگامی دست به فعالیت بزند که بدن بر اثر بیماری دیگر و یا تغذیه بد و ناکافی و عواملی از این دست ضعیف شده باشد. با وجود کشف میکرب بیماری سل، تا اواسط قرن 20 داروی قطعی درمان آن به دست نیامده بود.

کُخ در آزمايشگاه

در قلمرو رسانه‌ها

عباس پهلوان روزنامه نگار قدیمی و پُرتجربه ایران

عباس پهلوان

چهارم فروردین زادروز عباس پهلوان روزنامه نگار قدیمی و بسیار معروف ایران است كه در سال 1316( مارس 1937) به دنیا آمده است. عباس هنوز به 18 سالگی تمام نرسیده بود كه كار روزنامه نگاری را آغاز كرد و لاینقطع به آن ادامه می دهد. برخلاف روزنامه نگاران دیگر، عباس حرفه ژورنالیسم را از تهیه خبر شروع نكرده بلكه آغاز كار او با مقاله نگاری و نوشتن انواع مطلب بوده و سمت نویسنده ستادی (ستاف رایتر) داشته است. می دانیم كه چنین آغازی نیاز به استعداد و ذوق و علاقه مندی زیاد دارد. او كار روزنامه را از «شاهد» و «اتحاد ملل» آغاز كرد و در بسیاری از روزنامه های تهران ازجمله آژنگ، آتش، بامشاد، اراده آسیا و «مهر ایران» قلم زد تا بكار مجله نویسی پرداخت. دو امضای مستعار معروف او در روزنامه ها، «ع. پیكان» و «آشیخ عباس نقال» بود. ستون «كندوكاو روزنامه ها» كه به قلم او نوشته می شد همیشه جنجال برانگیز بود و ناشران روزنامه ها را می رنجانید.
عباس پهلوان كه از موسسان سندیكای روزنامه نگاران كشور است در مجله های متعدد ازجمله روشنفكر، آشفته، مدروز (زن روز) و فردوسی به كار تحریر اشتغال داشت و در «فردوسی» بیش از هر مجله دیگر ماندگار شده بود و دولت وقت یك بار به خاطر یك نوشته اش در فردوسی، او را ممنوع القلم كرده بود. پهلوان جمعا 15 سال در فردوسی قلم زد. عباس كه به میهندوستی و صراحت لهجه شهرت دارد بسیار روان و بی تكلف می نویسد و بدون ملاحظه حقایق را بیان می دارد. درباره هر موضوعی كه لازم باشد می تواند بنویسد. عباس مدتی هم در خبرگزاری پارس (ایرنای امروز) بكار نوشتن مشغول بود. ابتكار مصاحبه های تلفنی از اوست كه به نام خبرگزاری از رادیو ایران پخش می شد. عباس این طرز مصاحبه را كه تا آن زمان در ایران بی سابقه بود در سال 1358 خورشیدی (1959 میلادی) ابتكار كرد.
پهلوان كه در سال 1359 (دو سال پس از انقلاب) با مخالفت دسته ای از دست اندركاران وقت رو به رو شده بود دچار زحمت و گرفتاری های متعدد شد و چندی بعد، به قول خودش، پس از افزایش شعارهای «عباس پهلوان اعدام باید گردد» دچار واهمه شد و وطن را ترك كرد و به اروپا رفت و در اینجا بكار نوشتن در رسانه ها كه عمدتا راهی جز مسیر جمهوری اسلامی داشتند پرداخت و باز به گفته خودش، هنگامی كه محیط اروپا برای او ناامن شد به آمریكا نقل مكان كرد و در اینجا به روزنامه نگاری كه پیشه مادام العمر اوست ادامه می دهد. او در لس آنجلس سردبیری روزنامه فارسی زبان «عصر امروز» را برعهده دارد و با رسانه های دیگر نیز همكاری می كند.

سایر ملل

ترور بنیادگذار كومینتانگ (حزب ناسیونالیست چین) در شانگهای ـ نظرات او پیرامون میهندوستی و ضد مهاجرت

Sung chiao-jen

سونگ چیائو ژن (Sung chiao-jen (Song jiao انقلابی چین كه اندیشه تأسیس یك حزب ناسیونالیست چینی را در سرداشت و این اندیشه را با دكتر «سون یات ـ سن» در میان گذارده بود و به اتفاق او و همكاری دیگران، حزب كومینتانگ Kuomintang (KMT ـ حزب ناسیونالیست چین) را بر پایه اصول سه گانه دکتر سون تاسیس كرده بودند بیست و دوم مارس سال 1913 بر اثر جراحات ناشی از اصابت گلوله درگذشت. وی دو روز پیش از آن در ایستگاه راه آهن شانگهای در حال ایراد نطق برای گروهی از هموطنان خود و ترغیب آنان به اینكه نخست در اندیشه وطن باشند تا خودشان، هدف گلوله قرارگرفته و مجروح شده بود. در آن روز از جمهوری شدن چین، زمانی طولانی نگذشته بود و نخستین انتخابات پارلمانی آن در دسامبر 1912 انجام شده بود. جمهوری شدن چین، نتیجه انقلاب سال های 1911 و 1912 بود. سونگ 23 ساله بود كه به جنبش دكتر سون پیوسته بود و از فعّالان آن شده بود. گفته شده است که احتمالا نخست وزیر وقت چین (دولت موقّت) از توطئه ترور «سونگ» آگاه بود.
    سونگ با توجه به نفوذ قدرت های خارجی در مقامات دولتی چین در طول قرن 19 (همانند ایران وقت) و سُلطه این قدرت ها بر چین و تقسیم این سرزمین به مناطق نفوذ خود، معتقد بود كه چینیان نخست باید در اندیشه وطن باشند و بعد در فكر خودشان و جیبشان. باید وطنی باشد، استقلال، اقتدار و حاكمیّت داشته باشد، فسادزدایی شده و از بنیه اقتصادی ـ نظامی بالا برخوردار باشد تا مردم بتوانند در آن سربلند و در رفاه باشند، زندگانی سعادتمندانه داشته باشند و به پیروی از دین و ایدئولوژی خود ادامه دهند. این حرف های «سونگ» است كه در دو دهه قرن 21 بكرّات از دهان چند رئیس کشور و بسیاری از اندیشمندان و دولتمردان شنیده شده است.
    دكتر «سون یات سن» از این استدلال سونگ كه همچنین می گفت: یك ملّت استعمارزده و تحت سلطه؛ تشنه ناسیونالیسم است و تنها در پرتو این نیرو است كه خواهد توانست بلند شود و روی پای خود بایستد قانع شد و موافقت كرد كه كومینتانگ ـ بعدا حزب حاکم جمهوری همه چین (و از 1949 تا سال 2000 در تایوان و اینک یکی از احزاب تایوان) تاسیس شود و این حزب که در بیستم آگوست 1905 در توكیو به وجود آمد، تا سال 1949 قدرت را در چین به دست داشت و پس از شکست در جنگ داخلی چین از پیروان عقاید مائو، در تایوان استقرار یافت و ....
    سونگ (متولّد 1882) همچنین مخالف مهاجرت چینیان به آمریکای شمالی بود و اصولا مخالف هرگونه مهاجرت به صورت انبوه ـ فله ای ـ بود. در دهه های آخر قرن 19 و اوایل قرن بیستم دولت های کانادا و واشینگتن قوانین سخت بر ضد مهاجرت چینیان وضع کرده بودند که چندین دهه بعد، از شدت آنها کاسته شد. سونگ می گفت کسانی که با هدف های شخصی، پشت به وطن ـ زادگاه نیاکان ـ کنند به کشور تازه هم چندان وفادار نخواهند بود، آنان نیّات خوب ندارند. آنان تنها در اندیشه خویش هستند و عمومی فکر نمی کنند و کشور دوم، سرانجام قربانی نتایج خودخواهی های آنان خواهد شد. یک انسان خوب باید در زادگاه نیاکان بماند، مسائل را حل کند و کشوری بهتر بسازد نه اینکه به محض برخورد با مشکل، بگذارد و بگریزد و مشکلات را به جای دیگر منتقل کند.

Ma Ying-jeou

    کومینتانگ از سال 1987، دیگر تنها حزب تایوانِ 36 هزارکیلومتری 24 میلیونی نیست. در دو دهه قرن 21، حکومت تایوان که از دهه 1970 کرسی چین در سازمان ملل را از دست داده است دو بار به دست احزاب دیگر افتاده و از سال 2016 در دست حزب لیبرال دمکرات DPP. تایوان از سال 1542 که پرتغالی ها وارد آنجا شدند تا قرن ها به فُرمُز (فرمُزا) معروف بود که به زبان پرتغالی یعنی زیبا. پرتغالی ها تایوان را فرمزا نامیده بودند. بیش از نود درصد ساکنان تایوان چینی هستند.
    پس از 8 سال، و درست 95 سال پس از مرگ سونگ، «ما یینگ جئو Ma Ying-jeou» نامزد حزب كومینتانگ در انتخابات ریاست تایوان بار دیگر با 45ر58 درصد آراء برنده شد. نتیجه این انتخابات 23 مارس 2008 اعلام شد. «Ma» متولّد 13 جولای 1950 در انتخابات ژانویه 2012 باردیگر پیروز شد. «ما» كه از هاروارد آمریكا دكترای حقوق گرفته قبلا شهردار تایپه بود.
    در انتخابات سال 2016 بانو Tsai Ing-Wen متولّد 1956، حقوقدان و اقتصاددان، تحصیلکرده تایوان، آمریکا و انگلستان و از حزب لیبرال دمکرات با ماهیّت ناسیونالیستی رئیس تایوان شد. وی ازدواج نکرده است. تایوان مانند گذشته، اصرار در نامیده شدن به عنوان جمهوری چین ملّی ندارد.
    باید توجه داشت كه در دهه های اخیر، تمایلات ناسیونالیستی در همه چین همانند سایر نقاط جهان در حال گسترش بوده است.

Tsai Ing-Wen

آغازحملات هوایی ناتو به یوگوسلاوی که در تاریخ آن اتحادیه نظامی بی سابقه بود

24 مارس 1999 ناتو، اتحادیه نظامی غرب، در پنجاهمین سال عمر خود به یک کشور مستقل که اعضای آن اتحادیه را هم مورد تهدید قرار نداده و به مخاطره نیافکنده بود حمله نظامی بُرد. این حمله - نخستین تعرض نظامی ناتو به یک کشور، که در تاریخچه این اتحادیه نظامی بی سابقه بود با تعرض هوایی و بمباران آغاز شد. ناتو از ماه اکتبر (شش ماه پیش از آغاز حمله) یوگوسلاوی را که به کوزوو - منطقه خودمختار (ضمیمه) خود - 14 هزار نیرو فرستاده بود تا از اقلیت صرب محافظت کنند تهدید به مداخله نظامی می کرد. حملات هوایی ناتو به یوگوسلاوی که در آن از هواپیماهای نامرئی آمریکا هم استفاده شد تا اواسط آوریل ادامه یافت و به یوگوسلاوی زیان مالی فراوان وارد ساخت و یک پل رود دانوب در آن کشوررا ویران ساخت. در این حملات دولت آمریکا یک بمب افکن نامرئی خود را از دست داد.
    در یکی از این حملات هوائی ،ساختمان سفارت چین در بلگراد ویران شد و چند تن از اتباع چین کشته و یا مجروح شدند . دولت چین نسبت به این رویداد واکنش شدید نشان داد و آن را محکوم کرد.
     ناتو به اعتراض مکرر دولت روسیه که یک کشور اسلاو و خویشاوند روسیه را بمباران می کرد اعتنا نکرد و سرانجام دولت یوگوسلاوی حاضر شد که نیروهای خود را از کوزوو خارج سازد و نیروهای ناتو در آنجا به عنوان پاسدار صلح مستقر شوند.
    حمله نظامی به یوگوسلاوی نشان داد که غرب با احیای ناسیونالیسم در اروپا مبارزه خواهد کرد. این حمله همچنین ثابت کرد که «ناتو» به تعهدی که به گورباچف برای انحلال پیمان ورشو سپرده بود وفادار نخواهد بود و به تقویت و گسترش خود در قلمرو پیمان ورشو و حتی خاک شوروی سابق ادامه خواهد داد.
    به عقیده مورخان بی طرف، همین تلاش های ناتو سبب شده است که پوتین و همفکران او گرایش ناسیونالیسم بیابند و تاریخ نشان داده است که مقابله با ناسیونالیسم روس کار آسانی نخواهد بود به ویژه که ناسیونالیسم روس یک شریک خواهد داشت به نام توده اسلاو اروپایی مخصوصا صرب ها که دولت روسیه در سال 1914 به خاطر آنان وارد جنگ جهانی اول شد.

يک صحنه از بمباران هوايي يوگوسلاوي

قطعنامه بی خاصیت و بی تاثیر اتحادیه عرب كه آمریكا و انگلستان از عراق خارج شوند! ـ نگاهی به این اتحادیه كاغذی

آرم اتحادیه عرب

اتحادیه عرب 24 مارس سال 2003 و چهار روز پس از حمله نظامی تمام عیار آمریكا و انگلستان به عراق با 21 رای موافق و یك رای مخالف خواست كه نیروهای مهاجم بی درنگ و بدون چون و چرا خاك عراق (یكی از اعضای موسس این اتحادیه) را ترك گویند كه دولت های حمله گر اعتناء نكردند. دو روز پیش از آن، صدام حسین حمله نظامی به عراق را یك تحقیر برای عرب خوانده بود و گفته بود كه حمله دلیل نداشته و به گزارش «بلیكس» سوئدی رئیس کمیسیون بازرسی سازمان ملل [از سال 2000 تا 2003] اشاره كرده بود كه عراق فاقد اسلحه كشتار جمعی است. [بلیکس ـ دیپلمات سوئدی متولد 1928 قبلا و از 1981 تا 1997 مدیر آژانس بین المللی انرژی اتمی و پیش از آن وزیر امورخارجه سوئد بود. وی که از فعالان حزب لیبرال سوئد است از سال 2010 مشاور انرژی اتمی دولت امارات عربی متحده شده است!.].
     اتحادیه عرب كه سالهاست بی خاصیت شده است در پنجاه و هشتمین سال تاسیس خود این قطعنامه را كه برایش ارزشی قائل نشدند صادر كرده بود. این اتحادیه در 23 مارس 1945 توسط شش دولت عربی كه در آن زمان استقلال داشتند (مصر، سعودی، عراق، سوریه، لبنان و اردن) با هدف حل مسائل فیمابین، تامین اتفاق نظر اعضاء در امور سیاسی و بین المللی، تلاش مشترك برای رشد اقتصادی و ... تاسیس شده بود و در اساسنامه آن تاكید شده بود كه هر دولت عضو در شورای اتحادیه (صرف نظر از جمعیت و وسعت آن) تنها دارای یك رای است و اتحادیه دارای دبیركل است كه شورا را در مواقع لازم به تشكیل جلسه و اتخاذ تصمیم دعوت خواهد كرد.
     این اتحادیه (عرب لیگ) كه تقریبا سه سال پیش از ایجاد دولت اسرائیل آغاز بكار كرده بود در سال 1950 پیمان دفاع مشترك امضاء كرد و در سال 1965 میان كشورهای عضو، موضوع تاسیس یك بازار مشترك را به تصویب رسانید، سه بار با اسرائیل وارد جنگ شد، این كشور را مشتركا تحریم كرد، در سال 1973 صدور نفت به كشورهای حامی اسرائیل از جمله آمریكا را قطع كرد ولی از آن پس از خاصیتش كاسته شد به طوریكه در سال 1990 نتوانست اختلاف عراق و كویت بر سر یك میدان نفتی (در مرز مشترك دو كشور) را حل كند كه منجر به تصرف كویت توسط عراق شد و آمریكا با كمك برخی از دولت های عضور اتحادیه و با پول و تسهیلات آنها با عراق وارد جنگ شد و پس از بیرون راندن عراق از كویت، دیگر منطقه را ترك نكرد.
    اتحادیه عرب كه شاهد دشوآرى های روزآنه عراقی ها و روان بودن خون آنها در خیابانها بود در پنج سال (2003 تا 2008) اقدام عملی برای حل این مسئله به عمل نیاورده بود.
    بسیاری از اصحاب نظر در دهه ىکم قرن 21 بر این باور بودند كه روزگاری سران دولت های عربی باید پاسخ اعتراض توده های عرب را در مورد بی اعتنایی های گذشته و امروز خودرآ بدهند و در نتیجه وقوع انقلاب ها و برخوردها قابل پیش بینی است. [این پیش بینی تحقق یافته و رویدادهای تونس، لیبی، مصر، یمن و ... از این دست بوده اند.].

... و برای همیشه نمی شود با مار بازی کرد

بونرونگ در حال نمايش با مار

بون رونگ تایلندی 34 ساله از نوجوانی کار بازی با مار در نمایش را پیشه خود ساخته بود و از آن هراسی نداشت. او حتی در خانه اش 30 مار از انواع مختلف نگهداری و با آنها زندگی می کرد. در سال 1998 ، بون رونگ Boonroung به مدت هفت روز با چند مار در یک جعبه شیشه ای بسر برد و چون کسی دیگر تا آن زمان موفق به این کار نشده بود نامش به عنوان رکورد دار در کتاب « رکوردهای جهانی گینس » به ثیت رسید. وی 22 مارس 2004 در نمایشی در شهری در شمال شرقی تایلند سرگرم بازی با یک مار « کبرا » بود و صدها تماشاگر او را تشویق می کردند که ضمن بازی، مار او را نیش زد و از حال رفت . باز مردم او را با کف زدن تشویق می کردند زیرا که تصور می کردند افتادن او بر زمین هم جزئی از برنامه نمایش است که پس از چند دقیقه پی به اشتباه خود بردند و معلوم شد که نیش مار او را کشته است. بون رونگ 19 سال با مار بازی می کرد.

روزی که کودتای آرژانتین به حکومت بانو «ایزابل پرون» پایان داد

ايزابِل پِرون

بیست و چهارم مارس 1976 نظامیان آرژانتین بر ضد دولت انتخابی این کشور کودتا کردند و بانو «ایزابل مارتینز پرونIsabel M. Peron » رئیس جمهوری آرژانتین را برکنار ساختند و از آن پس آرژانتین سالها گرفتار حکومت نظامیان بود.
ایزابل متولّد 1931، پس از فوت شوهرش خوان پرون، از یکم جولای 1974 به جانشینی او انتخاب شده بود. ایزابل 36 سال جوانتر از شوهرش بود.
خوان پرون از سال 1946 تا سال 1955 و بار دیگر از 1973 تا 1974 رئیس جمهوری آرژانتین بود. وی که یک ناسیونالیست آرژانتینی بشمار می رود هنوز در این کشور هواداران فراوان دارد و پس از طرد حکومت ژنرالها، باردیگر قدرت به دست پرونیست های آرژانتین افتاده و در سال 2006 نیز یک زن به ریاست جمهوری این کشور انتخاب شده بود.

یك بانو در صدر پارلمان كشور كودتا! - اشاره ای به مسائل سیاسی پاکستان تا پایان دهه یکم قرن 21

دکتر فهمیده میرزا (پزشک)

پارلمان پاكستان با 342 كرسی كه اعضای آن در انتخابات 18 فوریه 2008 برگزیده شده بودند بیستم مارس این سال بانو «فَهمیده میرزا» از حزب مردم را كه یك پزشك است به ریاست خود برگزید كه در عُمر نسبتا كوتاه این كشور سابقه نداشت یک «بانو» رئیس پارلمان شود. وی در طول دوره هجدهم تقنینیه پاکستان رئیس پارلمان این کشور بود. بانو فهمیده میرزا متولّد 1956 در کراچی (سِند) در انتخابات سال 2013 پاکستان باردیگر به عضویت پارلمان این کشور انتخاب شد.
    در انتخابات سال 2008 پاكستان كه پس از تلاطم های سیاسی متعدد و ازجمله بازگشت بی نظیر بوتو و نواز شریف ـ دو نخست وزیر قبلی این كشور به وطن، قتل بانو بی نظیر و تظاهرات و انفجارهای مرگبار انجام شد 74 زن دارای كرسی پارلمانی شده بودند. علت خروج بانو بی نظیر از كشور و اقامت طولانی در خارج و عمدتا در «دوبی» این بود كه به وی در جریان نخست وزیری و بعد از آن اتهامات متعدد از جمله رخنه فساد به دستگاه اداری كشور وارد شده بود. آصف علی زرداری شوهر او (به زعم برخی از پاكستانی ها؛ آقای ده درصد) نیز به دریافت پورسانت از معاملات دولتی متهم و بازداشت شده بود که پس از قتل بانو بی نظیر عملا در صدر حزب مردم پاکستان قرارگرفت و با کمک نواز شریف رئیس شاخه اکثریت حزب مُسلم لیگ رئیس جمهوری شد. زرداری پس از محکم کردن جای پای خود و افزودن بر اختیارات «ریاست کشور» با کمک دستگاه قضایی در صدد دورکردن نواز از احراز هرگونه مقام دولتی برآمد که دوباره مردم به خیابانها ریختند و اورا مجبور به عقب نشینی کردند.
    نواز شریف در پی سقوط دولت اش با كودتای ژنرال پرویز مشرّف، به كشور سعودی تبعید شده بود که مشرّف تحت یک رشته فشار جندجانبه، در سال 2008 مجبور شد که با بازگشت او به وطن موافقت و سپس خودرا بازنشسته کند. پاكستان در عُمر كوتاه خود نسبت به سایر ممالك، كودتاهای بیشتری داشته است.
    مسائل سیاسی پاكستان با بركناری افتخار محمد چودری رئیس دیوان عالی این كشور و اتخاذ تصمیمات یكنفره مشرّف داغتر شده بود و كارهای او برای تجدید انتخاب و ماندن در صدر كشور پاكستان برپیچدگی اوضاع افزوده بود كه با چند عقب نشینی و ازجمله بازنشسته كردن خود از ارتش، باعث پیروزی مخالفان شد. مشرف بسیاری از اختیارات نخست وزیری را به خود (ریاست جمهوری) انتقال داده بود که پس از او، زَرداری تلاش کرد این اختیارات را حفظ کند که با عقب نشینی او در مارس 2009 از برابر نواز شریف برخی از اختیارات به نخست وزیر بازگردانده شد. بازگشت افتخار محمد چودری در 22 مارس 2009 به دیوان عالی نیز به حساب تضعیف نسبی زرداری گذارده شده بود زیرا که چودری یکی از قضاتی بود که در دهه گذشته پای بر اتهامات زرداری می فشرد.
    در انتخابات 18 فوریه 2008 پاكستان حزب مردم و حزب مسلم لیگ شاخه نواز شریف كرسی های بیشتری به دست آوردند و بسیاری از هواداران مشرّف و حتی تندروهای اسلامی كرسی های قبلی خود را از دست دادند.
    در پی انتخابات 18 فوریه 2008 پاره ای از پاكستانی ها به رسانه ها گفته بودند که در این انتخابات هم بسیاری از همان مقامات اسبق كه از ثروتمندان و اِلیت های پاكستان هستند به قدرت بازگشته اند و ... و چون اسلامیست ها و نظامیان، هردو با آنان نظر مساعد ندارند به نظر نمی رسد كه مسائل پاکستان بگونه ای ریشه حل شود.
     پارلمان پاکستان در بیست و چهارم مارس 2008 یوسف رضا گیلانی از حزب مردم (حزب بوتو) را به نخست وزیری این کشور انتخاب کرد که چند سال بعد کنار رفت.

آیا گسترش بنیه نظامی پکن از سال 2007، به معارضه با آمریکا منجر خواهد شد؟ ـ گوشزدهای پی در پی رسانه های آمریکا به دولت خود

شبكه های تلویزیونی آمریكا در طول مارس 2007 با پخش عكس هایی كه سه نمونه آن در زیر آمده است پی در پی سخن از تصمیم دولت جمهوری خلق چین به تقویت بنیه نظامی خود و مآلا معارضِ آمریکا شدن به میان می آوردند. این شبكه ها از جت های «جی ـ 10» و ناوشكن های موشك انداز و موشكهای ضد موشك و ضد ماهواره و سلاحهای اتمی چین به شکلی سخن گفتند که گوشزد به دولت واشنگتن باشد تا آماده پیشگیری شود. به استدلال این شبكه ها، تقویت نظامی به تنهایی جلب توجه جهانیان نمی کند و تا پکن قدرت نمایی سیاسی را آغاز نكند، جهانیان متوجه قدرت و رقابت آن با آمریكا نخواهند شد، زیرا قدرت نمایی سیاسی است كه خبر می سازد و مردم متوجه می شوند. شوروی سابق تنها وارد قدرت نمایی سیاسی می شد كه سر و صدا داشت. این شبكه ها در قالب خبر (تلویحا) به سران آمریكا یادآور شده بودند كه خود را برای زورآزمایی قریب الوقوع با پکنِ ظاهرا خونسرد و آرام آماده كند ـ چین با همکاری و همیاری آمریکا یک قدرت اقتصادی شده است و تاریخ نشان داده است که هر قدرت اقتصادی در صدد قدرت نظامی ـ سیاسی شدن هم برآمده است.
    همزمان با این تبلیغات، رئیس وقت ستاد مشترك نیروهای مسلح آمریكا از چین دیدن کرد. مقامات چینی به رئیس ستاد نیروهای مسلح آمریكا گفته بودند: چون شما و روسیه دارای موشك ضد ماهواره هستید، ماهم خواستیم كه از این نوع سلاح داشته باشیم و ....
    درست دو سال بعد و در مارس 2009، در پی ممانعت نیروی دریایی جمهوری خلق چین از فعالیت یک کشتی نقشه بردار نظامی آمریکا در منطقه آبهای هاینان، رسانه های آمریکا بار دیگر به تفسیر گزارش پنتاگون درباره ادامه تلاش چین به تقویت بنیه نظامی خود و اینکه در حال ساخت سلاحهای دیجیتالی (برای مقابله با جنگ اینترنتی) و ضد موشک و گسترش تسلیحات اتمی ـ ماهواره ای است دست زده بودند. این نوع گزارش ها بعدا هم ادامه داشته است. ولی رسانه های آمریکا هنوز (تا بهار سال 2013) متوجه خطر اجاره بندر گوادَر پاکستان (در دریای عُمان و مجاور چابهار ایران) توسط دولت چین برای منافع آمریکا نشده بودند. به گفته یک صاحبنظر که رسانه ای شده بود، در این راستا، دولت پکن راه پرتغالی ها در قرون 15 و 16 میلادی را می رود که بندر کالیکت و «منطقه گوا» در هند (به محاذات گوادر) را تصرف و مستقر شدند و از اینجا دست اندازی به خلیج فارس، آبهای یمن و جنوب شرقی آسیا تا ماکائو و ... را آغاز کردند.
    این صاحبنظر اضافه کرده است: دولت چین با یک ششم نفوس جهان، به مواد خام، زمین و بازار فروش نیاز دارد و می دانیم که همه جنگها، عامل و انگیزه اقتصادی داشته اند. گام بعدی پکن کشیدن یک شاهراه از مناطق غربی خود از طریق افغانستان و بلوچستان به گوادر است. در برنامه پکن است که کاشغر را به یک کانون اقتصادی در غرب قلمرو خود تبدیل کند. دیر و یا زود واشنگتن متوجه خطر استقرار پکن در گوادَر خواهد شد. استقرار پکن در گوادر راهی است که تزارهای روسیه می خواستند در آن گام بگذارند. پتر بزرگ آرزو داشت به آبهای اقیانوس هند و انشعابات آن دسترسی داشته باشد و روس ها با همین انگیزه در دهه های اول قرن 19 با ایران وارد یک رشته جنگ شدند و در نیمه دوم این قرن منطقه فرارود را تصرف کردند که اینک چین با حربه اقتصادی وارد این منطقه شده است. دانستن تاریخ بر هر مقام بالای دولتی لازم است.

قارچ آزمايش هيدرژني رژيم پکن

جنگنده «جي ـ 10»

يك ناوشكن پکني

تاریخ از نگاهی به تصویر

خودكشی این زن ـ وجود یك بام و دو هوا در اتحادیه اروپا

Chantal Sebire

    شانتال سبیرChantal Sebire كه بیماری سرطان، چهره اش را به این شكل در آورده بود 52 ساله و قبلا در منطقه دیژونDijon فرانسه به كار معلمی اشتغال داشت. او كه مادر سه فرزند بود، نه تنها از داشتن چنین قیافه ای رنج می برد بلكه دچار یك درد قطع نشدنی بود. پزشكان از درمان او مایوس شده بودند و در همان آغاز كار درمان هم اشاره كرده بودند كه او بیش از چند سال عمر نخواهد كرد. با توجه به اینكه وجود سرطان در بالای بینی شانتال در سال 2002 تشخیص داده شده بود و عمری برایش باقی نمانده بود، برای پایان دادن به زجر و درد تصمیم گرفت كه از دكتر خود بخواهد كه با تزریق دارو به عمر او پایان دهد. دكتر این كار را موكول به حكم دادگاه كرده بود.
     شانتال با اطلاع از اینكه در هلند، بلژیك و لوكزامبورگ ـ سه كشور از اعضای اتحادیه اروپا، مرگ داوطلبانه به خاطر رها شدن از درد و رنج (Euthanasia) قانونی شده است، به دادگاه دادخواست صدور حكم داد.
     دادگاه درخواست وی را كه به دكترش اجازه دهد كه به حیات او پایان دهد رد كرد. شانتال كه دیگر از ادامه زندگی و تحمل درد و روزشماری برای مردن خسته شده بود، دو روز پس از دریافت حكم دادگاه مبنی بر رد دادخواست خود، در بیستم مارس 2008 خودكشی كرد. خودكشی شانتال كه زجرآورتر از مرگ او به دست دكتر بود در فرانسه و سایر نقاط اروپا سبب انتقاد از تصمیم دادگاه و وجود یك بام و دو هوا در اتحادیه اروپا شده بود كه قرار بود قوانین و رفتار مشترك داشته باشند و از گزارش رسانه ها چنین برمی آمد که بحث در این باره در سطح جهان دوباره داغ شده است.

برخی دیگر از رویدادهای 24 مارس

1664: پادشاه انگلستان فرمان کلنی کردن «رودآیلند» آمریکا را به نام «راجر ویلیامز» صادر کرد. رودآیلند اینک یک ایالت شمال شرقی آمریکاست.

1837: دولت انگلیسی كانادا (دومینیون کانادا) به سیاهپوستان (آفریقایی تبارها) اجازه رای دادن در انتخابات را داد. این، در حالی بود كه سیاهپوستان در ایالات متحده (همسایه جنوبی كانادا) برده به حساب می آمدند، تبعه نبودند و هیچ حقی نداشتند.

1896: الکساندر پوپوف A.S. Popov فیزیکدان روس در این روز ارسال و دریافت رادیویی میان دو مقصد را به نمایش گذارد. به این مناسبت، این روز (24 مارس) در روسیه «روز رادیو» نام گذاری شده است. روس ها و بسیاری دیگر، پوپوف را مخترع رادیو (مخابرات بی سیم) می دانند و زودتر از «مارکنی» ایتالیایی و ....

پوپوف

1898: در این روز برای نخستین بار در تاریخ، فروش اتومبیل عمومی شد و نخستین دستگاه آن بفروش رسید.

1906: در این روز آماری همراه با نقشه جغرافیائی انتشار یافت که نشان می داد انگلستان بر یک پنجم کره زمین حکومت می کند و اصطلاح خورشید بر پرچم انگلستان غروب نمی کند از همین روز به میان آمده بود.

1955: دستگاه استحراج نفت از دریا ساخته شد.

1959: عراق از اتحادیه نظامی غرب موسوم به پیمان بغداد که ایران هم در آن عضویت داشت خارج شد و بنای دوستی و اتحاد با مسکورا گذارد که چهار دهه طول کشید.

1980: اسقف «اسکار رومرو» رئیس کل کلیساهای کاتولیک کشور السالوادر ترور شد.

1993: John Hersey از بنیادگذاران «ژورنالیسم نوین» در 78 سالگی درگذشت.

1999: با هدف تأمین استقلال کوزوو، عملیات نظامی «ناتو» بدون مجوّز شورای امنیت برضد دولت بلگراد آغاز شد. در جریان این تعرّض، شهر بلگراد هم بمباران شد و ازجمله، به ساختمان سفارت چین در آن شهر آسیب رسید و تلفات وارد شد.

1999: یك كامیون بلژیكی حامل آرد و مارجرین (مارگارین = كره نباتی) در تونل «مون بلان» آتش گرفت و باعث مرگ 39 نفر و بستری شدن دهها تن دیگر شد.

2015: پرواز 9525 شرکت هواپیمایی «جِرمن وینگز» بر فراز آلپِ سقوط کرد و 150 مسافر و خدمه هواپیما جان سپردند. درباره علت وقوع این سانحه مطالب متعدد ازجمله سیر شدن خلبان از ادامه زندگی انتشار یافت که هیچیک اثبات نشده است.

نامه به مولف

نامه یک مخاطب درباره انتخابات اسفندماه 1394 (فوریه 2016) جمهوری اسلامی ایران ـ نتیجهِ بررسی ابتکاری او

    نامه ای که در زیر آمده است سه شنبه 15 مارس 2016 (25 اسفند 1394) از طریق پُست واصل شد، مفاد آن لزوما نظر مؤلف این تاریخ آنلاین نیست و تنها به لحاظ رعایت آزادی بیان در اینجا درج شده است:

    "11سال است که در کالیفرنیا و نزد فرزند و نوه هایم زندگی می کنم. در سال 2004 و پس از بازنشسته شدن از کار دولتی به آمریکا آمده ام. پس از اعلام نتایج مقدماتی انتخابات اسفندماه جاری (1394هجری) و مشاهده انتخاب شدن نامزدهای تنها یک گروه در تهران ـ گروهی که قبلا دو بار و به مدت 16 سال متوالی قوه مجریه را در کنترل داشت. نمی دانم که چه عامل درونی باعث شد که در صدد تحقیق برآیم و برای چرای ذهنی ام پاسخ بیابم. به بستگانم در تهران تلفن کردم. 13 نفر از آنان رای داده بودند. همه آنها گفتند که به لیست 16 + 30 رای داده اند که تبلیغ شده بود اصلاح طلب و یا از معتدلین هستند. از این 13 خویشاوند پرسیدم که آیا هیچکدام از این 16 + 30 را شخصا می شناسند و خصوصیات شان را می دانند گفتند که نه، تنها تبلیغ شده بود که اصلاح طلب و یا معتدل هستند و حتی نام همه آنها را به خاطر ندارند. در تهران، صدها نامزد انتخاباتی بود ـ رقمی گیج کننده. پرسیدم که آیا می دانید که چه اصلاحاتی مورد نظر آنهاست. گفتند که نه. گفتم چطور نمی دانید؟، آنها چهار دوره 4 ساله [دوران هاشمی و خاتمی] دولت را به دست داشتند. باید بدانید که چه اصلاحاتی کرده بودند که انتظار دارید ادامه دهند. وقتی که هاشمی رئیس جمهور شد دلار 60 ـ 70 تومان بود و همه مدارس رایگان و درهای بیمارستان ها به روی پی پول ها باز و .... وقتی که رفت دلار 650 تومان شده بود ، مدارس پولی و .... خاتمی هم کاری نکرد، مانند هاشمی بهرمانی (بهرمان نام یک روستای کوچک در منطقه نوقِ رفسنجانِ کرمان) مقامات و امتیازات را به دوستانش داده بود، اصلاحاتی هم که صورت نگرفت و وقتی رفت، با اینکه تحریم آنچنانی نبود دلار 900 تومان شده بود. نظام حکومتی ایران، اسلامی است و در اصول و فروع مذهب و قانون اساسی که نمی توان دست بُرد. پس باید روشن کنند که چه اصلاحاتی؟ ـ اصلاحات در رانندگی اتومبیل؟. اعتدال هم معنا ندارد، باید می گفتند که در برابر این و آن سختگیری، و این و آن نرمش را انجام می دهیم. در زمان همین اصلاح طلبان بود که فروهر و ... ترور شدند. رای دهندگان باید روشن می شدند که شورای نگهبان 50 درصد قوه مقننه است و اگر با مصوّبه ای مخالفت کند، کار تقریبا تمام است.
     این 13 خویشاوند من پاسخی نداشتند که بدهند. فقط گفتند که جوّ طوری بود که اکثریت می خواست به آن لیست رای بدهد و نوشتن نام ها از روی آن لیست (16 + 30) آسان بود!. یکی از این 13 خویشاوند گفت که افراد آن لیست ایراندوست تر هستند. گفتم یکی از آنها ـ آقای «م» است که در رسانه ها خوانده بودم با ایرانیّت مخالفت کرده بود.". [مخاطب، نام کامل آقای «م» نماینده کنونی مجلس را نوشته بود که به ذکر حرف اول آن اکتفا شد].
    مخاطب همچنین نوشته بود: "ببینید، چه احساس و انگیزه ای باعث رای دادن به افراد یک لیست شده بود و این، یعنی تقویت دو دستگی در میان بزرگان و افراد مطرح، و تاریخ می آموزد که تقویت دو دستگی میان گردانندگان یک نظام ایدئولوژیک به نفاق و بی نظمی می انجامد و در این شرایط احتمال مداخله از خارج زیاد می شود. البته تبلیغ انگلیسی ها در جریان انتخابات (تبلیغ برای یک گروه) خالی از تاثیر نبوده این بستگان من همچنین گفتند که پیامک های سِلفونی (موبایلی) و نیز تیتر دهها روزنامه تازه تاسیس تهران که بر کف پیاده رو ها گسترده می شوند و بیشتر آنها متعلق به گروه های هوادار هاشمی ـ روحانی هستند بی تأثیر در تغییر نظر افراد ساکت و یا مردّد نبوده است.".

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com