Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

20 ژانويه

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

همه جز سلطان احمدشاه قاجار از برنامه دولت لندن آگاه و بویِ كودتا را حس كرده بودند!

به ترتيب: ژنرال رضاخان - ژنرال آيرونسايد - سپهدار - احمد شاه

    در جریان بحران كابینه كه كسی حاضر نمی شد رئیس الوزراء ایران شود! در این روز، سی ام دیماه، در سال 1299 هجری خورشیدی، سلطان احمد شاه قاجار از عین الدوله (عبدالمجید میرزا) خواست كه زمام امور دولت را به دست گیرد كه او هم نپذیرفت!. از یك هفته پیش از این، كه سپهدار (فتح الله اكبر) از رئیس الوزرائی كناره گیری كرده بود، وزارتخانه ها به دست معاونان ارشد آنها اداره می شدند. جز احمد شاه، شاید بسیاری از دولتمردان بوی كودتای قریب الوقوع را حس كرده بودند که زیر بار مقام های پیشنهادی که چند روزه بود نمی رفتند؛ و پی برده بودند که كه باتوجه به وقوع دگرگونی در روسیه، انگلستان خواب تازه برای ایران دیده است. احمدشاه از تماسهای افسران انگلیسی مستقر در ایران هم با ژنرال رضاخان فرمانده تیپ قزاق آگاه نشده بود.
    در پی كناره گیری سپهدار از ریاست وزراء (نخست وزیری)، احمد شاه از میرزا حسن خان مستوفی و سپس از میرزا حسن خان مشیرالدوله خواسته بود كه ریاست دولت را به دست گیرند كه نپذیرفته بودند. تردید نیست که ایندو بویی از نقشه دولت لندن برده بودند و نمی خواستند که خودرا بمخاطره افکنند.
    احمدشاه برای حل مسئله، دوم بهمن ماه با اصرار و خواهش باردیگر سپهدار را مامور تشكیل كابینه كرد، ولی این بار كسی حاضر نمی شد وزیر کابینه او شود!. بیست و شش روز طول كشید تا سپهدار برای كابینه خود وزیر تعیین كرد، ولی دیگر دیر شده بود و یك روز پس از تكمیل كابینه و دو هفته بعد از ملاقات ژنرال «ادموند آیرون ساید» انگلیسی با ژنرال رضاخان پهلوی در قزوین، تیپ قزاق برای تصرف تهران به حركت در آمد و ....

به ترتيب: ميرزا حسن مستوفي - ميرزا حسن مشير الدوله - عين الدوله

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

پس از اشغال نظامی ایران، هرکه را که رضاشاه برکنار و مجازات کرده بود جاه و مقام دادند!

30 دی ماه 1320 به دسته دیگری از كسانی را كه رضاشاه در طول سلطنت خود بویژه از 1314 به بعد (پس از دورشدن از دولت لندن و نزدیک شدن به آلمان و ایتالیا) بركنار كرده و به زندان افكنده بود بار دیگر مقام دولتی مهم دادند.
برای مثال: یكی از این افراد سلمان اسدی بود كه اورا به ریاست اداره انتشارات و تبلیغات ایران (وزارت ارشاد امروز) منصوب كردند. در میان این گروه كسانی دیده می شدند كه دادگاه جرم آنان را محرز شناخته و به مجازات زندان محكوم كرده بود!.
ایران از شهریور 1320 تحت اشغال نظامی متفقین درآمده بود و فروغی نخست وزیر پس از تعرّض نظامی انگلستان و شوروی به ایران یکی از همان اخراج شدگان بود.

حکیم الملک رفت و قوام السطنه آمد ـ نخست وزیری + ریاست ژاندارمری! ـ مقامات حکیم الملک در یک نگاه

30 دی ماه 1324 (20 ژانویه 1946) ابراهیم حكیمی (حكیم الملك، پزشک) كه موفق به رفع غائله آذربایجان حتی با مراجعه به سازمان ملل نشده بود از نخست وزیری كناره گیری كرد و قوام السلطنه [كه دكتر مصدق اورا عامل انگلستان خوانده است] بر جای وی نشست و رئیس دولت شد. نشریات احزاب چپگرای وقت نوشته بودند که قوام السلطنه با حمایت بلوک غرب نخست وزیر شده است که این بلوک کمر به محاصره شوروی به هر بها و بویژه جلوگیری از بسط نفوذ آن در منطقه استراتژیک و نفتدار آسیای غربی بسته است. به نظر این نشریات، غرب رئیس دولت شدن قوام را درجهت مقاصد خود لازم می دانست مخصوصا در وضعیت بحرانی آن زمان. این نشریات در مقالات خود پرسیده بودند: "اگر ریگی به کفش قوام نیست چرا ریاست ژاندارمری! را هم خود برعهده گرفت.".
قوام السلطنه اواخر ماه بعد برای حل مسئله آذربایجان به مسكو رفت و طبق نوشته مورخان، در آنجا موفق شد روس ها را با وعده هایی فریب دهد و به هدف برسد. وی پس از فرارسیدن زمان اجرای وعده ها، ناگهان کناره گیری کرد!.

حکيم الملک

حکیم الملک که در فرانسه، پزشکی خوانده بود و در دوران سلطنت قاجارها مدتی پزشک دربار بود در دهه 1320 (دهه 1940) سه بار و هربار به مدتی کوتاه نخست وزیر بود. [از ماه می تا ژوئن 1945 به مدت یک ماه و چند روز، از 30 اکتبر 1345 تا ژانویه 1946 به مدت دو ماه و چند روز و از 29 دسامبر 1947 تا 13 ژوئن 1947 به مدت 5 ماه و چند روز].
ابراهیم حکیمی که نام اورا بر بیمارستان سوانح خیابان مولوی تهران ـ وابسته به جمعیت شیر و خورشید وقت ـ گذارده بودند همچنین 17 بار وزیر و نماینده مجلس شده بود. وی شش سال (از 1951 تا 1957) رئیس سنای ایران بود. حکیمی که نیمه آگوست 1863 به دنیا آمده بود 19 اکتبر 1959 و در 96 سالگی درگذشت.

در دیماه 1343، بهای گوشت گوسفند در تهران: هر کیلوگرم 89 ریال و کورسِ تاکسی: 2 تومان

کمیسیون تثبیت نرخ ها وابسته به شهرداری تهران سی ام دیماه 1343 (20 ژانویه 1965) بهای هرکیلوگرم گوشت گوسفند را 89 ریال (در دیماه 1392، تقریبا سه هزار برابر آن زمان) و بهای گوشت گاو را هر کیلوگرم شش تومان تعیین و اعلام کرد که در صفحه اول روزنامه ها چاپ شد. [روزنامه اطلاعات شماره 11593].
این نرخ ها با اندکی تغییر فصلی، تا سال انقلاب ـ به مدت 14 سال ـ به همان صورت و تقریبا ثابت بود.
این کمیسیون چندی بعد کورسِ تاکسی دربَست ـ از هر نقطه به نقطه دیگر شهر تهران را 2 تومان (20 ریال) تعیین کرد. در آن زمان نرخ تاکسی خطی (مشابهِ شاتل) برای هر مسافر 5 قران بود.

ایران در سی ام دیماه 1357 با نگاهی بر تیترهای صفحه اول شماره آن روزِ روزنامه اطلاعات

عُمر حکومت جیمی کارتر پایان یافت و گروگانهای آمریکایی در تهران رهایی یافتند

جمهوری اسلامی ایران بیستم ژانویه 1981 و 20 دقیقه پس از انقضای دوران ریاست جمهوری جیمی کارتر [20 دقیقه بعد از ظهر این روز به وقت واشنگتن] و آغاز حکومت رونالد ریگان، 52 گروگان باقی مانده آمریکایی را رها ساخت که از تهران به آلمان رفتند و در اینجا پس از انجام معاینات پزشکی و برخی تحقیقات، 27 ژانویه 1981 به آمریکا (پایگاه هوایی واقع در حومه شمال شرقی شهر واشنگتن) بازگشتند.
این 52 تن 444 روز به صورت گروگان در ایران نگهداری می شدند. تصرف سفارت آمریکا در تهران و ادامه گروگانگیری باعث شکست کارتر در انتخابات نوامبر 1980 شد مخصوصا که گفته شده بود ایران تا زمانی که کارتر رئیس جمهوری آمریکا باشد گروگانهارا رها نخواهد ساخت. بیستم ژانویه، روز آغاز بکار روسای جمهوری تازه آمریکاست که جوانترین آنان هنگام آغاز بکار جان اف کندی 43 ساله بود و ریگان (ریگن) 69 ساله سالخورده تر از همه.
اصلاحیه بیستم قانون اساسی فدراسیون آمریکا مصوب 1933 از بیستم ژانویه 1937 به اجرا درآمد که طبق آن هر دوره ریاست جمهوری این کشور [هر چهارسال] از ظهر این روز آغاز می شود. قبلا پایان و آغاز هر دوره چهارم مارس بود. این اصلاحیه آغاز هر دوره نمایندگی مجلس و سنای آمریکا (فدراسیون) را سوم ژانویه قرارداده است. تنها رئیس جمهوری آمریکا که بیش از دو دوره حکومت کرد فرانکلین روزولت بود که به دلیل جریان داشتن جنگ جهانی دوم چهار دوره انتخاب شد ولی چهارمین دوره ریاست او تنها دو ماه و 22 روز طول کشید و درگذشت. جیمی کارتر نیز در دسامبر 2024 و در صد سالگی در گذشت.

کارکنان سفارت آمريکا در تهران هنگام گروگانگيري در نوامبر 1979 و هنگام ورود به شهر واشنگتن در 27 ژانويه 1981

روزی که مهدی بازرگان درگذشت

مهندس مهدی بازرگان نخستین رئیس دولت ایران پس از انقلاب و تغییر نظام حكومتی، بیستم ژانویه 1995 (سی ام دی ماه 1373) در87 سالگی پس از انتقال به سویس، در زوریخ درگذشت. وی برای درمان بیماری قلب عازم سویس بود که در هواپیما وضعیت مزاجی او رو به وخامت گذارد، از فرودگاه به بیمارستان منتقل ولی سودی نبخشید و فوت شد.
بازرگان كه در جامعه ایران به پرهیزگاری، پارسایی و فروتنی معروف بود از چهره های برجسته و خستگی ناپذیر مبارزات سیاسی ملت ایران در قرن 20 بشمار می رود كه نهضت آزادی را با اطلاع دكتر مصدق به اتفاق شماری دیگر ازجمله آیت الله طالقانی و دکتر سحابی در سال 1961 (1340) تاسیس كرد. بازرگان در طول عمر خود هیچگاه در تلاش برای استقرار دمکراسی و آزادی مکث نکرد. وی از دانشجویان اعزامی به فرانسه در اوایل دهه 1930 بود که مهندسی خواند و دربازگشت به ایران، استاد و رئیس دانشکده فنی دانشگاه تهران شد. بازرگان از یاران دکتر مصدق بود و از اعضای هیات خلع ید از انگلیسی ها در صنایع نفت که بعدا مسئولیت شرکت ملی نفت را هم برعهده گرفت. بازرگان که چهره ای عمیقا مذهبی بود در زمان حکومت دکتر مصدق مدتی هم دستیار او بود. بازرگان پس از تاسیس نهضت آزادی، با جمعی از همفکران خود از جمله آیت الله طالقانی به زندان افتاده و محاکمه شده بود. او چندبار دگر هم دستگیر و بازداشت شده بود. وی پنجم فوریه 1979 (16 بهمن 1357) در زمانی که هنوز شاپور بختیار نخست وزیر بود از جانب آیت الله خمینی به نخست وزیری دولت موقت انقلاب تعیین شده بود و به این ترتیب، ایران شش روز دارای دو نخست وزیر بود. بازرگان این سمت را به مدت 9 ماه و چند روز و تا 13 آبان 1358 (روز تصرف سفارت آمریکا) برعهده داشت و کناره گیری کرد. علت عمده کناره گیری بازرگان از نخست وزیری را مداخله افراطیون مذهبی در امور دولت او ذکر کرده اند. وی پس از کناره گیری از این سمت، عملا در جناح مخالف قرار گرفته بود ولی شخص او تحمل می شد. مهدی بازرگان در نخستین انتخابات مجلس شورای اسلامی به نمایندگی از ساکنان تهران به مجلس رفت.
درباره وفاداری بازرگان به آزادی و دمکراسی این اشاره کافی است که در طول اقامت در فرانسه پس از تعرض نظامی هیتلر به آن کشور دست به اسلحه بُرد و در کنار نیروهای مسلح مقاومت فرانسه قرارگرفت.

نامه سرگشاده «نمایندگان ردِّ صلاحیت شده» به رئیس جمهور وقت در دی ماه 1382

روزنامه شرق چاپ تهران در شماره 29 دی ماه 1382 خود گزارش داده بود كه شورای هماهنگی جبهه دوم خرداد طی نامه سرگشاده ای خطاب به رئیس جمهور (محمد خاتمی) نوشته است كه در چند سال اخیر جریان هایی تنگ نظر سرسختانه در مقابل خواست و اراده مردم ایستادگی و سنگ اندازی می كنند [کرده اند] و ....
شرق افزوده بود: این شورا (شورای هماهنگی جبهه دوم خرداد) در نامه خود ضمن تاكید بر ضرورت فوری رسیدگی به وضعیت (ردّ صلاحیت 83 نماینده دوره وقت مجلس شورای اسلامی در زمستان 1382) از رئیس جمهور خواسته است (خواسته بود) كه به عنوان مسئولِ دولتِ برگزار كننده انتخابات، تا پایان آن هفته (سوم بهمن ماه 1382) مسئله را حل كند.

دو نايب رئيس دوره وقت مجلس (خاتمي و نبوي) ازجمله رد صلاحيت شدگان بَست نشين

معارضه لفظی تهران و اتحادیه اروپا در ژانویه 2004 ـ تهران رفتار اروپارا تلاشی برای بازگشت به «دوران استعمار و مداخله» بیان داشت

فيشر

دو ويلپن

سولانا

نیمه دوم ژانویه 2004 میان مقامات و رسانه های جمهوری اسلامی ایران و اتحادیه اروپا برخورد و معارضه لفظی در جریان بود. مقامات و رسانه های ایران نحوه ملاقاتها و مذاکرات خاویر سولانا [و در آن زمان شخص اول دیپلماسی اتحادیه اروپا] در طول سفر به تهران را روش و رفتاری مداخله جویانه توصیف کرده بودند. به علاوه، انتقاد تند و اخطار آمیز «دو ویلپن» وزیر امور خارجه وقت فرانسه و اعلامیه های اتحادیه اروپارا اعمالی خارج از عرف دیپلماتیك خوانده بودند. این بحث ادامه داشت که «یوشكا فیشر» وزیر امورخارجه وقت آلمان نیز پا به میدان نهاد.
روزنامه های آلمان 18 ژانویه 2004 به نقل از فیشر نوشته بودند كه اگر «اصلاح طلبان!» از نامزدی در انتخابات (آن دوره پارلمان ایران) محروم بمانند، این عمل بر روابط اتحادیه اروپا با جمهوری اسلامی اثر سوء خواهد گذارد!. این گوشزد فیشر، معارضه لفظی طرفین را به اوج خود رسانید و واکنش تهران این بود: «به شما مربوط نیست».
برخی محافل ایرانی این عمل اروپاییان را یادآور دوران استعمار و سلطه آنان بر جهان و نشانه تلاش برای بازگشت به آن دوره خوانده و گفته بودند که این ایران، آن ایران نیست که امکان مداخله بدهد و افزوده بودند که قدرت های اروپایی نگران ازدست دادن منافع اقتصادیشان در ایران و منطقه هستند و چشم دیدن یک ایران توانمند را ندارند، انتخابات بهانه است. این محافل گفته بودند: از این خروش و بیتابی اروپاییان چنین برآید كه كمك هایی از «اصلاح طلبان!» دیده و وعده هایی شنیده اند. شما می گویید «اصلاح طلبان!» ولی قاطبه مردم ایران نمی داند كه این گروه «اصلاح طلبان!» چه می گوید و چه اصلاحاتی مورد نظر این گروه است. این گروه، اصلاحات مورد نظر خودرا اعلام نکرده است!. یکی از اصلاحات باید تجدید نظر در قوانین و ضوابط انتخاباتی می بود که همین رد ّ صلاحیت شدگان در طول وكالت و نمایندگی مجلس درصدد اصلاح آن قوانین بر نیامدند!. تحصن و روزه گیری به خاطر تجدید نظر در آن قوانین، می تواند خریدار داشته داشته باشد، نه برای حفظ مقام شخصی و تجدید عضویت در مجلس. همه می دانند كه اروپاییان «اتحادیه» را ساختند تا به وضعیت زمان پیش از جنگ جهانی یکم و دوران تعدّی و ظلم نسبت به ملل ضعیف از طریق خرید برخی مقامات آنان بازگردند. آیا فیشر پیش خود حساب کرده بود که اگر مردم ایران از کار این ردّ صلاحیت شدگان در دوران تصدی و وکالت راضی بودند ساكت نمی نشستند و به حمایت از آنان طومار پُر می کردند، و به مقامات ارشد متوشل می شدند. حمایت چند روزنامه از آنان که وابسته به خود ایشان بوده اند منطقا کافی نمی تواند باشد. همچنین وزیر امور خارجه فرانسه باید می دانست كه ایرانیان تقسیم وطن خود در سال 1907 را با دلالی آن كشور میان انگلستان و روسیه، اغفال ایران توسط ناپلئون كه با روسیه درآویزد و بعد خود را كنار كشیدن و ایران را تنها گذاشتن و شكست نظامی و از دست دادن سرزمین هایش را فراموش نكرده اند و روزی فرانسه باید پاسخگوی تاریخ باشد.

در قلمرو اندیشه

ماکس آدلر و نظرات و فرضیه های او درباره برابری نسبی بشر، مهاجرت، سوسیالیست شدن، ساخت «انسان مطلوب» و ...

«ماكس آدلر Max Adler» تئوریسین سوسیالیست 15 ژانویه 1873 در اتریش به دنیا آمد و شصت و چهار سال عمر كرد. وی كه یك جامعه شناس و استاد جامعه شناسی و فلسفه اجتماعی دانشگاه وین بود در 9 تألیف فلسفی خود بود بشر را مستحق برابری نسبی در درآمد و ثروت و نیز رفاه و شئون اجتماعی [برابری نسبی اقتصادی ـ اجتماعی] می داند و تاکید بر رعایت شئون و حیثیت انسان دارد. وی خشم و برآشفتگی عصیان آمیزرا نتیجه تبعیض بیان کرده است. او پیش بینی كرده است زمانی فرا خواهد رسید كه همه ملل جهان بر پایه فرهنگ و شرایط اقتصادی و سطح تمدن خود [به نوعی] دارای نظام سوسیال دمکراسی شوند.
     آدلر وقوع چنین تحولی را اجتناب ناپذیر دانسته و گفته است هرچه سطح آگاهی انسان بیشتر شود تقاضایش برای برابری و رفع تبعیض و اصلاح وضعیت توزیع درآمد و به عبارت دیگر تأمین عدالت اقتصادی ـ اجتماعی بیشتر خواهد شد و اگر اكثریت جامعه نتواند از راههای دمكراتیك [وضع قانون و ضابطه] به این مرحله گام بگذارد وقوع انقلاب در آن جامعه قطعی است و انقلاب های از این دست، زنجیره ای بوده و جهان را فرا خواهند گرفت. بشر ِ آگاه برابری نسبی در درآمد و رفاه و احراز مقامات عمومی را مطالبه خواهد كرد و به داشتن صرفا آزادی های فردی اكتفا نخواهد كرد.
    «آدلر» سوسیالیسم را یك آرزوی باطنی بشر خوانده، ولی گفته است كه جامعه باید برای سوسیالیست شدن «رسیده» باشد؛ نمی توان سوسیالیسم را به یك جامعه غیر آماده (خام) تحمیل كرد و انتظار داشت كه پیروز شود و پایدار بماند.
    مفسران عقاید آدلر نوشته اند که هدف او ار بکاربردن واژه سوسیالیسم همانا سوسیال دمکراسی [سوسیالیسم معتدل و عملی] بوده است.
     آدلر آموزش و پرورش را دستگاه ساخت «انسان مطلوب» دانسته و خواهان اصلاح دائمی روش های آن و توجّه خاص به آموزش بزرگسالان شده و روزنامه نگار را آموزشگر عموم و فردی جهانی خوانده و نوشته است که مدیریت جامعه (دولت) نباید به آسانی از یک رویداد ناشی از قانون شکنی [جرم و جنایت ـ حوادث شهری] بگذرد باید با ریشه یابی، مسئله را برای همیشه حل کند. وقوع هر جرم یک اخطار است ـ اعلام خطر ِ بیماربودن جامعه.
     آدلر که شاهد مهاجرت های پس از جنگ جهانی اول [عمدتا از قاره اروپا به قاره آمریکا] بود نوشته است که یک کشور با مهاجرت اتباع از ثروت پایدار و اصل سرمایه تهی می شود و دیگر، امکان پیشرفت آنچنانی نخواهد داشت زیراکه مهاجران عمدتا اتباع صاحب هنر و علوم و فنون هستند و با رفتن آنان، این عوام الناس و مردم معمولی هستند که باقی می مانند و کشور متوقف می شود و از قافله عقب خواهد ماند. وی مهاجرت هارا نتیجه بی سیاستی ها، بی نظمی های اداری و رفتارهای غیر منطقی و خلاف انتظار می داند تا آسیب های ناشی از جنگ (جنگ جهانی اول). آدلر پیشرفت ایالات متحده آمریکارا به حساب خلاقیّت های همین مهاجران اروپایی گذارده و مهاجرت را انتقال ثروت انسانی بیان کرده است.
     «آدلر» در کتاب «فرضیه تجربه اجتماعی» گفته است كه بشر تا هفت هزار سال پیش و در برخی جوامع تا چهار ـ پنج هزار سال قبل از نوعی برابری اجتماعی ـ اقتصادی [بزعم او، سوسیالیسم] برخوردار بود كه پیدایش طبقات حاكم و برتری خواه كه ثروت جویی هم خصلت عمومی آنها بوده است آن موهبت را از توده ها (عوام الناس) گرفتند و زبردست و زیردست و فقیر و ثروتمند به وجود آمده و ادامه یافته و این طبقات حاكم و ثروتمند برای حفظ برتری خود به ادیان هم امكان نداده اند كه آن برابری را كه میان انسانها در لحظه تولّد وجود دارد، در طول حیات برقرار و حفظ كنند تا اختلاف و جدال كه منشا جنگها و جنابات است از میان برود.

در قلمرو رسانه‌ها

77 سال كاریكاتور كشید و گذشت زمان را حس نكرد

Albert (Al) Hirschfeld

«ال هرشفیلد Albert (Al) Hirschfeld» كاریكاتوریست معروف 20 ژانویه 2003 در 99 سالگی [متولد 21 ژوئن 1903 و شش ماه مانده به صدساله شدن] درگذشت. وی 77 سال تمام كاریكاتور كشیده بود. هرشفیلد آخرین كاریكاتور خودرا چند هفته پیش از مرگ ترسیم كرده بود. برخلاف سایر كاریكاتوریستها كه برای افراد بینی بزرگ ترسیم می كنند، او بینی ها را خیلی كوچك و ابروان را كمانی و بلند ترسیم می كرد. بیش از سیاستمداران و دولتمردان، سراغ هنرمندان و هنرپیشگان می رفت و شكلك آنان را ترسیم می كرد. برای صحنه های نمایش و فیلم هم كاریكاتور می كشید. وی كه در سن لویی آمریكا به دنیا آمده و در پاریس تحصیل كرده بود عمدتا در نیویورك زندگی می كرد. از كارهای شگفت انگیز او ازدواج مجدد در 93 سالگی با یك زن 60 ساله به نام لوئیس کرز Kerz بود!. زن اول او «دالی هاس Dolly Haas» بازیگر هالیوود بود كه درسال 1994 درگذشته بود.
هرشفیلد در مصاحبه ای گفته بود كه پیش از نشستن پشت میز نگران است كه سوژه آن روز را ازكجا بیاورد كه پس از قرارگرفتن در جایش آن قدر سوژه به دست می آورد كه نمی داند از كدامیک شروع بكند. او در یكی از آخرین مصاحبه هایش كه از او سئوال شده بود راز طول عمرش و این كه در 99 سالگی هنوز قادر به كار است چیست گفته بود كه عشق به كار و هنرش است كه اورا از وارد به مسائل زندگی شدن باز می دارد و گذشت زمان را حس نمی كند.

يك نمونه از كاريكاتورهاي هرشفيلد، با عکس او

سایر ملل

عمارت «تاج محل» در هند كه به دست استاد عیسی ایرانی ساخته شد ـ سیاست دولت صفویه اقتضا می کرد که تیموریان به دور از خاک ایران باشند

عمارت تاج محل در هند (عکس بالا) در این روز از ماه ژانویه سال 1653 میلادی تكمیل شد. «شاهجهان» امپراتور تیموری وقت هند (و به قول اروپاییان؛ مغولی) تصمیم به ساختن چنین عمارتی را به یاد بود همسر خود ــ ممتاز محل ــ گرفته بود كه در اثنای وضع حمل چهاردهمین فرزند خویش درگذشته بود. كار ساختن این عمارت زیبا پس از دعوت از استاد عیسی معمار بزرگ ایرانی به هند از سال 1631 آغاز شده بود.
استاد عیسی برای ساختن این عمارت باشكوه دهها معمار و تزیین كار از ایران (و عمدتا از شهرهای اصفهان، كرمان و شیراز) به هند برده بود. بیشتر تزیین كاران از شیراز بودند. قسمتی از سنگهای مرمر از ایران ـ معادن كوه هزار واقع در شهرك «راین Rayen» استان كرمان ـ و نیز ایران خاوری [سرزمینی كه انگلیسی ها بعدا نامش را افغانستان گذارده اند و در آن زمان قطعه خاوری ایران بود] به محل حمل شده بود. چند قلم دیگر از مصالح ساختمانی نیز از ایران بود. استاد عیسی در طرح این ساختمان همه نمونه های معماری خاور میانه را بكار گرفته است تا عمارت كاملا اصالت خاورمیانه ای داشته باشد، نه هندی (آسیای جنوبی).
سلطه تیموریان بر هندوستان بنا به مصالح و با کمک دولت صفویه ایران صورت گرفت و امپراتوران تیموری هند که فارسی را زبان دولتی خود کرده بودند تا نیمه قرن 19 و زمان تکمیل تسخیر هندوستان توسط انگلیسی ها، بر این شبه قاره حکومت می راندند. دولت صفویه ایران با هدف دور ساختن تیموریان از قلمرو ایران کمک کرده بود که هندوستان را تصرف کنند و تیموریان که در منطقه فرارود با ورود ازبکان رو به رو شده بودند از انتقال به هندوستان استقبال کرده بودند. «بابر» نخستین امیر تیموری بود که دولت صفویه ایران وی ترغیب به لشکرکشی به هندوستان کرده بود. «بابر» در آن زمان در کابل می نشست که دولت صفویه مایل به ادامه ماندن او در خاک ایران نبود.

روزی كه ترومن «4 اصل» معروف خود برای جلوگیری از گسترش كمونیسم را اعلام داشت

Harry Truman

در این روز، بیستم ژانویه، در سال 1949 هری ترومن برای دومین بار سوگند وفاداری به قانون اساسی یاد كرد و زمام امور ایالات متحده آمریکا را به دست گرفت. وی در دوره قبلی به این مقام برگزیده نشده بود بلكه به سبب درگذشت روزولت، دوره ریاست جمهوری او را تكمیل كرده بود. ترومن معاون روزولت بود. وی پس ادای سوگند، در نطقی برنامه خود برای قطع گسترش كمونیسم و جلوگیری از بسط نفوذ شوروی در كشورهای دیگررا كه به «اصول 4 گانه ترومن» معروف شد و جنگ سرد دو بلوك را تشدید كرد اعلام داشت. با اجرای این برنامه، دولت امریكا عملا رهبری بلوك غرب را به دست گرفت. وی قبلا شوروی را امپریالیست كمونیست خوانده بود. ترومن در نطق 20 ژانویه خود كه با آن فصل تازه ای در تاریخ باز شد كه چهار دهه تمام (تا فروپاشی شوروی) طول كشید اصول چهارگانه اش را به این شرح اعلام داشت :

    ــ اصل اول؛ حمایت از سازمان ملل.

    ــ اصل دوم؛ ادامه كمك به اروپای خارج از منطقه نفوذ شوروی به منظور ترمیم خرابی های جنگ و نوسازی، از طریق طرح مارشال.

    ــ اصل سوم؛ كمك نظامی بی دریغ به دولتهای ضد كمونیست.

    ــ اصل چهارم؛ شریك كردن كشورهای دوست و ضد كمونیست در پیشرفت های صنعتی و علمی و دادن این نوع كمكها به كشورهای توسعه نیافته.

    طولی نكشید كه یك شعبه «اصل 4 ترومن» هم در ایران، تقریبا در همه شهرهای بزرگ كشور دایر شد و ....
    در اجرای اصل سوم این برنامه، دولت امریكا تا ششم اكتبر (ظرف 9 ماه ) به ارزش 5 میلیارد و 800 میلیون دلار اسلحه به كشور های دیگر (کشورهای ضد کمونیسم و دوست و یا متحد آمریکا) داد.

بزرگترین هواپیمای پهن پیكر دهه یکم قرن 21

هجدم ژانویه 2005 تكمیل نخستین ارباس دو طبقه كه در وضعیت «صندلی های تماما اكونومی» گنجایش حمل 853 مسافر و در وضعیت سه کلاسه (فرست، بیزنس و اکونومی) گنجایش 525 مسافر دارد و به مراتب بزرگتر از جمبو جت های ساخت بوئینگ است طی مراسمی اعلام شد. در این مراسم ادعا شده بود كه كمپانی ارباس با ساختن این هواپیمای پهن پیكر از بوئینگ آمریكا جلو افتاده است. این جمبو جت ارباس (ارباس A380-800) نخستین پرواز آزمایشی اش را 27 اپریل آن سال انجام داد و از 25 اکتبر 2007 در خطوط هوایی وارد کار حمل بار و مسافر شده است.
در مراسم پایانی تكمیل A380-800 پنج هزار تن از جمله سران فرانسه، آلمان، اسپانیا و انگلستان ـ شركاء كنسرسیوم اروپایی سازنده ارباس حضور داشتند. در همین مراسم اعلام شد كه كارخانه ارباس تاكنون سفارش ساخت 149 دستگاه از این هواپیما را دریافت كرده است و مسافرت با این هواپیما به علت بزرگ بودن و گنجایش زیاد، ارزانتر تمام می شود.
قبل از ارباس، یك كارخانه هواپیماسازی روسیه هواپیمایی بزرگ تر از بوئینگ 747 ساخته بود كه اینك در برخی از كشورها از آن استفاده باركشی می شود.

مقاله شدیداللحن پراودا بر ضد کاندولیزا رایس در ژانویه 2005!

Condoleezza Rice

روزنامه پراودا که بیش از یک قرن عُمر کرده است بیستم ژانویه 2005 در ادیشن آنلاین خود به زبان انگلیسی به مناسبت تایید انتصاب بانو «كاندولیزا رایس» به عنوان وزیر امور خارجه آمریكا در كمیسیون روابط خاجی سنای این كشور، در مقاله ای شدیدالحن چنین نوشته بود:
    "تایید «رایس» كه بدون این كه مهارت در سمت تازه داشته باشد خودش را خیلی مهم می داند و ژست والامقامی می گیرد تعجبی ایجاد نكرد. او جانشین كولن پاول می شود كه دیپلماسی از نظر وی همانا «دروغ گفتن» بود. هنوز مردم تصویر پاول را پشت میز نمایندگی آمریكا در جلسه شورای امنیت فراموش نكرده اند كه با صراحت تمام گفت: ما اسناد محكم و موثق در دست داریم كه دولت صدام حسین اسلحه كشتار جمعی در اختیار دارد. وی با بیان این مطلب، حمله و اشغال نظامی عراق را توجیه كرد. «دیپلماسی» که برای پاول چنان بود، برای بانو «رایس» عبارت خواهد بود از تیراندازی (وارد کردن اتهام) در همه جهات اطراف خود.".
    پراودای آنلاین اضافه كرده بود: "كسی نیست از كاندولیزا بپرسد در جایی كه اتباع آمریكا اجازه ندارند از كوبا دیدار داشته باشند، و ... به او چه مربوط است كه درباره كوبا سخن بگوید. آیا او به كوبا رفته و با مردم این كشور مصاحبه كرده تا بداند كه درباره دولت کشور خود چه می گویند و آیا نظام حكومتی خود و روش حکومتی را می پسندند یا نه و سپس ایراد بگیرد و انتقاد كند. كاندو لیزا در اطاق راحت در واشنگتن نشسته و دیگران از جمله مافیای كوبایی ایالت فلوریدا كه نقشه ها برای كوبا دارد به او اطلاعات می دهند و می گویند كه كاسترو «جبار» است، چه منابع خوبی؟!. در مورد بلاروس، حكومت این كشور چه ارتباطی به بانو رایس دارد که اظهار نظر كند. مردم بلاروس خودشان دولتشان را انتخاب كرده اند و اگر از آن ناراضی باشند خودشان انتقاد می كنند. اکثریت مردم این افراد را خواست و انتخاب كرد، نه بانو رایس. همین طور درباره كره شمالی و ...، اظهار نظر با انتقاد از آن دست (صریح و آمرانه) تفاوت دارد.".
    پرودا همچنین نوشته بود: "بانو «رایس» خودرا متخصص روسیه معرفی می كند، حال آن كه یك جمله ی درست به زبان روسی نمی تواند بسازد. اطلاعات او از كتابهاست ـ كتابهایی كه مولفان آنها بی طرف نبوده اند. تقریبا همه كتابهایی كه رایس در دوران تحصیل درباره روسیه خوانده و به زبان انگلیسی بوده غرض آلود بوده اند و اطلاعات نادرست داده اند. اطلاعات بانو رایس درباره روسیه «كتابخانه ای» است یعنی كه خودش ندیده، شاهد نبوده و تجربه نكرده است.".
    پراودای آنلاین با اشاره به بانو رایس افزوده بود: "این محافظه كارنو می خواهد که سایر ملل منابع خودرا در کنترل كمپانی های آمریكایی بگذارند.".
    پراودا در پایان مقاله خود چنین نتیجه گیری كرده بود: "اگر كاندولیزا رایس با این لحن، روحیه و برنامه، دیپلماسی آمریكا را مدیریت كند باید شاهد احتیاط و دور شدن تدریجی ملل دیگری از آمریكا در طول ریاست او بر دیپلماسی واشنگتن بود.".

نظرات دكتر میشل باچلت Dr. Michelle Bachelet سوسیالیست شیلیایی درباره شرایط احراز مقام دولتی

Dr. Michelle Bachelet پس از رئیس جمهوری شدن در سال 2006

پیروزی بانو دكتر میشل باچلت Dr. Michelle Bachelet (تلفظ فرانسه: باشله) پزشك سوسیالیست در انتخابات ژانویه 2006 کشور شیلی از خبرهای بزرگ وقت بود. برخی از اصحاب نظر، انتخاب وی در ژانویه 2006 به ریاست جمهوری یك كشور محافظه كار سُنّت گرا چون شیلی را یك پیروزی عظیم سوسیالیسم از راههای دمكراتیك (نه انقلاب طبقه زحمتكش) بشمار آورده بودند. پاره ای از مفسران نیز موفقیت غیر منتظره او را پیروزی بانوان در دنیای سیاست، و نیز روشن شدن مردم [بیداری و آگاهی] نسبت به گذشته، و پیشرفتی برای دمكراسی تلقی كرده بودند. وی یک دوره 4 ساله دیگر (از 2014 تا 2018) نیز رئیس جمهوری شیلی بود.
     دكتر باچلت متولد سپتامبر 1951 و از آگوست 2018 تا آگوست 2022 رئیس کمیسیون حقوق بشر سامان ملل ـ UN High Commissioner for Human Rights در نخستین سخنرانی خود پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری شیلی که در 16 ژانویه 2006 ایراد شد، وعده داده بود كه همه تلاش خود را بكار خواهد بُرد تا نابرابری اجتمامی از جامعه شیلی ریشه كن شود. او گفته بود كه افرادی را برای تصدی سازمانهای دولتی برمی گزیند که یك شهروند کشور را بر شهروند دیگر برتر ندانند، همه را به یك چشم ببینند و رفتار خدمتگزارانه داشته باشند. وی قول داده بود كه در دوره ریاست خود بر شیلی، این کشور را به صورت یك جامعه پیشرو كه در آن عدالت و آزادی برقرار باشد درآورد و همبستگی ملی ایجاد كند.
     دكتر باچلت ضمن اشاره به وضعیت دوران حکومت پینوشه (پینوچت) و ظلم هایی که شده بود گفته بود كه «آشتی ملی» و «همبستگی ملّی» عناوین بسیار زیبا و شوق انگیز هستند و لذا، انتقام گرفتن باید به «تاریخ» سپرده شود و همكاری و رفاقت به میان آید.
     دكتر میچلت همچنین قول داده بود كه در انتخاب اعضای كابینه و مقام های ارشد، علاوه بر توجه به دانش و تجربه آنان؛ بی نظری، صداقت و علاقه مندی ایشان به خدمت را مدّ نظر خواهد گرفت که باید اصولی لازم الرعایه برای سران همه کشورها باشند. وی قول همکاری به تامین همبستگی لاتین های قاره آمریکا داده بود. مرور زمان نشان داد که میچلت در دور اول حکومت خود که یازدهم مارس 2010 پایان یافت به همه وعده هایی که 16 ژانویه 2006 داده بود عمل کرده بود. وی برای دوره بعدی ریاست جمهوری نامزد نشد زیرا که قانون شیلی اجازه آن را (دو دوره متوالی را) نمی داد، ولی برای دوره پس از آن نامزد شد و برنده انتخابات. در زمستان 2013 مردم شیلی دوباره دکتر میچلِت را به ریاست جمهوری انتخاب کردند که از 11 مارس 2014 کار خودرا آغاز کرد. وی این بار با بیش از 62 درصد آراء انتخاب شده بود ـ دفعه قبل با 54 درصد آراء. در انتخابات ژانویه 2018 باز هم میچلت قانونا نمی توانست نامزد شود.
     دكتر میشل (میچل) باچلت از تابستان 2018 مسئول کمیسیون حقوق بشر UN High Commissioner for Human Rights شده بود که مقامی انتخابی و دوره ای است.
    پدر فرانسوی ـ اسپانیایی تبار میشل باچلت یک ژنرال نیروی هوایی شیلی و همکار نزدیک سالوادور آلنده رئیس جمهوری وقت بود که پس از کودتای ژنرال پینوشه در 1973 بازداشت و در زندان کشته شد. میشل و مادرش نیز مدتی در زندان پینوشه بودند و شکنجه شدند. پینوشه تا 1990 در صدر قدرت در کشور شیلی بود. پیش از کودتای پینوشه، میشل دانشجوی دانشکده پزشکی دانشگاه شیلی بود. میشل پس از رهایی از زندان، با مادرش به کالیفرنیا و از اینجا به استرالیا رفتند. میشل سپس از طریق پکن و مسکو و اقامت کوتاه در این دو شهر به جمهوری دمکراتیک آلمان (آلمان شرقی) رفت و در دانشگاه کارل مارکس (لایپزیک) به تحصیل پرشکی ادامه داد. وی که بر زبانهای اسپانیایی، پرتغالی، آلمانی، فرانسوی و انگلیسی مسلط و با زبانهای روسی و چینی آشنا است پس از بازگشت به شیلی به کار پزشکی و فعالیت در حزب سوسیالیست پرداخت. میشل چند سال از دوران دبیرستان خودرا در آمریکا طی کرده بود زیراکه پدرش آتاشه نظامی سفارت شیلی در آمریکا بود. میشل ضمن کار طبابت به تحصیل در رشته استراتزی نظامی پرداخت و پیش از انتخاب شدن به ریاست جمهوری شیلی، مذتی وزیر بهداشت و وزیر دفاع ملّی شیلی بود. او نخستین بانو در آمریکای لاتین است که وزیر دفاع شده بود و همچنین نخستین بانو که رئیس جمهوری شیلی شد. بانو دکتر میشل باچلت که دارای سه فرزند است شهروندان یک کشور را بزرگترین سرمایه آن کشور می داند.
    عكس زیر، دكتر باچلت را در كنار یكی از دخترانش (صوفیا) در نخستین سخنرانی پس از پیروزی در انتخابات ژانویه سال 2006 نشان می دهد:

دكتر باچلت (باشله) و کوچکترين دخترش؛ صوفيا

Traci Carl روزنامه نگار: مکزیکِ سال 2009 در آستانه کانون گانگستریسم و انواعِ فعالیت های قاچاق شدن

از گزارش های منتشره در ژانویه 2009 چنین بر می آمد که مکزیک داشت به یک کانون بزرگ بی نظمی، قاچاق و گانگستری جهان در می آمد. در این کشورِ دیوار به دیوار فدراسیون آمریکا ـ USA، کارتلهای قاچاق عملا دارای نیروی مسلح شده و ....
    «تریسی کارل Traci Carl» روزنامه نگار آمریکایی نوزدهم ژانویه 2009 این دگرگونی را از قول کارشناسان مربوط گزارش کرده و نوشته بود: کارشناسانی که آدمربایی ها، سربریدن ها، سر به نیست شدن ها، قتل برخی ماموران پلیس و مقامات دولتی [خوب ها]، گانگستریسم و قاچاق مواد مخدر و ... و انواع جرائم دیگر از این دست در مکزیک را بررسی و تعقیب می کنند گفته اند که برای این مسائل راه حلی و دست کم برای زمان حاضر نیافته اند. بنابراین، قانون شکنی بازهم ادامه خواهد داشت و بعید نیست که به ایالات متحده گسترش یابد.
    تریسی کارل نوشته بود: پیدایش تدریجی این وضعیت از زمانی است که مکزیک «صادرکننده نفت ـ درآمد مُفت» شد و «پولدارشدن» در صدر آرزوها و سرلوحه برنامه های هر مکزیکی قرار گرفت و یک انسان با داشتن چنین برنامه و آرزو به تدریج از اخلاقیات دور می شود.
    «جامعه شناسان» فساد اداری (دولتی) در مکزیک را هم از عوامل گسترش «گانگستریسم» دانسته و گفته اند وقتی که مردم یک کشور، فساد در دستگاه دولت ببینند خودشان نیز چنان می شوند زیراکه قُبح فساد که در ادیان نهی شده است در افراد از میان می رود و فساد می شود یک مسابقه برای بسیاری از شهروندان.
     «تریسی کارل» نوشته بود که در طول سال 2008 تنها در شهر مرزی «هوارز Ciudad Juarez» یک هزار و 650 تَن قربانی گانگستریسم و قاچاق شدند و جان باختند که رقم، پنج برابر سال 2007 بود. اعتراض مکزیکی ها به دولت متبوع در این زمینه روزافزون است [و تا به امروز؛ ادامه داشته است].
    به گزارش «تریسی کارل»، در طول سال 2008 تظاهرات ضد فساد و ضد گانگستریسم ِ صدها هزار نفری متعدد در شهرهای مکزیک برپا شده بود. تظاهرکنندگان شعار می دادند که مکزیک نباید افغانستان باشد.
    ادامه گانگستریسم به صنعت توریسم مکزیک نیز آسیب چشمگیر وارد کرده است. بیشتر مواد مخدر مصرفی معتادان ایالات متحده از طریق مکزیک و توسط همین باندها تامین می شود و جنایات و آدمکشی ها عمدتا ناشی از همین عملیات و رقابت باندهای مواد مخدر با یکدیگر است.
     به پیش بینی کارشناسان امور اجتماعی، وخامت این وضعیت در همسایگی و بیخ گوش فدراسیون آمریکا، مسائل این فدراسیون را پیچیده تر خواهد کرد و نگرانی مقامات این دولت از وضعیت مکزیک همانا انتقال وضعیت به درون همسایه شمالی (فدراسیون آمریکا) است و ....
     پاره ای از اصحاب نظر گفته اند که اگر گانگستریسم مکزیک کنترل نشود، ممکن است دولت های معاند و یا رقیب دولت واشینگتن که شمار آنها هم کم نیست با هدف آسیب زدن به این دولت از طریق آلوده ساختن جامعه آمریکا، این باندها را تقویت کنند. تخریب از این ناحیت برای فدراسیون آمریکا گران تمام خواهد شد. بیشتر مهاجران غیر قانونی قلمرو دولت واشینگتن با کمک همین باندها وارد شده و تاکنون از موانع الکترونیک مرزی، کار چندانی ساخته نبوده است. دانالد ترامپ راه حل مسئله را کشیدن یک دیوار مرزی میان USA و مکزیک اعلام کرده بود که پس از دوران حکومت او، به نظر می رسد که سختگیری کاهش یافته است.

این مجموعه تصاویر؛ اجساد قربانیان گانگستریسم مکزیک، حمل مهمات و نیز یک مورد تظاهرات مردم بر ضد باندهای قاجاق و فساد را نشان می دهد

تاریخ از نگاهی به تصویر

پیام ایمیلی وارده در ژانویه 2004 و زیرنویس عکس

پیامی در ژانویه 2004 از طریق «ای - میل» به ضمیمه عکس بالا واصل شده بود که فرستنده اش مدعی شده که آن را از سوی خود و سه دانشجو در تهران تنظیم کرده و خواسته بود که آن را در قسمت «تاریخ از نگاه به تصویر» منتشر سازیم که به عنوان یک سند در تاریخ ایرانیان برای اطلاع آیندگان از وضعیت روز باقی بماند و خود آنان قضاوت کنند و ....
     این عکس و تیتر آن قبلا در صفحه آخر روزنامه «شرق» چاپ تهران انتشار یافته بود و در این سایت، در کنار رویداد اعتصاب غذای برخی از نمایندگان مجلس (روزه سیاسی) درج شده بود.
     «فرستنده» به همراه عكس و پیام خود، یک «زیر عکس» طولانی و نیز مطلب اسکن شده صفحه دوم روزنامه کیهان (چاپ تهران) مورخ 19 دی ماه 1382 تحت عنوان «دم خروس تحصن پیدا شد! » را نیز که مربوط به عکس است ارسال داشته و درخواست درج آنها را کرده بود.
     گوشه هایی از مطلب کیهان که اسکن شده آن ارسال شده است چنین بود:

     «... به دنبال انتشار عکس محسن میردامادی [نماینده رد صلاحیت شده در حال بست نشینی در عمارت مجلس و روزه سیاسی، به علامت اعتراص به اقدام شورای نگهبان] بر سر میز غذا که در روزنامه شرق چاپ شده بود، این روزنامه مورد اعتراض ارگان رسمی حزب مشارکت ـ روزنامه یاس نو ـ قرار گرفت و بر اثر فشارهای شدید سیاسی مجبور شد از چاپ عکس عذرخواهی کند و ....

     یک قسمت از زیرنویس دریافتی از این قرار است:

     «.... این رد صلاحیت شدگان که به دلیل تایید وفاداریشان به مقررات اسلام و ولایت فقیه برای نامزد شدن در انتخابات سال 1378 مجاز شناخته شده بودند در چهار سال گذشته برای ایران و ایرانی چه کردند که انتظار دارند مردم از سد شورای نگهبان عبور و دوباره همان اشتباه قبلی خود را تکرار کنند؟. اگر خدمتی کرده اند چرا در این همه روزنامه ای که متعلق به خودشان است و خارج از نوبت پروانه آنها را گرفته اند ذکر نمی کنند تا مردم به حمایت برخیزند؟. آیا پرونده های مشابه پرونده شهرام جزایری عرب را که یک نقطه ضعف تاریخی هستند دنبال کردند؟. آیا مانع شدند که درآمد نفت صرف هزینه های جاری دولت نشود؟. آیا متن قراردادهای نفت با کمپانی های خارجی را برای آگاهی صاحبان این نفت (ملت ایران) و درج در تاریخ اعلام و منتشر ساختند؟. آیا به وضعیت تردید آمیز! واردات قطعات پیش ساخته مدلهای قدیمی تر اتومبیل جهت مونتاژ در ایران و فروش به بهای گزاف رسیدگی کردند؟. آیا توانستند به ضمیمه چهار لایحه بودجه که تصویب کردند تبصره هایی برای آزادی ورود کالاهای ضروری و رقابتی، جلوگیری از ادامه ضبط و مصادره اموال و خانه های مردم از سوی بنیاد ...، لغو موانع نامزدی برای انتخابات در مورد بسیاری از ایرانیان دیگر، دادن حیات تازه به قانون از کجا آورده ای مصوب دهه 1340، جلوگیری از تورم پول، برقراری بازنشستگی عمومی، برکناری وزیران و مقاماتی که با نادیده گرفتن اصول قانون اساسی تاسیس مدارس پولی را گسترش داده اند بگنجانند و ....
     تحصن برای رسیدن به هدف شخصی (تجدید انتخاب) و منافع فردی، آن هم از جیب ملت که هنر نیست؛ نان این ملت را خوردن و برای خود تبلیغ کردن است. آیا می دانند که یکی از موارد رد صلاحیتشان تردید فقهاء شورای نگهبان( مجتهدین تشیّع ) به مسلمان بودن عملی آنان بوده است؟. آنان قبلا با سلاح مسلمان کامل بودن امتیاز نامزدن شدن را به دست آورده بودند. استناد به رفتن به جبهه پس از دو دهه، دیگر نمی تواند امتیاز باشد زیرا بیش از یک میلیون ایرانی به جبهه رفته بودند که یک ششم آنان کشته و بسیاری هم علیل شدند. در جریان جنگ جهانی دوم آن همه آدم برای راندن دشمن از وطنشان جان باختند و این مردن و در خون غلطیدن برای بازماندگانشان امتیاز نشده است. در مورد امتیاز شرکت در انقلاب هم؛ دهها هزار تن هستند که در انقلاب سال 1357 شرکت موثرتر کرده بودند و اینک در ممالک دیگر به حالت آوارگی بسر می برند، و ....».

برخی دیگر از رویدادهای 20 ژانويه

1029: طبق برخی نوشته ها، آلپ ارسلان سلجوقی در این روز به دنیا آمد و 43 سال عُمر کرد. وی ـ پسر چغری بیک، پس از طغرل سلجوقی به سلطنت رسید و بعد از وی؛ ملکشاه. آلپ ارسلان در جنگ، امپراتور روم شرقی را شکست داد و در پی این جنگ، طوایف تُرک وارد آناتولی شدند و به تدریخ زبان تُرکی در این سرزمین فراگیر شد.

1265: مجلس نمایندگان انگلستان در این روز نخستین جلسه خودرا در کاخ وِستمینستِر برگزار کرد. اعضای این مجلس نمایندگان مردم بودند نَه لُردها و به همین جهت در ایران «مجلس عوام» نوشته شده است. با آغاز کار این مجلس، در جهان حکومت های پارلمانی پدیدار شدند. پس از یونان عهد باستان، تا آن زمان حکومت پارلمانی جز در یک کشورشهر مجاور ایتالیا وجود نداشت. در روم قدیم و ایران دوران اشکانیان، مجلس بزرگان (سنا) وجود داشت نَه مجلسی که قاطبه مردم اعضای آن را انتخاب کنند.

1842: در پی پیروزی انگلیس در جنگِ معروف به جنگ اول تریاک، دولت چین طبق قرارداد نانکینگ «هنگ کنگ» را به دولت لندن واگذار کرد که امپراتوری ژاپن در دسامبر 1941 آنجا را متصرف شد و انگلیسی ها را بیرون راند و تا 30 آگوست 1945 بر هنگ کنگ حکوکت داشت. حکومت 156 ساله دولت لندن بر هنگ کنگ در یکم جولای 1997 پایان یافت و هنگ کنگ 7 میلیونی به دولت پکن واگذار شد، به این شرط که تا 50 سال سیستم اداری ـ اقتصادی خودرا داشته باشد (اصطلاحا؛ یک کشور با دو سیستم).

1826: میخائیل سالتیكوف نویسنده رادیكال روسیه به دنیا آمد و 63 سال عُمر كرد.

1891: كالاهائوا پادشاه مجمع الجزایر هاوایی (در آن زمان كشوری مستقل) درگذشت. وی که 16 نوامبر 1836 به دنیا آمده بود به مدت 17 سال پادشاه مجمع الجزایر بود که اینک یک استیت از استیت های 50 گانه فدراسیون آمریکا بشمار می آید. كالاهائوا در بیستم ژانویه 1886 ناحیه ای در پرل هاربُر را به دولت آمریکا اجاره داد تا در آنجا پایگاه دریایی برای خود بسازد که به گسترش نفوذ دولت واشنگتن در جزایر هاوایی انجامید و ....

1921: به تصمیم لنین، «داغِستان» به صورت یك منطقه خودمختار روسیه در آمد.

1921: با اجرای پیمان Sevres که متصرفات خارجی دولت استانبول (خارج از محدوده ترکیه کنونی) را جدا و عمدتا در کنتزل انگلیس و فرانسه قرارداده بود، زیرا که امپراتوری عثمانی ـ متحد آلمان و اتریش در جنگ جهانی اول شکست خورده بود، این دولت دارای یک قانون اساسی ساده و تا حدی مبهم با 23 اصل به نام قانون تشکیلات اساسی شد که در آن، قدرت ناشی از مردم اعلام شده بود نه از سلطان. در اکتبر 1923 این قانون اصلاح و تکمیل شد و با توجه به پیمان لوزان، باقیمانده سرزمین عثمانی، ترکیه نام گرفت و جمهوری شد و به این ترتیب سلطنت از میان رفت. این قانون در 1924 باردیگر تکمیل شد. مصطفی کمال رئیس جمهوری و آنکارا پایتخت. قواعد و مقررات دوران عثمانی که سران این امپراتوری در طول بیش از 5 قرن خودرا خلیفه نیز می خواندند تغییر کرد و شکل اروپایی یافت و چندی بعد، خطِ نگارش نیز لاتین شد و تلفظ ها مشابه.

1937: قانونی تصویب شد که بیستم ژانویه را آغاز هر دوره چهار ساله ریاست جمهوری آمریكا تعیین کرده است. آیزنهاور نخستین رئیس جمهوری آمریکا بود که کار خودرا در این سمتِ 4 ساله، از بیستم ژانویه (ژانویه 1953) آغاز کرد. طبق قانون مصوِّب، از دهه 1950 منتخبین مقام ریاست جمهوری آمریکا کار خودرا در این سمت از بیستم ژانویه آغاز می کنند. انتخابات عمومی ریاست جمهوری آمریکا در نوامبر سال پیش از آن برگزار می شود، ولی انتخاب قطعی در دست الکترال کالج است (انتخابات، دو مرحله ای است و به تعبیری؛ سه مرحله ای، زیرا که احزاب نامزد حزب را هم پس از اینکه داوطلبان نامزدی در چند مناظره عمومی شرکت کنند و اعضاء و هواداران حزب از نظراتشان آگاه شوند در کنوانسیون سراسری حزب، انتخاب می کنند).
    رسانه های آمریکا در بیستم ژانویه هر سال گزارش و تفسیر درباره آنهایی که در این روز سوگند یاد کرده و رئیس جمهوری آمریکا شده اند منتشر می کنند. برای مثال؛ جان اف کندی در سال 1961 که در دوران حکومت او بر سر ایجاد پایگاه موشکی دولت مسکو در کوبا نزدیک بود که میان دو اَبَر قدرت، جنگ اتمی روی دهد و سرانجام ترور او در شهر دالاسِ استیت تکزاس. ریگن رئیس جمهوری چهلم که با زرنگی خاص و دادن قول و قرار به گورباچف که اجرایی هم نشدند باعث فروپاشی شوروی از درون شد که در دسامبر 2021 پوتین اولتیماتوم وار اعلام کرد می خواهد که آن قول و قرارها رعایت شود و جهان در آستانه ورود به دوران تازه ای قرارگرفته زیراکه پوتین حاضر نشده است از التیماتوم خود کوتاه بیاید. کلینتون رئیس جمهوری چهل و دوم که رابطه او با یک دختر کارآموز در کاخ سفید به نام مونیکا لوینسکی سر و صدای فراوان براه انداخت و کار به محاکمه پارلمانی او کشیده شد. جورج دبلیو بوش رئیس جمهوری چهل و سوم که با لشکرکشی به افغانستان و عراق و تغییر دولت های این دو کشور، آسیای غربی را تغییر وضعیت داده، بحرانی کرده و مسئله ساخته است ـ مسائلی که حل آنها آسان نیست، بارَک حسین اوباما نخستین رئیس جمهوری دورگه (از پدر کنیایی و مادر سفید پوست آمریکایی) و جو بایدن رئیس جمهوری چهل و ششم در 78سالگی سالخورده ترین رئیس جمهوری آمریکا و درگیر نه تنها با همه گیر شدن بیماری کوید ـ 19 و تورّم، بلکه پوتین و شی ژینپینگ که قدرت خواهی می کنند.

1962: (دی ماه 1340) دولت تصمیم به خرید شركت هواپیمایی غیر دولتی «ایران ایر» و تاسیس یك سازمان هواپیمایی ملّی (اختصارا: هما) برای حمل و نقل هوایی در داخل و خارج كشور گرفت و به این ترتیب ایران نیز دارای یك شركت دولتی هوایی بین الملی شد (هواپیمایی ملی ایران = ه. م . ا).

1964:

فرید زکریا Fareed Zakaria ژورنالیست هندی ـ آمریکایی در این روز در مومبای بدنیا آمد و در جوانی با خانواده اش به آمریکا مهاجرت و تحصیلات عالی را از دانشگاه یِیل آغاز کرد. مادر او فاطمه زکریا در هند، کار مطبوعاتی می کرد ازجمله دبیری روزنامه مومبای تایمز و دبیری شماره یکشنبه های روزنامه تایمز آو ایندیا و پدرش رفیق زکریا درگیر سیاست. فرید که از دانشگاه هاروارد دکترا گرفته است سال ها در نیوزویک و تایم قلم می زد و تا مقام دبیری ترقی کرده بود. او یک مفسّر است و در شبکه تلویزیونیِ سی ان ان برنامه دارد و در واشینگتن پست؛ ستون.

1969: نخستین دوره ریاست جمهوری ریچارد نیكسون در آمریكا آغاز شد و وضعیت شاه كه با او دوستی دیرین داشت استحكام بیشتری یافت. درباریان ایران پس از روی كار آمدن جیمی كارتر با این كه در دیماه 1356 از شاه در تهران دیدن كرد وی را مخالف حكومت شاه می پنداشتند و در تشدید مخالفت با شاه سهیم می دانستند.

1972: پاکستان برنامه خود برای ساخت بمب اتمی را آغاز و 16 ماه بعد نخستین بمب را آزمایش کرد بدون اینکه مورد اعتراض و واکنش شدید قرار گیرد. گفته شده بود که پاکستان در پی شکست نظامی سال 1971 از هند و موضوع بنگلادش تصمیم به اتمی کردن خود گرفت که سلاحی بازدارنده از تعرّض بشمار آمده است. طبق آمار غیر رسمی منتشره، پاکستان دارای بیش از 90 بمب اتمی است. از زمان اتمی شدن پاکستان، جنگ دیگری میان دو کشور (هند و پاکستان و هر دو اتمی) روی نداده است.

1992: یک هواپیمای مسافربر از نوع ارباس A320-111 درحال پرواز در آسمان فرانسه، در منطقه استراسبورگ به کوه خورد و در این رویداد 86 تن از سرنشینان آن کشته و 96 نفر مجروح شدند.

2001: Joseph Estrada رئیس جمهوری فیلیپین ـ متولد 1937، در چهارمین روز اعتراضات خیابانی مردم، از سمت خود کنارگیری کرد و معاونش برجای او نشست. مردمِ معترض او را به بی کفایتی و هدر دادن 80 میلیون دلار متهم کردند و شعارِ کناره گیری دادند. وی بعدا محاکمه و محکوم به پرداخت 80 میلیون دلار شد که رئیس جمهوری وقت او را بخشید. استرادا قبلا شهردار مانیل و پیشتر بازیگر فیلم های سینمایی بود.

2018: در این روز 5 فرد مسلح به هتلِ اینتر کُنتینِنتال در شهر کابل (پایتخت افغانستان) حمله بردند، که در این حمله 40 نفر کشته شدند و 14 نفر هم زخمی. چهار تن از مقتولان؛ آمریکایی و یک نفرشان آلمانی بودند. بعدا طالبان (از تابستان 2021 حاکم بر افغانستان) مسئولیت این حمله را برعهده گرفتند.

2021: در این روز جو بایدن Joseph Robinette Biden Jr متولد بیستم نوامبر 1942 (در نوامبر 2023 هشتاد و یک ساله) در پنسیلوانیا، و بزرگ شده در دِلِوِر کار خود را به عنوان چهل و ششمین رئیس جمهوری USA آغاز کرد. بایدن سالمندتر از همه آنانی بود که قبلا این سمت را بدست گرفته بودند. مادر بایدن ایرلندی تبار و پدرش انگلیسی تبار است که این خانواده حدود 200 سال پیش از انگلستان به آمریکا مهاجرت کرده اند. بایدن ـ یک کاتولیک مذهب ـ در دانشگاه در رشته قانون (حقوق) تحصیل کرده است و 36 سال سناتور بود و از 29 سالگی وارد کنگره آمریکا شده بود. او که از اعضای حزب دمکرات است 8 سال نیز معاون رئیس جمهوری آمریکا (معاون اوباما) بود. دونالد ترامپ چهل و پنجمین رئیس فدراسیون آمریکا و رقیب انتخاباتی بایدن که به صحّت انتخابات تردید کرده است در مراسم سوگند بایدن حاضر نبود که نشانه عدم تأیید نتیجه انتخابات تلقّی شده است. بایدن در جریان گزینش نامزد حزب دمکرات برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری که در کنوانسیون این حزب انجام و انتخاب شد، بانو کامِلا هریس Kamala Harris متولد 20 اکتبر 1964 (دو رگه ـ پدرش از جامائیکا و مادرش از هندوستان) را به عنوان معاون خود برگزید که نام هر دو در یک تیکِت قرارگرفت ـ به عبارت دیگر، رای دهندگان رای به این تیکِت ـ هر دو نفر دادند. بانو هریس نخستین زنی است که معاون رئیس جمهوری آمریکا شده است. جو بایدن سیاست های حزب دمکرات را در پیش گرفته است که لیبرال تر هستند. ترامپ جو بایدن را «جوِ خواب آلود» می خوانَد و به تندرستی او تردید دارد.
از سال 1937 آغاز کار هر دوره ریاست جمهوری در آمریکا، بیستم ژانویه تعیین شده است. روزولت نخستین رئیس جمهوری بود که در این روز در 1937 کار خودرا در مقام رئیس فدراسیون آمریکا (پرزیدنت) آغاز کرد.

عکسی که نیویورک پُست در ژانویه 2023 از بایدِن درج کرده بود

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com