Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

15 آوريل

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

یزدگرد یکم: دولت ایران مكلّف به حمایت از پیروان آیین زرتشت در سراسر جهان است

یزدگرد یکم شاه ساسانی ایران پس از آغاز سلطنت، 15 اپریل سال 399 میلادی به مسیحیان قلمرو ایران آزادی مذهبی داد و با ارسال پیامی به رُم به دولت و سنای روم یادآور شد كه دستور داده است همه تدابیر و عملیات خصمانه بر ضد روم پایان یابد و بازرگانان رومی بتوانند در قلمرو ایران آزادانه به داد و ستد بپردازند و تحت حمایت شهربانان ایران باشند.
یزدگرد در پیام خود تاكید كرده بود كه انتظار عمل متقابل ازسوی دولت روم دارد مخصوصا در زمینه آئین زرتشت كه دولت ایران مكلّف به حمایت از پیروان آن در سراسر جهان است.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

پیمان صلح صد ساله ایران و روم که 27 ماه معتبر ماند!

15 اپریل سال 422 میلادی (23 سال پس از پیام یزدگرد اول به دولت روم درباره مذهب) میان ایران و روم ــ دو ابر قدرت وقت ــ یك پیمان صلح صد ساله امضاء شد. این پیمان در پی یك جنگ دو ساله میان دو كشور به امضاء رسید. این جنگ را ارتش ایران به فرماندهی ژنرال «مهر نرسی» مازندرانی برنده شده بود و پیشنهاد صلح از سوی رومی ها داده شده بود تا پیشروی ژنرال ایرانی متوقف شود. این پیمان صد ساله تنها دو سال و سه ماه عمر كرد و رومی ها در تابستان سال 424 كه ایران را در مرزهای شمال شرقی (حوالی بدخشان) درگیر طوایف آن سوی کوههای پامیر دیدند بار دیگر در سوریه نیرو پیاده كردند و جنگ از سر گرفته شد.

جنجال ازدواج فاطمه پهلوی با یك مرد آمریكایی

اعتراض به ازدواج فاطمه پهلوی خواهر شاه وقت با یك مرد تبعه امریكا، از 15 اپریل 1950 (26 فروردین 1329 هجری خورشیدی) در ایران شدت گرفته بود. این ازدواج در ایتالیا انجام شده بود. اعتراض و مخالفت به این لحاظ بود كه ازدواج یك زن مسلمان با مرد غیر مسلمان ممنوع و به علاوه ازدواج یك زن تبعه ایران با یك مرد تبعه كشور دیگر منوط به كسب اجازه قبلی از دولت ایران (وزارت امورخارجه) است كه فاطمه پهلوی هر دو مورد را نادیده گرفته بود.
فاطمه پهلوی با این كه بعدا شوهرش را وادار به مسلمان شدن «صوری» كرد بر اثر فشار مردم ایران و اعتراض روحانیون، از همه مزایای خود محروم و از بازگشت به ایران كه موجب دستگیری و محاكمه او می شد ممنوع شد.
فاطمه بعدا از شوهر آمریكایی اش طلاق گرفت و با فرمانده نیروی هوایی ایران كه او نیز بعدا در یك تمرین هوایی كشته شد ازدواج كرد.

نظر نایب رئیس اتاق بازرگانی اصفهان: نرخ برابری ارزها نباید ثابت باشد، قاعده عرضه و تقاضا باید رعایت شود، دست صرّاف باید باز گذاشته شود

مصطفی رناسی نایب رئیس اتاق بازرگانی استان اصفهان، 25 فروردین 1397 در رابطه با تصمیم دولت مبنی بر تعیین ارزش برابریِ پایه 4 هزار و 200 تومانی برای دلار آمریکا ابراز نظر کرد و گفت تک‌نرخی شدن ارزها اقدام مناسبی بوده است و تعیین ارزش پایه ای 4 هزار و دویست تومانی که فعلا کمتر از این مبلغ به کسی داده نشود نیز ضرورت داشت اما نکته مهم که باید یادآور شود این است که نرخ برابری ارزها برای مدتی طولانی نباید ثابت باشد [بمانند دوران پهلوی ها]، باید قاعده عرضه و تقاضا (بازار) نرخ بالاتر از آن را تعیین کند که به سود دولت است، درآمد دولت بالا می رود و واردات غیر ضروری صورت نمی گیرد و در نتیجه سطح تولیدات داخلی تا میزان خودکفایی بالا می رود. بر اساس قانونی که به تصویب مجلس رسیده، دولت باید متناسب با تورّم داخلی مِنهای تورّم کشور هدف، نرخ ارز را تغییر دهد تا از این طریق، ارزها در مسیر طبیعی حرکت کنند. اگر این قانون رعایت شده بود نرخ ارزها ـ بمانند دو سه ماه گذشته ـ به یک‌باره افزایش پیدا نمی کرد.
    رناسی گفت: اینکه دولت ارزش برابری مشخّص [ثابت] برای ارزها و در این مورد، دلار آمریکا در نظر گرفته، بیشتر جنبه سیاسی دارد و جنبه اقتصادی آن به‌درستی ملحوظ نشده است. بانک ها صرّافی نیستند که بر پایه قاعده عَرضه و تقاضا که «بها» را به دست می دهد که عاملی متغیّر خواهد بود کار کنند، آنها همان را که بانک مرکزی می گوید رعایت می کنند که جنبه بازار و به عبارت دیگر «انعطاف» ندارد. البته که دولت می‌تواند در کنترل هیجان‌های بازار و با ورود به‌موقع، از نوسان شدید نرخ و بها جلوگیری کند.
    رناسی در همین راستا گفت: دَر کُل، از نظر اقتصادی، سیاست درستی نیست که دولت تعیین‌کننده بهای ارزها باشد. تعیین ارزش پایه و حذف چند نرخی؛ بله، ولی بازار (میزان عَرضه و تقاضا که لحظه به لحظه ممکن است تغییر کند) با حفظ ارزش پایه، بالا رفتن ارزش را تعیین می کند. بنابراین، نباید فعالیّت صرّاف را محدود کرد، دست صرّاف باز است، دست شعبه بانک باز نیست.
    اگر دولت ارز مازاد داشته باشد، هنگام افزایش تقاضا می‌تواند با ارسال مقدار بیشتری به بازار، شوک‌های قیمتی را کنترل کند. یک بار دیگر باید بگویم که دولت باید اجازه دهد ارز همچون هر کالای دیگری از طریق مکانیسم بازار تعیین ارزش شود. مداخله دولت از طریق تزریق مقدار بیشتری ارز، هنگامی ضرورت دارد که در بازار، التهابات ارزی دیده شود.

دنیای هنر

درگذشت سازنده آهنگ «پیام زرتشت»

ستار

تاجیكیان (پارسی زبانان ایرانی تبار) در نیمه یکم اپریل 2007 آهنگساز بزرگ خودرا كه آهنگهای او در همه ایرانزمین، از كشمیر تا كردستان سوریه و میان فارسی زبانان سایر كشورها هواداران فراوان دارد از دست دادند. جنازه «طلبشاه ستار» 22 فروردین (11 اپریل 2007) با یک تشییع بی سابقه در گورستان مشاهیر (نامداران) در شهر دوشنبه (پایتخت تاجیکستان) مدفون شده است. وی در عین حال رئیس هنرستان دولتی تاجیكستان بود.
معروف ترین آثار این آهنگساز كه هنگام مرگ از حمله قلبی، 54 ساله بود «پیام زرتشت»، اُپرای «رستم و سهراب»، «صوت نوروزی» و ... بود. ستار بر غزلهای حافظ و جامی و سایر شعرای ایرانزمین آهنگهای متعدد سروده است. ستار در منطقه گُلریز تاجیكستان به دنیا آمده بود.

در قلمرو اندیشه

زادروز دا وینچی و بوتروك، و سالگرد درگذشت سارتر؛ فیلسوفی که اهل قلم را ازگرفتن هدیه از دولت ها ممنوع کرد

J. P. Sartre

داوينچي

پانزدهم اپریل زادروز «لئوناردو دا وینچی» هنرمند و دانشمند ایتالیایی است كه بسال 1452 در «وینچی» وافع در 30 كیلومتری فلورانس به دنیا آمد و 21 ژوئن 1519 درگذشت. آثار هنری متعدد از او باقی مانده از جمله تصویر «مونا لیسا». اخیرا بانویی که دا وینچی تصویر اورا ترسیم کرده و این تصویر به «مونا لیسا» شهرت یافته شناخته شده است. دا وینچی در عین حال یك ریاضیدان بود و نخستین كسی است كه طرح هلی كوپتر را كشیده است.

    - در این روز در سال 1766 فردریك بوتروك Friedrich Bouterwek فیلسوف آلمانی به دنیا آمد و آثار متعدد از او باقی است از جمله خاطرات ده جلدی اش. بوتروك در آغاز کار، از پیروان فلسفه «كانت» بود كه بعدا راه دیگری را در پیش گرفت.

    - ژان پل سارتر Jean Poul Sartre اندیشمند، نویسنده، نقدنگار، بیوگرافی نویس و فعال سیاسی فرانسوی قرن 20 و از اصحاب فلسفه اگزیستانسیالیسم Existentialism پانزدهم اپریل 1980 درگذشت. وی 75 سال عمر كرد دوم ماه می 1905 به دنیا آمده بود. سارتر درباره «بودن و زیستن» و این كه آدم محكوم است كه آزاد باشد و همچنین بی تفاوتی ها در قبال انسانیت بحث كرده و نظر داده است. سارتر از فلاسفه چپگرا است و درموارد متعدد عقاید او با نظرات ماركس تفاوت زیاد ندارد.
    سارتر برنده جایزه نوبل سال 1964 شد ولی آن را نپذیرفت و اعلام داشت که دولت ها و یا انستیتوها نباید جایزه و پاداش به اهل فکر و قلم به دهند، این مردمند که با خرید نوشته ها و افکار آنان پاداش می دهند و قدر می نهند. این تفکر سارتر به صورت یک اصل درآمده و نویسنده، متفکر و روزنامه نگار از دریافت پاداش از دولت و هر مقام دیگر ممنوع شده است. به استناد همین اصل، چند سال پیش که محمد خاتمی به برخی از روزنامه نگاران ایرانی کامپیوتر کیفی هدیه داد و در نوروز 1391 (مارس 2012) که احمدی نژاد به خبرنگاران عیدی داد از این دو اقدام انتقاد شد و ....
    سارتر بود که با تاکید گفت که شرح مشاهدات بمراتب ماندنی تر، آموزنده تر و جالب تر از نوشتن خبر است و به روزنامه نگاران توصیه کرد که چنین کنند. توصیه او به تاریخنگاران «نوشتن بیوگرافی» برای اشخاص بود. وی عقیده داشت که شرح زندگانی هر فرد، ولو یک تبعه ساده، جالب و آموزنده و حاوی نکات تاریخی و سند است.

طرح هلي كوپتر از دا وينچي

تصوير معروف به «موناليسا» از دا وينچي

سایر ملل

زادروز نانَك پیشوای پارسیدان سیك ها

Nanak

گورو «نانك Nanak» پیشوای سیكها 15 اپریل سال 1469 در تالوندی در پنجاب غربی (پاكستان امروز) به دنیا آمد و از 32 سالگی به ترویج عقاید خود پرداخت كه پیروان فراوان دارد. نانك بر ضد استثمار بود و آموزش می داد كه خدا از كسی متنفر نیست و مردم نیز باید چنین باشند. نانك از كودكی با هندو و مسلمان دوست بود. وی قادر بود كه به زبان پارسی نیز بگوید و بنویسد. نانك كه از زندگانی لوكس و تجملات بیزار بود در سال 1539 درگذشت.

جنگِ دو سالهِ 14 طایفه از بومیان شرق آمریکا با مهاجران انگلیسی و انتقال پُردرد و رنج بومیان از سرزمین نیاکان!

52 سال پس از بخشش بخش بزرگی از آمریکای شمالی به مساحت 222 هزار کیلومتر مریع (یک هشتم وسعت ایران) به 8 بزرگزاده انگلیسی، چهارده طایفه بومی (اصطلاحا سرخپوستان) که سرزمین خود و میراث نیاکان را در معرض تعرض و چپاول مهاجران دیدند متحد شدند و جنگ طرفین از 16 اپریل 1715 آغاز شد و دو سال طول کشید. روز پیش از آن (15 اپریل) تنی چند از نمایندگان مهاجران که برای مذاکره با سران طوایف متحده به شهر بومی نشین پوکوتالیگو Pocotaligo [واقع شمال شرقی ساوت کارولینای امروز] رفته بودند کشته شده بودند. سران طوایف پیشنهاد سازش را رد کرده و خواسته بودند که مهاجران از همان راهی که «ناخوانده» به سرزمین آنان آمده بودند به زادگاه خود (انگلستان) بازگردند. قتل نمایندگان توسط چند بومی خشمگین [نه، به تصمیم سران طوایف] صورت گرفته بود.
     پس از تجدید سلطنت در انگلستان، چارلز دوم پادشاه این کشور طی یک فرمان 19 پاراگرافی منطقه وسیعی از اراضی جنوب ویرجینیا [نخستین مهاجر نشین انگلیسی آمریکا] را به آن هشت بزرگزاده که به لُرد پروپرییتور Lord Proprietor شهرت یافته اند بخشیده بود زیراکه در طول ضدیت پارلمان انگلستان با پدرش ـ چارلز یکم، وفاداری به سلطنت را از دست نداده بودند. این عمل چارلز دوم درحقیقت دادن اراضیِ غیر (اراضی بومیان) که قرنها در آنجا سکونت داشتند و تمدن به وجود آورده بودند به دیگران بود. این هشت لُرد که اراضی «مُفت تصاحب کرده» را به افتخار چارلز یکم؛ کارولینا نامیده بودند دست به انتقال مهاجر از انگلستان زدند و بعدا هم باهم نساختند و این سرزمین را به دو بخش شمالی و جنوبی میان خود قسمت کردند که اینک دو استیت فدراسیون آمریکا ـ کارلینای شمالی و کارولینای جنوبی و جمعا با 15 میلیون جمعیت ـ را تشکیل می دهد. با وجود این تقسیم، لُردهای هشتگانه از اختلاف دست نکشیدند و سرانجام، دولت لندن برای هر دو قسمت فرماندار فرستاد و عمل تقسیم در سال 1712 تکمیل شد.
     با آمدن فرمانداران، واحد نظامی هم به وجود آمد و بومیان که تا آن زمان تصور می کردند مهاجران تنها در اندیشه امرار معاش هستند نه حکومت و غصب اراضی آنان به صورت قطعی و تملّک، دست به واکنش زدند. این واکنش مسلحانه در بخش شمالی (کارولینای شمالی) موفقیت نداشت، زیراکه که تنها بومیان محلی وارد عمل شده بودند. با این تجربه، 14 طایفه منطقه از جمله:
    Yamasee, Cherokee, Creek, peedee, Cheraww, Catawba, Yuchi, congaree, (Eastern) Shawnee, Apalachicola, Apalachee و ... متحد شدند تا مهاجران رو به تزاید را از وطن نیاکان برانند.
    در سال نخست، این جنگ که در تاریخ به جنگ یاماسی Yamasee معروف شده است و تا چند ماه از سال دوم، بومیان در آن پیروز بودند و مهاجران و نظامیان مدافع آنان با تحمل تلفات به «چارلزتاون» عقب رانده شده و در اینجا گرفتار کمبود خواربار شدند. در این آبادی ساحلی [اینک شهری بزرگ در کارولینای جنوبی]، توپهای ناوهای انگلیسی با آتش خود از مهاجران حفاظت می کردند. چون از تفنگداران تازه نفس انگلیسی برای شکستن خط محاصره کاری ساخته نشده و جنگ در بُن بست قرارگرفته بود و مهاجران از لحاظ مواد غذایی در مضیقه قرارداشتند مقامات انگلیسی به شیوه قدیمی خود تلاش برای ایجاد تفرقه را آغاز کردند و میان طایفه چروکی و طایفه کریک نفاق افکندند که در اتحاد طوایف رخنه و خلل ایجاد شد و در نتیجه سران اتحادیه با گرفتن قول از مقامات انگلیسی مربوط که مهاجران، تنها تجارت و کسب و کار کنند نه تصاحب اراضی، و قصد حکومت کردن و مداخله سیاسی نیز نداشته باشند دست از جنگ کشیدند.
    درجریان این جنگ دو ساله که «تاریخ» به عنوان یک ایستادگی بزرگ از آن یادکرده است، دولت فرانسه که بر مناطق مرکزی آمریکای شمالی ـ از کانادا تا خلیج مکزیک ـ مسلّط بود و نیز دولت اسپانیا که در شرق، فلوریدا را مالک بود از طوایف 14 گانه حمایت و به آنها اسلحه رسانی می کردند.
     مرور زمان نشان داد؛ پس از چند برابرشدن شمار مهاجران و کشف طلا در ناحیه چروکی نشین، دولت واشنگتن در سال 1830 قانون انتقال سرخپوستان از شرق کوههای آپالاچی (تلفظ فرانسه؛ آپالاش) به غرب رود «می سی سی پی» را تصویب و در سال 1838 برای اجرای آن هفت هزار نظامی به کارولینای شمالی و کارولینای جنوبی و جورجیا فرستاد و این نظامیان دهها هزار بومی، از خُرد و بزرگ را با پای پیاده و طی کردن 1280 کیلومتر راه، به اوکلاهما منتقل کردند که این راهپیمایی پُر از زجر و زحمت در تاریخ به «trail of tears تریل آو تیرز = اشک ریزان قدم برداشتن» معروف شده است. در میان راه بیش از چهارهزار بومی جان سپردند.
    این انتقال در سال 1839 پایان یافت ولی طولی نکشید که پای مهاجران به اوکلاهما نیز بازشد و بیشتر بومیان از اینجا هم پراکنده شدند. پس از انتقال بومیان از شرق به اوکلاهما، اراضی آباء ـ اجدادی آنان در دو کارولینا و نیز جورجیا از طریق قرعه کشی میان مهاجران اروپایی قسمت شد! که در قرن بیستم با فروش آنها میلیونر شدند.
    اراضی واقع در جنوب کارولینای جنوبی در سال 1732 با صدور فرمان جورج دوم پادشاه وقت انگلستان به صورت یک کلنی تازه به نام «جورجیا» درآمد. نخستین مهاجران این کلنی، مجرمان بودند که از انگلستان به اینجا منتقل شده بودند.

سانسور نشریات و بركناری ریشلیو از قدرت

دوك دو ریشلیو [با کاردینال ریشلیو اشتباه نشود] نخست وزیر وقت فرانسه دستور داد كه از 15 اپریل در سال 1820 در فرانسه باردیگر سانسور نشریات كه انقلاب این كشور آن را مطلقا ممنوع كرده بود برقرار شود كه با مخالفت احزاب و اعتراض انجمن های ادیبان و روشنفكران رو به رو شد، و متعاقب آن اكثریت پارلمانی اش را از دست داد و مجبور به كناره گیری شد و میراث انقلاب محفوظ ماند.
ریشلیو دو بار نخست وزیر فرانسه شده بود كه دور اول نخست وزیری او در سال 1818 پایان یافته بود. او بمانند بسیاری از اشراف فرانسوی در جریان انقلاب از فرانسه فرار كرده بود. ریشلیو پس از فرار از وطن به روسیه پناهنده شده بود و از سوی تزار روسیه به او یك مقام دولتی هم داده شده بود.

«ناتو» فرانسه را تخلیه كرد

به تصمیم دولت فرانسه (شارل دوگل)، «ناتو» 15 اپریل سال 1967 همه دفاتر و قرارگاههای نظامی در فرانسه را تعطیل و مقرّ خودرا به بروكسل انتقال داد.
دولت فرانسه همزمان با به آب انداختن نخستین زیردریایی اتمی اش، خودرا از فعالیت های نظامی ناتو (سازمان پیمان دفاعی اتلانتیك شمالی) كنار كشید و اعلام داشت كه می خواهد در امور نظامی استقلال كامل داشته باشد. با وجود این، فرانسه از ناتو کاملا خارج نشد و در دهه های اخیر بر فعالیت خود در چارچوب ناتو افزوده است.

زمانی که سران جامعه اقتصادی اروپا تصمیم به گسترش همکاری و هماهنگی گرفتند، ولی ...

سران کشورهای 9 گانه وقت جامعه اقتصادی اروپا در نشست دو روزه خود در کپنهاک ـ در دومین هفته اپریل 1978 ـ تصمیم به در پیش گرفتن یک استراتژی پولی مشترک و گسترش همکاری و هماهنگی های خود درهمه زمینه ها و بازکردن درهای جامعه به روی اعضای تازه گرفتند و قرار شد که استراتژی پولی مشترک ظرف 3 ماه تنظیم شود. این نشست با گرفتن این تصمیمات راه را برای ایجاد اتحادیه اروپا باز کرد.
    پایه ایجاد جامعه اقتصادی اروپا در سال 1952 با تشکیل اتحادیه زغال سنگ و فولاد گذارده شده بود که تا 1958 تنها شش عضو داشت. پیمان رُم در سال 1957 این اتحادیه را تبدیل به یک جامعه اقتصادی ـ معروف به بازار مشترک (بازار واحد) اروپا کرد که عهدنامه 1993 Masstricht بر ستون های آن، اتحادیه اروپا را بنا نهاد. در سال 1999 هفده کشور عضو این جامعه تصمیم به داشتن یک پول واحد گرفتند که به Euro معروف شده است. این جامعه در مسیر تکامل خود تصمیم به حذف مقررات کنترل گذرنامه اتباع خود در دروازه ورودی گرفت و این منطقه رفت و آمد آزاد Schengen نام گرفته و 26 کشوررا شامل می شود. جامعه (اتحادیه) اروپا که اینک دارای 27 عضو با حدود 500 میلیون جمعیت و وحدت اقتصادی و هماهنگی سیاسی است دارای یک پارلمان، یک بانک مرکزی، یک شورا و یک دادگاه و حتی یک پرچم است و پایتخت آن عملا شهر بروکسل است.
    مولف این تاریخ آنلاین در تفسیر روزانه خود پیرامون تصمیمات اپریل 1978 سران جامعه اقتصادی اروپا که در صفحه 6 شماره 15583 مورخ 24 فروردین 2537 = 1357 هجری (13 اپریل 1978) چاپ شد (و چند پاراگراف آن در زیر، از آن روزنامه کُپی شده است) از پیدایش یک ابرقدرت خبر داد، ولی دو گزارش 14 اپریل 2013 دویچه وله (صدای جهانی آلمان) نشان از مسائلی تازه می دهد. یک گزارش دویچه وله حاکی از تشکیل حزبی در آلمان است که خواستار حذف برنامه‌ریزی شده و تدریجی «یورو» به عنوان پول واحد 17 کشور اروپایی و بازگشت به پول های پیشین این کشورها است. در برنامه این حزب آمده است که برای حل مسائل مالی که چند سال است پدید آمده است هر یک از اعضای اتحادیه اروپا باید به طور دمکراتیک پول خود را انتخاب کند و در مورد آلمان، بازگشت به پول پیشین این کشور (مارک) نباید تابو به حساب آید.
    گزارش دیگر دویچه وله درباره تجارت انسان در اتحادیه اروپا است که طبق یک پژوهش، بر شمار قربانیان دلالان تجارت انسان افزوده شده است. این تجارت انسان سبب شده است که در کشورهای عضو اتحادیه اروپا بر شمار کسانی که به عنوان روسپی، کارگر اجباری یا گدای خردسال مورد سوء‌استفاده قرار می‌گیرند، مدام افزوده می‌شود. این واقعیت تلخ، نتیجه نخستین پژوهش گسترده اتحادیه اروپا درباره تجارت انسان در این محدوده است که طبق نتایج این بررسی و پژوهش، بر شمار قربانیان تجارت انسان تنها در فاصله سالهای 2008 تا 2010 حدود هجده درصد افزوده شده است.
    تزلزل دیگر در اتحادیه اروپا، احتمال انجام رفراندم در انگلستان برای کسب نظر مردم این کشور است که آیا می خواهند که همچنان عضو اتحادیه باشند یا نه. مسائل مالی یونان، اسپانیا و ایتالیا بر این تزلزل افزوده است.

تصوير زنان روسپي در اروپا از وبسايت دويچه وله ـ در شماری از کشورهای اروپا، روسپی گری (اصطلاحا؛ سِکس بیزنس) غیرقانونی نیست

حملات هوایی اپریل 1986 آمریکا به لیبی و نتایج آن ـ ابراز ضعف و اشتباه روس ها در 1986 و تکرار آن در 2011

یك هفته پس از انفجار بمب در یك كلوب شبانه (دیسكوتك) در برلین غربی كه پاتوق نظامیان آمریكایی بود و هفتم اپریل 1986 به وقوع پیوست، ریگان رئیس جمهور وقت آمریكا كه دشمنی معمر قذافی را به دل داشت، آن رویداد را بهانه قرارداد و دستور حمله هوایی به لیبی را صادركرد. دولت آمریكا عوامل لیبی را متهم به دست داشتن در این انفجار كرده بودند. در جریان انفجار بمب در دیسكوتك برلین یك نظامی آمریكایی كشته و نزدیك به 60 آمریكایی دیگر مجروح شده بودند. علاوه بر آمریكاییان، در آن انفجار یك زن تبعه تركیه کشته شده بود و نزدیك به 120 مشتری دیگر هم آسیب دیده بودند. چندی پیش از این انفجار نیز در یك هواپیمای آمریكایی كه از رم به آتن پرواز می كرد بمبی منفجر شده و چهار تن را كشته بود كه باز، عوامل لیبی به دست داشتن در آن متهم شده بودند.
     در حمله هوایی به لیبی، هواپیماهای «اف ــ 111» نیروی هوائی آمریكا مستقر در انگلستان و هواپیماهای نیروی دریایی وابسته به ناوهای هواپیمابر «كورال سی» و «آمریكا» مستقر در مدیترانه شرکت کرده بودند. در این حملات چند مركز نظامی و نیز شهرهای ترابلس و بِنغازی از جمله چادرهای محل سكونت معمر قذافی رهبر وقت لیبی هدف بمب و موشك قرار گرفته بود.
    جمع تلفات لیبی در این حملات 15 كشته گزارش شده بود كه یكی از مقتولان دخترخوانده خردسال معمر قذافی بود. شمار مجروحین لیبیایی این حملات زیاد و یکی از آنان شخص معمر قذافی بود. آمریكا نیز یك هواپیمای اف ــ 111 و دو خلبان از دست داده بود.
     رونالد ریگن رئیس جمهوری وقت آمریكا از این حملات دفاع كرد و گفت: آن چه را که لازم بود كردیم، بازهم اگر لازم باشد انجام می دهیم.
     قذافی كه در جریان بمباران، از ناحیه سر مختصرا مجروح شده بود در نطقی از تلویزیون لیبی ـ ازدولت فرانسه كه اجازه نداده بود از خاك آن كشور برای حمله استفاده شود سپاسگزاری كرد. در لندن، نمایندگان پارلمانی حزب كارگر از بانو مارگارت تاچر نخست وزیر وقت كه به آمریكا اجازه داده بود از خاك انگلستان برای حمله به لیبی استفاده كند انتقاد كرده بودند. به علت كوتاه آمدن دولت مسكو (گورباچف) در قبال این بمباران، كه ضمن آن یك هواپیمای باری متعلق به شوروی نیز در یك فرودگاه لیبی نابود شده بود، پایان كار این ابر قدرت آغاز شد. سکوت گورباچف در این زمینه حمل برضعف مسکو و تشدید سیاست تهاجمی بلوک غرب (ناتو) شد که مقدمه فروپاشی بلوک شرق بشمار آورده شده است. به رغم اینکه قذافی در دهه یکم قرن 21 تغییر سیاست داد، به غرب و بویژه آمریکا نزدیک شد، از ساخت اسلحه کشتار جمعی (ازجمله بمب اتمی) دست کشید و مواد مربوط را به آمریکا فرستاد، ذخایر ارزی لیبی را به بانکهای آمریکا سپرد ولی رویدادهای سال 2011 [که شرح آنها در این تاریخ آنلاین آمده است] نشان داد که کوتاه آمدنهای قذافی سبب تغییر سیاست غرب نشد و در پی چندین ماه ناآرامی، رژیم قذافی در اکتبر 2011 ساقط و خود او به طرز فجیعی کشته شد. اگر روسیه و چین در شورای امنیت قطعنامه غرب مبنی بر مداخله نظامی ناتو در لیبی را وتو کرده بودند احتمالا لیبی به این صورت در نمی آمد. به عبارت دیگر؛ این بار هم ضعف کرملین سبب دگرگونی اوضاع لیبی و پیروزی غرب شد که به اظهار اصحاب نظر بعدا چوبش به گوش آنان (روس ها) خواهد خورد.

خرابي ناشي از حملات هوايي آمريكا به ترابلس پايتخت ليبي در اپريل 1986

چادر محل سكونت قذافي براثر بمباران اپريل 1986 به اين صورت درآمده و دخترخوانده اش كشته شده بود

قذافي پس از روز حمله (اپريل 1986) ـ گزارش شده بود كه در جريان بمباران، به قذافي هم از ناحيه سر جراحتي مختصر وارد آمده بود. اين عكس پس از حملات هوايي برداشته شده بود

و 15 سال بعد (اکتبر 2011) قذافي به اين صورت کشته شد!

زادروز «كیم ایل سونگ» و مفاد اعلامیه چوچه Chuche ؛ تنها به خود متّكی بودنِ کره ای ها

«كیم ایل سونگ» نخستین رهبر جمهوری دمكراتیك خلق كره (کره شمالی) 15 اپریل 1912 به دنیا آمد، 82 سال عُمر کرد و پس از 47 سال رهبری آن سرزمین، 8 جولای 1994 درگذشت.
     اعلامیه معروف چوچه Chuche از او است كه از سال 1955 رعایت می شود. طبق این اعلامیه، كره ای ها باید از هویّت ملّی خود دفاع كنند، غرور ملّی خود را از دست ندهند و تنها به خود متّكی باشند [خودکفا شوند.].
     با اینكه چین و روسیه به كره شمالی كمك بسیار كرده اند، كیم در اعلامیه چوچه به مردم كره توصیه كرده است كه متوجه باشند كاری نكنند كه این دو دولتِ دوست برای تغییر سیاست های ملّی كره (شمالی) اِعمال نفوذ كنند. او تاكید بر مبارزه بی امان با امپریالیسم، زورگویی و استثمار كرده است. كیم ایل سونگ که هشتم ژوئیه 1994 درگذشت تا آخرین لحظه حیات از فکر تأمین وحدت شبه جزیره کره که فاتحان جنگ جهانی دوم آن را دو قسمت کرده اند خارج نشده بود.
    كیم ایل سونگ كه یك كشاورز زاده بود در جوانی با خانواده اش به منچوری (شمال شرقی چین) رفته بود. بعدا در آنجا یك دسته پارتیزان مسلح برای جنگ چریكی با ژاپنی های اشغالگر تشكیل داده بود كه بر اثر فشار نیروهای ژاپنی در سال 1941 مجبور به عقب نشینی به شوروی شده و در آنجا به ارتش سرخ پیوسته و سرگُرد شده بود.
    کیم در سال 1945 با ارتش سرخ وارد كره شد و اندک زمانی پس از تقسیم موقت شبه جزیره كره به تصمیم و طبق سازش فاتحان جنگ، نخست وزیر بخش شمالی شد و در سال 1950 موفق شد استالین را موافق نقشه حمله نظامی به قسمت جنوبی كره كند كه این حمله 25 ژوئن 1950 آغاز شد كه نتیجه اش مداخله سازمان ملل و ادامه تقسیم كره به دو كشور بوده است.
     طرح برنامه تسلیحات اتمی و موشكی كره از كیم ایل سونگ (پدر) است كه معتقد بود اگر یك كشور بخواهد زنده و پایدار بماند باید بتواند به تنهایی از خود دفاع كند و اگر از لحاظ دفاعی نیرومند باشد دیگران در صدد حمله نظامی به آن بر نخواهند آمد زیرا كه گمان خواهند كرد برایشان گران تمام شود.

پارتی بازی وولفوویتس (معمار جنگ عراق) برای رفیقه اش!

Paul Wolfowitz

پال وولفوویتس رئیس وقت بانك جهانی نیمه اپریل 2007 دچار مشكلی سخت شده بود كه كارهای او در زمان معاونت وزارت دفاع آمریكا را نیز به میان كشیده بود که نوعی «افشاگری بموقع» تلقی شده بود.
در بانک جهانی، وولفوویتس رفیقه (مترس) لیبیایی زاده خود بانو «شاها رضا» را ارتقاء مقام داده و دستمزد سالانه او را به 193هزار 590 دلار افزایش داده بود (كه 7 هزار دلار بیش از حقوق وزیر امورخارجه آمریكا بود). «شاها» و وولفوویتس در یك خانه زندگی می کردند. 14 آوریل2007 این پارتی بازی عیان شده و با این كه وولفوویتس از این عمل خود پوزش طلبیده و آن را یك اشتباه خوانده بود بعدا کناره گیری کرد زیرا که شورای بانك این وضعیت و همچنین امكان بركناری وی را مورد بررسی قرار داده بود.

Shaha Riza

در پی افشای مشکل وولفوویتس، جورج بوش رئیس جمهور وقت آمریكا در اعلامیه ای كه كاخ سفید منتشر ساخت حمایت خود از وولفوویتس را مورد تاكید مجدد قرار داده بود. بانك جهانی از زمان تاسیس زیر نفوذ دولت آمریكا بوده است. وولفوویتس بود كه در وزارت دفاع آمریكا، طرح اشغال نظامی عراق را كه خواست اسرائیل هم بود تهیه كرده بود و به همین لحاظ به معمار جنگ عراق معروف شده است. طبق گزارشها، وی از جامعه یهودیان آمریكایی است.

دست كارمند باغ وحش زیر دندانهای تمساح!

14 اپریل 2007 در باغ وحش شهر تایپه واقع در جزیره تایوان، تمساح یك دست كارمند باغ وحش را به دهان كشید و به همان گونه كه در عكس دیده می شود از زیر آرنج قطع كرد.
سایر كاركنان باغ وحش به كمك رسیدند و دست قطع شده را از گلوی تمساح بیرون كشیدند. «چانگ پویو» كارمند مجروح باغ وحش به بیمارستان منتقل و جراحان دست قطع شده و جویده شده وی را در جای خود پیوند زدند.

اپریل 2008 و یك رویداد سیاسی متفاوت درجهان: دولت سوسیالیست های اسپانیا با 9 وزیر زن ازجمله وزیر دفاع

زاپاترو نخست وزير وقت اسپانيا در ميان 9 وزير زن كابينه خود

چهاردهم اپریل 2008 «خوزه لوئیس رودریگز زاپاترو Jose Luis Rodriguez Zapatro» دبیركل حزب سوسیالیست و نخست وزیر وقت اسپانیا (از 2004 تا 2008 و از 2008 تا 21 دسامبر 2011) كابینه هفده نفری دور دوم ریاست خود بردولت این كشور را با 9 وزیر زن و هشت وزیر مرد تشكیل داد كه پس از سپردن تعهد به رعایت قانون اساسی، از همین روز كار خودرا آغاز كردند (عكس بالا). بانو «كارمه چاكن Carme Chacon» و در آن روز سی و هفت ساله و هفت ماهه حامله وزیر دفاع این كابینه شده بود. این نخستین بار در طول تاریخ بود كه یك زن وزیر دفاع اسپانیا می شد ـ كشوری كه روزگاری ابرقدرت اروپا و مالك عمده آمریكای لاتین و دارای مستعمرات متعدد در آسیا و آفریقا بود. در آن روز «كارمه» با لباس حاملگی و شكم برآمده از برابر گارد احترام و دسته موزیك نظامی گذشت و كار تازه خود را آغاز كرد (عكس زیر). وی قسمتی از تحصیلات دانشگاهی اش را در كانادا انجام داده و بر زبان انگلیسی مسلط است. در این كابینه حزب سوسیالیست اسپانیا، معاون نخست وزیر هم یك زن بود؛ همچنین وزیران «برابرسازی»، آموزش و پرورش، خانه سازی، كشاورزی و .... [حزب سوسیالیست اسپانیا در انتخابات سال 2011 این کشور شکست خورد و از دولت کنار رفت].
«زاپاترو» سوسیالیست اسپانیایی و در آن زمان 47 ساله در انتخابات نهم مارس 2008 این كشور بار دیگر پیروز شده و پس از انقضای دوران پارلمان، كابینه تازه خودرا تشكیل داده بود. وی درپی انتخابات 14 مارس سال 2004 رئیس دولت شده بود. زاپاترو درجریان مبارزات انتخاباتی سال 2004 وعده هایی به هموطنانش داده بود كه به آنها عمل كرد و از جمله خارج ساختن نظامیان اسپانیایی از عراق. وی با عملی ساختن وعده های خود و نیز تحكیم روابط اسپانیا با كشورهای آمریكای لاتین كه فرهنگ اسپانیایی دارند و ایفا كردن نقش یك پل ارتباطی میان آمریكای لاتین و اتحادیه اروپا، اعتماد اسپانیایی ها را نسبت به حزبش جلب كرده بود. ولی در دور دوم نخست وزیری با موافقت با ازدواج همجنس ها و مذاکراه با تجزیه طالبان باسک، محبوبیت خودرا در جامعه اسپانیا از دست داد. از کارهای خوب او محدود ساختن دود کردن سیگار در اسپانیا بشمار آورده شده است.

«كارمه» وزير دفاع (در آن روز، حامله) هنگام عبور از برابر گارد و دسته موزيك نظامي ـ يك عكس ديگر از بانو «كارمه چاكن» در گوشه تصوير الصاق شده است

تاریخ از نگاهی به تصویر

برخی دیگر از رویدادهای 15 آوريل

69: «اتو» مدعی امپراتوری روم در جنگ «بدریاكوم» در شمال ایتالیا از نیروهای دولتی شكست خورد و روز بعد خودكشی كرد.

1205: یك سال پس از غارت قسطنطنیه (استانبول امروز) توسط صلیبیون، بلغارها هم در منطقه آدریانوپل نیروهای بیزانتیوم (روم شرقی به پایتختی قسطنطنیه) را شكست دادند.

1395: امیرتیمور گورکان با تُختامیش (توتخامیش) رئیس دولت مغولان قفقاز شمالی و جنوب روسیه امروز وارد جنگ شد. این جنگ در کنار رود تِرِک Terek روی داد و در آن امیرتیمور پیروز شد. با وجود این، این جنگ هر دو دسته تاتار را تضعیف کرد. رود تِرِک به دریای مازندران می ریزد.

1205: پاپ وقت اجازه نداد یهودیان در كردوبا (قرطبه) اسپانیا كنیسه بسازند.

1541: حكمران وقت مراكش پرتغالیها را از «اقادیر» بیرون راند.

1861: ابراهام لینكلن رئیس جمهوری وقت آمریكا برای جنگ با ایالات جنوبی كه از اتحادیه جدا و برای خود كنفدراسیون آمریكارا به وجود آورده بودند 75 هزار نیروی داوطلب تدارك دید.

1894: نخستین فیلم (تصویر متحرک) در نیویورک به نمایش گذارده شد و 62 سال بعد در همین روز (سال 1956) ویدیو تیپ در شیکاگو ساخته شد.

1902: دولت لندن که کنترل سودان (مستعمره وقت آن دولت) را به دست داشت مرزهای آن با اتیوپی و نیز مرزهای جنوبی اش را تعیین کرد که مسئله دارفور ریشه از همان زمان دارد.

1927: نخستین خودرو «ولوو» در سوئد ساخته شد.

1939: The Grape of Wrath (که در ایران؛ خوشه های خشم ترجمه شده است) تالیف جان ستاین بک منتشر شد. روز انتشار این کتاب که فیلم سینمایی هم شده است 14 اپریل اعلام شده است.

1939: روزولت رئیس جمهور وقت آمریکا که متوجه بوی جنگ از اروپا شده بود با ارسال نامه هایی برای هیتلر و موسولینی از آنان خواسته بود که اگر موفق به حل مسالمت آمیز مسائل نشوند دست کم از کشاندن جنگ به کشورهایی که نامشان در زیر نامه آمده است خودداری کنند. بیشتر این کشورها قصد درگیری و مداخله نداشتند ازقبیل سویس، سوئد، دانمارک، فنلاند، لوکزامبورگ، هلند، بلژیک و ایرلند.

1941: لوفت وافه (نیروی هوایی آلمان) شهر بلفاست در ایرلند شمالی را بمباران کرد.

1992: قانون اساسی ویتنام به تصویب رسید که نظام این کشوررا سوسیالیستی و نام آن را جمهوری سوسیالیستی ویتنام گذارده است.

2002: کودتا برضد هوگو چاوز در ونزوئلا با بپاخیزی هواداران او شکست خورد و وی پس از سه روز برکناری به قدرت بازگشت. کودتاگران پس از پیروزی، چاوزرا تبعید کرده بودند. چاوز پس از بازگشت به قدرت، نسبت به کودتاگران اِعمال خشونت نکرد.

پیام‌های تازه

در پاسخ به پیام مخاطبان درباره لایحه تعمیم قانون مطبوعات به رسانه های الکترونیک

چهارشنبه 26 فروردین 1388 و پیش از ساعت ده و 30 دقیقه بامداد ـ ظرف سه ساعت ـ چهار پیام از مخاطبان این تاریخ آنلاین دریافت شد که درباره رسانه های الکترونیک (وبسایت ها) و تصویب کلیات لایحه دولت که اگر قانون شود این رسانه ها را مشمول قانون مطبوعات مصوب سال 1364 (زمان وزارت محمد خاتمی) می سازد و اینکه چرا جز روزنامه اعتماد، روزنامه های دیگر چاپ تهران آنطور که باید به آن نپرداخته بودند سئوال کرده و از نگارنده (مؤلف این تاریخ آنلاین) پاسخ و نظر خواسته بودند.

    پاسخ:

    این نگارنده هم چهارشنبه 26 فروردین و از این راه بسیار دور (از آمریکا)، جز چند سطر در کیهان و دو مطلب در اعتماد چیزی در این باره ندیدم و کوشش من در این روز برای یافتن آدرس وبسایت مجلس به جایی نرسید. به هر حال، عنوان «مطبوعات» که بر قانون مصوّبِ سال 1364 گذارده شده است یعنی تنها نشریات چاپی که ماهیت خاص خودرا دارند مشمول این قانون قرارگرفته اند. مطبوعات در قوانین اساسی کشورها «پرِس» خوانده می شوند یعنی «چاپ شده ها» و قوه مقننه آمریکا هشت دهه است که موفق نشده رادیو ـ تلویزیون و ... را هم «پرِس» بداند، زیراکه قانون اساسی آمریکا آزادی کامل پرِس (نشریات) را تضمین کرده است. رادیو به صورت رسانه از اوایل دهه سوم قرن گذشته عمومیّت یافت که آن را رسانه الکترومانیتیک خوانده اند. دو دهه بعد تلویزیون، رسانه الکترونیک خوانده شد زیرا که صفحه نمایش آن از پرتاب الکترون از مِلح دو سه نوع فلز برحسب میزان نور تابیده به شیئی و جسم، روشن و تاریک می شود و مانیتور کامپیوتر تقریبا دارای همین تکنولوژی است. آنلاین ها که تا به امروز (15 اپریل 2009) 23 سال از عُمرشان می گذرد پایه دیجیتالی (صفر و یک، ریاضی) دارند. اینترنت (شبکه شبکه ها = دبلیو دبلیو دبلیو) وسیله انتقال است و آنلاین ها بر آن سوار می شوند و کامپیوترها در نقاط مختلف از این طریق اطلاعات خودرا رد و بدل می کنند. تقریبا همه نشریات چاپی و رسانه های صوت و تصویری دارای ادیشن آنلاین هستند و مسئول مندرجات آنها. خبرگزاری ها تا زمان قرارگرفتن در اینترنت به صورت آنلاین و در دسترس مخاطبان (آنلاین شدن) رسانه عمومی بشمار نمی آمدند و در تعریف رسانه ها، کمک (کمک رسانه، دستگاه کمکی) به حساب می آمدند، همان کاری را که یک خبرنگار می کند و یا منشی دفتر روابط عمومی یک موسسه که مامور فرستادن خبر و اطلاعیه خود به رسانه هاست و رسانه ها اجبار به استفاده از مطالب آنها و یا متن مطلب را ندارند. خبرگزاری ها از همان زمان که دستگاه تلگراف آغاز بکارکرد «وایر سرویس» خوانده شده اند یعنی سرویسی که از سیم تلگراف و یا فرستنده بی سیم استفاده می کند. در سابق تنها ایران و چند کشور کم درآمد دیگر بودند که خبرگزاری هایشان مطالب را در بولتن قرار می دادند و برای مشتریان می فرستادند که در ایران هم از سال 1351 تلکسی شدند و اینک اینترنتی (آنلاین) و در آینده؛ سوشل میدیایی. روزنامه های بزرگ دارای انبوه خبرنگار هستند و معمولا تلاش دارند متون اخبار داخلی خبرگزاری ها را عینا نقل نکنند و اخبار خبرگزاری ها برایشان سرنخ جهت تحقیق بیشتر و سپس انتشار باشد. اینکه روزنامه های آمریکا اخبار اسوشییتدپرس را درج می کنند، این خبرگزاری را مشترکا و با سرمایه گذاری خودشان به وجود آورده اند و از طریق آن میان خود نیز مبادله خبر می کنند. به این ترتیب که هریک از این روزنامه ها خبرهای خودرا به آن خبرگزاری می دهد و این سرویس این خبرهارا به سایر روزنامه ها می رساند. آنلاین های ژورنالیستی تنها اختصاص به روزنامه ها و رادیو تلویزیون ها ندارند، هر ژورنالیست و تفسیرنگار می تواند داشته باشد و نقل اخبار و نظرهای مندرج در آنها با ذکر مأخذ و در صورت سندیکایی بودن از طریق آن امکان پذیر است. امروزه حتی کتاب ها به صورت آنلاین درآمده اند و مطالب علمی و ادبی دیگر و شمار آنلاین ها به صدها میلیون سر می زند. در این میان و با استفاده از فرصتی که اینترنت فراهم ساخته، هر فرد معمولی هم برای خود وبلاگ ساخته و با اتکاء به اصل آزادی بیان و عقیده نظرش، هنرش، یافته هایش و ... را در آن قرار می دهد. سرچ انجین های متعدد نیز به وجود آمده و شمار آنها روز افزون است. این سرچ انجین ها که تجاری و با هدف کسب درآمد و ... به وجود آمده اند مطالب آنلاین ها و وبلاگ ها را بر حسب سیاست و نظر خود انتخاب و در دسترس همگان می گذارند و اشخاص و موسسات در حساب های خود در شبکه های سوشل میدیا با دادن بخشی از عنوان مطلب، آدرس وبسایت را به دست می دهند تا مخاطب دنبال کند.
    این نگارنده تا این لحظه (آخر وقت 15 اپریل 2009) از متن لایحه مورد اشاره و بحث مجلس بی خبر است ولی با افزودن عبارت رسانه های الکترونیک بر قانون مطبوعات، قاعدتا رادیو تلویزیون ایران هم مشمول این قانون می شود که طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی بدنه ای است جدا از دولت (قوه مجریه). به علاوه، اجبار همه وبلاگ ها به دریافت مجوّز، آنها را در ردیف نشریات قرار می دهد که صاحب هرکدام باید گواهی نداشتن پیشینه بَد بگیرد که خود تشریفات مفصل دارد، واجد شرایط سن و تحصیلات مندرج در قانون باشد. بعدا سه سازمان اطلاعاتی، پلیس و قضائی (که در قانون معیّن شده اند) درباره اش تحقیق کنند و احراز صلاحیت شود. سپس پرونده در جلسه هیات نظارت مطرح شود و .... این کار اگر در مورد هزاران صاحب آنلاین و وبسایت بخواهد انجام شود نیاز به یک سازمان چندصد نفری دارد و ماهها در لیست انتظار بودن. به نظر این نگارنده، اگر هدف، محافظت اتباع از تلقینات و تبلیغات دولت های معاند باشد و پاسداری از فرهنگ ملی و جلوگیری از تخریب آن، قانون اساسی دولت را مکلف به این کار کرده است و نیازی به قانون علیحده نیست. گرفتن «دومِین ـ در ایران، اصطلاحا؛ دامنه» از یک موسسه ِ مربوط خارجی آسان است و یافتن سِروِر خارجی آسانتر.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com