Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

31 جولای

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

روزِ ورودِ ابومسلم به خراسان

طبق روایات متعدد و تطبیق تقویم ها، ابراهیم بن محمد معروف به ابومسلم كه در «تاریخ» ـ ابومسلم خراسانی نامیده شده است 31 جولای سال 745 (در آن سال مصادف با نهم امُرداد) برای سر و سامان دادن به مخالفان ایرانی بنی امیه كه در عین حال از بنی عباس پشتیبانی می كردند وارد خراسان شد. وی ظرف دو سال و چند ماه بر همه خراسان (خراسان بزرگتر و ازجمله شامل منطقه فرارود) تسلط یافت و در شهر مَرو مستقر شد.
پاره ای از مورخان، ابومسلم را كه در اصفهان به دنیا آمده و در كوفه (همسایه شهر نجف) بزرگ شده از فرزند زادگان بزرگمهر (بوذرجمهر) وزیر بنام ساسانیان نوشته اند. او مردی دلیر، باهوش و مصمم به برچیدن حكومت بنی امیه بود كه به اظهار وی عیّاش، آزمند، دنیادوست و همانند سلاطین قدیم؛ ظالم، متكبر و فاسد شده بودند و به این هدف خود نیز رسید.

تصويري از يک مجسمه ابومسلم خراساني

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

روزی که شیخ فضل الله نوری اعدام شد

ششم اَمُرداد 1288 (28 جولای 1909) شیخ فضل الله نوری (کُجوری طَبَرسی) 67 ساله كه پس از خَلع محمدعلی شاه از سلطنت، از 26 تیرماه این سال در خانه اش در محلّه سَنگلَج تهران (در کوچه ای در خیابان ضلع جنوبی پارک شهر ـ اینک به نام خیابان بهشت) تحت نظر بود به ساختمانی در حوالی میدان توپخانه (میدان سپه و اینک به نام میدان امام خمینی) انتقال یافت و سپس در برابر 13 تَن از مشروطه خواهان و مجاهدان راه مشروطیت (که دادگاه انقلاب مشروطیت خوانده شده است) به اتهام مخالفت با نظام مشروطه و ترغیب دیگران به این مخالفت محاکمه و به اعدام محکوم شد.
شیخ فضل الله روز نهم اَمُرداد 1288 (31 جولای 1909) به حُکم این دادگاه در میدان توپخانه به دار کشیده شد و در خانه اش مدفون گردید که بعدا جسد او به قم انتقال یافت. شیخ فضل الله که در ناحیه کُجور مازندران (نزدیکِ نوشهر) در یک خانواده روحانی به دنیا آمده بود و در نجف به تحصیلات علوم دینی و از جمله در محضر آیت الله میرزای شیرازی ادامه داده بود در آغاز انقلاب مشروطیت با مشروطه خواهان همراه بود، ولی مشروطهِ مشروعه (بر پایه تعالیم اسلامی) را ندا می داد و همینکه مشروطه خواهان راه دمکراسی غرب را در پیش گرفتند از آنان جدا شد و به شعار خود «مشروطه اسلامی» ادامه داد و خواهان تنظیم اصول قانون اساسی بر پایه دستورهای اسلامی (قرآن) شد و در این راه به مخالفت ادامه داد، امّا طولی نکشید که تهران به تصرف مجاهدان مشروطیت که از رشت و اصفهان به حرکت درآمده بودند افتاد که قزوین و قم را تصرف کرده بودند. با سقوط تهران، محمدعلی شاه به سفارت روسیه پناهنده شد و ... و شیخ فضل الله که در مبارزات ضد انحصار توتون و تنباکو شرکت کرده بود در خانه اش تحت نظر قرار گرفت و ....
پس از انقلاب 1357، عنوان «شهید» به شیخ فضل الله داده شد و نام او (آیت الله فضل الله نوری) را بر بزرگراهی در تهران گذاردند كه میدان ونك را به میدان آزادی متصل می سازد. با وجود این، در همین زمان نوه او ـ دكتر منوچهر آزمون ـ را اعدام كردند. دکتر آزمون که پیش از انقلاب وزیر کابینه بود به حُکم دادگاه انقلاب اسلامی در تهران اعدام شد. یک نوه دیگر او (نبوی نوری) مدیر کل پیشین آموزش و پرورش تهران و سازنده دهها ساختمان با بدنه کاشیکاری برای مدارس تهران به دادستانی انقلاب احضار شد ولی او قبلا به آمریکا رفته بود و مقیم کالیفرنیا شده بود و دسترسی به او نبود.

انحلال بانك انگلستان در ایران به تصمیم دکتر مصدق و ...

ساختمان بانك انگلستان (شاهنشاهي) و جانشينان آن بانکهاي بازرگاني و تجارت در ضلع شرقي ميدان توپخانه (ميدان سپه و پس از انقلاب، ميدان امام خميني)

نهم امرداد 1331 (31 جولای 1952) دكتر مصدق نخست وزیر وقت، بانك انگلستان در تهران را كه به نام بانك شاهنشاهی فعالیت داشت تعطیل كرد كه بعدا بانك غیردولتی «بازرگانی» در ساختمان آن واقع در میدان توپخانه آغاز به فعالیت كرد که این بانک پس از انقلاب و ملی شدن بانکهای کشور، به نام بانک تجارت به کار خود ادامه داده است. بانك بازرگانی نخستین بانك غیردولتی بود که در ایران تاسیس شده بود. اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به صراحت تاکید بر دولتی بودن بانکهای کشور دارد. بانک انگلستان دهها سال ناشر اسکناس های ایران بود. به عبارت دیگر؛ سیاست پولی وطن ما در کنترل بانک خارجی (دولت بیگانه) قرارداشت.
در همین روز دكتر علی اصغر پورهمایون، از سوی دكتر مصدق رئیس شركت بیمه ایران و دكتر محمد نصیری رئیس بانك ملی شدند.

نمونه اسكناسهايي كه بانك انگليسي شاهنشاهي براي ايران !! چاپ و به جريان مي گذارد. برخي از اسکناس ها که در ايران به «نوت noot تلفظ مي شد» در شهر بخصوصي رايج (عکس بالاتر، اسکناسي است که تنها بايد در تبريز رايج باشد). اسم بانك شاهنشاهي را هم بر اين بانک گذارده بودند تا مردم متوجه نشوند كه پولشان ــ نبض كشور ــ در دست خارجي است. از همين پولهاي كاغذي هم به دولتهاي وقت تهران با بهره سنگين وام مي دادند و در عوض شخص خود آنهارا در گرو خويش داشتند

هشدار دکتر هوشنگ طالع به حفظ حق 2500 ساله ایران از دریای مازندران

دکتر هوشنگ طالع ناسیونالیست ایرانی بنام و نماینده پارلمانی پیشین ـ نویسنده و پژوهشگر در یادداشت شماره 1191 خود ـ مورخ نهم اَمُرداد 1397 که به مخاطبان ایمیل می شود نوشته است:
    "این نخستین بار نیست که روسیان درصدد تجزیه‌ی دریای مازندران از ایران برآمده اند. بار نخست، در قرارداد گلستان
     و بار دوم در ننگ‌نامه‌ی ترکمان‌چای حقوق تاریخی ایران را در این دریا پایمال کردند، اما با فروپاشی امپراتوری تزاری و در خطر بودن حکومت نوبنیاد بُلشِویکی بر اثر دخالت‌های غربِ وقت و نیز خیزش هواداران رژیم تزاری پیشین (معروف به؛ سفیدها)، حکومت بلشویکی مسکو با بستن قرارداد 1921 با ایران و سپس با آغاز جنگ جهانی دوم و هراس از نفوذ بیگانگان در دریای مازندران، تَن دادن به امضای قرارداد بازرگانی و بحرپیمایی 1940 با میهن ما داد و نیمی از دریای مازندران، به ایران باز گردانده شد.
    امروز روسیه (کرملینِ پس از فروپاشی جماهیر شوروی) در پی آن است که با تغییر رژیم حقوقی دریای مازندران، حقوق تاریخی و مسلّم مردم ایران را پایمال کند!.
    دولت جمهوری اسلامی، باید بداند که پذیرش سهم کمتر از 50 درصد از دریای مازندران در حُکم تجزیه‌ی ایران است. از روسیان و پوتین نباید ترسید و اعتماد کرد. باید در برابر خواست و تلقین آنها ایستاد. نیمی از دریای مازندران حق ملت ایران در طول 25 قرن گذشته بوده است. حفظ حق و دفاع از آن نخستین وظیفه و تکلیف آحاد ملت و دولت است.".

محمد اسماعیل سعیدی: ایجاد منطقه آزاد تجاری جدید با این وضعیت اصلا به صلاح نیست

سعیدی

خبرگزاری فارس ـ نهم اَمُرداد 1397: محمد اسماعیل سعیدی نماینده وقت تبریز در مجلس شورای اسلامی با اشاره به موضوع بررسی لایحه ایجاد مناطق آزاد تجاری در مجلس گفت: به دلیل مشکلات در اداره مناطق آزاد تجاری موجود در کشور، این مناطق نه تنها کمکی به صادرات کالاهای ایرانی و در نتیجه تولیدات کشور نمی‌کنند، بلکه محلی برای واردات و حتی قاچاق کالا به کشور شده اند.
    وی ـ نماینده دوره های نهم و دهم قانونگزاری افزود: ابتدا باید مشکلات مناطق آزاد تجاری موجود در کشور را برطرف کرد و بعد به فکر ایجاد منطقه آزاد تجاری جدید افتاد و در غیر این‌صورت ایجاد منطقه آزاد تجاری جدید اصلاً به صلاح نیست. آنچه که محسوس است، این است که واردات کالاهای خارجی از این مناطق به تولیدات داخل صدمه وارد کرده است.
    سعیدی با تأکید گفت که در حال حاضر و شرایط موجود، لازم است که در درجه اول، زمینه برای صادرات کالای تولید داخل فراهم شود.

روزی که اعلام نرخ لحظه به لحظه طلا در بازار تهران موقتا متوقف شد

دویچه وله (صدای آلمان ـ وبسایت فارسی): بهای سکه طلا در بازار تهران، دوشنبه سی ام جولای 2018(هشتم اَمُرداد 1397) با عبور از خط 4 میلیون و 500 هزار تومان به مرز 4 میلیون و 600 هزار تومان نزدیک شد. در همین حال فعالان بازار از دستگیری دلال‌های سکه و ارز توسط ماموران نیروی انتظامی خبر داده ‌بودند.
    به گزارش خبرگزاری تسنیم، بالا رفتن سریع نرخ‌ها در بازار طلا و سکه موجب شده تا از اواخر آن روز ـ روز دوشنبه هشتم اَمُرداد، اتحادیه صنف طلا و جواهر که به اعلام قیمت‌های لحظه‌ای بازار می‌پردازد، در جدول و ردیف مربوط، مقابل بهای طلا و سکه عدد صِفر بگذارد.
    محمد کشتی‌آرای رییس اتحادیه طلا و جواهر به خبرنگاران گفته بود: "امکان پیش‌بینی بهای سکه و ارز حتی برای ده دقیقه بعدی هم امکان‌پذیر نیست.".

تیترهای اول روزنامه های تهران در نهم اَمُرداد 1397 برای ماندن در تاریخ ـ ارز و طلا، چاپ اسکناس و تورّم، خط فقر، اخلالگران اقتصادی و گرانی مسکن:

رییس کنفدراسیون صادرات اتاق بازرگانی ایران در اَمُرداد 1397: خبرهای نگران‌کننده‌ای از چاپ اسکناس به گوش می‌رسد

دویچه وله (صدای آلمان ـ وبسایت فارسی) ـ 30 جولای 2018 (اَمُرداد 1397)ـ محمد لاهوتی رییس کنفدراسیون صادرات اتاق بازرگانی ایران گفته است [گفته بود]: "در حالی‌که حادترین موضوع اقتصاد، افزایش نقدینگی‌ است، خبرهایی مبنی بر چاپ اسکناس و افزایش حجم نقدینگی در کشور به گوش می‌رسد که بسیار نگران‌کننده است.".
به گزارش ایسنا در هشتم اَمُرداد 97، لاهوتی چاپ اسکناس [افزایش حجم نقدیگی] را باعث کاهش ارزش پول ملی (ریال) و در نتیجه، افزایش قیمت انواع کالا توصیف کرده است که باید از آن اجتناب شود. در این گزارش آمده است: "حجم نقدینگی در پایان سال گذشته تا خط 1530هزار میلیارد تومان افزایش یافت. این رقم بیش از 280 هزار میلیارد تومان افزایش را نسبت به ابتدای پارسال ـ سال پیش از آن ـ نشان می‌دهد.". بانک مرکزی (که رئیس وقت آن ولی الله سیف بود) کار چاپ اسکناس را به دست دارد. بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران بمانند بانک های مرکزی کشورهای دیگر، استقلال کامل ندارد و نمی تواند به دولت، نَه بگوید. پول هم یک کالا به حساب آورده می شود که اگر عرضه آن زیاد باشد، بهایش (قدرت خرید با آن) پایین می آید که یک قاعده اقتصادی است [قاعدهِ عرضه و تقاضا].

احمدی نژاد از دانالد ترامپ خواست که اسامی منسوبان مسئولان جمهوری اسلامی ایران و «آقا زاده» ها را که در آمریکا اقامت و ثروت دارند اعلام کند

سی ام جولای 2018 در برخی از رسانه های برون مرز آمده بود که محمود احمدی نژاد رئیس‌جمهور پیشین در یادداشتی که همان روز (دوشنبه 30 جولای 2018) در کانال تلگرامیِ دولتِ بهار منتشر کرده، خطاب به دانالد ترامپ رئیس جمهوری آمریکا نوشته است: شما آقای ترامپ اخیرا اعلام کرده بودید که اسامی بستگان (منسوبین) مقامات و مسئولین جمهوری اسلامی ایران را که مقیم آمریکا هستند و مقادیر ثروت آنان را در اختیار دارید. قطعاً شرافت انسانی اقتضا می‌کند و ملت ایران نیز می‌خواهد که اسامی همه این افراد، میزان ثروت و نیز اطلاعات مربوط به نحوه اخذ مجوّز اقامت آنها را با اسنادِ قابلِ راستی‌آزمایی منتشر کنید.
به نوشته های رسانه ای، قضیه وابستگان و منتسبان به مسئولان و مقامات جمهوری اسلامی ایران که در آمریکا اقامت و گویا از ثروت هنگفتی برخوردار هستند، مدتی است که خبرساز شده است. این افراد که بعضا «آقا زاده» خوانده می شوند، عمدتا از فرزندان خواص و مسئولان دولتی ایران بشمار آورده شده اند.
از این نوشته ها چنین بر می آید که کنفدراسیون کانادا، جمهوری گرجستان، ترکیه و تا حدّی هم استرالیا مَطمَح نظر آن افراد برای اقامت بوده است. در این زمینه تا کنون چند هشدار به دولت کانادا داده شده است که در آینده دچار درد سر و مشکل نشود. تردید نیست که ملت ایران اموال خودرا مطالبه و قضیه را تعقیب خواهد کرد.

روزیکه محمدعلی نجفی دولتمرد و سیاستمدار معروف به «قصاص» محکوم شد ـ نظر حقوقدان ایرانی مقیم اروپا ـ مراحل رسیدگیِ قضاییِ بعد از آن تا آزادشدن

سخنگوی قوه قضائیه جمهوری اسلامی هشتم اَمُرداد 1398 (سی ام جولای 2019) از محکوم شدن محمدعلی نجفی متولد دیماه 1330، دولتمرد و سیاستمدارِ نزدیک به حزب کارگزاران، وزیر در چند کابینه، ریاست سازمان برنامه و بودجه، دستیار و مشاور رئیس جمهور، عضو شورای شهر و شهردار پیشین تهران، مدرّس دانشگاه به قصاص نفس توسط دادگاه بَدوی خبر داد.
    وی در آن روز گفت که شعبه نهم دادگاه کیفری تهران به ریاست قاضی محمدرضا محمدی کَشکولی، محمدعلی نجفی را در مورد قتل «میترا اُستاد» زن دومش به «قصاص» محکوم کرده است. این حُکم، غیرقطعی و قابل فرجام خواهی در دیوان عالی کشور است و در صورتی که درخواست فرجام خواهی داده شود، پرونده به دیوان عالی کشور ارسال خواهد شد.
    به اظهار سخنگوی وقت قوه قضائیه، قاضی دادگاه «قتل عَمد را محرز دانسته» و به همین دلیل حُکم «قصاص» صادر کرده است. دادگاه همچنین نجفی را در ارتباط با نگهداری سلاح غیرمجاز به دو سال حبس محکوم کرده است.
    محاکمه محمدعلی نجفی ـ تحصیلکرده ایران و آمریکا ـ در سه جلسه برگزار شد که اولین جلسه 22 تیرماه و آخرین جلسه آن در 31 تیر 1398 برگزارشده بود.
    نجفی هفتم خرداد 1398 پس از وقوع حادثه، برای دخترش نامه نوشت و قضیه را شرح داد و به قم رفت تا بر قبر پدرش فاتحه بخواند و خودکشی کند که در اینجا پشیمان می شود، به تهران باز می گردد و خود را به پلیس معرفی می کند. او به پلیس و همچنین در دادسرا و نیز در دادگاه می گوید که از ماه‌ها پیش با میترا (36 ساله) که ازدواج آنها اتفاقی و کوتاه مدت بود اختلاف داشت و آن روز، تنش‌ میانِ ‌شان بالا گرفته بود و در این حال، میترا به حمّام خانه می رود ولی همچنان سر مشاجره داشت که به قصد ترساندن و ساکت کردن او با سلاح وارد حمّام شد و در جریان درگیری فیزیکی چند تیر شلیک شد و ... و قصد قتل نداشت (قتل با سَبق تصمیم نبود). نجفی در مورد سلاح بدون پروانه گفته است؛ این سلاح از دهها سال (از سال 1360) و در زمانی که وزیر فرهنگ و آموزش عالی بود همانند سایر مقامات، از باب احتیاط در اختیار او هم قرار داده شده بود و فراموش کرده بود که برای تجدید مجوّز آن اقدام کند. لازم بود که سازمان مربوط به او اطلاع می داد [نوتیس می داد] که برود و مجوّز را تجدید کند و یا اینکه سلاح را پس بدهد.
    نجفی قبلا گفته بود که قصد طلاق دادن میترا را داشت ولی میترا راضی به طلاق توافقی (توافق بر سر طلاق) نشده بود.
    نجفی بعد از اعتراف در قرارگاه پلیس، درباره آشنایی‌اش با میترا گفته بود که در اردیبهشت 1396 میترا به دفتر من آمد. در آن زمان هنوز شهردار تهران نشده بودم. او می‌خواست نامزد عضویت شوراى شهر از اسلامشهر شود، تقاضایش این بود که او را به دوستانى که در اسلامشهر دارم معرفى کنم که کمکش کنند و از اینجا آشنایى ما آغاز شد.
    مادر میترا به یک خبرنگار روزنامه گفته بود که مَهیار (پسر میترا از شوهر اول که با مادرش زندگی می کرد) همیشه به ما می‌گفت که مادرش (میترا) با نجفی اختلاف و مشاجره دارند.
    مادر میترا گفته بود که دخترش ساعت چهار و نیم بامداد سه‌شنبه هفتم خرداد و ساعاتی پیش از قتل به برادرش پیام داد که تا الان با نجفی درگیر بوده است. او را دلداری دادیم و گفتیم که به خاطر مَهیار حرفی نزند. مهیار آن روز امتحان ریاضی داشت و این درگیری‌ها در روحیه او تأثیر منفی می‌گذاشت.
    خانواده میترا در دادسرا گفته بودند که نجفی میترا را کتک می زد و نجفی در برابرگفته بود که میترا هم اورا کتک می‌زد و چند بار با کارد او را مجروح کرد.
    بانو سرور تابشیان، زن اول محمدعلی نجفی به خبرگزاری رُکنا گفته بود؛ 42 سال با محمدعلی زندگی کرد‌یم، هیچ مردی به خوبی او نبود. شوهرم ناگهان عوض شد. او از وقتی که با میترا ازدواج کرد دیگر آن مرد سابق نبود و اجازه نداشت به من و دخترش سر بزند.
    میترا (که در استان کرمانشاه به دنیا آمده بود) در سال 1397 با محمدعلی ازدواج کرده بود. مَهر میترا بسیار سنگین بود، ولی محمدعلی آماده پرداخت آن، لکن میترا حاضر به طلاق توافقی نبود.
    نجفی در دادسرا گفته بود که در طول زندگی مشترکِ تقریبا یک ساله با میترا، حتی محدودیت خروج از خانه داشت، هدفِ تهدید میترا بود و درگیری داشتند. این اواخر به میترا گفتم که حاضرم هر چه دارم بدهم تا مَهریه ‌ات پرداخت شود که قبول نکرد و باز تهدید کرد.
    وکیل قضایی نجفی رویداد را قتل عَمد نمی داند و گفته بود که در مهلت مقرر (مُهلت 20 روزه) نسبت به حُکم صادره تقاضای فرجام خواهد داد. احتمال اعاده دادرسی زیاد است و همچنین احتمال گذشت خانواده میترا ـ صاحبان دَم. (نجفی با پرداخت دیهِ ده میلیارد تومانی رضایت اولیای دَم را جلب کرد و بیست و سوم مرداد 1398 از سوی خانواده میترا بخشیده شد.).
     یک حقوقدان ایرانی مقیم اروپا پیش از محاکمه، در این زمینه گفته بود که این قتل «قتلِ با سَبق تصمیم» و طرح ریزی شده نبوده و در اثنای مشاجره صورت گرفته است. اگر نجفی قصد قتل داشت، وقتی که میترا در خواب بود ـ نه در حمّام ـ این کار را می کرد، یا در غذای او سَم می ریخت و یا پول می داد در خیابان با اتومبیل به او بزنند و راههایی از این دست، نه اینکه در حمّام و در جریان مشاجره.
    این حقوقدان در مورد سلاح مورد بحث گفته بود: چرا وقتی که نجفی، دیگر مقام دولتی نداشت سلاح را از او پس نگرفته بودند و یا انقضای تاریخ مجوّز نگهداری از سلاح را به او کتبا یادآور نشده بودند که یک رسم اداری است.
     این حقوقدان گفته بود که در مورد این کِیس (پرونده) باید دقت شود. سالها بعد درباره اش کتاب ها نوشته خواهد شد، فیلم سینمایی ساخته خواهد شد و .... نباید ساده انگاری شود.
    مراحل رسیدگی قضایی طبق گزارش های رسانه ای از این قرار بود:
    حکم شعبه نهم دادگاه کیفری (دور اول محاکمه) که قصاص بود در دیوان عالی نقض و محاکمه وی تجدید شد و قاضی در آذرماه 1398 با توجه به گذشت خانواده میترا و پس از دو جلسه محاکمه، نجفی را به 7 سال و نیم زندان محکوم کرد که وکیل نجفی از این حُکم نیز درخواست رسیدگی مجدد در دیوان عالی کرد و دیوان عالی این حکم دادگاه را با توجه به ادله وکیل نقض کرد و پرونده به شعبه دهم دادگاه کیفری تهران ارجاع شد و این دادگاه پس از محاکمهِ نجفی (دور سوم) در اردیبهشت 1399، او را به شش سال و نیم حبس تعزیری محکوم کرد که این حُکم در دیوان عالی تأیید شد. وکیل نجفی پس از اینکه وی بیش از نیمی از مجازات را تحمل کرده بود و از دهه اول خرداد 1398 در زندان بود تقاضای آزادی مشروط او را کرد، ولی موافقت نشد که چندی بعد درخواست عفو اورا کرد که نام وی در لیست درخواست عفو صدها محکوم (تنظیم شده در کمیسیون عفو و بخشودگی) قرارگرفت و رهبر جمهوری اسلامی لیست را تأیید کرد و نجفی و دیگران که نامشان در لیست بود اواخر اسفند 1401 آزاد شدند.

نجفي در روز محاکمه ـ نجفي با میترا زن دومش

اظهارات آیت الله خامنه ای در دیدار ششم مرداد 1400 با هیأت دولت دوازدهم تیتر اول روزنامه ها

در قلمرو دانش

یاسمین مُقبلی، فضانورد 40 ساله ایرانی‌- آمریکاییِ 24 اَمُرداد 1402 در سمت فرماندهی سفینه راهی فضا خواهد شد

یاسمین مُقبِلی

یاسمین مُقبلی، فضانورد 40 ساله ایرانی‌- آمریکاییِ ناسا ـ
    NASA (National Aeronautics and Space Administration)، این روزها خود را برای نخستین مأموریت فضایی‌اش آماده می‌کند. بانو مُقبلی فرماندهی مأموریت فضانوردیِ
    NASA SpaceX Crew-7 را بر عهده خواهد داشت و طبق برنامه، 25 آگوست 2023 از مرکز فضایی جان اف کندی در کِیپ کاناورالِ استیت فلوریدا راهی فضا ‌خواهد شد.
    در این فضاپیماییِ یاسمین مقبلی، 4 فضانورد دیگر او را همراه خواهند بود. طبق برنامه، ماموریت فضایی بعدی یاسمین، پرواز به ماه و فرود آمدن در قمر زمین خواهد بود و پس از این، پرواز به سیاره مریخ. او نخستین بانوی فضانورد خواهد بود که گام به ماه خواهد گذارد. برنامه سفر به ماه، آرتمیس نامگذاری شده است. بانو آرتمیس دریاسالار نیروی دریایی ایران در زمان خشایارشا بود.
    بانو مُقبلی متولّد 23 ژوئن 1983 و دارای شوهر و دو دختر از سال 2017 وارد ناسا و فضانورد این سازمان شده است. وی ـ تحصیلکرده رشته مهندسی وتحصیلکرده ابزارهای فضانوردی است و قبلا خلبان جنگنده بود و 2 هزار ساعت پرواز داشت. یاسمین درجه سرهنگی داشت که از میان هزاران داوطلب به کار فضانوردی در ناسا پذیرفته شد و دوران آموزشی ویژه را طی کرد.
    یاسمین که به گزارش رسانه های آمریکا به ایرانی بودن خود افتخار و مباهات می کند فارسی می داند و تکلم می کند. پدر او، کامی و مادرش فرشته هر دو تهرانی هستند که پس از سفر به آلمان، یاسمین در این کشور متولد شد. این خانواده سپس به آمریکا مهاجرت کرد. برادر یاسمین، کاوه نام دارد.

    - - - - -

    نقل این مطلب از صفحه 14 مجله روزنامک شماره 100

    www.rooznamak-magazine.com

در قلمرو رسانه‌ها

زادروز علی باستانی روزنامه نگاری كه به ژورنالیسم وفادار ماند و از ژورنالیست دفاع كرد

علي باستاني

علی باستانی از چهره های ژورنالیسم ایران نهم مرداد 1303 (31 ژوئیه 1924) به دنیا آمد و از نخستین روزنامه نگارانی بود كه پس از انقلاب از كار بركنار شد. علی باستانی 22 آذر 1398 در زادگاه خود ـ شهر بابل درگذشت.
    علی كه از مازندران بر خاسته بود یك فرهنگی و آموزشگر چپگرا بود كه وارد كار روزنامه نگاری شد. وی در سال 1336 هنگامی به عضویت تحریریه روزنامه اطلاعات درآمد و خبرنگار پارلمانی این روزنامه شد كه تحت تعقیب ماموران امنیتی وقت (اطلاعات شهربانی ـ ركن دوم ستاد ارتش ـ فرمانداری نظامی) بود و چند بار برای دستگیر كردنش به تحریریه روزنامه اطلاعات هم هجوم برده بودند. باستانی و همسرش با وضعیتی كه بر ایران دهه های 1320 و 1330 مستولی بود و طبقه زحمتكش در رنج و تحت ستم قرار داشت مبارزه می كردند.
    علی خیلی زود از پوشش خبرهای پارلمانی كه در این كِسوَت مجبور بود حرف هایی را نقل كند كه نه تنها با آنها موافق نبود بلكه باورشان هم نداشت خسته شد و از سناتور مسعودی ناشر اطلاعات خواست كه كار تحریری دیگری به او بدهد و وی با توجه به این كه علی تطمیع شدنی نبود او را به تهیه اخبار اقتصادی گمارد و به این میز به دبیری دکتر مهدی بهره (اقتصاددان و روزنامه نگار حرفه ای معروف) فرستاد. در آن زمان كسانی را به این كار می گماردند كه فریب حرف های مقامات اقتصادی را نخورند، تطمیع نشوند و استقلال و شخصیت خود را محفوظ بدارند.
    دیری نگذشت كه باستانی كه از هوش سرشار برخوردار بود با مهارتی كه در مدیریت خبر، استعداد رهبری دیگران و نهایت تدبیر از خود نشان داده بود به معاونت سردبیر روزنامه كه سمت مطبوعاتی مهمی بوده است منصوب شد و تا پایان سال 1357 در این سمت باقی ماند. دراین سمت، وی در حقیقت كارهای سردبیر را انجام می داد بدون این كه حاضر به قبول این عنوان شود.
    علی كه از ابتدای جوانی هوادار ایجاد اتحادیه و سندیكا و چنین تشكل هایی بود به همراه تنی چند از روزنامه نگاران وقت در اوایل دهه 1340 خورشیدی سندیكای نویسندگان و خبرنگاران را تاسیس كردند كه نقش بزرگی را در ژورنالیسم ایران و دفاع صنفی از حقوق اهل این حرفه ایفا كرد. وی كه در سازمان دهی این تنها نهاد دمكراتیك آن زمان سهم بزرگی داشت، در این سندیكا چند بار با رای اعضاء، دارای مقام شد. وی با سوابق مبارزات سیاسی پیش از روزنامه نگار شدن، همیشه سینه سپر می كرد و به نام این سندیكا از حقوق روزنامه نگاران به دفاع بر می خواست و با نفوذ كلام و مهارتی كه در سخن گفتن داشت مانع اخراج و بی حق شدن دهها تن از كاركنان نشریات و رادیو ـ تلویزیون شده بود. شهرت او در این مبارزه به حدی بود كه مقامات دولتی از بیم وی جرات تعرض به روزنامه نگاران و اعضای سندیكا را نداشتند. شخصیت علی به قدری قوی بود كه مقامات دولتیِ وقت از نخست وزیر تا مدیران كل خواستار جلب دوستی اش بودند و از برخورد با وی حذر داشتند و همین وضعیت روزنامه نگاران را از تعرّض دولت مصون می ساخت زیرا كه در هر تعرضی، علی باستانی مدافع اصلی و حلال مسائل بود. شهرت او در این كار به حدی بود كه اگر روزی به مرخصی و یا ماموریت خبری خارج از شهر می رفت بسیاری از روزنامه نگاران احساس ناامنی می كردند و بیم داشتند كه در غیاب او مورد تعرض قرار گیرند و مدافع نداشته باشند.
    علی پس از آغاز وزیدن بادهای تغییر در كشور، سردبیر اطلاعات را ترغیب به در پیش گرفتن سیاست تحریری دیگری كرد و به همین سبب در شهریور ماه 1357 به زندان افتاد.
    وی از مبتكران اعتصاب 62 روزه روزنامه نگاران بود كه به پیروزی انقلاب كمك كرد ولی انقلابیون نخستین نویسنده ای را كه در روزنامه اطلاعات از كار معاف كردند علی باستانی بود كه از آنجا به خانه رفت و دیگر دست به قلم نبرد. علی پس از بركناری، مدتی را هم در زندان بسر برد. وی که زمانی خبرنگار حوزه وزارت دارایی (زمان وزارت امیرعباس هویدا) بود و در زمان معاونت سردبیر با نخست وزیر وقت (هویدا) تماس داشت، متهم به دوستی با هویدا شده بود و او در دفاع از خود می گفت که یک روزنامه نگار با همه مقامات حوزه کار خود آشنا می شود و این آشنایی و داشتن تماس برای خبرگیری دلیل همدستی و همکاری و «هم عقیده بودن» نیست.
    علی تا زمان نقل مکان از تهران به مازندران، مورد مشورت همكاران قدیم خود قرار می گرفت و در ترتیب دادن مجالس شادی و عزا برای آنان پیشقدم می شد. وی از ترتیب دهندگان دیدار سالانه کارکنان قدیمی روزنامه اطلاعات بود.
    كمك علی باستانی بود كه مجتمع كوی نویسندگان به وجود آمد و تا زمان نقل مکان به مازندران به سكونت در این كوی ادامه می داد كه نشانه وفاداری و علاقه او به ژورنالیسم و دیدار همكاران و زندگی در مجاورت و حال و هوای آنان بود. علی باستانی در دهه 1370 یکی از مشوقان بازگشت روزنامه نگارانِ خانه نشین به دنیای روزنامه نگاری (روزنامه های همشهری و ایران و در دهه بعد؛ اعتماد و شرق) بود.

آنلاین شدن نشریات چاپی سرعت گرفته است ـ تیراژ لس آنجلس تایمز از یک میلیون به 142 هزار کاهش یافته، ولی آنلاین پولی آن 5 میلیون مخاطب دارد

به گزارش های رسانه ای، دهم جولای 2023 (19 تیرماه 1402) روزنامه 142 ساله لُس آنجلس تایمز برای پیشگیری از کسری بودجه و متعادل ساختن خرج و دخل، با کوچکتر کردن تحریریه اش، 74 تَن دیگر از اعضای اطاق خبر و نویسندگانش را از کار معاف کرد. متوسط تیراژ لس آنجلس تایمز (به استثنای شماره یکشنبه) حدود 142 هزار نسخه چاپی است، حال آنکه مخاطبان آنلاین پولی آن حدود 5 میلیون نفرهستند. تا پیش از آنلاین خوان شدن مردم، تیراژ (نسخه های فروش رفته) لس آنجلس تایمز 7 برابر این رقم بود. آنلاین خوان شدن مردم باعث کاهش تیراژ اِدیشِن چاپی نشریات در سراسر جهان شده است و طبق یک آمار، 23 درصد نشریات چاپی پیشین، آنلاینی شده اند و همه نشریات باقی مانده، ادیشن آنلاین هم دایر کرده اند. 31 درصد رسانه های آنلاینی، پولی هستند و نمی شود به رایگان مطالب آنهارا خواند ـ فقط تیتر مطالب به چشم می خورد.
    این نخستین بار نبود که لس آنجلس تایمز با هدف صرفه جویی، کارکنان خود را کاهش داده است. این روزنامه که 5 سال پیش به مالک دیگری فروخته شده چهار سال پیش محل کار خودرا از داون تاونِ لس آنجلس به محلی ارزانتر در نزدیکی فرودگاه این شهرستان منتقل کرده است.
    مالک کنونی لس آنجلس تایمز روزنامه دیگر خود «سَن دیاگو یونیون ـ تریبیون» را که به خواهر لس آنجلس تایمز شهرت داشت در همین ماه (جولای 2023) به یک کمپانی رسانه دار دیگر فروخت. سَن دیاگو دومین شهر بزرگ استیت کالیفرنیا است، ولی روزنامه خوانهای این شهر هم آنلاین خوان شده اند. خریدار تازه این روزنامه با هدف صرفه جویی به شماری از کارکنان اطاق خبر اطلاع داده است که سابقه کاری آنان بازخرید خواهد شد.
    یک کمپانی رسانه ای مستقر در نیویورک که صدها نشریه و فرستنده رادیو در سراسر آمریکا دارد دست به ادغام کردن نشریات چاپی هر منطقه را در یکدیگر زده است، ولی ادیشن آنلاین آنها که هزینه بسیار کمتری دارد همچنان به کارشان ادامه خواهند داد.
    یک صاحبنظر و استاد دروس روزنامه نگاری پیش بینی کرده است که در طول همین دهه (دهه جاری 2020 میلادی) و در سراسر جهان بیش از نیمی از نشریات چاپی آنلاینی خواهند شد و آنلاین نشریات، چند رسانه ای (نگارشی، رادیویی و ویدیویی) خواهند شد و ممکن است حتی کسانی که تجربه ژورنالیستی ندارند و دروس این رشته را نخوانده اند «آنلاین نگار» شوند.
    این استاد گفته است که در چند سال آینده شاهد دگرگونی کامل رسانه داری و خبر و نظر رسانی خواهیم بود که با گذشته کاملا متفاوت خواهد بود و این تغییر از پیدایش دهها میلیون شهروند ژورنالیست آغاز شده که همین ها پس از کسب مهارت، رسانه آنلاینی خواهد ساخت با تنوع مطالب.
    این استاد راه نجات نشریات چاپی و حتی شبکه های تلویزیونی را تغییر مطالب [متاع رسانه ای] بدست داده ـ مطالبی که نسل امروز جویای آن است تا راهنمایی شود. این مطالب چون اختصاصی است نمی تواند سریعا نقل و آنلاینی شود. سردبیران نشریات چاپی و تلویزیون ها باید جستجوگر بفرستند و از مردم بپرسند که چه مطالبی می خواهند و آن را تهیه و عرضه کنند وگرنه با کاهش تیراژ، آگهی ها را از دست خواهند داد و بی درآمد خواهند شد. رادیو دارها [صاحبان فرستنده های رادیویی] که مخاطبانِ شان خودرو سواران و کارکنان کارگاهها و آشپزخانه ها هستند یاد گرفته اند که چگونه مخاطب جلب کنند و آن، پرداختن به اخبار مورد نیاز، مثلا پخش ساعت به ساعت و لحظه به لحظه گزارش وضعیت هوا، وضعیت ترافیک، وضعیت بیماری ها و از این قبیل است. مشکل رادیوها وجود رقباء متعدد در صحنه است و این رقابت، محصول آنها را بهتر می کند. [در بعضی از کشورها ازجمله آمریکا، تأسیس فرستنده رادیویی آزاد است، نه در انحصار دولت و اشاره استاد به رادیوهای این کشورها بوده است].

    - - - - -

    نقل این مطلب از صفحه 12 مجله روزنامک شماره 100

    www.rooznamak-magazine.com

سایر ملل

روزی كه «السید» درگذشت

30 ژوئیه سال 1099ال سید (رودریگو دیاز دو ویوار) ژنرال اسپانیایی در شهر والنچیا درگذشت. وی 55 سال عمر كرده بود.
     ال سید نخست از سرداران ارتش آلفونسو چهارم پادشاه كاستیل( قسمتی از اسپانیا) بود كه چون مورد بی مهری پادشاه قرار گرفت به صورت یك ژنرال مرسنر درآمد، گاهی برای مسلمانان اسپانیا شمشیر و مهارت جنگی خود را بكار می برد و بعضی وقت ها در كنار مسیحیان می جنگید و سرانجام والنچیا را در پی یك محاصره طولانی تصرف كرد و خود را حاكم این شهر ساحل مدیترانه كرد. والنچیا قبلا در دست مسلمانانی بود كه از شمال آفریقا به اسپانیا رفته بودند.
     عمل آلفونسو چهارم با السید و مرسنر شدن او، ضرب المثلی بین المللی شده است كه حكمران نباید مردان كشور (از مردان شمشیر تا مردان فكر) را با یك برخورد كوچك و به آسانی از دست بدهد تا ویرانگر شوند.
    مسلمانان نام السیدEl – Cid (ال سیدی ـ سید به معنای آقا و برتر) را بر «رودریگو» گذارده بودند. در باره السید داستانسرایی بسیار شده و یك فیلم سینمایی نیز بر پایه این داستانها تولید شده است.

مخترع اژدر و کشتی زره دار

سی ام جولای سال 1803 «یان اریكسونJon Erickson » مهندس و مخترع سوئدی به دنیا آمد و 86 سال عُمر كرد. پروانه كشتی، كشتی زره دار، اژدر، اژدر افكن و ... از اختراعات وی بشمار می آیند.
وی بود كه در سال 1862 (دوران جنگ داخلی آمریكا) برای اتحادیه آمریكا (شمالی ها ـ دولت فدرال مستقر در واشنگتن) كشتی زره دار «مانیتور» را ساخت.

ورود فراماسونری به آمریكا

31 ژوئیه سال 1733 میلادی نخستین «لژ» فراماسونری در شهر «بوستون» در آمریكا آغاز به كار كرد. پاره ای از مورخان ورود فراماسونری را به آمریكا، سه سال پیش از آن و در سال 1730 و به شهر فیلادلفیا ذكر كرده اند. بنجامین فرانكلین از سران استقلال آمریكا در فیلادلفیا به عضویت فراماسونری درآمده بود.
فراماسونری یك تشكیلات سری (محرمانه) است كه به صورت سلسله مراتب و با انضباط سخت اداره می شود و در تعلیم و عمل، اعضای آن در ائتلاف با هم هستند و ملزم به اطاعت اند. اعضای هر گروه فراماسون كه به آن «لژ» می گویند تحت شرایطی صرفا از میان مردها انتخاب می شوند و این لژها دارای گراندلژ (لژ بزرگ) هستند. در داخل لژها نیز اعضا در سه طبقه قراردارند كه طی شرایطی ارتقاء می یابند. ریشه فراماسونری از انگلستان قرون وسطی است كه بر الگوی انجمنهای قدیمی سرمعماران كلیساهای اسكاتلند به وجود آمده است. فراماسونری پس از ایجاد «گراندلژ» لندن در سال 1717، به سایر كشورها گسترش یافت و از آنجا كه میان اعضای لژها دوستی، وفاق و معاضدت برقرار است، به مداخله در امور كشورها از جمله دخالت در انتصابات، سیاستگذاری ها، حتی معاملات دولتی، انواع پارتی بازی و اعمال نفوذ متهم شده اند. هیتلر و موسولینی دو مخالف سرسخت فراماسونری بودند. دولتهای كمونیستی نیز در زمان خود، این لژها را از كشورهای خود ریشه كن كردند و ... در ایران هم پس از انقلاب اقداماتی بر ضد فراماسونری و عضویت در آن صورت گرفته است.

پدر كشور مكزیك - داستان شنیدنی اعلام استقلال مکزیک

Miguel Hidalgo y costilla

سی ام ژوئیه سال 1811 «میگوئل هیدالگو كاستیلاMiguel Hidalgo y costilla » رهبر استقلال طلبان مكزیك كه به پدر این كشور معروف است در «چی واهواهوا» در 58 سالگی تیرباران شد. وی یك كشیش كاتولیك بود كه مكزیكی ها را برضد حكومت اسپانیا (اصطلاحا كشور مادر) كه بزعم او مقامات اعزامی اش به مکزیک بی عدالتی و ستمگری می كردند فراخواند و به پیروزی هایی هم نائل آمد. کشیش «هیلداگو» در مكزیك همان انقلاب مسلحانه ای را به راه انداخت كه جورج واشیگتن چند سال پیش از او در ایالات متحده به آن دست زده بود و علت عدم پیروزی او در این بود كه مانند واشنگتن تجربه نظامی نداشت و در مكزیك بیش از ایالات متحده خائن و خبرچین وجود داشت.
    پدر هیلداگو كه پس از اتمام دروس الهیات، كشیش كلیسا شده بود از همان آغاز كار طبعی سركش داشت. وی برغم تعهدی كه سپرده بود كه ازدواج نكند دارای دو دختر از یك ازدواج غیر رسمی شده بود. او كه مردی انساندوست و میهندوست و بر ضد ستمگری بود، همچنین آن دسته از كتابهای فلسفی را كه مورد تحریم پاپ قرار گرفته بود می خواند. در اقامتگاهش اش كلاس شبانه دایر كرده بود و راه پیشرفت را به مراجعین می آموخت.
    پس از این كه كشیش كلیسای شهر «دولورس» شد جلسات بحث روشنفكری را تبدیل به بحث سیاسی و استقلال خواهی كرد. در این جلسات، وی ژوزف بناپارت را كه از جانب برادرش ناپلئون حكمران اسپانیا شده بود مردی جاه طلب، زورگو و تشنه قدرت خواند و برای كاستن از محبوبیت ناپلئون نیز به مكزیكیان گفت كه ناپلئون انقلاب فرانسه را كه محصول مغز روشنگران و خون بینوایان و مردم بود از صاحبان اصلی اش ربوده است و شایسته احترام نیست و نباید نسبت به او اعلام وفاداری كرد.
    کشیش هیلداگو با گفتن سخن از ظلم و ستم و روابودن ایستادگی در برابر ظالم در خطبه ها و موعظه هایش، گروه بی شماری از مکزیکی ها به ویژه روستائیان و بومیان (سرخپوستان) را به دور خود جمع كرد و یكی از پیروانش به نام «ایگناشیو آلنده» كه اطلاعات نظامی مختصری داشت به مسلح كردن آنان پرداخت.
     پس از آماده شدن پیروان مسلح، کشیش هیلداگو هشتم دسامبر 1810 را «روز بپاخیزی مكزیكیان» تعیین كرد. هیلداگو چون بعدا شنید که جاسوسان حكمران اسپانیایی مكزیك این تاریخ را به گوش او رسانیده اند تا آماده پیشگری شود، پیروانش را به تشكیل اجتماع بزرگی دعوت كرد و در این اجتماع در ساعت 11 بامداد 15 سپتامبر 1810 استقلال مكزیك را اعلام داشت كه روزملی مكزیك بشمار می آید. وی در همین اجتماع از مردم خواست كه با هر وسیله ای كه دارند مسلح و آماده آزاد كردن وطنشان به صورت هر شهر پس از شهر دیگر شوند.
     استقلال طلبان مسلح به فرماندهی «ایگناشیو آلنده» بسیاری از شهرهای مكزیك را به همان ترتیب ـ یكی پس از دیگری گرفتند و به نزدیكی مكزیكو سیتی رسیدند. در اینجا شمار پیروان مسلح کشیش هیدالگو 82 هزار تن بود ولی فاقد اسلحه سنگین و نظم لازم بودند.
     حكمران اروپایی مكزیك که چنین دید بر ضد پدر هیدالگو به سراسقف كلیساهای مكزیك كه نماینده مستقیم پاپ بود متوسل شد و وی 24 سپتامبر آن کشیش استقلال طلب را تكفیر كرد. اکثریت مردم نه تنها به تکفیر سراسقف اعتناء نکردند بلکه به او عنوان قدّیس دادند و سن میگوئل خطاب کردند. علاوه بر آن ژنرالیسیمو و لیبراتور (آزادیبخش) خواندند.
     باوجود این، بر سر چگونگی حمله به مكزیكو سیتی میان پدر هیدالگو و آلنده اختلاف نظر بروز كرد و جاسوسان جریان را به گوش حكمران رسانیدند و وی دستور حمله داد و استقلال طلبان كه آماده نبودند زیر آتش توپخانه قرار گرفتند و ناچار به عقب نشینی به «گوادا لاجارا» شدند. نیروهای دولتی این شهر را محاصره كردند و چون فرماندهان استقلال طلبان تجربه جنگی در برابر یك ارتش منظم و مجرب را نداشتند بیشتر افراد را مامور دفاع از یك پل نزدیك شهر كردند كه در اینجا زیر آتش توپ قرار گرفتند، شهر تصرف و کشیش هیدالگو دستگیر شد و چون روحانی بود او را جهت مجازات به سراسقف مكزیك تحویل دادند.
     در جلسه محاكمه مذهبی، كشیشهای شركت كننده او را «زورو به معنای روباه» حطاب كردند كه سی ام ژوئیه 1811 به اعدام محكوم و چند ساعت بعد حكم اجرا گردید. پدر هیدالگو كشته شد، ولی نام او باقی مانده و مكزیكیان می دانند كه وی پدر استقلال كشورشان بوده است.

جنبش الیجا محمد در آمریكا

الیجا محمد Elijah Muhammad رئیس جنبش مسلمان سیاهپوست ایالات متحده كه جنبش او رنگ ناسیونالیستی به خود گرفته بود31 ژوئیه 1960 خواهان تشكیل دولتی از سوی سیاهپوستان درچارچوب این كشور شد.
الیجا كه به نام« الیجا پول » در دهم اكتبر 1898 در جورجیا متولد شده بود در 26 سالگی به شهر دیترویت میشیگان نقل مكان كرد . پدر وی در جورجیا یك مروج مسیحیت پروتستان بود. الیجا در دیترویت با « فرد محمد » آشنا و مسلمان شد و از آنجا به شیكاگو رفت و یك مركز اسلامی تاسیس كرد و در سال 1934 جنبش سیاهان مسلمان را بنیاد گذارد.
وی در دوران جنگ جهانی دوم دولت آمریكا را متهم كرد كه چون ژاپنی ها سفید پوست نیستند مورد خصومت آمریكا قرار گرفته اند و به همین سبب زندانی شد. زندانی شدن به سود او تمام شد و در آنجا موفق گردید جمع كثیری از زندانیان را كه یكی از آنان ملكم ایكس بود مسلمان كند. او تا پایان عمر ( 25 فوریه 1975 ) به فعالیت های خود ادامه داد. جنبش او نخستین جنبش مسلمانان در آمریكا بشمار می آید.

شارل دوگل: زنده باد كِبِك آزاد

دوگل هنگام بیان آن مطلب

امروز، روزی است كه در آن، در سال 1967، شارل دوگل ناسیونالیست بزرگ فرانسه و رهبر وقت این كشور، در اثنای دیدار از ایالت كبك (Quebec) كنفدراسیون كانادا، در نطقی در برابر دهها هزار فرانسوی زبان كانادائی در شهر مونترآل، ملاحظات سیاسی را كنار گذارد و فریاد زد: «زنده باد كبِك آزاد»، كه باعث رنجش دولت مركزی كانادا شد و از آن پس، فرانسوی زبانان كبِك چند بار در صدد برآمدند از طرق دمكراتیك (رفراندم) استیت خود را مستقل كنند که روزگاری نام «فرانسه آزاد» را بر آنها نهاده بودند و ... ولی هنوز موفق نشده اند.
نخستین اروپاییان كه وارد كانادا شدند فرانسویان بودند و «شاپلن» فرانسوی «كبِك» را بنا گذاشت، ولی بعدا انگلستان با جنگ آن را از دست فرانسه خارج ساخت. با وجود این فرانسوی تبارهای كبك، زبان و فرهنگ فرانسوی خود را حفظ كرده اند و از اندیشه استقلال بیرون نرفته اند.

برخی دیگر از رویدادهای 31 جولای

1556: سن ایگناشیوس موسس فرقه مسیحی «ژوزویت» در رُم درگذشت.

1777:

پدران استقلال مهاجرنشینان انگلیسی آمریكا به «ماركیز دو لافایت» فرانسوی كه به كمك آنان شتافته بود درجه ژنرالی و مقام فرماندهی در ارتش انقلابِ استقلال دادند.

1945: در این روز پیِر لاوال نخست وزیر پیشین فرانسه كه پس از شكست آلمان در جنگ جهانی دوم، به اتریش گریخته بود خود را تسلیم كرد و 15 اكتبر همان سال به جرم سازش با هیتلر اعدام شد.

1981:

ژنرال عُمَر تریحوس رئیس وقت كشور پاناما در یك سانحه هوائی كه نسبت به عادی بودن آن تردید است كشته شد و ژنرال نوریه گا برجای او نشست. تریحوس با كارتر رئیس جمهوری وقت آمریكا پیمان واگذاری آبراه پاناما را به آن دولت امضاء كرده بود و به شاهِ برکنار شده ایران اجازه داده بود كه موقتا در پاناما اقامت كند.

1991: در این روز بوش (پدر) رئیس جمهوری وقت آمریکا و گورباچف رهبر وقت شوروی قرارداد محدود كردن تسلیحات استراتژیك امضاء كردند (Start treaty).

2003:

در پی فتوای رهبران روحانی نجف، سرهنگ آمریكایی كریستوفر كانلین كه بانو ناصر حسین را به سمت قاضی این شهر مذهبی انتخاب كرده بود از این انتخاب خود صرفنظر كرد. این سرهنگ بنا به اندرز مشاور خود؛ راشل رو كه از آمریكا به عراق فرستاده شده بود این بانوی 54 ساله را برای پُست قضاوت در نظر گرفته بود كه پیش از ادای سوگند، با توجه به مخالفت هایی كه شد مراسم سوگند را لغو كرد. در آن زمان عراق در اشغال نظامی و زیر کنترل آمریکا بود.

2006: در این روز فیدل کاسترو قدرت را در کوبا به برادرش رائول منتقل کرد.

2023: طبق اعلام اداره مهاجرت ترکیه، در این روز در سال 2023 جمعا چهار میلیون و 990 هزار و 463 پناهجو در ترکیه سکونت داشته که سه میلیون و 381 هزار و 429 نفر از آنان سوریه ای هستند.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com