Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

29 ژوئن

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

نخستین قرارداد مرزی تاریخ بشر كه میان ایران و لیدی Liadia بسته شد

طبق آثار و اسناد به دست آمده، 29 ژوئن سال 590 پیش از میلاد (هشتم تیرماه)، میان دولت ایران (حكومت مادها یا Medes به پایتختی همدان) و دولت لیدی (Liadia = Lydia آناتولی غربی - قسمتی از غرب تركیه امروز) قرارداد تعیین مرز بسته شد كه نخستین قرارداد از این دست در تاریخ جهان به شمار می رود و نخستین فصل كتاب
    «تاریخ انعقاد پیمان های سیاسی» با آن آغاز شده است.
     در این قرارداد كه یک ماه و یک روز پس از پایان جنگ طرفین و انجام مذاكرات منعقد شد، مسیر رود Halys (قزل ایرماک = رود سرخ) مرز دو كشور تعیین شد و مقرر گردید كه علامت گذاری شود و رفت و آمد میان دو كشور بر پایه ضابطه قرار گیرد. جنگ ایران و لیدی که منجر به امضای این قرارداد شد 28 ماه مه سال 590 پیش از میلاد و بیم دو ارتش از ادامه خورشیدگرفتگی آن روز پایان یافته بود. فرماندهی ارتش ایران را در آن جنگ، هوخشتره (کردها «خسرو هووخشتاره» = کیخسرو می خوانند) شخصا برعهده داشت.
     نوزده سال پیش از آن، ارتش های ایران و بابل امپراتوری «آشور» را كه به ارتكاب ظلم شهرت داشت و دو قرن بر خاورمیانه مسلط بود برای همیشه از میان برده بودند و دیگر، نینوه (نینوا) مركز قدرت خاورمیانه نبود.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

تاسیس فولادسازی اصفهان و اظهارات کارآموزان ایرانی از وضعیت روس ها در اواخر دهه 1960

دوم تیرماه 1345 (29 ژوئن 1966) طی مراسمی قرارداد تاسیس كارخانه فولاد سازی اصفهان میان ایران و شوروی امضاء شد. این كارخانه كه بعدا ظرفیت تولید آن افزایش یافت از سوی شوروی در اصفهان ساخته شده است. در پی امضای قرارداد و در طول تاسیس کارخانه، شماری از مهندسان و تکنیسین های ایرانی در چند گروه برای کارآموزی به شوروی فرستاده شدند. اظهارات این ایرانیان در مصاحبه های خود پس از بازگشت از شوروی تردید باقی نگذارده بود که نظام شوروی به بیراهه افتاده بود ـ بیراهه ای که به فروپاشی ختم شد. کارآموزان ایرانی از بوروکراسی بد، بی علاقگی مردم نسبت به نظام کشورشان، نبود انگیزه، بی توجهی دولت نسبت به خواست و نیاز مردم و ضعف های دولتی دیگر از جمله کندی کارها و فساد اداری سخن گفته و تاکید کرده بودند که اگر پیشرفتی هم در شوروی بوده مربوط به امور نظامی است و دیده شده که هنوز در این کشور (اواخر دهه 1960) با دست و چکش و کوره هم کار صنعتی می کنند و ... و روس ها ساعت قراضه های آنان (کارآموزان ایرانی) را با ولع خاص می خریدند و ....
داشتن كارخانه فولاد سازی از دیر زمان یك آرزوی مردم ایران بود كه تا زمان آغاز بكار این كارخانه به دلایل متعدد تحقّق نمی یافت. قرار بود نخستین کارخانه پولادسازی ایران پیش از آغاز جنگِ جهانی دوم، با کمک آلمان (آلمان ناسیونال سوسیالیست = نازی) در کرج تاسیس شود؛ مقدمات کار هم فراهم و نقشه ساختمان در زمین مربوط پیاده شد که به انجام نرسید.

زد و خوردهای چریکی در داخل و تظاهرات در خارج بر ضد دولت وقت تهران

در دهه 1350 تظاهرات ضد دولتی در خارج و زد و خوردهای خیابانی در داخل، مقامات وقت تهران را كلافه كرده بود.
    مروری بر این رویدادها نشان می دهد كه در زدو خوردهای چریكی هشتم تیرماه 1352 (29 ژوئن 1973) یك تن كشته و شماری مجروح شده بودند.
    در تیرماه 1354 (1975 میلادی) نیز در کرج چهار نفر از جمله یك زن کشته شده بودند. در عملیات چریک شهری تیرماه 1355 (1976 میلادی) در مهرآباد و داخل شهر (تهران) در دو محله جداگانه 14 نفر از جمله سه زن جان داده بودند و .... بیشتر مقتولین این ماه (تیرماه در سه سال مختلف) از كمونیست ها و اعضای گروه «حمید اشرف» بودند.
    هشتم تیر 1357 (1978) نیز ایرانیان مقیم آمریكا در شهر شیكاگو بر ضد حكومت وقت ایران تظاهرات كرده بودند كه به زد و خورد انجامیده و پلیس این شهر بیش از هشت تن از معترضین را بازداشت كرده بود.

انقلاب اداری در ایران که از آن، تنها موردِ «برکناری برخی مدیران و کارمندان» به اجرا در آمد - ضعف مطبوعات ایران

در این روز در سال 1358 ، نزدیك به پنج ماه پس از انقلاب، اعلام شد كه اینك نوبت به انقلاب اداری رسیده است كه یك مسئله ریشه دار ایران است و اصلاحات باید از ادارات و سازمانهای دولتی آغاز شود و كاركنان دولت خود را خدمتگزار و نان خور مردم بدانند نه بالا دست آنان. كارها سریعا و با بی نظری انجام گیرد، اشكالتراشی برای مردم نشود، امروز و فردا كردن به زباله دان تاریخ ریخته شود، پست فرمانبری و پیشخدمتی در ادارات حذف شود، اطاق های مدیران به روی مردم باز و اثری از منشی مخصوص نباشد ، همه حقوق بگیران دولت پاسخگوی مردم باشند و سازمانهای مملكتی از عوامل بَد و ... تصفیه شوند. مقرری بگیران از بیت المال باید به ملت وفادار، به كار خود معتقد و به پاكدامنی و پرهیزگاری شهرت داشته باشند.
    این خبر همه را شاد و امیدوار كرد ولی جز اخراج برخی مدیران و كاركنان، اصلاحات چشمگیر دیگری صورت نگرفت كه با نگاهی به گذشته باید بخشی از آن را به حساب كوتاهی و یا ضعف مطبوعات گذارد.
    مطبوعات ما، مطالب را دنبال نمی كنند و در نتیجه تصمیمات به فراموشی سپرده می شوند. خبرنگار روزنامه، در كتاب های درسی روزنامه نگاری، به پیاده نظام این حرفه كه هر روز موظف است در همان جبهه تكاپو و تلاش كند تشبیه شده است كه نخستین برنامه روزانه او باید این باشد كه ببیند در حوزه پوششی كار او اجرای تصمیمات در چه مرحله ای است و گام تازه در این راه چه بوده و آن را به اطلاع مردم برساند كه به همین انگیزه روزنامه را خریداری می كنند. مثلا: در اجرای دستور عمومی «پاسخ گویی فوری به مراجعان» امروز چه گام تازه ای برداشته شد و گام دیروز چه بود و ... و سپس بپردازد به كسب تازه ها. به نظر می رسد كه خبرنگاران مطبوعات ما از مورد دوم، برنامه روزانه خود شروع می كنند و چون جامعه از نتیجه تصمیمات خوب بی خبر می مانَد آن را ازیادرفته و منتفی تلقی می كند و ....
    مطبوعات شوروی سابق كه دولتی و یا حزبی بودند دچار همین ضعف شدند كه مورّخان، پس از بررسی علل شكست و فروپاشی آن امپراتوری، تنبلی و فتور مطبوعات آن اتحادیه و خروج آنها از اصول این حرفه را یك علت این اضمحلال اعلام داشته اند.

زمانی که هزینه دیدار 21 روزه یک ایرانی از آمریکا و انگلستان 14 هزار و 250 تومان بود!

در سال انقلاب (سال 1357 هجری خورشیدی =2537 ایرانی= 1978میلادی) هم روزنامه های تهران پُر از اعلان بنگاههای توریستی بود. تا سال پس از انقلاب (سال 1358) نیز ایرانیان برای سفر به بسیاری از کشورها ازجمله کشورهای اروپایی نیاز به ویزای ورود نداشتند و یا در فرودگاه مقصد به آنها داده می شد. گرفتن ویزای چهارساله آمریکا هم بسیار آسان بود. هنگام ورود به آلمان، گذرنامه ایرانیان را حتی مُهر نمی زدند. دلار آمریکا تا چندی پس از پیروزی انقلاب همچنان هفت تومان بود.
در صفحه 22 شماره هشتم تیرماه 1357 روزنامه اطلاعات (29 ژوئن 1978) آگهی «پرس توریست» انتشار یافته بود که در آن هزینه کامل یک دیدار 21 روزه (پرواز، هتل و غذا) در آن تابستان از آمریکا و انگلستان شامل شهرهای لندن، واشنگتن، نیویورک، سانفرانسیسکو، لس آنجلس و لاس وگاس 14 هزار و 250 تومان (دو هزار دلار وقت) تعیین شده بود. کُپی آگهی:

کُپي آگهي «پرس توريست» از صفحه 22 شماره هشتم تیرماه 1357 (سال انقلاب) روزنامه اطلاعات

درباره فیلد مارشالِ پارسیِ هند که در 27 ژوئن 2008 و در 94 سالگی درگذشت، مردی كه ایران را «خاكِ پاك» می خواند

طرح تصویر «سام هرمز جمشید»

پارسیان و آریایی های جهان جمعه، 27 ژوئن 2008 ، مرد بزرگی را از دست دادند كه به سرزمین نیاكان و فرهنگ ایرانی عشق می ورزید. «سام هرمز جمشید منكشاSam Hormuz Jamshidji Maneksha» فیلد مارشالِ پارسیِ هند 28 ژوئن 2008 با تشریفات ویژه نظامی و با حضور مقامات ارشد این كشور در گورستان پارسیان به خاك سپرده شد و رسانه های هند گزارش های مصوّر و مفصل درباره زندگانی و كارهایش منتشر ساخته اند. فیلم مستند كارهای او قبلا و به هزینه «یونسكو» تهیه شده است.
    وی كه سوم اپریل 1914 به دنیا آمده بود یكی از دو فیلد مارشال تاریخ هند است. پدر او كه یك پزشك پارسی بود و از گجرات به پنجاب نقل مكان كرده بود آرزو داشت كه «سام هرمز» پزشك شود كه وی وارد دانشكده افسری شد و در برابر اعتراض پدر همان حرفی را زد كه قبلا به او درمورد سبیل گذاشتن زده بود. سام به پدرش گفته بود: من یك پارسی هستم؛ مردان پارسی سبیل نمی تراشند و سپاهیگری را بر پیشه های دیگر ترجیح می دهند و او باید افسر ارتش شود.
    «سام» آن چنان مهارت نظامی به دست آورده بود كه با درجه سروانی، فرمانده هنگ و آن هم هنگ «گورخا» شد و این هنگ بود كه در جریان جنگ جهانی دوم در جبهه برمه (کشور میانمار)، ضد حمله به ژاپنی ها آغاز كرد. در این جنگ، سام گلوله خورد، زخمی شد و مدال گرفت. او در دو جنگ دیگر در شبه قاره شركت جست.
     سام نه تنها دست به شمشیر بلكه دست به قلم هم بود. در سال 1961 كه خطر تصرف «لاداخ» از سوی چین احساس می شد، سام هرمز جمشید در مقاله ای از سیاست های «كریشنا منون» وزیر دفاع وقت هند انتقاد كرد و علنا نوشت كه «منون» از فنون نظامی بی اطلاع است و یا سوء نیت دارد. به همین دلیل هنگامی كه در سال 1962 نیروهای هندی در لاداخ از برابر چینیان گریختند او را مامور جبهه كردند و سام كه درجه ژنرالی داشت در فرمانی خطاب به نظامیان تحت فرمان خود نوشت: می دانید كه من یك پارسی ام و عقب نشینی در ذات ما گناه است. بنابراین، جز با دستور كتبی، هرگونه عقب نشینی ممنوع و مرتكب به دادگاه صحرایی فرستاده خواهد شد و تا من زنده باشم دستور عقب نشینی داده نخواهد شد. با همین فرمان، هندیان ایستادند و اراضی بیشتری را از دست ندادند.
    «سام» عقیده داشت كه گفتن دروغ و یا لب فروبستن از مطلبی كه آماده خروج از دهانست، فشاری سنگین براعصاب وارد می سازد و باعث كوتاهی عُمر خواهد بود. لذا هرچه را كه می خواست می گفت و با همه خودمانی بود ازجمله با نخست وزیر هند. یك بار در حضور جمع، در برابر یك تصمیم بسیار جِدّی نظامی بانو گاندی نخست وزیر وقت هند گفته بود: اطاعت، عسلی (سویتی = شیرین).
    سام از سال 1969 تا 1973 رئیس ستاد ارتش هند بود. از كارهای مهم او در این مدت لشكر كشی به بنگال شرقی و شكست دادن و اسارت دهها هزار نظامی پاكستانی ازجمله چند ژنرال و هموار ساختن راه برای تاسیس جمهوری بنگلادش بود. با این پیروزی، هندیان وی را «سام بهادُر = سام دلیر = Sam Bahadur» خواندند.
    كار دیگر او طرح تولیدِ مشتركِ اسلحه با دولت مسكو بود كه هنوز ادامه دارد. وی در سال 1969 به شاه (پهلوی دوم) كه در سفر هند بود اندرز داده بود كه او نیز این طرح دنبال كند و خود را از چنگ آمریكا نجات دهد كه سلاحهای از رده خارج شده اش را تا چند برابر ارزش به ایران می فروشد و قسمتی از درآمد ایران از نفت را به عنوان دستمزد مستشارانش كه نظامیانی درجهِ دوم هستند می گیرد.
    فیلد مارشال سام هرمز منكشا در سال 1973 خود را بازنشسته كرد، ولی تا سال 2004 (نود سالگی) در هر مراسم نظامی و رژه واحدها، با لباس فیلدمارشالی و نشانهایش شركت می كرد.
    رسانه های هند در اكتبر 1980 كه نظر فیلد مارشال سام هرمز منكشا را درباره حمله نظامی عراق به ایران پرسیده بودند گفته بود: حیف كه پیر شده ام و گرنه به ایران می رفتم و داوطلبانه در دفاع از سرزمین نیاكان شركت می جستم. به گزارش رسانه های هند، وی در اظهارات خود از ایران به عنوان «خاكِ پاك» یادكرده بود. وی درباره حمله صدّام به ایران به رسانه ها گفته بود: بروید ببینید كه پشت سر این حمله چه قدرتی قراردارد؛ جنگ ادامه سیاست است.
    این پارسی بزرگ در 94 سالگی از بیماری ریه درگذشت و دركنار گور بانویش به آیین زرتشتیان مدفون شده است.

مجموعه عکس هاي فيلد مارشال سام هرمز از جواني تا جبهه برمه، دوران مارشالي، بازنشستگي تا مراسم تدفين

محمود احمدی نژاد رئیس جمهور پیشین: می خواهند یک قرارداد 25 ساله با یک کشور خارجی منعقد کنند و هیچکس هم از آن خبر ندارد

وبسایت دولت بهار ـ نهم تیرماه 1399: محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهور سابق شنبه هفتم تیر 1399 در دیدار با جمعی از مردم استان گیلان که به مناسبت سالروز فاجعه هفتم تیر برگزار شد، نسبت به انعقاد قریب الوقوع یک قرارداد جدید 25 ساله بدون انتشار جزئیات آن هشدار داد و تصریح کرد: هر قراردادی که بدون درنظر گرفتن خواست و اراده ملت ایران با طرف‌های خارجی منعقد شود و برخلاف منافع کشور و ملت باشد، معتبر نیست و ملت ایران آن را به رسمیت نخواهد شناخت. [قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران هرگونه قرارداد با خارجی را موکول به طرح و تصویب آن در مجلس شورای اسلامی کرده است.]
    رئیس‌جمهور سابق با اشاره به بی اطلاع نگه‌داشتن ملت ایران از متن کامل معاهده برجام (در آن زمان ـ در زمان امضای معاهده) گفت: برخی از نمایندگان مجلس که این قرارداد را مورد تأیید قرار دادند از متن کامل آن اظهار بی‌اطلاعی کرده‌ بودند و اکنون نیز شنیده‌ام که (مقامات) در حال مذاکره هستند و می خواهند یک قرارداد جدید 25 ساله با یک کشور خارجی منعقد کنند و ملت از چگونگی آن خبر ندارد.
    احمدی‌نژاد ضمن انتقاد از این طرزِ مذکرات گفت: "اگر اجازه دهید ملت از محتوای توافقات و معاهدات با طرف‌های خارجی اطلاع پیدا کند، به نفع خود شما خواهد بود، زیرا افکار ملّت فعّال می شود و پیشنهاد می‌دهد و مطالبه می‌کند و اگر خللی و یا اشکالی باشد؛ اصلاح می شود. انقلاب کردیم تا هیچ مسئله‌ای به‌ویژه مسائل مهم، از ملت پنهان نباشد.".
    رئیس جمهور سابق در این دیدار، یاد شهدای هفتم تیر را گرامی داشت و با اشاره به تزلزل‌ناپذیر‌بودن ملت ایران در برابر صدمات جبران ناپذیر ناشی از این قبیل حوادث افزود: اگر شهیدان بهشتی و دیگر انسان‌های بزرگی را که از ملت ایران گرفتند، امروز در جامعه حضور می‌داشتند، آیا اجازه می‌دادند که این فاصله طبقاتی وحشتناک به‌وجود آید و دست‌های ناپاک به سمت بیت المال دراز شود؟. ملت ما امروز خلاء این انسانهای بزرگ، متفکّر و متعهّد را احساس می‌کند.
    ـ ـ ـ ـ ـ
    این گزارش وبسایتِ دولت بهار در برخی از رسانه های برون مرز ازجمله وبسایت «بی بی سی فارسی» نقل شده بود.

هفتم تیر 1399 رحیم زارع نماینده مجلس از وضعیت آشفته و نگران کننده بازار مسکن سخن گفت ـ مجلس این وضعیت را تحمل نخواهد کرد

خبرگزاری خانه ملّت ـ هفتم تیر 1399: رحیم زارع عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی با انتقاد از وضعیت آشفته و نگران کننده بازار مسکن، گفت: متأسفانه قیمت مسکن روز به روز در حال افزایش بوده و این مسئله زندگی مردم را تحت تأثیر قرار داده است. قطعا مجلس وضعیت جاری بازار مسکن را تحمل نخواهد کرد، دولت باید یک بار و برای همیشه نسخه واحدی را برای ساماندهی بازار مسکن طراحی کند تا در سال های آینده این بازار بر روی یک ریل برنامه ریزی شده حرکت کند.
این نماینده (45 ساله) مجلس گفت که افزایش چشمگیر بهای مسکن و به این لحاظ، اجاره مسکن به صورت مستقیم زندگی اقشار جامعه را تحت تأثیر قرار داده است. در چند ماه اخیر قیمت ها آنقدر بالا رفته که مردم برای یافتن مسکن جهت اجاره دچار مشکل شده اند و توان مالی کافی برای تأمین مسکن ندارند. اخیرا در رسانه ها موضوعاتی مانند اجاره پشت بام ها جهت سکونت مطرح شده است که موضوع اسف باری است و نشان دهنده عدم برنامه ریزی دولت برای کنترل بهای خانه، تولید مسکن، خلاء نظارت و نیز فقدان سیاست های مالیاتی برای مقابله با سفته بازی در بازار مسکن است. از این رو دولت باید به این موضوعات توجه ویژه ای داشته باشد.

بانک مرکزی جمهوری اسلامی: میانگین بهای هر متر واحد مسکونی معامله شده در تهران در خرداد 1399 هجده میلیون و 950 هزار تومان!

ایسنا ـ هشتم تیرماه 1399: بانک مرکزی اعلام کرد که در خردادماه امسال ـ سال 1399 ـ هر متر مربع خانه در تهران نسبت به همین ماه در سال گذشته (سال 1398) تا بیش از ۴۲ درصد گران شده است.
گزارش تحولات بازار مسکن در شهر تهران که از سوی بانک مرکزی منتشر شده بود، نشان می‌داد که در خرداد 1399 متوسط قیمت خرید و فروش یک متر مربع زیربنای واحد مسکونی معامله شده از طریق بنگاه‌های معاملات ملکی تهران 18 میلیون و 950 هزار تومان بود که نسبت به ماه مشابه سال قبل 42 و نیم درصد افزایش داشت.
طبق گزارش بانک مرکزی، در میان مناطق 22 ‌گانه شهر تهران، بیشترین متوسط قیمت هر متر خانه؛ 41 میلیون و 200 هزار تومان در منطقه یک و کمترین آن با حدود 8 میلیون و 890 هزار تومان در منطقه 18 بود. به عبارت دیگر، با افزایش 53 و شش دهم درصدی در منطقه یک و 47 و شش دهم درصدی در منطقه 18.

قیمت متوسط مسکن در تهران در خرداد 1400 هر متر مربع 29 میلیون و 673 هزار تومان

    گزارش بانک مرکزی ایران که در ششم تیرماه 1400 انتشار یافت حاکی از آن است که بهای متوسط یک متر مربع مسکن در تهران در خردادماه 1400 (می ـ ژوئن 2021) به 29 میلیون و 673 هزار تومان رسید که نسبت به ماه گذشته سه درصد و نسبت به خرداد پارسال (سال 1399) 56 درصد رشد داشت.
    قیمت مسکن در اسفند 1399 رکورد 30 میلیون تومان را شکسته بود اما در فروردین و اردیبهشت امسال (سال 1400) پایین آمد و دوباره در خردادماه افزایش یافت.
    بیشترین خانه های فروخته شده در ماه گذشته (خرداد 1400) آپارتمان های 60 تا 70 متر مربع و کمتر از این بودند.

طبق مصوّبه هشتم تیرماه 1399 دولت، تمدید اجاره ها تا یک سال به مناسبت فعّال بودن ویروس کرونا

طبق مصوّبه هشتم تیرماه 1399 دولت، در طول شیوع ویروس کرونا هیچ مالکی حق افزایش نرخ اجاره (مستاجرانی که اجاره کرده اند و ساکن محل اجاره شده هستند) بیشتر از 25 درصد در تهران و 20 درصد در سایر شهرها را ندارد. تمام قراردادها (اجاره نامه ها) تا یک سال با همین میزانِ افزایشِ اجاره بها تمدید می‌شوند و موجر حق فسخ را ندارد مگر اینکه مستاجر در دوران اجاره به تعهدات خود عمل نکرده و باعث ضرر و زیان به مالک شده باشد و نیز اگر مالک، واحد خود را به صورت رسمی فروخته باشد دو ماه از تاریخ فروش، مستاجر مهلت دارد که واحد را تخلیه کند.
    این مصوبه در همان نخستین ساعات انتشار، با اظهارنظرهای متعدد رو به رو شد ازجمله اینکه ارتباط به جویندگان خانه برای اجاره کردن ندارد و آن طور که از مفاد آن برمی آید مستاجران فعلی و مستقر را شامل می شود، اصل مسئله گرانی خانه را حل نمی کند، در ایران از دیرزمان اجاره خانه به صورت «رهن و اجاره» بوده است که این مصوّبه به مَبلَغ رهن ـ با توجه به کاهش روزافزون ارزش ریال، اشاره ندارد و نیز اگر کار اختلاف احتمالی یک مالک و مستاجرش به دادگاه کشانده شود، چون مصوبه دولت ـ شورای وزیران ـ «قانون» نیست، ممکن است دچار اشکال شود زیراکه قاضی معمولا برپایه قانون قضاوت می کند.
    کپی تیترهای دو روزنامه تهران شماره های نهم تیرماه 1399:

تیترهای روزنامه صبح نو از مصاحبه این روزنامه با مهندس محمد عطریانفر، سیاستمدار و روزنامه نگار بنام و از مبارزان برجسته سال انقلاب

کُپیِ صفحه اول روزنامه «صبح نو» شماره نهم تیرماه 1399

ششم تیرماه 1400 رئیس سازمان زندان ها: 70 درصد زندانیان، مرتکبین به جرائم مواد مخدر هستند

به گزارش خبرگزاری فارس، محمدمهدی حاج‌ محمدی رئیس سازمان زندان‌ها ششم تیرماه 1400 (27 ژوئن2021) گفت که 44 درصد از محکومان زندانی (در زندان های جمهوری اسلامی ایران) به‌طور مستقیم و 26 درصد نیز غیرمستقیم مربوط به جرائم مواد مخدر هستند و این، یعنی 70 درصد زندانیان کشور.
قبلا گفته شده بود که بهتر است محکومان معتاد، به جای زندان با سپردن تعهد به مراکز محافظت شدهِ درمان اعتیاد منتقل شوند تا در پایان مجازات و ترک اعتیاد بتوانند جذب جامعه و بازار کار شوند و بازگشتی به اعتیاد مجدد نباشد.
همچنین پیشنهاد شده بود که در مورد برخی از محکومان که خطری برای جامعه ندارند، سابقه تعدد زندان رفتن ندارند و جرائم کوچک مرتکب شده اند بهتر است که به جای مجازات حبس که برای دولت هزینه دارد، به خدمات اجتماعی رایگان و مثلا خدمات شهری گمارده شوند و تحت الحفظ (داشتن مراقب) به کار جمعی مثلا تمیزکردن خیابان و جاده بپردازند و محکومان سالخورده و یا دارای بیماری خاص و یا بیماری مزمن در حبس خانگی قرارگیرند با هزینه خودشان، و دستبند مخصوص که خروج آنها از خانه را اطلاع دهد.

دیدار رهبر انقلاب با مسئولان قوه قضایی در هفتم تیرماه 1400 و بیانات او تیتر اول روزنامه ها

اظهارات رهبر انقلاب اسلامی در دیدار هفتم تیرماه 1401 با مسئولان قوه قضائیه و توصیه‌هایی هشت‌گانه او تیتر اول روزنامه ها در هشتم تیرماه

دنیای هنر

اختراع ساکسوفون Saxophone

    آدولف ساکس Adolphe Sax بلژیکی که یک ابزار بادی نواختن موسیقی از نوع فلوت را اختراع کرده بود 28 ژوئن 1846 این اختراع خودرا در پاریس به ثبت داد که زادروز این ساز قلمداد شده است. آدولف که یک موسیقیدان و در عین حال سازنده و فرشنده انواع ساز بویژه سازهای بادی بود در جریان تکمیل این نوع سازها، ابزار تازه را که به نام او ـ Saxophone ـ معروف شده است و پُرصداترین سازهای بادی است اختراع کرد. دسته های موزیک نظامی نخستین کاربرهای این وسیله بودند و از زمان گسترش جاز، وسیله اصلی آن شده است.
    آدولف ساکس ششم نوامبر 1814 در بلژیک به دنیا آمد و در چهارم فوریه 1894 در پاریس درگذشت. در زمان تولد آدولف، بلژیک بخشی از قلمرو فرانسه بود.
    آدولف ساکس درباره سازهای بادی نیز تحقیق کرده ولی در تحقیق خود نخستین سازنده «نی» را در جایی ایرانیان و در جای دیگر هندیان اعلام داشته است!.

در قلمرو اندیشه

اخطار تاریخی مالتوس و مسئله جمعیت

Thomas Malthus

29 ژوئن سال 1798 میلادی بود كه «توماس مالتوس Thomas Malthus» اقتصاددان و كشیش انگلیسی ضمن انتشار رساله ای تحت عنوان «مسأله جمعیت» اخطار كرد كه اگر افزایش نفوس جهان با تولید مواد غذایی و سایر مایحتاج زندگانی متناسب و هماهنگ نباشد و متجاوز از منابع کره زمین گردد، دیری نخواهدگذشت که سعادت و رفاه بشر از او سلب خواهد شد و در آن شرایط، مردم (توده ها) مردگان متحركی بیش نخواهند بود و از زندگانی خود لذّت نخواهند برد. به علاوه، جمعیت بی حساب عامل فساد و بسیاری از مسائل اجتماعی و دشواری های اقتصادی- سیاسی خواهد بود.
     مالتوس در رساله خود كه مفاد آن اهمیت و تازگی خود را به عنوان یک هشدار از دست نداده است به اروپا اشاره می كند و می گوید: اروپا در سال 1700 فقط 66 میلیون جمعیت داشت كه امروز [سال 1798 و زمان نگارش رساله] پس از 98 سال دارای 180 میلیون جمعیت است و جمعیت آمریكای شمالی هر 25 سال دو برابر می شود.
     وی جهان را به یك كفش فولادین و جمعیت آن را به یك كودك تشبیه كرد كه پای او به تدریج بزرگ می شود ولی كفش نمی تواند متناسب با آن بزرگ شود و مسائل از همین جا آغاز می شود.
     اخطار مالتوس تنها پس از جنگ جهانی دوم بود که در اروپای غربی به گوشها فرو رفت و جمعیت محدود شد. در اروپای غربی رشد سالانه جمعیت در دهه های آخر سده 20 بسیار ناچیز و بعضی سالها در برخی از این کشورها «صفر» و حتی منفی (كم) شده بود. چین با وضع قانون یک زن و شوهر یک فرزند تحول بزرگی ایجاد کرده است. گسترش آگاهی ها و نیز این تجربه که دیگر، فرزند یک سرمایه برای خانواده نیست عملا «یک خانواده یک فرزند»را تعمیم داده است. باوجود این، در نقاطی از جهان هشدارهای جمعیت تأثیر زیادی نگذارده است و نفوس کره زمین سالهاست که از رقم شش میلیارد تجاوز كرده كه یک و نیم برابر ظرفیت تولید غذا و امکانات رفاهی آن است. جمعیت جهان در 29 ژوئن 2010 (هشتم تیرماه 1389) به شش میلیارد و 853 میلیون رسیده بود. ظرفیت منابع کره زمین برای چهار میلیارد نفوس کافی است. تولید بعضی مواد غذایی با كمك علم شیمی و بصورت ژنتیک از لحاظ بهداشتی خالی از خطر نیست و تلاش پژوهشگران برای رفع این خطر تا این لحظه به نتیجه کاملا مطلوب نرسیده است و از همین جاست که طالبین مواد غذایی ارگانیک روز افزونند و به همین نسبت بهای این مواد رو به افزایش.
    در سالهای دهه یکم قرن 21 جامعه شناسان و جمعیت شناسان دلسوز بشر ضمن ایجاد ساعت های نشان دهنده لحظه به لحظه افزایش جمعیت، به ایجاد برنامه های تلویزیونی و انتشار مقالات مطبوعاتی دست زده و در آنها خانواده هارا متوجه مسئولیت های فردی و اجتماعی افزایش بی رویه جمعیت می کنند ازجمله اینکه وجدانا مسئولیت یک فرد تا آخر عمر برعهده والدین اوست زیرا که خودش نخواسته که وارد این جهان آکنده از درد و تعب، کمبودها و انواع مشقّات شود.

در دنیای داستان نویسی

داستان نگار ایتالیایی که کوشید انسان ها را هماهنگ و واقع بین کند ـ این برنده جایزه نوبل برضد خودخواهی و افراط در احساس تعلّق بود

Luigi Pirandello

«لویجی پیراندلو Luigi Pirandello» نویسنده شهیر ایتالیایی است 28 ژوئن 1867 به دنیا آمد و 69 سال عمر کرد. وی که 21 داستان، 40 درام و صدها داستان کوتاه نوشته کوشیده است که انسانهارا هماهنگ و به درک واقعیت ها نزدیک کند. او که برنده جایزه ادبی سال 1934 نوبل شد همه مسائل جهان را نتیجه «خودخواهی» ها می دادند و دو کتاب «هرکس تنها به فکر خودش است» و «انسان، جانور وحشی و پرهیزگاری» را اختصاص به تشریح این خصیصه و ذمّ آن داده است. لویجی که دهم دسامبر 1936 درگذشت آموزش اخلاقیات را یک هنر بزرگ آموزشگران (مدرّسان، خطباء و روزنامه نگاران) دانسته و نوشته است که این آموزشگران شاد زندگی خواهند کرد و وجدانی آرام خواهند مرد و نام نیک از خود باقی خواهند گذارد. کتاب «لذت روراستی = صداقت» او در این زمینه است. لویجی تلاش کرده است به قدرت جویان، زیاده طلبان و آزمندان بگوید که عمر انسان کوتاه است و هنگام انجام هر عمل کوتاهی عمر و «گذاشتن و رفتن» را را فراموش نکنند. دوران سخت پیری [به لحاظ ضعف مزاج] را در نظر بگیرند و ستم نکنند. سه کتاب «انسان، خواهد مرد»، «ژورنال (یادداشتهای روزانه) سرافینو گوبیو» و «پیر و جوان» را در این زمینه نوشته است.
پیراندلو که دو ازدواج ناموفق داشته می گوید که به موازات ریاضیات و علوم، در مدارس باید درس زندگی و بویژه زندگی خانوادگی (انتخاب همسر و رفتار در قبال خانواده) داده شود زیراکه بیشتر مشکلات یک فرد در زندگی نتیجه انتخاب زن و یا شوهر نامتناسب است و در این زمینه کتاب «شوهر او» و «زن طردشده» را نوشته است. لویجی که مجسمه اورا در نقاط مختلف می توان دید این بیت حافظ را (غلام و بنده آنم که زیر چرخ کبود ـ زهرچه رنگ تعلق پذیرد آزاد است) تفسیر و احساس تعلق به زن و فرزند را هم دردنیای مادی معاصر مشمول آن قرار داده و اندرز داده است که یک فرد احساس تعلق را در خود تعدیل کند تا آزرده خاطر و ملول نشود که پشیمانی آخر عمر سودی نخواهد داشت زیراکه امکان اصلاح وجود نخواهد داشت.
لویجی که کار نوشتن را پس از گرفتن مدرک دکترای ادبیات از دانشگاه رُم با ترجمه کتاب های گوته و هنریش هاین Heine از زبان آلمانی آغاز کرد برای نوشتن هر داستان کوتاه، شخصا به افراد که نامی از آنان در رسانه ها برده شده بود مراجعه و مصاحبه می کرد و پرونده ها و سوابق را می خواند تا از واقعیت دور نشود. نقدنگاران وی را درعین حال یک درام نویس بزرگ که در این کار، تحول ایجاد کرد و نوسازی به وجود آورد توصیف کرده اند.

مجسمه «پيراندلو» در شهر پالرمو (ايتاليا)

در قلمرو دموکراسی

صاحب فرضیه انتخابات - انتخابات عمومی و انتخابات تخصّصی

Ramon Llull

29 ژوئن (امروز) سالمرگ رامون لولRamon Llull (تلفظ آن در برخی زبانها: ریموند لیولی) فیلسوف و اندیشمند نامور اسپانیایی است كه در سال 1315میلادی در 83 سالگی از این دنیا رفت.
رامون لول، با اینكه در زمان او از دمكراسی و انتخابات، تنها اشاراتی در نوشته ها به چشم می خورد و دمكراسی لندن هم هنوز نوزادی بیش نبود، فرضیه انتخابات و «Voting System» را در رساله «انسان رشید» به دست داده و هرگونه «رای دادن و انتخاب کردن» را یك هنر بزرگ انسان خوانده است كه انجام دقیق آن به آموزش، مهارت و تعقل نیاز دارد. طبق فرضیه رامون لول، نه تنها حاكم و مدیر باید با رای آزاد مردم تعیین شود بلكه برای جایزه دادن ها، برنامه های عمومی (پلان ها) و ... نیز باید رای گیری و كسب نظر شود. بنابراین؛ نامزدهای هرمقام و نیز طرّاحان هر برنامه باید متعدد باشند.
هفت قرن پیش، رامون لول انتخابات را به عمومی و تخصّصی تقسیم كرده و نوشته است كه برنامه های پیچیده (پلان ها) و مدیران متخصّص باید توسط اهل همان تخصّص و حرفه و همپایگانشان برگزیده شوند.

در قلمرو ادبیات

نویسنده ای با صدها میلیون مخاطب

Irving Wallace

«اروینگ والس Irving Wallace» نویسنده آمریكایی كه (طبق گزارش های رسانه ای) داستانهایش بیش از 270 میلیون خریدار (مخاطب ـ خواننده) داشته است 29 ژوئن سال 1990 درگذشت. از این نویسنده 16 داستان، 17 تالیف غیر داستانی و چندین نمایشنامه برجای مانده است.
    داستانهای «والس» در پی نوعی تحقیق و بررسی نوشته شده اند و به همین سبب بر دل می نشینند. داستانهای معروف او عبارتند از: گزارش چپمن، جایزه، 3 آژیر، انسان، توطئه، واژه، پاشگاه خنده و .... وی كه ساكن شهر شیكاگو بود پیش از این كه وارد كار داستان نویسی و تالیف شود، خبرنگار ورزشی نویس روزنامه های ایالت ویسكانسین بود.
     اروینگ در خاطراتش نوشته است كه كار نویسندگی را با كتابی رساله مانند آغاز كرد، ولی ناشران آن زمان به بهانه این كه هزینه چاپ و توزیع آن را درنخواهد آورد حاضر به چاپ آن نشدند، مگر این كه در قسمتی از هزینه چاپ با آنان شریك می شدم كه من این پول را نداشتم.
     ضمن مذاكره با ناشران متوجه شدم كه آنان «داستان» را بدون درنگ چاپ می كنند زیرا كه نیاز به كاغذ اعلاء، جلد مقوایی و تزیین ندارد و در قطع كوچك چاپ می شود و .... بنابراین؛ به نوشتن «داستان» روی آوردم تا پس از كسب شهرت و پول، به نوشتن كتابهای غیر داستانی بپردازم.
     چند داستان پُرفروش آن زمان را خواندم و روش دیگری برای نگارش بكار بردم و پیروز شدم و داستانهای من تا به امروز (تاریخ نگارش خاطرات وی) 270 میلیون نسخه چاپ شده اند و دیگر، ناشران برای چاپ كتاب های غیر داستانی من غُر و لُند نمی كنند.
    بسیاری از داستانهای اروینگ به صورت فیلم سینمایی در آمده است.

در دنیای تاریخ‌نگاری

«اوتو سیك»: 4 دگرگونی بزرگ در ایران باستان و هر چهار تغییر نتیجه فساد دولتی ـ راهِ مردمانِ دارای فرهنگ و گذشتهِ مشترك

Otto Seeck

«اوتو سیك Otto Seeck» مورخ آلمانی و مؤلف «زوال دوران باستان»، در نوشته هایش اشاره های متعدد به ایرانیان دوران باستان دارد. او كه كارشناس تاریخ قرون قدیم بود 29 ژوئن 1921 در 71 سالگی فوت شد. «اوتو سیک» وسیعا درباره طلوع و نزول تمدن ها و قدرت های عهد باستان پژوهش کرده و علل آنها را شرح داده است و به این لحاظ آثار او می تواند برای هر دولتمرد و سیاستمدار پندآموز باشد.
     به نظر «اوتو سیك»، ایران باستان چهار بار دچار وسیعا فساد دولتی، ندانمکاری و مبارزه داخلی بر سر تصاحب قدرت (اختیارات دولتی) شد و دگرگون گردید. از این چهار بار، دو بار آن، دولت دست به دست گشت و دو بار دیگر؛ كشور به تصرف بیگانه درآمد. كوروش هخامنشی (سیروس بزرگ) دولت ماد و اردشیر ساسانی دولت اشكانیان را كه به فساد گراییده بودند از میان بردند و وضعیت را اصلاح و رو به راه كردند، ولی سیاست های غلط، اشتباهات و رفتار دوران داریوش سوم (هخامنشی) و یزدگرد سوم (ساسانی) استقلال ایران و حاکمیّت ملی ایرانیان را برباد داد و ....
     این مورّخ این نظر را هم تبلیغ كرده است كه مردمانِ دارای فرهنگ و گذشته مشترك كه در پایان قرون قدیم و ادوار تاریخی دیگر به عللی ازجمله تجاوزهای مسلحانه دیگران و یا سیاست های قدرت های وقت (سلطه جویان و استعمارگران) از هم جدا افتاده اند، اگر بخواهند زندگانی بهتری داشته باشند باید متحد شوند و یا میان خود، جوامع مشترك المنافع بسازند ـ به همانگونه که کوروش بزرگ گفته است.
    اوتو سیک که دوم فوریه 1850 به دنیا آمده بود 29 رساله و کتاب دارد که از میان آنها هفت کتاب معروف تر هستند از این قرار:
    ـ پرسش های بی پاسخ در تاریخ رویدادها
    ـ تاریخ زوال و انحطاط دنیای باستان
    ـ سزار اگوستوس
    ـ سقوط امپراتوری قسطنطنیه (روم شرقی)
    ـ امپراتوری مسیحیان
    ـ نامه های تاریخی (بر حسب تاریخ تحریر آنها)

در قلمرو رسانه‌ها

بایکوت خبری سازمان محیط زیست در پی کشته شدن دو خبرنگار در رویداد واژگون شدن اتوبوس و مجروح شدن 21 خبرنگار دیگر ـ مقاله انتقادی ایسنا

به گزارش هفتم تیرماه (28 ژوئن 2021) خبرگزاری ایسنا، تشکُّل‌های رسانه‌ای برای پیگیری حادثه واژگونی اتوبوس حامل خبرنگاران در آذربایجان غربی بیانیه دادند.
    در متن این بیانیه آمده است: "با توجه به حادثه تلخِ رخ داده برای جامعه رسانه ای کشور بر اثر واژگونی اتوبوس حامل خبرنگاران، خواستار رسیدگی سریع و اعلام دلایل بروز این واقعه غمبار و برخورد جدی با مقصران و عذرخواهی سازمان حفاظت محیط زیست هستیم.".
    در این بیانیه تاکید شده است، "تا زمانی که سازمان حفاظت محیط زیست نسبت به رسیدگی و برخورد با مسبّبان این حادثه اقدام و نتیجه را اعلام نکند و گزارش آن را همراه با عذرخواهی از خانواده‌های داغدیدگان و جامعه رسانه‌ای منتشر نکند، انعکاس اخبار مثبته [تبلیغی] آن سازمان را در رسانه‌ها متوقف و سکوت خبری در قبال این سازمان در پیش می‌گیریم.". همچنین از دستگاه‌های نظارتی و ذیصلاح انتظار داریم به منظور پیشگیری از تکرار این قبیل سهل انگاری‌ها و وقوع حوادث تلخ، با جدیّت و فوریّت نسبت به بررسی و اعلام دلایل بروز این حادثه جانگداز و برخورد قاطع با مسبّبان آن، اقدام کنند و نتایج آن را به اطلاع عموم برسانند.
    تشکل‌های رسانه‌ای در این بیانیه همچنین خواستار پیگیری جدّی مطالبات اهالی رسانه درخصوص این حادثه غمبار توسط وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و اتخاذ تدابیر لازم برای جلوگیری از تکرار این قبیل حوادث تلخ برای جامعه ژورنالیستی کشور شده اند.
    عصر چهارشنبه، دوم تیرماه (23 ژوئن 2021) اتوبوس حامل 23 خبرنگار که به دعوت ستاد احیاء دریاچه ارومیه برای مشاهده پیشرفت کار و تهیه گزارش از وضعیت دریاچه ارومیه به منطقه رفته بودند، در یک جاده کم عرض خاکی در نزدیکی شهر نقده بر اثر کارنکردن ترمز به صخره کنار راه برخورد کرد و واژگون شد. گزارش های رسانه ای حکایت از فرسودگی اتوبوس و تعلق آن به یک موسسه غیر حمل و نقل حرفه ای دارد. در این حادثه «مهشاد کریمی» خبرنگار حوزه محیط زیست خبرگزاری ایسنا و «ریحانه یاسینی» خبرنگار خبرگزاری دولت ـ ایرنا جان خود را از دست دادند. مهشاد یک تازه عروس بود.
    مراسم خاکسپاری این دو ژورنالیست جمعه ـ چهارم تیر ماه ـ با حضور جمع کثیری اهل فرهنگ و رسانه و چند مقام دولتی در قطعه «نام آوران» گورستان بهشت زهرا (تهران) برگزار شد. اخبار مربوط توأم با انتقاد از سازمان محیط زیست در مورد بی دقتی در انتقال آن همه خبرنگار در صفحات اول روزنامه های تهران قرارگرفته است. شهر تهران دارای 25 روزنامه یومیه، 28 روزنامه یومیه اقتصادی و 8 روزنامه ورزشی و بیش از ده خبرگزاری است، بیش از هر شهر دیگر در جهان.
    ایسنا هشتم تیرماه 1400 در کانکلوژن مقاله انتقادی خود زیر عنوان «مأموریت مرگبار و چندین پرسش» چنین نوشته است:
     واقعا چرا باید جاده‌ای که فرعی و کوهستانی و مناسب تردّد محلی‌ها است برای تردّد اتوبوسی با ۲۳ سرنشین ژورنالیست انتخاب شود؟. چرا ستاد احیای دریاچه ارومیه، خودروی مناسبی را برای تردد در این مسیر انتخاب نکرد و ستادی که بودجه‌های کلان میلیاردی دریافت می‌کند امکانات مناسب برای بازدید خبرنگاران فراهم نکرد؟. اگر این ستاد مسوول اتفاق رخ داده نیست پس چه مجموعه‌ای مسوول جان باختن دو خبرنگار و به عزا نشستن خانواده‌ها، جامعه رسانه‌ای و ... و وارد شدن آسیب جسمی و روحی به ۲۱ خبرنگار دیگر است؟.

سایر ملل

روزی که دولت واشنگتن 45 هزار مایل مربع دیگر از اراضی مکزیک را به ده میلیون دلار خرید

29 ژوئن 1854، دولت واشنگتن 45 هزار مایل مربع دیگر از اراضی مكزیك را از دولت وقت این كشور به ده میلیون دلار! خریداری و ضمیمه قلمرو خود ساخت كه اینك قسمتی از دو ایالت نیو مكزیكو و آریزونا را تشكیل می دهند.
    قبلا، دوم فوریه سال 1848 و در پی پیروزی در جنگ با مکزیک، دولت واشنگتن 200 هزار مایل مربع زمین های متصرفه را از دولت مكزیك خریداری کرده بود كه شش ایالت آمریكا از جمله یوتا، نوادا و ... را به وجود آورده اند. از سوی آمریكا، خریدار این اراضی «جیمز گادسدن» بود كه این خرید دولتی به نام او در تاریخ ایالات متحده ثبت شده است.
    مبلغ خرید (فوریه 1848) 15 میلیون دلار بود كه قسمتی از آن به اتباع آمریكا كه قبلا از دولت مكزیك به دلایلی دیگر درخواست غرامت كرده بودند داده شد!. فلوریدا نیز از دولت اسپانیا خریداری شده بود. دولت واشنگتن ایالت کالیفرنیا را در پی پیروزی در جنگ با مکزیک از دست این کشور خارج کرد.
     دولت واشنگتن در دهه اول قرن 19 مناطق مرکزی از دریاچه شمال تا خلیج مکزیک در جنوب را که چند ایالت را تشکیل داده اند و متعلق به فرانسه بودند از ناپلئون بناپارت خریداری کرد و پس از جنگ داخلی آمریکا، آلاسکا را از تزار وقت روسیه خرید و هاوائی را در قرن بیستم به صورتی دیگر. گوام و پورتوریکو نیز از طریق جنگ با اسپانیا به دست دولت واشنگتن افتادند.

ژنرال عرب تبار آمریکایی که 4 سال فرمانده عملیات نظامی این کشور در خاورمیانه بود

زنرال ابی زید

سنای آمریكا 29 ژوئن 2003 انتصاب ژنرال عرب تبار این كشور «جان فیلیپ ابی زید Abizaid» را به جای ژنرال تامی فرنكس Tomy Franks به فرماندهی عملیات نظامی مرکزی آمریكا كه منطقه ای از شاخ آفریقا تا آسیای جنوبی را از جمله عراق، افغانستان و ناحیه خلیج فارس شامل می شود (سِنتکام CENTCOM) تصویب كرد و وی از هفتم جولای این سال کار خودرا در این سمت آغاز کرد.
    خانواده ژنرالِ 4 ستاره ـ ابی زید از لبنان به آمریكا مهاجرت كرده بودند و او در یکم اپریل 1951 در کالیفرنیا به دنیا آمده است. ابی زید که بر زبان عربی مسلط است از هاروارد نیز مدرک تحصیلی فوق لیسانس در رشته مطالعات خاور میانه گرفته است. او در دانشگاه اردن (کشور اردن) نیز تحصیل کرده است. رساله صد صفحه ای او درباره سیاست دفاعی دولت سعودی معروف است.
     ابی زید پس از چند انتقاد ضمنی از روش عملیات نظامی در عراق از 16 مارس 2007 جای خود را به دریاسالار فالنFallon داد و اول ماه می این سال در 56 سالگی و پس از 34 سال، بودن در ارتش آمریکا بازنشسته شد.
     وی پس از بازنشسته شدن، در انستیتوی هوور دانشگاه ستَنفورد سرگرم بکار شد و به ابراز نظر و دادن اندرز در زمینه های نظامی ـ سیاسی و نیز همکاری با کالج دارموت ادامه داد.
     ابی زید که از سوی ترامپ و با تصویب سنای آمریکا (با 92 رای مثبت) از اپریل 2019 سفیر این کشور در کشور سعودی شد با اتمام دوره دانشکده افسریِ وِست پوینت وارد ارتش آمریکا شده بود. او در عملیات نظامی متعدد از کوزوو تا جنگ های منطقه خلیج فارس و افغانستان شرکت کرده بود.

انعکاس گزارش انتقال ناگهانی «سِلف رول» عراق به یك دولت موقت عراقی در مراسمی كوتاه و شبه محرمانه در رسانه های آمریکا

انتقال ناگهانی «سِلف رول» عراق به یك دولت موقت عراقی در مراسمی كوتاه و شبه محرمانه همراه با ابراز نظر عراقی ها در این زمینه و نیز تفسیر اصحاب نظر، تیتر اول شماره 29 ژوئن 2004 روزنامه های آمریکا بود.
     این روزنامه ها با انشایی مشابه نوشته بودند که ساعت ده و 26 دقیقه بامداد 28 ژوئن 2004 به وقت بغداد (2 و 26 دقیقه بامداد به وقت واشنگتن كه آمریكاییان در خوابند) به طور غیر منتظره و ناگهانی و خارج از برنامه، «پال برمر Paul Bremer» كه از سوی دولت (دولت وقت) آمریكا به مدت 14 ماه بر عراق حكومت می كرد در مراسمی در كاخ جمهوری عراق كه بیش از 10 دقیقه طول نكشید و كمتر از 30 تن از جمله دو خبرنگار آمریكایی و انگلیسی در آنجا دیده نمی شدند، نامه (سند) تحویل اختیارات «سِلف رول» عراق را به دولت موقت كه با حمایت او از سوی شورای حاكمه برگزیده شده است (شده بود) تسلیم داشت. اعضای شورای حاكمه را دولت آمریكا تعیین كرده بود. «برمر» سپس با عجله با یك هلی كوپتر ِآماده به فرودگاه بغداد رفت و با یك هواپیمای حمل و نقل نظامی «سی ـ 130» از عراق خارج شد. از لحظه امضای نامه تا تحویل آن و عزیمت به فرودگاه و خروج برمر از عراق، تنها دو ساعت طول كشید. در مراسم ده دقیقه ای كاخ جمهوری در بغداد، تنها كاری كه انجام شد این بود كه «برمر» نامه مربوط را با حضور علاوی (نخست وزیر دولت موقت) و تنی چند از روسای قبایل و مشاهیر عراقی به مدحت محمود رئیس دیوان عالی عراق (قاضی القضات) تحویل داد و خدا حافظی كرد. شتاب ناگهانی باعث شده بود كه «برمر» نامه را چند دقیقه پیش از آن (در دفتر خود که همانجا بود) تایپ و امضاء كند. قرار بود این عمل سی ام ژوئن انجام شود و از سه شبكه بزرگ تلویزیونی آمریكا دعوت شده بود كه گزارشگران ارشد خودرا برای مشاهده و پوشش این مراسم در این روز به بغداد بفرستند.
    به نوشته رسانه های آمریکا، جریان انتقال اختیارات، پس از خروج «برمر» از عراق اعلام شد و عراقی هارا از این مخفی كاری شگفت زده كرد. عراقی ها با شنیدن اعلامیه رادیو ـ تلویزونی مربوط به این انتقال، به این نتیجه رسیدند كه كشور 25 میلیونی آنان دارای «سلف رول» شده است و 160 هزار نظامی آمریكایی، انگلیسی و ... امنیت دولت موقت را تا سر و سامان یافتن پلیس عراقی تامین خواهند کرد. «برمر» در طول حکومت بر عراق، بعثی هارا از ادارات دولتی این کشور اخراج و ارتش عراق را منحل کرده بود.
    به گزارش سه خبرگزاری بزرگتر امریكایی ـ انگلسی و فرانسه، ماهیت محرمانه و انجام فوری انتقال اختیارات نتیجه ترس از عملیات گریلایی (چریكی) بود كه مخالفان مسلح، طرح آن را برای سی ام ژوئن، همزمان با برگزاری مراسم انتقال حكومت آماده كرده بودند و «برمر» كه از طریقی از آن اطلاع یافته بود برنامه انتقال را دو روز جلو انداخت و رفت.
    برای مشاهده مراسم تحویل نامه انتقال اختیارات، از گزارشگران ارشد سه شبكه تلویزیونی بزرگ آمریکا، تنها پیتر جنینگ از «ای. بی. سی.» حضور داشت كه او هم برحسب اتفاق برای انجام كار دیگری به دفتر «برمر» تلفن كرده بود كه به او ـ به صورت مبهم گفته بودند كه در آنجا بعضی خبرها دارد روی می دهد كه خودرا به محل رسانده بود ولی فیلمبردارش را راه نداده بودند و گفته بودند كه عكاس نظامی عكس و فیلم را تامین می كند.
    چند ساعت پس از خروج «برمر» از عراق، در ساعات بعد از ظهر آن روز، مراسم سوگند دولت موقت برگزار شد كه مستقیما (به صورت زنده) از تلویزیون عراق پخش گردید. در این مراسم ایاد علاوی نخست وزیر موقت (متولد 1945 که در جوانی یک بعثی بود و پس از درافتادن با دولت این حزب به مدت سه دهه در خارج از عراق و عمدتا در انگلستان بسر برده بود و از بستگان سببی احمد چلبی است) از عراقی ها خواست كه برضد گریلاها و افراد مسلح با هم متحد شوند!. علاوی از جامعه شیعیان عراق است.
    «دن راذر» گزارشگر ارشد «سی بی اس» از علاوی پرسیده بود: مردم می گویند كه شما عروسك (پاپیت) دست دولت آمریكا هستید؟ و او پاسخ داده بود: نه، بیشتر (نه از امروز به بعد).

John Negroponte

همان روز ـ بعد از ظهر، «جان نگروپونت» سفیر (وقت) آمریكا در عراق که با هواپیما وارد بغداد شده بود با چند همكار نزدیك در ساختمانی جداگانه در منطقه حفاظت شده بغداد مستقر و اعلام شد صدها تن كسانی كه با «برمر» كار می كردند و عبارت بودند از حسابداران، مستشاران ، منشی ها و نیز كسانی كه با شركتهای طرف قرارداد ارتباط داشتند و از این پس از اعضای میسیون دیپلماتیك آمریكا (سفارت) به شمار خواهند آمد همچنان در كاخ بزرگ صدام در مركز بغداد بکار ادامه خواهند داد. سازمانهای نوسازی و مدیریت نیز كماكان در این كاخ ماندگار شدند تا ساختمان تازه سفارت آمریکا تکمیل شود (که شد و بزرگترین سفارتخانه آمریکا در جهان بشمار آمده است).[John Negroponte یونانی تبار متولد لندن در 21 ژوئیه 1939، دیپلمات ازجمله سفیر آمریکا در سازمان ملل و عراق و بعد صدر شانزده سازمان اطلاعاتی آمریکا و اینک پژوهشگر انستیتو امور جهانی Global Affairs و مدّرس دانشگاه ییل Yale.].
بعد از انتقال اختیارات حکومتی، مقاطعه كاران و خارجیان دیگر همچنان در منطقه سبز (محافظت شده) واقع در مركز بغداد باقی ماندند. عراقی ها قبلا بارها گفته بودند كه از استقرار خارجیان در كاخ جمهوری ناراضی و ناراحتند.
باوجود انتقال حكومت، دفتر وزیر كشور دولت موقت مدتها در یك پناهگاه زیر زمینی (بانكر) كه برای صدام ساخته شده بود قرار داشت. وزیر كشور دولت موقت عراق به خبرنگار شبكه «سی بی اس» گفته بود كه تا 28 ژوئن 2004 بیش از ششصد پلیس عراقی به دست چریكها كشته شده بودند.

مجموعه عکس انتقال اختيارات؛ از امضاي سند انتقال توسط «برمر» تا مبادله آن و تحويل آن به رئيس ديوان عالي عراق با حضور اياد علاوي ـ همچنين مراسم دادن مدال به «برمر» در کاخ سفيد واشنگتن و نيز پشت جلد کتابي که «برمر» درباره ماموريت خود در عراق نوشته است

تردید به دقت موشك ضد موشك پِتریوت

شبكه سی. بی. اس آمریکا در مجله تلویزیونی «سیكستی مینیتز» یكشنبه شب ـ 27 ژوئن 2004 گزارش مصورّی را همراه با مصاحبه پخش كرد كه نشان می داد دقت موشكهای ضد موشك پتریوت مورد تردید قرار گرفته بود.
    از این گزارش چنین بر می آمد كه در جریان جنگ آمریكا با عراق بر سر تصرف كویت از 22 موشك اسكاد عراق كه به سوی كویت، سعودی و مواضع نیروهای آمریكایی پرتاب شده بود، تنها یكی از آنها با موشك پتریوت منهدم شد و یك پتریوت به جای موشك اسكاد، یك هواپیما «تورنیدو» انگلیسی را ساقط كرد كه دو خلبان آن كشته شدند.
     گزارشگر سی. بی. اس گفت كه اصابت پتریوت به هدف عوضی منحصر به همین یك تورنیدو نبوده است. وی گفت دلیل این كه هنوز به ساخت این موشك ادامه داده می شود این است كه تاكنون شش میلیارد دلار هزینه برداشته و اگر تولید آن متوقف شود عده زیادی بیكار خواهند ماند!.

آمار رسمی سال 2004: 25 درصد زندانیان جهان در آمریكا

29 ژوئن 2004 اداره آمار ایالات متحده اعلام كرده بود كه شمار زندانیان این فدراسیون بازهم افزایش یافته و رقم دو میلیون را شکسته است. این آمار نشان داد که زندانهای آمریکا در آن سال 25 درصد همه زندانیان جهان را در خود جای داده بودند.
در همین روز در سال 2008 آمار زندانیان آمریکا در سال 2007 (سال ماقبل آن) انتشار یافت که جزئیات بیشتری را به دست می داد. طبق این آمار، در آخرین روز سال 2007 شمار زندانیان ایالات متحده به دو میلیون و 311 هزار تن رسیده بود، و هشت دهم درصد بیش از سال 2006 بود. از آن رقم یک میلیون و 541 هزار محکومیت داشتند و بقیه در انتظار محاکمه بودند. تنها 116 هزار تن از زندانیان آن سال را زنان تشکیل می دادند. بیست درصد از کل زندانیان آن سال آمریکا پرونده مواد مخدره داشتند و طبق یک محاسبه، در آن زمان در آمریکا هر 49 ثانیه یک نفر در رابطه با مواد مخدر دستگیر می شد. بررسی زندانی های آمریکا در سال 2008 نشان می داد که سیاهان هفت بار و هیسپانیک ها (لاتین ها) دو و نیم بار بیش از سفیدپوستها به زندان می افتند حال آنکه در زمان بررسی آمار (سال 2008)، سیاهان 11 درصد و هیسپانیکها 13 درصد جمعیت آمریکا را تشکیل می دادند. با توجه به جمعیت، نسبت زندانیان در ایالات متحده بیش از هر کشور دیگر است و کشورهای اسکاندیناویایی کمتر از همه. کل زندانیان جهان در آخرین روز سال 2007 نزدیک به 9 میلیون بود. در این سال جمعیت ایالات متحده آمریکا (ایالات پنجاه گانه) اندکی بیش از سیصد میلیون بود. (این جمعیت در ژوئن 2010 به 309 میلیون رسید و در سال 2012 بیش از 313 میلیون شده است).
در زمینه کثرت زندانی در ایالات متحده و و دو سه کشور انگلیسی زبان دیگر کتابی تحت عنوان «فرهنگ زندان رفتن» انتشار یافته که مولف آن نوشته است زندان رفتن در بخش های انگلیسی زبان قاره آمریکا به صورت یك فرهنگ در آمده و قباحت و ترس خودرا از دست داده و همین روانشناسی است که بر شمار زندانیان می افزاید.

دیدار سران مصر و اردن از عراق، هدف از این دیدار کم سابقه و حمایت آمریکا از آن

سران اردن و مصر یکشنبه ششم تیرماه (27 ژوئن 2021) به بغداد، پایتخت عراق رفتند و با مقامات ارشد این کشور در زمینه مسائل منطقه مذاکره و تبادل نظر کردند. این نخستین سفر یک رئیس‌جمهوری مصر به عراق پس از گذشت سه دهه بود. روابط مصر و عراق در پی تعرّض نظامی صدام حسین به کویت و تصرف این سرزمین در آگوست 1990 به تیرگی گراییده بود. برهم صالح (کُرد) رئیس‌جمهوری عراق از عبدالفتاح السیسی و ملک عبدالله در فرودگاه بغداد استقبال کرد.
    طبق گزارش های رسانه ای، وضعیت منطقه در صدر مذاکرات عبدالفتاح السیسی و ملک عبدالله با مصطفی الکاظمی نخست‌وزیر عراق قرار داشت و همچنین همکاری های سیاسی ـ اقتصادی ازجمله پروژه‌های صنعتی، مبادلات دارو و محصولات کشاورزی. در این مذاکرات که چنین مذاکراتی در سه دهه گذشته سابقه نداشت وضعیت سوریه و لبنان، مسئله اسرائیل و فلسطین و جنگ یمن نیز مطرح شده بود.
    در این دیدار، سران دولت های اردن و عراق همچنین در زمینه ساخت خط لوله نفتی بصره به بندر عقبه در اردن نیز مذاکره کردند. با احداث این خط لوله، بخش بزرگی از نفت عراق بدون نیاز به گذشتن از تنگه هرمز، به بندر عقبهِ اردن و از اینجا به بازارهای مورد نظر صادر خواهد شد.
    نخست‌وزیر عراق اعلام کرده است که دیدار رهبران مصر و اردن از بغداد و مذاکرات فی مابین، پیامی است که ما حامی و متحد یکدیگر هستیم.
    وزیر خارجه اردن در پایان نشست سران سه دولت گفت: ما در کنار یکدیگر آماده مقابله با همه چالش‌ها هستیم.
    دولت آمریکا از این مذاکرات و تداوم آن استقبال کرده است.

السیسی ـ صالح ـ عبدالله

اخطار تند مِدوِدِف در ژوئن 2022 به «ناتو» و هریک از اعضای آن ـ جنگ جهانی سوم

Medvedev

دیمیتری مدودف Dmitry Medvedev رئیس جمهوری پیشین و نایب رئیس کنونی شورای امنیت روسیه، 27 ژوئن 2022 اخطار کرد: هر گونه تلاش یک عضو ناتو برای رخنه به کریمه، اعلان جنگ به روسیه تلقی خواهد شد و منجر به جنگ جهانی سوم که فاجعه خواهد بود. اقدام یک کشور عضو ناتو در این زمینه، اقدام اتحادیه نظامی آتلانتیک شمالی تلقی خواهد شد. کریمه بخشی از روسیه است ـ از قدیم بوده و برای همیشه هم خواهد بود.
    وی همچنین گفت که اگر ورود فنلاند و سوئد به «ناتو» قطعی شود [که شده است]، روسیه مرزهای منطقه ای خود را تقویت خواهد کرد و آماده برای هرگونه اقدام نظامی متقابل و تلافی جویانه خواهد بود ـ تقویت مرزی شامل استقرار موشک هایپرسونیک (مافوق سرعت صوت) اسکندر و ... .
    همزمان گزارش شده بود که روسیه بیش از شش هزار کلاهک اتمی در زرادخانه دارد که با کمتر از 40 تای آنها، اینگلَند (انگلستان، نَه اسکاتلند و ...) از میان خواهد رفت و محو خواهد شد. دولت لندن بیش از دیگر کشورهای عضو ناتو از اوکراین حمایت نظامی و رسانه ای کرده است.

51 مهاجر قاچاقی به آمریکا، در تریلِر مخفی گاهشان که دچار نقص فنی شده بود، از گرما و نبود آب و اکسیژن جان دادند!

دوشنبه 27 ژوئن 2022 (ششم تیرماه 1401) از یک تریلر که در یک راه فرعی در جنوب غربی شهر سن آنتونیو استیت تکزاس و نَه چندان به دور از پایگاه هوایی لَکلَند متوقف بود صدای فریاد به گوش سرنشینان یک اتومبیل عبوری رسید و مأموران مربوط 51 فَردِ فوت شده را ـ 39 مرد و 12 زن ـ در تریلر یافتند و 16 فرد دیگر را نیمه جان که به بیمارستان انتقال یافتند. این شمار، لاتینو و از ساکنان چند کشور آمریکای لاتین ازجمله مکزیک، گواتمالا، هندوراس و ... بودند که قصد مهاجرت به USA به صورت قاچاقی را داشتند و هرکدام چند هزار دلار به قاچاقچیان مربوط داده بودند و این قاچاقچیان آنان را در اطاق بار یک تریلر که فاقد کولر و هواکش بود جا داده بودند و این تریلر به رانندگی فردی 45 ساله به نام Homero Zamorano که منظما میان مکزیک و USA کالا حمل می کرد توانسته بود از مرز و پاسگاه گمرک آن عبور کند و وارد جنوب تکزاس شود. داخل اطاق بار، طوری جاسازی شده بود که به آسانی نمی شد به وجود افراد داخل آن (تریلر) پی بُرد، به این ترتیب که پشت در عقب تریلر ـ در قسمت داخل بار گذارده بودند و به همین صورت در اطراف بدنه آن از داخل و مهاجران به صورت فشرده میان بارها که دیواره های داخلی را تشکیل می دادند قرار داده شده بودند. این کامیون پس از عبور از مرز و طی کردن مسافتی دچار نقص فنی شد و راننده، آن را به راهی فرعی بُرد و متوقف کرد و بدون اینکه به اندیشه آن افراد باشد که در گرمای صد درجه فارنهایتِ استیت تکزاس و بدون داشتن آب کافی و امکان خروج از تریلر در آنجا عملا محبوس بودند، پا به فرار گذارد. بیشتر مهاجران قاچاقی پس از مدتی از گرما، کمبود هوا و نبود آب آشامیدنی دچار حمله قبلی شدند و از پای درآمدند و دیگران که هنوز قادر به فریاد کشیدن بودند فریاد کمک ـ کمک سردادند ولی راه فرعی بود با رفت و آمد کم. تا سرانجام صدای آنان بگوش رسید و ....
    مأموران مربوط سرانجام راننده فراری کامیون را یافتند و دستگیر کردند و نیز دو نفر دیگر را که گویا با او ارتباط داشتند. به اظهار ماموران مربوط، راننده هنگام دستگیرشدن کمی گیج بود و معلوم شد که مواد مخدر مصرف کرده بود.
    استیت تکزاس و استیت های جنوبی هم مرز مکزیک هر سال شاهد چنین وقایعی بوده اند، ولی نَه با 51 تَن تلفات. شاید این نخستین بار باشد که 51 مهاجر قاچاقی عازم USA در یک تریلر جان سپرده اند.

تریلر قاچاق انسان بَر در میان مأموران و خبرنگاران

جمعیت اعضای بریکس؛ 3 میلیارد و دویست میلیون نفر و جمعیت اعضای G7 هفتصد و 77 میلیون

خبرگزاری اسپوتنیک (به زبان فارسی) ـ 28 ژوئن 2022: ژائو لیجیان، سخنگوی وزارت امور خارجه چین ضمن مطلبی و در اشاره به نشست اخیر سران G7 و اظهارات و اعلامیه آنان یادآورشد که کشورهای G7 تنها بخشی از جامعه جهانی را تشکیل می دهند. G7 نماینده 777 میلیون (جمعیت این 7 کشور) هستند، حال آنکه جمعیت کشورهای عضو «بریکس» حدود 3 میلیارد و دویست میلیون نفر است با اقتصادهایی رو به رشد و تمایل کشورهای دیگر برای پیوستن به آن چشمگیر است. در این محاسبه سازمان تعاون شانگهای را هم باید در نظر گرفت.

برخی دیگر از رویدادهای 29 ژوئن

1858: دولت سلطنتی وقت چین طبق قرارداد «الگون Treaty of Algun» شمال رود آمور را به روسیه داد.

1861: دكتر ویلیام جیمز مایو جراح آمریكایی و موسس مركز مهم پزشكی و پژوهش های پزشكی مایو Mayo واقع در ایالت مینه سوتا به دنیا آمد.

1913: جنگ دوم بالكان آغاز شد.

1923: ژنرال گومز J.C. Gomez معاون رئیس جمهوری وقت ونزوئلا ترور شد.

1940: قانونِ اجباری شدنِ ثبت مشخصات خارجیان مقیم فدراسیون آمریکا و نشانی آنان (محل سکونت) به تصویب كنگره این كشور رسید و قانون شد. خارجیان مقیم آمریکا در صورت تغییر محل سکونت باید ظرف 15 روز نشانی محل سکونت تازه خود را به سازمان مربوط گزارش کنند.

1949: در اجرای قانون «اپارتاید» در جمهوری فدرال آفریقای جنوبی، ازدواج زن و مرد از دو نژاد مختلف ممنوع شد.

1950: در جریان جنگ كره، شمالی ها در این روز تصرف شهر سئول (پایتخت جنوبی ها) را تکمیل کردند.

1976: جزایر سیشل Seychelles در اقیانوس هند به صورت یك كشور، استقلال یافت و جمهوری شده است. این کشور 475 کیلومتریِ 122 هزار نفری که تا قاره آفریقا 1500 کیلومتر فاصله دارد از اعضای اتحادیه آفریقا است. سالها فرانسه و انگلیس بر سر در دست داشتن این مجمع الجزایر درگیری داشتند و سرانجام انگلیس آن را بدست گرفت و اینک از اعضای جامعه مشترک المنافع انگلیس است. ساکنان این مجمع الجزایر که مهاجر هستند به زبان های انگلیسی، فرانسه و هندی تکلم می کنند.

نامه به مولف

پیاده رو ایستگاه داریوش [خیابان دماوند ـ تهران] که مؤلف این تاریخ آنلاین و ناشر مجله روزنامک را مجروح کرد به همان صورت باقی بود

22 خرداد 1393 یک مخاطب خطاب به مؤلف نوشته بود:
    "قضیه زمین خوردن شما را در شب بارانی در ایستگاه داریوشِ خیابان دماوند [تهران] براثر نبود پیاده روِ مطابق استاندارد خواندم و متاثر شدم. تأثر من وقتی بیشتر شد که نوشته بودید در طول دو دهه گفته و نوشته ام که بیایند آن پیاده رو را درست کنند و دو بار هم آنجا زمین خورده بودم، ولی گوش شنوا نبوده و پیاده رو که بخشی از آن ناگهان ناپدید می شود به همان صورت مانده است و اخیرا یک چرخ زباله را هم آنجا قرار داده اند که قوز بالا قوز شده است. خواستم بپرسم که آیا پس از نوشتن این گزارش با عکس های خیابان و پیاده رو و جراحت پا که آنهارا در آنلاین ها هم دیدم، آمدند پیاده رو را درست کنند یا نه و آیا شما به مجتمع قضایی مربوط شکایت کردید؟. رئیس انجمن شهر اخیرا گفته بود که غرامت توفان زدگان را هم می دهیم!.

    پاسخ (هفتم تیرماه 1393): نه، تا این روز پیاده رو به همان صورتِ قطع شده وجود دارد و آن چرخ زباله هم آنجاست. مثل اینکه کسی حوصله خواندن روزنامه، مجله و نامه را ندارد. نَه، عزیزم من اهل شکایت و غرامت گیری نیستم.
    از لطف شما خیلی ممنون

دو عکس از دو طرف قسمت قطع شده [نبود] پیاده رو در خیابان پُر رفت و آمد دماوند ـ ایستگاه داریوش (تهران)

پیام‌های تازه

شش قدرتِ مذاکره کننده تأکیدات اخیر رهبری و قانون تازه مصوّب مجلس را فراموش نکنند که نمی شود آنهارا دور زد

این نظریهِ یک مخاطبِ این تاریخ آنلاین، 28 ژوئن 2015 (7 تیرماه 1394) واصل شد که با جزئی اِدیتِ عبارتی درج شده است:

    "این یکی ـ دو روز بمانند گذشته و کمی بیشتر روی اخبار مربوط به مذاکرات هسته ای 6 قدرت با ایران دقّت کردم. اظهارات وزیران امور خارجه فرانسه، انگلیس و آلمان و برخی مقامات آمریکایی (در مورد بازرسی ها و تعلیق مرحله به مرحله نه لغو کامل و فوری تحریم ها) مرا دچار این تردید کرد که این مقامات تاکیدات اخیر رهبر جمهوری اسلامی و قانون مصوّب مجلس معروف به ماده واحده را نخوانده اند و یا اعتناء نکرده اند و همان حرف های همیشگی و قبلی خودشان را می زنند و تکرار می کنند. رهبر جمهوری اسلامی چند روز پیش با تاکید گفته است که بازرسی از تاسیسات و اماکن نظامی و تحقیق از دانشمندان ممنوع است و اجازه داده نمی شود و لغو تحریم ها باید فوری و دفعتا باشد. مجلس نیز یک طرح یک ماده ای را که بر پایه همان اظهارات تدوین شده بود تصویب کرده است. به عبارت دیگر؛ آن تأکیدهای رهبری و این قانون را نمی شود دور زد و نادیده گرفت و انتظار داشت که توافق به اجرا درآید. مگر می شود قانون یک کشور را که با آن همه سر و صدا تصویب شده است دور زد؟!.
    جمعه شب [26 ژوئن 2015 = 5 تیر] به مناسبت آغاز تعطیل آخر هفته، چند ایرانی ساکن حومه غربی شهر واشنگتن (ایالت ویرجینیا) دور هم جمع شده بودیم که از دیرزمان میهمانی دوره ای داریم. حاضران با تعجب می گفتند که چرا شبکه تلویزیون عمومی آمریکا (پی بی اس) چند بار و هر بار به مناسبتی اظهارات آیت الله خامنه ای مبنی بر لغو فوری همه تحریم ها و ممنوع بودن بازرسی از مراکز نظامی را به زبان خود او و فیلم پخش کرد. یکی از حاضران گفت که شاید به این خاطر که اگر توافق بر خلاف آن اظهارات حاصل شود بگویند: دیدی که به آن تأکیدات اعتنا نشد و قانون مجلس هم همین طور و ....
    خواستم به شما بنویسم که ایران زادگاه ما است و در هر جا که باشیم با غرور و افتخار از آن یاد می کنیم و نمی خواهیم که تحقیر شود. من نمی دانم که چرا اصلا باید چنین مذاکراتی صورت گیرد. تحقیقات هسته ای یک موضوع داخلی یک کشور است، به دیگران چه مربوط؟. این زورگویی است و اگر در مورد ایران موفق شوند سراغ کشور دیگری می روند، روس ها آنها را پُر رو کرده اند. هیچ اعتراضی نکردند تا ناتو آمد بغل دستشان و بازهم ول کن نیست.
    یک حقوق دان هم نیست که به این شش قدرت بگوید که یک دولت حاکم و مستقل نمی تواند قانون خود را ـ قانون مصوّب پارلمان را فدای خواست بیگانه کند و از اعتراض بعدی و رسیدگی قضایی و سرزنش تاریخ بیم نداشته باشد و بگوید: این نیز بگذرد.
    من قول می دهم که اگر توافقی هم صورت گیرد، در دو سه سال آینده (باقیمانده دوره آقای روحانی) تغییر قابل ملاحظه ای در کشور و وضعیت مردم مشاهده نخواهد شد، جز پُر شدن جیب چند صادر کننده خارجی و مقاطعه کار و دلّال داخلی و افزایش مسائل و هرچه بیشتر فاصله طبقاتی. نباید فراموش کرد که همین بُعد طبقاتی باعث انقلاب سال 1357 شد.".

راه حل مسئلهِ «بزک کردن رسانه ای» که رهبری به آن اشاره کرد، افزودن شرط «روزنامه نگار بودن» بر متقاضیان پروانه انتشار نشریه است

این ای ـ میل ظهر دوشنبه هشتم تیرماه 1394 واصل شد که فرستنده آن یک روزنامه نگار پیشین و مقیم اروپا است. او نام کشور محل اقامت خودرا در ایمیل ذکر کرده است:

    "آیت الله خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی و انقلاب ششم تیرماه 1394 در یک دیدار جمعی، با انتقاد از افرادی که سعی دارند چهره خشن دشمن را توجیه کنند گفته بود: کسانی که تلاش دارند چهره هیولایی دشمن را با بزک کردنِ رسانه ای بپوشانند، مخالف مصالح ملت هستند و در واقع به ملت و کشور خیانت می کنند. شناخت دشمن یکی از نیازهای اساسی امروز کشور است....
    سرمقاله امروز (دوشنبه هشتم تیرماه) کیهان به قلم حسین شمسیان با تیتر «پیچ تاریخی و خیانت به ملت» در همین زمینه بود، بسیار جامع و با هدف اصلاح.
    من نیز خواستم نظر خودرا در آن زمینه بدهم تا بنویسید و در تاریخ ایرانیان بماند.
    مشکل مطبوعات که از مشکلات ریشه ای است زیر سر قانون جاری مطبوعات است که در سال 1364 تصویب شد. در آن زمان در تهران بودم و یادداشتی درباره این قانون که هنوز مورد بحث و بررسی بود نوشتم و برای یک آشنا که نماینده مجلس بود فرستادم. در آن زمان آقای محمد خاتمی وزیر ارشاد بود. در آن نامه نوشتم که حذف عبارت «روزنامه نگار بودن» از شرایط متقاضیان داشتن پروانه نشر اشتباهی است بزرگ و اگر قانون به همین صورت تصویب شود همهِ یکی ـ دو میلیون لیسانسیه کشور [شمار آن زمان و اینک 3 برابر] می توانند نشریه دار شوند و چون همه تجربه و سرمایه لازم را ندارند وسیله و ابزار اصحاب قدرت و به اصلاح امروز دانه درشت ها و خواص می شوند و مُبلّغ و حافظ منافع ایشان. در قوانین قبلی آن شرط وجود داشت و پدران حرفه روزنامه نگاری «روزنامه نگار» را فردی دانسته اند که بدون داشتن اشتغال دیگر ـ جز تدریس و تألیف و داشتن تحصیلات مربوط، دست کم ده سال تجربه موفقیت آمیز خبرنگاری و کار خبر و نظر در تحریریه یک نشریه را داشته باشد و «خبرنگاری» یعنی تولید و کسب خبر با تنظیم کامل و مطابق قاعده، نه پیاده کردن اظهارات تبلیغی با کلمات ناقص و نا مفهوم افراد از نوار. با نوشتن مقاله و یا ترجمه خبر، کسی روزنامه نگار محسوب نمی شود. در آن نامه همچنین نوشتم که در قدیم که شورای عالی فرهنگ مجوّز می داد یک آیین نامه داخلی تهیه کرده بود که به موجب آن به متقاضی واجد شرایط یک پروانه موقت یک ساله داده می شد و این فرد باید در طول این مهلت یک ساله، مکان و وسائل قابل قبول تهیه می کرد، با یک چاپخانه (اگر خودش نداشت) قرار می گذاشت و امضاء می گرفت و سپس با چند خبرنگار، نویسنده و مترجم قرارداد مشروط می بست و همه این مدارک را به شورا می داد تا اگر درست تشخیص داده می شدند پروانه قطعی می گرفت و کار خودرا آغاز می کرد. این شورا عینا همین مراحل را برای تاسیس مدرسه غیر دولتی در نظر گرفته بود و ازجمله مصاحبه با متقاضی (متقاضی تاسیس مدرسه و یا انتشار روزنامه ـ متقاضی تاسیس مدرسه هم باید پنج سال سابقه تدریس موفقیت آمیز می داشت). در همان نامه همچنین نوشتم که اگر این قانون به همین صورت تصویب شود طولی نخواهد کشید که اصحاب نفوذ و منصب طلبان و ... و یاران و عوامل آنها روزنامه دار خواهند شد و فقط در راستای خواست و منافع ایشان قلم خواهند زد و خواهند نوشت و کشور در وضعیت نامطلوب قرار خواهد گرفت و تضعیف خواهد شد.
    این نماینده چند هفته بعد خبر داد که یک دست صدا ندارد و مخالفان لایحه از انگشتان دست کمتر هستند.
    وضعیت مطبوعات تا سال 1371 تغییر چشمگیر نداشت زیرا که هنوز جوّ انقلاب وجود داشت. با تاسیس روزنامه های همشهری و ایران وضعیت تغییر کرد و با رئیس جمهورشدن آقای خاتمی سیل تاسیس روزنامه و مجله جاری شد و ادامه یافت و در دو سال اخیر شدّت گرفته است. کمک مالی دولت به مطبوعات، دیگر از آن حرف ها است. کسی نپرسیده است که اینها چه خدمتی می کنند که پول از دولت بگیرند. کدام کشور پول به روزنامه می دهد؟. به نظر و استنباط من، پشت سر بیشتر این نشریات سیاست هایی قرار دارند و به نام روزنامه حرفه ای، حزبی و جناحی عمل می کنند. روزنامه حزبی و دولتی و ... روزنامه اختصاصی و غیر حرفه ای است و همان کاری را انجام می دهد که روابط عمومی آن سازمان. همین گره زدن همه مشکلات به تحریم، کار برخی از همین روزنامه هاست و از اینجا شروع شده است. آنها خریدار چندان ندارند ولی مردم رهگذر تیترهای آنها را بر میز کیوسک می بینند و تلقین و مغزشویی می شوند. تلقین شدن افراد، آن تأثیر را ندارد که تحلیل دولت ها [قدرت ها] از تیترهای روزنامه. چندی است که خبرگزاری های تهران هم تصویر صفحات اول آنها را در وبسایت های قرار می دهند و از تیتربزرگ و تیترهای صفحات اول هرکدام می توان به سیاست آنها پی بُرد، حال آن که خبر [رویداد] تیتر اول را تعیین می کند نه سیاست روزنامه و صاحبان آن. دیده شده است که بعضی اوقات اظهارات رهبری هم به صفحه اول آمده ولی تیتر بزرگ (تیتر سراسری) نشده است. قرار گرفتن تصاویر صفحه اول مطبوعات تهران در وبسایت خبرگزاری ها کار تحلیلگران قدرت ها را آسان می کند و به روسای خود گزارش می کنند که تهران چه می گوید و چه می خواهد و کدامیک در جهت ما و کدام مخالف ما و یا مخالف فلان اقدام و سیاست است.
    همین امروز (هشتم تیرماه 94) تصاویر صفحات اول را در سایت خبرگزاری فارس دیدم و به رغم تذکّرات اخیر، بازهم مشکلات را به تحریم گره زده و مردم را امیدوار به حل مسئله در صورت حصول توافق کرده بودند. چند نمونه: روزنامه آسیا تیتر زده بود ختم جدال هسته ای عادی سازی روابط ـ ...»، تیتر کائنات «ظریف در راه تهران، صالحی: توافق در دسترس است»، اعتماد «3 تاریخ (زمان) سرنوشت ساز در توافق ...»، روزان «24 ساعت سرنوشت ساز»، ابتکار «یک گام تا توافق»، مردم سالاری «نقطه اوج دیپلماسی هسته ای» و ....
    می خواهم سئوال کنم: دیپلماسی هسته ای یعنی چی؟، در کدام دائرة المعارف آمده است؟. چه کسی گفته است که توافق در دسترس است؟. «سرنوشت کشور!» چه ارتباطی با تحریم دارد؟. نخست همه مشکلات را که ریشه در جای دیگر دارند ازجمله تورم به تحریم گره زدند و حالا سخن از توافق می گویند. به گفته اصحاب نظر، اگر توافقی صورت گیرد تا به نتیجه برسد ماهها طول خواهد کشید و در بازار امروز، تا دو سه سال دیگر صدور نفت ایران از یک و نیم میلیون بشکه در روز تجاوز نخواهد کرد. همه کشورهای دارنده نفت این روزها پول اضافی می خواهند و بازاریابی می کنند. وقتی که مردم ببینند توافق با آن همه تبلیغ تأثیر چندان نداشت امید از کابینه آقای روحانی بر خواهند گرفت.
    راه حل مسئله مطبوعات، افزودن یک عبارت برقانون مطبوعات است که «متقاضی روزنامه حرفه ای باید روزنامه نگار هم باشد» و روزنامه های موجود هم مشمول آن هستند (بروند و تطبیق وضعیت کنند) و تعریف روزنامه نگار طبق استاندارد جهانی، حذف کمک مالی دولت و مشخص ساختن روزنامه از لحاظ حرفه ای، اختصاصی (دولتی و حزبی و ...) و تخصّصی (ورزشی، اقتصادی و ...). اداره مطبوعات وزارت ارشاد هم هر روز تیترهای صفحه اول را ببیند و خبر از نظر را تشخیص و به صورت نقد و راهنمایی در یک وبسایت منتشر کند تا روزنامه ها به راه حرفه بازگردند و ایجاد جوّ نکنند. اگر ما روزنامه حرفه ای به معنای واقعی کلمه داشته باشیم، اظهارات و راه حل های رهبری را آنقدر دنبال خواهند کرد تا نتیجه مورد نظر حاصل شود.".

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com