Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

28 اكتبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

تفرقه میان درباریان ایران و گزارش محرمانه نماینده روم در تیسفون به دولت متبوع درباره آن

ماكزتیوس

در سال 310 میلادی كه زمان دقیق آن بعدا 28 اكتبر به دست داده شده است، «ماكزن تیوس» امپراتور روم كه كشورش دچار دشواری های فراوان داخلی بود گزارش محرمانه نماینده سیاسی دائمی روم در تیسفون ـ پایتخت ایران را در نشست اعضای سنا و ژنرال های رومی مطرح ساخت. نماینده روم در تیسفون در گزارش خود از ادامه تفرقه میان درباریان ایران خبر داده بود و تاكید كرده بود كه زمانی بهتر از این برای تعرّض نظامی به ایران و انهدام قدرت آن به دست نخواهد آمد، زیرا چند سال طول خواهد كشید تا شاه 17 ساله (شاهِ وقت) بر اوضاع مسلط شود.
    در آن روز هیچیك از حاضران در جلسه، لشكر كشی به شرق را در حالی كه امپراتوری روم در آستانه جنگ داخلی بود به مصلحت ندید. با وجود این، چون «ماكزنتیوس» بی علاقه به جنگ با ایران نبود قرار شد كه گزارش همچنان در دستور كار باشد ( امروزه اصطلاحا؛ روی میز).
    تفرقه در دربار ایران پس از مرگ هرمز دوم آغاز شده بود. برخی از بزرگان كشور با پسر او «آذر نرسی» كه شهرت به بدخویی داشت به مخالفت دست زده و باعث قتل او شده و فرزندِ دیگرِ هرمز را كه هنوز به دنیا نیامده بود شاه كشور نامیدند.
    بحران داخلی ایران در سال 310 میلادی پس از 17 ساله شدن شاپور دوم (ذوالاكتاف) و كنار گذاردن نایب السلطنه، رو به پایان گذارد و در روم هم كنستانتین اول جنگ داخلی را در 312 میلادی بُرد و دو امپراتوری از بحران داخلی خارج و سپس به جان هم افتادند و ....
    ( برای اطلاع از سرنوشت ماکزتیوس به بخش «سایر ملل» مراجعه شود).

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

تأیید حُكم اعدام دكتر حسین فاطمی و اجرای حُکم

دكتر فاطمی در زمان وزارت

ششم آبان 1333 مَحكمه تجدید نظر نظامی تهران حكم اعدام دكتر حسین فاطمی وزیر امور خارجه دولت دكتر مصدق را تأیید كرد و این حُكم به اجرا در امد.
دكتر فاطمی (فوریه 1917 - نوامبر 1954) بارها صریحا و با بكار بردن واژه هایی تند از شاه و بستگان او انتقاد كرده بود و به همین جهت، شاه توصیه مشاهیر و روحانیون اصفهان برای دادن تخفیف مجازات به او را نپذیرفته بود. انتقادهای دكتر فاطمی از شاه و نظام سلطنتی عمدتا در مقالات روزنامه باختر امروز منعكس می شد كه ناشر آن دكتر فاطمی بود.
دکتر فاطمی كه می دانست شاه كینه وی را به دل دارد از همان لحظه كودتا خود را پنهان كرده بود. دكتر فاطمی روز 28 امرداد 1332 در خانه دكتر مصدق بود و پس از آن كه خانه را در آستانه محاصره شدنِ كامل دید، در زیر گلوله از آنجا خارج شده و خودرا مخفی کرده بود. وی ماهها بعد در مخفیگاه خود که خانه ای در شمیران بود برحسب اتفاق دستگیر شده بود. وی در این چندماه ریش گذاشته بود که شناخته نشود.

دكتر فاطمي
پس از دستگيري

نگاه صميمانه دكتر مصدق به فاطمي، زماني كه وزير امور خارجه اش بود

تصمیم محمدعلی رجایی نخست وزیر وقت به قطع مستمری بازنشستگان ایرانی برون مرز!

محمدعلی رجایی نخست وزیر وقت جمهوری اسلامی ایران به رغم مخالفت ابوالحسن بنی صدر رئیس جمهور وقت و ادامه جنگ عراق با ایران، در نیمه اول آبان 1359 (1980میلادی) تصمیم گرفت مستمری بازنشستگانی را که از ایران خارج شده بودند چنانچه تا آذرماه آن سال باز نگردند و وضعیت خودرا روشن نسازند (ازجمله وکالتِ دریافت به فردی دیگر ندهند ـ وکالت یکسالهِ قابل تمدید) از دیماه 1359 قطع و پول به خزانه داری کل برگشت داده شود. این تصمیم به صورت اعلامیه ای در رسانه ها انتشار یافته بود. دولت موقت انقلاب به نخست وزیری مهدی بازرگان در طول حکومت خود مستمری بازنشستگان ایرانی مقیم خارج را که عموما سالمند و بعضا علیل بوده و نیاز به بودن نزد فرزند و یا فرزندان دارند حتی به ارز پرداخت می کرد که به محل اقامت آنان حواله می شد.
     در اجرای تصمیم محمدعلی رجایی، مستمری بازنشستگانی که به سبب ادامه جنگ و بمباران جاده ها و فرودگاهها و نیز دلایل دیگر نتوانستند در آن مهلت به کشور بازگردند از آغاز زمستان 1359 (ژانویه 1981 میلادی) قطع شد و افراد تحت تکفّل آنان در ایران به زحمت و فقر و فلاکت افتادند. طبق قانون کیفری وقت، فرزند ـ گرچه بازنشسته ـ متعهد به تأمین هزینه پدر و مادر از کارافتاده و نادار و اولاد صغیر بود و تَرک انفاق، مجازات زندان داشت. برخی از این بازنشستگان که خانه های خود در کشور را اجاره داده بودند نه تنها اجاره بها بلکه خانه را هم (به ادعای مجهول المالک بودن) از دست دادند و نیز ارثیه والدین را که در طول غیبت آنان فوت شده بودند و دیگران خودرا وارثان منحصر آن به فرد اعلام کرده بودند و ....
     همچنین به مجلس پیشنهاد شده بود که تصویب کند اموال داخلی ایرانیان برون مرز که در مهلتی که مقرر خواهد شد به کشور بازنگردند مصادره شود. مجلس این پیشنهادرا که انعکاس منفی جهانی یافته بود (به دلیل مغایرت با اعلامیه حقوق بشر) رد کرد.
    برخی از بازنشستگان ایرانی که همان زمان با رسانه های اروپا و آمریکا مصاحبه کرده بودند گفته بودند که در سنین کهولت هستند و نیاز دارند که فرزندان از آنان نگهداری کنند و این فرزندان در خارج اقامت دارند. پاره ای دیگر از آنان گفته بودند که در ایران متکفّل افرادی ازجمله والدین از کارافتاده خود هستند که اینان، با قطع پرداخت مستمری به زحمت خواهند افتاد و احتمالا گرسنه خواهند ماند زیراکه ایران مقررات بازنشستگی همگانی ندارد و سالخوردگان مُتکی به فرزندان هستند و بسیاری از این فرزندن ـ خودشان بازنشسته.
     این بازنشستگان همچنین از تصمیم واریزشدن مستمری ها به جای حساب جاری (چِکینگ) به حساب پس انداز (قرض الحسنه) که مستلزم حضور در ایران برای بازکردن این حساب، دریافت دفترچه و شخصا دریافت از این حساب بود ابراز نگرانی کرده بودند. بعدا موافقت شد که در کنسولگری کشور محل اقامت به فردی در وطن وکالت دهند و با وکالت ـ نه بیش از یکساله هم بشود از این حساب ها برداشت کرد.
     پس از پایان جنگ عراق با ایران و بازگشت برخی از بازنشستگان به کشور برای برقرارشدن مجدد دریافت مستمری، گزارش شده بود که این تجدید پرداخت مستلزم رسیدگی به سوابق و نداشتن مشکل قضایی ـ امنیتی است و کار رسیدگی ممکن است چند ماه طول بکشد.
     به آن دسته از بازنشستگان که بعدا به ایران بازگشته و درصدد زنده کردن مستمری خود برآمده بودند گفته شده بود که باید به وزارت اطلاعات ، دفتر مربوط (ساختمانی در خیابان جُردَن) بروند و ... و طی کردن هفت خوان رستم. این بوروکراسی در مورد پاره ای از افراد بیش از شش ماه طول کشیده بود و شماری از مقیمان آمریکا اعتبار کارت سبز خودرا از دست داده بودند. این خبر که به دیگران رسید سریعا تبعه آمریکا شدند تا گذرنامه این کشور را به دست آورند و اقامت بیش از 6 ماه در ایران در بازگشتنشان تاثیر نداشته باشد.
    [محمدعلی رجایی از دوم آگوست 1981 تا سی ام این ماه به مدت 28 روز رئیس جمهور شد.].

[در این تاریخ آنلاین و در میان رویدادهای روز 15 ژانویه، مطلبی درباره اجرای تصمیم محمدعلی رجایی درج شده است]

در قلمرو اندیشه

جان لاك: توان محافظت از حقوق اتباع، درجه شایستگی یك دولت را نشان می دهد ـ حق انتخاب دولت و قانون سازان (نمایندگان پارلمان)

لاك

بیست و هشتم اكتبر 1704 روزی است كه «جان لاك» فیلسوف تجربه گرای انگلیسی درگذشت. وی در 29 اوت 1632 به دنیا آمده بود كه بر پایه افكار او اعلامیه استقلال ایالات متحده نوشته شده و علوم سیاسی و فلسفه سیاسی شكل گرفته است.
به باور لاك، هر فكر ـ عقیده و دانش ناشی از تجربه است. او می گوید كه بشر طبیعتا دارای حقوق و تكالیفی است و این حقوق عبارتند از: حق حیات، حق آزادی، حق مالكیت، حق پرداختن به كاری كه در آن علاقه و استعداد دارد، حق انتخاب دولت و قانون سازان (نمایندگان پارلمان)، حق محاكمه شدن در دادگاهی كه دارای هیئت منصفه و قاضی عادل باشد، حق اعتراض به تبعیض و انحصار و ....
آزادی از نظر لاك همانا برابری سیاسی افراد و برخورداری از حقوق مدنی است. او می گوید: وظیفه هر دولت محافظت از حقوق اتباع كشور است و توجیه وجود دولت در همین محافظت از حقوق مردم قراردارد كه بهتر از خود فرد می تواند این وظیفه را انجام دهد و توان محافظت از حقوق اتباع، درجه شایستگی یك دولت را نشان می دهد و اگر یك دولت نخواهد و یا نتواند حقوق اتباع را محفوظ بدارد، منطق وجودی خود را از دست می دهد و بر مردم آن كشور است كه حاكم دیگری را برگزینند. لاك با تاكید می گوید: این فقط مردم هستند كه باید تصمیم بگیرند كه چه كسی بر آنان حكومت كند.

روزی که مولر (میولر) شرقشناس بزرگ درگذشت

Friedrich Max Müller

28 اکتبر 1900 روزی است که «ماكس میولر (فردریخ ماكس مولر)» شرق شناس شهیر آلمانی درگذشت. وی كه بسال 1823 به دنیا آمده بود 77 سال عمر كرده بود. مولر درباره زبان سانسكریت، هندوئیسم و مهاجرت آریایی ها (آرین ها) تحقیق فراوان كرد و ریشه و خویشاوندی زبانهای آریائی (از جمله آلمانی ، پارسی و انگلیسی) را به دست داده است. وی كتابهای مذهبی هند باستان را به آلمانی و انگلیسی ترجمه كرده است. مولر عمدتا در آكسفورد انگلستان، نتیجه تحقیقات خود را می نوشت زیرا كه در این كشور دسترسی او به اسناد هند باستان كه توسط مقامات استعماری انگلستان (کمپانی هند شرقی) به لندن انتقال یافته بودند امکانپذیر بود.
نتیجه تحقیقات مولر نشان می دهد كه آریایی ها مردمی شكیل، نجیب، صحیح العمل، قدردان، خوشرفتار و با سلوك، آرام و موقر، منظم و مرتب، سخت كوش و با استعداد، دارای طبیعتی خوب، علاقه مند به امور نظامی، متمدن و قانونمند، وفادار به فامیل و مردگان خود، عاشق اسب و شكار (ورزش) بوده اند.

اعتراض چینیان باستان به اسراف و ولخرجی

28 اكتبر سال 165 میلادی چینیان مراسم یاد بود «وانگ فو» فیلسوف این كشور را به تظاهراتی وسیع بر ضد اسراف و نیز زندگانی لوكس ثروتمندان تبدل كردند. این تاریخ پس از تبدیل سال قمری چین به میلادی برپایه تقویم تازه به دست آمده است.
امپراتور وقت چین برای متفرق كردن تظاهر كنندگان به نیروی نظامی متوسل شد و خروج افراد از منازل را به مدت سه روز ممنوع كرد.
وانگ فو» در طول عمر خود بر ضد ولخرجی اندرز می داد. او می گفت كه منابع موجود محدود است و امكان نمی دهد كه همه به زندگانی لوكس كه مردم به آن هوس دارند دست یابند ؛ بنابراین چون نمی توان برای همه زندگانی لوكس تامین كرد پس باید جلوی اسراف و زندگانی پر تجمل و لوكس را گرفت تا از دشمنی مردم با هم و رقابت غیرمنصفانه و مجرمانه برای رسیدن به ثروت و تجمل جلوگیری شود و این، وظیفه دولت است. طبق نظریه «وانگ فو» جامعه ای در آرامش خواهد بود كه مردم از لحاظ داشتن ثروت تفاوت زیاد باهم نداشته باشند كه هرچه این تفاوت زیادتر شود بی نظمی، فساد و احتمال طغیان بیشتر خواهد بود.

در قلمرو ادبیات

ستاره نیمه قرن بیستمِ شعر انگلیسی که خیلی زود غروب کرد

سیلویا پلث شاعره با قریحه در زبان انگلیسی 27 اکتبر 1932 در بوستون به دنیا آمد و یازدهم فوریه 1963 در 31 سالگی در آپارتماتش در شهر نیویورک پس از خواب کردن دو دختر خود که یکی دوساله و دیگری چند ماهه بود خود کشی کرد . انگیزه خودکشی که در اوج شهرت این شاعره روی داد هنوز به درستی روشن نیست.
    وی پس از اتمام دانشگاه در زادگاه خود شهر بوستون برای تحصیل در دانشگاه کامبریج به انگلستان رفت و در آنجا با شاعر انگلیسی تد هیوز آشنا شد که منجر به ازدواجشان گردید.
    سیلیویا در طول اقامت در انگلستان دو مجموعه شعر تحت عناوین " کلوسوس " و " بررسی حیات " منتشر ساخت که ادیبان زبان انگلیسی با مطالعه آنها اعلام داشته بودند که ستاره درخشانی در آسمان شعر انگلیسی طلوع کرده و شکسپیر دیگری پا به عرصه وجود گذارده است.
    در پی خودکشی سیلویا که به آمریکا باز گشته بود ، شوهرش و چند انجمن ادبی سه کتاب دیگر از اشعار او تحت عناوین " آریل " ،
    " گذرگاه آبی" و " درختهای زمستانه " را منتشر ساخته اند.

در قلمرو دانش

زیان افراط در خوردن گوشت قرمز

به گزارش مجله تخصصی علوم پزشکی ـ لَنسِت در سپتامبر 2024، افراط در مصرف گوشت قرمز و یا فرآورده های آن از قبیل کالباس احتمال ابتلاء به مرض قند (دیابت) نوع دوم را افزایش خواهد داد که بیماری قند عوارض جانبی متعدد ازجمله بیماری های قلب و عروق دارد. این دستیابی پژوهشی پس از آزمایش روی حدود دو میلیون نفر در 20 کشور حاصل شده است. این بررسی زیر نظر دانشگاه کمبریج انجام شده است.
    دخانیات، چاقی (اضافه وزن داشتن)، بی تحرّکی، مصرف مشروبات الکلی، وراثت، امساک در خوردن میوه و سبزیجات از عوامل دیگر ابتلاء به بیماری قند نوع دوم هستند. به افراد علاقه مند به افراط در خوردن گوشت توصیه شده است که تخم مرغ، شیر و نان تهیه شده از غلات دست نخورده مصرف کنند و آهن و ویتامین ب در بدنشان کمتر از میزان معیّن کمتر نباشد.
    ـ ـ ـ ـ ـ

     نقل از شماره 107 مجله روزنامک، صفحه 42
     پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی این مجله در این آدرس:
     www.rooznamak-magazine.com

گلودرد

ساده ترین راه برای تسکین گلودرد؛ غرغره کردن با آب گرم و نمک (اصطلاحا؛ آبنمَک) است. اگر گلودرد با غرغره آب نمک و خوردن قرصِ رفعِ درد ادامه یابد و تَبِ بالا عارض شود، باید به پزشک مراجعه شود. بیشتر گلودردها به دلیل عفونت های ویروسی مانند سرماخوردگی یا آنفلوانزا یا عفونت‌های باکتریایی ایجاد می‌شوند که درمان خانگی آنها دشوار است. همچنین باید از خوردن غذاهایی که ممکن است گلو را بیشتر تحریک کند یا غذاهایی که بلعیدن آنها دشوار است، اجتناب شود. این مواد عبارتند از ادویه ها و سُس‌های تند، نوشابه‌های گازدار، غذاها یا نوشیدنی‌های بسیار گرم، الکل، چیپسِ سیب‌زمینی، ذرت بو داده، میوه‌های اسیدی مانند پرتقال، لیموترش و گریپ فروت یا آب آنها.
    ـ ـ ـ ـ ـ

     نقل از شماره 107 مجله روزنامک، صفحه 43
     پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی این مجله در این آدرس:
     www.rooznamak-magazine.com

فایده دیگر ویتامینِ D؛ کمک به عادی شدن وضعیت قلب و عروق

گزارش های رسانه ای شهریورماه (سپتامبر 2024) به نقل از موسسات پژوهش پزشگی نشان می دهد که مصرف ویتامین D به بهتر شدن وضعیت قلب و عروق ـ اصطلاحا؛ cardio metabolic کمک می کند ازجمله طبیعی شدن فشار خون و کاهش کلسترول و رسیدن آن به حد متعارف، و چه بهتر که به جای قرص ویتامینِ د غذاها و میوه های حاوی این ویتامین مصرف شود. ویتامینِ د وقتی مفید واقع می شود که پس از مصرف، حداقل 15 دقیقه در آفتاب و در برابر خورشید Sunlight قرار گرفت.
    ـ ـ ـ ـ ـ

     نقل از شماره 107 مجله روزنامک، صفحه 43
     پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی این مجله در این آدرس:
     www.rooznamak-magazine.com

در قلمرو رسانه‌ها

روی جلد شماره 18 مجله روزنامک (مهرماه 1394) ـ ناشر مجله روزنامک با کمک مالی دولت به نشریات موافقت ندارد و آن را دریافت نکرده است

    مطالب این شماره، شماره های قبلی و شماره های بعدی مجله روزنامک را می توانید در ادیشن آنلاین آن به آدرس زیر بخوانید:

    www.rooznamak-magazine.com
    _ _ _ _ _

    روی جلد مجله روزنامک شماره 41:

سرمقاله شماره 18 مجله روزنامک درباره یادآوری گذشته ـ رعایت اصول و ضوابط ـ اعتناء به نظرات و شکایات با ذکر مثال

37 سال [تا زمان انتشار شماره هجدهم مجله ـ مهرماه 1394] از انقلاب گذشته است و آنان که دست کم زیر 45 سالگی هستند به درستی و کاملا نمی دانند که چرا انقلاب شد، در طول 13 ماه دوران انقلاب چه گذشت، پس از پیروزشدن آن در 2 ـ 3 سال نخست چه اتفاقاتی روی داد، چه بحث هایی روی یکایک اصول قانون اساسی در مجلس مربوط صورت گرفت و فلسفه تدوین هر اصل چه بود تا در رعایت آن اصول و خواست ها کمال دقّت را به عمل آورند. زیر 45 ساله ها در آن زمان نبودند و یا کودک بودند و چیزی را لمس نکردند، قضایا را تنها شنیده اند.
«یادآوری گذشته» تکلیف رسانه ها و نویسندگان بویژه تاریخ نگاران و آموزگاران است. در کشورهای دیگر تا آنجا که این نگارنده دیده است بویژه پس از آغاز عصر آنلاین ها، دست کم یک صفحه در هر روزنامه زیر عنوان «بازگشت به این روز در گذشته» دیده می شود که یک مورد از این عنوان که مربوط به دهم اکتبر 1965 (18 مهرماه 1344) یک روزنامه چاپ آمریکا است در زیر کُپی شده است. این بازگشت، اِسکن (کلیشه و کُپی) کردن اصل عکس و خبر مندرج در آن روز در گذشته و از همان روزنامه است. آن روز مربوط به یک سال نیست، رویدادِ قابل یادآوری همه سال ها ـ اگر چنین رویدادی باشد ـ با تایپ سال وقوع روی آن کُپی می شود و تزیین صفحه و در برخی روزنامه ها دو صفحه مقابل هم بسیار جالب و دیدنی است. شبکه های تلویزیونی این صفحه را در برنامه های خود؛ «امروز در تاریخ» پخش می کنند، البته هر تلویزیون، روزنامه محل خودرا. به این ترتیب، هیچکس گذشته را و دست کم گذشته نزدیک (رویدادهای آخرین یکی ـ دو قرن معاصر) را فراموش نمی کند، در جریان قرار می گیرد، احترام می گذارد و رعایت می کند.

در ایران، روزنامه اطلاعات از حدود نیم قرن پیش ستون «چهل سال پیش در این روز» را دایر کرد ولی به صورت نقل سطوری از چند رویدادِ انتخابی، نه کُپی اصل مطالب مندرج در صفحات روزنامه تا به چشم آید و اثبات بی طرفی در انتخاب. این نگارنده از 45 سال پیش ستون و بخش «امروز درتاریخ» را در رسانه های کشور ایجاد و اخیرا به انتشار شماری از خاطرات خود دست زده که در اصل، آنها را برای انتشار کتاب تهیه کرده است. از آنجا که یک دست صدا ندارد لازم است که نشریات تهران و تلویزیون دولتی دست به این کار بزنند تا اظهارات، اصول، تصمیمات و منطق اتخاذ آنها، رویدادها و ... فراموش نشوند که این فراموشی باعث بازگشت به گذشته خواهد شد و همان مسائل و تکرارها. اگر قرار است که اجرای ضابطه ای عملا متوقف شود باید لغو شود و یا به حالت تعلیق درآید. برای مثال: در سراسر جهان همه می دانند که داشتن خانگی آنتن ماهواره در جمهوری اسلامی ممنوع است و اخبار جمع آوری پلیسی این آنتن ها را شنیده و یا خوانده اند ولی با یک نگاه، می توان روی پشت بام ها و حتی در روستاها، بشقاب آنتن ها را دید. در اخبار رسانه های خارج بود که در ایران، برخی از رسانه های خارجی قرارداده شده در اینترنت، فیلتر می شوند ـ نه یک مطلب مورد نظر، بلکه همهِ یک رسانه و به صورت دائم. امسال برای نخستین بار، جمعی از بومیان (سرخپوستان) آمریکای شمالی (کشورهای متحده) در روز کلمبوس (کریستُف کلُمب) ـ 12 اکتبر که هر سال به مناسب رسیدن او از اسپانیا با سه کشتی به قاره غربی و ناشناخته برای اروپاییان برگزار می شود، در نیویورک شعار منفی حمل کرده و دست به تظاهرات زده و ورود او به قاره خودرا باعث قتل عام بومیان خوانده و .... چون برای اولین بار این تظاهرات انجام و یا رسانه ای شده بود و من پاراگراف اول و تصویری کوچک و محدود از تظاهرات را در «گوگل نیوز» دیده بودم خواستم که همه مطلب و عکس های بزرگتری را از آن ببینم و در «تاریخ آنلاین برای ایرانیان» قرار دهم که دیدم فیلتر است، سراغ رسانه های روسیه ـ دوست ایران رفتم و روی سایت های اسپوتنیک و تلویزیون روسیه کلیک کردم، آنها هم فیلتر بودند و تعجب کردم و با خود به این نتیجه رسیدم که به حد کافی کارشناس برای خواندن مطالب نیست تا مطلب نامطلوب فیلتر شود نه همه رسانه و به لحاظ صرفه جویی همه وبسایت یک رسانه ... فیلتر می شود حال آنکه ممکن است مطلب مفید و مطلوب هم داشته باشد. برای خواندن اعتراض سرخپوستان عازم یک روزنامه تهران شدم که خیال کردم از فیلتر مستثنی است، ولی در تاکسی و میان راه چند بار مقصد خودرا از یک روزنامه به روزنامه دیگر تغییر دادم که راننده تاکسی تعجب کرد و علت را پرسید قضیه را گفتم، گفت که چرا از همان اول به او نگفتم که بیاید و فیلترشکن کند. گفتم نخواستم که تصمیم دولتی را نقض کرده باشم. از راننده تحصیلاتش را پرسیدم گفت که لیسانسیه یک شعبه دوردست یک دانشگاه غیر دولتی است، ولی چیزی یاد نگرفته که خریدار داشته باشد و راننده تاکسی شده و راضی است. از رفتن به روزنامه منصرف شدم، به خانه بازگشتم و از یکی از فرزندانم در آمریکا خواستم که مطلب و عکس اعتراض سرخپوستان را از رسانه های آنجا کُپی بگیرد و برایم ایمیل کند، عکس زیر:

ما روزنامه نگاران ـ تاریخ نویسان هنگام بررسی وضعیت یک کشور، نخست به چگونگی رعایت اصول قانون اساسی آن می پردازیم. اصول قانون اساسی ستون های ساختمان یک کشور اند که نباید لرزان، سست و خلل پذیر باشند و بعد صفحه نامه به سردبیر در روزنامه ها و پاسخ به انتقادها و تذکرات را و سپس اخبار جنایی و قضایی روزنامه ها را تا ببینیم که آن جامعه چه ضعف هایی دارد ـ ضعف های اقتصادی اجتماعی و بی اعتنایی به اخلاقیات [ضعف آموزش و پرورش]. این ضعف ها آن حوادث را باعث می شوند. به خاطر دارم حدود ربع قرن پیش (اواخر سال 1370) که به زادگاه خود ـ استان کرمان رفته بودم، خواستم به بیابان واقع میان کرمان، جوپار و ماهان بروم تا میدان جنگ پُرتلفات داوطلبان کرمانی با ارتش قراختائیان را یک بار دیگر ببینم. در سال 1333 دبیر درس تاریخ، ما دانش آموزان را با اتوبوس به آنجا برده بود تا میدان جنگ را نشان دهد و گفت که در کشورهای دیگر میدان های جنگ های وطنی دارای تابلو توضیحات اند و محل به همانگونه نگهداری می شود با سلاحها و لباس های نظامی همان دوره که در کشور باستانی ما با آن همه جنگ دفاعی، چنین نیست. در دهه 1340 به دعوت جنگلبانی از روزنامه نگاران به همان محل رفتیم که درخت گَز، تاغ و ... کشت کرده بودند تا حرکت شن متوقف شود ولی این بار، دیدم که باغسازی شده و تابلو هفت باغ و مؤسسه خیریه مولی الموحدین دارد (قبلا نشنیده بودم که آن بیابان مالک مشخّص داشته باشد. بیابانها و کوهها قاعدتا متعلق به ملّت هستند، و تنها دولت که نماینده ملّت است می تواند طبق شرایطی که قانون معیّن می کند و طی مراحلی ازجمله برگزاری مزایده عمومی واگذار و پول حاصله را به خزانه داری ـ بیت المال ـ واریز کند و درآمد ملّی باشد). پرسیدم که مگر این اراضی بلاصاحب نبود که گفتند استاندار که از بستگان رئیس جمهور است با یک روحانی شهر و چند تن دیگر این نهاد را تأسیس و این اراضی را خیابان بندی کرده و بفروش می رسد، هواپیمایی ماهان را هم همین موسسه به وجود آورده و .... گفتم که طبق اصل 44 قانون اساسی جمهوری اسلامی، هواپیمایی های ایران باید دولتی باشند، یک موسسه خیریه که قاعدتا دولت و مؤسسه دولتی نیست!، پاسخی نشنیدم. به خاطر دارم در دسامبر 1979 (که دبیر میز اخبار بین الملل روزنامه اطلاعات بودم) میلوشویچِ صِرب [سیاستمدار وقت] پس از انتشار گزارش های مربوط به قریب الوقوع بودن نخستین دور انتخابات رئیس جمهور ایران، این وضعیت را پیش کرده بود. وی گفته بود که حالت انقلاب (اداره کشور بدون بوروکراسی و رعایت تشریفات اداری ـ حل ضربتی مسائل) با همه خصوصیات آن باید دست کم 3 تا 5 سال طول می کشید تا همه شعارهای انقلاب جا افتد (نهادینه شود) و آنگاه اوضاع به حالت عادی (انتخاب رئیس جمهور و ایجاد پارلمان و ...) بازگشت داده می شد، نه 11 ماه. آژانس فرانس پرس این نظر میلوشویچ را مخابره کرده و نوشته بود که وی از کارشناسان تجربه های انقلابی است. در آن زمان از مصادره شدن روزنامه اطلاعات حدود 4 ماه گذشته بود، یک بازاری مدیر آن شده بود و سردبیری روزنامه شورایی بود و این شورا مصلحت ندانست که ترجمه آن خبر آژانس فرانس پرس درج شود.
    بی اعتنایی نباید در یک جامعه نهادینه شود. برای مثال: سالها بود که از پیاده رو ناقص خیابان دماوند شرقی (ضلع جنوبی ایستگاه داریوش) ناله سرداده و این اعتراض را رسانه ای کرده بودم تا اینکه در اسفندماه 92 در یک شب بارانی در آنجا بر زمین افتادم و مجروح شدم و عکس آن را روی جلد مجله روزنامک چاپ کردم که نقل چند نشریه در خارج و تاریخ آنلاین شد ولی به آن اعتناء نشد و پاسخی نشنیدم. در سابق سریعا، به این قبیل انعکاس ضعف ها پاسخ داده می شد و حتی دولت از صفحه «نامه به سردبیر» در نشریات برای پیشبُرد سیاست خود استفاده می کرد و یک مورد آن تعمیر مدارس ایرانی ترکیه بود که این دولت مانع می شد و دولت تهران یک نامه ساختگی از قول یک ایرانی مقیم ترکیه به روزنامه اطلاعات داد و آن را سند کرد و دولت ترکیه را مجبور به تسلیم و موافقت با تعمیر مدارس. همین نامه ساختگی «رشیدی مطلق» منتشره در روزنامه اطلاعات که جرقه انقلاب را زد یکی از آنها بود. باید خصلت اعتناء کردن به نظرات، اعتراض و ناله ها به جامعه بازگردانده شود. اگر در سال دوم و سوم پس از انقلاب، روزنامه نگاران حرفه ای و با تجربه کشور را که سرمایه ملّی بودند از رسانه ها اخراج نکرده بودند ـ آن هم بدون دلیل و نپرداختن غرامتِ اخراج، اصول و ضوابط و حتی رفتار و اخلاقیات تضعیف نمی شد. این روزنامه نگاران اخراجیِ 35 سال پیش، هنوز می توانند بنویسند و دست کم آنچه را که بر سرشان آمد. روزنامه نگار به تمام معنا؛ واقعی، در جهان امروز عنصری کمیاب است. آنان بودند که در سال انقلاب به گسترش و پیروزی آن کمک کردند. در کشوری که «روز خبرنگار» برگزار می شود و خبرنگار با 20 سال سابقه کار و دریافت پاداش می تواند بازنشسته شود، به کودک شیرخوار کمک نقدی داده می شود، چرا نباید به روزنامه نگار اخراجیِ 35 سال پیش غرامت اخراج داده شود. تنی چند از همین اخراجی ها بودند که روزنامه همشهری را به این مرتبه و مقام رسانیدند و .... باید کمی اندیشه کرد. ایجاد تاریخ آنلاین ایرانیان با این وسعت بی نظیر به هزینه شخصی ـ برای نشان دادن عظمت ایران و ایرانی و آموزش عمومی، کار یکی از همین اخراجی های سال 1359 از مطبوعات کشور است.
    نوشیروان کیهانی زاده
    مهرماه 1394

روزی که حجت الاسلام محمدرضا زائری سردبیر روزنامه «همشهری» ـ روزنامه شهرداری تهران شد

زائري

بیست و نهم اكتبر 2005 (هفتم آبان ماه 1384) در مراسمی رسمی كه در تهران برپا شده بود سردار قالیباف شهردار وقت تهران حُكم سردبیری روزنامه همشهری متعلق به آن سازمان را به محمدرضا زائری (حجت الاسلام) ـ متولد 1349 کرمان و دارای مدرک دکترا از دانشگاه قدیس یوسف شهر بیروت و دارای تجربه کار مطبوعاتی داد. این نخستین بار بود كه همشهری (و در آن سال 13 ساله) دارای سردبیر روحانی (حجت الاسلام) می شد. عُمر سردبیری زائری کوتاه بود و حسین انتظامی مدیر وقت همشهری (و نماینده انتخابی وقت مدیران نشریات ایران در هیات نظارت بر مطبوعات و بعدا معاون مطبوعاتی وزارت ارشاد) پس از او عملا خودش کار سردبیری را برعهده گرفت. نشریات همشهری محله، ابتکار حجت الاسلام زائری است.
    «همشهری» كه طبق پروانه انتشار، اجازه انتشار مطالب سیاسی و ورود به عالم سیاست را ندارد و طبق مجوز اولیه محل توزیع آن محدوده جغرافیافی تهران بود اواخر آذرماه 1371 با تلاش غلامحسین كرباسچی شهردار وقت تهران (رئیس حزب کارگزاران سازندگی) و با استخدام چند روزنامه نگار قدیمی و صرفا به منظور انتشار مطالب شهری (اجتماعی، بهداشتی، فرهنگی و اقتصادی) مربوط به تهران تاسیس شد و جز سه ماه اول كار، سردبیری كل آن با مهندس محمد عطریانفر بود كه همشهری امروز را باید نتیجه زحمات و ابتكارهای او دانست.
     پس از عطریانفر، مهندس علیرضا شیخ عطار (بعدا معاون و سپس قائمقام وزارت امور خارجه و آنگاه سفیر ایران در آلمان) سردبیر كل همشهری شد كه تقریبا همان سیاست و روش عطریانفر را دنبال كرد و از استعلام نظر مخاطبان درباره محتوای همشهری غافل نمی ماند. وی كوشش بسیار برای جلب نویسندگان خوب و حفظ بی طرفی و غیر سیاسی بودن همشهری به عمل آورد.
    در مراسم هفتم آبان1384 سخن از انتشار همشهری در سطح ایران و جهان به میان آمد كه به نظر می رسید به دور از وظایف یك روزنامه اختصاصی شهرداری تهران باشد.
     روزنامه همشهری یك روزنامه اختصاصی است ولی برخلاف عرف یك روزنامه دولتی، هم اعلان تجاری چاپ می كند و هم تكفروشی دارد و با این عمل خود وارد رقابت با روزنامه های حرفه ای شده كه عملا به كار پیشرفت آنها آسیب می رسد. معنای تكفروشی و یا به قول فرنگی ها «سینگل كاپی سِیل»، عرضه روزنامه در كیوسك ها و یا جعبه ها و محل های دیگر جهت فروش است. روزنامه اختصاص یـ حزبی، دولتی و ... قاعدتا نباید رقیب روزنامه های حرفه ای شود و به كسب اعلان و نیز تكفروشی بپردازد. اعلان تجاری ممكن یك روز ایجاد دردسر كند. برای مثال اگر یك اعلان مطابق آن چه بیان داشته نباشد، می توان روزنامه ای را هم كه به چاپ آن مبادرت كرده به عنوان شریك جرم تعقیب قضایی كرد و ....

سایر ملل

پیروزی کنستانتین بر ماکزنتیوس و رسمیت یافتن مسیحیت در روم

كنستانتین اول

28 اكتبر سال 312 میلادی كنستانتین ژنرال رومی و حكمران قلمرو شرقی امپراتوری روم در یك جنگ یكروزه معروف به «جنگ پل میلویان» بر سپاهیان «ماكزنتیوس» امپراتور روم پیروز شد. ماکزنتیوس در همین روز (28 اکتبر) کشته شد. وی 28 اکتبر 306 میلادی امپراتور روم شده بود و 28 اکتبر سال 310 میلادی موضوع جنگ با ایران را در جلسه مشترک سنا و شورای ژنرالهای روم مطرح ساخته بود که تصویب نشد ولی قرارشد که در دستور کار باقی بماند.
     ماكزن تیوس از حامیان انتخاب امپراتور از سوی سنای روم و كنستانین مخالف این روش بسیار قدیمی رومیان بود. به علاوه، ماكزنتیوس پیشنهاد كنستانتین را كه امپراتوری روم به صورت كنفدراسیونی مركب از دوم قسمت غربی و شرقی آن در آید رد كرده بود وآن را مآلا موجب تجزیه و نابودی روم می دانست. ماکزنتیوس 28 اکتبرو در جریان جنگ پل "میلویان" کشته شد.
    كنستانتین كه میترائیست بود پس از این پیروزی سربازانش را جمع كرد و خطاب به آنان گفت كه در اثنای جنگ كه روی به خورشید كرده بود تا طلب پیروزی كند، صلیبی نورانی را مقابل خورشید دید و در پی مشاهده این صلیب كه همراه با پیروزی در جنگ بود تصمیم گرفته است مسیحی شود و اصراری به مسیحی شدن دیگران ندارد.
    گرویدن كنستانتین كه نام او برشهر قسطنطنیه (استانبول) گذارده شده است به صدور منشور میلان در نهم نوامبر (12 روز بعد) مبنی بر رسمیت یافتن و تحمل شدن مسیحیت در قلمرو روم انجامید. طبق همین منشور، كسانی كه به خاطر مسیحی بودن زندانی بودند آزاد شدند و اموال مصادره شده به صاحبانشان پس داده شد.به این ترتیب كنستانتین نخستین امپراتور مسیحی روم است. باید دانست كه روم (ایتالیا) نخستین كشور مسیحی جهان نیست، ارمنستان اولین كشوردر جهان است كه مسیحیت را دین رسمی خود اعلام كرده بود.

28 اکتبر: راهپیمایی سیاهپوشان ایتالیایی، نخست وزیر شدن موسولینی و تعرض نظامی به منطقه مدیترانه با هدف احیاء امپراتوری روم

راهپیمایی سیاهپوشان ایتالیایی به رهبري موسوليني

علاوه بر جنگ پل «میلیویان»، امپراتور شدن ماکزن تیوس و کشته شدنش و طرح پیشنهاد جنگ با ایران که هر چهار واقعه در چهار 28 اکتبر روی داده بود، در 28 اکتبر 1922 و در دومین روز «پیش به سوی رم» که در این راهپیمایی دهها هزار سیاهپوش (پیراهن سیاه) ناسیونالیست شرکت کرده بودند، پادشاه ایتالیا موسولینی رهبر آنان را رئیس دولت کرد. موسولینی که اعلام کرده بود امپراتوری باستانی روم را احیاء خواهد کرد 28 اکتبر 1940 پس از اینکه دولت یونان حاضر نشد بمانند عهد قدیم گوشه ای از امپراتوری روم باشد، به 530 هزار نظامی ایتالیایی مستقر در آلبانی دستور داد که یونان را تصرف کنند که موفق نشدند و هیتلر متحد موسولینی به یونان نیرو فرستاد و این کشور را اشغال نظامی کرد. نیروهای موسولینی در اجرای برنامه احیاء امپراتوری روم، در سال 1939 آلبانی را تصرف کرده بودند. موسولینی همچنین نیرو به شمال آفریقا فرستاده بود که لیبی و سومالی لند را تصرف کرده بودند. این نیروها بعدا با حمله متقابل انگلیسی ها رو به رو شدند و چون در وضعیتی نامساعد قرارگرفته بودند هیتلر بهترین سپهبد آلمان ـ مارشال اروین رومل ـ را با چند تیپ زرهی به شمال آفریقا فرستاد و ....

سوغات های دیدار كریستف كلمب از كوبا: سیب زمینی، گوجه فرنگی و توتون ـ نسل نو و واکنش آن به جنایات اروپاییان در قاره آمریکا ـ تخریب مجسمه کلمب

28 اكتبر سال 1492 كریستف كلمب كه از جانب دولت اسپانیا مامور یافتن راه وصول به هند از طریق دریاهای غرب شده بود به كوبا رسید. وی قبلا به جزایر آنتیل (باهاماس) رسیده بود.
     كلمب (کرستوفر کلمبوس) با مشاهده سواحل كوبا گمان برد كه به ژاپن رسیده است، ولی با مشاهده ساكنان بدون لباس آنجا كه پوستی قهوه ای رنگ داشتند، زود به اشتباه خود پی برد.
     كوبا از آن روز تا سال 1898 از مستملكات اسپانیا بود. سوغات سفر كلمب از كوبا بذر سیب زمینی، گوجه فرنگی و توتون بود كه تا ان زمان در قاره های دیگر دیده نشده بودند. پس از انتقال این سه بذر به اروپا، از اینجا به سایر كشورها منتقل شدند.
    رسیدن اروپاییان به قاره غربی که تا آن زمان بر سایر ملل ناشناخته بود همچنین باعث کشتار بومیان بویژه در مناطق شمالی تر و تصرف اراضی و اموال آنان شد و نیز انتقال آفریقاییان به قاره غربی و فروش آنان به صورت برده تا در خدمت اروپاییان باشند. سال ها اروپاییان بومیان قاره آمریکا را (که نام آن از نام یکی از همراهان کلمب گرفته شده است) وحشی و بی تمدن بدست می دادند که بعدا معلوم شد فرهنگی پیشرفته داشتند، دارای تقویم بودند و حتی زادروز خودرا درج می کردند تا باقی بماند، فقط تفنگ نداشتند تا از خود و اموالشان دفاع کنند. شمشیر و کمان نمی تواند در برابر تفنگ و توپ دفاع کند. اروپاییانِ نسل تازه و فرزندان مهاجران اروپایی به قاره آمریکا که متوجه ظلم اروپاییان به بومیان شده اند در چند سال گذشته در شهرهای متعدد اروپا و آمریکا مجسمه کلمب را پایین کشیدند و تخریب کردند.

سری لانکایی ها برای حل مشکلات اقتصادی این کشورِ 22 میلیونی یک مارکسیست را به ریاست جمهوری برگزیدند

Anura Kumara

مردم کشور سری لانکای 22 میلیونی که چند سال است دچار مشکلات اقتصادی شده است سرانجام در شهریور 1403 (سپتامبر 2024) یک کمونیست 55 ساله را به ریاست جمهوری برگزیدند که از هفته آخر سپتامبر کار خودرا آعاز کرده است. از سال 1972 که سری لانکلا جمهوری شده است این نخستین بار بوده است که یک سوسیالیستِ متولّد شهری کوچک و به گزارش رسانه ها؛ مارکسیست ـ لنینیست به ریاست این کشور جزیره ای واقع در اقیانوس هند و نه چندان به دور از سرزمین هندوستان انتخاب شده است. قبلا سران سری لانکلا از خانواده های معروف و متولد و بزرگشده در شهرهای بزرگ بودند.
    مشکلات اقتصادیِ سری لانکایِ با 65 هزار کیلومترمربع وسعت، از دوران جنگ های داخلیِ دو دهه گذشته این کشور آغاز شده است. این جنگ ها را تامیلی ها ـ یکی از دو تیره بزرگ ساکن «سری لانکا» آغاز کرده بودند. سینهال ها و تامیل ها دو تیره بزرگتر سری لانکا هستند. ناراضیانِ سری لانکا از مشکلات اقتصادی، دو سال پیش به ساختمان دفتر رئیس جمهوری وقت هجوم بردند و او فرار و کناره گیری کرد. جانشین او هم نتوانست به وضعیت اقتصاد سری لانکلا سر و سامان دهد که مردم به Anura Kumara Dissanayake که به عنوان یک مارکسیست شناخته می شود روی آوردند و در انتخابات شهریور 1403 (سپتامبر 2024) او را به ریاست میهن خود برگزیدند. او از دوران دبیرستان به صف کمونیست ها پیوسته و از 2014 (ده سال قبل) دبیر اول این حزب ـ جنبش نیروی خلق ـ National Peoples Power است. وی که خواسته است او را با بکاربردن حروف اول نام و نام خانوادگی اش؛ AKD خطاب کنند قبلا با آراء چپگرایان، در پارلمان سری لانکا نماینده شده بود. حزب او فقط سه نماینده در پارلمان دارد، ولی در انتخابات سپتامبر 2024 پنج میلیون و 750 هزار سری لانکایی به او رای دادند تا مشکلات اقتصادیِ شان را حل کند. او قبلا برنامه های خود را در این زمینه اعلام کرده بود و چون فردی فروتن است و زندگی ساده ای دارد مردم سری لانکا نسبت به او که از آخرین هفته سپتامبر 2024 زمام امور سری لانکا را بدست گرفته است اعتماد کرده اند. انتخابِ AKD در جهان ـ جهانی که سوسیالیسمِ مطلق بسیاری از هواداران خودرا از دست داده است ایجاد تعجب کرده است. سری لانکا (که قبلا سِیلان نام داشت) یک سرزمین باستانی است که پس از ورود پرتغالی ها به منطقه اقیانوس هند بدست آنان که توپ و تفنگ داشتند افتاد، سپس هلندی ها آن را از پرتغالی ها گرفتند و انگلیسی ها از هلندی ها. سری لانکلا در 1948 استقلال یافت و عضوِ دو می نیونِ انگلیس به ریاست پادشاه این کشور شد و از سال 1972 جمهوری و عضو کشورهای غیر متعهد. سری لانکا دارای دو پایتخت است؛ شهر Kotte پایتخت مقننه (مقر پارلمان) و شهر کلمبو پایتخت قوای مجریه و قضائیه.

     ـ ـ ـ ـ ـ

    نقل از شماره 107 مجله روزنامک، صفحه 8
    پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی این مجله در این آدرس:
    www.rooznamak-magazine.com

... و سرانجام، این بانوی 37 ساله نخست وزیر (رئیس دولت) تایلند شد

Paetongtarn Shinawatra

     پارلمان تایلند سرانجام شانزدهم آگِست 2024 (26 مرداد 1403) بانوی 37 ساله Paetongtarn Shinawatra را به ریاست دولت این کشورِ 66 میلیونیِ 513 هزار کیلومتری واقع در منطقه هندوچین برگزید. حکومت تایلند پارلمانی است و رئیس دولت را پارلمان انتخاب می کند. این کشور مستعمره نبوده است. بانو شیناواترا در عین حال جوانترین فردی است که نخست وزیر تایلند شده است. تایلند قبلا «سیام» خوانده می شد که تغییر نام داده است. نخست وزیر قبلی به حُکم دادگاه برکنار شده بود. طبق قانون اساسی تایلند، انتخاب پارلمان باید به تأیید پادشاه این کشور برسد که تأیید کرده است. بانو شیناواترا همچنین رئیس حزب Pheu Thai Party سومین حزب بزرگ تایلند است. تایلند اخیرا دچار نوعی مشکلات اقتصادی شده است. پدر شیناواترا سه دهه پیش نخست وزیر تایلند بود. شیناواترا که در رشته علوم سیاسی تحصیل کرده است 5 سال پیش شوهر کرده و دارای دو فرزند است.
    ـ ـ ـ ـ ـ

    نقل از شماره 107 مجله روزنامک، صفحه 9
    پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی در این آدرس:
    www.rooznamak-magazine.com

پلیس قضایی یک شهر آمریکا قاضی دادگاه را با شلیک گلوله کُشت ـ حادثه ای کم سابقه

در نخستین هفته شهریور 1403 حادثه کم سابقه ای در شهرستان لِتچر Letcher استیت کِنتوکی آمریکا روی داد و یک پلیس قضایی (شِریف) قاضی دادگاه را در دفتر کارش با شلیک چند گلوله کشت و سپس خود را به پلیس شهر تسلیم کرد و بازداشت شد. این شِریف (پلیس قضایی) که
Shawn M. Stines نام دارد و 53 ساله است بیش از ده سال با همان قاضی به نام Kevin Mullins و 54 ساله کار می کرد و به نظر می رسید که باهم دوست بودند و یک بار دیده شده بود که با هم در یک رستوان غذا می خوردند. حادثه ساعت 3 بعد از ظهر و پس از اتمام یک محاکمه روی داد و شِریف «ستاینز» در جلسه محاکمه حاضر بود و مراقبت می کرد. قاضی پس از اتمام محاکمه به دفتر خود رفت و شریف هم به دنبال او، که صدای گلوله بلند شد. شریف از دفتر خارج و تسلیم پلیس شهر شد. انگیزه این قتل هنوز رسانه ای نشده است، ولی گفته شده که شِریف ستاینز دو سه روز بود که افسرده به نظر می رسید.

شِریف ستاینز و قاضی مولینز

    ـ ـ ـ ـ ـ

    نقل از شماره 107 مجله روزنامک، صفحه 11
    پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی این مجله در این آدرس:
    www.rooznamak-magazine.com

برخی دیگر از رویدادهای 28 اكتبر

97: گارد امپراتوری روم با تهدید، نِروا Nerva امپراتور وقت را مجبور کرد (نوعی کودتا) که ژنرال تراجینوس (تراژان) را به عنوان جانشین خود اعلام کند و این انتصاب به تأیید سنای روم رسید. بیشتر وقت تراژان صرف جنگ با ایران شد. جنگ بر سر ارمنستان و سوریه (لِوانت) بود. در این میان دو ـ سه تغییرِ با تأخیر در پادشاهان اشکانی ایران روی داد و این وضعیت باعث پیشروی ارتش تراژان تا تیسفون و بابِل (جنوب عراق امروز) شد. تراژان می خواست تا خلیج فارس پیش برود که طبق نوشته مورخان رومی، دچار حمله قلبی شد و نهم آگوست 117 درگذشت. «هادریان» جانشین او از همه متصرفات تراژان در قلمرو ایران ازجمله سوریه و ارمنستان دست کشید و با خسرو پادشاه اشکانیِ وقت آشتی کرد. در دوران اشکانیان، سنای ایران (مجلس بزرگان) شاه و ولیعهد او را از میان فهرستی که به آن مجلس داده می شد گزینش می کرد که بعضی اوقات به توافق رسیدن، دشوار و طولانی و امپراتوران روم که در پایتخت ایران جاسوس داشتند از این بحران استفاده می کردند و دست به تعرض می زدند.

1420: تکمیل ساختمانهای مورد نظر در شهر پکن (بِیجینگ) پایان یافت و آماده پایتخت شدن و انتقال دربارِ پادشاهان دودمان Ming به این شهر شد که اینک با حومه اش 22 میلیون جمعیت دارد و پایتخت جمهوری خلق چین است. طرح تکمیل ساختمانها برای انتقال پایتخت 14 سال طول کشیده بود. قدمت پکن به صدها سال پیش از آن می رسد.

1520: کشتی های فردیناند ماژلان در این روز پس از عبور از دماغه ای در جنوب آرژانتین وارد اقیانوس آرام شدند و ماژلان این اقیانوس را «پاسیفیک» نامگزاری کرد که این نام همچنان باقی مانده است.

1627: جهانگیر پادشاه معروف هندودستان در این روز در 58 سالگی درگذشت. در زمان او، «فارسی» زبان رسمی (دولتی) هندوستان بود.

1636: دانشگاه هاروارد در كمبریج ماساچوست تحت نام كالج «جان هاروارد» تاسیس شد كه نخستین مؤسسه آموزش عالی امریكا است و دومین آن دانشگاه «كالج ویلیام اند مری» در استیت مشترک المنافع ویرجینیا است. «جان هاروارد» یكی از بنیادگذارانِ كالجِ هاروارد بود.

1790: استیت نیویورك با دریافت 30 هزار دلار، از دعاوی خود كه سرزمین «وِرمانت» وابسته به آن استیت است صرف نظر كرد و ورمانت به صورت یك استیت جداگانه اعلام موجودیت كرد.

1793: «الی ویتنی» در كارولینای شمالی ماشین پنبه پاك كنی (جین) را كه ساخته بود به ثبت رسانید.

1904: انگشت نگاری برای تشخیص هوّیت رسمیّت یافت که از دهه آخر قرن بیستم آزمایش DNA وسیله دیگری برای تشخیص هویّت شده و بعدا خواندن اعضای ظاهری بدن (چشم و ...) توسط رایانه بر آن دو اضافه گردیده است.

1918: در پی فروپاشی امپراتوری اتریش كه نتیجه جنگ جهانی اول بود كه خود اتریش مسبب ان بود چك اسلواكی اعلام استقلال كرد.

1922: موسولینی زمام امور ایتالیا را به دست گرفت.

1929:

بانو جوآن پلورایت Joan Plowright بازیگر انگلیسیِ کار نمایش که در بیش از صد فیلم سینمایی و برنامه نمایش نقش بازی کرده است بدنیا آمد و در 2022 نود و سه ساله شد.

1940: نیروهای ایتالیا كه در پی اِعمال اقتدار باستانی این كشور بر حوزه مدیترانه بودند از طریق آلبانی خاك یونان را مورد حمله قرار دادند که یونان قرن ها در قلمرو روم بود.

1929: برای نخستین بار یك نوزاد در هواپیمای در حال پرواز (برفراز فلوریدای امریكا) به دنیا آمد و از آن پس سوار شدن بانوان حامله در هواپیما دارای ضابطه شد.

1962: خروشچف رهبر وقت شوروی پس از سازش با جان اف كندی رئیس جمهوری وقت امریكا دستور پیاده كردن سكوهای پرتاب موشك در كوبا و باز گرداندن انها را به شوروی صادر كرد. انتشار این خبر سبب شد که جهانیان نفس راحتی بکشند، زیراکه بحران کوبا باعث ترس از وقوع یک جنگ اتمی شده بود و هنوز خاطره تلفات بمباران اتمی ژاپن را فراموش نکرده بودند.

1995: در این روز در مترو شهر باکو حریق روی داد که منجر به مرگ 289 تن و جرح حدود 270 تن شد.

2022: در سال 2022 و در این روز Dame Celo Laine خواننده انگلیسی آوازهای کلاسیک، پاپیولر (پاپ) و جاز که بیش از بسیاری از خوانندگان، مدال و عنوان بدست آورده است 95 ساله شده است و در این سن هنوز برنامه اجرا می کند. یک هنر او این است که قادر است تلفظ حروف را ضمن اجرای برنامه تغییر دهد. او در عین حال یک بازیگر فیلم سینمایی و کار نمایش بود. سِلکو در بیست و هفتم اکتبر 1927 بدنیا آمده است.

سلو در دو مرحله از عُمر

کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)

اطلاعات تلفن تهران شماره روزنامه شرق را نداشت!

اواخر اَمُرداد 1392 برای دریافت یک نسخه از شماره های چندماه پیش از آنِ روزنامه شرق درصدد تلفن کردن به این روزنامه برآمدم ولی شماره تلفن را نداشتم. به اطلاعات تلفن تهران (شماره 118) زنگ زدم، گفتند که شماره ای از روزنامه شرق را ندارند!. با این پاسخ مجبور شدم به میدان آرژانتین (که به میدان بیهقی تغییر نام داده شده است) بروم و در این سن و سال و سابقه جرّاحی قلب، در یک سربالایی در کوچه آرشیاک (مقابل بیمارستان کسری) خود را به ساختمان روزنامه شرق برسانم و نسخه ای از شماره مورد نظر را به دست آورم.
شهر تهران دهها سال است که دفتر راهنمای تلفن ندارد و اپراتورهای 118 بدون دادن نشانی، شماره تلفن نمی دهند. داشتن دفتر راهنمای تلفن که در عین حال یک رِفرِنس است برای هر شهر لازم است و کمک بزرگی، مخصوصا به روزنامه نگاران. در دهه 1330 و زمانی که در میز اقتصادی روزنامه اطلاعات، خبرنگار بودم با کمک همین دفتر راهنمای تلفن شماره کسانی را که بتازگی (آن زمان) شرکت تاسیس کرده بودند و ... به دست می آوردم تا چگونگی را بپرسم و بنویسم و بعدا کسانی را که حادثه دیده بودند و .... در آن زمان تهران دفتر راهنمای تلفن و اصطلاحا؛ «یلوپیج» داشت.

نامه به مولف

نامه تأمل برانگیز یک مخاطب که اخبار برداشت های میلیاردی از صندوق ذخیره فرهنگیان، حقوق های نجومی، قاچاق و رانت خواری او را به خودزنی کشاند

متن نامه پُستی دریافتی (در چهارم آبان 1395) از یک مخاطب با چند اصلاح عبارتی:

    پدرم درس حوزوی (علوم دینی) خوانده بود و با مدرک تحصیلی آن، در سال 1334 در تهران به استخدام وزارت فرهنگ [آموزش و پرورش] درآمد و معلم دبستان شد. وی معمّم بود و عمیقا دیندار. چندماه پس از آغاز کار تدریس، ناگهان به خانواده اش خبر داد که می خواهد تَرک عبا و عمّامه کند زیراکه یک بار به شاگردان وعدهِ بی عمل داده و یک بار هم که تأخیر ورود داشته به مدیر مدرسه دروغ گفته بود. در آن روز مهمان دوستش بود ولی عذر یک ساعت دیر رفتن به مدرسه را بیماری مادر و انتقال او به بیمارستان! بیان کرده بود که از آن پس وجدان او ناراحت است و کسی که عمّامه و عَبا دارد نباید وعده بی عمل بدهد و دروغ بگوید که هر دو عمل در قران مجید نهی شده است.
    در آن زمان، پدرم هنوز ازدواج نکرده بود. وی سال بعد و چندماه پس از برداشتن عَبا و عمّامه خود، ازدواج کرد و من در سال 1336 به دنیا آمدم. پدرم به رغم تَرک عبا و عمّامه به تدریس تعلیمات دینی در مدارس و رعایت وسواسانه احکام اسلام و اخلاقیات ادامه داد و در نتیجه ما هم از او پیروی می کردیم و رونوشت برابر اصل.
    در سال انقلاب 21 ساله و دانشجوی دانشگاه بودم و یک انقلابیِ اسلامی به تمام معنی، برای اینکه احساس می کردم که راه حل مسائل اجتماعی ایرانِ وقت، اجرای دقیق احکام اسلامی و دستورهای قرآنی است. از کارهای انقلابی آن سالِ من یکی هم تکثیر نوارهای آیت الله عظمی امام خمینی بود که دیگران از خارج از کشور دریافت می کردند و پس از تکثیر، میان ما توزیع می شدند و من به نوبه خود برخی از این نوارها را که به نظرم لازم می آمد در منزل تکثیر و به دیگران می دادم. به خاطر دارم که در مردادماه 1357 یک روز و یک شب از یک نوار 19 دقیقه ای امام، 50 نسخه تهیه کردم. تکثیر نوار با آن ضبط صوت خانگیِ قراضه، کاری دشوار بود. من این نوارها را روز بعد به همدان بردم و با ترس و لرز توزیع کردم.
    در ماههای آخر انقلاب یک شب هنگام دیوارنویسی شعار، از دست یک صاحبِ خانه (که دیوار خانه اش رنگی شده بود) کتک خوردم و شب را در کلانتری پلیس محل بازداشت بودم که از آنجا فرار کردم.
    اظهارات آیت الله امام خمینی در آن سالها اگر تا به امروز اجرا می شد؛ مردم، برابر و برادر و کشور بهشت می شد. تا امام در قید حیات بود مردم «برادروار» زندگی می کردند، معاضد و یار و یاور هم بودند، اتومبیل ها و اشیاء قدیمی را تعمیر و استفاده می کردند و از سوء استفاده، اسراف، پارتی بازی و کاغذبازی اثری نبود. ولی پس از رحلت ایشان به تدریج وضعیت به حالت سابق [قدیم] بازگشت و در مواردی خرابتر شد. بسیاری از اصول قانون اساسی به فراموشی سپرده شد و همچنین دستورهای اسلامی. تحمّل نیاوردم و در سال 1377 در 41 سالگی به اروپا نقل مکان کردم و چهار سال بعد به آمریکا آمدم ولی هر یکی ـ دو سال یک بار به ایران می روم و وضعیت را می بینم.
    امشب [آبان 1395] پس از دیدن اخبار ایران در وبگاههای تهران [وبسایت های خبری و نشریات] و خواندن اخبار مربوط به برداشت صدها میلیارد تومان از صندوق ذخیره یک میلیون فرهنگی، به قدری ناراحت شدم که کنترل از دست دادم و آنقدر بر سر خودم مشت زدم که فرزندم بیدار شد و دستم را گرفت و آب سرد به چهره ام زد. من قبلا اخبار ورود میلیاردها تومان کالای قاچاق و آن هم پوشاک! و از این قبیل و یا حقوق های نجومی دهها میلیونی، قراردادهای درد سر ساز با خارجیان، رانت خواری، واگذاری ساختمان ها و مدارس دولتی به اشخاص و انواع تقلّب و فساد دیگر را خوانده و شنیده بودم و نمی دانم که چطور شد با خواندن سوء استفاده از صندوق ذخیره فرهنگیان خونم به جوش آمد. پسرم راه رفع ناراحتی مرا، نوشتن این نامه دید. از کردارهای امروز تا گفتار آیات عظام در سال انقلاب، شعارها و وعده های انقلاب و دستورهای اسلامی هزاران کیلومتر فاصله افتاده است. چرا یکی از آیات عظام و حجج اسلام پا نمی شود و جلوی این فساد را بگیرد، نمی دانم.
     چرا ما ایرانیان ـ هرکدام فقط در فکر خودمان هستیم و هیچ چیز حتی ترس از روز قیامت و کیفر خداوند نمی تواند ما را اصلاح کند.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com