Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

21 نوامبر

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

شکست ارتش روم در کنار شهر رَقّه از ایرانیان ـ سوء استفاده امپراتور روم از نامه شادباش شاه ایران ـ نگاهی کوتاه به ارمنستان

20 نوامبر 284 میلادی، سنای روم دیوکلِشَن Diocletian (متولّد شهر Salona واقع در ساحل شرقی دریای آدریاتیک و اینک از شهرهای جمهوری کرواسی و در آن زمان از شهرهای روم) را به امپراتوری برگزید. وی قبلا یک ژنرال بود. در پی این انتصاب، نرسی ـ شاه وقت ایران از دودمان ساسانیان و یکی از پسران شاپور یکم هیأتی را با یک هدیه گرانبها و نامه شادباش برای دیوکلِشَن به رُم فرستاد. [نام این امپراتور روم در کتاب های تاریخ، چاپ ایران؛ دیوکلتِن نوشته شده است].

تصویر نرسی ـ شاه ساسانی ـ بر سّکه اش

هیأت اعزامی ایران در دیدار با دیوکلِشَن، تمایل نرسی به تجدید استقرار هیأت دیپلماتیک (سفارت دائمی) در رم و تیسفون (واقع در حومه جنوبی بغداد کنونی) به همانگونه که در زمان اشکانیان بود به دیوکلِشَن ابراز داشت و او سریعا موافقت کرد ـ که به باور برخی از مورخان، هدف دیوکلِشَن؛ استقرار جاسوس در پایتخت ایران و کسب اطلاعات از وضعیتِ روز و دادن گزارش به او بود.
    هیأت دیپلماتیک رومی پس از استقرار در تیسفون، در نخستین گزارش محرمانه خود به دیوکلِشَن اطلاع داد که نرسی (رومیان Narseh نوشته اند) با نوعی کودتای نَرم، شاه ایران شده است، مخالف داخلی دارد و میان بزرگان دو ـ دستگی مشاهده می شود.
    دیوکلِشَن پس از دریافت گزارش، وجود دو ـ دستگی در تیسفون را یک فرصت برای امپراتوری روم دانست و مدعی بخش های غربی ارمنستان شد که وابسته به ایران بود. ارمنستان وقت چند برابر ارمنستان امروز، وسعت داشت و تا اواخر هزاره یکم پیش از میلاد، اورارتو Urartu نام داشت و Hayastan (پسوند «ستان» فارسی است = پسوند «لَند» در انگلیسی). در بیستون، اَرمینا Armina
    از سرزمین های وابسته به ایران (در واقع؛ مشترک المنافع با ایران) ذکر شده است. ارمنیان بمانند ایرانیان، آرین و همنژاد هستند. واژه ارمنستان ریشه در واژه آرام ـ دودمان سلطنتی آنان در عهد باستان دارد. در دوران هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان تنها تعیین پادشاه ارمنستان به تأیید شاه وقت ایران می رسید و دخالت بیشتری در امور آن نمی شد. ولی، یکان های نظامی ارمنستان همواره آماده پیوستن به بدنه ارتش ایران برای تعرّض و دفاع بودند و بسیاری از ژنرال های ایران نیز ارمنی بودند. از زمان پیدایش روم شرقی (دولت قسطنطنیه ـ استانبول) و سپس نشستن عثمانی بر جای آن، ورود دولت ایران به امور ارمنستان به این سبب که این دو دولت نظر به تصرف ارمنستان داشتند بیشتر شده بود تا زمان امضای قرارداد ترکمن چای، که ارمنستانِ کوچکترشده، وابسته به دولت مسکو و بعدا عضوی از جماهیریه شوروی و سپس از اعضای جامعه مشترک المنافع گردید. ارمنیان از همان آغاز کار دولت عثمانی و بر جای روم شرقی نشستن آن و فشارها و ... این دولت به آنان پراکندهِ گوشه و کنار جهان شدند و با وجود این، به کُردهای ایزدی که در معرض اذیّت و آزار عثمانیان قرار گرفته بودند پناه دادند که همانجا به زندگی ادامه می دهند. از آنجا که که ارمنستان نخستین کشور مسیحی جهان بوده است، در اصطلاح عوام الناس ایرانی، واژگان ارمنی و مسیحی مترادف شده اند حال آنکه ارمنیِ پیرو ادیان دیگر هم وجود دارد.
     دیوکلِشَن برای رسیدن به هدف و سلطه بر غرب ارمنستان وقت (مناطق ساحل جنوب شرقی دریای سیاه و منطقه وان)، در سال 297 میلادی سپاهی به فرماندهی ژنرال گالریوس را روانه منطقه کرد. [اِف. میلار ـ مورّخ، شرح نبرد این سال را نوشته است]. سپاه اعزامی روم در کنار رود Balikh (نهر البَلیخ که از نزدیکی شهر کالینیکوم (شهر رقّه کنونی) می گذرد و به فرات شمالی می پیوندد ـ در فاصله حَرّان و رَقّه با ارتش ایران رو به رو شد و به سختی شکست خورد و به غرب آناتولیا (آنتیوک) عقب نشینی کرد. امپراتور روم گالریوس را به خاطر این شکست، در برابر نظامیان رومی به سختی تحقیر کرد، به این شکل که به او دستور داد با لباس رسمی، جلودار او شود و پیاده در جلو موکب او تا مسافتی نسبتا طولانی حرکت کند.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

سالروز آغاز جنبش سوسیالیستی «مزدك»، اندیشمند نامدارِ ایرانی - اشاره ای به عقاید او - مشابهت مزدکیسم و مارکسیسم

21 نوامبر سال 488 میلادی، درست 1360 سال پیش از انتشار «مانیفست كمونیست» از سوی كارل ماركس و انگلس، مزدك عقاید اقتصادی ــ اجتماعی (سوسیالیسم) خودرا اعلام داشت و ترویج آن را آغاز كرد. مزدك پسر بامداد كه یك روحانی زرتشتی در شهر استخر فارس (شیراز) بود مدعی شد كه این عقاید تفسیر درست آموزشهای زرتشت است كه هدفی جز نیكبختی بشر نداشته و زمانی این نیكبختی تحقق خواهد یافت كه برابری انسانها تامین شود.
    از اوایل قرن 19 كه عقاید مزدك مورد تحلیل و تفسیر اندیشمندان و مورخان بزرگ قرارگرفت «21 نوامبر» به نام روز اعلام فرضیه سوسیالیسم برای روشنفكران چپ، روزی گرامی بوده است.
     مزدك كه معتقد به خدا بود می گفت كه برای تامین برابری انسانها، باید مالكیتها عمومی (ملّی) باشد و هركس در حد نیاز خود از محصول و تولیدات استفاده كند. خدا انسانها را هنگام تولد برابر می آفریند و باید این برابری در طول حیات آنان حفظ شود. آزادی موهبت بزرگی است، ولی بدون برابری اجتماعی ــ اقتصادی (سوسیالیسم) آزادی احساس نخواهد شد. انسان دائما نیاز به اندرز دارد تا از راه صواب خارج نشود. برتری جویی و حرص مال زدن (آزمندی) ریشه همه مسائل و مفاسد است (که از طریق آموزش و پرورش - تدریس) نباید امکان داده شود در افراد پدید آید، زیرا كه ذاتی نیست. مزدك انسان را مستحق زندگی در آرامش و شادی اعلام داشت كه تبعیض ها، بیعدالتی و عدم برابری؛ این آرامش و شادی را از انسان كه عمری كوتاه دارد سلب می كند و خلاف اراده خدا از آفریدن انسان است و به عبارت دیگر انسان برای زجر كشیدن به دنیا نیامده است و تا منابع تولید مشترك نباشد (ملّی نباشند) زجر كشیدن هم از میان نخواهد رفت. مزدك در عین حال با استثمار زنان به صورتی كه بود مخالفت كرد و نسبت به این روش ثروتمندان كه به خود اجازه ازدواج با طبقات دیگر را نمی دهند ابراز انزجار كرد و این عمل را تقسیم انسان به درجه اول و دوم كه خلاف اراده خداست خواند.
     جامعه ایران در آن زمان تشنه شنیدن چنین مطالبی بود. عوام الناس با شنیدن عقاید مزدك پیرو اوشدند و هر روز بر شمار آنان افزوده می شد، زیرا در سالهای پیش از آن كشور دچار خشكسالی و دو شكست نظامی از هپتالها شده بود كه به شمال خاوری ایران تجاوز كرده بودند و دربار سلطنتی هم پس از مرگ «پیروز» پسر و جانشین یزدگرد سوم وضعیت پایداری نداشت و ضعف «شاه بلاش» باعث قدرت گرفتن بزرگان كشور و فشار بیشتر بر طبقه پایین شده بود. قباد نیز كه تازه شاه شده بود راه حل مزدك را پذیرفت، از هواداران وی شد و به حمایت از او برخاست.
     ثروتمندان و فئودالها كه منافع خود را شدیدا در مخاطره دیدند دست بكار توطئه شدند و در صدد بر آمدند كه روحانیون زرتشتی (موبدان) را با خود همراه كنند، ولی در اوایل كار دهان موبدان بسته بود زیرا كه مزدك عقاید خودرا با استناد به اوستای زرتشت (اوستا به معنای قانون است) و زند (تفسیر ــ تفسیر اوستا) بیان می داشت و به برخی از اصول مانوی و نیز میترائیسم و حتی بودائیسم توسل می جست. فئودالها در سالهای اول به دلیل این كه ژنرالهای ارتش در دو جنگ درگیر بودند و در دسترس نبودند كه از انان استمداد شود جز توطئه پنهانی كار دیگری نمی توانستند بكنند.
     پیشرفت عقاید مزدك حدود 11 سال بود و عقاید او كه نوید بزرگی برای عوام الناس بود در این مدت جهانگیر شده بود و كاووس و «زم» دو پسر از سه پسر قباد هم پیرو عقیده مزدك شده بودند.
     هنگامی كه پیروان مزدك وارد عمل شدند و به مصادره و اشتراكی كردن (ملی کردن) ابزار و منابع تولید، اموال ثروتمندان و تحریك كشاورزان به عدم تادیه سهم مالكانه دست زدند كار به جدال كشید. افسران ارتش هم كه عمدتا مازندرانی بودند به صف مخالفان مزدك پیوستند زیرا كه سربازان پیاده تحت تاثیر حرفهای مزدك خواهان پیوستن به سواره نظام و ارتقاء به مقام افسر ی شده بودند.
     در این هنگام مزدك روش ازدواج مرسوم را غیر انسانی خواند و خواهان لغو آن شد. هدف مزدك برداشتن سد ملاحظات طبقاتی ازدواج بود زیرا كه در ان زمان پسر ارباب دهکده نمی توانست با دختر یك كشاورز ازدواج كند و بالعكس و اگر چنین ازدواجی هم صورت می گرفت غیر رسمی بود و چنین زنی زوجه درجه دوم بشمار می آمد. اظهارات مزدك در این زمینه سوء تعبیر شد و روحانیون نیز مخالفت خودرا با او علنی كردند كه حرمت ازدواج را شكسته و آن را هم اشتراكی كرده است!.
     مخالفان با قباد ملاقات كردند تا از حمایت از مزدك دست بردارد كه قباد نپذیرفت كه برضد او كودتا راه انداختند و در "قلعه فراموشی" در نزدیكی شوشتر زندانی اش ساختند كه یك سرهنگ سوار به نام سیاوش اورا نجات داد.
     قباد پس از بازگشت به قدرت، دیگر از مزدك حمایت نكرد و دست پسر دیگرش خسروانوشیروان (نوشیروان و انوشك روان هم نوشته اند) را در سركوب مزدكیان باز گذارد و وی مزدك و مزدكیان را تا سال 524 میلادی قلع و قمع كرد. باوجود این، عملیات ضد مزدكیان تا 528 میلادی ادامه یافت.
     برغم سرکوب مزدکیان (سوسیالیستها) در ایران، عقاید مزدك در ماوراء سیر دریا (چین شمال غرب و منطقه آلتایی)، بخش هایی از منطقه فرارود و اروپا باقی ماند و رو به تكامل گذارد و پایه فرضیه های سوسیالیستی سه ــ چهار قرن اخیر قرارگرفت. مورخان و اندیشمندان مزدك ایرانی را پایه گذار سوسیالیسم و یک مصلح بزرگ خوانده اند. عقاید مزدك در دوران جنبش های استقلال طلبانه ایرانیان بار دیگر به میان آمد (جنبش بابک خرّمدین و ...) و در گرایش ایرانیان به شیعه موثر بود.
     مورخان بزرگ قرون 18 و 19 عقاید مزدك را بررسی و باز تاب داده اند و تفسیر های متعدد از ان كرده اند.
     میان عقاید ماركس و مزدك مشابهت فراوان وجود دارد. برای مثال: هر دو عامل اقتصاد را به وجود آورنده تاریخ می دانند. مزدك می گوید ما نمی توانیم انسان كامل بدون تامین برابری میان آنان داشته باشیم و تا به این آرزو دست نیابیم، دشمنی میان فقیر و غنی از صحنه گیتی رخت بر نخواهد بست و ... و ماركس این قسمت را به جنگ طبقاتی پایان ناپذیر تعبیر كرده است. مزدك می گوید كه اگر دارایی ها همچنان در دست افراد باشد و در دست جامعه نباشد یعنی مشترك میان همه مردم نباشد (ملّی نباشد) شادی عمومی و آرامش به وجود نخواهد آمد و ماركس سرمایه داری (ثروت و منابع و ابزرار تولید در دست فرد) را علت العلل جنگها و عصیانها و استثمار انسان از انسان و رنج و تعب می داند و ... و بالاخره هر دو پیروزی سوسیالیسم و برابری اجتماعی ــ اقتصادی مردم را پیش بینی كرده اند. تفاوت بزرگ میان ماركس و مزدك در این بود كه مزدك عقاید خود را برگرفته از دین و خواست خدا می دانست.
     مورخان و اندیشمندان دراین كه مزدك پایه گذار سوسیالیسم و از بزرگترین اندیشمندان ایران و مصلحان جهان بوده است متفق القولند. بسیاری از آنان از جمله «گاس هال» رهبر متوفای حزب كمونیست آمریكا موضوع اشتراك زناشوئی را كه به مزدك نسبت می دهند رد كرده اند و این را كار دشمنان عقاید او می دانند. گاس هال نوشته است كه پس از انهدام مزدك در سال 524، قلم به دست دشمن او افتاد و می دانیم كه تاریخ را عمدتا فاتحان نوشته اند كه در این یك مورد هم باید بررسی و دوباره نویسی شود.
     زدن رنگ ناسیونالیستی به عقاید مزدك كه درزمان موسولینی در ایتالیا و حزب نازی در آلمان مطرح بود درست نمی تواند باشد كه مدعی شده بودند مزدك سوسیالیسم را تنها برای ایرانیان (آرین ها) می خواست نه همه جهانیان، و بنابراین عقاید او مبنای ناسیونال سوسیالیستی داشت.
     (امروز در بخش انگلیسی این سایت نیز مطلبی در این زمینه آمده است)

سامانیان بر سر كار آمدند و كمر هِمّت به احیاء زبان و ادبیات پارسی و فرهنگ ایرانی بستند

مورخان «21 نوامبر سال 874 میلادی» را روزی ذكر كرده اند كه سامانیان بر سركار آمدند و كمر همت به احیاء زبان و ادبیات فارسی، فرهنگ ایرانی و گسترش علوم و معارف بستند و در این راه لحظه ای از تلاش باز نایستادند. پایتخت سامانیان شهر بخارای خراسان بزرگتر و رودكی از شعرای بزرگ این دوران بود. برخی از مورخان سامانیان را از نسل بهرام مهران (چوبین) ژنرال معروف ایرانی كه در «ری» زاده شده بود می دانند. در میان ایرانی تبارها، تاجیكها بیش از دیگران قدرشناس سامانیان هستند. دولت تاجیکستان پول ملی خود را «سامانی» نام نهاده است.

جنگ خیابانی با روس ها در همدان

کلنل پسیان

کُلنِل محمد تقی خان پسیان افسر ژاندارم سی ام آبان 1294 (21 نوامبر 1915) شهر همدان را از ارتش روسیه پس گرفت.
شرح این نبرد خونین و عمدتا خیابانی در كتاب های تاریخ جنگ جهانی اول كه در غرب به چاپ رسیده تحت عنوان «قهرمانی های ژاندارم های ایرانی در همدان» آمده است، زیرا نیروی ژاندارم فاقد سلاح سنگین، و شمار نفرات آن به مراتب كمتر از نظامیان روسیه بود.
كلنل كه می دانست نظامیان روس آموزش جنگ خیابانی ندیده اند آنان را به كوچه های شهر كشانید و در آنجا درهم كوبید و بیرون راند.

زمانی كه لندن به آمریکا اجازه ورود به صحنه ایران را نمی داد

30 آبان سال 1300 هجری (21 نوامبر 1921) مجلس شورای ملی فوریت لایحه دولت مبنی بر واگذاری امتیاز اكتشاف و استخراج نفت شمال ایران به شركت نفتی امریكایی «استاندارد اویل» را تصویب كرد كه این عمل مورد اعتراض شدید و پیگیر دولت انگلستان قرار گرفت، زیرا كه انگلستان خاورمیانه را منطقه نفوذ خود می دانست و به دولتی دیگر حتی آمریكا اجازه و امكان ورود به آن را نمی داد.
     انگلستان كه در آن زمان امتیاز انحصاری نفت مناطق جنوبی ایران را در دست داشت در واکنش به اقدام پارلمان ایران، یادداشتی شدید اللحن به دولت تهران تسلیم كرد.
    دولت آمریكا كه پس از جنگ سال 1898با اسپانیا به انزوای خود پایان داده و با شرکت در جنگ جهانی اول وارد باشگاه قدرت ها شده بود تا پس از جنگ جهانی دوم ـ که این جنگ آن را یکی از دو ابرقدرت جهان کرد و براندازی 28 اَمُرداد 1332، با همه تلاشهایش موفق نشده بود كه عملا جای انگلستان را در ایران بگیرد.
     دولت واشنگتن پس از اضمحلال امپراتوری عثمانی در پایان جنگ جهانی اول، برای ورود به خاورمیانهِ نفتدار، بالقوه ثروتمند و استراتژیک به برنامه ریزی پرداخت و با نگاهی به نقشه تازه این منطقه که ترسیمِ انگلیسی ها بود به کُردها چشم دوخت که در یک ناحیهِ نسبتا وسیع ساکن، ولی تابع چند دولت بوده اند و این سیاست ادامه یافت. در قبال کُردها، به نظر می رسد که اسرائیل هم سیاست مشابهی را دنبال می کند. ولی دونالد ترامپ چهل و پنجمین رئیس جمهوری آمریکا با تصمیمی که در پاییز 2018 در خارج ساختن نظامیان آمریکا از نواحی کُردنشین مرزی شمال شرقی سوریه و رها کردن متحدین کُرد آمریکا در برابر ترکیه گرفت، به نظر می رسد که کُردها را در قبال آمریکا دو دل کرده که ممکن است قدرت های دیگر جای آن را بگیرند.

رفع اتهام! از متهمان به قتل افشارتوس رئیس پلیس ایران منصوب از سوی دکتر مصدق

ژنرال افشارتوس

سی ام آبان 1332 (21 نوامبر1953) از متهمان به ربودن و قتل سرتیپ محمود افشارتوس رئیس شهربانی كل (پلیس ایران) منصوب از سوی دكتر مصدق كه مدتی هم بازداشت بودند و قبلا اعترافهایی هم كرده بودند رفع اتهام بعمل آمد!.
     افشار توس یكم اردیبهشت همین سال ناپدید و كشته شده بود و جسدش شش روز بعد در غاری در كوههای لشكرك به دست آمده بود كه جمعی از ژنرالها و مخالفین دكتر مصدق متهم به طرح نقشه ربودن و كشتن او شدند و زندانی گردیدند.
    دولت مصدق تقاضای سلب مصونیت متهم دیگر، دكتر مظفر بقایی، را از مجلس كرده بود زیرا كه وی نماینده مجلس بود. او برای اینکه بازداشت و محاکمه نشود در مجلس متحصن شده بود.
    سرلشكر فضل الله زاهدی كه یكی از متهمان بود برای اینكه بازداشت نشود بمانند دکتر بقایی در مجلس شورای ملی متحصن شده بود و پس از خارج شدن از ساختمان مجلس، تا 28 امُرداد 1332 مخفی بود. در این روز پس از پیروزی کودتا، از تانکی که در آن مخفی بود خارج شد و نخست وزیر شدن خود از جانب شاه را از رادیو که فرستنده آن در باغ بیسیم (چهار راه سیّد خندان) بود اعلام داشت.

در قلمرو اندیشه

اشاره كوتاهی به كارها و افكار« وُلتِر» به مناسبت زادروز او

Voltaire

«ولتر» از بزرگترین فلاسفه، نویسندگان، طنز گویان و روشنگران اروپا 21 نوامبر سال 1694 دیده به جهان گشود. نام او «فرانسوا ماری آرووت» بود كه اسم مستعار «ولتر» را برای خود انتخاب كرده بود و آثارش را به این نام نوشته است. ولتر در 23 سالگی به خاطر طنزی كه نوشته بود یازده ماه از عمر خود را در زندان باستیل گذرانید و در سال 1726 به خاطر نوشتن طنزی دیگر به انگلستان تبعید شد و سه سال در آنجا بود. در سال 1734 دوباره او را از پاریس تبعید كردند. با وجود این، در سال 1749 به دعوت فردریك قیصر پروس (آلمان) به آنجا رفت و سالها معاشر وی بود .
    ولتر سرانجام در سال 1759 در فرانسه در نزدیكی مرز سویس جایی را برای خود خرید و نامش را «فری» گذارد كه پاتوق و مركز تجمع روشنفكران اروپا شده بود. وی در 83 سالگی به پاریس باز گشت و چنان استقبالی از او شد كه از ذوق زدگی بیمار شد و چندی بعد در سال 1778 (و در آستانه انقلاب) در گذشت.
     28 اثر مهم از ولتر به یادگار مانده است كه دو اثر او «فرهنگ فلسفی» و «كاندید» معروفترند.
     ولتر بیش از هر كس دیگر از آزادی اندیشه و بیان و تحمل دیگران دفاع کرد. ولتر می گوید كه بدون آزادی اندیشه و بیان، انسان موجودی بدون روح و روان، و زندگانی اش جسمانی (مانند سایر جانداران) خواهد بود. ولتر بیش از هر نویسنده ای دیگر بر ضد قلدری و زور گویی و استبداد نوشته است .وی ضد رومانتیسیسم و حامی حقیقت نویسی بود. ولتر ثابت كرده است كه جنایات بزرگ نتیجه خود خواهی و جاه طلبی افرادند و این جنایات قابل مقایسه با خلافهای آدمهای كوچك نیستند؛ كوچكها تنها برابری و آزادی را می جویند و بزرگها همه چیز را می خواهند و اگر همه دنیا را هم به ایشان بدهند باز هم می خواهند و حرص می زنند.
     ولتر در باره نظامهای حکومتی می گوید: خوبی نظام به رئیس آن و مدیرانش بستگی دارد نه به نوع آن. نظامهای جمهوری اگر رئیس و مسئول خوب نداشته باشند از نظامهای سلطنتی بدترند. هر نظام جمهوری لزوما یك دمكراسی و یا عاری از ظلم نیست. به نظر ولتر، میزان دمكراسی یك كشور متناسب است با رشد سیاسی مردم و آگاهی آنان از دمكراسی و دلسوزیشان برای رعایت آن. وی گفته است که دمكراسی در كشور های كوچك، ایالت و شهر موفق تر است. این جمله ازوست: وای به روزی كه نظام قضایی یك كشور ضعیف و نفوذ پذیر باشد و یا از سوی عواملی تضعیف شود و ....

صنایع و فنون

اختراع فنوگراف (گراموفون ـ جعبه ساز)

21 نوامبر 1877 توماس ادیسون Thomas Edison مخترع آمریکایی اعلام کرد که در آزمایشگاه خود (واقع در منلو پارکMenlo Park ـ نیوجرسی) دستگاه فنوگراف Phonograph (گراموفون ـ جعبه ساز) ساخته است و این دستگاه قادر به ضبط و پخش صدا است. این دستگاه در اندک مدتی تکامل یافت، به صورت استفاده فردی (شخصی) درآمد و قابل استفاده در خانه و دفتر شد (عکس پایین). ادیسون این اختراع خودرا سه ماه بعد (19 فوریه 1878) به ثبت داد.

در قلمرو رسانه‌ها

نخستین روزنامه جهان كه به تیراژ یك میلیون رسید ـ نتیجه نظرسنجی سال 2009 از ناشران نشریات ـ آنلاین شدن نشریات چاپی

21 نوامبر سال 1886 تیراژ ـ تعداد نسخه های فروش رفته ـ روزنامه «لو پِتیت ژورنال» چاپ پاریس از مرز یك میلیون گذشت كه تا آن زمان در جهان بی سابقه بود. 114 سال بعد یعنی در سال 2000 جهان دارای یك هزار و 71 روزنامه (یومیه) میلیون تیراژی بود. تیراژها پس از سال 2000 و از آغاز قرن 21 در سرازیری قرار گرفته است به سه علت؛ توقع و انتظار مخاطبان قرن 21 که آگاهتر از گذشته شده اند از نشریات که برآورده نمی شود، عادت مردم به آنلاین خوانی و خبررسانی بین خودمانی (از طریق سوشل میدیا) و همچنین توئیترنگاری مقامات و سیاسیون که دریافت آن آنی است و بدون تحریف. بخشهای خبری شبکه های تلویزیونی هم دارند مخاطب از دست می دهند زیرا که همه اخبار را پخش نمی کنند و شاید هم به علت نداشتن وقت و سیاست صاحبان شبکه ها. رادیوها نیر در اتومبیل شنیده می شوند و توجه اتومبیلران عمدتا به اخبار ترافیک و و وضعیت هوا است.
در نظرسنجی فوریه 2009، ناشران روزنامه ها گفته بودند كه مطالب و محتوا اُفت نكرده بلكه این مخاطبان هستند كه به دلیل ارتقاء سطح معلومات عمومی كه خصیصه عصر حاضر است به آسانی قانع نمی شوند و برای ارضاء آنان، روش خبرگیری و خبرنویسی برپایه نتایج نظرسنجی از «خوانندگان» دائما رو به تكامل است و از منابع تازه استفاده می شود و اضافه کرده بودند كه مخاطبان امروز، با شنیدن كوچكتری شایعه كه یك روزنامه متمایل به دولت و فلان جناح است، از آن صرف نظر می كنند و به سراغ رسانه های اینترنتی و «وب لاگ ها» می روند كه بدون ملاحظات هرچه را كه بخواهند می نویسند. وب لاگ ها نه دارای سرمایه هستند و نه نگران از انتقاد و اتهام . این، پدیده ای تازه در جهان است كه از نیمه دهه 1990 وارد صحنه شده است ـ پدیده ای كه برای نخستین بار باعث آزادی تمام عیار ابراز عقیده و نظر شده است. با ظهور این پدیده، رسانه های متعارفی نه تنها با خود، بلكه با این پدیده تازه (رسانه های اینترنتی) وارد رقابت شده اند و به دایر کردن اِدیشن آنلاین دست زده اند که هزینه چندان زیاد ندارد و ممکن است که در دهه های بعد دست از انتشار چاپی بردارند که هزینه بَر است. به علاوه، اصحاب آگهی ها هم توجه به آنلاین کرده اند و آگهی های خودرا به صورت آنلاین دائمی در آورده اند که دسترسی به آن آسانتر است و هر روز هم با ارتقاء تکنولوژی، آسانتر و ارزانتر می شود.

مبارز راه «درست نگاری در رسانه ها» ـ 33 سال مبارزه و تلاش برای اینکه اخبار به صورت کامل و درست به مردم داده شود

Reed Ervine

دكتر «رید ارواین» موسس انجمن نظارت بر «درست نگاری در رسانه ها» 21 نوامبر 2002 پس از 33 سال مبارزه در این راه در 82 سالگی بر اثر سكته مغزی درگذشت، و انجمن نظارت بر درست نگاری (AIM) اعلام کرد كه راه اورا به عنوان یك «واچ داگ» ادامه خواهد داد.
    دكتر ارواین یك اقتصاددان آمریكایی و كارشناس پول بود كه به مقاله نویسی برای جراید روی آورد و ضمن رفت و آمد به روزنامه ها متوجه بی دقتی در تنظیم برخی خبرها شد كه نتیجه اِعمال نفوذ مقامات و منابع ذینفع و یا اشتباه و تنبلی خبرنگار و دبیر میز مربوط بود. وی این بی دقتی تعمّدی و یا سهوی را در شبكه های تلویزیونی بیش از رسانه های چاپی مشاهده كرد و متوجه شد كه هیچ سازمانی وجود ندارد كه از حقوق مخاطبان (خوانندگان و بینندگان اخبار) حمایت كند، لذا در سال 1969 به فكر تاسیس گروه نظارت بر «درست نگاری در رسانه ها» افتاد و تصمیم خودرا اعلام داشت و هواداران فراوان به دست آورد. در اعلامیه او چنین آمده بود: خبر با مقاله تفاوت دارد. مقاله نظر نگارنده آن است كه نامش در بالا و یا ذیل آن درج می شود و هرچه را كه بخواهد می تواند بنویسد؛ درست و یا نادرست؛ قضاوتش با مخاطب است. ولی مخاطب نمی تواند دست بكار شود و هر روز درباره دهها خبر كه به او داده می شود بررسی شخصی كند كه آیا درست و یا نادرست بوده و میزان تحریف و كم و زیاد كردنشان تا چه حد است و ... و در این وضعیت؛ مخاطبان نیاز به یك سازمان غیر دولتی مركب از داوطلبان دلسوز دارند كه از حق آنان به دانستن «فقط حقایق، نه كم و نه زیاد کردن مطالب» حمایت كند و رسانه ها را در این زمینه افشاء و با تحریف خبر و گزینشی كار كردن رسانه ها و انتشار اخبار ناقص و چشم پوشی و عبور از برخی رویداد و در تاریکی باقی گذاردن مخاطبان مبارزه كند.
    گروهی كه دكتر ارواین پیشنهاد آن را داده بود ایجاد شد و در اندك زمان چهل هزار عضو داوطلب پیدا كرد و بنای مبارزه با تحریف اخبار و قالب كردن نظر به نام خبر و ... را گذارد و تا حدی زیاد موفق شد. به گونه ای كه ترس رسانه ها از این گروه، بیش از اعتراض اتحادیه های مربوط و رسیدگی قضات دادگاه و مراجع دیگر مشاهده شد.
     دكتر ارواین در جریان مبارزه خود بیش از سایر خبرها، روی اخبار اقتصادی انگشت می گذاشت و اصطلاح خبر «انداختنی» را اختراع كرد و گفت كه صاحبان منافع اقتصادی می كوشند كه نظر و برنامه خودرا به صورت خبر به خبرنگاران اقتصادی مخصوصا مبتدی ها «بیاندازند» و یا از طریق دادن رشوه و انجام مساعدت، این خبرها را به رسانه ها قالب كنند.
    دكتر ارواین كتاب های متعدد در این زمینه نوشته كه معروف ترین آنها؛ «گمراه كاری رسانه ها و كنترل و مالكیت رسانه ها توسط اشخاص غیر حرفه ای و کمپانی های بزرگ» است. وی تملّك یك رسانه توسط یك شخص حقیقی و یا حقوقیِ خارج از این حرفه را ، عملی به سود جامعه ندانسته و استدلال كرده است كه چنین ناشری به رسالت رسانه و جایگاه واقعی آن توجه ندارد و علاقه اش تنها به تامین منافع خود و رسیدن به هدف غیر حرفه ای اش (اقتصادی و یا سیاسی) است و برایش تحریف خبر، خبر انداختنی، خبر یكسویه با خبر دقیق و جامع فرق نمی كند.
    در اعلامیه درگذشت دكتر ارواین نوشته اند كه وی موفق شد در طول مبارزه خود، دست كم بر دقت رسانه های «جهان انگلیسی زبان» در كار خبر بیافزاید. [باید دانست که در سال های پس از فوت دکتر ارواین، خرید رسانه های عمومی توسط اصحاب منافع سرعت بیشتری به خود گرفته و همچنین ابزارهای انتقال اخبار و بنابراین، خبرگیری و خبرنویسی از اصول خود خارج شده است و با گسترش سوشل میدیا، مردم خودشان خبررسان شده اند.]

سایر ملل

اخطار سال 2003 چین به تایوان ـ پیش بینی ابر بحران در آسمان جنوب شرقی و شرق آسیا

یك مقام دولت چین 20 نوامبر 2003 اخطار كرد که اگر تایوان راه استقلال طلبی را ادامه دهد، ممكن است که بكاربردن نیروی نظامی اجتناب ناپذیر باشد و ... كه سخت ترین اخطار آن دولت در آن زمان تلقی شده بود.
    در واكنش به این اخطار، معاون وقت وزارت امورخارجه آمریكا گفته بود که به جورج دبلیو بوش (رئیس جمهوری وقت این كشور) پیشنهاد شده است كه آمریکا باید بمانند دوران حکومت مائو تسه دونگ، یک نیروی نظامی موثر در تنگه تایوان و مناطق اطراف آن داشته باشد تا بازدار هرگونه تعرض احتمالی به تایوان شود. آمریکا نباید خطرات بالقوه کنونی که بالفعل شدن آنها در آینده قابل پیش بینی است نادیده بگیرد و تنها روی آسیای غربی متمرکز شود و پکن یکی از آن خطرات است.
    اصحاب نظر با توجه به ادامه مسئله تایوان، اختلاف چند دولت محلی بر سر تعیین قلمرو در دریای جنوبی چین و تشدید مساعی رژیم پکن برای تقویت بنیه نظامی خود ازجمله بکارگیری ناوهواپیمابر که سلاحی تعرضی است، احتمال داده بودند که در آینده ـ دور و یا نزدیک ـ آسیای جنوب شرقی باردیگر یک منطقه بحرانی و محل معارضه شود.
    این صاحبنظران در نوامبر 2011 تصمیم «اوباما» رئیس جمهوری وقت آمریکا در استقرار واحد نظامی در استرالیا و گسترش همکاری های نظامی دو کشور انگلیسی زبان را که در جریان سفر (نوامبر 2011) او به استرالیا اعلام شد یک اقدام حساس و تأمل برانگیز توصیف کرده و گفته بودند تردید نیست که دولت چین که عملا (نه رسما و اسما) سوسیالیسم را رها ساخته و همرنگ بازار آزادی ها شده است نیاز به بازار فروش تولیدات خود و خرید مواد خام دارد و در پی استفاده از هر فرصت برای رسیدن به این هدف ها و بسط نفوذ است و ....

رای دادگاه عالی ماساچوست آمریکا و قانونی شدن ازدواج همجنس ها در این استیت و اعتراض به آن

دادگاه عالی استیتِ مشترك المنافع ماساچوست (ماساچوستسِ آمریكا) كه به دادخواست 14 تن و عمدتا زن رسیدگی كرده بود 18 نوامبر 2003 چنین رای داد: چون دولت استیت مشترك المنافع ماساچوست نتوانست در دادگاه ثابت كند كه دو همجنس حق ازدواج با هم را ندارند، پس چنین حقی وجود دارد.
این رای، ازدواج فرضا دو زن با یكدیگر را صریحا مجاز نكرده بود، و دادگاه به مجلس استیت شش ماه مهلت داده بود تا مسئله را با وضع قانون حل كند، و به این ترتیب استیت ماساچوست هفتمین منطقه در جهان پس از نپال، هلند، بلژیک، ایالت اونتاریو کانادا، ایالت بریتیش کلمبیا کانادا و ایالت کوبک کانادا بود که در آن ازدواج زن با زن و مرد با مرد قانونی شد. با وجود این، یک بنیاد حامی ازدواج زن و مرد از یک دادگاه فدرال خواستار لغو عمل ماساچوست شد و قضیه به دیوان عالی آمریکا ارجاع گردید.

پولی شدن «توالت رفتن» در دبیرستان روسیه و فرضیه اصلاح ناپذیری مللی که زیر یوغ مغول بودند

خبر پولی شدن «توالت رفتن»! در یك دبیرستان ناحیه «تاگاروگ» روسیه که 20 نوامبر 2003 با تصویر از شبكه نلویزیونی NTV این کشور پخش شده بود در جهان تولید تعجب كرده و سبب اظهار نظر های فراوان شده بود. ازجمله اینکه در روسیه، پس از كنار رفتن حزب كمونیست از حكومت در آغاز دهه 1990، همه چیز به طرزی افراطی به سوی پولی شدن پیش می رود و مردمی كه 70 و چند سال سوسیالیست بودند و از مالكیت خصوصی و پولی بودن خدمات عمومی در جامعه آنان اثری نبود در چرخش به روش سرمایه داری، افراطی تر و آزمندتر از هر كاپیتالیست دیگر شده اند!.
نظر دیگر این بود که نظام سوسیالیستی اگر ناقص پیاده شود، حس مادیگری را در افراد تقویت می کند و اگر سیستم تغییر کند پولپرستی به میان می آید. در جهان كشوری نیست كه آموزش و پرورش را رایگان نكرده باشد. لذا، شنیدن این خبر كه دانش آموزان، حتی برای رفتن به توالت مدرسه (که در در دوران دولت سوسیالیستی شوروی از خزانه عمومی ساخته شده است) باید مبلغی بپردازند امری بی سابقه و شگفت انگیز بوده و بار دیگر این فرضیه را به میان آورده كه تغییر وضعیت روانشناسی مللی كه زمانی زیر یوغ مغول ها بودند بسیار دشوار است و زمانبَر و بخش بزرگی از روسیه امروز قرن ها زیر سلطه بازماندگان چنگیز قرار داشت. به علاوه، سوسیالیسم مارکسیستی جهان وطنی را تبلیغ می کرد و در هر کشوری که پیاده شده بود میهندوستی را تضعیف کرده است و در این کشورها پس از حذف مارکسیسم، «هرکس به فکر خویش» شده است.

كاهش 45 درصدی دانشجویان خارجی در مدارس تعلیمات عالی آمریکا

ثبت نام دانشجویان خارجی در چهار هزار دانشگاه و مدرسه تعلیمات عالی آمریكا از سال 2003 رو به كاهش گذارده است. طبق گزارش رسانه های این كشور، این كاهش در بعضی رشته ها تا 45 درصد گذشته بوده است. این گزارشها حكایت از این داشت كه دانشگاههای آمریكا تا پیش از سال 2003 هر سال 13 میلیارد دلار از دانشجویان خارجی شهریه به دست می آوردند. دلایل عمده كاهش دانشجوی خارجی در آمریكا از این قرار ذكر شده بود:
    - بالا رفتن میزان شهریه و هزینه خوابگاه که برای دانشجویان محلی هم تحمل آن سنگین است.
    - نبودن كار پس از فراغت از تحصیل در آمریكا و نیز كمبود فرصت اشتغال ضمن تحصیل و سختگیری در به دست آوردن مجوز كار.
    ـ گسترش دانشگاهها و ارتقاء كیفیت آنها در كشورهای دیگر ازجمله هند، كوبا، آفریقای جنوبی، فیلیپین و ... و افزایش شهرت آنها و دسترسی متقاضیان تحصیلات عالی به دفترچه های راهنمای این دانشگاهها (كاتالوگ) در كشور خود و نیز ارزانی شهریه و هزینه زندگی در آنجا.
    - کاهش جمعیت جوان اروپای غربی و نیاز دانشگاههای این ممالک به دانشجو و وجود جای خالی در کلاسها.
    - حارجی بودن بیشتر استادان و مدرسان مدارس تعلیمات عالی آمریكا و نبود توفیری در كیفیت آموزش به این دلیل.
    - افزایش دلالهای دریافت پذیرش و معرفی دانشجوی خارجی به کشورهای مورد نظر.

لباس سایز بزرگ برای آمریكاییان

Kevin Trudeau

بیستم نوامبر 2004 شبكه «سی بی اس» آمریكا در بخش اخبار مشروح شبانه خود گزارش كرد كه لباسهای سایز كوچك و متوسط در فروشگاههای آمریكا روی دست فروشندگان باقی مانده و آنها را با كمتر از بهای خرید با زدن برچسب «سِیل» به معرض فروش گذارده اند.
     این شبكه سپس به ذكر علت پرداخت و گفت كه آمریكاییان از دهه 1980 رو به چاق شدن گذارده اند و سایز بیشتر آنان بزرگ (لارج) و حد اكثر بزرگ (اِكسترا لارج) شده است. از آن دهه، متوسط وزن هر آمریكایی 8 كیلو گرم (17 پاوند) زیاد شده و سهم بانوان از این چاقی بیشتر از مردان است.
     در میان تامین كنندگان لباس برای آمریكاییان، تنها ویتنامی ها متوجه این مسئله شده و پوشاک متناسب سایز آمریکاییان تهیه می کنند.
     «كه وین ترودو» در یك كتاب 271 صفحه پر سر و صدا علت عمده چاق شدن آمریكاییان را مصرف غذاهای هورمونی و ژنتیك و غذاهای تهیه شده در فَست فودها اعلام داشته و به آنان توصیه كرده است كه برای حفظ سلامت خود به مواد غذایی ارگانیگ بازگشت كنند. در این كتاب از شگرد و به زعم «ترودو » آزمندی سازندگان دارو و كارخانه های تولید مواد غذایی برای كسب مال و بدون توجه به سلامت مردم نیز پرده برداشته شده است.

دو رئیس جمهوری موازی درمکزیک در سال 2006! - اقدام کم سابقه ای که نتیجه نداشت ـ Obrador سه بار نامزد انتخابات شد تا به پیروزی رسید

Andres Lopez Obrador

در نوامبر 2006 و 9 روز مانده به مراسم آغاز كار «کالدرون» رئیس جمهوری منتخب مكزیك ( كه یكم دسامبر 2006 تعیین شده بود)، اندرس مانوئل لوپز ابرادور، نفر دوم انتخابات در یك میدان شهر پرجمعیت مكزیكو سیتی در برابر هزاران تن از هوادارانش مراسم سوگند به جای آورد و خودرا رئیس جمهوری مشروع كشور مكزیك اعلام کرد و گفت كه دولت او به مسائل وطن كه زاییده فساد و تباهی و حكومت طولانی اولیگارش های بی خبر از دردهاست (اشراف) پایان خواهد داد. چنین عملی تا آن روز سابقه نداشت (که یک کشور در یک زمان دارای دو رئیس جمهور شود). ابرادور در انتخابات آن سال 58 صدم درصد، کمتر از کالدرن رای آورده بود.
     لوپز ابرادور نامزد چپگرای حزب دمكراتیك انقلابی در انتخابات جولای 2006 (تیر ماه1385) کشور مکزیک با جزیی تفاوت (اندکی بیش از نیم درصد آراء) دوم شده و اعتراض كرده بود كه در انتخابات تقلب شده و خواستار دوباره شماری آراء شده بود كه دستگاه قضایی مكزیك دادخواست دوباره شماری را رد كرده و «فلیپ كالدرون» نامزد محافظه كاران را برنده اعلام کرده بود، ولی لوپز ابرادور این تصمیم را نپذیرفت و گفت که دستگاه قضایی تحت تاثیر سیاست و اعمال نفوذ قرارگرفته و این مردم (رای دهندگان هستند که باید تصمیم بگیرند). از آن پس تا چند روز هواداران لوپز ابرادور به استناد این اصل قانون اساسی که آزادی اجتماعات را تضمین کرده از خیابانها خارج نشده و حتی در یك منطقه مكزیك تهدید به قیام مسلحانه كرده بودند. ابرادور قبلا شهردار مكزیكو سیتی بود و دهها میلیون هوادار داشت.
    ابرادور و در آن زمان 53 ساله برای سوگند ریاست جمهوری ـ خود مدعی شده ـ همچنین از فرصت سالروز قیام امیلیو زاپاتا، پانچو ویلا و فرانسیسكو مادرو در سال 1910 استفاده كرده بود. وی در نطقی در آن مراسم گفت: کالدرون خودش بهتر از هركس می داند که در انتخابات تقلب شده بود كه نگذاشتند آراء صندوقها دوباره شماری شود.
    حمایت ابرادور در سالهای پیش از انتخابات سال 2006، از دادن سهمی از درآمد نفت مكزیك به بومیان این كشور (سرخپوستان) و نیز افشای پی در پی فساد در دستگاههای اداری، قضایی و پلیس، و همچنین ارائه راه برای حل مسئله قاچاق مواد مخدر از طریق مکزیک و بدنامی این کشور از این راه وی را محبوب طبقه كم درآمد و جوانان مكزیك كرده بود.
    اعتراض لوپز ابرادور و هوادارانش با رای دادگاه عالی مکزیک که در انتخابات تقلب نشده است به تدریج پایان یافت و ابرادور خودرا برای انتخابات سال 2012 آماده کرد ولی در این انتخابات نیز با جزیی تفاوت در جمع آراء از رقیب خود «انریک نی یه تو» شکست خورد و اعلام داشت که با تاسیس یک حزب نوین، در انتخابات بعد شرکت خواهد کرد زیراکه می خواهد خدمت کند و مکزیک را نجات دهد و این نامزد شدن را تا ابدیت ادامه خواهد داد!.
    ابرادور همچنانکه گفته بود در انتخابات سال 2018 شرکت کرد و برنده شد و از یکم دسامبر 2018 زمام امور مکزیک را برای شش سال به دست گرفت. وی قول داده بود که به سالخوردگان مکزیک کمک بیشتری خواهد داد و ادارات دولتی را از پایتخت به شهرهای دیگر منتقل خواهد کرد تا افزایش جمعیت پایتخت که مسئله ساز شده کنترل شود.

تغییر نظام حکومتی نپال از پادشاهی به جمهوری

Gyanendra

كمیسیون رسیدگی به سركوب خشونت آمیز مخالفان در اپریل 2006 (بهار 1385) در كشور نپال، جیانندرا پادشاه وقت این كشور را مسئول آن اعلام داشت. درجریان این سركوبی، دست كم 19 تن كشته شده بودند.
نخست وزیر نپال بیستم نوامبر 2006 اشاره كرده بود كه ممكن است جیانندرا تعقیب قضایی و محاكمه شود. وی گفته بود که اگر چنین محاكمه ای صورت گیرد، این نخستین بار خواهد بود كه یك پادشاهِ شاغل محاكمه می شود. جیانندرا پارلمان نپال را تعطیل كرده بود كه هواداران دمكراسی پس از مایوس شدن از بازگشایی آن دست به تظاهرات خیابانی زده بودند كه نیروهای مسلح به اشاره پادشاه اقدام به تیراندازی كرده بودند. پارلمان درپی بازگشوده شدن، اقدام به محدود كردن اختیارات پادشاه كرد و یک كمیسیون رسیدگی به اقدام پادشاه تشكیل داد. درگیری پادشاه با مجلس و گروههای سیاسی ادامه یافت که منجر به برگزاری انتخابات و تشکیل مجلس موسسان و تغییر نظام حکومتی نپال در 28 ماه می 2008 شد و این کشور پس از 240 سال پادشاهی دارای نظام جمهوری شد و چپگرایان (مائوئیست ها) دولت را به دست گرفتند. به جیانندرا 15 روز مهلت داده شد که کاخ سلطنتی را تخلیه کند تا موزه شود. حکومت مائوئیست ها دیری نپایید و در انتخابات ماه می 2009 ترکیب پارلمان تغییر کرد و رهبر حزب کمونیست (مارکسیست - لنینیست) نپال نخست وزیر این کشور 31 میلیونی 147 هزار کیلومتری شد. مجلسی که در می سال 2008 نظام حکومتی را تغییر داد نام کشور نپال را «جمهوری دمکراتیک فدرال نپال» گذارد. در انتخابات این مجلس، حزب سلطنت طلبان تنها چهار کرسی به دست آورده بود. دولت نپال رنگ ائتلافی دارد.

عضو کنگره آمریکا که به رغم اتهام مالیات ندادن و توبیخ مجلس شدن باردیگر انتخاب شده بود!

Rangel

چارلز رانگل Charles B. Rangel نماینده وقت منطقه انتخابیه پانزدهم نیویورك در مجلس نمایندگان آمریكا 21 نوامبر 2006 اعلام کرد که تصمیم گرفته است طرح برقراری نظام وظیفه عمومی در آمریكا را به كنگره بدهد. وی كه یك عضو ارشد حزب دمكرات و از سال 1971 تا سال 2017 (به مدت 46 سال) و تا 86 سالگی عضو مجلس نمایندکان آمریکا و مدتی هم رئیس کمیسیون مالی این مجلس بود گفته بود اگر آمریكا نظام وظیفه عمومی داشت و فرزندان همه خانواده ها (ازجمله سرمایه داران و اصحاب نفوذ) مجبور به خدمت در ارتش بودند، ما هر روز در نقطه ای دوردست وارد یك جنگ نمی شدیم. ارتش ما از افراد استخدامی مرکب از داوطلبان جنگیدن تشکیل می شود. همین شمار به جنگ فرستاده می شوند و بنابراین مقامات و اصحاب قدرت سختی های جنگ را تحمل و احساس نمی كنند. اگر همگان، فرزند در ارتش داشته باشند به خاطر حفظ جان آنان هم كه شده باشد از جنگ غیرضروری حمایت نخواهند کرد.
     رانگل بعدا متهم شد که در گزارش درآمدهای سالانه خود به اداره مالیات بردرآمد (آمریکا)، چند مورد را از قلم انداخته است ازجمله درآمدی را که از اجاره دادن خانه اش در جمهوری دومینیکن به دست می آورد. همچنین صاحب آپارتمان مسکونی اش از او اجاره کمتری دریافت می کند که تفاوت این مبلغ با اجاره بهای واقعی، یکی از درآمدهای اوست که باید مالیاتش را بدهد. به علاوه سوء استفاده از محل پارک کردن اتومبیلش و ....
    رسیدگی به اتهام رانگل در مورد گزارش نکردن برخی درآمدها به دولت، به کمیسیون اخلاقیات مجلس احاله شد و این کمیسیون رانگل را مقصر تشخیص داد و رانگل از ریاست کمیسیون مالی کنار رفت. کمیسیون رسیدگی به نقض اخلاقیات این ادعای رانگل را که گفته بود گزارش نکردن درآمد به دولت، سهوی بوده نه تعمّدی نپذیرفت و نظر داد که این عذر رانگل که یک حقوقدان است پذیرفتنی نیست. رانگل سرانجام از سوی مجلس نمایندگان آمریکا توبیخ شد. این تحقیقات و رسیدگی از سال 2010 آغاز شده بود و در رسانه ها انتشار یافته بود.
    این اتهامات و جنجال پیرامون آن سبب شد که رانگل وقت نکند طرح برقراری نظام وظیفه را به مجلس بدهد. در آمریکاف طرح نمایندگان و یا سناتورها قانون می شود و دولت لایحه نمی دهد و اگر لایحه و طرحی داشته باشد آن را به یک و یا چند سناتور و نماینده (هوادار و یا هم حزبی خود) می دهد تا به صورت طرح مطرح سازند.
    به رغم توبیخ رانگل از سوی مجلس نمایندگان آمریکا و جنجال رسانه ها، وی در انتخابات نوامبر 2012 باز هم از همان حوزه انتخابیه قدیمی اش انتخاب شد. رانگل که تا سال 2017 همچنان عضو مجلس نمایندگان بود متولد 11 ژوئن 1930 است.

برخی دیگر از رویدادهای 21 نوامبر

1386: لشکریان امیرتیمور گورکان در جریان پیشروی در قفقاز، پس از تصرف شهر تفلیس آن را غارت کردند.

1768: انگلیسی ها سرخپوستان (بومیان) امریكا را در منطقه «ستانویسك» شكست دادند و اراضی جنوب رودخانه اهایو را از آنها گرفتند و به مهاجران اروپایی دادند.

1871: فندك (وسیله روشن كردن سیگار و ...) ساخته شد.

1898: در جریان جنگ ژاپن با چین، ژاپنی ها «پورت آرتور» را گرفتند و قتل عام کردند.

1916:

فرانتس ژوزف امپراتور اتریش در حالی که کشور او درگیر جنگ جهانی اول بود در 86 سالگی درگذشت. وی 68 سال سلطنت کرده بود.

1913: سی ام آبان 1288 مجلس شورای ملی به پاس جانفشانیهای ستارخان و باقرخان به احیاء مشروطیت، به ستارخان لقب «سردار ملی» و به باقرخان «سالار ملی» داد.

1962: دولت هند و دولت چین با آتش بس نیروهای نظامی خود در منطقه شمال غربی هند موافقت کردند. نیروهای مسلح چین با تعرض به منطقه لاداخ و نواحی اطراف آن، لشکریان هندی را شکست دادند و این مناطق را متصرف شدند که هنوز هم آنها را در تصرف دارند.

1969: دولت ژاپن پذیرفت که دولت آمریکا پایگاههای نظامی خود در جزیره اوکیناوا را همچنان حفظ کند.

1977: هواپیمای مسافربری مافوق سرعت صوت «کنکورد» نخستین پرواز از لندن به نیویورک را انجام داد. این نوع هواپیما که زمان پرواز میان دو قاره را کوتاه کرده بود و سریع تر از گردش کره زمین به دور خود (تغییر ساعت) پرواز می کرد در نوامبر 2003 به دلیل گرانی هزینه و نبودن مسافر که بتواند بلیت گران آن را بخرد از سرویس خارج شد.

1979: در اسلام آباد پاکستان گروهی به ساختمان سفارت آمریکا حمله بردند و بخشی از عمارت را آتش زدند. در این عملیات چهار تن ازجمله یک تفنگدار محافظ ساختمان سفارت کشته شدند. ارتش پاکستان با فرستادن یکان نظامی مهاجمان سفارت را پراکنده ساخت. رسانه های غرب نوشته بودند که تصرف سفارت آمریکا در تهران که 17 روز پیش از آن صورت گرفت برای پاکستانی ها الگو و مدل شد و تشویق به این کار شدند. بی بی سی گفت که پاکستانی ها با شنیدن بیانات آیت الله خمینی از رادیو که عوامل استکبار را متهم به دست داشتن در گروگانگیری در کعبه کرده بود محاصره و تعرض به سفارت آمریکا را انجام دادند.

1985: نخستین دور مذاکرات ریگن رئیس جمهوری وقت آمریکا و گورباچف رهبر وقت شوروی در ژنو پایان یافت. این مذاکرات دو ـ سه روزه در عین حال نخستین دیدار ریگن و گورباچف بود. در اعلامیه پایان این مذاکرات نکات روشنی جز توجه هرچه بیشتر به رعایت حقوق بشر و تسریع در مذاکرات مربوط به کاهش تسلیحات و از میان بردن سلاح های شیمیایی دیده نمی شد. بانو ریگن در بازگشت به واشنگتن گفت که بانوی گورباچف با همراهان شوهرش بمانند نوکر و فرمانبر رفتار می کرد و به جای سخن گفتن، با دست فرمان می داد و بی اعتنایی نسبت به همراهان می کرد که این حرکات اورا متعجب ساخت زیراکه شنیده بود کمونیست ها رفتار ارباب و نوکری ندارند و همه برابرند و بنابراین، کمونیست بودن آنان اصالت ندارد و به نام کمونیست بودن می خواهند حکومت کنند، مقام داشته باشند و آقایی کنند.

ريگن و گورباچف در حاشيه مذاکرات نوامبر 1985 در ژنو

1990: اعلامیه پایان جنگ سرد در پاریس امضاء شد.

2002: ناتو ـ اتحادیه نظامی غرب ـ از چند کشور عضو پیمان ورشو سابق ازجمله رومانی، بلغارستان، لیتوانی، لتونی، استونی و اسلواکی دعوت کرد که به آن اتحادیه بپیوندند. لیتوانی، لتونی و استونی از اعضای شوروی پیشین هستند. ریگن رئیس جمهوری وقت آمریکا در جریان مذاکرات با گورباچف رهبر وقت شوروی قول داده بود که اگر پیمان ورشو منحل شود، ناتو نه تنها گسترش نخواهد یافت بلکه به یک اتخادیه سیاسی تبدیل خواهد شد که چنین نشد. شوروی در پی انحلال اتحادیهِ پیمان ورشو، از درون فروپاشید و ناتو (اتحادیه نظامی غرب) به همان صودت باقی ماند و گسترش یافت و .... طبق یکی از اصول این اتحادیه، تعرّض به یکی از اعضای اتحادیه، تعرّض به همه اعضاء محسوب می شود، یعنی که همه اعضاء باید متفقا دفاع کنند و این، یعنی جنگ اتمی، زیرا که جز روسیه، کشور دیگری درمنطفه ناتو نیست که بتواند دست به تعرّض بزند.

2004: «پاریس کلوب Paris Club» مرکب از 19 کشور اعتبار دهنده (وام دهنده) ازجمله آمریکا، انگلستان و روسیه که از سال 1956 با هدف ارفاق مالی به کشورهای بدهکار و کاستن از بار تعهدات پولی آنها ایجاد شده است رای داد که از 80 درصد بدهی های بیش از یکصد میلیارد دلاری عراق (عراق اشغال شده وقت) صرف نظر شود.
    در سال های بعد اعضای Club de Paris بیشتر شده اند و در سال 2019 دارای 22 عضو بود، ولی رژیم پکن در این کلوب عضویت ندارد!. کشورهای اعتبار دهنده در سال 1956 در پاریس گرد آمده بودند تا مسئله بدهی های آرژانتین را حل کنند که قرار بر این شد که نشست آنها ادامه یابد، زیراکه مسئله آرژانتین ممکن است در مورد کشورهای دیگر پدید آید. به سبب تشکیل نخستین نشست در پاریس، این گروه عنوان «پاریس کلوب» یافته است.

2005: hugh Sidey روزنامه نگار آمریکایی که دهها سال در مجلات لایف و تایم قلم زده و رویدادهای بزرگ تاریخ معاصر را پوشش داده بود درگذشت و جورج بوش رئیس جمهوری وقت آمریکا اعلامیه فوت اورا شخصا امضاء کرد. hugh سوم سپتامبر 1927 به دنیا آمده بود. او بود که اصرار داشت مطبوعات اخبار را بدون عکس چاپ نکنند و به عکس اولویت بدهند زیراکه جلب مخاطب می کند و عکس، خود بیانگر مطالب بسیار است.

hugh Sidey

کارنامک نوشیروان (خاطره ای از مولف)

در جریان بحران موشکی کوبا و قرارگرفتن جهان در آستانه جنگ اتمی در تهران چه گذشت

در جریان بحران موشکی کوبا ـ Cuban Missile Crisis (16 تا 28 اکتبر 1962) بویژه از 21 اکتبر این سال که جان اف کندی رئیس جمهوری وقت آمریکا دستور بلوکه کردن کوبا و متوقف ساختن حرکت کشتی های دولت مسکو را داده بود که عازم کوبا بودند خبرگزاری پارس و میزهای اخبار بین الملل دو روزنامه کیهان و اطلاعات وضعیت اضطراری و نوعی آماده باش داشتند زیراکه جهان در آستانه جنگ اتمی و نابودی قرار داشت. آماده باش میزهای مربوط دو روزنامه برای تعقیب اخبار و انتشار «شماره فوق العاده» بود و آماده باش خبرگزاری برای دادن پاسخ به تلفن های شاه، نخست وزیر و مقامات مربوط و نیز ارسال آخرین خبرها در آن زمینه از وضعیت به رادیو ایران و تلویزیون غیر دولتی. رسیدن این اخبار به دربار شاه و نخست وزیری و ... از طرُق اداری و وزارت امور خارجه، کُند بود و خبرگزاری پارس ـ تنها خبرگزاری وقت کشور ـ نه تنها مشترک همه خبرگزاری های بزرگ و متوسط جهان بود بلکه یک مانیتور عظیم برای دریافت و ضبط خودکار اخبار رادیوهای سایر کشورها را در اختیار داشت با مترجمان آماده. در آن زمان، این نگارنده (مؤلف این تاریخ آنلاین) دبیر اخبار بین الملل خبرگزاری پارس و عضو تحریریه روزنامه اطلاعات بود. انتشار ساعت به ساعت اخبار مربوط به بحران موشکی کوبا از رادیو دولتی ایران مردم کشور را هم حساس و گوش بزنگ کرده بود. حساسیت وقتی به اوج رسید که خبر رسید دولت مسکو زیردریایی اتمی روانه آبهای نزدیک به کوبا کرده و یکی از این زیردریایی ها ـ زیر دریایی B-59 به فرماندهی والنتین ساویِتسکی و مجهز به اژدر اتمی به چندصد متری خط محاصره رسیده و با کوچکترین اشتباه، جنگ اتمی آغاز خواهد شد. روز بعد خبر رسید که جان اف کندی از کشورهای اروپایی عضو «ناتو» خواسته است که آماده جنگ با شوروی باشند. یک روز بعد خبر رسید که خروشچف گفته است اگر آمریکا موشک های بالیستیک خودرا از ترکیه و ایتالیا خارج کند و تعهد بسپارد که به کوبا تعرض نظامی نکند، پایگاههای اتمی شوروی را در کوبا تعطیل و موشک های اتمی را خارج خواهد ساخت. رسانه های دولت مسکو در توجیه استقرار موشک اتمی در کوبا گفته بودند که این عمل در پاسخ به استقرار موشک بالیستیک اتمی از نوع ژوپیتر در ترکیه صورت گرفته است. ترکیه همسایه دیوار به دیوار شوروی است و کوبا هم تا خاک آمریکا 141 کیلومتر فاصله دارد. 27 اکتبر وضعیت بحرانی تر شده بود به گونه ای که «شنبه سیاه» نام گرفته بود که ساعت 6 و نیم بعد از ظهر روز بعد به وقت تهران (یکشنبه 28 اکتبر) و ساعت ده بامداد به وقت واشنگتن خبر رسید که دو دولت به توافق رسیدند، آمریکا موشک های خودرا از ترکیه و گویا ایتالیا خارج خواهد ساخت و دولت مسکو نیز موشک های خودرا از کوبا و دولت آمریکا وعده داده است که به کوبا حمله نظامی نکند.
در تهران خبر به این صورت تنظیم و منتشر شد که آمریکا موشک های اتمی خودرا از ترکیه و ایتالیا خارج خواهد کرد که سخنگوی سفارت آمریکا در تهران، خارج کردن موشک از ایتالیا را نادرست خواند (که بعدا معلوم شد درست بود). در پی این توافق بود که ارتباط مخابراتی مستقیم کاخ کرملین و کاخ سفید واشنگتن معروف به تلفن قرمز برقرار شد تا وضعیتی مشابه تصمیم فرمانده زیردریایی بی ـ 59 پدید نیاید.
اگر توافق کِندی و خروشچف در 28 اکتبر 1962 چند دقیقه دیرتر صورت گرفته بود کنترل از دست سران دو دولت خارج می شد زیرا فرمانده زیردریایی بی ـ 59 شوروی در خط محاصره کوبا به خدمه این زیردریایی دستور آماده شدن برای شلیک اژدرهای اتمی را داده بود. همچنین فاش شد که فیدل کاسترو با بمباران اتمی شدن آمریکا، چنانچه به کوبا حمله هوایی با هدف از میان بردن پایگاههای موشکی شوروی شود موافقت کرده بود. این دو موضوع پس از فروپاشی شوروی افشاء شده است. بسیاری از روسها کوتاه آمدن سریع خروشچف را که می توانست امتیاز بیشتری بگیرد ندانم کاری و بی تدبیری او خوانده اند.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com