Iranians History on This Day
روز و ماه خورشيدي و يا ميلادي مورد نظر را انتخاب و كليد مشاهده را فشار دهيد
ميلادي
      خورشيدي

 
11 دسامبر
 
جستجو:

 
 


 هديه مولف

اين سايت مستقل و بدون كوچكترين وابستگي؛ هديه ناچيز مولف كوچك آن به همه ايرانيان، ايراني تبارها و پارسي زبانان است كه ايشان را از جان عزيزتر دارد ؛ و خدمتي است ميهني و آموزشي كه خدمت به ميهن و هموطنان تكليف و فريضه است كه بايد شريف و خلل ناپذير باشد و در راه انجام تكاليف ميهني نياز به حمايت مادي احدي نبايد باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد براي نگارش و عرضه در سايت نظرشخص مولف است.
 

 












   لينک به اين صفحه  

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان در طول تاريخ در اين روز 11 دسامبر
ايران
لغو قرارداد تقسيم ايران از سوي لنين - سوء استفاده انگلستان از ناآگاهي ايرانيان و ضعف شديد وطندوستي دولتمردان وقت
لنين

از يازدهم تا چهاردهم دسامبر سال 1917 (دهه آخر آذر 1296 هجري خورشيدي) دولت انقلاب بلشويكي (توده اي) روسيه در چند اعلاميه جداگانه قراردادهاي تحميلي دولت تزاري روسيه به ايران و امتياز هاي كسب شده از ايران را لغو و از بدهي هاي پولي ايران به روسيه صرف نظر كرد.
     لنين شخصا در اعلاميه اي كه در 14 دسامبر 1917 به امضاي او صادر شده بود عهدنامه اوت سال1907 انگلستان و روسيه داير بر تقسيم ايران به دو منطقه نفوذ و يك منطقه بي طرف في مابين و ضمائم محرمانه آن را ساقط از درجه اعتباراعلام داشت و تاكيد كرد كه هرگونه قرادادي كه با استقلال، حاكميت ملي، تماميت ارضي و آزادي ايرانيان مغايرت داشته و آن را محدود كند از اين لحظه بي اثر و كان لم يكن است و همه را پاره كرده و ديگر وجود خارجي كه بتوان به آنها استناد كرد نخواهند داشت.
    مقامات مفلوك و ناآگاه دولت وقت تهران غفلت كردند كه بخواهند؛ اکنون که نظام تزاري روسيه از ميان رفته، قراردادهاي گلستان و تركمن چاي كه با ميانجي گري انگلستان تنظيم شده بود لغو و مناطق متصرفه به وطن بازگردانده شوند. ترديد نبود دولت انقلاب روسيه كه در آن زمان در مناطق شمال ارس با دشواري هاي متعدد رو به رو بود اين خواست را مي پذيرفت.
    در پي اعلاميه لنين، تروتسكي به عنوان كميسر نيروهاي مسلح روسيه اعلام داشت كه به واحدهاي نظامي روسيه كه بر طبق عهدنامه انگلستان و روسيه مبني بر تقسيم ايران در اين كشور مستقر شده اند دستور خروج فوري از ايران را داده است.
    سران انقلاب روسيه سپس براي جلب اعتماد ايرانيان به حرفهاي خود «براوين» ديپلمات روسيه را به تهران فرستادند تا افكار عمومي ايران را حضورا از ماوقع آگاه سازد و به عنوان نماينده سياسي روسيه در ايران بماند.
    20 روز پس از صدور اعلاميه لنين نيروهاي روسيه به فرماندهي ژنرال باراتف ايران را ترك گفتند. در همان روز كه آخرين واحد روس از ايران خارج مي شد، نيروهاي انگليسي چند شهر را در كرمانشاه تصرف كردند كه دولت وقت ايران بالاخره به خود جرات داد و در بهمن همين سال از دولت انگلستان خواست كه با توجه به لغو عهدنامه دوجانبه 1907 از سوي لنين كه با كنار رفتن يك طرف قضيه، از صورت عهدنامه خارج شده است لندن هم لغو آن را اعلام دارد و نيروهاي انگليسي را از قلمرو ايران بيرون برد، واحد نظامي«اس پي آر» را كه افراد آن ايراني ولي مزد بگير انگلستان و زير نظر افسران انگليسي هستند منحل سازد؛ به علاوه ، باشركت نمايندگان ايران در مذاكرات صلح ورساي مخالفت نكند و بپذيرد كه از كالاي انگليسي وارده به ايران عوارض گمركي گرفته شود و دخالت خود را در امور گمركي ايران تعديل كند و درآمد گمركات را پس از برداشت اقساط طلب خود به ايران مسترد دارد. بدبختي بزرگي است كه يك دولت باستاني بر گمركات خود هم حق دخالت نداشته باشد.
    دولت انگلستان درست يك سال بعد (آذر ماه 1297) وعده تحويل نيروي نظامي دست ساخت خود - « اس پي آر» را به ايران و لغو قرار داد 1907 را داد كه بعدا معلوم شد كه اين را هم به خاطر قرارداد در دست تهيه سال 1919 معروف به قرار داد وثوق الدوله انجام داده بود تا بدون رقيب همه ايران را تحت الحمايه و تحت سرپرستي خود قرار دهد كه چون مجلس قرارداد تازه را رد كرد و مردم با پيدايش روشنفکران مستقل متوجه نيرنگها و نيز رشوه گيري وثوق الدوله براي امضاي قرارداد شدند از طريق ديگر وارد عمل شد و آن، راه اندازي كودتاي 1299 هجري خورشيدي (فوريه1921ميلادي) بود و ....
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
در قلمرو انديشه
انتشار «حقوق انسان» تأليف توماس پين، و به اين مناسبت نگاهي کوتاه به عقايد او
Thomas Paine

«حقوق انسان» تاليف توماس پين Thomas Paine انديشمند قرن 18 كه درسال 1791 در جريان انقلاب فرانسه انتشار يافت كمك بزرگي كرد تا اين موضوع مهم مورد توجه قرار گيرد و از ياد نرود. نظريه هاي او كه در اين كتاب آمده است همان است كه در اعلاميه حقوق بشر مصوب مجلس انقلاب فرانسه منعكس است. وي زندگي كردن بدون دغدغه، "آزادي فكر و عمل داشتن" و تملك كردن و انتظار مصون بودن اموال از تعرض را داشتن حقوقي طبيعي براي انسان دانسته كه به استدلال او بدون رعايت آن سعادت و پيشرفت و صلح و امنيت ميسر نخواهد بود. به نظر او حقوق طبيعي اندكي پس از تولد در يك انسان به وجود مي آيند و دولت نبايد اجازه دهد كه اين حقوق به علاوه حيثيت و احترام از انسان گرفته شود.
    «پين» به دليل تكرار تاكيد بر حق تملك و بيان اين مطلب كه دولت يك جامعه مكلف به محافظت از املاك، اموال و بازستاني مطالبات مالي اتباع است از سوي روشنفكران چپ يك متفكر كاپيتاليست تلقي مي شود.
    از بيشتر نظرات «پين» در تنظيم اعلاميه جهاني حقوق بشر مصوب دهم دسامبر 1948 مجمع عمومي سازمان ملل استفاده شده است. يكي از ايرادهاي وارده به مفاد اين اعلاميه كه زير نظر يك حقوقدان ليبرال تنظيم و انشاء شد اين است كه در آن به عبارت «زندگي كردن بدون دغدغه» توماس پين از ديدگاه اقتصادي توجه نشده است، زيرا براي انسان گرسنه و انساني كه احساس اسثتمار شدن كند سراسر زندگاني دغدغه است و آزادي و اصولي از اين دست مفهوم واقعي نخواهد داشت. «پين» زماني كتاب خود را نوشت كه جمعيت كره زمين به يك ميليارد نفر هم نمي رسيد و 157 سال بعد كه اعلاميه جهاني حقوق بشر تصويب شد نفوس جهان از سه ميليارد تجاوز نمي كرد و امروز بيش از شش ميليارد، و دو ميليارد بيش از ظرفيت منابع آن است و دو سوم اين جمعيت (در برابر هشت درصد سال 1948) از جزئيات تحولات و اخبار (اطلاعات) آگاه مي شوند و حقوق واقعي خود را كه همانا استفاده متناسب عادلانه از منابع كره زمين است مصرا مطالبه، و تصاحب آن توسط شماري كم را تحمل نمي كنند و اگر اصلاحي در اين اعلاميه صورت نگيرد، ضمانت اجرايي پيدا نكند و در توزيع ثروت و قدرت تعديلي روي ندهد نمي توان انتظار امنيت و صلح داشت.
    توماس پين كه در سال 1737 به دنيا آمد و بسال 1809 درگذشت در سال 1776 با انتشار كتاب دفترچه مانند خود «عقل سليم» و در پي آن، كتاب «بحران» كمك بزرگي به انقلاب استقلال آمريكا و برقراري نظامهاي جمهوري در جهان كرد.
    پين در كتاب «عصر دليل» كه در سال 1794 انتشار يافت به نظام قديم كشور داري تاخته است و با هر گونه حكومت موروثي و نظام فئودالي (ارباب و رعيتي) مخالفت شديد كرده و نوشته است كه جز آدمهاي رشد نيافته كسي ديگر منطقا نبايد چنين نظامهايي را تحمل كند. وي نوشته است: نظامهاي سلطنتي كه انتخابي نيستند ترسي از عدم رضايت مردم ندارند؛ زيرا كه نمي خواهند دوباره انتخاب شوند. بنابر اين، اين رژيمها مغاير دمكراسي هستند و مردمي كه دمكراسي ندارند احساس حقارت مي كنند.
    «پين» در تاليفات خود بارها نگراني اش را از اين احتمال آشگار ساخته كه اگر مقامهاي يك دولت انتخابي به آلودگي و فساد بگرايند چه بايد كرد؛ آيا بايد آن را از نا آگاهي و ضعف دانش انتخاب كنندگان دانست و يا به حساب شرايط بد جامعه كه باعث فساد مقامها مي شود نوشت. اندشمندان بعد از «پين» در تفسير اين قسمت از عقايد او نوشته اند كه در هر قانون اساسي لازم است كه راه بركناري چنين دولتي و تجديد انتخابات آمده باشد تا مردم مجبور نباشند كه مقامهاي ناباب را تا پايان دوره تحمل كنند و يا دست به عصيان بزنند. برپايه اين تفسيرها، راههاي متعدد در قوانين اساسي كشورها براي تجديد انتخابات و بويژه تجديد انتخاب رئيس جمهور وجود دارد ازجمله جمع آوري «درصد » معيني امضاء و تسليم اين امضاء ها به ديوان عالي كشور جهت اتخاذ تصميم (مانند روسيه) . «پين» يك مهاجر آمريكايي بود.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
در قلمرو دموکراسي
دو مورد از قدرت «ورقه راي» ـ دمکراسی باید از چنگال اصحاب منافع خارج شود
بانو «لاندريو»

دو انتخابات مرحله دوم كه در دومين هفته دسامبر سال 2002 ميلادي در صربستان و ايالت لوئيزياناي آمريكا برگزار شد، استفاده مردم از اهرم دمكراسي را كه «قدرت راي» است به ثبوت رسانيد و درعين حال رشد سياسي توده ها در برخي از نقاط گيتي را نشان داد. در اين دو انتخابات، راي دهندگان خواستند گوشه اي از شمشير برنده اي را كه در اختيار دارند و جز ورقه راي چيز ديگري نيست به نشانه اخطار آشگار سازند.
    در صربستان براي دومين بار، بيشتر راي دهندگان ازخانه خارج نشدند تا ثابت كنند كه از كل اوضاع ناراضي اند و اين بار 55 در صد از آنان راي ندادند و با اين عمل خود صربستان را وارد يك بحران سياسي بزرگتر كردند؛ زيرا كه قانون اساسي اين كشور اجازه نمي دهد كه انتخابات مرحله دوم تكرار شود. در انتخابات لوئيزياناي آمريكا، راي دهندگان در این ايالت جنوبي با مردمی محافظه کار، بانو ماري لاندريو ـ متولد 1955 ـ از حزب دمكرات را به عنوان نماينده خود در سناي فدرال برگزيدند. همین رای دهندگان لوئیزیانا در انتخابات ششم دسامبر 2014 (دور دوم) با آراء خود بانو «مری لاندریو Mary Landrieu» را به رغم اینکه 21 میلیون دلار صرف تبلیغ برای او شده بود برکنار کردند و با 56 درصد آراء «بیل کاسیدی» را که یک پزشک و متولد 1957 است به جای او به سنای آمریکا فرستادند. بیل کاسیدی یک جمهوری خواه است. رای دهندگان لوئیزیانا که نام این ایالت برگرفته از اسم لوئی 14 پادشاه فرانسه است در شرایط امروز جهان مصلحت ندیدند که یک دمکرات (لیبرال) نماینده آنان در سنای فدرال شود. پولی را که کاسیدی و هوادارانش صرف تبلیغات کرده بودند بسیار کم بود.
    اين دو رويدادِ تمرين دمکراسي، اين اميدواري را به وجود آورده است كه مردم (رای دهندگان) اهميت «راي» خود و اين اهرم نيرومند تغيير قدرت را دریابند و روز انتخابات دقّت کامل در دادن رای کنند و بدانند که سکان کشتی کشور را به دست چه کسی و کسانی باید بسپارند و به این ترتیب است که به تدريج، جهان وارد دوران دمکراسي واقعي خواهد شد. پس از جنگ جهانی دوم، اصول دمکراسی که بر پایه فرضيه هاي آن تنظیم شده بود رنگ باخته و مورد سوء استفاده قرار گرفته اند. این سوء استفاده از زمان درگذشت مائو تسه دونگ و فروپاشی بلوک شرق و تجزیه قلمرو مسکو و درنتیجه قدرت گیری غرب و فراگیر شدن کاپیتالیسم بیشتر شده است و در بسیاری از کشورها، اصحاب منافع دولت تعیین می کنند زیراکه پول و وابزار تبلیغات (رسانه ها) در کنترل آنها است. به مصلحت بشریت است که دمکراسي به اصول آن بازگردانده شود و شعارهای دمکراسي از مرحله حرف و نيز ابزار دست اصحاب منافع برای کنترل دولت ها و تصمیم گیری ها خارج شود. «دمکراسي» براي اين نيست که افراد، قدرت را با استفاده از نام آن در خود موروثي و يا مادام العمر کنند. دمکراسي یعنی انتخاب بهترها و شایسته ترها برای خدمت به جامعه، تمدن و بشریت و تأمین سعادت و پیشرفت اعضای جامعه و بشر.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
ساير ملل
اعدام يك مارشال به خاطر جنگيدن در راه ميهن!
مارشال «ميشل ني Michel Ney» ترقي خود را در ارتش مديون انقلاب فرانسه مي دانست، زيرا از يك خانواده فقير بود. در همه جنگهاي ناپلئون از جمله لشكر كشي به روسيه شركت داشت تا به درجه مارشالي رسيد. پس از تبعيد ناپلئون به جزيره الب (تبعيد بار اول) در ارتش فرانسه ماند و حتي با پادشاه تازه فرانسه از در دوستي وارد شد زيرا كه به قول خودش سرباز بود و در خدمت ميهن. دولتهاي اروپايي كه ناپلئون را متفقا شكست داده بودند پس از تبعيد او به «الب» به افسران فرانسوي اخطار كرده بودند كه هر گونه كمك به ناپلئون و حمايت از او را «خيانت» تلقي خواهند کرد. طولي نكشيد كه ناپلئون به فرانسه بازگشت، پادشاه به خارج از كشور گريخت و افسران و سربازان و مردم به ناپلئون پيوستند. دولتهاي متحد عازم جنگ با ناپلئون شدند و در «واتر لو» در بلژيك اورا شكست دادند. مارشال ني در اين جنگ يكي از فرماندهان ارتش ناپلئون بود. وي پس از شکست واترلو حاضر به فرار به خارج نشد که هفتم دسامبر سال 1815 اورا به اتهام خيانت محاكمه و به اعدام كردند.
    مارشال ني در دفاع از خود تنها يك جمله را بيان داشت كه سرباز كاري جز دفاع از وطن ندارد. ازعمل خود عذر خواهي نكرد و هنگامي كه اورا در برابرجوخه آتش قرار دادند خودش به سربازان جوخه فرمان شليك داد و فريازد: هدف؛ قلب مارشال ني، شليك.
    فرانسويان با توجه به رفتار ميهندوستانه ب مارشال ني براي وي احترام فراوان قائلند و اورا يك قهرمان فرانسه و «شجاع شجاعان» مي خوانند.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
زادروز مارشال ژوكف فاتح برلین و قهرمان شوروي -
نگاهي كوتاه به كارها و نظرات ژوكف
ژوکوف در ميدان جنگ

امروز زادروز مارشال گئورگي ژوكف فاتح برلین، نابغه نظامي روسيه و قهرمان شوروي است كه 11 دسامبر سال 1896 به دنيا آمد. ژوكف كه پدرش يك كشاورز فقير بود، يك سرباز وظيفه در ارتش تزاري بود كه در انقلاب بلشويكي اكتبر 1917 شركت كرد و وارد حزب كمونيست شد. او سپس به عنوان يك سرباز ارتش سرخ در جنگ با ضد انقلابيون شركت كرد. ژوکف در سال 1939با واحدهاي تحت فرمان خود نيروهاي ژاپني را كه پس از اشغال منچوري چين به مغولستان تجاوز كرده بودند از آنجا اخراج كرد.
     پس ازرسيدن نيروهاي ارتش آلمان به دروازه مسكو، خود فرماندهي دفاع از پايتخت را به دست گرفت و با بكارگرفتن آتش وسيع و بي سابقه توپ، در دسامبر1941 آلماني ها را با تحمل تلفات سنگين مجبور به عقب نشيني كرد و با اين كه رئيس ستاد ارتش شوروي بود و بايد در دفتر خود مي نشست، به صحنه شتافت و شخصا به آزاد ساختن استالينگراد پرداخت و موفق شد كه بهترين افراد و ژنرالهاي آلمان را در آنجا به اسارت بگيرد. سپس به ياري مارشال وروشيلوف در شكستن محاصره طولاني لنينگراد (سن پترز بورگ) شتافت و پس از رفع محاصره، از اوكراين حمله همه جانبه خود به نيروهاي آلمان را آغاز كرد كه به حمله نهايي سال 1345 انجاميد و در آوريل همين سال برلین را تصرف كرد و در شرق آلمان مستقر شد.
     ژوكف با وجود انعقاد يك پيمان عدم تعرض ميان آلمان و شوروي، قبلا تعرض آلمان به شوروي را پيش بيني كرده بود و همراه با دلايل خود، در اين زمينه به استالين هشدار داده بود.
    ژوكف به تجربه تاريخ عقيده خاص داشت و مي گفت كه نبايد ترتيبات صلح مانع تمهيدات دفاعي يك كشور شود. ژوكف مي گفت كه نيروهاي بالقوه دشمن بايد به مسافت بسيار دور از مرزهاي اصلي وطن باشند و با اين استدلال تا روزي که زنده بود با تخليه شرق المان و كشورهاي حد فاصل اروپاي غربي و روسيه مخالف بود. آن چه كه از سال 1989در اروپا با موافقت سران مسكو انجام شد درست عكس عقايد ژوكف بوده است.
     مطبوعات غرب كه روانشناسي استالين را مي دانستند در بزرگ كردن ژوكف و اين كه او برنده جنگ با هيتلر بود تلاش بسيار كردند و به اين وسيله اورا از چشم استالين كه مي خواست پيروزي به نام او در تاريخ ثبت شود انداختند و استالين براي كوچك كردن ژوكف اورا بركنار و به يك كار كوچك در «اودسا» گمارد.
     پس از درگذشت استالين، ژوكف به قدرت بازگشت و در سال 1955 وزير دفاع و در سال 1957 عضو كميته مركزي حزب كمونيست شد. ژوكف كه عقيده به نوسازي لاينقطع تسليحات و باز نايستادن از كار ساختن سلاحهاي هرچه پيشرفته تر داشت راه را براي برتري تسليحاتي روسيه باز كرد. او بود كه گفت سلاحهاي پيشرفته به خودي خود مانع جنگ مي شوند (فرضيه بازدارندگي) زيرا كه يك دولت تا مطمئن به پيروزي نشود دست به نعرض نمي زند.
     طبق اين فرضيه ژوكف كه نظرات او در آكادمي هاي نظامي تدريس مي شود اگر همه كشورها بتوانند ازسلاحهاي دفاعي لازم برخوردار شوند، ديگر جنگي روي نخواهد داد. «ضعف نظامي» باعث جنگ مي شود.
     وي گفته است كه هيچ كس نمي تواند پايان يك جنگ و نتايج آن را پيش بيني كند. ژوكف در جنگ تعرضي معتقد به نيروي ورزيده، متحرك، كم و سرباز حرفه اي بود و در جنگ دفاعي عكس اين نظر را داشت. از او نقل كرده اند كه تا دست يافتن به سلاحهاي برتر، مي توان براي بازداشتن حريف، به دروغ و خدعه هم متوسل شد و خود را داراي اين نوع سلاحهايي وانمود كرد. از گزارش هايي كه در باره ژوكف نوشته شده چنين بر مي آيد كه وي اوضاع امروز جهان را كه قدرتهاي بزرگ مانع از دسترسي كشورهاي كوچكتر به سلاحهاي پيشرفته و موثر خواهند شد پيش بيني كرده بود. او همچنين اواخر عمر ابرقدرت شدن چين و اروپاي غربي را پيش بيني كرده بود و گفته بود كه رقابت هاي اقتصادي شديدا افزايش خواهد يافت.
    ژوكف در دوران خروشف چندي مورد توجه او بود كه چون با برنامه همزيستي مسالمتآميز خروشچف با غرب ميانه خوبي نداشت و مي گفت كه يكي از دو قدرت بالاخره از سر راه ديگري بايد كنار برود از چشم وي افتاد.
     پس از بركناري خروشچف، ژوکف دوباره مورد توجه قرار گرفت و سپس باز نشسته شد و به نوشتن كتاب از جمله خاطرات خود روي آورد و در سال 1974 درگدشت و شاهد كنار رفتن شوروي از برابرغرب و فروپاشي آن نشد تا رنج ببرد.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
پادشاهي كه ازدواج با زن مورد علاقه اش را بر ادامه سلطنت ترجيح داد
دوك آو ويندسر و همسرش واليس سيمسون

كاري كه ادوارد هشتم پادشاه وقت انگلستان در يازدهم دسامبر سال 1936 انجام داد شايد در همه تاريخ نظير نداشته باشد. وي در اين روز از سلطنت كنارگيري كرد تا بتواند با زن مورد علاقه اش بانو «واليس سيمسون»كه قبلا دو بار ازدواج كرده و طلاق گرفته بود ازدواج كند و براي اين اقدام خود در يك نطق راديويي از مردم انگلستان پوزش طلبيد و از آنان خواست كه از اين ازدواج او (ازدواج با زن مطلقه، از عوام الناس و خارجي) حمايت كنند، و تاج و تخت را به برادر كوچكش سپرد كه به نام جورج پنجم (پدر اليزابت دوم) پادشاه شد.
     ادوارد هشتم از آن زمان تا پايان عمر به نام«دوك آو ويندسر» در كنار واليس به ادامه حيات پرداخت. واليس يك بانويآمريکايي از شهر بالتيمور ايالت مريلند بود. واليس هم درگذشته است.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
روزي که روزولت از آلمان و ايتاليا به عنوان دو امپرياليست كه مي خواهند جهان را برده خود كنند نام بُرد
11 دسامبر 1941 كنگره آمريكا پيشنهاد روزولت رئيس جمهور وقت اين كشور براي دادن اعلان جنگ به آلمان و ايتاليا را تصويب كرد. روزولت در نطقي در كنگره، از آلمان و ايتاليا به عنوان دو امپرياليست و دو دولتي كه مي خواهند جهان را برده خود كنند نام برده بود.
     روزولت با محاسبه دقيق و با هدف ابرقدرت كردن آمريكا و پشت سر گذاردن ركود اقتصادي طولاني اش وارد جنگ جهاني دوم در اروپا شد. وي هنگامي وارد جنگ در اين جبهه شد كه هيتلر بيشتر نيروهاي خود را در جبهه شوروي بكار انداخته بود و با توجه به اشغال نظامي ايران از سوي روسيه و انگلستان، ديگر اميدي به پيروزي پيشواي آلمان نبود. سقوط ايران صرفا بر اثر خيانت چند افسر ارشد بود، نه شكست در جنگ، زيرا كه جنگي صورت نگرفته بود.
     روزولت هشتم دسامبر به دولت ژاپن اعلان جنگ داده بود، زيرا كه بامداد هفتم دسامبر سال 1941 نيروي دريايي امپراتوري ژاپن به پايگاه ناوگان امريكا در اقيانوس آرام ــ پرل هاربور ــ واقع در مجمع الجزاير هاوايي شبيخون زده بود كه ضمن آن بيش از 2 هزار و 400 تن آمريكايي كشته، 188 هواپيما منهدم، هفت ناو جنگي غرق شده و چندين ناو ديگر آسيب ديده بود.
     تني چند از مورخان با اسنادي كه به دست آورده اند نوشته اند كه سياست روزولت (نقشه و تعمد او) باعث شده بود كه ژاپن به پرل هابور شبيخون بزند تا مردم آمريكا راضي و راغب به ورود به جنگ جهاني دوم شوند. به نوشته اين مورخان، جلوگيري از حمل نفت از قاره آمريكا به ژاپن جزيي از اين نقشه بود كه ژاپني هارا خشمگين كرده بود. چرچيل از ورود آمريكا به جنگ خرسند شده بود زيرا كه پس تسليم شدن فرانسه، در برابر آلمان و ژاپن تنها مانده بود.
    امپراتوري ژاپن با شعار اخراج استعمارگران غرب از آسيا؛ متصرفات انگلستان، فرانسه، هلند و پرتغال را در جنوب شرقي آسيا و همچنين دومينيون استراليا را مورد حمله قرارداده بود، حال آنکه هدف واقعي آن دست انداختن بر مواد خام، نيروي انساني ارزان، بازار فروش و بويژه منابع نفت اندونزي و راههاي دريايي منطقه بود.
     ازآنجا که ژاپني ها چين را هم مورد حمله قرار داده و در آنجا کشتار به راه انداخته بودند؛ همان زمان، مورخان در صداقت شعار آنان (اخراج استعمارگران غربي از آسيا) ترديد کرده اند.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
نخستين هواپيماي مسافربر مافوق سرعت صوت
يازدهم دسامبر سال 1967 ميلادي نخستين جت مسافربر مافوق سرعت صوت به نام كنكورد، ساخت مشترك فرانسه و انگلستان در«تولوز» فرانسه به معرض تماشا گذارده شد. شركتهاي هواپيمايي دولتي فرانسه و انگلستان بعدا از اين هواپيما در بعضي خطوط خود از جمله ميان امريكا و اروپا استفاده كردند كه زمان مسافرت را كاهش داد.
    پس از مدتي توليد اين نوع هواپيما متوقف شد و بعد از منفجر شدن يكي از اين هواپيماها پس از برخاستن از فرودگاه پاريس پرواز بقيه انها تا مدتي متوقف گرديد و سپس از جريان خارج شدند. بهاي بليت پرواز با اين نوع هواپيما نسبتا گران بود.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
پينوچت مرد، و مجازات او به آن دنيا حواله شد
Auguto Pinochet
ژنرال اوگوستو پينوچت (پينوشه) دهم دسامبر 2006 در بيمارستان نظاميان در شهر سانتياگو (پايتخت كشور شيلي) در 91 سالگي از بيماري قلب درگذشت و به اين ترتيب مجازات او به آن دنيا موكول شد. ترديد است كه وجدان و ضمير او از آن همه جرم عمومي و نقض حقوق بشر ناراحت شده بود و در دل احساس ندامت كرده بود.
    يينوشه در نوامبر 2006 - ماه پيش از مرگ و در مراسم نود و يكمين زادروز خود طبق نوشته اي كه زنش براي روزنامه نگاران قرائت كرده بود مسئوليت همه جرائم و تخلفات 17 سال حكومتش را شخصا برعهده گرفته بود. پينوچت 25 نوامبر سال 1915 به دنيا آمده بود. بزرگترين اتهام او نقض حقوق بشر بود. ربودن، شكنجه و قتل دست كم سه هزار و 197 مخالف سياسي را به حساب او نوشته اند. وي درجريان كودتاي 1973 خود بر ضد دكتر سالوادور آلنده (اينده) از محبوبترين مردان وقت باعث مرگ او شده بود. پينوچت 17 سال با ديكتاتوري بر شيلي حكومت كرده بود. نوشته اند كه او به خواست دولت واشنگتن و كمك سازمان مركزي اطلاعات آمريكا (سيا) برضد دكتر آلنده كودتا كرده بود، كودتايي بسيار خشن و خونين.
    در دهه هاي 1990 و 2000 هزاران شكايت از او تسليم دستگاه قضايي شيلي شده بود ولي محاكمه او به عذر پيري و بيماري هربار به تعويق مي افتاد. وي در خانه اش تحت نظر بود (بازداشت خانگي).
     در پي مرگ پينوچت، اين سئوال مطرح شده بود كه ممكن است، وي از طريق پزشكان متوجه عنقريب بودن مرگ خود شده بود كه براي رهانيدن دستيارانش از مجازات، در زادروز خود آن اعلاميه را صادر كرده بود. حكومت شيلي اينك در دست همان كساني است كه وي در دهه 1970 آنان طرد و متواري ساخته بود.
    پس از اعلام مرگ پينوچت، بسياري از مردم شيلي به خيابانها ريختند و به شادي پرداختند. عده اي از آنان هم به سوي بيمارستان نظاميان به راه افتاده بودند تا جنازه اش را قطعه قطعه كنند كه پليس، در خيابانهاي منتهي به بيمارستان، مانع قرار داده بود و در همين جا بود كه افراد خشمگين حريق در خيابان به راه انداختند (عكس پايين).


 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
نامه (دستخط) تولستوي: 8هزار دلار
در دسامبر 2006 در حراج ساتبي (ويژه اشياء عتيقه) يك نامه تولستوي نويسنده بزرگ روس به هشت هزار دلار بفروش رفت. بايد دانست كه هزاران نامه (دستخط) از تولستوي به جاي مانده است و نامه اي كه به هشت هزار دلار به فروش رفت، يك دستخط كمياب نبود. تولستوي در سال 1828 به دنيا آمد، 82 سال عمر كرد و در سال 1910 درگذشت.
تولستوي در حال نوشتن

 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
تاريخ از نگاهي به تصوير
مسکو تايمز: سرانجام تلخ ولاديمير كراسنيخ !، زندگاني در چنين اطاقي! ـ عاقبت مردي که دهها سال کار کرد و براي نجات وطنش با آلمان جنگيد


مسكو تايمز (نشريه اي به زبان انگليسي) در دسامبر 2006 ضمن درج اين عكس (عكس بالا) كه اقامتگاه ولاديمير كراسنيخ 82 ساله را نشان مي دهد، نوشته بود: اين ولاديمير يك بازنشسته روس است كه اينك در اطاقي به اين شكل، پر از تار عنكبوت و آكنده از بوي فضولات انساني زندگي مي كند و در انتظار به پايين رسيدن عمر است. او نه تنها دهها سال كار كرده بود تا اواخر عمر آسوده زندگي كند، بلكه در جريان جنگ جهاني دوم به عنوان يك سرباز پياده جان بركف نهاده بود تا آلماني ها را از وطن سوسياليستي (كه اينك 15 قسمت شده و گروهي را قدرتمند و گروه ديگر را ثروتمند كرده است) بيرون راند. او هرگز تصور فروپاشي وطنش،به تاريخ سپرده شدن مارکسيسم و افتادن خود به اين روز را نمي توانست بكند. ولاديمير داراي فرزند است، ولي تنها و به اين صورت زندگي مي كند!. او مي گويد که در دنياي امروز انتظار کمک داشتن از فرزند يک سراب است. تنها وسيله ارتباط ولاديمير با جهان خارج از اين اطاق، يك راديو است و آن هم از بس فرسوده شده صدايش از ته چاه درمي آيد. ولاديمير كه اقامتگاهش را سگداني مي نامد، براي انتقال به اطاقي بهتر درخواست داده است ولي بايد تا 15 سال ديگر (96 سالگي) در انتظار بماند!، آيا او تا آن زمان زنده خواهد ماند؟.
    مي دانيم كه روسيه امروز كشوري پهناور [وسيعترين سرزمين بر سطح کره زمين]، ثروتمند، نفتدار و تنها با کمي بيش از 140 ميليون نفوس است.
 نقل اين مطلب بدون ذکر نشاني پايگاه و نام مولف (نوشيروان کيهاني زاده) ممنوع است زيرا که نتيجه تحقيقات شخص وي و نظر اوست.
برخي ديگر از رويدادهاي 11 دسامبر
  • 1792:   محاكمه لوئي 16 پادشاه فرانسه به اتهام خيانت در دادگاه انقلاب پاريس آغاز شد كه در ماه ژانويه با گيوتين گردن زده شد.
  • 1812:   نخستين روزنامه كه اعلام كرده بود ميزان چاپ اگهي در آن نامحدود است به نام « گازت » در آمريكا انتشار خود را آغاز كرد .
  • 1937:   ايتاليا از عضويت جامعه ملل كناره گيري كرد تا دستش براي تصرف كشورهاي افريقايي و حوزه مديترانه كه در زمان امپراتوري روم در قلمرو اين كشور بودند باز باشد.
  • 1961:   آدولف آيشمن از افسران ويژه هيتلر در دوران جنگ جهاني دوم كه پس از جنگ به امريكاي لاتين فرار كرده بود و از آنجا به اسراييل ربوده شده بود پس از محاكمه به اتهام كشتن يهوديان اروپا، مجرم شناخته شد و بعدا اعدام گرديد.



  •  

    مطالعه اين سايت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشاني کامل سايت و نام مولف آن) آزاد است، مگر براي روزنامه هاي متعلق به دولت و دستگاههاي دولتي؛ زيرا كه مولف اين سايت اكيدا «روزنامه نگاري» را كار دولت نمي داند. روزنامه عمومي به عنوان قوه چهارم دمكراسي بايد كاملا مستقل از دولت و سازمانهاي عمومي باشد تا بتواند رسالت شريف خود را به انجام برساند.


     تماس با مولف:

    editor (a) iranianshistoryonthisday.com
    n.keihanizadeh (a) gmail.com