Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

2 مي

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

نیروهای نظامی ایران در اروپا ـ اشاره ای به تغییر فرهنگ و روانشناسی مردم براثر مهاجرت ها

داريوش بزرگ

بوغابیش (بگابیش) ژنرال پارسی كه درسال 514 پیش از میلاد، در نیمه فروردین ماه با 81 هزار سرباز از دریای مرمره را گذشته بود تا در اروپای جنوب شرقی اقوام غیر متمدن را از نزدیكی مرزهای ایران براند دوم ماه می این سال (12 اردیبهشت) نیروهای خود را دو دسته كرد، دسته ای را روانه مقدونیه ساخت و دسته دیگری را مامورکرد تا منطقه تراس (تراكیه، مناطق شمالی دریای اژه ـ جنوب بلغارستان امروز)را تصرف كنند. این لشكر كشی به تصمیم داریوش بزرگ انجام شده بود. داریوش نیز بمانند كوروش بزرگ نمی خواست كه با نزدیك شدن اقوامی با تمدن و فرهنگ عقب مانده و احیانا مُنحَط به مرزهای ایرانزمین، به منش ایرانیان ـ رفتار و كردار و نیز فرهنگ و تمدن پیشرفته آنان آسیب وارد شود.
دولت های ایرانی پیش از نیمه قرن هفتم میلادی با تحمل هرگونه هزینه مانع از این مهاجرت ها به ایرانزمین شده بودند. ورود همین اقوام از آسیای شمال شرقی به ایران در قرون هشتم و نهم میلادی (پس از سقوط ساسانیان) و دنباله آن تا قرن سیزدهم و قبلا به روسیه و اروپای شرقی و جنوبی؛ فرهنگ و روانشناسی مردم این مناطق را دگرگون ساخته است و در مناطقی از روسیه و اروپای جنوبی و شرقی (درمقایسه با سایر نقاط اروپا) از عوامل درگیری های داخلی، تا حدّی عقب ماندگی و بی ثباتی بوده است. به باور مورخان و جامعه شناسان، در این مناطق خودخواهی افراد؛ چاپلوسی و دروغگویی، فساد و تفرقه تا حدی زیاد ریشه در همین مهاجرت ها دارد.
نیروهای ژنرال بوغابیش منطقه دِلتای دانوب و از جمله رومانی امروز را تصرف و تا اوکراین کنونی پیش رفتند.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

تنبیه فرمانداران نافرمان قفقازِ ایران باستان و مناطق ساحلی دریای سیاه

به نوشته مورخان ارمنی و به نقل از آنان، تاریخنگاران روس؛ یك سپاه از ارتش ایران به فرماندهی «اسپهبد مِهرداد» دوم ماه می سال 364 پیش از میلاد عملیات پاك كردن مناطق ساحلی دریای سیاه (در قفقاز و آسیای صغیر ـ ترکیه امروز) را از وجود فرماندارانی كه وفاداری آنان نسبت به دولت (دولت ایران وقت) مورد تردید قرار گرفته بود به پایان رسانید.
برخی از این فرمانداران از جمله فرماندار «هراكلیا» دست به نافرمانی علنی زده بودند و دستورهای اردشیر دوم ـ شاه هخامنشی وقت را رعایت نمی كردند. عملیات نظامی برای سركوبی، دستگیری و مجازات کردن این یاغیان هفت ماه به طول انجامیده بود. اردشیر دوم هفت سال بعد (بسال 357 پیش از میلاد) درگذشت.

خواست پارسیان هند از دولت رضاشاه ـ اشاره ای به کشتار زرتشتیان در دوران صفویه

به رغم کشتار بی رحمانه زرتشتیان ایران (پارسیان خالص) در دوران صفویه و بویژه در قرن هفدهم و کاسته شدن شمار آنان از چند میلیون به چندصدهراز، دوم ماه می 1932 ـ دوازدهم اردیبهشت1311 «دینشاه ایرانی» رئیس وقت انجمن پارسیان هند در پنجمین روز اقامت خود در تهران ضمن تمجید از برانگیخته شدن مجدد احساسات میهندوستانه ایرانیان و توجه آنان به گذشته باعظمت وطن خود و اخلاقیات اصیل ایرانی، از دولت وقت خواست تا پارسیانی را كه در قرون هفتم و هشتم میلادی (پس از تعرّض عرب و سقوط ساسانیان) اجبارا ترك وطن كرده و عمدتا در هند اقامت گزیده ولی خودرا همچنان ایرانی (پارسی) می دانند و به ایران وفادار مانده و به ترویج منش (خصال) ویژه و تمدن ایرانیان پرداخته اند، از مزایای اتباع ایران برخوردار سازد تا بتوانند با استفاده از این مزایا، به آبادانی و توسعه وطن نیاكان با تاسیس مدارس و بیمارستانها و نیز سرمایه گذاری در صنعت و كشاورزی كمك كنند. [همین کاری که دولت اسپانیا از دو دهه پیش کرده است].
وی سپس به تفصیل از پیشرفتهای هند كه نتیجه تلاش و سرمایه و مهارت پارسیان بوده است سخن گفته بود و مقامات دولت وقت وعده فراهم آوردن تسهیلات را داده بودند، ولی ....، زیرا كه در آن زمان هندوستان (همه شبه قاره) وابسته به انگلستان بود و این دولت مایل نبود كه سرمایه پارسیان كه داشتند هند را صنعتی می كردند از شبه قاره خارج و قسمتی از آن به ایران منتقل شود. اگر «تاریخ» را گواه بگیریم، خواهیم دید كه در دو قرن گذشته (پس از زندیه)، تلاش هایی بکار رفته است تا ایرانی و ایران سر بلند نكند و یك نیروی معارض نشود.
شاه عباس بیشتر زرتشتیان کرمان را که گنجعلی خان فرماندار این استان کمر به کشتن [قتل عام] آنان بسته بود به اصفهان کوچ داده بود. اینان بودند که اصفهان را به صورت «جهانی از هنر» در آوردند که لقب «اصفهان، نصف جهان» به دست آورد. همین زرتشتیان منتقله به اصفهان، ارتش ایران وقت را به واحدهای توپخانه مجهز کردند، ولی جانشینان شاه عباس که تعصب خرافات گونه مذهبی داشتند، برچسب آتش پرست و «گَبر» به آنان زدند و بسیاری از ایشان را «بدون دلیل» کشتند. در سده های هفتم تا دهم میلادی ـ کرمان که تا مرکز خلافت اسلامی (دمشق و سپس بغداد) فاصله زیاد داشت دارای بزرگترین جامعه زرتشتی بود که گسترش آن تا زمان گنجعلی خان (اوایل قرن هفدهم) ادامه داشت و پس از کرمان، منطقه یزد.

مجلس ایران نخست وزیر (رئیس دولت) را که نتوانسته بود به گرانی پایان دهد برکنار کرد

ابراهيم حکيمي

دوازدهم اردیبهشت 1324 محمد صادق طباطبایی رئیس وقت مجلس در آغاز جلسه آن روز خطاب به نمایندگان گفت: جنگ جهانی دوم در اروپا پایان یافت، ولی در ایران، ما هنوز پس از دو هفته نتوانسته ایم برای كشورمان نخست وزیر تعیین كنیم و به نااطمینانی و شایعات كه به گسترش ناامنی و گردنكشی كمك می كند پایان دهیم و ....
مجلس 28 فروردین 1324 با رای عدم اعتماد خود مرتضی قلی بیات نخست وزیر وقت را كه نتوانسته بود به گرانی روزافزون پایان دهد بركنار كرده بود و كشور را بدون رئیس دولت گذارده بود. بیات در اواخر آبان ماه پس از این كه دكتر مصدق پیشنهاد نخست وزیر شدن را رد كرده بود به این سمت تعیین شده بود. بنابراین، تنها پنج ماه و چند روز رئیس دولت بود.
در جلسه 12 اردیبهشت پس از ایراد چند نطق دیگر و طرح دو ـ سه پیشنهاد، به نخست وزیر شدن ابراهیم حكیمی (حكیم الملك) رای گرفته شد كه به تصویب رسید و بحران کابینه پایان یافت.

غَلیان احساسات ملّی ایرانیان و «بدانسته باش» سخت انگلستان در قبال بحرین

در این روز در سال 1331 كه احساسات ملّی ایرانیان به غَلیان درآمده بود و دولت وقت (دولت دكتر مصدق) تحت فشار قرار گرفته بود تا با توسل به هر وسیله از جمله نیروی مسلح، بحرین را به قلمرو وطن بازگرداند، دولت انگلستان با صدور یك «بدانسته باش» شدیدالحن، به دولت ایران تاكید كرد كه فراموش نكند كه بحرین تحت الحمایه انگلستان است و انگلستان در صورت لزوم از سرزمین های تحت الحمایه دفاع مسلحانه خواهد كرد.
پهلوی دوم اواخر دهه 1340 از بحرین که طبق مصوّبه مجلس، استان چهاردهم ایران بود (بدون این که چنین اختیاری داشته باشد) صرف نظر کرد!.

مسائل 800 ساله ایران و راه حل های ارائه شده به مصدق ـ دادستان كل باید سریعا هرگونه قانون شکنی و فساد را تعقیب کند

به تصمیم دكتر مصدق نخست وزیر وقت، دوازدهم اردیبهشت سال 1331 (دوم ماه می 1952) شرح مذاكرات جلسه 23 فروردین همین سال اندیشمندان درباره دشواری های ایران به صورت بخشنامه به كارمندان دولت ابلاغ شد تا با دادن امضاء آن را دریافت دارند و برای حل مشكلات همكاری كنند. شرح مذاكرات قبلا به صورت خبری نسبتا كوتاه در روزنامه ها انتشار یافته بود، كه ظاهرا كافی تشخیص داده نشده بود.
     23 فروردین 1331 محمد مصدق رئیس دولت وقت شصت تن از آگاهان، اندیشمندان و دلسوزان كشور را به خانه خود دعوت كرده بود تا راههایی برای حل مسائل داخلی ایران كه از آغاز آن 8 قرن (زمان مغول ها) و تشدید و گسترش آن 150 سال می گذشت به دست دهند.
     در پایان این جلسات که تا دهم اردیبهشت به درازا کشیده بود، علل مسائل جمع بندی و به مصدق داده شده بود که وی این علل را به صورت بخشنامه درآورد و به ادارات ابلاغ کرد تا به کارمندان بدهند و از آنان امضاء بگیرند که تکرار نشود. طبق نظر این 60 تن، مسائل از این قرار بود:
     ـ كندی كار در دستگاه قضایی و وجود ضعف های متعدد در این دستگاه.
    ـ وجود فساد در دستگاه ثبت اسناد و زمین خواری، حتی ثبت دادن مسیل ها ـ کوهها و دشت ها به نام افراد که باید متعلق به همه ملت (ملی) باشند.
    ـ نبود سرعت عمل در دستگاه بازرسی كل کشور و بموقع اقدام نکردن دادستان کل که اختیارات وسیع در ریشه کن کردن فساد و تباهی ها دارد و باید که سرعت عمل داشته باشد، و این كه دادستان كل باید خود را وكیل مدافع همه مردم و همه كشور و همه منافع آن بداند و بموقع و سریع اقدام كند.
    ـ ضعف و نارسا بودن دستگاه جمع آوری مالیات ها و عوارض، ورود کالا به صورت قاچاق به کشور و وجود فساد در دستگاه مالیه.
    ـ وجود بوروكراسی پیچیده و پُر از تشریفات و كاغذ بازی، اِسراف و نبود نظام اداری درست و نیز وجود تشكیلات متعدد غیر ضرور.
    ـ وجود پارتی بازی و نِپوتیسم (توجه به بستگان و دوستان) در انتصابات و معاملات دولتی.
    ـ رشوه، جعل و دروغ در دستگاه اداری.
    ـ آموزش و پرورش نارسا، كهنه [برنامه های تدوین شده در فرانسه به ابتکار ناپلئون بناپارت] و اصطلاحا «استعماری» و مدرک گرایی.
     ـ وجود یک نظام استخدام دولتی خلاف منطق و علم اداره و اصطلاحا تحمیلی در گذشته از سوی دولت های استعمارگر که باقی مانده است.
    ـ نبود سیستم بازنشستگی همگانی.
    ـ ادامه فئودالیسم قرون وسطایی و توانگربازی.
    ـ نبود ضابطه و شرایط برای اشتغال بکار (بدست آوردن پروانه و مجوز برای هرکار و پیشه).
    ـ نبود دستگاه شناخت و نیز تشویق و ترغیب كارشناسان و افراد ماهر وطن در هر رشته در بكار انداختن استعداد و خلاقیت خود.
    ـ نبود فهرستی از كارشناسان هر رشته (بانك مشاغل و حرفه ها).
    ـ نبود سیاست حمایت مالی ازاستعدادها.
    ـ نبود برنامه برای عمران و پیشرفت کشور.
    ـ نبود یك دستگاه اطلاعات ویژه كه به طور ناشناس مشكلات روزمره مردم را گزارش و همان روز توسط مدیریت این دستگاه در شورای وزیران مطرح، بررسی و راه حل پیدا شود و اولویت دادن به رسیدگی به شكایات مردم (نامه ها) از سوی شخص رئیس دولت، وزیران، كمیسیون عرایض مجلس و مراجع مربوط.
    و چندین علت دیگر.
    اهم راه حل هایی که ارائه شده بود:
     ـ فعال کردن دادستانی کل کشور که وظیفه تعقیب هرگونه قانون شکنی و فساد را که از آن اطلاع حاصل کند راسا دارد و مدافع کشور و مردم از شرّ مجرمین است.
    ـ انتشار شکایات رسیده به كمیسیون عرایض پارلمان در جراید و ارجاع آنها پس از رسیدگی، به نخست وزیر [رئیس دولت]، هیات رئیسه مجلس و دادستان کل بر حسب مورد.
     ـ ایجاد یك دستگاه اطلاعات ویژه كه به طور ناشناس مشكلات روزمره مردم را گزارش و همان روز توسط مدیریت این دستگاه در شورای وزیران مطرح، بررسی و راه حل پیدا شود.
    ـ ایجاد دفتری ـ بدون کاغذبازی [تشریفات اداری] در هر موسسه دولتی برای دریافت و رسیدگی به شکایات و پیشنهاد ها.
    ـ انتخاب مدیران دولتی از میان داوطلبان، پس از اعلام خالی شدن صندلی یک مدیریت در جراید، از طریق مصاحبه و ....
    ـ ایجاد یک موسسه آماری که هرلحظه از شمار کارشناسان هر رشته اطلاع داشته باشد.
    ـ تعیین جایزه برای کشف و یا افشاء هرگونه تخلّف اداری، پارتی بازی و توصیه بازی و سوء استفاده.

مطلبي که مؤلف اين تاريخ آنلاين درباره مسائل اداراي ـ مالي ايران در صفحه 7 روزنامه اطلاعات مورخ هفتم بهمن 1347 نوشت

تظاهرات بی سابقه معلمان مدارس تهران ـ نخست وزیر شدن علی امینی، پایان فئودالیسم ایران و انجام برخی اصلاحات

شهر تهران در نیمه دوم اپریل 1961 و نخستین هفته ماه می (اردیبهشت 1340) صحنه اعتصاب و راهپیمایی انبوه معلمان پایتخت بود كه تا کناره گیری نخست وزیر ادامه داشت. معلمان هر روز در صفوف منظم چندین هزار نفری و ظاهرا دراعتراض به دریافتی ماهانه خود در خیابانهای تهران راهپیمایی می كردند. کلاسهای درس این معلمان در زمان این راهپیمایی ها تعطیل بود. شاید این نخستین اعتراض معلمان از این دست در تاریخ ایران بود. محمد درخشش از سران مجامع معلمان وقت در راه اندازی این تظاهرات نقش موثر داشت. 12 اردیبهشت (دوم می) كه معلمان پس از راهپیمایی در خیابانهای مركزی پایتخت، در میدان تاریخی بهارستان جمع شده بودند تا اعتراض خودرا به گوش مجلسیان برسانند، در این میدان با تیراندازی پلیس رو به رو شدند كه منجر به قتل دكتر عبدالحسین خانعلی دبیر دبیرستانهای منطقه یکم (غرب تهران) و جرح گروهی دیگر شد که سه نفرشان به بیمارستان منتقل شدند. با وجود این، تا چهار روز پس از آن، این تظاهرات ادامه یافت و هرروز گروهی دستگیر شدند. تظاهرات معلمان (که بعدا گفته شده بود طبق یک نقشه و برنامه سیاسی انجام می شد) سرانجام منجر به کناره گیری جعفر شریف امامی از نخست وزیری و تغییر كابینه شد، دکتر علی امینی شانزدهم اردیبهشت نخست وزیر شد و محمد درخشش را (متوفی در آمریکا) وزیر فرهنگ (آموزش و پروش و علوم فعلی) کابینه خود کرد. بعدا 12 اردیبهشت را در ایران «روز معلم» نامگذاری کردند و چون درست 18 سال بعد (ساعت ده و 40 دقیقه بعد از ظهر 11 اردیبهشت 1358=یکم می 1979) مرتضی مطهری استاد علوم دینی و رئیس جلسات شورای انقلاب اسلامی هدف گلوله قرار گرفت و بیمارستان طرفه ساعتی پس از نیمه شب (12 اردیبهشت = دوم می) درگذشت اورا اعلام داشت از آن پس این مناسبت نیز بر روز معلم افزوده شد.
    دکتر امینی در طول نخست وزیری خود دست به اصلاحات کشاورزی، کارگری و دمکراتیک زد ازجمله ضابطه منع اجتماعات را لغو کرد و قول به سانسور نکردن مطبوعات داد. با اینکه وی ـ خود یک فئودال زاده بود به فئودالیسم (نظام ارباب و رعیتی) 1500 ساله ایران پایان داد. لغو مقررات منع اجتماعات بود که جبهه ملی ایران که از 23 اردیبهشت فعالیت خودرا ازسرگرفته بود 28 اردیبهشت اجتماع صدهاهزارنفری میدان جلالیه (پارک لاله فعلی) را برگزارکرد و 24 خرداد باشگاه نهضت آزادی با نطق محمود طالقانی [آیت الله] بازگشایی شد و 29 خرداد احمد صدر حاج سیدجوادی دادستان وقت تهران (وزیر کشور در کابینه مهدی بازرگان) سپهبد آزموده دادستان ارتش پس از رویداد 28 امرداد را بازداشت کرد، سرهنگ شهرستانی رئیس کلانتری پلیس بهارستان را که ماموران او به روی معلمان آتش گشوده بودند به دادگاه سپرد و ....
    وعده رفع سانسور، به سناتور عباس مسعودی ناشر روزنامه اطلاعات امکان داد که به روزنامه نگاران چپگرا و کمونیست سابق مقام تحریری بدهد؛ سیامک جلالی را سردبیر اجرایی این روزنامه و غلامحسین صالحیار را معاون او کند، میز اقتصادی را به علی باستانی و صفحات رپورتاژ روز و مقالات خارجی را به منصور تاراجی بسپارد و .... تیراژ روزنامه های تهران در زمان علی امینی که تغییرات کلی یافته بودند چند برابر شده بود. علی امینی که زمانی سفیر ایران در واشنگتن بود در میان سران حزب دمکرات دوستان فراوان داشت و اصلاحات او مورد تمجید و حمایت جان اف. کندی [رئیس جمهور وقت آمریکا] بود.
    کُپی تیترهای صفحات اول شماره های 12 و 13 اردیبهشت 1340 روزنامه اطلاعات از اعتصاب و راهپیمایی معلمان تهران:

نظر تفسیرنگاران غرب درباره تظاهرات معلمان تهران در اردیبهشت 1340

تفسیرنگاران غرب بعدا و هریک به شکلی ـ تصویر دیگری از تظاهرات معلمان مدارس تهران در اردیبهشت 1340ترسیم کردند. نکته مشترک و تا حدّی استفهامی تفسیرنگاران این بوده است که تظاهرات تا چهار روز پس از برخورد ـ تنها یک کلانتر پلیس و ظاهرا به اراده خودش با تظاهرکنندگان در میدان بهارستان ـ ادامه یافته بود. به نظر این تحلیلگران، تظاهرات معلمان تهران طبق یک نقشه و برنامه سیاسی و با هدف خاص طرح ریزی شده بود و معمّاگونه بود زیراکه در روزهای نخست، ممانعت وجود نداشت و پلیس و ساواک مانع اجتماع آنان و از آنجا ورود به خیابانها نشدند و همچنین پس از برخورد محدود در میدان بهارستان. نتیجه تظاهرات که عمدتا به صورت راهپیمایی طولانی بود کناره گیری جعفر شریف امامی (متمایل به دولت لندن) از نخست وزیری و تغییر كابینه بود. دکتر علی امینی شانزدهم اردیبهشت 1340 نخست وزیر شد و محمد درخشش رهبر اصلی تظاهرات (متوفی در آمریکا)را وزیر فرهنگ (آموزش و پروش و علوم فعلی) کابینه خود کرد. علی امینی که زمانی سفیر ایران در واشنگتن بود و در میان سران حزب دمکرات آمریکا دوستان فراوان داشت مورد حمایت جان اف. کندی [رئیس جمهوری وقت آمریکا] بود. خواست جان اف. کندی دمکراتیزه کردن ایران، خارج ساختن جامعه ایرانی از چنگ فئودالیسم (ارباب و رعیتی) و خواص و نیز کاهش اختیارات اجرایی شاه بود تا بهانه را از دست مسکو بگیرد. امینی تا حدی موفق به تغییردادن چهره جامعه ایران شد ولی شاه با کمک انگلوفیل ها (سیاستمداران هوادار دولت لندن) مانع از طولانی شدن عمر دولت وی شد و سپس با انتشار دو کتاب خاطرات خود و انقلاب سفید (که نویسنده اش شخص دیگری بود و پاورق روزنامه ها شده بود) خودرا مبتکر آن معرفی کرد و با کمک علم (امیر اسدالله علم) و سرکوب قیام هواداران آیة الله خمینی در 15 خرداد 1342 و تبعید او به ترکیه قدرت خودرا بازیافت و دیکتاتوری آغاز کرد.
مورخان غرب که بعدا نظرات مشابهی ابراز کرده اند،سیاست های جیمی کارتر در قبال ایران در اواخر دهه 1970 را دنباله سیاست های اوایل دهه 1960 جان اف کندی خوانده اند. به نظر این مورخان، کارتر هم نمی خواست نظام حکومتی ایران تغییر کند، مایل به دمکراتیزه شدن ایران و کوتاه شدن دست شاه از امور اجرایی بود. کارتر می دانست که شاه (پهلوی دوم) مبتلاء به بیماری سرطان است. کارتر نگران آن بود که روس ها برنامه افغانستان را در ایران هم پیاده کنند. دولت مسکو با ایران، مرز مشترک طولانی داشت و کمونیست های ایران از دهه 1960 دست به عملیات چریکی محدود زده بودند. برای دولت مسکو آسان بود که به این کمونیست ها جنگ افزار برساند. دولت عراق هم در آن زمان از متحدان مسکو بود.

دکتر جمشید روستا و ابتکار نصب ساین در میدان های جنک، محل آثار تاریخی و رویدادهای جالب و مهم با هدف آموزش عمومی و ارتقاء آگاهی ها

در اردیبهشت 1396 (اپریل 2017) از تلاش بسیار مهم، مفید و جالب دکتر جمشید روستا ـ یک تاریخدان ایران خبر داده شده بود که می کوشد با هدف آموزش عمومی و ارتقاء سطح آگاهی ها و با کمک افراد نیکوکار، دستگاهای دولتی و دانشجویان در میدان های جنگ، محل آثار تاریخی و رویدادهای مهمِ استان کرمان، [به سبک اروپا و آمریکای شمالی] ساین هایی قرار داده شود و بر این ساین ها، خلاصه ای درباره سابقه محل درج گردد، مشابه ساین زیر که در محل نبرد مهاجران استقلال طلب آمریکا با نیروهای انگلیسی حاکم بر مهاجران در نهم دسامبر 1775 روی داد:

دکتر روستا مدیر و مدرّس گروه آموزش تاریخ در دانشگاه که تخصّص او عمدتا رویدادهای قرون وسطی ازجمله علل و نتایج مهاجرت و تعرّضات اقوام آلتائی (قره ختائیان، مغولان و ...) به سرزمین های غربی و جنوب غربی (... و ایران) است که نقشه جغرافیایی، اوضاع اجتماعی ـ سیاسی و رفتار و مَنِش مردم سرزمین های متصرفه را تغییر داده است.
دکتر روستا رسالات متعدد در زمینهِ «ریشه حکومت عثمانیان ـ چگونگی و نتایج»، «سلجوقیان آناتولی ـ ترکیه امروز»، «مهاجرت قره ختائیان ـ زردهای تیره پوست ـ از مناطق شمالی چین و منچوری به فرارود و ایران خاوری ـ علل و نتایج»، «سلطه قره ختائیان و سلجوقیان بر کرمان»، «درباره ترکان خاتون»، «اوضاع تجاری ایران و هند در دوران حکومت سلجوقیان»، «قره ختائیان ـ نژاد، زبان و مهاجرت آنان به سمت غرب و ایجاد دولت در مناطق متصرفه» و ... نوشته است.

Historian J. Roosta

دکتر روستا در طول اقامت در کرمان دست به تکمیل جغرافیایِ تاریخی این استان ـ بزرگترین استان ایران به لحاظ وسعت و از باستانی ترین آنها زده ازجمله راهنمایی و تشویق به تعمیر مقبره خواجه اتابک محمد در خیابان ابوحامد که رو به ویرانی و گمنامی گذارده بود.
به اظهار اصحاب نظر، ابتکار ساین گذاری در محل آثار باستانی و محل وقوع رویدادهای تاریخی با هدف آموزش عمومی و یادآوری و ایجاد غرور و انگیزه، یک اقدام جالب و مهم است. مثلا؛ در جلگه رایِن ـ محل یک نبرد بزرگ و پُرتلفات، ساین مربوط نصب شود با ذکر زمان و چگونگی و نتایج جنگ و در همین رایِن، در محل به اصطلاح محلی «قلعه کهنه» این شهرکِ واقع در دامنه کوه هزار ساینی نصب شود که نشان دهد این قلعه، رایِنی ها را در برابر چند تهاجم بزرگ ازجمله تهاجم یک یکان نظامی اسکندر مقدونی حفظ کرده بود و یا در کنار معادن سنگ مرمرِ سبز این شهرک که بر سر راه جیرفت به کرمان و ... واقع شده است بر ساین نوشته شود که از این معادن، مرمر سبز با شتر به هند حمل و در بنای تاریخی تاج محل بکار رفته و نیز در کنار بقایای آسیاب های آبی منحصر به فرد این شهرک که در دوران قدیم برای ارتش ایران شمشیر می ساخت و اسب پرورش می داد، [یکی ازاین مراکز پرورش اسب به نام طویلهِ سردار باقی مانده و هنوز پا برجاست] و نیز درباره آبشار معروف آن، چشمه آب معدنی گَزگ [که اینک و پس از حفر چاههای عمیق متعدد خشک شده است]، گذرگاه تاریخی گُدار گودِر (که لشکریان اسکندر مقدونی در بازگشت از شرق هند و چند واحد از ارتش نادرشاه و این یکانها نیز در بازگشت از هند که سپاه نادرشاه دهلی را تصرف کرده بود از این گُدار که بیش از دو هزار سال راه جیرفت و مناطق اطراف از طریق راین به کرمان بود عبور کرده بودند)، درختان توت، چنارها و گردوی مشهور آن و سابقا صادرات شیره توت از این شهرک و همچنین رویداد سرقت جزوه های خطی قرآن مجید از نمازخانه مُشرِف به باغ مزار در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال نظامی ایران که یک خبر جهانی وقت شده بود. گفته شده است که این جزوه ها از زمان آل بویه در این نمازخانه قرارداده شده بودند. نخستین شورای شهر در تاریخ معاصر ایران، در دهه 1320 در این شهرک ایجاد شد و نیز صفه (طاق) 200 ساله خواجه ای ها که الگوی ساختمانی خانواده های وقت با هدف حفظ وحدت خانواده ها شده بود و همچنین محل ساختن لوازم یدکی برای اتومبیل، توپ، تیربار و هواپیما با دست (چکش و سوهان) در دوران تحریم ایران در زمان حکومت مصدق در این شهرک، در یک کارگاه بزرگ مرکب از گروه آهنگران راینی به ابتکار یک آهنگر به نام هدایتی.

3 راه برای جلوگیری از تجدید اعتیاد معتادانِ تَرک اعتیاد کرده

«مریم بهمن زاده» که سال ها در کرمان در مراکز تَرک اعتیاد «دی» و «مهاجر» کار کرده و تجربه اندوخته به این نتیجه رسیده است که اگر برای زنانِ تَرک اعتیاد کرده، شوهریابی شود و ازدواج کنند بار دیگر سراغ اعتیاد نخواهند رفت. تجربه وی که در بهار 1396 گزارش شد همچنین در مورد مَردانِ تَرک اعتیاد کرده نشان داده است که این مردان اگر برای مدتی در شهری دوردست سرگرم کار شوند به اعتیاد باز نخواهند گشت زیراکه دوستان و همشهریان معتاد باردیگر پای آنان را به اعتیاد می کشانند و بنابراین، نباید تا مدتی با این دوستان ارتباط داشته باشند.

مریم بهمن زاده

مریم بهمن زاده همچنین عقیده دارد که اگر اعضای جامعه از شرح احوال، چگونگی افتادن به دام اعتیاد و ابراز ندامت های معتادان به مواد مخدر آگاه شود نه تنها گِرد اعتیاد نخواهند گشت بلکه با همه توان به مبارزه با آن کمک خواهند کرد. این شرح احوال و چگونگی افتادن به دام اعتیاد و زیانهای ناشی از آن و پشیمانی، بسیار آموزنده و پیشگیر خواهد بود.
وی که دختر یک فرهنگی برجسته و نمونه کرمان است کتاب شرح احوال دهها معتاد پشیمان و تَرک اعتیاد کرده را در دست تنظیم دارد.

بررسی انتقال پایتخت ایران از تهران و پایتخت اندونزی از جاکارتا

به اقتباس از برزیل، در اپریل 2019 گزارش های رسانه ای حکایت از بررسی امکان انتقال پایتخت دو کشور دیگر می کرد؛ جمهوری اسلامی ایران و جمهوری اندونزی که اندونزی بزرگترین کشور اسلامی به لحاظ جمعیت است.
بمانند برزیل، راه حلِ مسئلهِ بزرگ شدن پایتخت ها که مشکلات متعدد و بزرگ به وجود می آورد، انتقال پایتخت (ادارات و دفاتر دولتی و کارمندان آنها با اعضای خانواده) به شهری تازه ساخت و یا شهری کوچکتر است با تعیین محدوده قانونی به دست آمده است. تهران 3 میلیونی نیمه اول دهه 1350 با داشتن ضوابط ِ«محدوده شهر»، اینک بیش از 12 میلیون جمعیت دارد بدون ضابطه محدودهِ شهر. این شهر واقع در دامنه کوه و احتمال خطر تگرک و سیل، روی کمربند زلزله هم قرار گرفته است.
رئیس جمهوری اندونزی گفته بود که انتقال پایتخت از شهر 10 میلیونی جاکارتا قطعی است و در جستجوی شهری کوچک و متناسب است. رییس جمهوری اندونزی انتقال پایتخت را از جاکارتا یک اقدام مهم اعلام کرده بود.

دنیای هنر

روزی که لئوناردو داوینچی درگذشت

تصويري كه داوينچي از خود كشيد

امروز سالگشت درگذشت «لئوناردو داوینچی Leonardo da Vinci» معمار، نقاش، مجسمه ساز، شاعر، ریاضی دان، موسیقی دان، زیست شناس و مخترع فلورانسی (ایتالیایی) است كه در 15 اپریل 1452 متولد و دوم می 1519 درگذشت.
با این كه در قرن پانزدهم دائره معلومات بشر آن چنان وسعت نداشت كه یك فرد نتواند بر همه آنها مسلط شود، معذلك داوینچی یك نابغه بود و مرد رنسانس (تجدید حیات اندیشه، ادبیات و علوم). ابن سینای ما هم بر همه دانش زمان خود مسلط بود.

در قلمرو ادبیات

ساختمان تازه آرامگاه سعدی

تصویر سعدی

ساختمان تازه آرامگاه استاد سخن پارسی و اندرزگوی بزرگ، مصلح الدین سعدی كه به همت انجمن آثار ملی ساخته شده است 11 اردیبهشت 1331 در زادگاهش، شهر شیراز، گشایش یافت.
    سعدی ــ نهم دسامبر سال 1292 میلادی در زادگاه خود شهر باستانی شیراز وفات یافته است. وی بسال 1210 میلادی در شیراز به دنیا آمده بود. سعدی در سال 1257میلادی بوستان كه عمدتا نثر است و سال بعد گلستان را كه غالبا نظم است به پایان رسانید.
     نظم و نثر سعدی كه تا آن زمان چنین سبك و روشی سابقه نداشت فصاحت زبان پارسی را به اعلا درجه رسانید. سعدی نثری روان و شیرین دارد. حكایات و ابیات سعدی آكنده از پند و اندرز برای اصلاح مردمان است. وی در عین حال یك صوفی بود.

در قلمرو دانش

بازگشت حس لامسه نخستین بانوی «صورت پیوندی» جهان

ايزابل

ایزابل دنوار، زن 38 ساله فرانسوی اول ماه می 2006، پنج ماه و چند روز پس از پیوند صورت گفت كه حس لامسه اعضای پیوندی به حالت طبیعی درآمده و نگرانی ندارد. وی نخستین انسانی است در جهان كه تحت عمل جراحی پیوند صورت قرار گرفته و قسمتی از چانه، بینی، لب و گونه او متعلق به زن دیگری است كه دیگر زنده نیست. ایزابل در جریان حمله یك سگ، تقریبا نیمی از صورت خود را از دست داده بود و سگ قسمت هایی را كه با دندان كنده بود خورده بود. این عمل پیوند كه در فرانسه انجام گرفت، راه را برای پیوند صورت گشوده است.

در قلمرو رسانه‌ها

«میرزاده عشقی» ناشر روزنامه شد

میرزاده

12 اردیبهشت 1300 (دوم ماه می 1921) در تهران اعلام شده بود كه میرزاده عشقی از 4 روز بعد روزنامه منتشر خواهد كرد كه شامل خبر، مقاله، طنز و نیز شعر خواهد بود.
این روزنامه 16 اردیبهشت 1300 انتشار یافت. آن زمان، روزنامه نگاری ایران مطابق قاعده نبود و هركس كه سواد و معلوماتی داشت می توانست نشریه بدهد. نشریات معمولا به صورت ابزار سیاسی بكار گرفته می شدند تا وسیله رسانیدن «خبر» و «نظر». 9 دهه پس از آن زمان، دیده نشده است كه در ایران، به یك روزنامه نگار حرفه ای قدیمی (حرفه ای در استاندارد بین المللی) پروانه انتشار روزنامه (نشریه یومیه) داده شده باشد! تا ما روزنامه خوب به مفهوم آنچه كه باید باشد؛ داشته باشیم.

آغاز انتشار مجله «خانه داری خوب» در 1885

پشت جلد «خانه داري خوب» در آگوست 1908

پشت جلد همين مجله در دسامبر 1966

    دوم ماه می سالروز انتشار مجله ویژه بانوان به نام «خانه داری خوب» است كه در سال 1885 انتشار یافته است.
    دوم ماه می 2006 به مناسبت گذشت 121 سال از انتشار مجله «خانه داری خوب» ، استادان روزنامه نگاری و اصحاب نظر در این حرفه در چند میزگرد تلویزیونی به بحث درباره اهمیت مجله های تخصصی در دنیای امروز (قرن 21) از لحاظ ارتقاء معلومات عمومی و نیاز مخاطبان پرداخته و پیش بینی كرده بودند كه سرانجام، روزنامه های عمومی هم تخصصی خواهند شد و بناچار هركدام تلاش خود را روی یك نوع موضوع متمركز خواهند ساخت تا مخاطب بداند كه كدامیك را برای خواندن انتخاب می كند. این اصحاب نظر كاهش شدید درآمد نشریات عمومی را مثال زده و گفته بودند: كاهش درآمد نیویورك تایمز در سه ماه اول امسال (سال 2006) نسبت به سه ماه اول سال 2005 تا میزان یك سوم، موید این نظر است كه مخاطبان قرن 21 اخبار را از طرق دیگر و حتی «سلفون» زودتر از روزنامه ها به دست می آورند و در نتیجه نیاز به تحلیل و مطالبی دارند كه به آنها اطلاعات بیشتر دهد و معلوماتشان را بالا ببرد.
    آنها مثال آورده بودند: در دوم ماه می 1885هنگامی كه «كلارك بریان» مجله «خانه داری خوب» حاوی مطالبی كه مورد علاقه بانوان بود از قبیل خانه داری، بهداشت، طرز تهیه غذا، اقتصاد خانواده، بچه داری، سالروز تولد بانوان سالخورده، نوزاد، پوشاك و ... را در ماساچوست با تیراژ چهار هزار نسخه به توزیع داد همه گمان می كردند كه ظرف چند ماه ورشكست خواهد شد و لذا بانكها جرات دادن وام به اورا بدون دریافت وثیقه ملكی نمی كردند اما دیدیم كه كه تیراژش در سال 1911 به 300 هزار نسخه و در 1966 به 6 میلیون رسید و .... نتیجه گیری اصحاب نظر از پرفروش شدن این مجله این بوده است كه در عصر اینترنت، نشریات چاپی باید به سوی تخصصی شدن بشتابند تا هركدام در یك موضوع، قوی تر باشند و ....

... و ماهنامهِ روزنامک به توزیع داده شد

ماهنامه «روزنامک» که نخستین شماره آن ـ شماره فروردین 1393 ـ که پس از چاپ، از اردیبهشت به توزیع داده شده بود یک نشریه غیر انتفاعیِ فرهنگی و هدف از انتشار آن، آموزش عمومی و کمک به ارتقاء سطح آگاهی ها است که گفته اند؛ «دانستن» عامل و ابزار «توانستن» است. بیان مستقیم و یا غیر مستقیم هر اشتباه ـ درسی برای همگان است و پیشگیری از تکرار آن، درس برای بهتر زیستن و رفتار و روش درست داشتن در هر زمینه و تقویت خصلت های حسنه انسانی و اخلاقیات، که هدف آموزش عمومی و تکلیف هر رسانه است و همچنین افزودن بر معلومات عمومی مخاطبان. قلمرو فرهنگ بسیار گسترده است و تعاریف آن را می توان در لغت نامه ها و تألیفات اندیشمندان یافت و خواند. بازنویسی رویدادهای گذشته و حال به زبان و گرامر ژورنالیستی، علل و نتایج هر رویداد ـ گفتار و عمل، تحلیل آنها از دیدگاه مورّخ و صاحبنظر، نظرات ابراز شده اندیشمندان و بزرگان در طول زمان، پیشرفت های علمی و ادبی و تحولات رسانه ها، انعکاس زشتی ها و زیبایی ها از وظایف آموزشگر و هر دوستدار انسان است و همچنین شرح تجربه و مشاهدات و نیز بازگو کردن خاطرات (تلخ و شیرین).
    تجربه 61 ساله [و اینک 68 ساله] ناشر و نویسنده این ماهنامه (نوشیروان کیهانی زاده) از روزنامه نگاری، تاریخ نویسی و تدریس ـ راههای بهتر و آسانترِ کمک به ارتقاء مدنیّت، پیشرفت های فرهنگی و افزایش معلومات عمومی در چارچوب آن پیشه را به دست داده است. بنابراین، این ماهنامه در دو اِدیشن؛ چاپی و آنلاین ـ در همین چارچوب انتشار خواهد یافت، به امید اینکه بتواند به سهم خود به ایرانیان و پارسی زبانان کمک کند.
     ناشر روزنامک و مؤلف این تاریخ آنلاین با همین اندیشه، انگیزه و آرزو از آغاز شهریور ماه 1335 (آگوست 1956) پس از اتمام نخستین دوره آموزش آکادمیک روزنامه نگاری در ایران گام به دنیای رسانه ها ـ و همزمان در همه شاخه های آن: روزنامه، مجله، رادیوتلویزیون، عکس، کتاب و دستگاه کمکی آنها؛ خبرگزاری گذارد، شبانه روز کار کرده و نیاسوده زیراکه عاشق بی قرار پیشه خود بوده است. یک لحظه از افزودن بر معلومات خود در همه این رشته ها به علاوه «تاریخ» که با ژورنالیسم قلمرو مشترک دارد غفلت نکرده و با تحمّل سختی ها به آن ادامه داده است.
    مروری بر نوشته های ناشرِ مجله «روزنامک» در طول هفت دهه روزنامه نگاری و تاریخ نویسی و بویژه در چهار دهه اخیر، هدف اورا که آموزش عمومی و خدمت فرهنگی است نشان می دهد. این ماهنامه تنها یک نویسنده دارد و این نویسنده ـ شخص ناشر است و بنابراین، هزینه تحریر و تحریریه ندارد.
    نوشیروان کیهانی زاده از پانزدهم ماه می 2002 (25 اردیبهشت 1381) روزنگار (کرونیکل) تاریخ ایران و عمومی برای ایرانیان و پارسی زبانان را به صورت آنلاین دایر کرده است که بزرگترین آنلاین فارسی از این دست در اینترنت (شبکه شبکه ها) است که از آن در نشریات و نطق ها نقل می شود. مطالب این تاریخ آنلاین با یک کلیک کردن به هر زبان که بخواهند ترجمه می شود. وی روزنامکِ آنلاین www.rooznamak.com را هم از 12 نوامبر 2003 (21 آبان 1382) به صورت یک روزنامه کوچک و شرح برخی از رویدادهای روز و گذشته دایر کرده است که متفاوت از اِدیشِن آنلاینِ ماهنامه روزنامک www.rooznamak-magazine.com است. هر لحظه که یک رویداد جالب و یا مهم اتفاق افتد، شرح واقعه بر مطالب وبسایت روزنامک اضافه خواهد شد.
    چرا مؤلف این تاریخ آنلاین (نوشیروان کیهانی زاده) از فکر انتشار روزنامه به ماهنامه روی آورده است؟. این پرسشی است که بارها از او شده بود و این است پاسخ او: "در فروردین 1359 که فله ای از روزنامه اطلاعات هم اخراج شدیم که هشت ماه پیش از آن مصادره شده بود و در دست بنیاد مستضعفان بود، به مقامات دولتی وقت مراجعه کردیم که علت را بگویند و طبق قانون و استانداردها غرامت اخراج بدهند. گفتند که اخراج شما (همه) کار ما نبوده است. ما می توانیم درصورتی که واجد شرایط باشید و تقاضا کنید پروانه نشریه به شما بدهیم. [او قبلا و با شماری دیگر از همکاران، از خبرگزاری پارس و رادیوتلویزیون هم اخراج شده بود]. طبق مقررات وقت، «حقوق بگیر دولت نبودن و روزنامه نگار بودن» از شرایط دریافت پروانه بود.
     کیهانی زاده تقاضا کرد و در تیرماه 1359 پروانه انتشار روزنامه «سپیده دم» را به دست آورد. مقدمات کار از ساختمان و میز و ... را آماده کرد و در شهریورماه برای خرید «تایپ ستینگ» که دستگاه نوینی برای حروف چینی و بزرگ و کوچک کردن حروف و تصاویر بود و مشکلات «لاینو تایپ» را نداشت به لندن رفت که جنگ آغاز شد و خبردادند که چون کمبود کاغذ و مرکّب است دست نگهدارد. پس از جنگ، مراجعه شد گفتند که باید پروانه قبلی با شرایط قانون مصوّب در 1364 تطبیق داشته باشد که تقاضای تطبیق شد. چندی بعد خبر دادند و باز هم بدون ذکر دلیل، که او [با مدرک دکترا در تاریخ، لیسانس و فوق لیسانس در روزنامه نگاری، فوق لیسانس در علوم کتاب و ... و تا آن زمان ـ چهار دهه تجربه کار روزنامه نگاری و بدون پیشینه بد] صلاحیت روزنامه دادن را ندارد. به این رای اعتراض شد ولی هیات نظارت ـ پس از سالها انتظار ـ در یک جلسه خود در تابستان 1384به رغم داشتن ستون های متعدد با ذکر نام او و مقالاتش در روزنامه ها ازجمله دو روزنامه دولتی ایران و همشهری، رأی قبلی مبنی بر «صلاحیت نداشتن» را تایید کرد!، بازهم بدون ذکر علت. او ضمن اعتراض به رای تازه و دنبال کردن این اعتراض تا به امروز، و گرفتن وکیل و رفتن به دیوان عدالت اداری، کمیسیون اسلامی حقوق بشر و ... به نوشتن برای روزنامه های تهران ادامه داد. یکی از انگیزه های او از این کار (نوشتن برای روزنامه های تهران) این بود که به رغم آراء صادره، ثابت شود که «صلاحیّت» روزنامه نگاری داشته است.
    وی چندی پس از انتصاب علیرضا ملکیان ـ مقاله نویس بنام و دارای تجربه سردبیری یک روزنامه بزرگ و زمانی همکار ـ به معاونت مطبوعاتی وزارت ارشاد به دیدار او شتافت و مشکل را درمیان گذارد. ملکیان گفت که اگر هدف، خدمت فرهنگی و ارتقاء معلومات عمومی و سطح آگاهی هاست و به تنهایی می خواهد مطالب را بنویسد بهتراست که درخواست ماهنامه کند. او چندی بعد و در شهریور 1390 درخواست «ماهنامه روزنامک» را داد ولی خبری نشد. به وزیر وقت نامه نوشت که چون از مرز 70 سالگی گذشته نمی تواند زیادتر از این، در لیست انتظار بماند که جوابی نشنید و به رغم اینکه وزیر وقت گفته بود که رسیدگی به درخواست ها به «روز» شده است یعنی که لیست انتظار وجود ندارد، اقدامی صورت نگرفت تا اینکه دولت تغییر کرد و کیهانی راده به وزیر تازه که مردی شجاع به نظر می رسید نامه نوشت و پروانه ماهنامه صادر شد.".
    کیهانی زاده سپس با چند چاپخانه و توزیع کننده تماس گرفت و به این نتیجه رسید که اگر کار را به منصف ترین آنها بدهد هر نسخه مجله (اجرت صفحه آرا، لیتوگرافی، چاپ، بهای کاغذ و هزینه توزیع) می شود حدود هزار تومان و مجله که غیر انتفاعی است به همین بها عرضه و از دولت و موسسه عمومی مطلقا کمک مالی دریافت نخواهد کرد زیرا که این عمل مغایر اصول روزنامه نگاری حرفه ای و تفکیک قوا در یک دمکراسی است که ژورنالیسم را قوه چهارم دمکراسی بشمار آورده اند.
    کار آرایش صفحات را حمیده خواجوی راد (دختر صفر خواجوی راد روزنامه نگار قدیمی و همکار دهها ساله در روزنامه اطلاعات) برعهده گرفت و این قسمت از مسئله حل شد ولی مسئله معرفی مجله و آشنایی با آن باقی مانده بود که 16 فروردین 1393 به دیدار حسین انتظامی معاون مطبوعاتی وقت وزارت ارشاد رفت و در ملاقات با انتظامی به او گفت: می دانید که یک مجله فرهنگی و یا مجله ای با مطالب سنگین باید به جامعه معرفی شود. در کشورهای دیگر این کاررا نه تنها شبکه های تلویزیونی بلکه مقامات فرهنگی دولت می کنند. به این ترتیب که شماره های نخست مجله را بدون پرداخت بها (رایگان) از ناشر دریافت می کنند و با نامه و پیک برای مقامات و اعضای پارلمان، رسانه ها و مدارس، کتابخانه های عمومی و پژوهشی (دانشگاهی) می فرستند تا از محتوای آن اطلاع حاصل کنند و در ترتیب دادن توزیع آن هم کمک می کنند.
    وی به انتظامی گفت همان طور که می دانید طبق یک ضابطه قدیمی، روزنامه ای که پس از صد شماره به «دخل = خرج» نرسد «شکست خورده» تلقی می شود و در مورد مجله هفتگی و هفته نامه تا 16 شماره و برای ماهنامه تا 4 شماره و این قاعده درباره «روزنامک» رعایت خواهد شد و اگر تا شماره چهارم از آن استقبال نشود، تا تصمیم بعدی، انتشار آن تنها به صورت آنلاین که هزینه چاپ و مشکل توزیع ندارد ادامه خواهد یافت و چاپی آن در آمریکا و کانادا که در آنجا نیاز به دریافت پروانه نیست. دولت برای معرفی یک کار فرهنگی که هزینه هم برایش ندارد باید کمک کند و تاکید کرد که «مجله روزنامک» مطلقا از دولت و منابع دیگر کمک مالی دریافت نخواهد کرد زیرا که دریافت چنین کمک هایی مغایر اصول روزنامه نگاری است و ناشر مجله روزنامک» به اصول ژورنالیسم وفادار خواهد بود.
    مجله روزنامک به انتشار خود - چاپی و آنلاین - ادامه داده است.

    دبیرخانه تاریخ آنلاین برای ایرانیان ـ 12 اردیبهشت 1393

روي جلد شماره 1 ماهنامه فرهنگي روزنامک که در فروردين 1393 به توزيع داده شده بود

سایر ملل

زادروز كاترین بزرگ كه روسیه را وارد باشگاه قدرت های اروپایی کرد و چهار شهر بزرگ در اوکراین امروز ساخت و کریمه را ضمیمه کرد

Catherine II

كاترین دوم (اِکاترینا) Catherine II - Catherine the Great پادشاه روسیه كه از جولای 1762 به مدت 34 سال بر این کشور حكومت كرد دوم ماه می 1729 به دنیا آمده بود. پدر کاترین یک امیرزاده پروسی (آلمانی) بود و رئیس بخشی از شمال پروس (اینک واقع در لهستان). کاترین که در تاریخ روسیه از او به عنوان «کاترین بزرگ» نام می برند در پی یک کودتا که بر ضد شوهرش ـ پتر سوم صورت گرفت به سلطنت رسید، برنامه ها و کارهای پتر بزرگ را دنبال کرد و با تدابیر خود روسیه را وارد باشگاه قدرت های اروپایی ساخت. وی که از بستگان نزدیک شوهرش بود در روسیه نوعی «نظام وظیفه اجباری» برقرار کرد و در اجرای اندیشه های پتر بزرگ، نقشه توسعه روسیه را در جهات مختلف کشید ازجمله فرستادن مهاجر روس به قاره آمریکا (آلاسکا و کالیفرنیای شمالی)، تجزیه لهستان و گرفتن بخشی از آن برای روسیه، آغاز اجرای توسعه روسیه در منطقه دریای سیاه و تصرفِ خان نشین کریمه که به نام تاتارستان کوچک (قِرِم خانلِغی ـ قِرِم یورتی) از 1441 تا 1783 در دست تاتارهای مهاجر از دشت قبچاق بود. با عثمانی جنگ کرد و مولداوی و مناطقی از اطراف دریای سیاه را که در کنترل عثمانی (دولت استانبول) بود ضمیمه روسیه کرد و روسیه نو Novorossiya را ـ مناطقی که امروز در شرق، شمال شرقی و جنوب شرقی اوکراین واقع شده اند احیاء کرد و شهرهای Odessa، Kherson ، Dnipro ،Mykolaif (هر چهار شهر در اوکراین امروز) و بندر Sevastopol را ساخت. همچنین در زمان پادشاهی كاترین بود كه روسیه در صدد توسعه به جنوب، جنوب شرقی و شرق (خارج از محدوده روسیه وقت) برآمد. نخستین درگیری روسیه با ایران بر سر گرجستان در زمان کاترین بزرگ روی داد. در آن زمان آغا محمدخان قاجار پادشاه ایران بود. این مقدمهِ کار بود و جانشینان کاترین، در قفقاز و بعدا منطقه فرارود (آسیای مركزی) با منافع ایران درگیر شدند و در پی دو جنگ بزرگ در قفقاز و درگیری های دیگر در منطقه فرارود، دست ایران را پس از هزاران سال از این مناطق خود کوتاه ساختند.
کاترین که هفدهم نوامبر 1796 و پس از 67 سال عُمر و 34 سال سلطنت (تزار روسیه بودن) درگذشت در طول سلطنت خود از نظرات اندیشمندان و اصحاب تجربه ـ صرف نظر از داخلی و یا خارجی بودن آنان ـ برای اصلاح امور روسیه بهره می گرفت و در همین راستا با «وُلتِر» اندیشمند بنام فرانسه مکاتبه داشت. وی در عین حال می کوشید که بزرگان و ژنرال های روسیه با هم روابط بسیار دوستانه داشته باشند و در میان مقامات کشور اختلاف نباشد.

بنیادگذار جنبش صهیونیست

تئودور هرتسل

تئودور هرتسل روزنامه نگار اتریشی كه جنبش صهیونیست را تاسیس كرد دوم ماه می 1860 در مجارستان كه در آن زمان قلمرو امپراتوری اتریش بود به دنیا آمده بود. وی از جانب روزنامه ای در وین كه در آن كار می كرد مامور شد به پاریس برود و گزارش محاكمه دریفوس را تهیه كند و به اتریش بفرستد.
    هرتسل در آنجا متوجه احساسات خصمانه نسبت به یهودیان شد و به این نتیجه رسید كه یهودیان باید برای خود كشوری داشته باشند و این كشور نمی تواند در اروپا باشد. وی پس از انتشار كتابی تحت عنوان «كشور یهود» برای رسیدن به این هدف جنبش صهیونیست را تاسیس و نخستین كنگره جهانی یهودیان را در 1896 در سویس بر گزار كرد و از سال بعد به صورت یك سازمان دائمی در آورد، خود رئیس آن شد و تا پایان عمر همچنان رئیس آن بود.
    جسد هرتسل در سال 1949 به اورشلیم انتقال داده شد و در این شهر مدفون گردید.

روزی كه پاپن درگذشت

دوم ماه می 1969 فرانتس پاپن صدراعظم پیشین آلمان در 89 سالگی درگذشت. وی كه یك ناسیونالیست آلمانی بود در زمان صدارت خود به حزب نازی و هیتلر كمك بسیار كرد و همین كمك باعث پیروزی آنها در انتخابات شد.

روزی که مارتین بورمن جای «هِس» را گرفت

بورمان

در این روز در سال 1941هیتلر «مارتین بورمان» را به جای «هس» معاون خود كرد . هس در جریان انجام ماموریتی محرمانه در انگلستان دستگیر شده بود. هواپیمایی كه هس خلبانی آن را ـ خود برعهده داست در آسمان انگلستان دچار نقص فنی شده بود و در میان درختان فرود اجباری كرده بود.
گفته شده است كه وی ماموریت داشت با مقامات انگلیسی ملاقات و درباره صلح با آنان مذاكره كند.

افتادن برلین و جسد نیمسوخته هیتلر به دست روس ها ـ تسلیم شدن نیروهای نظامی آلمان در ایتالیا

دولت مسکو دوم ماه می 1945 رسما اعلام کرد که برلین و حومه آن تماما به تصرف ارتش سرخ درآمده و سربازان روس جسد نیمسوخته هیتلر و اجساد چند مقام دیگر آلمان نازی را که خودکشی کرده بودند به دست آورده اند. در همین روز ژنرال «فون ویتینگ هاف Heinrich Von Vietinghoff» فرمانده واحدهای ورماخت (ارتش آلمان) در ایتالیا اعلام کرد که تسلیم خواهدشد و به این ترتیب جنگ در جبهه ایتالیا پایان یافت.
    سی ام اپریل 1945 (دهم اردیبهشت1324) و زمانی که نظامیان روس گام به دروازه های برلین پایتخت رایش سوم گذارده بودند و از شهر، تنها نوجوانان 14 تا 17 ساله آلمانی و نظامیان بازنشسته و عمدتا با سلاح سبک دفاع می کردند هیتلر در پناهگاه زیر زمینی اش خودکشی کرد تا زنده به دست روسها نیفتد. 29 آوریل و چند ساعت پیش از خودکشی، هیتلر در پناهگاه خود با «اوا براون 37 ساله» كه بیش از یك دهه معشوقه (مترس) او بود قرارداد ازدواج امضاء كرده بود!. هیتلر پیش از خودکشی، تپانچه اش را به «اوا» داده بود تا خودکشی کند. هیتلر از اطرافیانش خواسته بود که جسد او و «اوا» را آتش بزنند تا روسها نتوانند وی را تشخیص دهند. برخی از مورخان نوشته اند که در آن شب (سحرگاه سی ام اپریل) هیتلر نخست یک گلوله به سوی «اِوا» و سپس یک گلوله به سرخود شلیک کرده بود. هیتلر هنگام خودكشی 56 ساله بود. در پی خودکشی هیتلر تنی چند از مقامات دولت او ازجمله سخنگویش ـ گوبلز به عمر خود پایان دادند.
     هیتلر پیش از خودکشی، کارل دونیتس ـ گروس ادمیرال آلمان (دریاسالار بزرگ) ـ را به سمت جانشینی خود تعیین کرده بود. عمر حكومت ادمیرال بزرگ چند روز بیش طول نکشید. وی هنگام انتصاب، در غرب آلمان (جبهه آلمان با متفقین غربی) بود. دونیتس که عضو حزب ناسیونال سوسیالیست آلمان (حزب نازی) نبود هفتم ماه می اعلام کرد که آلمان آماده است تسلیم شود. دونیتس بزرگترین کارشناس جنگ زیردریایی جهان در قرن بیستم شناخته شده است. تاكتیك حملات زیردریایی به صورت «دسته گرگ = وولف پَك» از ابتكارهای اوست كه حمله را به صورت دسته ای از زیردریایی ها آغاز می كرد. با وجود تسلیم کردن آلمان، وی درپایان جنگ به ده سال زندان محكوم شد و تا سال 1980 زنده بود و با یک تشییع جنازه باشکوه که جهانیان انتظار آن را نداشتند به خاک سپرده شد.
     سه روز پیش از خودکشی هیتلر، 27 اپریل سال 1945 پارتیزانهای كمونیست ایتالیا ضمن بازرسی چند كامیون نظامی آلمان كه در حال حركت به شمال ایتالیا برای خروج از این كشور بودند، متحد هیتلر ـ موسولینی 62 ساله رهبر سابق ایتالیا (دوچه) و مِترس (معشوقه) او «كلارتّا پتاچی 33 ساله» و چند مقام پیشین را كه در میان بار كامیونها مخفی شده بودند یافتند، بیرون كشیدند و 28 اپریل (روز بعد) همه را تیرباران کردند، اجساد شان را به شهر میلان منتقل و از ساختمانی به صورت وارونه آویختند. حکومت موسولینی 25 سال و هیتلر 12 سال طول کشیده بود.
    هیتلر با سخنرانی های میهنی خود توجه آلمانی هارا كه پس از جنگ جهانی اول تحقیر شده بودند و با تورّم بی سابقه پول رو به رو بودند جلب كرده و حزب «ناسیونال سوسیالیست كارگران آلمان ـ نازی» را به قدرت رسانیده بود و آلمانی ها از سال 1934 اورا «فهرر = پیشوا» خطاب می كردند. وی به آلمانی ها وعده تجدید قدرت نظامی، ترقی اقتصادی و گردآوردن همه ژرمن نژادها در زیر یك پرچم داده بود و سیاست خارجی تهاجمی در پیش گرفته بود. اشتباه بزرگ او (که آکادمی نظامی ندیده بود و تاریخ نخوانده بود) حمله نظامی به شوروی و آن هم در آغاز تابستان (22 ژوئن 1941) بود كه كشوری پهناور و دارای نظامی ایدئولوژیك بود. اگر هیتلر وضعیت ناپلئون در سال 1812 و سرمای روسیه را که از اکتبر آغاز می شود در نظر گرفته بود و حمله را در اپریل (سه ماه زودتر) شروع کرده بود ممکن بود که شکست نخورد. درگیری همزمان در چند جبهه نیز از اشتباهات هیتلر بود.

غرق شدن دو ناو سنگین، و پایان كار ناوهای بسیار سنگین

«بلگرانو» پيش از جنگ و پس از جنگ و در حال غرق شدن

درجریان جنگ انگلستان و آرژانتین بر سر جزایر فالكلند، دوم ماه می 1982 نبردناو سنگین «ژنرال بلگرانو Belgrano» متعلق به نیروی دریایی آرژانتین براثر اصابت دو اژدر غرق شد و تلفات سنگین به بار آمد (عكس بالا).
     این نبردناو 12 هزارتُنی قبلا به نام نبردناو «فینكس» متعلق به نیروی دریایی آمریكا بود كه موفق شده بود حمله ژاپنی ها به «پرل هاربور» را تحمل كند و سالم بماند. چند سال پس از جنگ جهانی دوم، آمریكا پس از نوسازی، آن را به دولت آرژانتین فروخته بود. نیروی دریایی آرژانتین این ناو را مامور غرق كردن كشتی های نیروبر انگلستان كرده و با دو ناوشكن به آبهای فالكلند فرستاده بود كه زیردریایی اتمی انگلیسی «كانكورور» با شلیك سه اژدر كه دوتای آن به بلاگرانو اصابت كرد آن را با آن زره قطور پولادین 14 سانتیمتری غرق كرد و 323 تن از افسران و ملوانانش را كشت.
    غرق شدن «بلاگرانو» سبب شد كه «ریگن» رئیس جمهور وقت آمریكا كار تعمیر و نوسازی رزمناوهای سنگین این كشور معروف به «بتل شیپ»را متوقف سازد و سیاست ساخت زیردریایی و ناو سبكتر را در پیش گیرد. مورخان نظامی نوشته اند: غرق شدن نبردناو «ژنرال بلگرانو»، نیاز به داشتن ناوهای سنگین نظامی را در برابر علامت سئوال قرار داد. اینك موشك سلاح موثر جنگ است و برای پرتاب موشك، از ناوچه همان كار ساخته است كه با «بتل شیپ» و رزمناو می توان انجام داد. ساخت زیردریایی های كوچك (میدجت) نیز از زمان غرق شدن نبردناو ژنرال بلگرانو مورد توجه قرار گرفته است. بلگرانو از قهرمان استقلال آرژانتین است که نام او بر آن ناو نهاده شده بود.
    18 سال پیش از غرق شدن نبردناو ژنرال بلگرانو، ویت كنگ در ساحل ویتنام جنوبی كشتی نظامی آمریكایی «كارد» را با اعزام غواص و انتقال مواد منفجره از زیر آب غرق كرده بود. «كارد» یك كاریر اسكورت بود و با آن هواپیما، هلی كوپتر و تانك و تفنگدار از نقطه ای به نقطه دیگر منتقل می شد. این كشتی (عكس پایین) دوم ماه می 1964 غرق شد و تلفاتی به بارآمد.

کارير «کارد»

تفسیر اظهارات ماه می 2004 گورباچف درباره اتحاد اروپاییان

اظهار نظر بهار 2004 میخائیل گورباچف (آخرین رئیس اتحاد شوروی و به زعم پاره ای از روس ها و كمونیستهای سایر كشورها؛ خائن بزرگ) از جانب برخی از مفسران مسائل سیاسی، به نوعی اخطار به سران اتحادیه اروپا تعبیر شده بود كه سی ام اپریل 2004 گفته بود عمل دولت های اروپایی از خواست مردمشان فاصله گرفته است؛ مردم خواهان اروپای متحد با عضویت روسیه هستند ولی سران دولت هایشان راهی دیگر می روند كه مآلا به تقسیم اروپا (روسیه و دوستانش یک طرف ـ بلوک غربی های اروپا، طرف دیگر) که به یك جنگ سرد اروپایی خواهد انجامید ـ همان نوع معارضه ای كه احیانا قدرت های دیگر جهان خواهان آنند. گورباچف گفته بود که روند اوضاع و نظم تازه، ضرورت طلوع یک قدرت جهانی دیگر را ایجاب می کند و این قدرت ممکن است به صورت اتحاد چند کشور باشد و به هرحال «هند» این قدرت و یا بخشی از این قدرت خواهد بود.
به اظهار این مفسران، برخی متفكران جهان غرب هم بدشان نمی آید كه شاهد احیاء روسیه بزرگتر مركب از روسیه فدراتیو، اوكراین، بلاروس و قزاقستان باشند، زیراکه رقابت و جَوِّ رقابت باعث پیشرفت و اقتدار می شود.

ملی شدن منابع طبیعی بولیوی، از گاز طبیعی آغاز شد

مورالس، کاسترو و چاوس در کنارهم در ماه می 2006

درست پنجاه و چهار سال پس از تشكیل دولت دكتر مصدق ـ قهرمان جهانی مبارزه با استعمار و استثمار خارجی كه نفت ایران را ملی كرد، و دو روز پس از دیدار سه رهبر چپگرای وقت (عكس بالا) در هاوانا، و نیز به مناسبت روز جهانی كارگر، ایوو مورالس رئیس جمهوری وقت بولیوی و یک سوسیالیست از بومیان قاره آمریکا، یکم ماه می 2006 ملی كردن منابع طبیعی این كشور را با به دست گرفتن امور گاز طبیعی آغاز كرد و اعلام داشت كه گام بعدی وی؛ نفت و معادن دیگر بولیوی خواهد بود. منابع طبیعی و زیرزمینی هرکشور که متعلق به همه شهروندان و نسل ها است باید در دست دولت ـ نماینده و وکیل آنان باشد.
    مورالس كه لباس كارگری بر تَن داشت و به منطقه نفتخیز بولیوی رفته بود از شركت های انگلیسی، فرانسوی، اسپانیایی و برزیلی سرگرم استخراج گاز طبیعی بولیوی خواست كه دنباله کارخود را به سازمان دولتی بولیوی مربوط كه برای این منظور تاسیس شده است تحویل دهند.
    وی سپس ارتش بولیوی را مأمور اجرای این تصمیم و تصرف منابع گاز طبیعی كرد. بولیوی از لحاظ منابع معدنی و گاز طبیعی دومین سرزمین در آمریكایی جنوبی بشمار می آید.
    در آن زمان، اقدام مورالس در بازارهای بین المللی سوخت (انرژی) زلزله به وجود آورده بود. پیش بینی شده بود که اگر کارشناسان منابع زیرمینی و گاز طبیعی وابسته به کمپانی های چند ملیّتی، بولیوی را ترک کنند مشرق زمینی ها جای آنها را در بولیوی خواهند گرفت و ....

روزی که چاوز ملی شدن صنعت نفت ونزوئلا را تكمیل كرد

هوگو چاوز رئیس جمهوری وقت ونزوئلا، از بومیان (سرخپوستان) این کشور و صاحب فرضیه «سوسیالیسم قرن 21» یکم ماه می 2007 به مناسبت روز جهانی کارگر، در حالی كه چند جت جنگده ساخت روسیه بر فراز میدانی بالای سر او پرواز می كردند، در این میدان در جمع كارگران سرخپوش، ملی شدن آخرین منطقه نفتی ونزوئلا را اعلام داشت.
    وی این جت ها و معادل ده میلیارد دلار جنگ افزار دیگر را از روسیه خریداری كرده بود.
    عكس بالا، چاوز را در فولكس واگن قراضه اش نشان می دهد. وی با این فولکس واگن به میدان محل تجمع کارگران ونزوئلا رفته بود.
    چاوز که به بیماری سرطان دچار شده بود پنجم مارس 2013 و پس از دو سال درگیر بودن با این بیماری درگذشت. وی که 59 سال عُمر کرد از سال 1999 رهبری ونزوئلا را به دست داشت.

ماموریت به انجام رسید!، ولی ...

یکم ماه می 2007 در چهارمین سالروز اعلام «ماموریت به انجام رسید»، صدها تن از مخالفان ادامه وضعیت عراق، در حالی كه این جمله را روی پارچه ای نوشته و آن را با دست گرفته و پشت آن صف كشیده بودند مقابل ساختمان كاخ سفید واقع در خیابان پنسیلوانیای شهر واشنگتن گرده آمده بودند تا جورج بوش از پنجره دفتر خود آن را ببیند (عكس بالا).
این جمله (ماموریت به انجام رسید) را سی ام اپریل سال 2003، جورج بوش در عرشه ناو هواپیمابر فرانكلین روزولت بیان كرده بود تا نشان دهد كه هدف از جنگ در عراق تأمین شده و عملیات نظامی پایان یافته است. حال آنکه ناآرامی های داخلی و نبرد جناح ها در عراق ادامه داشت و تلفات ببار می آورد. شدت این ناآرامی های پُرتلفات تا سال 2008 به صورت مقاومت و از اواخر این سال و عمدتا از سال 2009، و پس از اجرای دستور عدم مداخله نظامیان آمریکایی در درگیری های خیابانی ـ به شکل درگیری مذهبی، نژادی و سیاسی درآمده بود.
نیروهای رزمی آمریکا در دسامبر 2011 عراق را ترک کردند ولی زد و خوردهای داخلی و انفجارهای انتحاری، اعتراضات خیابانی کم و بیش ادامه دارد. در دهه های اخیر (از نیمه قرن بیستم به این سوی) همه کشورهایِ دست ساخت دولت لندن وضعیت ناآرامی داشته اند از پاکستان و افغانستان تا عراق و ....

تظاهرات و اعتراض به اجحاف و استثمار کارگران در روز جهانی کارگر در سال 2013

یکم ماه می ـ روز جهانی کارگر ـ اجتماعات کارگری در چند شهر تبدیل به تظاهرات و اعتراض گردیده بود که برخی از این تظاهرات به خشونت کشانده شده بود. در سراسر اروپا بویژه در شهرهای اسپانیا و نیز آتن برضد اتحادیه اروپا تظاهرات شد و تظاهرکنندگان سیاست های اقتصادی این اتحادیه را عامل ریاضت اقتصادی و بیکاری خواندند. در بنگلادش، کارگران برضد کمپانی های پوشاک، استثمار کارگران و پرداخت مزدِ کم اعتراض کردند و ریزش یک ساختمان در 24 اپریل 2013 را که چند کارگاه تولید پوشاک در آن جای داده شده بود و یک طبقه آن مجوز ساخت نداشت نمونه بی اعتنایی و فساد اداری بیان داشتند. در ریزش این ساختمان چند طبقه بیش از هزار تن کشته و یا مجروح شده بودند. در نوامبر سال 2012 نیز چنین حادثه ای در بنگلادش روی داده بود. طبق گزارش رسانه ها، دستمزد کارگران پوشاک در بنگلادش حدود 37 دلار آمریکا در ماه است ـ خیلی کم. حال آنکه پوشاک تولیدشده توسط آنان، در بازارهای اروپا و آمریکا ده برابر و حتی بیشتر بفروش می رسد. در کره جنوبی نیز اعتراض بود. در سراسر جهان صدای اجحاف و استثمارشدن کارگران ارزان کشورهای فقیر و گسترش یافتن آن در پی شکست سوسیالیسم بگوش می رسید و نبود یک نظام رقیب [در برابر کاپیتالیسم] عامل این اجحاف بیان می شد که ادامه آن خشم عمومی، واکنش های سخت و احیانا طغیان خواهد بود و .... نمونه هایی از تصاویر رسانه ها از تظاهرات و اجتماعات کارگری در روز یکم ماه می 2013 در چند کشور در زیر آمده است:

با انتخابات اپریل 2019 اوکراین، دو کشور در جهان دارای رئیس یهودی شدند

Zelensky

با انتخاب ولادیمیر زلنسکی V. Zelensky به ریاست جمهوری اوکراینِ 603 هزار کیلومتری و 41 میلیونی در انتخابات 21 اپریل 2019 که کار او در این سمت از 20 ماه می این سال آغاز می شود [شد]، دو کشور در جهان دارای رئیس یهودی شدند؛ اسرائیل و اوکراین. در همان اپریل 2019 در تفسیرهای رسانه ای گفته شده بود که اگر بِرنی ساندِرز ـ سناتور چپگرای آمریکا به نامزدکردن خود در دوره های بعدی انتخابات ریاست جمهوری ادامه دهد احتمالا جهان دارای سه رئیس جمهوری یهودی خواهد شد. [از سال 2024 نیز یک یهودی تبار؛ بانو Claudia Sheinbaum رئیس جمهوری مکزیک شده است].
     زلنسکی یک کمدیَن، بازیگر و برنامه ساز (کارگردان) برنامه های نمایشی (در تلویزیون و فیلم سینمایی) بوده است که در 25 ژانویه 1978 در شهر 700 هزارنفری Kvyvyi Rih (کِوی ویی ـ ریه) در منطقه روس نشین و روس زبانِ جنوب مرکزی اوکراین به دنیا آمده و پدر و مادر او ـ هر دو یهودی هستند و پدر بزرگش یک سرهنگ ارتش روسیه بود. شهر کِوی ویی یک پادگان نظامی بود که کاترین بزرگ امپراتور روسیه آن را به صورت شهر درآورد و استالین با توجه به اینکه این شهر در ناحیه معادن سنگ آهن قرار دارد آن را صنعتی و فولادساز کرد و وسعت یافت.
     زلنسکی که از 17 سالگی وارد تمرین نمایش شده بود، در دانشگاه درس حقوق خواند، ولی ترجیح داده بود که بکار ساخت برنامه و فیلم کمدی تلویزیونی و ایفاء نقش بپردازد و در یکی از برنامه هایش نقش رئیس جمهوری را از دیدگاه کمدی و طنز ایفاء کرده و باعث جلب توجه اوکراینی ها شده بود. عنوان این برنامه؛ «نوکر مردم» بود.
    پیروزی زلنسکی در سیاست و بالاخره در انتخابات، نتیجه تلاطم های حکومتی اوکراین در دو دهه قرن 21 و درگیری هایِ زبانی و عمدتا پشت پردهِ بلوک غرب و روسیه بود. غرب که در نیمه دوم دهه 1980 به گورباچف و در دهه 1990 به یلتسین قولِ از صورت نظامی خارج کردن «ناتو» را داده بود، اگر دولت مسکو پیمان ورشو را منحل و از آلمان شرقی خارج شود، نظر به وارد ساختن اوکراین به «ناتو» و اتحادیه اروپا داشته و دولت مسکو می داند که در این صورت دوباره و این بار از فاصله نزدیکتری در محاصره بلوک غرب قرار خواهد گرفت و قاعدتا نمی تواند این وضعیت را تحمل کند.
    اوکراین که در قرن نهم در اطراف «کی یِفیَن روس» ایجاد شده و جنگ های منطقه ای لهستانی ها، سوئدی ها ولیتوانی ها و اشغال طولانی مغول ها را پشت سر گذارده و قرن ها بخشی از امپراتوری روسیه و اتحاد جماهیر شوروی بود در جریان فروپاشی این اتحادیه، اعلام استقلال کرد و از قرن 21 تلاش غرب برای واردکردن آن به «ناتو» و اتحادیه اروپا (یورو) آغاز شده، انقلاب مخملی به خود دیده و دو بار تا عضویت ناوابسته (اسوشی اِیشن) در اتحادیه اروپا پیش رفته است. در یک مورد آن، موافقت پارلمان و مخالفت Yanukovych رئیس جمهوری وقت باعث بروز ناآرامی شد که به تحریک بلوک غرب، این ناآرامی ها در سال های 2013 و 2014 وسعت گرفت و در پی تظاهرات کی اِف ـ اصطلاحا تظاهراتِ میدان که منجر به تیراندازی پلیس و قتل دهها تظاهر کننده شد، مجلس رای به عزل یانوکویچ (که مخالف عضویت اوکراین در بلوک غرب بود و هوادار سیاست مسکو) و رفتن او جهت اقامت در روسیه شد (به تعبیری؛ فرار به روسیه). در پی این تحول که دولت روسیه آن را «کودتای غرب» می خوانَد، در 2014 پترو پروشنکوPetro Poroshenko یک معامله گرِ ثروتمند و دارای نفوذ سیاسی (اصطلاحا؛ اولیگارش اوکراینی) و متمایل به غرب، طبق اعلامیه کمیسیون انتخابات با نزدیک به 60 درصد آراء رئیس جمهوری اوکراین شد و بدون توجه به پیشینه و تاریخ اوکراین دست به ملی گرایی زد، زبان اوکراینی (لهجه اکثریت) را زبان رسمی کرد که تلفظ «کی یِف» شد «کی ایو» و ...، کلیسای اوکراین را از کلیسای روسیه جدا کرد و ... و اوکراین را صد در صد کاپیتالیستی کرد که با مخالفت بسیاری از اوکراینی ها و انتقاد دولت مسکو رو به رو شد به طوری که در انتخابات اپریل 2019 نتوانست بیش از حدود 24 درصد آراء را بدست آورد و زلنسکی پیروز شد و رئیس ششم اوکراین که او نیز تمایلات غربی دارد.

تاریخ از نگاهی به تصویر

نمایش سبیل

    در نمایش جهانی سبیل در سال 2006 که اواخر ماه اپریل در شهر «هسل» آلمان برگزار شد یكصد مرد از هشت كشور شركت كرده بودند. عكس بالا از «ویلی شوالیه» یكی از شركت كنندگان در مسابقه برداشته شده بود كه نشان می دهد ریشش را هم به شكل سبیل در آورده بود. با پایان یافتن جنگ جهانی اول، عصر سبیل های بزرگ و از بناگوش در رفته نیز به پایان رسید، ولی نه برای شركت در نمایش های جهانی.
    پیش از جنگ جهانی اول، حتی میان سران كشورها و ژنرالها بر سر سبیل رقابت بود. در انگلستان در سال 1947 باشگاهی با عضویت دارندگان سبیل های دیدنی تاسیس شده که هنوز بکار خود ادامه می دهد و دارای یک صد عضو دارای سبیل های معروف است. این باشگاه Handlerbar Club نام دارد و دارای نمایش سالانه است.
    نمایش های جهانی ریش و سبیل ادامه دارد و در اپریل 2013 نیز این مسابقه در «فورتس هایم» آلمان برگزار شده بود.

سه عضو باشگاه Handlerbar انگلستان

برخی دیگر از رویدادهای 2 مي

1536: در این روز (دوم ماه می) هنری هشتم پادشاه انگلستان زن دوم خود «ان بولین Anne Boleyn» را متهم به جادوگری و خیانت به خود کرد و در برج لندن به زندان افکند تا با حضور هیأت منصفه (ژوری) مرکب از بزرگان انگلیس محاکمه شود که محاکمه 15 ماه می (13 روز بعد) انجام و به مرگ با گردن زده شدن محکوم شد که 4 روز بعد (19 می) حُکم به اجرا درآمد. طلاق قبلی هنری هشتم و ازدواج مجدد او باعث شده بود که توسط پاپ تکفیر شود و هنری در واکنش به اقدام پاپ، کلیسای انگلستان را از دستگاه پاپ جداساخت و خود رئیس کلیسای انگلستان شد. کاترین آراگون یک شاهدخت اسپانیایی نخستین زن هنری هشتم بود که چون دارای پسر نشده بود هِنری او را به رغم منع طلاق در آیین مسیحیت (کلیسای کاتولیک) طلاق گفت تا با ندیمه وی؛ آن بولین ـ یک امیرزاداه انگلیسی ازدواج کند. «ان بولین» نیز که سه سال بانوی هنری هشتم بود پسر بدنیا نیاورد ـ تنها یک دختر به نام الیزابت. هنری هشتم که چندبار ازدواج کرد برخی از زنان خودرا به جای طلاق متهم می کرد و به دست جلاد می سپرد. «ان بولین» مادر الیزابت یکم پادشاه بعدی انگلستان 19 ماه می 1536 در برج لندن گردن زده شد. وی در چهارمین دهه عُمر خود بود. تاریخ نگاران معاصر نوشته اند که «ان بولین» نیز قربانی پسر نیاوردن شده بود که هنری هشتم پسر می خواست تا ولیعهد کند. الیزابت یکم دختر «ان بولین» بود که انگلستان را قدرت کرد. وی ازدواج نکرد و به ملکه باکره (ویرجین) معروف بوده است.

Anne Boleyn

1833: نیكلای یکم تزار وقت روسیه فروش عمومی سِرف ها را ممنوع ساخت. با وجود این سِرفدُم در روسیه لغو نشد.

1878: بلغارها برضد امپراتوری عثمانی بپاخاستند و خواستار استقلال شدند. دولت عثمانی برای سرکوب بلغارها که آنان را از رعایای خود می پنداشت نه تنها از واحدهای ارتش بلکه از میلیشیای خود معروف به باشی بازوک Bashi – Bazouk استفاده کرد و شمار کثیری از بلغارها کشته شدند و اروپاییان از این بابت به خشم آمدند. بلغارها در واکنش به مداخله ارتش عثمانی دست به کشتار مسلمانان غیر نظامی بلغار و ترک زدند و بیش از هزار تن از آنان را کشتند. این رویداد سرانجام به خودمختاری (داخلی) بلغارها انجامید و سلطان عثمانی با آن موافقت کرد.

1879: پابلو اگلسیاس (Pablo Iglesias Posse (1850- 1925 حزب سوسیالیست اسپانیا را تاسیس کرد. وی قبلا یک سندیکالیست و موسس اتحادیه های کارگری بود. نام پابلو در ردیف سوسیالیستهای بزرگ اروپا قراردارد. حزبی را که او تاسیس کرد سالهاست که دولت اسپانیارا به دست دارد.

1917:

امروز زادروز وان تی اِن دونگ Van Tien Dung فاتح سایگون است که دوم ماه می 1917 بدنیا آمد و در 84 سالگی (17 می 2002) درگذشت. وی یکی از قهرمانان جنگ های استقلال و تأمین وحدت ویتنام است که در جنگ با ژاپن، فرانسه و آمریکا شرکت داشت و به درجه ژنرالی رسید و سرانجام وزیر دفاع ویتنام شد. او یک کمونیست بود و در اپریل و می 1975 شهر سایگون (اینک؛ هو شی مین سیتی) را محاصره و تصرف کرد و جنگ ویتنام پایان یافت. او قبلا نظامیان آمریکا در شهر هوئِه پایتخت پیشین ویتنام (دوران امپراتوری) را شکست داده بود.

1927: نخستین كنفرانس جهانی اقتصاد و تجارت آغاز بكار كرد كه در آن نمایندگان 52 دولت شركت كرده بودند.

1936:

دوم ماه می زادروز هنرمند آرژانتینی Norma Aleandro است که در 1936 بدنیا آمده و در این روز در سال 2023 گام به 87 سالگی گذارده است. وی در وطن خود و در هالیوود در 47 فیلم بازی کرده و چند نمایشنامه نوشته و جوائز متعدد هنری دریافت کرده است. او از مشاهیر حرفه نمایش است.

1952: جت مسافربَر از این روز وارد کار شد و دهها مسافر از لندن به یوهانسبرگِ آفریقای جنوبی (ژوهانسبورگ) منتقل کرد. این هواپیما از نوع De Havilland Comet بود که این نوع هواپیما در سال 1949 ساخته شده و در این فاصله پرواز آزمایشی و رفع نقائص داشت. با این پرواز، کار ساخت هواپیمای جت برای حمل بار و مسافر سرعت گرفت که ادامه دارد و زمان مسافرت را کاهش داده است.

جت مسافربَر کومِت در نخستین انتقال مسافر (دوم ماه می 1952)

1998: بانک مرکزی اتحادیه اروپا و به اختصار ECB در شهر بروکسل تأسیس شد و از بانک های مرکزی مهم جهان است و سیاست های پولی حوزه یورو (یورو زُن) را بدست دارد و اسکناس یورو زیر نظر آن چاپ می شود.

2008:

در این روز در سال 2008 بانو Mireya Moscoso متولّد یکم جولای 1946 رئیس جمهوری پاناما شد. او نخستین بانو است که در این کشور واقع در آمریکا لاتین و میان دو اقیانوس اطلس و آرام به ریاست جمهوری انتخاب شده بود. وی که در سال 2023 وارد هفتاد و هفتمین سال حیات خود شد، 5 سال بر پاناما ریاست کرد. میرِیا از دههِ سوم عُمر خود وارد کار سیاست شده است.

2008: توفان نَرگِس که در خلیج بنگال پدید آمده بود در این روز وارد مناطقی از کشور برمه (میانمار) شد، 138 هزار تَن را کشت و ویرانی بسیار پدید آورد. واژه نرگس از زبان فارسی وارد زبان اردو شده است و در حوزه خلیج بنگال بکار می رود.

2023:

اِدوار بالادور نخستین وزیر پیشین فرانسه (زمان ریاست جمهوری میتران) و یک اَرمَنی، دوم می 2023 گام به 94 سالگی گذارد. وی متولّد شهر اِزمیر جمهوری ترکیه است که خانواده او بمانند بسیاری از اَرمنیان ساکن ترکیه در دهه های دوم و سوم قرن 20 و پس از رویداد کشتار نیمه دهه دوم آن قرن، از قلمرو عثمانی (ترکیه و ...) به کشورهای اروپایی و آمریکا مهاجرت کردند. اَرمنیان شهر لس آنجلس یک جامعه بزرگ تشکیل داده اند.

پیام‌های تازه

نظر تأمل برانگیز یک مخاطب درباره تعبیر نادرست «مانی لاندری»، محدود شدن نگهداری ارز و قاچاق خوانده شدن مسئله ساز بیش از آن

یک مخاطب این تاریخ آنلاین در پیام ارسالی دهم اردیبهشت 1396 خود درباره تعبیری که از «مانی لاندری» و ترجمه ظاهری اش «پولشویی» در ایران می شود و نیز تصمیم بانک مرکزی [تصمیم فروردین 1396] مبنی بر محدود کردن نگهداری ارز چنین نظر داده است:
    "من دارای دو مدرک دکترا هستم ـ در علوم اقتصادی و علوم اجتماعی. در سال انقلاب 17 ساله بودم و دو سال بعد ـ 4 ماه پیش از جنگ [جنگ عراق با ایران] برای تحصیل در خارج، وطن را تَرک کردم. چند روز پیش در وبسایت یک روزنامه چاپ تهران (فقط یک روزنامه) خواندم که بانک مرکزی نگهداری ارز نزد افراد را محدود به 10 هزار یورو [نزدیک به 12 هزار دلار آمریکا] کرده است. درک من از این تصمیم این بود که مازاد بر این مبلغ، قاچاق و پولشویی محسوب می شود و ....
    هرچه فکر کردم و در محفوظات ذهنی و کتاب های علوم مالی و پول به کنکاش پرداختم، ندیدم که قبلا یک بانک مرکزی، نقض تصمیم خودرا جرم و جرم قابل تعقیب در دستگاه قضایی اعلام کند. به نظر من، این کار از اختیارات پارلمان است. نمی دانم که دولت چرا برای خود درد سر می سازد. «مانی لاندری» که اصطلاحی جهانی شده است ریشه در کسب درآمدهای نامشروعِ اَل کامپون گانگستر پیشین شیکاگو دارد که پول های کسب شده از باجگیری ها، معاملات کالای ممنوعه و … را به نام درآمد کارگاههای لباسشویی اش به حساب خود در بانک واریز می کرد. از آن پس، و به تدریج انتقال و یا تبدیل پول های حاصل از رشوه گیری، فروش و ترافیک مواد مخدر، قاچاق کالا، معاملات دولتی بدون اعلان مناقصه و مزایده، رانت، پارتی بازی، اَعمال ممنوعه، دزدی، اختلاس و هرگونه عمل غیرقانونی و فساد اداری ـ اقتصادی «مانی لاندری» خوانده شده و این اصطلاح، جهانی گردیده و مرتکب این عمل و انتقال پول حاصل از آن اَعمال، قابل استرداد میان کشورها است.
    بنابراین، تبدیل پول حاصل از زحمتکشی، فروش محل کار و خانه و یا بازخرید سابقه کار، پس انداز در بانک، میراث والدین و از این قبیل را به ارز و خرید طلا و سهام و انتقال به کشور دیگر نمی توان «پولشویی» نامید و قاچاق خواند!. مردم آزاد به کنترل دارایی خود [دارایی مشروع خود] هستند و نخستین تکلیف دولت ها، حراست از جان و مال شهروندان است.
    ارز و طلا هم نوعی کالا هستند و نمی توان شهروندان را از خرید آنها منع و یا محدود کرد، به همانگونه که نمی شود افراد را از خرید گندم و برنج و پارچه منع و یا محدود به مقدار معیّن کرد. ممکن است که گفته شود کشور در شرایط نیمه تحریم است و ارز کافی ندارد. قانون [قاعده] عرضه و تقاضا این مسئله را حل کرده است. یعنی در جایی که «عَرضه» کم است و «تقاضا» زیاد، «بها ـ ارزش» افزایش می یابد و وقتی بهای یک کالا، طبق این قاعده، افزایش یابد تقاضا کاهش می یابد و نیاز به وارد کردن اتهام «مانی لاندری» و محدود کردن نیست که رشته ای است با سر دراز و ناراضی ساز و انتشار شایعه پشت شایعه.
    طبق بررسی های من که به امور اقتصادی مشغول هستم، متوسط قیمت ها در ایران از کالای مصرفی گرفته تا مستغلات از دو سال پس از انقلاب تا کنون بیش از هزار برابر شده ولی ارزش ارزها حدودا 500 ـ 600 برابر، چرا؟. اگر ارزش ارزها هم به همان نسبت بالا می رفت، موضوع محدود کردن و مانی لاندری و قاچاق خواندن که مسائل دیگر به دنبال خواهد داشت پیش نمی آمد. اگر ارزش پول سایر کشورها متناسب با سایر کالا بالا می رفت، واردات کاهش می یافت، تولیدات داخلی افزایش و بیکاری هم نبود. طبق نوشته های مورخان، اشتباه بزرگ شاه و دولت او تثبیت بهای ارز بود، و این در حالی بود که بهای زمین و مستغلات متجاوز از ده برابر شده بود و این وضعیت، شکاف کلاس های جامعه را بیشتر می کند و …. آن طور که خوانده ام، یکی از اتهامات خوش کیش رئیس وقت بانک مرکزی که اعدام انقلابی شد حمایت از تثبیت بهای ارز بود [دلار؛ هفت تومان]. دو نرخی بودن بهای ارز [رسمی و بازار] نیز که اینک [تاریخ ارسال پیام ـ اردیبهشت 1396] در ایران مرسوم است درست نیست و جای ایراد دارد. در جای دیگر ندیده ام، می توان گفت که نوعی تبعیض است و قانون اساسی جمهوری اسلامی هرگونه تبعیض را نهی کرده است.
    از طرفی، اجرای کامل این تصمیم بانک مرکزی آسان نیست، بساط دلالان و حواله ها گرم تر می شود، معاملات ارزی در خارج با ریال داخلی افزایش می یابد، از دیگران و به نامشان برای خرید ارز استفاده خواهد شد و …. در ایام نوروز امسال [سال 1396] و تا 14 فروردین در ایران بودم، در خیابان فردوسی شمالی دیدم که یک ساختمان چندین طبقهِ تازه ساز به صرّافی ها اختصاص دارد. یک روز که از مقابل سفارت انگلیس [واقع در خیابان فردوسی] رد می شدم در مدخل خیابان منوچهری بساط حرّاج ارز دیدم و در گوشه و کنار این محل دهها ارزفروش دوره گرد. این وضعیت و تصمیم تازه بانک مرکزی؟!.
     اگر فردی که متهم به داشتن ارز اضافی شود به قوه قضائیه دادخواست دهد که «قاچاق خواندن» داشتن بیش از مقدار تعیین شده ارز، باید قانون باشد [به تصویب مجلس برسد] نه تصمیم اداری، چه خواهد شد؟. رسیدگی به این دادخواست که طولانی خواهد بود خبر جهانی خواهد شد و بر خبرِ آن مدیر بانک که پول هایش را به کانادا برده است اضافه خواهد گردید. مصرف ارزهای حاصل از فروش نفت و کالای دیگر از چشم مردم پوشیده نیست. برای هر تصمیگیری و اقدام باید نتیجه را پیش بینی کرد.".

برای اطلاع

روزنامک

اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت 25178/92 ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته - تاریخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس 78 ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
«روزنامک» که از نوامبر 2003 (21 آبان 1982) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نیز در اپریل 2014 (اردیبهشت 1393) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه یافته است.

نسخه آنلاین: www.rooznamak.com

نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com