Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

13 فوريه

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

سازمان یابی مشروطه خواهان ایران در گیلان ـ تصرف رشت، انزلی، قزوین و تهران، پناهنده شدن شاه وقت به سفارت روسیه و ...

Yeprem Khan Davidian

بهمن سال 1287 (فوریه 1909) در سراسر ایران هَردَم تَبِ قیام برضد استبداد محمدعلی شاه قاجار بالا می رفت و در گوشه و کنار کشور گروههای مجاهدِ راه مشروطیت (آرزومندان حکومت پارلمانی ـ Constitutionalists) تشكیل می شدند و .... خشم مردم از تیرماه 1287 که سرهنگ ولادیمیر لیاخوف Vladimir Platonovitch Liakhov افسر روس و فرمانده نیروی قزاقِ تهران (و عملا فرماندار نظامی پایتخت) به دستور شاه وقت مجلس را به توپ بسته بود و در طول آن سال شماری از مشروطه طلبان را نیز کشته بود شدت گرفته بود. لیاخوف متولّد 1969 پس از بازگشت به روسیه و کسب مقام نظامی خود، در جریان جنگ جهانی اول با یکان زیر فرماندهی اش بندر ترابوزان (واقع در قلمرو عثمانی وقت و اینک از بنادر ترکیه در دریای سیاه) را متصرف شد. وی پس از انقلاب بلشویکی روسیه به نیروهای سلطنت خواه این کشور پیوست و در 1919 درگذشت.
24 بهمن ماه 1287 (فوریه 1909) گروههای مجاهد شمال کشور در شهر رشت به هم پیوستند و روز بعد شماری از مهاجران قفقازی ازجمله دهها ارمنیِ سوسیالیست ملّی (داشناک) نیز ـ به تشویق هواداران مشروطیّت ـ به آنان اضافه شدند. سران این گروهها در همین روز تصمیم گرفتند كه یِپرِم خان داویدیان (داوِتیان) Yeprem Khan Davidian چهل و یک ساله متولّد شهر گَنجه (اینک از شهرهای جمهوری آذربایجان) و از مهاجران قفقازی را فرمانده افراد مسلح خود کنند تا آنان را به صورت یك یگان رزمی آماده نبرد درآورد و این كار سریعا انجام گرفت. انتخاب یپرم خان به این دلیل بود که مبارزه مسلحانه با تزار روسیه را در کارنامه خود داشت و عوامل تزار او را به سیبری تبعید کرده بودند که از آنجا گریخته و به ایران آمده بود. یپرم خان خواهان ایجاد دوباره ارمنستان بزرگتر بود که مانند 24 قرن پیش از آن (پیش از 1828) در کنار ایران و متحد آن باشد. وی تزار روس را حامی محمدعلی شاه می دانست. یك هفته بعد حكومت رشت به دست مشروطه طلبان مسلح افتاد و «آقابالاخان» حاكم رشت و تنی چند از مقامات دولتی توسط مشروطه خواهان مسلح كشته شدند. این افراد بندر انزلی را هم تصرف کردند.

محمدعلی شاه

مشروطه خواهان شمال سپس از محمدولی خان تُنكابُنی (سپهدار) دعوت كردند كه ریاست جنبش را به دست گیرد. وی دعوت را پذیرفت و از تَنکابَن (که بعدا شهسوار خوانده شد) وارد رشت شد.
     مشروطه خواهان مسلح گیلان و شماری اَرمنی سپس به سوی قزوین به حركت در آمدند و در پی یك زد و خورد شدید این شهر را تصرف کردند و قاسم خان فرمانده پادگان شهر كه دستور مقاومت داده بود اعدام شد.
     این مشروطه طلبان سپس رهسپار تهران شدند و با كمك هم اندیشان دیگر و نیز سواران بختیاری كه از اصفهان آمده بودند پس از شکست و فراری دادن نیروی دولتی در بادامَک، در جولای 1909 (تیرماه 1288) پایتخت (شهر تهران) را متصرف و محمدعلیشاه (متولد 1872 در شهر آمُل و متوفی در 1925 در تبعید ـ در ایتالیا) را به ساختمان تابستانی سفارت روسیه فراری دادند كه در آنجا تا خلع از سلطنت پناهنده بود. وی 31 ماه و 13 روز پادشاهی کرد.

پس از پناهنده شدن محمدعلی شاه به سفارت روسیه، مجلس فرزند 11 ساله او را پادشاه کرد و عنوان احمدشاه داد (متولد 1898 و متوفی در فرانسه در 1930).
    مجلس که در 1907 به تصمیم محمدعلی شاه منحل شده بود پس از افتادن تهران به دست مشروطه خواهان مسلّح، بازگشایی شد. پس از پیروزی مشروطه خواهان، مجلس رای داد که پیرم خان رئیس پلیس تهران شود که تا پایان عُمر (ششم ماه می 1912= 16 اردیبهشت 1291) در این سمت بود. پیرم خان در این روز در جنگ با صارم الدله ـ شاهزاده قاجار ـ در منطقه همدان کشته شد.
    «تاریخ» نشان می دهد که پادشاهان ایران از محمدعلی شاه به بعد در خارج از کشور درگذشتند ـ محمدعلی شاه، احمدشاه، رضاشاه و محمدرضاشاه در تبعید و خارج از وطن فوت شدند. محمدعلی شاه و احمدشاه در کربلا و رضاشاه و محمدرضا شاه در قاهره و امانتا مدفون شدند. رضاشاه در یوهانسبورکِ فدراسیون آفریقای جنوبی درگذشته بود و جنازه او به قاهره انتقال داده شده بود تا در فرصت مناسب به ایران منتقل شود که شد.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

قتل نخستین رئیس مجلس ایران که قاتلان آن به روسیه تحویل داده شدند!

مرتضی قلی خان صنیع الدوله رئیس نخستین دوره مجلس شورای ملی در بهمن ماه 1289 (سوم فوریه 1911 ) در تهران ـ چهار راه مخبرالدوله ـ هدف گلوله دو قفقازی تبعه روسیه قرار گرفت و كشته شد. این دو قفقازی پس از ارتکاب قتل دستگیر شده بودند که سفارت روسیه در تهران استرداد آندو را طبق قراردادهای دوجانبه (تحمیلی به دولت قاجارها) از وزارت امور خارجه ایران خواستار شد و وزارت امورخارجه دو قاتل را تحویل گرفت و به سفارت روسیه تسلیم کرد!. مخبرالسلطنه (برادر مرتضی قلی خان) انگیزه و چگونگی قتل را در کتابی که برنگاشته شرح داده است. مرتضی قلی خان تحصیلکرده آلمان و مسلط به زبانهای آلمان و فرانسه، قبلا وزیر دارایی بود. وی منتخب اعیان تهران برای نمایندگی مجلس بود که به ریاست آن نیز انتخاب شده بود. در آن زمان انتخاب نمایندگان برحسب طبقات جامعه بود و اعیان هم یک طبقه به حساب می آمدند که مرتضی قلی خان نماینده آنان در مجلس بود. مرتضی قلی خان پسر علی قلی خان مخبرالدوله بود. استرداد دو قاتل مرتضی قلی خان اوج ضعف دولت قاجارها را نشان می دهد که مردم پس از اطلاع از آن متاثر شده بودند ولی نیروی نظامی نبود که از آن بخواهند ایستادگی کند. در آن زمان انگلستان و روسیه در ایران نیروی مسلح داشتند. این دو دولت طبق موافقتنامه سن پترزبورگ (به امضای همین دو دولت) خودرا مجاز به هر اقدامی در ایران می دانستند.

لغو روادید میان ایران و ترکیه از 23 بهمن 1342 ـ سود سالانه میلیاردها دلاری ترکیه از این بابت

ایران و تركیه روادید ورود اتباع دو كشور به خاك یكدیگر را 23 بهمن 1342 لغو كردند. رفت و آمد اتباع به این دو کشور بدون نیاز به ویزا، از آن زمان ادامه داشته و در دهه نخست پس از انقلاب، ترکیه به صورت مرکزی درآمده بود برای ایرانیانی که خواستار رفتن به سایر کشورها و بعضا جهت پناهنده شدن و یا درصدد دریافت ویزا از کنسولگری های آمریکا در ترکیه و رفتن به این کشور بودند. تا انقلاب سال 1979 (1357 هجری) اتباع ایران برای سفر به بسیاری از کشورها ازجمله کشورهای اروپای غربی (انگلستان، فرانسه، آلمان، هلند و ...) نیاز به ویزا نداشتند. تداوم لغو ویزا به سود ترکیه بوده است زیراکه هر سال بیش از دو میلیون دارنده گذرنامه ایرانی به آن کشور سفر می کنند و هرکدام به طور متوسط بیش یک هزار دلار خرج می کنند که جمعا می شود میلیاردها دلار که درآمد چشمگیری برای ترکیه است. بسیاری از ایرانیانِ ثروتمندشده از وضعیت جاری، در ترکیه دست به خرید مستغلات زده و سرمایه گذاری کرده اند. به گفته برخی اصحاب اطلاع، علت انتخاب ترکیه برای سرمایه گذاری این است که اگر روزی ـ روزگاری به حساب ها رسیدگی شود، دولت های غربی به درخواست استرداد توجه مثبت خواهند کرد.
طبق گزارش های آماری، در چهار دهه گذشته و بویژه از سال 1991 (1370 هجری خورشیدی) 5 تا 7 میلیون ایرانی (نزدیک به یک دوازدهم جمعیت کشور) تَرکِ وطن کرده اند.
در نظرسنجی سال 2006، هفتاد و دو درصد ایرانیانی که به تابعیت آمریکا درآمده و مصاحبه شده بودند در پاسخ به این پرسش موسسهِ کسب نظر که چرا درخواست تابعیت داده اند مشکل مسافرت با گذرنامه قبلی را در صدر دلایل خود بیان داشته و گفته بودند که سفرکردن با گذرنامه جمهوری اسلامی نیاز به ویزا از بیشتر کشورها و معطلی زیاد و سوء ظن فراوان داشت. با گذرنامه آمریکا مشکل مسافرت و دردسر فرودگاهی و سوار شدن به هواپیما نداشته اند. آنان دلایل دیگری را هم برای اقدام خود به کسب تابعیت آمریکا (نَچرالیزیشن) ابراز کرده بودند. تنی چند از آنان گفته بودند: با اینکه دهها سال و بعضا از پیش از انقلاب در آمریکا زندگی کرده و کارت اقامت دائم (گرین کارت) داشتند سازمان های پلیس و امنیت آمریکا نسبت به آنان سوء ظن داشتند و پس از رویدادهای 11 سپتامبر 2001 در فرودگاه و هنگام گرفتن بوردینگ پَس، روی کارت آنان علامت 4 اِس SSSS (سِکیوریتی) می زدند تا دقیقا بازرسی بدنی شوند و هنگام بازگشت مورد مصاحبه قرار گیرند و ... و این عمل، آنان را در طول سفر دچار دلهره و نگرانی می کرد که تا مدت ها روی اعصاب شان اثر می گذاشت. به علاوه، آمریکا و کانادا و همچنین استرالیا کشورهای مهاجرنشین هستند و ساکنان آنها، مهاجران از سایر کشورها و یا از نسل مهاجران قبلی.

کُپی صفحه اول شماره 25 بهمن 1357 روزنامه اطلاعات و 3 خبر وقت از سایر صفحات این شماره روزنامه برای ماندن در تاریخ

    تصرف سفارت آمریکا در نیمروز 25 بهمن 1357 ـ 3 روز پس از پیروزی انقلاب ـ طولانی نبود و با ورود افراد کمیته انقلاب و انجام مذاکرات پایان یافت و سفارت به کار خود تا نیمه آبان سال بعد ادامه داد. برخی از رسانه ای ها تصرف سفارت را که با دفاع تفنگداران محافظ آن رو به رو شده بود کار چریک های فدایی خلق (دسته ای از کمونیست ها) گزارش کرده بودند ولی یک مقام کمیته انقلاب این عمل را توطئه بقایای ساواکی ها بیان کرده بود تا دشمنی دولت آمریکا با دولت انقلاب را برانگیزانند. تاس ـ خبرگزاری رسمی شوروی و رادیو مسکو نیز در گزارش های خود اعضای ساواک را طراحان نقشه تصرف سفارت آمریکا به دست داده بودند تا بهانه مداخله نظامی در ایران را به دست دولت آمریکا بدهند. برخی هم گفته بودند که عمل ورود به سفارت و تصرف چند ساعته آن و سپس عکس گرفتن با مقامات سفارت، نقشهِ خود آمریکایی ها بود تا فرصت مداخله به دست دهد. دولت آمریکا گزارش منابع شوروی را مغرضانه خوانده بود. کُپی متن خبر مربوط به اعتراض آمریکا به شوروی که در روزنامه اطلاعات چاپ شده بود:

    _ _ _ _ _

سطوری از قسمت بالای مطلب که مَتن آن بسیار طولانی است

نظر استادان علم حکومت درباره پیش شرطِ رئیس جمهور ایران شدن که در ژانویه و فوریه 1980 (دی و بهمن 1358) ابراز شده بود

حذف نام جلال الدین فارسی از فهرست نامزدهای نخستین دور انتخابات ریاست جمهور ایران که در افغانستان به دنیا آمده بود به استناد اصل 115 قانون اساسی جمهوری اسلامی، همان وقت ـ در ماههای ژانویه و فوریه 1980 (زمستان 1358هجری خورشیدی) ـ مورد تفسیر استادان عِلم حکومت قرارگرفته بود. این اصل گوید که رئیس جمهور باید «ایرانی الاصل» باشد.
    به نظر آن استادان، ایرانی الاصل یعنی از تبار ایرانی؛ کُردهای عراق، سوریه و ترکیه، افغان ها، بلوچ ها، تاجیکهای منطقه فرارود و ... همه از تبار ایرانی یعنی ایرانی الاصل هستند و اگر تبعه ایران و از میان رجال مذهبی و سیاسی باشند و مدیر و مدبّر و امانتدار، دارای سابقه تقوی و مؤمن و معتقد به مبانی جمهوری اسلامی ایران و مذهب رسمی کشور، می توانند رئیس جمهور شوند. در اصل 115 عبارتِ متولّد ایران مشاهده نمی شود.
     در برخی از این تفسیرها آمده بود؛ حسن حبیبی که در پاریس نخستین پیش نویس قانون اساسی را تنظیم کرده بود، بمانند قانون اساسی آمریکا و سایر کشورها، یکی از شرایط احراز این مقام را «متولّد ایران» بودن نوشته بود که در جریان تجدید نظر در این پیشنویس، این عبارت را به کلمات «ایرانی الاصل» تبدیل کردند و شاید به این سبب که برخی از روحانی زادگان متولّد نجف و کربلا (عراق) بوده اند.
     استادان علم حکومت (گاورمِنت) تاکید کرده بودند از آنجاکه که طبق قانون اساسی جمهوری اسلامی، رهبر انقلاب و ولی فقیه رئیس کشور و شخص اول است و اتخاذ تصمیمات کلی و اساسی با اوست و حرف آخر را ـ او می زند، رئیس جمهور یک رئیس قوه مجریه (در حد نخست وزیردر حکومت های پارلمانی) بیش نیست و بکار بردن واژه «رئیس جمهوری» برای او درست نیست و باید «رئیس جمهور» نوشت. «جمهوری» = است با کشور. «جمهور» = گروه، جماعت است و ....

جمهوری اسلامی قانونِ «منع مقامات دولتی از داشتن حساب بانکی، خرید مستغلات و سهام در کشورهای دیگر و تابعیت خارجی» لازم دارد

13 فوریه 2013 پیامی از یک ایرانی مقیم کشور سوئد دریافت شد که پیشنهاد کرده بود: در پی انتشار چند گزارش درباره برخی سوء استفاده ها و فساد مالی و قبلا رفتن یک مدیر بانک متهم به شرکت در یک اختلاس به خارج و خرید خانه و سرمایه گذاری، لازم است که جمهوری اسلامی قانون «منع مقامات دولتی از داشتن حساب بانکی در خارج، خرید مستغلات، سهام در کشورهای دیگر و تابعیت خارجی» داشته باشد.
وی افزوده است که ولادیمیر پوتین در چارچوب تلاش های خود برای پایان دادن به فساد دولتی و سوء استفاده از مقام و منزلت و نیز مافیابازی، 12 فوریه 2013 [روزپیش از دریافت پیام] لایحه ای به دومای روسیه (مجلس نمایندگان این کشور) داد که به موجب آن مقامات دولتی روسیه حق داشتن حساب بانکی در خارج و سرمایه گذاری از نوع معاملات سهام، اوراق بهادار و مستغلات و از این قبیل نخواهند داشت..

شکایت فاضل لاریجانی از محمود احمدی نژاد به دستگاه قضایی، به روایت دویچه وله

دویچه وله (صدای جهانی آلمان ـ برنامه فارسی) ـ 11 فوریه 2013: فاضل لاریجانی [برادر رئیس وقت قوه مقننه و نیز برادر رئیس وقت قوه قضائیه جمهوری اسلامی ایران] علیه محمود احمدی نژاد رئیس جمهور [وقت] به دستگاه قضایی شکایت کرده است.
    این شکایت واکنشی است (بود) به انتشار بخش‌هایی از یک نوار (صوت و تصویر) در 15 بهمن (سوم فوریه 2013) در جلسه استیضاح وزیر کار در مجلس شورای اسلامی که مربوط است به ملاقات سعید مرتضوی (رئیس وقت سازمان تأمین اجتماعی) و فاضل لاریجانی و گفت و شنود آنان. احمدی‌نژاد با پخش این نوار در جلسه علنی مجلس، عملا اتهاماتی به فاضل لاریجانی وارد ساخته بود.
    «دویچه وله» بدون ذکر منبع خبر خود اضافه کرده بود که فاضل لاریجانی در نامه به دادستان تهران به غیرقانونی بودن شنود و افشای اسرار شهروندان اشاره کرده و ضبط مکالمات خود را غیراخلاقی، و سیاسی خوانده است.
    گویا شکایت فاضل لاریجانی در زندانی شدن سعید مرتضوی به مدت یک شب (در آن زمان) بی تاثیر نبود.

متوقّف شدنِ پخش برنامه های Press TV در آمریکای شمالی در فوریه 2013 (دوران حکومت اوباما از حزب دمکرات آمریکا)

در پی تحریم صدا و سیمای ایران از سوی دولت وقت آمریکا (دولت اوباما از حزب دمکرات)، از هجدهم بهمن ماه 1391، پخش مطالب شبکه تلویزیونی «پرس تی وی Press TV» وابسته به آن سازمان نیز در آمریکای شمالی (فدراسیون آمریکا و کنفدراسیون کانادا) که از طریق شرکت خدمات ماهواره ای «گالکسی ـ 19» صورت می گرفت متوقف شد.
«پرس ـ تی وی» یک شبکه 24 ساعته صدا و سیمای جمهوری اسلامی به زبان انگلیسی است.
چند شرکت اروپایی قبلا دادن خدمات ماهواره به سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران را متوقف کرده بودند. «پرس تی وی» که مرکز آن تهران است از سال 2007 آغاز بکار کرده است. در فوریه 2014 گزارش هایی مبنی بر رفع تحریم های تلویزیونی انتشار یافته بود.

در قلمرو دانش

8 راه جلوگیری از ضعف حافظه و ابتلاء به آلزایمر

نوامبر 2023 (آذرماه 1402) دانشمندان علوم پزشکی که در زمینه ضعف حافظه و بیماری آلزایمر و راه پیشگیری از آنها تحقیق می کنند در گزارشی که انتشاردادند، 8 راه ـ بدون نیاز به دارو ـ برای دور ساختن این عوارض بدست دادند، از این قرار:
    1 ـ تداوم فعالیت (جسمانی و ذهنی)
    2 ـ غذای سالم و آب کافی
    3 ـ کنترل وزن (دوری گزیدن از اضافه وزن)
    4 ـ دوری گزیدن از دخانیات (اعتیاد به آن و یا استنشاق در محیط دود دخانیات)
    5 ـ کنترل فشار خون (نداشتن فشار بالا و گریز از استرس)
    6 ـ کنترل کلسترول
    7 ـ کنترل قند خون
    8 ـ خواب کافی و خوب (خواب عمیق و نَه کمتر از 7 ساعت در شبانه روز)

    ـ ـ ـ ـ ـ
    نقل از شماره 103 مجله روزنامک
    www.rooznamak-magazine.com

هشدار: ابتلاء به سرطان رو به افزایش است، راه های جلوگیری

آژانس بین‌المللی تحقیقات سرطان وابسته به سازمان جهانی بهداشت که مقرّ آن در لیون فرانسه است در دیماه 1402 اعلام کرد که اگر افراد به دودکردن سیگار و مصرف الکل و خوردن غذاهای چاق کننده ازجمله غذاهای پُرچربی و کارخانه ای ادامه دهند و در هوای آلوده باشند احتمال سرطانی شدنشان بیشتر خواهد بود. در محیطی با هوای آلوده ماسک بزنند، یا در داخل ساختمان کار و فعالیت کنند و کمتر از خانه بیرون بروند.
     طبق این اعلامیه؛ سال گذشته (سال 2022) 20 میلیون بر سرطانی های جهان افزوده شده و اگر به اخطارها توجه نشود پیش‌بینی می شود که تا ربع قرن دیگر (حدود سال 2050) هر سال 35 میلیون تن بر سرطانی ها افزوده شود. دخانیات عامل شماره یک ابتلاء به این بیماری است.
     ـ ـ ـ ـ ـ
    نقل از شماره 103 مجله روزنامک
    www.rooznamak-magazine.com

در دنیای تاریخ‌نگاری

آیا همه رویدادهای روز به دست مردم می رسد تا برای آیندگان تجربه شود؟

در نشست دهه یکم فوریه 2005 گروهی از مدرّسان تاریخ که برخی از آنان تاریخ نگاری هم می کنند در شهر رُم، از ضعفِ رسانه ها در خبررسانی و ناقص بودن خبرها انتقاد و گفته شده بود که این ضعف خبررسانی و دست کم دادن سر نخ به مورخ، کار تاریخنگاری را پُرزحمت و دشوار کرده است.
    در توضیح این انتقاد باید گفت:
    از فواید خواندن تاریخ، مروركردن رویدادهای گذشته ـ علل و نتایج آنها و آگاهی از تجربه گذشتگان با هدف خودداری از تکرارشان است. فواید دیگرِ مرور در تاریخ دریافت پند و هشدار و ترس از قضاوت آیندگان است. بنابراین، گزارش رویداد روز (خبر) باید مشروح و دقیق باشد تا کار مورخ آسان گردد و این، روزنامه نگار است كه باید در همان روز وقوع، رویدادها را با نهایت دقت و امانتداری جمع آوری كند و به دست «ثبت» دهد كه اگر کار او كامل و دقیق نباشد (كه در دهه های اخیر نبوده است) نسل های بعدی محكوم خواهند بود كه بی خبر بمانند و اشتباهات گذشته را تكرار بكنند. رویدادی كه امروز می توان آن را به آسانی نوشیدن آب به دست ثبت داد (تنظیم و منتشر کرد)، فردا و فرداهای دور تنها با مشقّت و صرف وقت و هزینه می شود آن را از لابلای یادداشت های اداری، خصوصی و ... به دست آورد، تکمیل کرد و این بار به عنوان یادآوری و هشدار ارائه كرد. چرا در دهه های اخیر ثبت همه رویدادها به همان صورتی كه اتفاق می افتند دشوار است؟، برای اینکه هر مقام دارای مشاور تبلیغاتی شده است (روابط عمومی كه گاهی یك خبرگزاری بین المللی است)، كه رویدادها را برحسب منافع و مصالح «مقام» تحریف و مطرح می سازد و یا اینكه در دهان او می گذارد تا بیان دارد، یعنی نطق مقامات را هم همین ها (نطق نگاران) تهیه می كنند كه اصطلاحا «مصنوعی» است. چرا با این همه ابزار ارتباطی و اطلاع رسانی، مردم امروز از حقایق بی اطلاع می مانند و به همین صورت آیندگان؟، زیرا كه واقعیت ها و همه رویدادها به آنان داده نمی شود. رسانه ها پر از خبر و مطلب است ولی همه اش تشریفات، اطلاعیه، اعلامیه و تبلیغ، آمار نادقیق مصلحتی و شرح دید و بازدید های رسمی و ....
     برای مثال: در سابق در ایران، هر ماه میزان پول در گردش و متوسط بهای كالا با تحلیل و تفسیر انتشار می یافت؛ در پایان هر سال جزئیات درآمد حاصل از نفت اعلام می شد، هر هفته شمار پرونده های وارده و مختومه شده دادگستری و نوع آنها به نظر مردم می رسید، جزئیات بودجه و دخل و خرجها با تفسیر و تحلیل منتشر می شد و در كتابخانه ها در دسترس بود، متن قوانین مصوب پارلمان و مصوبات شورای وزیران و بخشنامه های وزارتخانه ها، جزئیات مربوط به معاملات دولتی (مزایده و مناقصه ها)، انتصابات و نقل و انتقالهای اداری و تغییرات شركتهای غیر دولتی و مسافرت های خارجی مقامات به طور روزانه به چاپ می رسید و ....

در قلمرو رسانه‌ها

اظهار نظر یک مفسر آمریکایی پیرامون تصویرِ گوشه ای از تحریریه روزنامه همشهری که در سال 2003 (1382 ه. ش.) گرفته شده بود

در پی مخابره خبر «مسابقه كاریكاتور هولوكاست» در «همشهری»، خبرگزاری انگلستان عكس بالا را با خبر خود در آن زمینه به سراسر جهان ارسال داشته بود و نوشته بود كه این عكس در سال 2003 (1382 ه. ش.) توسط «راهب هماوندی» از گوشه ای از تحریریه همشهری گرفته شده است كه این روزنامه متعلق به شهرداری تهران می خواهد چنین مسابقه ای را ترتیب دهد.
هفتم فوریه 2006 (روز انتشار خبر) چند شبكه تلویزیونی آمریكا این خبر را با تصویر بالا پخش كردند و یك مفسر تلویزیونی به تفسیر عكس پرداخته و گفته بود كه تصاویر «چه گوارا» و «احمدشاه مسعود» بر دیوار تحریریه هم از چیزهای دیگر روایت می كند و اشاره دارد كه چپگرایی و احساسات ناسیونالیستی در میان روزنامه نگاران ایران ریشه یافته است زیرا كه «چه گوارا» مظهر تمایلات چپ و احمدشاه مسعود نماد ناسیونالیست پارسی شناخته شده اند.
در عكس، محمود صدری دبیر وقت اخبار در تحریریه همشهری و در سمت راست (پایین) عكس، بانو زهرا ابراهیمی عضو قدیمی تحریریه دیده می شوند. [محمود صدری اینک با روزنامه دنیای اقتصاد همکاری دارد. وی پس از ترک همشهری، برای مدتی سردبیر روزنامه کارگزاران بود.].

افزایش بیکارشدن ژورنالیست های رسانه های آمریکا؛ در 12 ماه گذشته 3 هزار و 87 نفر و از سال 2020 شانزده هزار و 60 تَن!

آنلاین ها و سوشِل میدیا، وسعت رو به افزایش معلومات عمومی و توان اندیشیدن نسل نو (زیر 33 ساله ها) و نیز تهیه و تنظیم مطالب ژورنالیستیِ به دور از قاعده و همچنین ابزار شدن روزافزون رسانه ها که به قولی، دیگر نمی شود آنها را «رسانه های عمومی ـ مَس میدیا» خطاب کرد سرعت کاهش مخاطبان اینها را افزایش داده و با کاهش اعلانات، زیاندهی بیشتر شده و کوچک شدن اطاق های خبر، مسیر این وضعیت را نشان می دهد. تنها در آمریکا (USA) در یازدهمین ماه سال 2023 (دیماه 1402) 538 روزنامه نگار دیگر (از نشریات و رادیو تلویزیونهای) با هدف صرفه جویی برکنار شده اند و پیش بینی شده است که در ماههای آینده این روند ادامه یابد. به این ترتیب در 12 ماه گذشته در آمریکا سه هزار و 87 روزنامه نگار، کارشان را در رسانه های این کشور از دست داده اند.
     از نیمه دوم سال 1990 اخبار رسانه ها به جای تهیه و تنظیم ژورنالیستی، کاپی ـ پِیست از اعلامیه ها و گزارش های رسمی و متون و یا پاراگراف هایی از اظهارات مقامات شده است که برای مخاطبِ عصر حاضر کافی و کامل نیست.
    ناگفته نماند که روزنامه نگار در قرن 21 و عمومیّت یافتن آنلاین نویسی و فعالیت در سوشل میدیا، با ازدست دادن کار در رسانه عمومی، از عشق خود دور نمی شود و تنها درآمدش را از دست می دهد، زیراکه بلافاصله پس از برکنارشدن، برای خود آنلاین می سازد و به کار ژورنالیستی اش ادامه می دهد، البته بدون درآمد و یا با درآمدی بسیار کم، ولی دستش در آنچه را که می خواهد بگوید و یا علنی سازد باز است.
    بررسی آمارِ کاهش اعضای اطاق های خبر رسانه های آمریکا از آغاز سال 2020 تا پایان یازدهمین ماه سال 2023 نشان می دهد که در این مدت در این فدراسیون 16 هز و 60 روزنامه نگار کارِ درآمدآور خود را از دست داده اند. شبکه تلویزیونی اِن بی سی و روزنامه لُس آنجلس تایمز درصد بیشتری را برکنار کرده اند ـ در نوامبر 2023 لس آنجلس تایمز 115 روزنامه نگار دیگر را.
     در دو ـ سه دهه اخیر بیشتر رسانه های قدیمی و معروف آمریکا توسط اصحاب منافع و خارج از حرفه ژورنالیسم خریداری شده و به صورت ابزاری در دست آنها قرار گرفته اند و مخاطبان که این را احساس کرده اند روی گردان شده اند و اشارهِ «فیک نیوز» از زبان هرکس شنیده می شود. آنلاین ها و برنامه سوشل میدیای ژورنالیست هایی که از رسانه ها برکنار شده اند، تا ده برابر بیشتر ـ مخاطب بدست آورده اند ولی درآمد .... برای مثال؛ «تاکِر کارلسون» را از فَکس نیوز کنار گذاشتند (قرادادش را تمدید نکردند)، رفت و برای خود آنلاین و برنامه سوشل میدیا ساخت و میلیونها مخاطب بدست آورده است، ولی درآمد؟.
     ـ ـ ـ ـ ـ
    نقل از شماره 103 مجله روزنامک. تمامی صفحاتِ همه شماره های این مجله در این آدرس:
     www.rooznamak-magazine.com
     مشاهده و خواندن مطالب این مجله رایگان است.

در پایان سال 2023، روزنامه نگارانِ همچنان فعّالِ در این حرفه با بیش از 66 سال تجربه؛ در ایران 3 نفر و در سراسر جهان 31 نفر

چهار دهه است که یک سازمان جهانی «میدیا ریسِرچ» هر پنج سال یکبار شمار روزنامه نگاران جهان و به تفکیک هرکشور را که 55 سال و یا بیشتر تجربه این کار را دارند اعلام می کند. این مؤسسه سه ردیف برای کار خود ساخته است؛ ردیف 55 سال تجربه و بالاتر تا 66 سال، ردیف 66 سال تجربه و بالاتر تا 77 سال و ردیف 77 سال و بالاتر. عناوین این ردیف ها؛ 55، 66 و 77 است.
    این ژورنالیست ها باید واجد شرایطِ تعریف شده در این حرفه باشند، از این قرار:
    ـ «ژورنالیسم» حرفه تمام عُمر آنان باشد، می توانند که کار تألیف و تدریس هم داشته باشند، فقط. فعالیت های غیرانتفاعی و خیریه مانعی ندارد.
    ـ کار ژورنالیسم را از خبرنگاری آغاز کرده و دست کم 5 سال خبرنگار بوده باشند و پس از آن از اعضای اطاق خبر و دور نبودن از این حرفه حتی برای مدتی کوتاه.
    ـ ژورنالیست های فری لَنس (مستقل و بدون فعالیت انحصاری برای یک رسانه ـ حق التحریری) در صورتی که دست کم ده سال نخست کار خود را در اطاق خبر یک رسانه کار کرده باشند.
    ـ تفسیر و تحلیل نگاران ژورنالیستی به شرط تجربه دست کم 5 سال خبرنگاری موفق و دور نشدن از این حرفه و پرداختن بکاری دیگر.
    طبق تعریف، که ژورنالیست چه کسی می تواند باشد؛ عقیده نگاران و نویسندگان و گویندگان نظرات شخصی، احساسی، عقیدتی و حتیِ علمی که در رسانه ها هم انتشار می یابد و یا از آنها نظر خواهی (به صورت مصاحبه) می شود نمی توانند ژورنالیست به حساب آیند.
    ژورنالیست های متولد هر کشور که در کشور دیگر فعالیت ژورنالیستی حرفه ای داشته باشند در ردیف ژورنالیست های همین کشور [کشور محل فعالیت] به حساب می آیند، نه کشور زادگاه، مگر اینکه محصول کار آنان در کشور زادگاه انتشار یابد و یا زادگاه و جهانی.
    طبق آخرین محاسبهِ انتشار یافته در سپتامبر 2023، شمار ژورنالیست ها ردیف 77 سراسر جهان که طبق آمار قبلی 16 نفر بود به 9 نفر تقلیل یافته بودند (فوت شدند و یا تَرک فعالیت در این حرفه). طبق همین محاسبه، ژورنالیست های ردیف 66، 31 نفر بودند، سه نفرشان در ایران (محسن میرزایی 67 سال تجربه، نوشیروان کیهانی زاده 67 سال تجربه و محمد بلوری 66 سال تجربه). محسن میرزایی و نوشیروان کیهانی زاده از 22 آگوست 1956 (یکم شهریور 1355) و همزمان در روزنامه اطلاعات وارد حرفه روزنامه نگاری شده و هر دو لاینقطع به این کار ادامه می دهند و محمد بلوری از سپتامبر 1957 (شهریور 1336) در روزنامه کیهان که همچنان فعّال است.
    بیشتر ژورنالیست های ردیف 66 به ترتیب در ژاپن، آمریکا و انگلیس فعالیت دارند.
    در ردیف 55، در مورد ایران در سپتامبر 2018 از 7 نفر نام برده شده بود و در سپتامبر 2023 یک نفر ـ دکتر بهروز بهزادی که از تابستان 1968 (1347 هجری شمسی) و از روزنامه اطلاعات آغاز بکار کرده و فعالیت ژورنالیستی او قطع نشده است.

از راست: محمد بلوری، محسن میرزایی و نوشیروان کیهانی زاده

    ـ ـ ـ ـ ـ
    نقل از شماره 103 مجله روزنامک. تمامی صفحاتِ همه شماره های این مجله در این آدرس:
     www.rooznamak-magazine.com
     مشاهده و خواندن مطالب این مجله رایگان است.

سایر ملل

زمانی که «غَنا» کشوری بزرگ بود

رئیس كشور افریقایی غَنا (گانا) در فوریه سال 990 میلادی (طبق محاسبه مورخان اروپایی 13 فوریه آن سال) در پایتخت این کشور كه آن هم شهر «غَنا» نام داشت در برابر گروهی از سران قبایل افریقای غربی قلمرو خودرا از صحرای آفریقا تا انتهای سنگال اعلام داشت كه پس از قلمرو حكومت اسلامی شمال آفریقا (افریقیه) به صورت بزرگترین كشور افریقایی در آمده بود.
     وی یك محله از شهر غنا را اختصاص به بازرگانان خارجی طلا داده بود كه عمدتا اتباع كشورهای اسلامی خاور میانه و شمال افریقا بودند. واژه غنا نیز از زبان عربی است كه توسط همان ها رایج شده است.
     احمد بن حسین همدانی كه در سال 998 میلادی در شهر هرات فوت شد درباره غَنا نوشته است: در غَنا، طلا مانند هویج از زیر شنها بیرون می آید. وی اضافه كرده است كه بیشتر طلای كشور های اسلامی و رومیه (روم شرقی) از غنا می آید.
     اروپائیان پس از استعمار غنا، به همان مناسبت نام «ساحل طلا» بر آن گذاردند كه بعد از كسب استقلال بار دیگر به نام غنا (گانا) بازگشته است.

هِنری هشتم پنجمین زنش را به تیغ جلاد سپرد!

كاترین هوارد

13 فوریه سال 1542 كاترین هوارد پنجمین زن هنری هشتم پادشاه وقت انگلستان در برج لندن (ارگ شهر) با شمشیر گردن زده شد. كاترین 21 ساله بود و تنها دو سال پیش از آن با هنری ازدواج كرده بود. شهرت هنری هشتم كه عمدتا به خاطر طلاقها و ازدواجهای پی در پی او و از این رهگذر درگیری با واتیكان (پاپ) بود نخست به زنانش اتهام عدم وفاداری می زد و سپس به دست جلاد می سپرد. مجازات زنا اعدام نبود، ولی چون متهم زن پادشاه بود، نوعی خیانت به كشور به حساب آورده می شد و مستوجب مردن قرار می گرفت. اعدام كاترین در حالی بود كه پدرش یك لرد انگلیسی و عمویش دوك نورفوك بود كه جرات مخالفت نداشتند. كاترین را پك روز پیش از اعدام به برج لندن برده بودند تا تمرین كند كه چگونه سرش را روی تخته قرار دهد كه گردنش با یك ضربه شمشیر قطع شود و او این تمرین را چند بار انجام داده بود كه امروزه اعدام ظالمانه خوانده می شود.

... و به این سان، استعمار انگلیسیِ مشرق زمین و بدبختی هایِ ناشی از آن آغاز شد

James Lancaster

13 فوریه1601 (شش سال پیش از استقرار انگلیسی ها در قاره آمریكا) James Lancaster جیمز لانكاستر(1618 ـ 1554) به عنوان نماینده كل كمپانی هند شرقی با پنج کشتی و 500 مرد مسلح انگلستان را به سوی مشرق زمین ترك كرد كه روزی بد برای همه شرق بشمار آمده است. فرمان تاسیس كمپانی هند شرقی انگلستان (با هدف ظاهری ایجاد مراکز داد و ستد و گسترش بازرگانی) 31 دسامبر 1600 میلادی به امضای الیزابت اول ملكه این كشور رسیده بود. در ظاهر، گردانندگان این كمپانی 216 تن از امیران، اشراف و بازرگانان انگلستان بودند و سرمایه اولیه اش 72 هزار پاوند طلا بود. هدف اصلی لندن، رقابت با پرتغال و هلند و استعمار شرق بود. الیزابت اول مدت اعتبار این كمپانی را 15 سال تعیین كرده بود. در آن زمان شاه عباس یكم در ایران سلطنت داشت. لانکاستر افسر نیروی دریایی انگلستان در جریان جنگ دریایی سال 1588 با اسپانیا، فرمانده ناو ادوارد بوناونچر بود. این جنگ به برتری اسپانیا پایان داد و به تدریج انگلستان را بر جایگاه آن نشاند.
لانكاستر با مشرق زمین آشنا بود و راههای دریایی آن را می دانست. وی قبلا با همان ناو توپدار ادوارد بوناونچر یك سفر دریایی تحقیقاتی به سیلان (سریلانکا)، مالاكا (مالزیا) و سوماترا (اندونزی) كرده بود. وی در سفر دوم در چند نقطه کشتی های هلندی و پرتغالی ها را تصاحب کرد و با استفاده از اشتباهات پرتغالی ها که برای استقرار در هند به زور متوسل شده بودند توصیه کرد که در آغاز کار بهتر است از امپراتور تیموری هندوستان (جهانگیرشاه) کسب اجازه شود. لانکاستر که از دولت لندن لقب «سرSir» گرفته است در سال 1607 در ناحیه سورات در ساحل غربی هند مستقر شد و .... كمپانی هند شرقی بعدا به تملك دولت انگلستان در آمد و استعمار هندوستان، شبه جزیره مالاکا (مالزیا)، سریلانکا، هنگ کنگ، برمه، استرالیا، نیوزیلند، جزایر اقیانوس هند، ایجاد سنگاپور و ... آغاز شد. باید دانست كه انگلیسی ها عمدتا از مقرّ حكومتی خود در هندوستان در امور ایران و منطقه خلیج فارس و بعدا همه آسیای جنوبی و غربی مداخله می كردند.

روزی که خودرو 750 دلاری فورد وارد بازار شد و اتومبیل داشتن از انحصار ثروتمندان بیرون آمد

    13 فوریه 1903 (24 بهمن 112 سال پیش) نخستین خودرو 750 دلاری فورد در كارخانه اش در خیابان ماك واقع در شهر دیترویتِ میشیگان ساخته شد كه بعدا به یك پزشك ـ Dr. Ernst Pfenning ـ فروخته شد. نام این خودرو «مدل ــ اِ 1903 Ford Model A» بود. موتور این خودرو ِ بنزین سوز دارای دو سیلندر و توان آن هشت اسب بخار بود و می توانست تا سرعت 45 كیلومتر در ساعت حركت كند. تا آن زمان، اتومبیل یك كالای لوكس بود. هِنری فورد با ساختن فورد «مدل ـ اِ» آن را به صورت یك وسیله ضروری زندگانی در آورد تا هركس که استطاعت (توان مالی) داشته باشد و بخواهد در «وقت» صرفه جویی كند و زودتر به كارش برسد بتواند خریداری آن را کند. به این ترتیب داشتن اتومبیل از انحصار ثروتمندان خارج شد. به رغم 750 دلار بودن فورد مدل ـ اِ، در آن سال تنها 1750 دستگاه از آن مدل فروش رفت. اینک (سال 2015) بهای میانگین یک اتومبیل ساخت کارخانه فورد آمریکا ـ در این کشور 18 هزار دلار است.
     خودرو فورد مدل ـ اِ با كمك مهندس ویلیز طراحی شده بود و مزد كارگران سازنده آن یك دلار و نیم در هر روز بود. با ورود همین اتومبیل كوچك و ارزان به بازار، آمریكا به صورت كشور اتومبیل در آمد كه زندگی كردن بدون آن در این كشور دشوار است. بسیاری هستند كه می گویند آمریكائیان عاشق اتومبیل هستند و بدون آن، احساس كمبود می كنند.
     اتومبیل فورد«مدل ــ اِ» عمدتا برای مصرف داخل آمریكا بود و مدل های گرانتر و بزرگتر صادر می شد.

سازشنامه پاریس بود که درهای قدرت شدن را به روی دولت واشینگتن بازکرد

دهم دسامبر سال 1898 (125 سال پیش) با امضای موافقتنامه پاریس میان دولت واشینگتن و دولت اسپانیا به میانجیگری دولت فرانسه، جنگ دو كشور پایان یافت و اسپانیا طبق این موافقتامه؛ پس از قرن ها از فیلیپین و گوام و مهاجرنشینان قدیمی خود كوبا و پُرتوریكو خارج شد و آنهارا به دولت واشینگتن داد.
     سنای آمریكا در آن زمان با تصرف اراضی دور ـ دست و مداخله در امور دیگران موافقت نداشت و به همین دلیل موافقتنامه پاریس را پس از دو سال بحث و سرانجام با اكثریت دو رای به تصویب رساند.
     مورخان، جنگ دولت واشنگتن با اسپانیارا که بر سر کوبا آغاز شده و گسترش یافته بود سرآغاز خروج آن دولت از گوشه گیری و ورود به صحنه سیاسی جهان نوشته اند که با شرکت در جنگهای جهانی اول و دوم تکمیل و قدرت و اَبَرقدرت شد. گوام و پورتوریكو همچنان وابسته به امریکا هستند.
    ـ ـ ـ ـ ـ
     نقل از شماره 103 مجله روزنامک
    www.rooznamak-magazine.com

زمانی که «ناتو» تصمیم به اعزام نیروی نظامی به افغانستان گرفت

تصمیم11 فوریه 2005 وزیران 26 گانه كشورهای عضو «ناتو ـ پیمان دفاعی اتلانتیک شمالی» دایر بر اینكه نیرو به غرب افغانستان بفرستند و این نیروها در هرات و سه شهر دیگر نزدیك به مرز ایران هم مستقر شوند جلب توجه اصحاب نظر را كرده بود زیرا كه برخی از روس ها را به خشم آورده و پاره ای از هندیان را نگران ساخته بود. این تصمیم در نشست دو روزه وزیران ناتو در «نیس» فرانسه گرفته شده بود. دولتهای عضو ناتو كه تا دو دهه قبل بیش از 14 كشور نبودند این تصمیم را «اقدامی برای حفظ صلح در افغانستان» اعلام كرده بودند، ولی ناظران بی طرف آن را گامی در جهت توسعه منطقه عملیاتی ناتو و حوزه عمل آن تلقی کرده بودند.
    طبق گزارش های وقت، برخی از روس ها كه این کشور در دهه 1980 در افغانستان متحمل یک تلفات 15 هزارنفری شده بود گفته بودند که حق دارند از شنیدن این تصمیم وزیران «ناتو» به خشم آیند زیراكه قرار بود پس از انحلال پیمان ورشو، ناتو هم منحل شود كه می بینیم در غیاب شوروی دست به گسترش خود زده و دارد روسیه را محاصره می كند.
    این روس ها كه نرمش دولت متبوع را در برابر غرب عامل تشویق ناتو به گسترش بیان داشته بودند سئوال کرده بودند: چه فرقی است میان ورود نیروهای ما به افغانستان در دهه 1980 كه به دعوت دولت وقت كابل صورت گرفت و استقرار ناتو؟. در دهه 1980 نظامیان لیتوانیایی به نام ارتش شوروی به افغانستان رفتند و اینك همان نظامیان را می خواهند با پرچم ناتو به آنجا باز گردانند!.
    همان گزارش ها حکایت داشت که شماری از نظامیان روسیه نیز كه در دهه 1980 در افغانستان بودند از تصمیم ناتو برآشفته شده بودند. همین شمار سكوت ولادیمیر پوتین در برابر تصمیم ناتو را تشویق این اتحادیه نظامی غرب به گسترش خود بیان کرده بودند. این روس ها اتحادیه اروپا را عملا بال سیاسی ـ بازرگانی ناتو خوانده بودند و گفته بودند که این دو سازمان از هم جدایی ندارند و بیشتر اعضایشان مشترك است.
     اصحاب نظر با توجه به این وضعیات گفته بودند كه افغانستان با این كه به دریا راه ندارد با قرارگرفتن میان روسیه، چین ، هند و ایران اهمیت استراتژیك خود را همچنان حفظ كرده است.

بانو ميشل اليو ماري وزير دفاع وقت فرانسه و ميزبان نشست وزيران ناتو که تصميم به فرستادن نيرو به افغانستان گرفتند

روزی که پوتین انحلال شوروی را یک مصیب و تراژدی اعلام کرد که سرآغازی برای احیاء روسیه عصر تزارها خوانده شده بود ـ تحلیل ها و اقدامات جاری

پوتين

دوازدهم فوریه 2004، ولادیمیر پوتین مرد نیرومند فدراسیون روسیه اعلام کرد که انحلال شوروی در هر معیار و مقیاس و با هر تعریف و تعبیر، یك مصیبت بود ـ این سرزمین قرن ها یکپارچه بود. مردم معمولی از انحلال شوروی طرفی نبستند و سودی نبردند و برنده این تراژدی، در هریک از جمهوری های شوروی سابق؛ گروهی كم و اصطلاحا اِلیت ها بوده اند و .... پیش از او، پارلمان روسیه (دوما) با تصویب طرحی، فروپاشی شوروی (روسیه پیش از انقلاب اکتبر 1917) را به آن شکل و بدون انجام رفراندم سراسری غیرقانونی خوانده بود.
     پس از انحلال شوروی در دسامبر 1991، این نخستین بار بود كه یك رهبر روسیه به صراحت چنین مطلبی را بیان می داشت. این بیان صریح ولادیمیر پوتین با اینکه سریعا عمل نداشت، در زمان خود بسیاری از حساب ها را به هم ریخت و گفته شده بود رشته ای است كه سر دراز خواهد داشت و پوتین در فرصت مناسب اقدام خواهد کرد و روسیه عصر تزارها دست کم به صورت یک اتحادیه مشترک المنافع احیاء خواهد شد که زمان فروپاشی هم قرار بود به این صورت درآید که بعدا چند عضو آن ازجمله اوکراین، آذربایجان، گرجستان و ترکمنستان جدا شدند و سه جمهوری کوچک بالتیک شوروی پیشین به راه دیگری رفتند. بعدا که دوران ریاست جمهوری پوتین با اصلاح قانون، طولانی تر و دفعات بیشتری شد، اصحاب نظر گفتند که هدف اصلی پوتین از ماندن در صدر فدراسیون برای مدتی بیشتر، همانا خواست و تصمیم او به احیاء روسیه پیشین است و افزودند که پوتین از سن پترزبورگ برخاسته و وفادار به آرزوهای پتر بزرگ است.
    در همان سال، پوتین گفته بود که تصمیم به ایجاد یک منطقه تکنولوژی پیشرفته ـ نظیر سلیکون ولی (محل فعالیت تاسیسات تکنولوژی و دیجیتال در آمریکا) دارد و نیز نوسازی سلاح های ارتش و پیشرفته کردن آنها و همچنین ورود به بازار جهانی اسلحه، داشتن نگاه بیشتری به شرق و ....
    تحلیلگران غرب نیز در همان وقت، اظهارات پوتین که فروپاشی شوروی را یک مصیبت خوانده بود، نخستین تکان یك حركت ناسیونالیستی و سرآغاز زمزمه احیاء روسیه (روسیه زمان تزارها) در دهه بعد تفسیر كرده بودند.
    این تحلیلگران این موضوع را نیز یادآور شده بودند که اندکی پس از فروپاشی شوروی بدست یلتسین و دو تن دیگر، و چند سال پیش از بیان صریح پوتین، مجلس ملی روسیه (دوما) با تصویب یک قطعنامه [طرح پارلمانی]، انحلال شوروی را عملی غیرقانونی اعلام کرد زیرا که برای تحقق آن یک رفراندم سراسری انجام نشده بود. بلشویک های روسیه با تفکر انترناسیونالیستی (جهان وطنی) و ایجاد جهان تک دولتی به صورت یک جامعه مشترک المنافع بزرگ (کنفدراسیونی از دولت های مستقل و متحد)، امپراتوری یکپارچه روسیه را به 15 جمهوری (اسما و نَه در عمل) تقسیم کرده بودند. در پی انتشار اعلامیه یلتسین و سران وقت اوکراین و بلاروس مبنی بر انحلال شوروی، سران هر جمهوری که در آرزوی دائمی کردن قدرت شخص خود و خانواده خویش بودند اعلام استقلال کردند و خصوصی سازی منابع ملی، مافیابازی و فساد دولتی و اقتصادی و ساخت و پاخت در معاملات دولتی و حرّاج ها پدید آمد و ...، ولی طبق نظرسنجی ها در سال های مختلف، اکثریت مردم از فروپاشی جماهیریه ابراز عدم رضایت کرده اند.
    پوتین در پی مصیبت و تراژدی خواندن انحلال اتحادیه جمهوری های 15 گانه، دست به محدود کردن اختیارات مجالس ایالتی زد تا روسیه فدراتیو به سرنوشت اتحاد شوروی دچار نشود، گرجستان را با لشکرکشی از پیوستن به غرب مانع و درگیر مداخله غرب در اوکراین شد، کریمه را که ضمن تقسیمات بلشویکی به اوکراین داده بودند پس گرفت و ....
    خروج آمریکا از افغانستان که نوعی ناکامی خوانده شده است و پیش از آن از عراق و داغ شدن مسئله تایوان، روبروشدن مجدد جهان غرب با تورّم، افتادن آلمان بدست سوسیال دمکرات ها و ... به پوتین فرصت داده است که از اواخر پاییز 2021 برای تحقق هدف خود دست به اقدام بزند و غرب را ناقض قول و قرارهای دهه 1990 اعلام کند که قرار نبود وارد اقمار پیشین شوروی شود و ... و التیماتوم بدهد و با اعزام نیرو، عملا اوکرین را که درصدد پیوستن به اتحادیه نظامی غرب برآمده بود در محاصره قرار دهد و ....

«هوارد دین» قول داد چپگرایی نکند که باعث ترس ثروتمندان آمریکایی می شود و رئیس حزب دمكرات شد ـ روسای پس از دکتر دین

Dr. Howard Dean

برجستگان حزب دمكرات آمریكا 12 فوریه 2005 در نشست سراسری خود «هوارد دین Howard Dean » را برای یک دوره 4 ساله به ریاست کمیته ملی [سراسری] این حزب (DNC) برگزیدند تا بکوشد شكست این حزب در انتخابات نوامبر 2004 جبران شود. وی یك پزشك چپگراست كه وارد سیاست شده و قبلا فرماندار ایالت ورمانت Wermont بود. دکتر دین خودرا داوطلب نامزدی حزب دمکرات در انتخابات سال 2004 ریاست جمهوری آمریکا کرده بود که کنوانسیون حزب، «جان کِری» را به عنوان نامزد این حزب انتخاب کرد. دکتر دین پس از تشکیل نشست کنوانسیون سراسری حزب دمکرات در نطق های خود چپگرایی بسیار نشان داده بود. وی در یکی از این نطق های انتخاباتی از آن دسته از اعضای حزب دمکرات در کنگره آمریکا که اوایل سال 2003 به جورج دبلیو بوش اختیار تعرّض نظامی به عراق داده بودند انتقاد کرده و گفته بود که این نمایندگان باید با توجه به نظر انتخاب کنندگان خود رای می دادند. وکیل باید طبق خواست و نظر موکل رفتار کند و رعایت این خواست لازم است.
    گفته شده بود كه برجستگان حزب دمکرات در فوریه 2005 از دکتر دین ـ پیش از انتخاب او به ریاست کمیته سراسری حزب ـ قول گرفته بودند كه چپگرایی نكند زیرا كه چپگرایی «جان كِری» در انتخابات نوامبر 2004 سبب ترس ثروتمندان آمریكایی و شكست حزب دمكرات شده بود. دکتر دین به برجستگان حزب دمکرات قول داده بود كه از آن پس انتقادهای خود را عمدتا روی سیاست خارجی جورج دبلیو بوش و حزب جمهوریخواه متمركز کند.
    دكتر دین (متولد 1948) فردی پُرانرژی و در نطق عمومی كردن روش تهاجمی دارد. در آن سالها (تا پیش از سال 2008) بالارفتن بهای مستغلات و سهام برشمار ثروتمندان آمریكا افزوده بود و به همین نسبت بیزاری طبقه متوسط این جامعه که در حال ثروتمند شدن بود از چپگرایی. تلاشهای هوارد دین در پیروزی های حزب دمکرات آمریکا در انتخابات پارلمانی 2006 و انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 ازجمله پیروزی باراک اوباما تاثیر فراوان داشت. در انتخابات سال 2006 مجلس نمایندگان و شماری از سناتورها و در انتخابات 2008 قوای اجرایی و مقننه آمریکا ـ هر دو به دست حزب دمکرات این کشور افتاده بود. باوجوداین، برجستگان حزب دمکرات به توصیه «اوباما»، در ژانویه 2009 تیم کین Tim Kaine فرماندار پیشین استیت مشترک المنافع ویرجینیا را برجای دکتر دین نشانیدند و رئیس کمیته ملی حزب کردند و ریاست دکتر دین بر کمیته سراسری حزب تنها محدود به یک دوره شد. تیم کین در انتخابات نوامبر 2012 سناتور ویرجینیا شد و حزب دمکرات بانو دبی واسرمن شولتس Debbie Wasserman Schiltz متولّد 1966 و عضو مجلس نمایندگان از ایالت فلوریدا را برای چهار سال (تا سال 2016) به ریاست کمیته ملی (مرکزی ـ سراسری) خود انتخاب کرد. وی یک بانوی یهودی است.
     طبق نظرسنجی های فوریه 2010، انتخاب کنندگان آمریکایی بویژه ناوابستگان (غیر حزبی ها) از حزب دمکرات ابراز یأس کرده بودند و به همین سبب این حزب نتوانست در انتخابات نوامبر 2010 اکثریت خود در مجلس نمایندگان را حفظ کند و در انتخابات سال 2016 ریاست قوه مجریه نیز از آنِ حزب جمهوریخواه شد.

Debbie W. Schiltz

روزی که فیدل كاسترو از واهمه جورج بوش از «فرضیه سوسیالیسم قرن 21» و سیاست های هوگو چاوس سخن گفت

کاسترو و چاوس در نيمه دهه گذشته

فیدل كاسترو رهبر وقت کوبا (که پس از بازنشستگی، در 25 نوامبر 2016 ـ 90 سالگی درگذشت) 12 فوریه 2005 در یک نطق طولانی دولت جورج دبلیو بوش را متهم كرد كه برای ترور هوگو چاوس رئیس [وقت] كشور ونزوئلا سرگرم توطئه و تهیه نقشه است زیرا كه نتوانسته با كودتا و شانتاژ او را كنار بزند. کاسترو گفته بود که دولت بوش از اجرای برنامه های اصلاحات چاوس و جهانی شدنِ «فرضیه سوسیالیسم قرن 21» او می ترسد، دوستی چاوس را با دولت های رقیب و یا معاند آمریكا تحمل نمی كند و خریدهای تسلیحاتی وی از روسیه را بدعتی می داند كه مآلا به زیان صنایع اسلحه سازی آمریكا تمام می شود.
     كاسترو این نطق طولانی را در اجتماع گروهی از اقتصاد دانهای جهان كه در هاوانا گرد آمده بودند ایراد كرد.
    کاسترو متولد 1926 در جولای 2006 و در پی بیماری جهاز هاضمه و عمل جراحی مربوط، اختیارات خودرا موقتا به برادرش رائول که همرزم او در انقلاب بود واگذار کرد و بدون اینکه به فعالیت های دولتی بازگردد در فوریه 2008 خواست که از تجدید انتخاب او به ریاست جمهوری خودداری کنند و به این ترتیب خودرا بازنشسته کرد. وی پس از کناره گیری از کار اجرایی سرگرم نوشتن مقاله و انتشار آنها در روزنامه دولتی کوبا و وبسایت خود شده بود که متن و یا مضمون این مقالات در سراسر جهان نقل می شد. برخی از سران کشورهای آمریکای لاتین منظما به دیدار فیدل کاسترو به هاوانا می رفتند و اندرز می گرفتند.
    چاوس که به بیماری سرطان دچار شده بود چند بار در کوبا تحت درمان قرار گرفت و پنجم مارس 2013 و در 59 سالگی از این بیماری درگذشت. نیکلاس مادورو Nicolas Maduro رئیس جمهوری کنونی ونزوئلا و جانشین چاوس همان راه چاوس (چاوز) را ادامه می دهد.

سخت شدن صدور گواهینامه رانندگی برای خارجیان در آمریکا

از گزارش رسانه ها در فوریه 2005 چنین بر می آمد که در آمریكا ـ با تجربه از عملیات تروریستی در 4 سال پیش از آن ـ گرفتن گواهینامه رانندگی و یا تجدید گواهینامه های سابق سخت خواهد شد. روزگاری به هركس که درخواست می کرد، صرف نظر از وضعیت اقامت او در آمریكا، پس از گذرانیدن آزمایش مربوط ، گواهینامه رانندگی می دادند زیرا كه جز در چند شهر بسیار بزرگ، استفاده از اتوبوس شهری و مترو محدود است و بدون داشتن اتومبیل، فعالیت دشوار می شود.
    مجلس نمایندگان آمریكا 11 فوریه 2005 با اكثریت ضعیفی پیشنهاد مبنی بر سختگیری در دادن گواهینامه رانندگی ـ به دلایل امنیتی ـ را تصویب كرد.
    به گزارش رسانه ها، با اجرای این قانون، متولدین كشورهای دیگر از جمله دارندگان كارت اقامت دائم باید صبر كنند تا اجازه صدور گواهینامه و یا تجدید آن از سوی وزارت امنیت و پس از بررسی سوابق آنان داده شود و در صورتی كه چنین اجازه ای داده نشود، تنها دادگاه است كه می تواند حكم به صدور گواهینامه دهد كه تشریفات طولانی و هزینه سنگینِ گرفتن وكیل را دارد.

كشف گور 4 هزار ساله در مصر

باستان شناسان در دره فراعنه در محل شهرستان «تبس» پایتخت مصر باستان، در كنار رود نیل كه به لوكسور معروف است در 5 متری مقبره توتانخامون (فرعون جوان) مقبره دیگری در زیر زمین كشف كردند كه در آنجا تابوتهای حاوی اجساد مومیایی شده مربوط به سلسله هجدهم (1922 تا 1887 پیش از میلاد) قرار داده شده است. تابوتها پوشش چوبی با صورت كنده كاری و نقاشی شده انسان دارند (عكس بالا). حدس زده می شود که مقبره مکشوفه تازه مربوط به بستگان توتانخامون باشد این کشور بیستم ژانویه 2006 22 صورت گرفت ولی خبر آن یازدهم فوریه این سال انتشار یافت.

در كنار تابوت ها، ظروف سفالی حاوی غذا (عكس مقابل) دیده می شود تا مردگان (پس از دفن!) گرسنه نمانند. علامت «آمن (آفتاب)» در این اتاق سنگی دیده می شود. گور توتانخامون در سال 1922 (84 سال پیش) كشف شده بود. در ادامه خاكبرداری در محل این مقبره ، مجسمه دیگری از «آمن هوتپ سوم»، فرعونی كه نزدیك به چهار هزار سال پیش در گذشته است به دست آمده است (عكس زیرین).

مجسمه «آمن هوتپ سوم»

کوتوله 17 كیلو گرمی پسر به دنیا آورد

الويسا و نوزادش در بيمارستان

بانو «الویسا وسكوئز» كوتوله كوژپشت و دارای استخوانهای بی قاعده (كج و معوج)، زهدان كوچك و نیز مبتلا به بیماری نرمی استخوان در فوریه 2006 و در 38 سالگی در بیمارستان دانشگاه ستَنفورد (واقع در پالو آلتو، ناحیه ای در جنوب شهر سانفرانسیسكو) یك پسر دو كیلوگرمی به دنیا آورد. زاییمان در هفت ماهگی با عمل سزاریَن انجام شد و حال مادر و نوزاد، رضایتبخش اعلام شده بود. پزشكان قبلا به الویسا كه دارای شوهر است هشدار داده بودند كه بكوشد تا حامله نشود كه برایش خطرناك است ولی او گوش نكرده بود.
الویسا كه قدش به یك متر هم نمی رسد به علت بیماری نرمی استخوان با وِلچِر حركت داده می شود. پزشكان تعجب کرده بودند كه چگونه نوزاد از بدن این مادر، كلسیم لازم را به دست می آورد. عكس بالا، الویسا و نوزاد اورا در فوریه 2006 در بیمارستان نشان می دهد.

سومین آزمایش اتمی کره شمالی 2 ماه پس از آزمایش یک موشک دوربُرد

کره شمالی (جمهوری دمکراتیک خلق) 12 فوریه 2013 سومین آزمایش اتمی زیرزمینی خودرا انجام داد. قدرت انفجار این بمب تقریبا دو برابر بمب قبلی بود.
    این آزمایش مورد انتقاد قدرت های بزرگتر و نیز دبیرکل وقت سازمان ملل که از اتباع کره جنوبی بود قرار گرفت. یک مقام کره شمالی گفته بود که تصمیم مربوط به این آزمایش، قبلا به دولت آمریکا اطلاع داده شده بود.
    کره شمالی 12 دسامبر 2012 (دو ماه پیش از سومین آزمایش اتمی خود) یک موشک دوربُرد ـ قاره پیما ـ آزمایش کرده بود که یک ماهواره هواشناسی را در مدار زمین قرار داده بود. این دو آزمایش باعث نگرانی ژاپن، کره جنوبی و آمریکا شده بود. جمهوری دمکراتیک خلق کره به آزمایش های اتمی ـ موشکی خود ادامه می دهد.

ممنوع شدن دخانیات در اماکن عمومی، قطار و هتل ها در روسیه

دوما ـ مجلس نمایندگان روسیه ـ 12 فوریه 2013 قانون منع دودکردن سیگار و هر نوع ماده دخانیه دیگر را در اماکن عمومی این کشور تصویب کرد. این ممنوعیت شامل قطار و هتل ها هم می شود. به رغم مصرف زیاد سیگار در روسیه، این قانون تنها یک رای مخالف داشت و 441 نمایندهِ حاضر در جلسهِ «دوما» و عمدتا معتاد به دودکردن سیگار به آن رای موافق داده بودند.
    روسیه قبلا به سازمان جهانی بهداشت تعهد داده بود که تا سال 2015 دودکردن سیگار در اماکن عمومی را ممنوع کند.
    دخانیات قاتل شماره یک انسان اعلام شده است.

تاریخ از نگاهی به تصویر

3 تصویر از گزارش خبرگزاری تَسنیم از مراسم و راهپیمایی های چهلمین سالروز انقلاب (22 بهمن 1397)

برخی دیگر از رویدادهای 13 فوريه

1690:
    یک رشته قوانین مربوط به آزادیها و حقوق اتباع که در دسامبر 1689 به تصویب پارلمان انگلستان رسیده بود از این روز در فوریه 1690 به اجرا درآمد و «بیل آو رایتز» عنوان گرفت. طبق این قوانین، اختیارات پادشاه محدود و قدرت به پارلمان (نمایندگان مردم ـ حکومت پارلمانی) منتقل شد، آزادی مذهب تضمین شد و نیز حق دادن عریضه (پِتیشن) صرف نظر از مطالبی که در عریضه نوشته شده باشد. به عبارت دیگر؛ نباید به استناد مطالب مندرج در عریضه (ارسالی به رئیس کشور، رئیس دولت، پارلمان و ... فرستنده عریضه را تعقیب قضایی و مواخذه کرد). در آن زمان دو شاهزاده به نام ویلیام و مِری به اتفاق بر انگلستان پادشاهی می کردند. یک قرن بعد همین نام را بر ده اصلاحیه اول قانون اساسی آمریكا كه متضمن همان حقوق و آزادی ها است و به مراتب کاملتر از مصوبه پارلمان انگلستان گذاردند. از این زمان «بیل آو رایتز» مصوب دسامبر 1689 پارلمان انگلستان، «بیل آو رایتز بریتانیایی» عنوان گرفته است.

1739: ارتش ایران به فرماندهی نادرشاه در این روز در دشت کرنال Karnal (شمال هند) با نیروهای نظامی هند رو به رو شد و طرفین خودرا برای جنگ آماده کردند. به نوشته «میرزا مهدی» منشی و وقایع نگار نادرشاه، نبرد دو ارتش پانزدهم ذیحجه (در آن سال مصادف با 24 فوریه 1739) به پیروزی ایران انجامید. [شرح نبرد و پیروزی، در صدر مطالب 24 فوریه این تاریخ آنلاین درج شده است.].

1741: یك روزنامه نگار آمریكایی به نام «اندرو بدفوردAndrew Bedford» در این روز (13 فوریه 1741) نخستین مجله مشابه آن چه را كه امروز دیده می شود در شهر فیلادلفیا منتشر ساخت و نام آن را «مگازینMagazine» گذارد كه عنوان آن به صورت The American Magazine نوشته می شد. از آن زمان در لغت نامه ها، «مگازینMagazine» به مجله یعنی نشریه ویژه مطالب مهم نیز اطلاق و یك واژه عمومی شده است. قبلا مگازین مفهوم انبار مهمات، مخزن گلوله و فشنگ در تفنگ داشت و نیز عنوان نوعی مغازه (دکان). از همان زمان، مجله به نشریه ای گفته می شود که در فواصل مشخص منتشر شود، مطالب آن مشروح (فیچر مانند)، آموزشی و آموزنده باشد. در پی آنلاین شدن روزنامه ها، مجله ها رونق بیشتری یافته اند.

1945: ارتش شوروی پس از 29 روز جنگ شدید، شهر بوداپست (پایتخت مجارستان) را از دست ارتش هیتلر خارج ساخت. در این نبرد 29 روزه 159 هزار تن كشته شدند. به همین سبب است كه روس ها می گویند اگر دولت های اروپای شرقی روزی دشمن روسیه شوند باید غرامت و بهای سنگینِ آزاد شدن از دست هیتلر را به روسیه كه به خاطر انها متحمل تلفات سنگین شد بپردازند.

1975:

رئوف دِنكتاش Rauf Denktash رهبر اقلیت تُرك قبرس تشكیل فدراسیون تُرك و یونانی قبرس را اعلام داشت. دنکتاش (متولد 1924 و متوفی در ژانویه 2012 ـ یک مشاور قضایی و قبلا معلم مدرسه) سالها معاون اُسقُف ماکاریوس رئیس جمهوری قبرس بود که بعدا به استقلال طلبان تُرک این جزیره پیوست و پس از مداخله نظامی ترکیه و لشکرکشی به قبرس و جداسازی مناطق تُرک نشین، دو دوره رئیس جمهوری بخش شمالی قبرس (قبرس تُرک نشین) بود.

1991: در جریان جنگ با عراق بر سر کویت، در این روز دو بمب هدایت شونده لیزری به سوی یک پناهگاه در بغداد که گمان می رفت مقرّ ارتباطات مخابراتی نظامیان شده باشد پرتاب شد که با اصابت آنها به هدف، 400 غیرنظامی کشته شدند.

2001: در السالوادور (آمریکای لاتین) زلزله روی داد و بیش از 400 تن را کشت و هزاران نفر را مجروح ساخت.

2006: دكتر ابراهیم الجعفری (نخست وزیر موقت وقت) 11 فوریه 2006 با اكثریت یك رای در نشست نمایندگان پارلمانی شیعیان عراق به عنوان نامزد آنان برای نخست وزیری انتخاب شد. وی كه از فعالان حزب «الدعوه» بشمار می رود در دوران حكومت صدام حسین، مدتی را در ایران و انگلستان بسر برده بود. شیعیان عراق بیش از هریك از گروهای دیگر در پارلمان این كشور دارای نماینده هستند.

الجعفري

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com