Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

16 مارس

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

درباره مراسم نوروز سال 401 پیش از میلاد

    دربار هخامنشی ایران، یك هفته مانده به نوروز سال وقت (مارس 401 پیش از میلاد) تصمیم گرفت كه به دلیل قرارداشتن كشور در لبه پرتگاه جنگ داخلیِ ناشی از مخالفت كوروش كوچك (کوروشِ جوانتر) با شاه شدن برادرش اردشیر دوم، مراسم نوروز آن سال به طور خصوصی برگزار شود و مراتب به بزرگان کشور اطلاع داده شود كه مراسم عمومی در دربار برگزار نخواهد شد. کار ساختمان تخت جمشید هنوز کاملا پایان نیافته بود. دَربار، ازجمله تالار پذیرایی در گوشه ای از آن که کار ساختمانی اش تکمیل شده بود جای داشت.
     كوروش كوچك (جونیور ـ عنوانی است در برابر كوروش بزرگتر) فرمانروای آناتولی و ایونی (ترکیه امروز و جزایر دریای اژه) كه خود را شایسته تر از برادر می دانست كه به پادشاهی انتخاب شده بود در همین سال با سپاهی از جمله ده هزار مِرسنِر یونانی (نظامی اَجیر) عازم جنگ با برادر شد كه در كاناكسا (جنوب غربی عراق امروز) شكست خورد و جان باخت.
     «گزنفون» ژنرال یونانی، نویسنده و تاریخ نگار كه مِرسنِرهای خود را از میدان این جنگ ـ از راه كُردستان (شمال عراق امروز) به وطن باز گردانید كتابی در این زمینه نوشته كه عنوان آن را «عقب نشینی ده هزارنفری» گذارده اند.
     عكس بالا، تالار پذیرایی عمومی تخت جمشید را در وضعیت موجود (کنونی اش) نشان می دهد. ساختن این تالار پیش از نوروز آن سال (دو هزار و 426 سال پیش) پایان یافته بود. اعضای خاندان هخامنشی هر كجای كشور كه بودند نوروز و بهار را در تخت جمشید بسر می بردند.

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

نافرمانی فرمانداران سیستان و کابل در سال 276 میلادی

شانزدهم مارس 279 بهرام دوم شاه ساسانی ایران كه برای گوشمالی فرماندار سیستان به این استان رفته بود به مناسبت نزدیك بودن نوروز، پوزش فرماندار را كه سر به نافرمانی برداشته بود پذیرفت، او را بخشید و عنوان «سكان شاه» داد و سپس برای تنبیه فرماندار كابل رهسپار این منطقه شد.
فرماندار سیستان در سال 276 میلادی پس از شنیدن خبر قتل بهرام یکم (پدر بهرام دوم) و آشفتگی اوضاع پایتخت (شهر تیسفون ـ واقع سی کیلومتری جنوب بغداد) دست به نافرمانی زده بود و فرماندار منطقه كابل را هم تشویق به این كار كرده بود.
پس از رسیدن بهرام دوم به کابل، نیروهای فرماندار حاضر به جنگ با سربازان شاه کشور و برادر كشی نشدند و برای فرماندار راهی جز تسلیم شدن و عذرخواهی نمانده بود. بهرام دوم در كابل بود كه شنید رومیان از دوری او از پایتخت سوء استفاده و در صدد عبور از رود فرات (فرات شمالی ـ سوریه) برآمده اند كه با شتاب به غرب كشور بازگشت و رومیان پس از شنیدن این خبر دست به عقب نشینی زدند.

رسمیت یافتن تاریخ هجری خورشیدی

از 16 مارس سال 1079 (4 روز مانده به نوروز سال وقت) به دستور شاه وقت ــ ملكشاه سلجوقی ــ مقرر شد كه در ایران، تاریخِ اسناد به هر دو تقویم هجری قمری و هجری شمسی نوشته شود.
این روال از چهار قرن بعد به تدریج فراموش شد كه در دوران معاصر ازسرگرفته شده است.
تقویم هجری شمسی را عُمَر خیّام نیشابوری تنظیم كرده بود.

اظهارات زیبای دومین نایب السلطنهِ سلطان احمدشاه

عضدالملك نخستين نايب السلطنه

    ناصر الملك كه درست شش ماه پس از فوت عضدالملك نخستین نایب السلطنه سلطان احمدشاه قاجار كار خود را به عنوان نایب السلطنه تازه آغاز كرده بود در این روز از اسفندماه 1289 ضمن نطقی تاكید كرد كه از تاسیس حزب و انتشار روزنامه و استفاده مجلس از همه اختیارات قانونی خود حمایت خواهد كرد. وی كه مدت ها در انگلستان بسر برده بود گفت كه به سود ایران است كه به معنای واقعی كلمه، حكومت پارلمانی داشته باشد [مجلس رئیس دولت را انتخاب کند].
    چون سلطان احمدشاه هنگام خلع پدرش خُردسال بود، عضدالملك رئیس اسمی ایل قاجار را (كه ریشه مغولی داشته اند) به نیابت سلطنت انتخاب كرده بودند. وی كه مردی ناآگاه از امور سیاست و اوضاع جهان بود در نیمه شهریور 1289 درگذشت و مجلس، یکم مهرماه رای به انتخاب ناصرالملك به عنوان نایب السلطنه داد كه در لندن بود و پنج ماه طول كشید تا به ایران بازگردید و در نیمه اسفند در مجلس حضور یافت و سوگند یاد كرد و به كار پرداخت.
    ناصرالملک كه در اروپا با اصول حكومت پارلمانی آشنا شده بود پس از ادای سوگند در مجلس، گفته بود كه وظیفه او تنها امضای فرمان رئیس الوزراء منتخب مجلس است بقیه كارها را باید مجلس و دولت انجام دهند و نشریات و احزاب، ناظر بركارهایشان باشند.
    مجلس دستمزد ماهانه ناصر الملك را ده هزار تومان تعیین كرده بود كه تا آن زمان در ایران، رقمی بی سابقه بود.
    ناصرالملك پس از نایب السلطنه شدن به محمدولی خان تُنكابنی (سپهسالار) رئیس کابینه (نخست وزیر) تآکید كرد که چون دیگر خطری مشروطیت را تهدید نمی كند باید مجاهدین مشروطیت پی كار خود بروند كه مشهور به ارتكاب تعدّی و سوء استفاده شده اند.

کیفرخواست اعدام برای امیرعباس هویدا

نیمه شب 24 اسفند 1357 محاكمه امیرعباس هویدا كه 13 سال نخست وزیر ایران بود در دادگاه اسلامی انقلاب كه در زندان قصر به ریاست شیخ صادق خلخالی تشكیل جلسه می داد آغاز شد و پس از چهار ساعت، ادامه آن به بعد موكول گردید.
     این جلسه دو روز پس از اعدام 12 نفر از جمله سپهبد نادر جهانبانی، سرلشكر ولی زند، محمود جعفریان (دبیركل سابق حزب رستاخیز، معاون پیشین سازمان رادیو ـ تلویزیون در امور اخبار، و مدیر عامل خبرگزاری پارس) و نیز پرویز نیكخواه مشاور سیاسی سابق مدیر عامل سازمان رادیو ـ تلویزیون برگزار شده بود.
     در جلسه محاكمه، كیفر خواست دادستان انقلاب قرائت شد كه در آن با ذكر 16 مورد اتهام از جمله مفسد فی الارض و محارب با خدا، برای هویدا تقاضای مجازات اعدام شده بود.
     در بند 4 كیفر خواست نوشته شده بود که هویدا با حفظ سلطانِ (شاه) دست نشانده آمریكا بر ضد حاكمیت ملّی اقدام کرده بود. در بند 5، هویدا به واگذاری هرچه بیشتر منابع زیرزمینی كشور به بیگانگان متهم گردیده بود. در بند 6، نوشته شده بود كه هویدا باعث بسط نفوذ آمریكا در ایران شده بود و در این بند آمریكا به عنوان «امپریالیسم آمریكا» ذكر شده بود. در بند 7، چنین آمده بود: هویدا كشور را زیر شرایط اسارت بارِ آمریكا قرار داده بود. در بند 10، هویدا عضو و حامی فراماسیون خوانده شده بود و بالاخره در بند 16، هویدا متهم شده بود كه به منظور دادن گزارش خلاف واقع، اشاعه اكاذیب و جعلیات و سانسور جهت به استثمار كشیدن ملت، در روزنامه های دست نشانده، سردبیرانِ جیره خوار گمارده بود. هویدا همچنین متهم شده بود که با تجزیه کشور و جدا شدن بحرین (قانونا استان چهاردهم) و استقلال آن (که خواست آمریکا بود) موافقت کرده و پیشنهاد آن را شخصا در مجلس مطرح ساخته بود.
    پس از این كه نوبت به هویدا رسید که از خود دفاع کند، وی همه این اتهامات را رد كرد.
    کیفرخواست اعدام هویدا؛ تیتر بزرگ صفحه اول شماره 24 اسفند1357 روزنامه اطلاعات:

در دنیای داستان نویسی

«محمد علیزاده» داستان نگاری از نسل نو در ایران ـ سبک نگارش و کتاب های او

M. Alizadeh Sani

دفتر «تاریخ آنلاین ایرانیان» بیست و چهارم اسفندماه 1392 این دو داستان تازه، کار محمد علیزاده ثانی نویسنده 41 ساله را که در زمستان این سال به توزیع داده شده اند دریافت کرد: مجموعه «قِصّهِ عکس» شامل 25 داستان کوتاه و هرکدام با عکس، و جلد یکم از مجموعه ده جلدی «آسایشگاه معتادان ابدی». این کتاب (جلد یکم از مجموعه آسایشگاه معتادان ابدی) دارای 124 صفحه است و دهها کاریکاتور بسیار جالب و تاثیرگذار که «سحرناز جعفری» آنهارا ترسیم کرده است. [کاریکاتور صفحه 57 جلد یکم این مجموعه در زیر کُپی شده است.].
    مجموعه «قصه عکس» شامل 25 داستان، بعضا طنزگونه و هرکدام با عکس ـ تصویر گرفته شده با دوربین ـ است و اثری است با این زمینه و طرح، کم سابقه در دنیای ادبیات.
    از علیزاده ثانی داستان های متعدد انتشار یافته است ازجمله «ماموریت 365 روزه به مریخ»، چند جلد از مجموعه ده جلدی «مَش رمضان» تحت عناوین «زیارت ننه»، «تاریخ بد شگون»، «طلسم کوهستان»، «تیزاب» و ....
    علیزاده که رفتار بسیار دوستانه او زبانزد است از نسل قصه نگاران نوین است، سبک نگارش او محاوره ای (Dialogue) است و خودمانی ـ اصطلاحا، زبان کوچه و بازار. اشخاص داستان (Characters) به دقّت انتخاب شده اند. طرح و موضوع هر داستان (پلات Plot، ستینگ Setting و View = انتخاب پیام و سابجِکت، زمان، مکان و ...) به گونه ای تنظیم شده است که تاثیرگذار باشد و مخاطب، پیام نویسنده را به آسانی دریافت و درک کند و در او مؤثر افتد. داستانها زمینه آموزندگی و دادن پند و اندرز دارند که لازمه جامعه قرن 21 و بازداری از انحرافات است.
    علیزاده که به نظر می رسد می رود که یک داستان نگار برجسته و نام آور شود در عین حال در نوشته هایش شیوه Edgar Allen Poe آمریکایی ـ یکی از پدران داستان کوتاه نگاری را از نظر دور نداشته که از نیمه قرن بیستم به این سوی، پایه ماجرانویسی (اصطلاحا؛ شیوه حادثه نگاری خبرنگاران شهری روزنامه ها که عموما بعدا داستان نگار می شوند و در ایران: ر. اعتمادی و محمد بلوری) قرارگرفته است.
    شیوه Narrative علیزاده و بیان موضوع از زبان اشخاص داستان، زیبا و جالب است. علیزاده که یک کارشناس با تجربه امور مطبوعات است تلاش دارد تا برخی از داستانهایش به زبان انگلیسی ترجمه و انتشار یابد. همچنین درصدد است که کتاب هایش در کتابفروشی های ایرانیان برون مرز توزیع شود.

کاریکاتور صفحه 57 جلد یکم مجموعه ده جلدی «آسایشگاه معتادان ابدی»

در دنیای اقتصاد

سقوط جهانی سهام در مارس 2007 به خاطر ركود فروش مستغلات در آمریكا

    در پی سقوط بورس نیویورك در 13 مارس به میزان 2 درصد (242 واحد)، 14 مارس 2007 بورس های آسیای شرقی و جنوبی و متعاقب آن بورس های دیگر تنزل كردند. میزان این تنزل در هنگ كنگ دو و شش دهم درصد، در فیلیپین سه و شش دهم درصد و در هند سه و دو دهم درصد بود و .... علت سقوط بورس نیویورك كه در چند سال پیش از آن تا این حد سابقه نداشت، ادامه ركود معاملات خانه و زمین (مستغلات) در آمریكا گفته شده بود.
    در چند سال پیش از مارس 2007 كه بهای مستغلات در آمریكا بالا رفته بود، بسیاری از مردم با قرض گرفتن از بانك ها و موسسات مالی دیگر دست به خرید خانه و آپارتمان زده بودند تا بعدا گرانتر بفروشند و این خانه ها و آپارتمان ها بعضا خالی گذارده شده بودند. چون بازار مستغلات راكد شد، خریداران نتوانستند به موقع اقساط بدهی به موسسات مالی را بپردازند بگونه ای که در مارس 2007 در سراسر آمریكا، حدود 900 هزار خانه در معرض حرّاج قرار گرفت و چون بهای این مستغلات در حراج پایین ماند، موسسات وام دهنده زیان دیدند و یكی از بزرگترین آنها در معرض ورشكستگی قرار گرفت و سهام آن با تنزل زیاد (تقریبا سقوط آزاد) سایر سهام را هم پایین آورده و بورس ها را متزلزل كرده بود. عكس، چند خریدار سهام را در آسیای شرقی نشان می دهد كه با نگرانی تمام تابلوی خیابانی نوسان بهای سهام را می نگرند.
    این وضعیت از آن زمان تا مارس 2008 ادامه داشت و ابعاد بیشتری یافته بود.

در قلمرو ادبیات

«16 مارس» زادروز دو داستان نویسِ بنام

ماكسيم گوركي

16 مارس زادروز دو داستان نویس معروف است. «كنتسا ماری مادلین» داستان نویس فرانسوی كه پُرخواننده ترین داستانش «لافایت» عنوان دارد در 16 مارس 1634، و ماكسیم گوركی داستان نویس شهیر روس در 16 مارس 1868 به دنیا آمدند. ماكسیم یك نویسنده چپگرا بود كه چون فقر را لمس كرده بود به انعكاس آن می پرداخت و به امید روزی بود كه فقر، ستم و استثمار از جهان رخت بر بندد.

سایر ملل

مطلبی كه هر سال در 15 مارس یادآوری می شود؛ قتل سزار در سنای روم

سزار

هر سال در 15 مارس كه مصادف با قتل سزار در سنای روم است و به این مناسبت، رسانه های جهان، مطلب درج و پخش می كنند و عمدتا با جملات و تصاویر تكراری، ولی در مارس سال 2007 روی دمكراسی خواهی توطئه گران انگشت گذارده و به طور غیر مستقیم آنان را پس از دو هزار و 51 سال تبرئه كرده بودند.
    15 مارس سال 44 پیش از میلاد ژولیوس سزار در جلسه سنای روم طبق نقشه ای كه از پیش آماده شده بود ترور شد.
     وی پس از این كه در تالار سنا بر كرسی خود نشست مورد حمله گروهی از سناتورها كه خنجر ها را از زیر شنل هایشان بیرون كشیده بودند قرار گرفت و بدون این كه وسیله ای برای دفاع از خود داشته باشد كشته شد.
     بسیاری از این توطئه گران از دوستان نزدیك سزار بودند و وی از آنان انتظار چنین عملی را نداشت.
     در این توطئه 23 سناتور از جمله «بروتوس» پسر خوانده سزار! شركت كرده بودند و هرکدام یک ضربه خنجر به بدن سزار زد تا یك نفر به تنهایی متهم نشود. مادر بروتوس، مِترِس = كانكوباین (زن غیر رسمی) سزار بود. در آن زمان، داشتن زنان غیر دائمی (مُتعه ـ صیغه ـ کانکوباین) در میان سران كشورها و دولتمردان امری عادی بود.
     جمع كل توطئه گران قتل سزار 60 تَن بود. بهانه توطئه، نجات دمكراسی روم از دیكتاتوری سزار بود كه عملا «نظام جمهوری» را به پادشاهی (ریاست جمهوری مادام العمر) تبدیل كرده بود. با وجود این، سزار حاضر نشده بود تاج سلطنت بر سر گذارد.
     در پی قتل سزار، تنی چند از یارانش از جمله ماركوس آنتونیوس (شوهر كلئوپاترا) به خونخواهی او بپاخاستند و بسیاری از توطئه گران و حاضران در صحنه قتل را كشتند.

قتل سردبیر روزنامه فیگارو به دست بانویِ وزیر دارایی وقت فرانسه! ـ چرا و چگونه؟ ـ تبرئه این بانو در دادگاه، یک ضعف قضایی

ژوزف كايو نخست وزير پيشين فرانسه

    16 مارس 1914 زمانی كه اروپا در آستانه جنگ بزرگ (جنگ جهانی اول) بود و دولت های اروپایی سرگرم یارگیری و تقویت نظامی خود بودند، مادام هانریت كایو بانوی ژوزف كایو Josef Cailloux وزیر دارایی وقت فرانسه و قبلا نخست وزیر این كشور به دفتر روزنامه محافظه كار فیگارو در پاریس رفت و با شلیك شش گلوله «گاستون كالمه» سردبیر این روزنامه را كشت كه رویدادی بی سابقه بوده است.
    فیگارو از زمانی كه ژوزف كایو نخست وزیر فرانسه بود و دم از سازش با آلمان می زد و حاضر نمی شد بر طول خدمت سربازی بیافزاید با او دَرافتاده بود. این روزنامه قبلا هم، زمانی كه كایو وزیر بود و از دادن امتیازهایی به آلمان در مراكش (مغرب عربی) و چند منطقه دیگر در افریقا حمایت می كرد تا صلح را بخرد از او انتقاده كرده بود و نوشته بود كه كوتاه آمدن در برابر تجاوزگر، آن را در ارتكاب تجاوز جری تر خواهد كرد.
    «كایو» پس از كناره گیری از نخست وزیری و بعدا قبول سمت وزارت دارایی تصمیم گرفت كه مالیات ثروتمندان را تصاعدی بالا ببرَد كه فیگارو به عنوان صدای محافظه كاران (بعضا صاحبان ثروت) انتقاد كردن از او را از سر گرفت.
     فیگارو این بار به افشا گری (اِكسپوزه) از زندگی خصوصی و خانوادگی كایو پرداخته و به چاپ نامه های عاشقانه سالهای پیش وی دست زده بود تا او را از میدان به در كند (کاری که در دهه دوم قرن 21 در چند کشور بویژه آمریکا از سر گرفته شده است). این نامه ها را كایو به زنی كه بعدا با او ازدواج كرد نوشته بود. هنگام نوشتن نامه ها، كایو با همسر اول خود زندگی می كرد و مردی زندار (متأهل) بود.
     این عمل فیگارو بر هانریت بانوی كایو (زن دوم كه نامه ها برای او ارسال شده بود) گران آمد، زیرا كه در جامعه، انگشت نما شده بود. بانو هانریت با خرید یك تپانچه به دفتر روزنامه رفت و سردبیر آن را كشت و بازداشت شد. شوهر او هم که چنین دید كناره گیری كرد. محاكمه هانریت چهار ماه بعد انجام شد.
    وی در بازجویی پلیس به قتل اعتراف كرده بود ولی دردادگاه، وكیلان مدافع وی مطلب را عوض كردند و گفتند كه گلوله ها خود به خود شلیك شده است (شش گلوله !!) و این استدلال پذیرفته شد و هانریت تبرئه گردید! كه یك ضعف بزرگ در تاریخ قضایی است.
    كایو سالها بعد باردیگر وارد سیاست شد و از مشوقان دالادیه به سازش با هیتلر و موسولینی و جلوگیری از جنگ با فرانسه بود. وی در نوامبر 1944 درگذشت.
     ژوزف كایو در یادداشتهای خود نوشته است: در سال 1906 كه دولت فرانسه برای رفع اختلافات انگلستان و روسیه بر سر ایران، افغانستان و تبت به میانجی گیری پرداخته بود تا دو كشور (روسیه و انگلستان) با فرانسه برضد آلمان متحد شوند و او وزیر كابینه بود هنگامی كه بحث به تقسیم ایران میان آن دو قدرت (انگلستان و روسیه) رسید شدیدا مخالفت كرد، زیرا از قضاوت تاریخ می ترسید. ولی، روسیه و انگلستان در آگوست 1907 به توافق رسیدند كه ایران را به دو منطقه نفوذ تقسیم كنند و این تصمیم خود را عملی ساختند.

تصوير صحنه تير اندازي در دفتر فيگارو

آلدو مورو نخست وزیر پیشین ایتالیا از خیابان ربوده و 54 روز بعد كشته شد

    «آلدو مورو Aldo Moro» نخست وزیر پیشین ایتالیا و رئیس وقت حزب حاكم دمكرات مسیحی این كشور 16 مارس سال 1987در شهر رم ضمن یك درگیری خیابانی توسط افراد بریگاد سرخ [یک گروه چپگرا] ربوده شد. در این درگیری پنح محافظ مورو كشته شدند.
     مورو كه چند بار نخست وزیر ایتالیا شده بود و جمعا شش سال رئیس دولت این کشور بود 54 روز بعد در اسارت كشته شد. وی كه در 23 سپتامبر 1916 به دنیا آمده بود از 1946 وارد صحنه سیاسی ایتالیا شده بود.
    مورو در جلوگیری از قدرت گرفتن چپ ها در ایتالیا ـ از طریق نرمش و سازش با آنان، بدون دادن مقام دولتی ـ نقش موثر داشت. وی بود که كمك كرد تا ایتالیا وارد «ناتو» شود.
    جنازه آلدو مورو پس از قتل او در داخل یک اتومبیلِ رهاشده به دست آمد و خبر اول روزنامه ها شد.
     با قتل مورو حزب دمكرات مسیحی ایتالیا هم رو به ضعف نهاد و نقش خود را از دست داد.

آلدو مورو

كشف تمدن پنج هزار ساله یونانیان در «كرِت»

شهر كنوسوس با كاخ زيبايش كه از زير بيرون آورده شده است

    باستان شناسانی كه سر گرم بررسی برای یافتن تمدن ناپدید شده دنیای هلِنیك (یونانیان) در جزیره كرت Crete در مدیترانه بودند 16 مارس 1900 اعلام كردند كه آن را یافته اند. سی و یك سال طول كشید تا شهر كنوسوس مركز این تمدن درخشان به صورتی كه در عكس دیده می شود از زیر خاك خارج گردد.
    قدمت این تمدن را 3 تا 7 هزار سال پیش از میلاد بَر آورد كرده اند كه عادت بر این شده كه آن را تمدن 5000 ساله بخوانند.
     آثار به دست آمده ثابت می كند كه این شهر در سال 76 پیش از میلاد كه رومی ها جزیره كرِت را تصرف كردند هنوز زیرِ خاك نرفته بود. احتمالا سیل باعث پنهان شدن این شهر در زیر خاك شده بود.

پیروزی سوسیالیست های اسپانیا در انتخابات 2004 و 2008 این کشور

سوسیالیست های اسپانیا كه جنگ عراق را ناعادلانه و ناامن کردن خاور میانه خوانده بودند در انتخابات یكشنبه، 14مارس 2004، برنده اول شدند و با 164 كرسی در مجلس 350 نفری بعدا دولت ائتلافی را تشكیل دادند. آنان در انتخابات مارس 2008 نیز جایگاه خود را حفظ کردند.
     برخی از مفسران آمریكایی شكست حزب حاكم راست میانه اسپانیا را در انتخابات 14 مارس 2004 ضربه ای به جورج بوش رئیس جمهوری وقت آمریكا خوانده بودند.
    مخالفت با حزب حاكم وقت اسپانیا درست از یك سال پیش از انتخابات 2004 كه نخست وزیر وابسته به آن حزب در كنفرانس «آزور» به متحدان اروپایی (فرانسه و آلمان) پشت كرد و بر ضد صدام حسین به آمریكا و انگلستان پیوست آغاز شده بود و همان وقت، اسپانیایی ها برضد«ازنار»نخست وزیر وقت دست به تظاهرات زده بودند.
     خوزه لویس رودریگز زاپاترو رهبر میانسال سوسیالیست ها پس از نخست وزیر شدن، «ازنار» را متهم كرده بود كه به بوش خدمت می كرد، نه اسپانیا.
    زاپاترو همچنین وعده داده بود كه دولت او با دروغ، فساد دولتی و ارتکاب جرم مبارزه خواهد كرد و در تامین هماهنگی، صلح و تقویت وحدت اروپا گام بر خواهد داشت و اسپانیا را به جایگاهی كه پیش از جنگ عراق در اروپا داشت باز خواهد گردانید و اگر سازمان ملل امور عراق را به دست نگیرد، سربازان اسپانیا را تا اول جولای (جولای 2004) از عراق به وطن باز خواهد گردانید که به این وعده وفا کرد.

پوتین و انتخابات 14 مارس 2004 روسیه

در انتخابات 14 مارس 2004 روسیه، به همان گونه كه انتظار می رفت، ولادیمیر پوتین و در آن زمان 51 ساله 72 درصد آراء روس ها را به دست آورد که تا هفتم ماه می 2008 همچنان رهبر آنان باشد.
برای انتخابات مارس 2008، چون انتخاب مجدد او برای سومین بار متوالی منع قانون اساسی داشت به جای خود نامزد معرفی کرده بود (دمیتری مِدودیف ـ همکار نزدیکش را)، که بعدا اعلام شد با بیش از 70 درصد آراء انتخاب شده بود و این بار پوتین نخست وزیر شد (با تغییر مقام از ریاست کشور به ریاست دولت!) که به اظهار خودش، برنامه هایش تداوم داشته باشد.
در انتخابات بعدی ریاست روسیهِ فدراتیو، پوتین باردیگر رئیس جمهوری شد. پیش از این انتخابات، قانون اساسی روسیه بازنگری! شده بود و هر دوره ریاست جمهوری شش سال شده است و ....

... و جنگ پشت جنگ همچنان ادامه دارد ـ ابتکار یک روزنامه برای پیشگیری از جنگ ـ ابتکاری جالب، و آموزشی برای روزنامه نگاران

واشنگتن پُست (روزنامه ای که پاییز 2013 و در 136 سالگی به جِف بزوس Jeff Bezos میلیاردر شماره یک وقت در جهان و صاحب آمازون ـ کمپانی فروش اینترنتی کالا معروف به E-commerce marketplace فروخته شده و دیگر در نظر برخی از ژورنالیست ها، یک رسانه حرفه ای نمی تواند بشمار آید این روزنامه قبلا و به مدت 67 سال متعلق به خانواده گراهام بود در نیمه مارس 2003 در آستانه حمله نظامی به عراق دست به كار جالبی زده بود؛ خبرنگار به آسایشگاهای معلولین جنگهای دوم جهانی، كره و ویتنام فرستاده بود تا با نظامیان سابق و معلول آمریكایی كه سالها در آنجا بسر می بردند در باره «جنگ» مصاحبه کنند كه اینان با هرچه كه اسمش جنگ است مخالفت كرده بودند. مصاحبه با این معلولین جنگ ها وسیعا انتشار یافت تا به گفته سردبیر وقت، درس عبرت شود [که نشد].
     یكی از این نظامیان جنگهای سابق كه «واشنگتن پُست وقت» نامش را «آلفرد پو» ذكر كرده بود گفته بود:
     "در جریان جنگ جهانی اول گفتند كه این آخرین جنگ است؛ آدم ها بالغ شده و آدم بالغ جنگ نمی خواهد و مسائل اش را با مذاكره مستقیم و یا از طریق واسطه حل می كند. بعد از این جنگ، گفتند كه اصول 14 گانه وودرو ویلسون [رئیس جمهوری وقت آمریکا] و ایجاد جامعه ملل، از این پس مانع از وقوع هرگونه جنگ خواهد شد و مردم با شنیدن آن نفس راحتی كشیدند كه نوبت به جنگ جهانی دوم رسید. این بار گفتند كه جنگ با هیتلر «عادلانه و واجب» است. او یك دیوانه است كه نه تنها ضد یهود و نژادپرست است بلکه به همسایگانِ چپ و راست آلمان تجاوز نظامی كرده است و اظهارات مشابهی درباره امپراتوری ژاپن و لذا، باید در برابرشان ایستاد. بعد از این جنگ هم گفتند كه آن «جامعه ملل» دندان نداشت، سازمان مللی كه ساخته ایم «شورای امنیت» دارد، از آفت جنگ حتی با توسل به زور جلوگیری می كند و ... که دیدیم در کره، ویتنام، کشمیر و ... جنگ شد و حالا در افغانستان.
     نمی دانم كه حالا كه این سازمان [سازمان ملل] دارای دندان است [شورای امنیت]، چرا بازهم از جنگ حرف می زنند. جنگ یعنی مرگ، ویرانی و بدبختی كه آدمِ این زمان كه انسانی متفكّر و چیز فهم و منطقی است قلبا زیر بار آن نمی رود و هرگونه استدلال برای توجیه آن را نمی پذیرد و این تظاهرات جهانی که این روزها (مارس 2003) درجریان است برای این است که با عراق جنگ نشود. مردم این زمانه نتایج و پیامدهای جنگ را می توانند حدس بزنند و می دانند که جنگ تغییرات وسیع و دگرگونی در کشور و منطقه جنگزده در پی خواهد داشت ازجمله ناامنی، فساد، حس انتقام جویی و ... و بازگشت به آرامش و نظم و روال، آسان و زود نخواهد بود. جنگ بمانند میکربی است که ممکن است به دیگران (کشورهای دیگر) سرایت کند و تلفات از حد بگذرد، گرسنگی، در به دری و ناامنی هم نوعی تلفات است.".

Alfred Pugh

یک نژادپرست استرالیایی در دو مسجد نیوزیلند 51 مسلمان را کشت و 40 تن دیگر را مجروح ساخت

پانزدهم مارس 2019 (جمعه) یک سفید پوستِ نژادپرست 28 ساله در شهر کرایست چِرچِِ کشور 263 هزار کیلومتریِ 5 میلیونیِ و 600 هزارنفری نیوزیلند واقع در جنوب اقیانوس آرام در دو مسجد به نمازگزاران (نماز جمعه) تیراندازی کرد، 51 تن را کشت و 40 نفر دیگر را مجروح ساخت و این مقتولین و مجروحین عمدتا مَرد و مُذّکّر بودند. وی که یک استرلیایی به نام Brenton H. Tarrant است وچند سلاح همراه داشت دستگیر شد و به عمل خود اعتراف کرد. بیشتر تلفات، در مسجد اَلنور روی داد. مسلمانان نیوزیلند عمدتا در دهه های اخیر از مناطق جنگزده و بحرانی به نیوزیلندِ آرام و دور دست مهاجرت کرده اند.

Brenton

نیوزیلند تا آن زمان با چنین وضعیتی رو به رو نبود. حدود 68 درصد جمعیت این مهاجرنشین؛ سفید پوست، حدود 18درصد؛ بومی (مائوری)، حدود11 درصد زردپوست، نزدیک به دو درصد سیاهپوست و بقیه از بومیان جزایر اطراف هستند.
    برنتون که پس از محاکمه، به دهها مورد حبس ابد (بدون داشتن حق بر خورداری از آزادی مشروط) محکوم شده است (زیراکه نیوزیلند مجازات اعدام ندارد) در بخش ویژه یک زندان عمومی نگهداری می شود برای اینکه عنصری خطرناک تشخیص داده شده است.
     در جوانی، برنتون با طلاق پدر و مادر رو به رو شد و نزد مادرش که دوستِ پسر داشت زندگی می کرد و این دوست پسرِ مادرش نسبت به او نظر خوب نداشت. برنتون در باشگاه تیراندازی عضو شد و به گروه هواداران برتری نژاد سفید پیوست. در این میان، پدر برنتون درگذشت و 457 هزار دلار از دارایی او به برنتون رسید و وی با این پول تصمیم به مسافرت به کشورهای مختلف جهان بویژه همه کشورهای اروپایی گرفت و این سفر و تماس با افراد از نژادهای مختلف او را بیش از پیش نژادپرست کرد و به چند گروه نژادپرستان اروپایی کمک مالی کرد و از «ناتو» که از جداشدن کوزووُ مسلمان نشین از صربستان کمک کرده بود و نیز به کشور عمدتا اسلامی آلبانی کمک کرده بود انتقاد کرد. وی دارای یک وبسایت از آن خود بود که نظراتش را در آن منعکس می ساخت. برنتون در مسافرت اروپایی اش از محل چند میدان جنگ عثمانی با اروپاییان ازجمله در بلغارستان و کشورهای همسایه اش دیدن کرد و از اینکه در آن قرون، اروپاییان برضد عثمانی متحد نشده بودند و باعث سلطه عثمانی بر بالکان شده بودند انتقاد کرده بود. احتمالا همین ضد عثمانی شدن، وی را ضد مسلمان کرده بود. وی پس از ورود به نیوزیلند، چند بار در مسجد اَلنور حضور یافته بود و شماری در تحقیقات پلیس، حضور قبلی او در مسجد را تآیید کردند.

تاریخ از نگاهی به تصویر

3 تیتر از 3 خبر روز ـ پنجشنبه 23 اسفند 1397

برخی دیگر از رویدادهای 16 مارس

597: در این روز در 597 سال پیش از میلاد مسیح، ارتش امپراتوری بابِل شهر اورشلیم را تصرف کرد.

37: بعضی از مورخین، 16 مارس را روزی می دانند كه «نرون» امپراتور ستمگر روم درگذشت.

1536: ابراهیم پاشا ـ «بزرگ وزیر» دولت عثمانی در 45 سالگی به قتل رسید.

1190: 500 تَن از یهودیان انگلستان كه از چندی پیش از این روز، تحت اذیت و آزار قرار گرفته بودند و به آنان پیشنهاد شده بود مسیحی شوند تا نجات یابند دست به خودكشی گروهی زدند.

1912: از سروان «آلبرت بری» به عنوان نخستین فردی نام برده شد كه با چتر نجات از هواپیما فرود آمد. از فرد دیگری هم به عنوان نخستین چترباز، نام برده شده است.

1931: «جیكوب شیك» ماشین ریش تراشی برقی را اختراع كرد.

1935: مسلح شدن مجدد آلمان از این روز آغاز گردید. در این روز هیتلر با زیرِپا نهادن قرارداد وِرسای (یکی از قراردادهای پایان جنگ جهانی اول) و بی اعتنایی به هرگونه اقدام جامعه ملل، دستور اجرای دوباره خدمت وظیفه و ساخت تانک و سلاح های سنگین را صادر کرد تا ورماختWehrmacht احیاء شود و این، آغازی برای جنگِ جهانی دوم بود که 4 سال بعد روی داد.

1939: فوزیه 18 ساله دختر فئواد یکم پادشاه وقت مصر در کاخ عابدین قاهره به عقد نکاح محمدرضا پهلوی ولیعهد وقت ایران درآمد. نامزدی این دو در ماه می سال 1938 انجام شده بود. این ازدواج هشت سال طول کشید و محصول آن یک دختر بود که به طلاق منجر شد.

1955: در این روز، آیزنهاور رئیس جمهوری وقت آمریكا تایید كرد كه در صورت بروز جنگ با شوروی (دولت مسکو)، آمریکا از سلاح اتمی استفاده خواهد كرد.

1959: میان شوروی (دولت مسکو) و عراق یك قرارداد همكاری های فنی به امضاء رسید که مقدمه اتحاد دو دولت به حساب آمده است.

1968: در این روز در روستای My Lai در ویتنام جنوبی وقت 300 تا 500 روستایی ویتنامی از مرد و زن و کودک به دست نظامیان آمریکایی کشته شدند.

1988: در این روز به دستور صدام حسین رئیس جمهوری وقت عراق حلبچه با سلاح شیمیایی مورد حمله قرار گرفت و هزاران تن از ساکنان آن کشته و هزاران تن دیگر مجروح شیمیایی شدند.

1999: دادگاههای چین مكلّف شدند كه جز در موارد اختلافات خانوادگی، با حضور تماشاگر و علنی جلسه محاكمه تشكیل دهند.

2003: در آمریکا، سازمان دولتی پیشگیری از بیماری ها اعلام داشت كه متوسط طول عُمر در این فدراسیون 50 عضوی افزایش یافته و به 77 سال و 2 ماه و 15 روز رسیده است.

2014: در این روز و در یک رفراندم، ساکنان شبه جزیره کریمه واقع در دریای سیاه رای به الحاق مجدد به روسیه و جداشدن از اوکراین دادند. کریمه طبق تصمیم خروشچف به اوکراین ضمیمه شده بود. در طول حکومت 74 ساله شوروی، تقسیمات کشوری ساختگی و با هدف الگو شدن برای ایجاد یک کنفدراسیون جهانی بود و واقعیت عملی نداشت.

نامه به مولف

نامه هاي رسيده

از زمان درج داستان پرغصه روزنامه «سپیده دم» در این تاریخ آنلاین که همچنان در اینجا باقی مانده است نامه های فراوان دریافت كرده ایم كه با ای ـ میل به آنان پاسخ داده شده است، ولی بعضی از آنان انتظار منعكس ساختن نظراتشان را دارند كه در زیر یكی از این نامه ها ـ دریافت شده در مارس 2004 ـ درج شده است. توجه خواهید داشت كه نامه ها با پیامهای ارسالی به مؤلف تفاوت دارد. پیامها جداگانه درج می شود.
    پروانه «سپیده دم» در تیرماه 1959 به نام مؤلف این تاریخ آنلاین صادر شد ولی هنگام درخواست تجدید آن، اورا با دهها سال تجربه روزنامه نگاری و تحصیلات مربوط واجد صلاحیّت ندانستند که مکاتبات در این زمینه از سال 1371 (1992) تا حدود نیمه دهه 1380 ادامه داشت.

     نامه ای درباره سپیده دم در نیمه دوم مارس 2004

دادگاه را فراموش نكن

    "... تحصیلات من در رشته حقوق قضایی است، اما شغل دیگری دارم. ماجرای «سپیده دم» را زمانی در روزنامه ایران و اخیرا در سایت تاریخ خواندم. داشتن این نشریه بدون چون و چرا حقِ شما است. توصیه می كنم كه دنبال آن را رها نكنید كه یك گذشتِ از حق است. یك وكیل انتخاب كنید كه برود از طرف شما به دادگاه دادخواست دهد و بابت این همه سال و اتلاف عُمر تقاضای غرامت سنگین كند. این غرامت را دقیقا محاسبه و ارقام آن را تعیین كنید. به وكیل هم بگویید كه زیاد عجله ندارید فقط می خواهید كه قضیه زنده بماند. به شما اطمینان می دهم كه یك روز پروانه و غرامت را خواهید گرفت.".
    مخاطب اضافه کرده است: "به نظر من با خروج دوم خردادی ها [اصطلاحا؛ اصلاح صلب ها] از صحنه كه مردم در انتخابات اخیر [سال ارسال نامه] آنها را رد كردند و از ریشه زدند، شما و دیگران به حق خود خواهید رسید. این جماعت برخلاف آن چه را كه وانمود می كردند همه منابع و امكانات مملكت را برای خودشان می خواستند. من شخصا شاهد تنگ نظری های آنها بوده ام، شما قبول كنید و صبر پیشه سازید.".

موفق باشید

پیام‌های تازه

چرا بهای بنزین در آمریکا تابع اخبار رسانه ها است، نه واقعیت؟!

یک مخاطب این تاریخ آنلاین 14 مارس 2016 در یک ای ـ میل نسبتا کوتاه نوشته بود که در حاشیه جنوبی شهر واشنگتن زندگی می کند و افزوده بود:

"در این دنیای گسترش اطلاعات و تماس لحظه ای مردم با هم و دادن خبرهای غم و شادی به یکدیگر، کمپانی های نفتی باید دقّت و اندیشه بیشتری داشته باشند، مردم را ناراضی و خشمگین نکنند. برای مثال: یک ساعت پس از یک تصمیم کشورهای صادرکننده نفت و گران شدن هر بشکه نفت خام تا دو ـ سه دلار [4 ـ 5 درصد]، بنزین را در جایگاههای فروش، هر گالن 15 ـ 20 سِنت [10 ـ 13 درصد] افزایش می دهند، چرا؟. چند ماه طول می کشد تا نفت خام 2 ـ 3 دلار گرانترشده به پالایشگاه و جایگاه فروش برسد، چرا بلافاصله بهای آن را با انتشار خبر در یک رسانه که ممکن است قطعی هم نباشد بالا می برند. چرا مقامات مربوط مراقبت و جلوگیری نمی کنند. وظیفه ردیف یکم هر دولت، محافظت از جان و مال اتباع است ـ گرانفروشی متفاوت از چپاول و غارت نیست. تا زمانی که وال استریتی ها و کمپانی های بزرگ هزینه کَمپین نامزدهای انتخاباتی را تأمین کنند، وضعیت به همین صورت باقی خواهد بود. به همین لحاظ است که مردم [مردم آمریکا] متوجه «برنی ساندرز» سوسیال دمکرات شده اند که می کوشد نامزد انتخابات ریاست جمهوری آمریکا شود. تا 20 سال پیش، در آمریکا کسی جرأت صحبت از سوسیالیسم را به خود نمی داد. 66 سال پیش که کمیته ضد سوسیالیسم در سنای آمریکا تشکیل شده بود، بسیاری که سخن از سوسیالیسم و کمونیسم زده بودند برکنار و برخی هم بازداشت شده بودند. این حرکت به مَکارتیسم معروف شده بود.".

برای اطلاع

روزنامک

اِدیشن(نسخه) آنلاین مجله جهانی «روزنامک» که به شماره ثبت 25178/92 ثبت شده است حاوی «دستچینِ رویدادهای روز و گذشته - تاریخ» و چشم انداز فردا از دیدگاه اصحاب نظر و شخص ناشراست.
همچنین نظرات، تجربه، مشاهدات و خاطرات (کارنامک) نوشیروان کیهانی زاده ـ روزنامه نگار و تاریخ نویس 78 ساله ـ با هدف ارتقاء دانش مخاطبان، سطح آگاهی ها و مدنیّت برای داشتن دنیایی بهتر و کمک فرهنگی به کاهش مسائل جوامع، بشریّت و پیشگیری از اشتباه با این شعار: توانایی محصول دانایی است و «دانستن» حق انسان.
«روزنامک» که از نوامبر 2003 (21 آبان 1982) به صورت یک وبسایت، با هدف آموزش عمومی و خبر و نظررسانی ایجاد شده بود. شماره یکم نسخه چاپی روزنامک نیز در اپریل 2014 (اردیبهشت 1393) در تهران منتشر شد و انتشار آن ادامه یافته است.

نسخه آنلاین: www.rooznamak.com

نسخه چاپی: www.rooznamak-magazine.com

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com