Iranians History on This Day

روز و ماه خورشیدی و یا میلادی مورد نظر را انتخاب و كلید مشاهده را فشار دهید

میلادی

خورشیدی

12 ژانويه

جستجوی:

هدیه مولف
این سایت مستقل و بدون كوچكترین وابستگی؛ هدیه ناچیز مولف كوچك آن به همه ایرانیان، ایرانی تبارها و پارسی زبانان است كه ایشان را از جان عزیزتر دارد ؛ و خدمتی است میهنی و آموزشی كه خدمت به میهن و هموطنان تكلیف و فریضه است كه باید شریف و خلل ناپذیر باشد و در راه انجام تكالیف میهنی نیاز به حمایت مادی احدی نباید باشد، و نخواهد بود. انتخاب موارد برای نگارش و عرضه در سایت نظرشخص مولف است.

Select your preferred language to translate this page into.

لینک به این صفحه

ایران

زمانی که اردشیر پاپکان در جستجوی یک شهر دیگر برای پایتختی ایران بود ـ افتخار محمود جَم وقتی که استاندار کرمان شد

اردشیر پاپکان ناسیونالیست بزرگ ایرانی و نخستین شاه ایران از دودمان ساسانیان پس از پایان دادن به حکومت اشکانیان که به ضعف و فساد گراییده بودند 12 ژانویه سال 225 میلادی تصمیم گرفت که شهر غور پارس (فیروز آباد امروز) را پایتخت ایران کند، به این شهر رفت و دستور ساختن یک کاخ سلطنتی، یک دژ نظامی و تاسیسات اداری را صادر کرد. [بقایای این ساختمانها تا به امروز باقی مانده اند].
    وی قبلا در نظر داشت که کرمان را پایتخت کند که زادگاه کیانیان بود که پیش از هخامنشیان بر شرق ایران (از کرمان تا پنجاب ازجمله پاکستان و افغانستان امروز) حکومت داشتند. اردشیر که قبلا فرماندار کرمان و فارس امروز بود، در شهر باستانی کرمان یک دژ نظامی ساخت که بقایای آن بر فراز تپه ای باقی مانده است و اینک در دل شهر قرار دارد. در 24 تیرماه 1306 محمود جَم ـ قبلا وزیر، استاندار کرمان شد. وقتی از او پرسیدند که این سمت کمتر از وزارت است، چرا قبول کرده است، پاسخ داد که در این سمت (استاندار کرمان) جانشین اردشیر ساسانی شده است که افتخاری است بزرگ. جَم بعدا وزیر و نخست وزیر شد و 4 سال نخست وزیر ایران بود و اواخر عُمر سناتور شد و در 1348 درگذشت.
    اردشیر بعدا که تغییر نظر داد، اصفهان (سپاهان) را که یک شهر مرکزی است برای پایتختی مدّ نظر قرار داد که پس از دیدار از این شهر، انصراف داد و در بازگشت به شهر استخر (شیراز) اعلام کرد که غور Gor را پایتخت می کند که پس از تاجگذاری در معبد آناهید (آناهیتا) در شهر استخر در سال 226 و سرکوب کردن شورشیان در غرب خلیج فارس (شرق کشور سعودی امروز، کویت امروز و جزیره بحرین) و رفتن به تیسفون (32 کیلومتری جنوب بغداد) اعلام کرد که تا امپراتوری روم از هدف خود که تصرف مناطق واقع در شرق مدیترانه است دست بر ندارد مصلحت در این است که پایتخت تغییر داده نشود و تیسفون کماکان شاه نشین ایران باشد.

بقاياي کاخ اردشير يکم در فيروزآباد فارس

نقل این مطلب بدون ذکر نشانی پایگاه و نام مولف (نوشیروان کیهانی زاده) ممنوع است زیرا که نتیجه تحقیقات شخص وی و نظر اوست.

پادشاه سامانی که سخن گفتن به عربی را آزاد کرده بود و باعث دلخوری و بیزاری شده بود ترور شد

12 ژانویه 914 در ساعات بعد از نیمه شب، تنی چند از مستخدمین امیراحمد سامانی به خوابگاه او در شهر بخارا ریختند و وی را کشتند. شهر بخارای خراسان وقت پایتخت سامانیان بود.
     بسیاری از مورخان نوشته اند؛ از روزی که امیراحمد منع سخن گفتن به عربی در دربار سلطنتی را لغو کرد، اطرافیانش از او که پدرش امیراسماعیل سامانی پرچمدار فارسی کردن بود دلخور و بیزار شده بودند. امیراسماعیل که در سال 907 فوت شده بود درباریان و دولتیان را از سخن گفتن به عربی ممنوع کرده بود.
    امیراحمد پیش از اینکه جانشین پدر شود فرماندار گرگان بود. وی در طول پادشاهی 7 ساله خود، صفاریان حاکم بر سیستان و بخشی از کرمان را مطیع خود کرده بود.
    در پی کشته شدن امیراحمد، پسرش به نام امیرنصر دوم برجایش نشست.

سالروز درگذشت مروج دوستی؛ ابوسعید ابوالخیر

تاریخ ادبیات جهان درگذشت صوفی و سخنور پارسی گوی خراسانی؛ ابوسعید ابوالخیر را در 81 سالگی در 12 ژانویه سال 1049 ذكر كرده است كه اشعار، گفته ها و عقاید او در «اسرار التوحید» گردآوری شده است.
وی از مروجان دوستی و مهربانی كردن و از نهی كنندگان كینه جویی و عناد بود.
ابوسعید در «میهنه» خاوران به دنیا آمده بود.

عبور از گذرگاه خیبر ـ روزی که امیرتیمور با عبور از تنگه خِیبر وارد هند شد

12ژانویه 1397 امیرتیمور گوركان با نیروهایش به منظور تصرف هندوستان از گذرگاه خِیبَر گذشت. 341 سال بعد در همین ماه نادرشاه افشار ارتش ایران را از این گذرگاه وارد شبه قاره هند كرد و هر دو موفق به تصرف دهلی شدند. پیش از این دو فاتح، 25 قرن پیش داریوش بزرگ با گذر از همین معبر کوهستانی وارد منطقه سند شده بود و دو قرن پس از او، اسکندر مقدونی و در قرون وسطی، محمود غزنوی. انگلیسی های این گذرگاه کوهستانی را Khyber Pass می نویسند که در مسیر کابل به پیشاور و در رشته کوههای هِندوکُش قرار گرفته است.
    تیموریان كه بعدا با كمك صفویهِ ایران بر هند شمالی و غربی مسلط شدند مدت ها بر این سرزمین حكومت كردند كه در تاریخ به امپراتوران مغولی هند معروف هستند و نادرشاه با تصرف دهلی، با این كه پادشاه تیموری وقت را ابقاء كرد باعث تضعیف این امپراتوری شد و راه برتصرف و استعمار و سپس تجزیه این شبه قاره توسط انگلیسی ها هموار گردید.
    انگلیسی ها كه یك قرن و نیم پس از عبور نادر از تنگه خِیبَر، در همین منطقه به دست افغان ها قتل عام شدند هنوز سیاست قدیمی خود در قبال افغانستان و مناطق اطراف دره سند را تغییر نداده و از تلقین به دولت آمریكا در این زمینه دست برنداشته اند. تنگه خیبر که از دومین سال قرن 21 به راه انتقال جنگ افزار و سوخت برای نیروهای غرب در افغانستان مبدل شده است، دیگر اَمن نیست و روزی نیست که در آن و مناطق اطراف آن زد و خورد و خرابکاری روی ندهد.

منظره ای از گذرگاه خِیبَر در دوران معاصر

روزی که انگلیسی ها قصر شیرین را تصرف كردند ـ هدف های وقت دولت لندن در آسیای غربی

22 دیماه 1296 (12ژانویه 1918) باراتف ژنرال روس و افرادش [به تصمیم لنین] خاك ایران را ترك گفتند و در پی خروج آخرین نظامی روس از ایران، نیروهای انگلیسی كه از طریق عراق هم وارد غرب وطن ما شده بودند قصر شیرین و نیمی از استان كرمانشاه را تصرف كردند. انگلیسی ها در جریان جنگ جهانی اول به بهانه درآویختن با عثمانی (متحد آلمان) كه از قرنها پیش بین النهرین (عراق امروز) را در كنترل داشت وارد خاك این سرزمین شده بودند. انگلیسی ها حتی پیش از پیدایش نفت در منطقه، درصدد سلطه بر آسیای غربی ـ مهمترین منطقه استراتژیک جهان برآمده بودند که ورود عثمانی به جنگ جهانی اول فرصتی را که درانتظارش بودند به دست آنان داد.
     در جریان جنگ جهانی اول و برغم اعلام بی طرفی قبلی ایران، نظامیان دولتهای متحارب (روسیه و انگلستان از یک سوی و عثمانی از سوی دیگر) به وطن ما وارد شده و ایران بیطرف را به میدان جنگ، تحریک و جاسوسی تبدیل کرده بودند. پس از پیروزی انقلاب بلشویكی روسیه، لنین به تروتسكی كمیسر نیروهای مسلح روسیه توصیه اكید كرده بود كه نظامیان روسیه را از ایران خارج سازد و گفته بود كه نظامیان یك دولت انقلابی نباید اشغالگر بشمارآیند و با خروج روسها بود که انگلیسی ها یکه تاز میدان ایران شدند و قصر شیرین را هم تصرف کردند ـ زمانی که قاعدتا ضرورت نداشت. ورود انگلیسی ها به غرب ایران، فراهم ساختن زمینه تحت الحمایه ساختن وطن ما بود زیرا که در ژانویه 1918 عثمانی در همه جبهه ها دست به عقب نشینی زده بود و نیروی نظامی در ایران نداشت. سال بعد، انگلیسی ها قراردادی با وثوق الدوله [رئیس الوزراء وقت] امضا کردند که اگر مجلس آن را تصویب کرده بود؛ ایران تحت الحمایه دولت لندن می شد. انگلیسی ها بعدا و پس از پیروزی بلشویکهای روس در جنگ داخلی این امپراتوری نگران گسترش کمونیسم به ایران و از اینجا به مناطق عربی شدند و چون سلطان احمدشاه را مردی نسبتا روشنفکر و دمکراسی دوست یافتند به فکر کودتا و روی کارآوردن یک نظامی در تهران افتادند و ....
     در آن زمان هدف عمده انگلستان از حضور نظامی در آسیای غربی سلطه براین منطقه صاحب نفت و چهارراه جهان بود. نفت بین النهرین حواس انگلیسی ها متوجه این سرزمین کرده بود زیرا كه با افزایش وسائط نقلیه موتوری، نیاز جهان را در آینده به این ماده حیاتی برآورد كرده بودند و می دانستند كه آقای جهان دولتی است كه كلید جریان نفت را به دست داشته باشد. در آن زمان هنوز نفت در سعودی و شیخ نشینها کشف نشده بود و در منطقه، این ماده تنها در ایران، عراق و قفقاز جنوبی استخراج می شد.
    بعدا معاملات نفتی آمریكاییان با دولت سعودی، انگلستان را در وضعیت رقابت توام با سازش قرار داد. هیتلر با هدف دست اندازی به نفت خاورمیانه و كوتاه كردن دست انگلستان بود که «رومل» را مامور پیشروی از شمال آفریقا به سوی شرق سوئز كرده بود و نیروهایش در شوروی را به سمت قفقاز و سرازیر شدن از این ناحیه به میدانهای نفت اعراب به حركت درآورده بود. این وضعیت بیش از پیش بر سماجت انگلیسی ها در كنترل نفت افزود و دیدیم كه چگونه در برابر ملی شدن نفت ایران ایستادگی كردند ولی روند این رویداد سرانجام آن دولت را مجبور به ورود به جریان سازش با رقیبان غربی كرد و ....
    مشاركت انگلستان در اشغال نظامی عراق در سال2003 با همان هدف و حفظ نفوذ قدیمی خود در خاورمیانه صورت گرفت. انگلستان اینك بیش از نیاز داخلی خود دارای ذخایر نفتی در دریای شمال است ولی دست داشتن در معاملات جهانی نفت را ورای نیاز داخلی و كار تجارت می داند.

پایان بازی نفتكش «رُزماری» با رای دادگاه مستعمراتی عدن

12 ژانویه 1952 (دی ماه 1330) یك دادگاه مستعمراتی انگلیسی در عدن (یمن جنوبی وقت، مستعمره دولت لندن) رای داد كه محموله نفت كشتی «رُزماری» متعلق به انگلستان است و این كشتی بدون كسب اجازه از دولت انگلستان در بنادر ایران «نفت متعلق به انگلستان!» را به مقصد اروپا بارگیری كرده؛ باید محموله آن ضبط و تخلیه شود و صاحبان کشتی ـ که با پرچم «هُندوراس» حرکت می کرد ـ هزینه دادرسی، توقیف و تخلیه را بپردازند تا آزاد شود.
    دولت انگلستان (مالك شركت نفت این كشور؛ بی. پی.) ملّی شدن صنعت نفت ایران را به رسمیت نمی شناخت. كشتی رُزماری (رُزمری) كه به رغم محاصره دریایی ایران از سوی انگلستان، به حمل نفت ملی شده ایران به مقصد اروپا دست زده بود در باب المَندِب توسط یك ناوچه انگلیسی رهگیری و توقیف و به بندرگاه عدن منتقل و ناخدایش به دادگاه تسلیم شده بود.
     مسیر رویدادهای بعدی نشان داد که بازی فرستادن رزماری به ایران و سپس توقیف آن و تخلیه محموله اش در عدن و انعكاس وسیع اخبار مربوط به این عملیات؛ تنها به منظور ناامید كردن ملّت ایران و كاهش محبوبیت ملی دكتر مصدق و تقویت مخالفان داخلی او صورت گرفته بود و همچنین بزرگنمایی خود.
    در این زمینه در دادگستری ایران نیز یک پرونده قضایی تشکیل شده بود.

درخواست دبیران تاریخ از مصدق ـ تبیین و تعمیم تعریف خیانت ـ اشاره یک استاد به فتنه گری دولت لندن با تاسیس تلویزیون فارسی

مصدق

بیست و چهارم دی ماه 1331 دکتر مصدق رئیس دولت وقت در خانه خود ـ خیابان فلسطین امروز ـ نامه طومار مانند دبیران درس تاریخ در دبیرستانهای تهران را دریافت کرد که در آن درخواست کرده بودند از مولفان کتابهای درسی تاریخ ویژه دوره دوم دبیرستانها تحقیق شود که چه مقام و نیرویی آنان را وادار کرده بود که در این کتابها تصویر بزرگی از اجتماع کشتی های نظامی انگلستان را چاپ کنند و این مقام و یا مقامات ـ هرکس که باشد ـ به دادگستری تسلیم شوند تا به اتهام خیانت به وطن محاکمه و مجازات شوند. این دبیران استدلال کرده بودند که اتهام خیانت به وطن می تواند به چنین مقاماتی اطلاق شود زیرا که که تصویر مندرج در کتاب در ذهن هر نوجوان نقش می بندد و تا سالهای سال گمان می کند که با چنین ناوگانی، دولت لندن حق دارد که آقای ایران هم باشد.
     این طومار که دارای صدها امضاء بود توسط نمایندگان دبیران تاریخ به دکتر مصدق تسلیم شده بود. این دبیران بعدا به روزنامه های چپ و ملی گرا گفته بودند که عکس مندرج در کتاب، مربوط به دهه دوم قرن (قرن 20) بوده و احتمالا کشتی های انگلیسی برای برداشتن همین یک عکس و انتشار آن برای مرعوب کردن ملل ضعیف و نیز تقویت روحیه انگلیسی ها اجتماع کرده بودند و ....
    در پی خواندن طومار و شنیدن اظهارات نمایندگان دبیران، دکتر مصدق تصمیم به تبیین تعریف خیانت به وطن، افزایش شمول آن و دوباره نویسی قوانین مربوط و تشدید مجازات مرتکبین گرفت و سفارش لازم را به همکاران خود کرد تا در آن باره مطالعه شود. همچنین قرار براین شده بود که کتاب مورد اعتراض برای سال تحصیلی بعد مورد تجدید نظر قرارگیرد و همچنانکه نمایندگان دبیران خواسته بودند آن عکس حذف شود و واکنش افغانها به مداخلات لندن و جریان قتل عام انگلیسی ها در ژانویه 1842 و موارد دیگری از این دست برآن اضافه شود و ....
    با اینکه «لطفی» وزیر دادگستری کابینه دکتر مصدق قضیه تبیین و تعمیم خیانت به ملت را دنبال کرده بود، با براندازی سال بعد (28 امُرداد 1332) همه تلاش ها در این زمینه که ضروری تشخیص داده شده بود متوقف شد و تا سالهای سال، آن عکس مورد اعتراض از کتابهای درسی حذف نشد!.
    موضوع تبیین و تعمیم تعریف خیانت به وطن مخصوصا از نیمه دوم قرن 20 مورد توجه ملل قرارگرفت زیرا که ثابت شده است بسیاری از مشکلات ملی نتیجه اعمال خیانت آمیز معدودی افراد بوده است. از نیمه دهه اول قرن 21 دولت های تازه در آمریکای لاتین به تکمیل قوانین خیابت به وطن اقدام کردند و دولت روسیه نیز در دهه یکم قرن 21 اشاره کرده بود که در نظر است موارد بیشتری بر قانون خیانت به ملّت اضافه کند.
    _ _ _ _ _

    سالروز تسلیم نامه دبیران تاریخ دبیرستانهای تهران به مصدق، این فرصت را داده است تا پیامی را که 21 دیماه 1387 دریافت شده بود درج کنیم که فرستنده اش خودرا مدرّس دانشگاه معرفی و اصرار به انتشار آن از باب آگاهی عموم هموطنان کرده بود:

    "... از آغاز بکار رادیو به عنوان یک رسانه عمومی در دهه 1920 و از زمان انتقال امواج تلویزیونی توسط ماهواره در دهه 1960 اجرای سیاست و مداخله از طریق رسانه های صوتی ـ تصویری و موضوع تلقین و شستشوی مغزی یک مسئله جهانی شده است که تنها چند دولت مشخص از این حربه استفاده می کنند. زبان انگلیسی یک وسیله ارتباط جهانی شده است و اگر فرضا دولت یک کشور کوچک یک برنامه به زبان انگلیسی بر برنامه های رادیو تلویزیون خود اضافه کند، به معنای شستشوی مغزی و ساخت مخالف داخلی و ... نیست زیرا که ملل انگلیسی زبان به رشد و بلوغ متعارفی رسیده اند که گوش نکنند، ولی کار دولت هایی را که با تحمل هزینه سنگین برنامه گسترده رادیو تلویزیونی به زبان ملل دوردست و مورد نظر دایر می کنند و یا اینکه برای این کار به تاسیس رادیو ـ تلویزیون مستقل می پردازند به چیزی جز مداخله، دشمنی، تحریک، و دست کم القاء رفتار، روش و تفکری مغایر فرهنگ ملی نمی توان تعبیر کرد. این، یک کار امپریالیستی است و به نوعی اعلان جنگ. تا زمانی که همه اتباع جوامع قبلا مستعمره و یا عقب مانده به آن حد از رشد و بلوغ نرسند که بدانند برنامه های این رادیو ـ تلویزیونهای دولتی به زبان ملی آنان دام است و تخریب؛ برعهده دولت هاست که با وضع قانون و تدابیر دیگر مانع این تلقینات عمدتا زیان آور شوند. این، یک تکلیف دولتها است. این، سانسور و عمل خلاف آزادی نیست. همان دولتهای صاحب این رادیو تلویزیونها انواع قانون ضد قمار، ضد مواد مخدر، ضد فروش سکس، ضد تروریسم دارند و ... که مرتکبین آن اعمال، این کار خودرا استفاده از آزادی تعبیر می کنند!. هرکار خواست دل که آزادی نیست.
    این مطلب را برایتان از این جهت نوشتم که شنیدم دولت انگلستان از 14 ژانویه 2008 تلویزیون فارسی راه اندازی می کند، هر شب هشت ساعت. چرا؟. مگر ما خودمان رادیو ـ تلویزیون نداریم. این همه روزنامه در تهران منتشر می شود. درصد ارباب رجوع ایرانی اینترنت در میان ملتها در ردیف خیلی بالا است. مگر خبر دیگری هم "جز فتنه گری" در این دنیا وجود دارد که به آن دسترسی نباشد. اگر ریگی به کفش دولت لندن نیست برود این پول را صرف خانه به دوش های خیابانهای لندن کند. دولت لندن باید بداند که عصر غرب که 500 و اندی سال طول کشید به پایان رسیده است. با وجود این، دولت ما نباید دست روی دست بگذارد و اجازه چنین مداخله سیاسی ـ فرهنگی را بدهد. تا رسیدن به آن سطح که آحاد ملت بتواند دشمن را تشخیص بدهد لازم است با وضع قانون از شستشوی مغزی ملت توسط یک دولت بیگانه جلوگیری بعمل آید. باز برایم شنیدن این خبر رنج آور بود که دولت لندن به دست 20 روزنامه نگار و عمدتا ایرانی و نسبتا جوان که در تهران فعالیت روزنامه نگاری داشتند و با جزئیات آشنا هستند می خواهد توطئه تازه خود را به انجام برساند.".

روزی که شاپور بختیار برنامه دولت خودرا از جمله انحلال ساواک اعلام داشت ـ اشاره ای به این برنامه

شاپور بختیار آخرین نخست وزیر نظام سلطنتی ایران در این روز در سال 1357 (ژانویه 1979) در حالی كه در كنار قاب عكس بسیار بزرگی از دكتر مصدق نشسته بود برنامه های دولت خود را اعلام داشت [تصویر بالا] كه برخی از موارد این برنامه از این قرار بود:
    انحلال ساواك، قطع صدور نفت به اسرائیل، محدود كردن اختیارات سازمان برنامه [كه دولتی در دولت شده بود]، محاكمه غارتگران (از هر قماش)، اعلام مقتولان تظاهرات سیاسی به عنوان «شهید»، ممنوع الخرج كردن عوامل فساد اداری ـ اقتصادی و متهمان به سوء استفاده از قدرت و نفوذ، آزادی زندانیان سیاسی، پرداخت غرامت به زندانیان و محكوم شدگان به اتهامات سیاسی، شكنجه شدگان و بازماندگان اعدام شدگان مربوط و نیز اعاده حیثیت ازایشان، ایجاد دادگاههای ویژه دریافت و رسیدگی به شكایات از سازمانهای دولتی و اشخاص در زمینه ظلم و اجحاف و نقض حق و تبعیض ( از 28 امُرداد 1332 تا آن زمان) و ....
    وی همچنین اطمینان داده بود كه مقامات زندانی در پادگانهای لویزان و جمشید آباد (هویدا، سپهبد نصیری، نیك پی، منوچهر آزمون، داریوش همایون و ...) محاكمه و در صورت ثبوت جرم مجازات خواهند شد.
    این مقامات در طول ماههای مهر تا دی ماه 1357 به خاطر آرام كردن مردم (كه نمایشی خوانده شده است) دستگیر و توسط دژبان تهران نگهداری می شدند كه بعدا آن دسته از آنان كه در روزهای 21 و 22 بهمن موفق به فرار نشدند به دست انقلابیون افتادند و بیشترشان با احکام صادره به امضای صادق خلخالی قاضی شرع دادگاه انقلاب اعدام شدند. شاه (طبق كتاب خاطراتش) پیش از خروج از كشور به هویدا پیغام داده بود كه از ایران خارج شود و قول داده بود که وسائل خروج اورا فراهم خواهد ساخت، ولی (به نوشته شاه) هویدا جواب داده بود كه كاری نكرده است كه از محاكمه بترسد.

انتقاد فرانسه و آمریکا از مقوله رد صلاحیت نامزدهای انتخاباتی در جمهوری اسلامی و اشاره به بست نشینی مجلسیان در دیماه 1382

«دومینیك دو ویلپن» وزیر امور خارجه وقت فرانسه و همچنین دو سخنگوی رسمی دولت آمریكا در سه روز منتهی به 15 ژانویه 2004 (25 دیماه 1382) از ردّ صلاحیت دهها نماینده آن دوره مجلس شورای اسلامی و شماری دیگر از متقاضیان نامزدی برای انتخابات دور بعدی این مجلس از سوی شورای نگهبان، كه به بست نشینی نمایندگان رد صلاحیت شده انجامیده بود انتقاد كرده بودند. لحن اظهارات «دومینیك دو ویلپن» در این باره، در ادبیات دیپلماسی «بی سابقه» توصیف شده و مفسران رسانه ها آن را نوعی ابراز تردید وی به منصفانه برگزار شدن انتخابات 20 فوریه 2004 ایران تلقی کرده بودند که به مثابه دخالت در امور یک دولت دیگر بود. «دو ویلپن» این نظر خودرا به عنوان یک مقام دولتی (نه، شخصی) پس از ملاقات با حسن روحانی دبیر وقت شورای امنیت ملی جمهوری اسلامی بیان کرده بود و این ملاقات در پاریس صورت گرفته بود.
     در همان زمان این شایعه در افواه شنیده می شد که برخی از نمایندگان ردّ صلاحیت شده آن دوره تقنینیه [که خبرگزاری های غرب در گزارشهایشان آنان را «اصلاح طلبان» می نوشتند] نسبت به شرکتهای کشورهای عضو اتحادیه اروپا مخصوصا کمپانی های فرانسوی در عقد قراردادهای پر منفعت نظر مساعد نشان داده بودند!.
    در نیمه ژانویه 2004 «ارلی»، یک سخنگوی وزارت امورخارجه آمریکا هم گفته بود که انتظار دارد دولت ایران (قوه مجریه) تلاش محافظه کاران (اصولگرایان) این کشور برای شکل دادن نتیجه انتخابات فوریه 2004 را خنثی کند.
    در سه روز مورد بحث، در رسانه های سایر كشورها، بر اخبار (مطلق) بست نشینی 83 نماینده آن دوره مجلس شورای اسلامی كه صلاحیت آنان همانند شماری متقاضی دیگر نامزدی برای انتخابات دور بعدی این مجلس ردّ شده بود؛ تفسیر و تحلیل هم اضافه شده بود. برخی از تحلیلگران رسانه ها، این بست نشینی را عملی «كم سابقه» خوانده و افزوده بودند که كمتر دیده شده است كه نمایندگان یك پارلمان به خاطر «منافع خود» به چنین اقدامی دست زده باشند و پاره ای از مقامات اجرایی (وابسته به قوه دیگر حكومتی) از جمله برخی از روسای انتصابی ایالات (استانداران) و حتی بعضی از اعضای كابینه هم از اقدام آنان جانبداری و اشاره به كناره گیری كرده باشند.
    در بیشتر تفسیر ها، این بست نشینی را بویژه که در آستانه بیست و پنجمین سالروز سقوط سلطنت 2500 ساله ایران [11 فوریه 2004] صورت گرفته بود «مشاجره سیاسی فرزندان انقلاب بر سر قدرت» عنوان داده و به تشریح قوانین و ضوابط انتخاباتی در جمهوری اسلامی و مقایسه آنها با قوانین مربوط در سایر كشورها پرداخته بودند و این سئوال را مطرح کرده بودند كه که اگر ایرادی به ضوابط وجود داشته، چرا همین دسته از نمایندگان، قبلا در صدد اصلاح ضوابط از طریق اصلاح و یا وضع قانون بر نیامده بودند؟ و این تحصن را می توانستند در صورت ردّ اصلاحیه های ضوابط انتخاباتی انجام دهند كه خریدار بیشتری داشت.
    در این تفسیرها ضمن تشریح شرایط نامزدشدن و تایید صلاحیت نامزدها از سوی شورای نگهبان، تفسیرنگاران با مقایسه شرایط با ضوابط کشور متبوع، اشاره به سخت بودن شرایط در جمهوری اسلامی برای تایید نامزدی کرده بودند.

دو ويلپن (سمت راست عکس) و حسن روحاني - پاريس، 15 ژانويه 2004 (دیماه 1382)

گزارشی درباره زمین خواری در جمهوری اسلامی ایران و جعل اسناد املاک (خانه و زمین) و بعضا با کمک بازنشستگان اداره ثبت اسناد

به گزارش خبرگزاری مِهر در بیستم دیماه 1400 (دهم ژانویه 2022) یک باند حرفه‌ای زمین‌خواری که مبادرت به جعل اسناد، کلاهبرداری، تصاحب و فروش اراضی عمومی و اموال شهروندان (مردم) در جمهوری اسلامی می‌کرد، شناسایی و به نوشته خبرگزاری مهر، زیر ضربه! قرار گرفت. (به اظهار یک صاحبنظر، در نظام اسلامی نباید چنین باندهایی به وجود می آمد).
    خبرگزاری مهر نوشته است: این باند با تمرکز نظر بر مناطق مرغوب استان تهران نظیر شمیران، کَن، لویزان، سعادت‌آباد، اُزگُل، قلهک، پونک، فشَم، فیروزکوه، کَهریزک و برخی پلاک‌های ثبتی! در استان‌های مازندران، بوشهر، خراسان رضوی، خوزستان و البرز (کرج) با اقدامات متقلّبانه، تعداد زیادی از قطعات اراضی ذکر شده را تصاحب کرده بود.
    به نوشته خبرگزاری مهر،این شبکه متشکل از تعدادی از دلالان و جاعلین حوزه زمین بوده که با همکاری بعضی از بازنشستگان اداره ثبت اسناد و یکی از دفترخانه‌های اسناد رسمی، طی یک فرآیند پیچیده، اقدام به شناسایی اراضی بدون صاحب، املاک اشخاص خارج نشین (برون مرزی ها) و اراضی عمومی در اقصی نقاط کشور کرده و با جعل اسناد مربوط به این اراضی به نام تعدادی از عوامل خود و افراد فریب خورده و اخذ وکالت فروش از آنها، موفق به اخذ سند رسمی برای این اراضی شدند.
    خبرگزاری مهر نوشته است که با ورود سربازان گمنام امام زمان (مأموران وزارت اطلاعات) به این مسئله، تاکنون از انتقال اسناد مالکیت صدها هزار متر مربع از این اراضی و املاک جلوگیری و 15 نفر از اعضای اصلی آن باند دستگیر و تحویل مراجع قضائی شدند.
    یک عضو هیئت رئیسه مجلس سه‌شنبه 21 دیماه 1400 (11 ژانویه 2022) به نقل از آمار رسمیِ اعلام شده گفت که میانگین قیمت زمین در تهران در ده سال گذشته حدود 40 برابر و قیمت مسکن حدود 20 برابر شده است.
    به اظهار یک صاحبنظر، همین افزایش سرسام آور قیمت ها، بر حرص زمین خواری و گسترش جعل اسناد خانه و زمین افزوده است. می دانیم که تاکید قرآن مجید بر محافظت از جان و مال مردم (بندگان خدا) است.

در قلمرو اندیشه

زادروز «جك لندن» نویسنده سوسیالیست آمریكایی که صدای مردم فقیر بود، برضد طبقاتی شدن جوامع و استثمار می نوشت

««جك لندن» نویسنده و روزنامه نگار سوسیالیست آمریكایی 12 ژانویه 1876 میلادی (روزی چون امروز) در سانفرانسیسكو به دنیا آمد و 40 سال عمر كرد. وی در طول عمر كوتاه خود بیش از 50 كتاب نوشت كه به 70 زبان ترجمه شده و برخی به صورت فیلم سینمایی درآمده اند. شمار خوانندگان جک درخارج از آمریكا بیش از این كشور بوده است. «جک لندن» محبوب چپگرایان جهان بوده است.
    کارهای چشمگیر او در حرفه روزنامه نگاری پوشش جنگ ژاپن با روسیه در خاور دور در سال 1904، انقلاب مکزیک و حریق بزرگ سانفرانسییسکو بود که این گزارش ها در روزنامه های آمریکا و بویژه روزنامه «سانفرانسیسکو اگزامینر» به چاپ رسیدند. در زمینه تفسیرنگاری، نظر جک بر این است كه به جای مقاله سیاسی و محدود به یک ستون، رساله سیاسی نوشته شود، زیرا كه ستون روزنامه جای كافی برای گفتن همه مطلب را ندارد و كوتاه نوشتن یك تحلیل سیاسی، مخاطب را به جایی نمی برد و احیانا اورا گیج و گمراه می كند. یک تفسیرنگار باید خودرا اندرزگوی جامعه ـ مردم و دولت ـ بپندارد و امین باشد و گمراه نکند.
     داستانهای جک زمینه واقعی دارند. برای نوشتن هر داستان دست به مسافرت زده و آنچه را که در نظر داشته بنویسد مشاهده عینی و تجربه کرده است. او برای نوشتن داستان افسانه دریای جنوب، به منطقه استرالیا سفر کرد. جک هر وقت که فرصت می یافت در شهر اوکلند (به فاصله ای کوتاه از سانفرانسیسکو) در خیابانی که به دانشگاه کالیفرنیا منتهی می شود برای مردم سخنرانی انتقادی ـ پیرامون یک موضوع روز ـ می کرد. همین کار او، این شهر و شهر مجاور آن ـ برکلی را به صورت کانون روشنفکران در آورده و هر اعتراض سیاسی ازجمله اعتراض به ادامه جنگ ویتنام و آزمندی کمپانی ها از این دو شهر آغاز شده است.
     داستانهای جک لندن آكنده از انتقادهای اجتماعی هستند كه در هر كدام كوشیده است یك مشكل جامعه را نقد كند. بر ضد استثمار و جوامع طبقاتی نوشته، صدای فقیران و ستمدیدگان شده و راه ریشه کنی علل فقر را به دست داده است. جک دلایل مسائل اجتماعی را در قالب داستان برنگاشته و از طبقه زحمتكش به دفاع برخاسته است. وی می گوید که علت و علل هر مسئله باید شناخته، اعلام و از میان برداشته شود. از به جان معلول افتادن نتیجه ای حاصل نخواهد شد.
    کتابهای معروف او عبارتند از: سرنوشت بشر، پیش از آدم (خلقت)، جنگ طبقات، عشق به زنده ماندن، گرگ دریایی، انقلاب، توانایی و توانا، پسر خورشید و ....
    جک 22 نوامبر سال 1916 براثر ازكار افتادگی كلیه هایش فوت شد.

در دنیای داستان نویسی

داستان نگار انگلیسی که کتابهایش 300 میلیون نسخه فروش داشت ـ به باور او، وقتی که آموزشهای دین فراموش شود فرد وارد دنیای جرم می شود

Dame Agatha Mary Christie معروف به «لیدی مالووان» داستان نگار نامدار انگلیسی 12 ژانویه ـ روزی چون امروز ـ در سال 1976 درگذشت. وی که 15 سپتامبر 1890 به دنیا آمده بود 85 سال و 4 ماه عُمر کرد و 66 داستان با زمینه جنایی (پلیسی)، 14 مجموعه داستان کوتاه (ماجرای واقعی) و یک نمایشنامه طولانی نوشت. کتاب های او جمعا 300 میلیون نسخه فروش داشته است ـ این فروش کم سابقه، در زمان حیات وی را میلیونر کرده بود. این تیراژ در تاریخ داستان نگاری کم سابقه بوده است. شخصِ داستانهای او یک «کارآگاهِ خیالی پلیس» بود.

    بانو Agatha تلاش کرده بود که داستان هایش تأثیر اجتماعی داشته و با هدف دوری جستن مردم از جرم و جنایت، غیر مستقیم و در قالب داستان، پند و اندرز دهد. به باور او، دورشدن انسان از اخلاقیات و آموزش های دین است که فرد به ارتکاب جرم و بزه دست می زند و جرم چیزی جز تجاوز به حقوق فرد و یا جامعه نیست. تفکّرِ عمل جرمانه هنگامی به یک فرد دست می دهد که وجدان از وجود او خارج شود و پیش بینی دوران پیری، و کاری نداشتن جز یادآوری اشتباهات گذشته و مُردنِ در اندوه را نتواند کند.
    این بانوی نویسنده که در خانه اش درگذشت تا آخرین ماه حیات، دست از قلم نکشید و آخرین کتاب او زیر چاپ بود که فوت کرد. بسیاری از کتاب های او که اِدیشن آنلاین دارند، به زبانی که مخاطب بخواهد به صورت خودکار در اینترنت ترجمه می شوند.
    وی که دو بار ازدواج کرده بود تنها یک فرزند داشت.

در قلمرو دموکراسی

نخستین زنی که در آمریکا سناتور شد

H. Caraway

12 ژانویه 1932 برای نخستین بار سنای آمریکا دارای یک سناتور زن شد. وی بانو «هاتی کاراوی Hattie W. Caraway» دبیر دبیرستان و در آن زمان 54 ساله بود. شوهر بانو «هاتی» که سناتور استیتِ آرکانزا بود در دسامبر 1931 درگذشته بود و تا انجام انتخابات فرعی (در آمریکا؛ انتخابات ویژه) که 12 ژانویه 1932 برگزار شد فرماندار استیت بیوه او بانو «هاتی» را به عنوان سناتور موقت معرفی کرد.
رفتار بانو «هاتی» در این یک ماه بگونه ای بود که در انتخابات فرعی و دو انتخابات سراسری بعد از آن بر رقیبان پیروز شد و 12 سال و چند ماه سناتور بود. انتخاب او به سناتوری بود که سبب شد پای بانوان به سنای آمریکا باز شود که در آن هر استیت ـ صرفنظر از جمعیت آن ـ دارای دو سناتور است؛ جمعا 100 نفر. معاون رئیس جمهور آمریکا رئیس سنای این کشور است.

«فرهنك سیاسی Political Culture» یک جامعه و تاکید بر رعایت کامل اصول قانون اساسی

«فرهنگ سیاسی Political Culture» كه در گردهمایی سال 1973 برخی اندیشمندان كشورهای صنعتی در بروکسل به میان آمد و قرارشد که نظر استادان علوم سیاسی و حکومت و نیز اصحاب نظر و تجربه استعلام و در نشست بعدی (سال 1975) بررسی و نتیجه گیری شود موضوعی است که از دو قرن پیش مطرح بوده است .«سیدنی وربا Sidney Verba» نیز در كتاب خود آن را توصیف و تفسیر كرده است.
    در اجرای تصمیم نشست سال 1973 اندیشمندان، کسب نظر و بررسی هایی در سراسر سال 1974 در جوامع مختلف پیرامون «فرهنگ سیاسی دررابطه با دمكراسی» بعمل آمد که ماحصل نظرات در نشست ماه ژانویه سال 1975 بررسی و نتیجه گیری شد و نتیجه به صورت یک اعلامیه ده صفحه ای انتشار یافت که خلاصه آن از این قرار است:
     "فرهنگ سیاسی با فرهنگ عمومی متفاوت است، اما نمی تواند از آن جدا باشد. در یك جامعه، نخبگان بدون احترام و رعایت فرهنگ سیاسی توده ها که همانا ذهنیات و انتظارات ایشان از دولت (قوای سه گانه دمکراسی بعلاوه رسانه ها) و هرگونه تغییر است نخواهند توانست برای مدتی طولانی به حاكمیت سیاسی و فكری خود برآن جامعه ادامه دهند. برای ثبات و استواری یك دمكراسی و خلل ناپذیر بودن آن، رعایت فرهنگ سیاسی توده مردم (اكثریت جامعه) لازم و ضروری است و فرهنگ سیاسی یک جامعه برگرفته از همه ارزشهای بنیادی، باورها، عواطف، حساسیت ها و سطح دانش و آگاهی های آن جامعه است و هر اقدام دولت ـ دولت منتخب (دمکراتیک) ـ بدون عنایت به فرهنگ سیاسی اكثریت جامعه با شكست رو به رو می شود و این شكست به خاطر مقاومت مردم به پذیرفتن آن است كه با ذهنیاتشان همخوانی ندارد. مردم هر جامعه هر فرضیه مغایر ذهنیات خود را ایدئولوژی وارداتی تلقی می كنند و در پذیرفتن آن اكراه خواهند كرد. تغییر فرهنگ سیاسی یك جامعه، یكشبه صورت نخواهد گرفت و گاهی یكی ــ دو نسل طول می كشد تا ذهنیات و انتظارات و عادات مردم با وضعیت تازه خوی بگیرد. بنابراین، در كشورهای تازه به دمكراسی رسیده، كیفیت رئیس دولت در حفظ ثبات و اصول دمكراسی و رعایت قانون اساسی نقش حیاتی دارد و كاری است كه از دست هركس بر نمی آید. بررسی تاریخچه روند دمكراسی در دو قرن اخیر ثابت كرده است که اگر سیاست های رئیس یک دولت پس از انتخاب شدن خلاف آن باشد که مردم انتظار داشته اند و قبلا به آنان وعده داده شده بود بی نظمی، و ناآرامی به دنبال خواهد داشت و ناآرامی ممکن است مسبب ناهنجاری های متعدد شود که شكست دولت و درنتیجه کشور خواهد بود. مطالعات دو قرن گذشته همچنین ثابت کرده است که اگر در جایی حتی یک اصل از قانون اساسی کشور نقض و یا نادیده گرفته شده بی اعتنایی و نقض سایر قوانین (قوانین موضعه پارلمان) و ضوابط دیگررا به دنبال داشته و نقض قانون در یک جامعه باعث رواج فساد و تباهی و نهایتا زوال جامعه و پای به قهقهرا گذاردن خواهد بود.
     برای شناخت فرهنگ سیاسی یك ملت باید انسان شناسی (آنتروپولوژی)، روانشناسی و تاریخ آن ملت را دقیقا مطالعه، تحلیل و بررسی كرد و دید كه چگونه و با اتخاذ چه تدابیر می شود در مدت كوتاه تری فرهنگ سیاسی مردم آن جامعه را تغییرداد و اصطلاحا به «روز» کرد. برای اجرای هر تغییر، نخست باید دید كه آیا آن جامعه آماده قبول یک ایدئولوژی تازه و یا تغییر مورد نظر است؟. به عبارت دیگر برای این كار به حد كافی «رسیده» است و گرنه، میزان خام بودن آن چقدر است.".
     در قرن 20 سیاستهای خارجی قدرتهای وقت بدون توجه به این اصول دست به تغییر ساختار حكومتی و نظام سیاسی ــ اقتصادی بعضی كشورها زدند كه این جوامع هنوز از مشكلات ناشی از آن و ناآرامی ها و بی نظمی ها خارج نشده اند. فرهنگ سیاسی یك جامعه به همان استحكام آداب و رسوم و مدنیت (فرهنگ ملی) آن جامعه است و تغییر آن به زمان، آموزش و تدبیر فراوان نیازمند است.

در قلمرو دانش

پیوند قلب خوک در بدن انسان برای نخستین بار

نخستین پیوند قلبِ اصلاح ژنتیکی شده یک خوک در بدن انسان توسط جراحان مرکز پزشکی دانشگاه مریلند آمریکا، در دهه یکم ژانویه 2022 انجام شد.
    دیوید بنِت David Bennett Sr پنجاه و هفت ساله از شهروندان استیت مریلند که از بیماری قلبی در رنج و عذاب بود، در اکتبر 2021 به مرکز پزشکی دانشگاه مریلند مراجعه کرد که بیماری قلبی او از نوع بسیار خطرناک تشخیص داده شد و گفته شد که وضعیت قلب او واجد شرایط پیوند قلب یک انسان فوت شده دیگر نیست. بنابراین دیوید برای زنده ماندن، چاره دیگری جز پذیرش پیوند قلب خوک ـ قلبِ genetically-modified به بدنش نداشت و زمان نیز برایش کوتاه بود. مرکز پزشکی دانشگاه مریلند از «اف. دی اِ FDA» کسب مجوّز این عمل را درخواست کرد زیراکه چنین عملی قبلا سابقه نداشت. این مجوز در آخرین روز سال 2021 به دانشگاه داده شد. به اظهار دکتر بارتلی گریفیت استاد دانشگاه مریلند، دیوید بنت در بدترین وضعیت نارسایی قلب قرار داشت. عمل پیوند قلب خوک در بدن دیوید در اطاق عمل جراحی مرکز پزشگی دانشگاه، 9 ساعت طول کشید. این قلب از نظر حجم برابر قلب انسان بود. دکتر محمد محی الدین استاد جراحی دانشگاه مریلند که بر جریان عمل نظارت داشت گفته است که 10 ژِنِ قلب خوک قبلا اصلاح و تغییر داده شده بود تا سیستم ایمنی بدن آن را رد نکند و درصدد پس زدن آن برنیاید. عمل جراحی هفتم ژانویه 2022 انجام شد. سه روز بعد پسر دیوید بنِت خبرداد که حال پدرش خوب است و در همین روز (دهم ژانویه) جراحان مربوط و همگی استاد و دانشیار انجام این پیوند را موفقیت آمیز اعلام کردند ولی اشاره کردند که هنوز برای داوری قطعی درباره آینده دیوید بنِت زود است.
    سپتامبر 2021 برای نخستین بار در نیویورک، جراحان برای آزمایش پیوند یک عضو از جسم یک خوک به بدن انسان، کُلیِه خوکی را به بدن یک انسان مرده که از مرگ او ساعاتی بیش نگذشته بود پیوند زدند. کلیه پیوندی به‌رغم زنده نبودن آن فرد، برای مدتی عمل کرده بود. خانواده متوفی پیش از مرگ او، با انجام این عمل پیوند موافقت کرده بود.

دیوید بنِت در سال 2019 در میان خانواده اش و در پاییز 2021 در بیمارستان

در دنیای تاریخ‌نگاری

نقشهِ روزولت برای اَبَرقدرت کردن آمریکا و جهانی شدن دلار ـ تاریخ نگاری که دست «روزولت» را رو کرده است

John Toland

«جان تالند John Willard Toland» نمایشنامه و داستان نگاری كه از اواسط عمر تفسیرنویس و تاریخ نگار شد و در عداد اندیشمندان قرارگرفت و تالیفات متعدد برجای گذارده است چهارم ژانویه 2004 در 91 سالگی درگذشت. تالند 29 ژوئن 1912 درشهر لاكراس La Crosse ایالت ویسكانسین آمریكا به دنیا آمده بود. وی پس از نوشتن 26 نمایشنامه و شش داستان بکار نوشتن داستان کوتاه برای مجلات دست زد، سپس تفسیرنویس روزنامه ها شد و آنگاه با روشی تازه وارد کار تاریخ نگاری گردید که در این رشته تحصیل کرده بود. مهمترین تالیفات او در زمینه تاریخ عبارتند از: خورشید بالا می آید The Rising Sun (تاریخ معاصر ژاپن از 1936 تا 1945)، آدولف هیتلر (یک بیوگرافی تاریخی)، پرل هاربر و پس ازآن (علل و نتایج شبیخون ژاپن به هاوایی و ورود آمریکا به جنگ جهانی دوم)، نبرد مرگ (درباره جنگ کره)، صد روز آخر (رویدادهای پایانی جنگ جهانی دوم)، ماجرای بالژ The Story of Bulge (درباره نبرد بالژ) و ....
«تالند» روش تازه ای در نوشتن تاریخ معاصر و «تاریخ جاری» ابتکار کرده و در تالیفاتش به جای صرفا رونویسی از اسناد و اخبار، از مصاحبه با افراد نیز استفاده كرده و كتاب «خورشید بالا می آید» حاوی صدها مصاحبه با مقامات پیشین، ژنرالهای بازنشسته، روزنامه نگاران، معلمان و حتی بانوان خانه دار ژاپنی است. این مصاحبه ها که دیدگاه ژاپنی هارا از جنگ جهانی دوم نشان می دهد خلاف تالیفات مشابه است که عمدتا نظرات آمریکا و غرب را در آن زمینه منعکس ساخته اند. تالند در این تالیف، خودکشی فرماندهان ژاپنی جبهه ها پس از هرشکست را پدیده ای تازه خوانده و یک دلیل فداکاری ژاپنی هارا در جنگ، افزایش ساعات درس تاریخ دبیرستانهای این کشور و وطن شناسی هرچه بیشتر ژاپنی ها از این راه دانسته و نوشته است که وطن شناسی «وطندوسی» به بار می آورد.
تالند در كتاب «پرل هاربر = پرل هاریور» ضمن ارائه اسناد ثابت كرده است كه روزولت از قبل، از تصمیم ژاپنی ها در حمله به پرل هاربور آگاه بود و چون درصدد بود كه آمریكارا از رکود اقتصادی و انزوا خارج و ابرقدرت سازد، بهترین فرصت را برای این كار حمله غافلگیرانه ژاپنی ها به پرل هابور Pear Harbor می دانست و لذا تا انجام حمله چیزی نگفت و اقدامی نكرد و پس از آن بود كه بدون مخالفت داخلی، آمریكا را وارد جنگ جهانی دوم كرد و چون به دور از صحنه های نبرد بود و میان دو اقیانوس قراردارد آسیب ندید و از میان ویرانه های جنگ به صورت یك ابرقدرت سر برافراشت. همه تلاش روسای جمهور بعدی آمریکا این بوده است که «دلار آمریکا» به صورت پول جهانی باقی بماند و از این طریق، این دولت نبض اقتصاد جهان را به دست داشته [و به قول منتقدین، کدخدای گیتی] باشد. جهانی شدن دلار آمریکا [که از آغاز قرن 21 رقیبان تازه یافته و دارد تهدید می شود] از سال 1946 و با اجرای «طرح مارشال» برای نوسازی کشورهای جنگزده اروپایی [با کمک مالی آمریکا] آغاز شد.

روزی که تاریخدان و مؤلفِ Disruption of American Democracy درگذشت ـ تعریف و پیش بینی مسائل جاری دمکراسی آمریکا

رُی فرانکلین نیکلاس Roy Franklin Nicholas تاریخدان آمریکایی 12 ژانویه 1973 ـ روزی چون امروز ـ در 77 سالگی درگذشت. وی که استاد تاریخ در دانشگاههای کلمبیا و پنسیلوانیا بود و سالها رئیس انجمن مدرّسان تاریخ چند کتاب درباره دمکراسی و دمکراسی آمریکا تألیف کرده است. با مطالعه کتاب او زیر عنوان Disruption of American Democracy ریشه مشکلات از سوم نوامبر 2020 تا ژانویه 2021 این فدراسیون را می توان بدست آورد. تألیفات دیگر این استادِ تاریخ در زمینه دمکراسی عبارتند از: ماشین دمکراسی، اختراعِ! احزاب سیاسی آمریکا، فدرالیسم و دمکراسی، تأثیر مذهب در دمکراسی، رابطه فرهنگ و دمکراسی (حکومت فرهنگی) و 4 کتاب دیگر.
وی در تألیفات خود همچنین خواسته است نشان دهد که تداوم مهاجرت در حجم وسیع به یک کشور، بویژه به آمریکا که هرکس در جستجوی زندگی بهتر و ثروتمندشدن می آید تغییرات در دمکراسی (احزاب و نحوه انتخاب، رسانه ها و ...) به وجود می آورد. مهاجرتِ انبوه تغییرات فرهنگی و اجتماعی در یک جامعه به وجود می آورد [که نمونه اش را در سال های اخیر در کشورهای اروپایی مشاهده می کنیم.].

در قلمرو رسانه‌ها

روزی که معیار و ضابطهِ تعیین اهمیت نشریات تغییر یافت

12 ژانویه سال 1971 [22 دیماه 1350 و پیش از عصر اینترنت؛ وبسایت سازی و آنلاین ها] برگزیدگان ناشران و سردبیران روزنامه ها و مجله های كشورهای صنعتی [اصطلاحا پیشرفته] و نمایندگان مدیران آژانس های آگهی های تجاری در پایان نشست سه روزه خود در نیویورک اعلام كردند كه به این نتیجه رسیده اند كه اهمیت یك نشریه اعم از روزنامه و مجله را نباید بر پایه میزان فروش (تیراژ) قرار داد، بلكه این اهمیت از این پس بر این اساس تعیین خواهد شد كه چه كسانی نشریات را می خرند و می خوانند و روزنامه و مجله ای مهمتر بشمار خواهد رفت كه شمار خوانندگانش در میان سیاستمداران، دولتمردان، روشنفكران و طبقه تحصیلکرده جامعه بیشتر باشد. بنابراین داشتن تیراژ چند میلیونی از راه انتشار مطالب و تصاویر جنجال برانگیز عامه پسند (اخبار جنائی، خانوادگی و ...) و یا چاپ آگهی های دو سه سطری كلاسه شده (نیازمندی ها) عامل به دست آوردن اهمیت نباید به حساب آورده شود. طبقه ثروتمند و عموما کم حوصله روزنامه را می خرَد و پس از نگاهی كوتاه، آن را كنار می گذارد و توجهی هم به آگهی هایش ندارد و طبقه كم درآمد جامعه روزنامه را برای اعلانات كلاسه شده (نیازمندیها)، کوپن تخفیف فروشگاهها و خبرهای جنایی و گهگاه ورزشی و هنری و یا به «دلیل جنجال روز» می خرد و به اعلانات تجاری و خبرهای دیگر توجه نمی كند، زیرا كه در آنها برای خود نفعی نمی بیند. ولی طبقه متوسط، روشنفکران، اصحاب مقام، تحصیلکردگان و نیز سالخوردگان و بازنشستگان نشریه را به دقت می خوانند و مورد توجه قرار می دهند.

روزی که دولت سعودی هم تلویزیون «تماما خبر» راه اندازی کرد

دولت سعودی هم وارد میدان رقابت تلویزیون های خبری شد و از بعد از ظهر یكشنبه 11 ژانویه 2004 شبكه «تماما خبر» خود را كه گفته شده بود تنها خبر و نظر پخش می كند و كانال 4 نام گرفته است به راه انداخت. همچنین گفته شده بود كه این شبکه، 95 خبرنویس در داخل و 45 خبرنگار در خارج از كشور دارد.
     عبدالسلام فارسی وزیر وقت فرهنگ و اطلاع رسانی دولت سعودی در این باره گفته بود كه كانال تازه، نهایت دقّت را بكار خواهد بُرد كه اخبار درست و دقیق را سریعا پخش كند كه نیاز مخاطبان به دیدن كانالهای خارجی نباشد. كشور سعودی سه كانال 24 ساعته عمومی دیگر از جمله یك كانال به زبان انگلیسی دارد.
    نخستین شبكهِ «تمام خبر» به صورت كابلی بسال 1980 در اتلانتای آمریكا دایر شد كه به دلیل ارزان بودن كار، اینك هر كشوری دارای یك یا چند كانال از این دست شده است و همچنین فرد و افراد. تهیه خبر و پخش آن با این همه خبرگزاری، بویژه اگر کابلی و یا ماهواره ای باشد نیاز به سرمایه سنگین و نیروی انسانی فراوان ندارد، اما اگر بخواهد روش مستقل داشته و مصرف كننده اخبار غرض آلود، ناقص و تبلیغی نباشد، دست كم نیاز به چهار سردبیر مجرب و بسیار ماهر، دهها خبرنگار و تصویربردار، شماری دبیر خبر، تفسیرگو، تحلیلگر و مصاحبه گر خواهد داشت. با عمومیت یافتن آنلاین ها و گسترش شبکه های معروف به سوشل میدیا، مطالب می تواند به آسانی و توأما به هر سه صورت (نوشته، فیلم و صوت) باشد.
     از چهارم جولای 2013 یک شبکه تلویزیونی تمام خبر دیگر در آمریکا تأسیس شده است به نام One America News Network و به اختصار OAN. به نظر می رسد که کوشش این شبکه این است که آگهی تجاری کمتری داشته باشد و احتمالا برای گریز از اِعمال نفوذ اصحاب آگهی.

بانو«ژورنالیست» جنگ ها و انقلابات قرن 20 که 105 سال عُمر کرد ـ کارهای ژورنالیستی او در یک نگاه ـ کشف قصد هیتلر به تعرّض ـ دو مصاحبه با شاه و ...

کلر هالینگوُرث Clare Hollingworth ژورنالیست بنام قرن بیستم که رویدادهای دهها جنگ و انقلاب را در سراسر جهان گزارش کرده بود، دهم ژانویه 2017 در 105 سالگی درگذشت.
    آوازهِ کلر از 1939 و از روزی بلند و جهانی شد که سه روز پیش از آغاز جنگ جهانی دوم، گزارش از آمادگی هیتلر برای تعرّض نظامی به لهستان داده بود. کلر برای پوشش آوارگی چِک هایی که پس از الحاق سودتنلند Sudeteland به آلمان ـ طبق سازش سران قدرت های وقت اروپا در مونیخ ـ به لهستان مهاجرت کرده بودند به این کشور رفته بود. بخشی از چِک های ساکن سودتنلند که تابعیت آلمان را قبول نداشتند به لهستان رفته بودند و در اردوگاه آوارگان بسر می بردند. کلر که در عین حال به این آوارگان کمک می کرد احساس بوی جنگ کرد و با سفارت انگلیس در ورشو تماس گرفت و ضمن اشاره به احساس خود گفت که می خواهد با کرایه کردن یک «اتومبیلِ با راننده» به آلمان برود و اوضاع نزدیک به مرز را به چشم ببیند و می خواهد از سفارت اجازه بگیرد که اگر در آلمان از او بپرسند که چرا در آنجا است بگوید کارمند سفارت انگلیس است و پیام برای سفارت انگلیس در برلین دارد که موافقت شد.
    «کلر» پس از ورود به آلمان، تردُّد نظامیان آلمان و حرکت آنان به سوی مرز لهستان را مشاهده کرد و به لهستان بازگشت و قضیه را گزارش کرد که سه روز بعد تعرّض آغاز شد و کلر دنباله کار جنگ را به عنوان خبرنگار روزنامه «دیلی تلگراف» دنبال کرد.
     پس از رسیدن سپاهیان آلمان به فرماندهی فیلد مارشال رومل به مصر، کلر به مصر فرستاده شد تا اخبار این جبهه را گزارش کند. وی در مصر، دو نبردِ العلمین را گزارش کرد و با نیروهای هِندی ـ انگلیسی ژنرال مونتگمری، نیروهای آلمانی ـ ایتالیایی در حال عقب نشینی را تا لیبی دنبال کرد. وی از اینجا به عراق و ایران فرستاده شد تا وضعیت اشغال نظامی ایران و کمک رسانی غرب به شوروی از طریق ایران را گزارش کند. در همین سفر بود که وی با پهلوی دوم که شاه ایران شده بود مصاحبه کرد. یکی از پرسش هایش این بود که آیا می دانست استالین اصرار داشت که ایران پس از جنگ، جمهوری شود، ولی چرچیل موافق نبود و سرانجام موفق شد. شاه گفته بود که این را می دانست ولی چرچیل و روزولت از قصد نهایی استالین و کمونیست کردن ایران و گسترش اتحاد جماهیر شوروی تا خلیج فارس خبر داشتند و قبول نکردند.
    «کلر» که جزئیات چند جبهه دیگر جنگ جهانی دوم را گزارش کرده بود پس از جنگ جهانی دوم، برای تکمیل معلومات خود درباره جنگ، جنگ وسیله اجرای سیاست و عملیات نظامی، شِبهِ جنگ ها و امور مربوط، در کلاس های دانشگاهی دروس استراتژی، تاریخ جنگ ها، عملیات نظامی و ... شرکت کرد.
    او سپس جنگ داخلی چین تا پایان سال 1949، عقب نشینی چیان کای شِک به تایوان و جمهوری خلق شدن چین و جنگ عرب و اسرائیل از زمان انفجار در هتل «کینگ دیوید» در اورشلیم که ضمن آن 91 کشته شدند را دنبال کرد. در دو دهه بعد، قیام استقلال طلبانه الجزایری ها تا تبدیل شدن آن به جنگ با فرانسه و کسب استقلال در 1962 را پوشش داد و در این سرزمین بسربُرد. پوشش مبارزات یمن جنوبی ها، استقلال این سرزمین تا کسب استقلال و جمهوری سوسیالیستی شدن آن به پایتختی عدن و درگیری با عُمان بر سر ظفار و کمک نظامی ایران به عُمان کار دیگر کلر بود. کلر مسئله لبنان و دو جنگ داخلی این کشور و کودتاهای پی در پی سوریه را پوشش داد.
    «کلر» جنگ ویتنام را نیز پوشش داد و نظر داد که آمریکا و ائتلاف آن پیروز نخواهند شد، جنگ به بُن بَست می رسد و رئیس جمهوری بعدی آمریکا از آن خارج خواهد شد که چنین شد. کلر از ویتنام به چین رفت و با چوئن لای مصاحبه کرد. همچنین گزارش جنگ اندونزی و انگلیس بر سر یک ایالت مالزیا و پوشش یک مورد از سه جنگ هند و پاکستان در کارنامه اوست. در جریان انقلاب ایران، کلر به تهران آمد و آخرین روزنامه نگار خارجی بود که با شاه مصاحبه کرد و گزارش کرد که شاه امید خود را از دست داده و مردم از خیابانها خارج نمی شوند و اعتصاب روزنامه نگاران کمک بزرگی به گسترش و تداوم انقلاب بوده است. کلر در سفر بعدی خود به چین، شاهد ماجرای میدان Tiananmen بود.
    کلر که برای بسیاری از رسانه ها ازجمله دیلی تلگراف، ابزرور، اکونومیست و ... کار کرده بود در سال 1982 از ملکه انگلستان لقبِ OBE گرفت که از قدیم الایّام آن را به کسانی می دهند که خدمت عمومی کرده باشند.
    کلر دو بار ازدواج کرد که هر دو ازدواج، قربانی عشق و وفاداری او به ژورنالیسم شدند. پس از ازدواج اول، گفته بود که روزنامه نگار فقط باید با روزنامه نگار ازدواج کند تا ازدواجشان دوام داشته باشد. شوهر دوم او روزنامه نگار بود ولی نَه روزنامه نگار جنگ و انقلاب که تحول و تغییر ایجاد می کند و نَه سفر به این گوشه و آن گوشه جهان برای گزارش رویدادها.
     «کلر» سال های آخر عُمر را در هنگ کنگ گذارند و همین جا فوت شد و جنازه اش برای دفن به انگلستان انتقال یافت. وی کتاب های متعدد از تجربه ها خود منتشر کرده است ازجمله؛ فرانت لاین (خطِ آتش ـ خطِ اولِ جبهه)، «مائو و افراد مقابل او»، «عرب و غرب»، «سه هفته جنگ در لهستان»، «آلمانی ها همه جا در جستجوی من» و .... وی خاطرات خود را تنظیم کرده بود و آماده چاپ که پس از وفات، خواهرزاده اش آن را منتشر ساخت. کلر فرزند نداشت.

کلر در مراحل عُمر

شماره 109 مجله روزنامک 23 دیماه 1403 انتشار یافت. کُپی روی جلد (کاوِر) آن:

     ـ ـ ـ ـ ـ
     پی دی اف مطالب این شماره و همه شماره های قبلی در این آدرس
     www.rooznamak-magazine.com

سایر ملل

دریاسار آلبوکرکی جزیره یمنی سکوترا را بهترین نقطه برای استقرار و راه بندی تشخیص داد

دریاسالار پرتغالی آلفونس دا آلبوکرکی (آلبوکرک) در ژانویه 1507 جزیره سکوترا (سقطرا) واقع در اقیانوس هند و متعلق به یمنی ها را بهترین منطقه استراتزیک برای راه بندی و جلوگیری از رخنه سایر قدرتهای اروپایی به آبهای آسیا و ایجاد مستعمره تشخیص داد و دستور ساختن یک پایگاه نظامی را در آنجا صادرکرد و بعدا از همین پایگاه بود که با هفت کشتی توپدار و 500 تفنگدار دریایی وارد خلیج فارس شد و جزایر ایرانی هرمز، قشم و ... را تصرف کرد. ایرانیان در آن زمان سلاح آتشین نداشتند زیرا که پادشاه وقت ـ شاه اسماعیل صفوی ـ بکاربردن توپ و تفنگ را خلاف مروت و مردانگی می پنداشت.
سکوتره که بعدا توسط انگلستان تصرف و پایگاه نظامی این کشور قرار گرفت وسعت کافی و بیش از سی هزار جمعیت دارد. روسها از دهه 1960 متوجه اهمیت استراتژیک سکوترا شدند ولی فروپاشی شوروی مانع انجام برنامه های آنان شد. یمن جنوبی که به صورت فدراسیون قبایل اداره می شد از زمان کسب استقلال متحد روسیه بود. اینک آمریکا چشم به سکوترا بسته و بزرگ کردن قضیه هواداران القاعده در یمن (به دنبال دستگیر کردن عمر فاروق عبدالمطلب ـ جوان نیجریه ای) احتمالا به همین منظور است.
یمن 24 میلیونی تا 22 ماه مه 1990 به صورت دو کشور بود که در این تاریخ و در پی یک خصومت طولانی و چند نبرد خونین با هم یکی شدند. یمن شمالی که اکثریت جمعیت آن شیعه بودند تا یکم نوامبر 1918 (ده روز مانده به پایان جنگ جهانی اول) تحت الحمایه عثمانی بود و تا سال 1962 توسط امام شیعیان زیدیه اداره می شد و یمن جنوبی که از سال 1839 تحت الحمایه انگلستان بود و اکثریت نفوس آن سنی شافعی هستند سی ام نوامبر 1967 استقلال یافت و دارای یک حکومت کمونیستی و از دوستان دولت مسکو شد. پس از تامین وحدت بوده است که درصد کل سنی های یمن 53 و شیعیان 47 درصد برآورد شده است. یمن 530 هزار کیلومتری که هنوز با دولت سعودی اختلاف ارضی دارد با داشتن دویست جزیره از جمله سکوترا و ناظر بر باب المندب بودن یک منطقه استراتژیک جهان است. القربی وزیر امور خارجه جمهوری یمن اعلام کرده است که این دولت با ورود واحدهای رزمی خارجی ازجمله نظامیان آمریکا به یمن بنام مبارزه با القاعده مخالف است و چنین اجازه ای را نخواهد داد. دولت یمن نمی خواهد که به صورت افغانستان درآید ولی با آموزش نظامیان و پلیس یمن توسط مستشاران غرب مخالفت ندارد!.

انقلاب زنگبار ـ انقلاب بر ضد سلطان عرب ـ در این انقلاب به ایرانی تبارها، معروف به شیرازی ها آسیب نرسید

انقلاب زنگبارZanzibar از بامداد 12 ژانویه 1964 آغاز شد و انقلابیون با کشتن هزاران عرب تبار و مهاجران هِندی به حکومت خارجی تبارها بر این مجمع الجزایر پایان دادند. در این انقلاب حتی به یک ایرانی تبار که در زنگبار «شیرازی» خوانده می شوند آسیب وارد نیامد و حزب سیاسی آنان به فعالیت خود ادامه داده است.
    دولت انگلستان که از قرن نوزدهم بر زنگبار مسلط شده بود در دسامبر 1963 به این جزایر یک میلیون و سیصدهزار نفری که تا ساحل آفریقای شرقی 25 تا 50 کیلومتر فاصله دارد استقلال داده بود و یک عرب تبار را سلطان آنجا کرده بود که ماه بعد (ژانویه) انقلاب آغاز شد.
    پیش از از انگلیسی ها، پرتغالی ها بر این جزایر سلطه داشتند که در پایان سلطه آنان، برای مدتی زنگبار دارای حاکم عُمّانی (عربِ عُمّانی تبار) شده بود. در آن زمان عُمّانی ها در زنگبار عمدتا تجارت بَرده (غلام و کنیز) می کردند.
    زنگبار صدها سال از مراکز تجاری ایران با قاره آفریقا بود و استقرار هزاران ایرانی در آنجا مربوط به همان دوران است. ایرانیان در زنگبار شهری سنگی ساخته اند که از آثار باستانی است. زنگبار پس از انقلاب سال 1964، ضمن حفظ استقلال و حاکمیت خود، با تانگانیکا متحد شد و فدراسیون تانزانیا را به وجود آورده اند. صادرات عمده زنگبار از قدیم الایام «اَدویه» بویژه دارچین، جوز، فلفل و «کلو Clove» بوده است.

روزی که کنگره آمریکا به جورج بوش (پدر) اختیار جنگ با عراق و پس گرفتن کویت داد و ...

در این روز کنگره آمریکا (قوه مقننه فدراسیون) به رئیس جمهوری وقت این کشور (جورج بوش ـ پدر) اختیار داد که با بکار بردن نیروی مسلح، ارتش صدام حسین (عراق) را از کویت اخراج و استقلال و حاکمیّت این کشور را تأمین کند [که این مصوبه اجرا شد].
    شورای امنیت سازمان ملل برای خروج نیروهای عراق از کویت مهلت تعیین کرده بود و این مهلت؛ 15 ژانویه 1991 بود. دولت آمریکا قبلا نیروی نظامی به کشور سعودی و مناطقی در جنوب خلیج فارس (به هزینه این کشورها و عمدتا سعودی) فرستاده بود و تحت فشار دولت سعودی، انگلیس و مصر قرار داشت تا حمله را آغاز کند. چند روز مانده به پایان مهلت شورای امنیت، جورج بوش (پدر) از کنگره آمریکا در خواست اختیار جنگ کرد. این نخستین بار پس از سال 1964 بود که چنین درخواستی از کنگره می شد. در خواست قبلی برای جنگ با دولت هانوی (ویتنام شمالی وقت) بود. بحث سه روزه دو مجلس کنگره در زمینه دادن اختیار جنگ به جورج بوش در رسانه ها منعکس می شد و گروهی از آمریکائیان مخالف جنک در خیابانهای چند شهر دست به تظاهرات ضد جنگ زدند. با وجود این، مجلس نمایندگان با 250 رای موافق در برابر 183 رای مخالف و سنا با 52 رای موافق در برابر 47 رای مخالف به جورج بوش اختیار جنگ برای اخراج صدام از کویت را دادند. در آن زمان قوه مقننه آمریکا در کنترل حزب دمکرات بود و رئیس جمهوری عضو حزب جمهوریخواه.
    در پی تصویب اختیار جنگ که سه روز پیش از اتمام مهلت شورای امنیت بود،Javier Perez de Cuaellar دبیر کل وقت سازمان ملل به بغداد رفت تا دولت عراق را راضی به خروج از کویت کند، ولی دولت بعث عراق که کویت را جزیی از خاک عراق می دانست و پس از اشغال نظامی، فرماندار عراقی برایش تعیین کرده بود با تخلیه کویت موافقت نکرد و حملات هوایی آمریکا به بغداد از بامداد هفدهم ژانویه به وقت محلی آغاز شد. حملات هوایی به عراق تا 24 فوریه (حدود 40 روز) ادامه یافت و در این روز حملات زمینی به نیروهای عراقی در کویت آغاز شد که سرانجام به خروج عراق از کویت انجامید و در پی آن تحریم اقتصادی عراق و 12 سال بعد حمله تمام عیار صورت گرفت و عراق با سقوط بغداد و فرار صدام حسین به اشغال نظامی آمریکا و انگلیس درآمد و ماهها فرماندار آمریکایی داشت.

تظاهرات ضد جنگ در آمریکا در جریان مذاکرات کنگره به دادن اختیار جنگ به رئیس جمهوری در ژانویه 1991

روزی که تولید نفت روزانه روسیه به 8 میلیون و 400 هزار بشکه رسید

12 ژانویه 2004 اعلام شد که روسیه تولید نفت خود را 11 درصد افزایش داده و به 8 میلیون و 400 هزار بشكه در روز رسانیده بود.
برخی از جامعه شناسان روس در واکنش به انتشار این خبر رسمی، این نگرانی را ابراز کرده بودند كه ممکن است این درآمد مُفت و پایان یافتنی، روس ها را تنبل كند و درصدد تولید كالاهای دیگر برای صدور بر نیایند. این جامعه شناسان اندرز داده بودند که سعی شود این درآمد، ذخیره و یا صرف توسعه شود و نَه تامین هزینه های جاری.
طبق یک اعلامیه دیگر، روسیه تولید گاز طبیعی خود را هم از آغاز ژانویه 2004 به میزان 3 و 4 در هم در صد افزایش داده و به 616 میلیون و 540 هزار متر مكعب رسانیده بود.

دربارهِ انتخاب محمود عباس به جانشینی عرفات و تبریك جورج دبلیو بوش و آریل شارون به او

محمود عباس

محمود عباس(ابو مازن) در انتخابات نهم ژانویه 2005 تعیین جانشین برای یاسر عرفات (ابو عمار) كه در نوامبر2004 در گذشت با كسب 62 و 3 دهم درصد آراء ریخته شده به صندوقها برنده اعلام شد.
برخی جناحهای فلسطینی این انتخابات را كه در غرب رود اردن و نوار غزه انجام شده بود تحریم كرده بودند و مفهوم این تحریم این بوده است كه ممكن است تلاشهای آتی او برای سازش با اسرائیل را نپذیرند و مبارزه مسلحانه ادامه یابد. جیمی كارتر رئیس جمهور اسبق آمریكا بر این انتخابات نظارت داشت.

عرفات در آخرين روز اقامت درفلسطين

در پی اعلام پیروزی محمود عباس، جورج دبلیو بوش رئیس جمهور آمریكا تلفنی به او تبریك گفت و وی را برای مذاكره به واشنگتن دعوت كرد. آریل شارون نخست وزیر وقت اسرائیل نیز در یك مكالمه تلفنی ده دقیقه با عباس، انتخاب او را به ریاست دولت خودگردان فلسطینی ها تبریك گفت و پیشنهاد همكاری به او داد. تلفنهای تبریك در حالی صورت می گرفت كه شلیك گلوله و پرتاب موشك ادامه داشت. شارون از سال 2001 با عرفات تماس حضوری و تلفنی نگرفته بود.
عرفات پس از مدتها عملا بازداشت خانگی، به نوعی بیماری كه چگونگی آن هنوز افشاء نشده است مبتلا شد و پس از انتقال به یك بیمارستان نظامی در فرانسه 11 نوامبر 2004 در اینجا درگذشت. وی 29 اکتبر 2004 از رام الله واقع در غرب رود اردن به کشور اردن و از آنجا به پاریس منتقل شده بود.
مطبوعات آمریكا در خبرهای خود محمود عباس را یك «میانه رو» می نامند، به همان گونه كه بر حسب منافع خود، محمد خاتمی را هم رئیس جمهور اصلاح طلب ایران می خواندند.

29 اکتبر 2004 عرفات را به اين صورت با هليکوپتر به اردن و از آنجا براي درمان بيماري اش به پاريس منتقل کردند که 11 نوامبر 2004 در اينجا درگذشت

رویداد خونین ژانویه 2022 قزاقستان

مسئله قزاقستان ـ کشور 19 میلیونیِ دو میلیون و هفتصد هزار کیلومتری واقع در اروسیا از دوم ژانویه 2022 خبر مهم روز جهان شد. مسئله با تصمیم دولت قزاقستان به افزایش بهای گاز مایع که در آن سرزمینِ نفتدار، هم به مصرف سوخت خانگی و هم سوخت اتومبیل و کامیون می رسد و از شهرهای غربی و جنوب غربی این کشورِ عضو جامعه مشترک المنافع روسیه (شهرهای نزدیک به دریای مازندران) آغاز شد و سریعا و کمتر از چند ساعت! به شهرهای دیگر از جمله شهر دو میلیونی آلماتی و شهر بیش از یک میلیونی نورسلطان (آستانه) ـ پایتخت گسترش یافت و تظاهرکنندگان که ناگهان و به قولی از زمین سبز شدند مسلحانه به ساختمانهای دولتی و فروشگاهها و پلیس حمله بردند و دست به تخریب و غارت زدند، نخست وزیر و وزیران کنار رفتند و قاسم جومارت توقایف رئیس جمهوری مجبور شد از CSTO درخواست کمک کند، این سازمان امنیت جمعی مرکب از روسیه، ارمنستان، بلاروس، قرقیزستان، تاجیکستان و قزاقستان نیروی نظامی فرستاد و هفتم ژانویه تظاهرات که به شورش تبدیل شده بود با 164 کشته، صدها مجروح و بیش از 8 هزار بازداشتی پایان یافت. این رویداد که یک توطئه خوانده شده و برخی دولت های خارج متهم به دست داشتن در آن شده اند و نیز عوامل داخلی از جمله هواداران نورسلطان نظربایف که در مارچ 2019 پس از 30 ریاست بر قزاقستان کنار رفت ولی ریاست شورای امنیت کشور را بدست داشت همچنین منجر به تصفیه مقامات دولتی ازجمله رئیس سازمان امنیت و اطلاعات قزاقستان شده است، نورسلطان نظربایف نیز پنجم ژانویه از ریاست شورای امنیت کنار رفته (یا برکنار شده) است و پوتین رئیس جمهوری روسیه اعلام کرده است که اجازه نخواهد داد انقلاب مخملی دیگری (نظیر رویدادهای قبلی گرجستان و اوکراین) در مناطق جماهیریه پیشین شوروی روی دهد.
    نورسلطان نظربایف که شهر آستانه به نام او «نورسلطان» شده است از پلکان حزب کمونیست بالا آمده بود که پس از فروپاشی شوروی، ظرف چند ساعت؛ تغییر لباس داد و ملی گرا شد و حزب «نوراوتان» را تأسیس کرد و به حکومت ادامه داد. در قزاقستان که پس از ساقط شدن امپراتوری ایرانیان به اشغال مهاجران آلتائیک (قزها ـ ساکنان قبلی غرب مغولستان) درآمد و بعدا مغول ها، حدود 4 میلیون روس زندگی می کنند. این سرزمین که نقشه جغرافیایی آن را بلشویک های روس ترسیم کردند از قرن ها پیش از انقلاب 1917 گوشه ای از امپراتوری تزارها بود. زبان رسمی این کشور روسی و یک تیره از زبان های تُرکی است. روسیه تاسیسات صنعتی و فضایی شوروی پس از فروپاشی را از آن سرزمین خارج نکرده است.
    در پی برقراری آرامش، دهم ژانویه 2022 رئیس جمهوری قزاقستان اعلام کرد که دست به اصلاحات خواهد زد، فساد را از میان برخواهد داشت و فاصله دارا و نادار را کاهش خواهد داد.
    قزاقستان نیز بمانند سایر قطعات شوروی سابق، پس از انحلال حزب کمونیست و فروپاشی شوروی دچار فساد اقتصادی و اولیگارش سازی و ... شد و عمدتا با خصوصی سازی اموال عمومی (انتقال اموال متعلق به همه مردم و در دست نماینده مردم؛ دولت به چند نفر به بهای بسیار کم و ...). مردم شوروی پیشین همه و بلااستثناء با سواد هستند و شعارهای برابر بودن انسان را شنیده اند و فساد دولتی را تحمل نمی کنند. پس از فروپاشی شوروی، همان هایی که به نام کمونیست، مقامات ارشد دولتی را در دست داشتند، یکشبه غیرکمونیست شدند و مقامات را رها نساخته اند! و بنابراین، وقوع بپاخیزی ها قابل پیش بینی است.

روزی که تانک ها و کامیون های حامل نظامیان سازمان امنیت جمعی در حال حرکت به سوی قزاقستان بودند تا آرامش برقرار کنند. این اقدام هشداری به سایر دولت ها بود که وقایع قبلی گرجستان و اوکراین تکرار نخواهند شد

درخواست رئیس جمهوری تاجیکستان از روسیه و متحدان تا به دور افغانستان کمربند امنیتی ایجاد کنند

رحمان

امامعلی رحمان رئیس‌جمهوری تاجیکستانِ پارسی زبان با مردمی ایرانی تبار دهم ژانویه 2022 (20 دیماه 1400) از نشست فوق‌العاده سازمان پیمان امنیت جمعی خواست که یک کمربند امنیتی در اطراف افغانستان ایجاد کند. او که در نشست فوق العاده سران کشورهای عضو این پیمان (روسیه، ارمنستان، بلاروس، قزاقستان، قرقیزستان و تاجیکستان) شرکت کرده بود گفت که طبق اطلاعاتی که به او رسیده بیش از شش هزار شبه‌نظامی داعشی و گروههای مشابه و احتمالا با حمایت طالبان در ولایات شمالی افغانستان مستقرشده اند و احتمال دست اندازی آنها به سه کشور همسایه شمالی (تاجیکستان، ازبکستان و ترکمنستان) زیاد است، و مسئله ساز خواهد بود. او به اخطار تابستان امسال پوتین اشاره کرد که گفته بود: حالا که طالبان با خارج شدن غیرمنتظره آمریکا از افغانستان و بدست آوردن همه سلاح های برجای ماندهِ تعمّدی آمریکا به قدرت بازگشته اند، باید از کشورهای فرارود (سه کشور عضو پیشین جماهیریه شوروی) مراقبت کنیم تا تروریست ها و قاچاقچیان مواد مخدر به هر شکل و ازجمله به لباس پناهجو وارد نشوند که اگر وارد شوند تا اعماق روسیه پیش خواهند آمد.
    رحمان همچنین گفت که طبق اطلاعات رسیده به او، بیش از 40 مرکز آموزش تروریست‌ در مناطق جنوبی اروند رود (شمال افغانستان) سرگرم فعالیت هستند و وضعیت هر روز پیچیده‌تر می‌شود.
    روسیه در تاجیکستان نیروی نظامی دارد و مشترکا با نظامیان تاجیکستان از مرزهای جنوبی نگهبانی می کنند.
    اصحاب نظر گفته اند که درخواست رحمان، راه را برای بازگشت روسیه به منطقه فرارود (آسیای میانه شوروی سابق) را بازکرده است، همان چیزی را که پوتین در جستجوی آن بوده است.

پراودا از احتمال قطع مناسبات مسکو و واشینگتن خبرداد

پراودای آنلاین یازدهم ژانویه 2022 در ادیشن انگلیسی اش ضمن اشاره به سازش نکردن روسیه با آمریکا در مذاکرات دوجانبه دهم ژانویه در ژنو و ایستادگی روی خواست خود که ناتو نباید وارد اوکراین و گرجستان شود، باید از مرزهای شوروی سابق دور شود و طبق سازشنامه دهه 1990سلاح های خود را از کشورهای عضو پیمان پیشین ورشو خارج سازد نوشت که روسیه به آمریکا یادآور شده است که اگر خواست هایش رعایت نشود، قطع مناسبات سیاسی اش با واشینگتن را از نظر دور نخواهد داشت و برای مقابله با تحریم اقتصادی احتمالی نیز راههای متعدد دارد که اجرای برخی از آنها ممکن است به درگیری بیانجامد.
اصحاب نظر درباره راههای مقابله روسیه با تحریم احتمالی گمانه زنی های متعدد کرده اند ازجمله احتمال ایجاد مزاحمت برای کشتی های تجاری کشورهای تحریم کننده در دریاها و ... که منجر به جنگ خواهد شد.

تاریخ از نگاهی به تصویر

تیتر صفحه اول شماره 22 دیماه 1397 روزنامه جوان چاپ تهران درباره خصوصی سازی ـ سوژه برای تاریخ نگاران

برخی دیگر از رویدادهای 12 ژانويه

1879: نیروهای استعمارگر انگلیسی در افریقای جنوبی تعرّض نظامی به سرزمین زولوها را آغاز كردند تا آنجا را هم تصاحب كنند.

1915: مجلس نمایندگان آمریکا پیشنهادِ دادن حق رای و انتخاب کردن (مشارکت در انتخابات و تمرین دمکراسی) به بانوان این کشور را رد کرد.

1950: پارلمان همه شوروی بار دیگر مجازات اعدام را برای خائنان به وطن، جاسوسان و خرابكاران ضد سوسیالیسم برقرار كرد.

1970:

با فرار سرهنگ «اوجوك وو Odumegwu Ojukwu» و شكست نیروهای تجزیه طلب نیجریه، ماجرایِ 3 ساله استقلال «بیافرا ـ ایالت نفتخیز جنوب شرقی نیجریه» كه باعث مرگ یك میلیون تَن شده بود پایان یافت. كشف نفت و تحریك شركت های نفتی این مسئله را به وجود آورده بود. بمانند همه کشورهای نفتدار، نفت با خود دردِ سر برای فدراسیون نیجریه آورده است.

1971: در پی تصویب یک ضمیمه بر قانون کار در انگلستان، گروهی که آن را بزیان خود می دانستند دست به اعتراض زدند و در جریان این اعتراض، در این روز (12 ژانویه 1971) با دو بمب، خانه رابرت کار Carr وزیر اشتغال وقت در کابینه انگلستان را منفجر کردند. در این انفجار، خانه آسیب دید ولی تلفات نداشت.

1974: لیبی و تونس با هم «جمهوری اسلامی عرب شمال آفریقا» را به وجود آوردند که عُمری طولانی نداشت.

1976: شورای امنیت سازمان ملل با اکثریت آراء و بدون مخالفتِ 5 عضو دائمی (دارندگان حق ردّ = وِتو) اجازه داد که نماینده سازمان آزادی فلسطین در جلسات آن شورا بدون داشتن حق رای شرکت کند.

2002:

سایرس ونس Cyrus Vance وزیر امور خارجه پیشین آمریکا درگذشت. وی که 27 مارس 1917 به دنیا آمده بود در زمان انقلاب ایران وزیر امور خارجه آمریکا بود. وَنس که از دمکرات های آمریکا بود در دهه 1960 وزیر ارتش (نیروی زمینی) و نیز معاون وزارت دفاع این کشور بود. وی که از مخالفان ادامه جنگ ویتنام بود در مذاکرات مربوط به خروج آمریکا از این جنگ شرکت کرد. او از هواداران کاهش تسلیحات کشورها بود. در جریان انقلاب ایران و کمونیستی شدن نظام افغانستان، ونس نظراتی متفاوت از زبیگنو برژینسکی Zbigniew Brzezinski لهستانی تبار (مشاور امنیت ملی جیمی کارتر) داشت و نتایج همین اختلاف نظر و توجه جیمی کارتر به نظرات برژینسکی، برای آمریکا مسئله ساز شد. ونس به برقراری صلح میان مصر و اسرائیل کمک کرد. وی مخالف طرح خارج ساختن گروگانهای آمریکایی از ایران با توسل به نیروی نظامی بود و به حالت اعتراض، چهار روز پس از اینکه نیروی اعزامی آمریکا در صحرای طبس با توفان شن رو به رو شد و شکست یافت (در 28 اپریل 1980) از سمت وزارت امور خارجه آمریکا کناره گیری کرد. ونس که 84 سال عُمر کرد، اواخر عُمر به بیماری فراموشی مبتلا شده بود.

2006: در این روز ـ در آخرین روز مناسک حج، در منا، و در جریان رمی الجمرات بر اثر هجوم زائران، 362 تن جان خودرا از دست دادند. دولت سعودی برای جلوگیری از تکرار حادثه دیوارها را که قبلا سه ستون بود تعریض کرد.

2010: یک زمین لرزه شدید شهر «پورت اُو پرنس» پایتخت هائیتی (هِیتی) واقع در منطقه کارائیب را ویران ساخت و حدود یکصد هزار تَن را بی جان کرد.

2016: در این روز در محله سلطان احمد درشهر استانبول که مسجد 400 ساله سلطان احمد، معروف به مسجد آبی (پوشیده از کاشی های آبی رنگ) در آنجا واقع است یک انفجار انتحاری روی داد که موجب مرگ 13 تَن و جرح 14 دیگر شد که عمدتا از گردشگران خارجی بودند. عامل این انفجار انتحاری یک شهروند سوریه به نام نبیل فضلی گزارش شده بود. در سال 2015 نیز در قرارگاه پلیس این محله بمب منفجر شده بود.

2021:

آفتاب یزد ـ روزنامه سراسری ایران در شماره 23 دیماه 1399 خود در صفحه اول، خبر از فرو ریختن گوشه ای از طاق کسرا و نگرانی ایرانیان از این بابت داده است. کار ساختن طاق کسرا (ایوان مدائن) نهم مارس 551 (1470 سال پیش) پایان یافت ـ دیدار خسروانوشىروان با مردم معمولی در این تالار و شنیدن درد دل ها و پیشنهادها انجام می شد و به همین جهت، شاعران و ادیبان آن را «بارگه داد» لقب داده اند.
    طاق كسری در تیسفون (مدائن) تنها ساختمان مسقّف باستانی جهان است كه به صورت آزاد و بدون تكیه داشتن به عاملی دیگر، برسر پا باقی مانده است. تیسفون (32 کیلومتری جنوب بغداد) به مدت 772 سال پایتخت ایران بود.

مطالعه این سایت و نقل مطالب آن با ذكر ماخذ (نشانی کامل سایت و نام مولف آن) آزاد است، مگر برای روزنامه های متعلق به دولت و دستگاههای دولتی؛ زیرا كه مولف این سایت اكیدا «روزنامه نگاری» را كار دولت نمی داند. روزنامه عمومی به عنوان قوه چهارم دمكراسی باید كاملا مستقل از دولت و سازمانهای عمومی باشد تا بتواند رسالت شریف خود را به انجام برساند.

تماس با مولف:

editor (a) iranianshistoryonthisday.com
n.keihanizadeh (a) gmail.com